# data[].attributes.attachment_link.title
"Разбітае сэрца ці скрыпка..." Яўгенія Янішчыц

# data[].attributes.attachment_link.description
Верш чытае Ларыса Бараноўская Музыка: Art Makos Прадакшн: студыя ZVONKA старонка праекта Укантакце: www.vk.com/litara_a старонка праекта на Facebook: www.facebook.com/pages/Litara-A/1390772051160732

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Добрай ранiцы, Беларусь

# data[].attributes.attachment_link.title
Яўгенія Янішчыц “Я семнаццаці год”

# data[].attributes.attachment_link.description
Яўгенія Янішчыц "Я семнаццаці год" чытае артыстка тэатра "Тэррыторыя мюзікла" Ангеліна Падаляк

# data[].attributes.attachment_link.title
"Воблік". Яўгенія Янішчыц

# data[].attributes.attachment_link.description
Верш чытае Ларыса Бараноўская Музыка: Эдвард Грыг Прадакшн: студыя ZVONKA старонка праекта Укантакце: www.vk.com/litara_a старонка праекта на Facebook: www.facebook.com/pages/Litara-A/1390772051160732

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Медиа-Полесье

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
25 лістапада - чорная дата для Беларусі, ў гэты дзень у 1988 годзе не стала яскравай прадстаўніцы сучаснай беларускай літаратуры, паэтэссы Яўгеніі Янішчыц.
"Палеская ластаўка", як яе называў Ніл Гілевіч, пакінула за свае імгненнае жыццё вялікую паэтычную спадчыну для Беларусі і стала адным з сімвалаў Палесся.

Янішчыц нарадзілася 20 лістапада 1948 года ў вёсцы Рудка (Пінскі р-н). Пасля заканчэння Парэцкай школы паступіла на філалагічны факультэт БДУ. У Мінску пачынаецца бурлівае жыццё дзяўчыны з Палесся. Дарэчы ў Парэччы, на базе мясцовай школы, з 1998 года дзейнічае музей імя паэтэссы, які ў 2013 годзе атрымаў статус "Народнага". Наведаўшы яго, магчыма даведацца не толькі пра юнацкія гады праведзяныя на берагах Ясельды...

Літаратурная зорка Яўгеніі Янішчыц заззяла ў 1964 годзе, калі ў у часопісе "Бярозка" надрукавалі падборку яе вершаў. Першы зборнік "Снежныя грамніцы" ў творчай скарбонцы паэткі з'явіўся ў 22 гады. На студэнтку з палескай глыбінкі звярнулі ўвагу ды ўзялі апеку Ніл Гілевіч і Алег Лойка.

Трагічная смерць Яўгеніі Іосіфаўны па сёняшні дзень выклікае шмат пытанняў. Ёсць розныя версіі падзей 25 лістапада 1988 года, якія адбыліся ў Мінску ў нядаўна атрыманай трохпакаёвай кватэры на вуліцы Старажоўскай.

Няшчасны выпадак. Лічаць, што трагедыя здарылася з-за неасцярожнасці. Маўляў Яўгенія Іосіфаўна вешала ў той дзень памытую бялізну на балконе і аступіўшыся, выпадкова сарвалася.

Працяглая дэпрэсія. Шмат тых, хто мае дачыненне да вывучэння жыцця і дзейнасці паэтэсы, мяркуе, што адбыўся псіхалагічны надрыў. Сапраўды Янішчыц сама казала пра бытавыя цяжкасці, праблемы ў асабістым жыцці. З мужам разыйшліся, адная выхоўвала сына, жудасная аварыя пад Магілёвам, смерць бацькі... Досыць прыкры ланцуг, а тым больш для людзей творчых. Можа гэта плата за талент? Нехта з сучаснікаў Янішчыц сцвярджае, што яна мела думкі пра самагубства.

Забойства. Гэтая версія мае два бакі. Па-першае: знаходзячыся ў замежжы Яўгенія Ісофаваўна займела кантакты з беларускай палітычнай эміграцыяй, прадстаўнікамі беларускага ўраду ў выгнанні, што вельмі занепакоіла кампетэнтныя органы. Па-другое: канкурэнцыя альбо чорная зайздрасць у Саюзе пісьменнікаў СССР, нібы Яўгенію Янішчыц бачылі ў кіраўніцтве ўзгаданай арганізацыі. Тады такія структуры мелі значны ўплыў: ад "выбіцця" кватэр да аўтамабіляў.

Канечне, наўрад ці ў 1988 годзе спецслужбы пайшлі б на палітычнае забойства, час хутка зменьваўся. З-за пасады ў агульнасавецкай арганізацыі пісьменнікаў СССР? Таксама мала верагодна. Хутчэй за ўсё меў месца комплекс праблем. Бясспрэчна, што,, акрамя асабістых цяжкасцяў былі і зайздрасць, плёткі, розны бруд.

Што б ні здарылася 25 лістапада 1988 года, гэта чорны дзень для беларускай справы.

Далёка не кожны творца пры жыцці можа здабыць аўтарытэт, атрымаць прызнанне. Паэтычны лёс Яўгеніі Янішчыц ёй усміхнуўся. Мінаюць гады і спадчына "Палескай ластаўкі" ўсё больш прыцягвае аматараў літаратуры, набывае новае гучанне. Літаратурная зорка ззяе...

# data[].attributes.attachment_link.title
Яўгенія Янішчыц. Крык душы, забойства ці няшчасны выпадак?

# data[].attributes.attachment_link.description
25 лістапада - чорная дата для Беларусі, ў гэты дзень у 1988 годзе не стала яскравай прадстаўніцы сучаснай беларускай літаратуры, паэтэссы Яўгеніі Янішчыц. "Палеская ластаўка", як яе называў Ніл Гілевіч, пакінула за свае імгненнае жыццё вялікую паэтычную спадчыну для Беларусі і стала адным з сімвалаў Палесся.

# data[].attributes.attachment_link.title
А. Дубровская и А. Новик – Ты пакліч мяне. Пазаві... (авт. Яўгенія Янішчыц)

# data[].attributes.attachment_link.title
Біяграфія Яўгеніі Янішчыц | Жыццяпіс | Яўгенія Янішчыц

# data[].attributes.attachment_link.description
У 1971 годзе Яўгенію Янішчыц прынялі ў Саюз пісьменнікаў Беларусі. У гэтым годзе яна закончыла універсітэт і працуе загадчыцай бібліятэкі ЦКЛКСМБ. Выходзіць замуж за беларускага паэта Сяргея Панізніка, тады вайскоўца, і маладыя едуць у Чэхаславакію. Сяргей працуе ваенным карэспандэнтам, а Жэня ўладкоўваецца на працу ў бібліятэку адной з воінскіх часцей.

# data[].attributes.attachment_link.title
Яўгенія Янішчыц | Беларускія вершы | Белорусские стихи

# data[].attributes.attachment_link.description
Нарадзілася 20 лістапада 1948 года ў вёсцы Рудка Пінскага раёна Брэсцкай вобласці ў сялянскай сям'і. Пасля заканчэння філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага універсітэта (1971) працавала загадчыцай бібліятэкі ЦК ЛКСМБ, з 1976 года літкансультантам "Сельской газеты". У 1981 як член дэлегацыі БССР удзельнічала ў рабоце XXXVI сесіі Генеральнай асамблеі ААН. У 1983-1988 гг.