# data[].attributes.body
O dobrym świętym Mikołaja - zapraszamy do słuchania i zabawy ze św. Mikołajem. Piękna piosenka na mikołajki i cały świąteczny czas dla całej rodziny. Polecam :)

# data[].attributes.attachment_link.title
O dobrym świętym (Mikołaju) [Official Music Video]

# data[].attributes.attachment_link.title
ZoZi - Pachnie Świętami (z płyty "Ważne sprawy")

# data[].attributes.attachment_link.title
EduKredka - TRADYCJE ŚWIĄTECZNE/Film edukacyjny

# data[].attributes.attachment_link.title
ZoZi - Podarunki z nieba (świąteczna piosenka dla dzieci)

# data[].attributes.body
Filharmonia Kaszubska - Wejherowskie Centrum Kultury zaprasza na piękne słuchowisko "Złote serce". Poznajcie historię Tosi, która słucha "Dziewczynki z zapałkami" a potem spotyka tajemniczą postać...                       Historia tej małej dziewczynki pokazuje jak ważne są dobroć i chęć niesienia pomocy. Czasami, by zrobić coś dobrego – nie trzeba wiele!

# data[].attributes.headline
Poniżej znajdziecie kilka piosenek świątecznych. Możecie ich posłuchać. Oczywiście nie zapominamy o kolędach. Rozśpiewanych Świąt!!!

# data[].attributes.subject
Poniżej znajdziecie kilka piosenek świątecznych. Możecie ich posłuchać. Oczywiście nie zapominamy o kolędach. Rozśpiewanych Świąt!!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeczytaj fragmenty utworów, jakie skryły sia pod gwiazdkami, a następnie spróbuj odgadnąć tytuł lektury -

Wigiliaw lekturach

Start

opracowała:Marlena Kowalska

1

2

3

4

5

6

„(...) za kilka godzin przecież Wigilia! Jedyna taka na świecie, polska. Rodzinna, pełna bliskości, solidarności, harmonii, dobroci, przebaczenia, pojednania. Za kilka godzin ci złorzeczący mu z kolejki ludzie zasiądą do stołów i poczują w sobie jakąś nieprawdopodobną odmianę. Porzucą zawiść, zapomną o pysze, odepchną od siebie nienawiść. Wszystkich wokół będą - przez kilka godzin - kochać i szanować. Wszystkim będą życzyć dobrze, wszystkim, na kilka godzin, przebaczą, we wszystkich dojrzą jakąś dobroć i szlachetność. Na kilka godzin".

Cośmy jedli na Wigilię? Najpierw po drobinie sera z miętą, jako że pasterze. Potem żur na grzybach z gryczaną kaszą. Pierogi i kapustą i grzybami. Kartofle gotowane w łupinach, z solą. Żur z serwatki na popicie. Pierogi z suszonych śliwek, posypane orzechami, polane smażoną śmietaną. Kluski z makiem. Ryby gotowane czy smażone (...). Potem kapusta z grochem czy sama kapusta lnianym olejem zasmażana. Jeśli sama kapusta, to osobno fasola z miodem i octem. A jeśli z grochem, to już fasoli nie było, tylko bób. Do poskubania. Potem kisiel z żurawin. I na koniec kompot z suszu. Pękaliśmy z najedzenia, jakkolwiek wszystkiego było po trochu. No, a potem szło się na pasterkę.

Zaniosła mnie do salonu, gdzie stała wielka mrugająca choinka. Byłem zdziwiony, widząc, jak u niej w domu jest ładnie, a przede wszystkim, jak bogato. Bo kiedy spotka się kogoś miłego, zwykle myśli się, że jest biedna. O mnie przy kominku i wypiliśmy po dużej filiżance czekolady. Domyślałem się, ze zanim na mnie nakrzyczy, chce być pewna, że się dobrze czuję, więc nie spieszyłem się z odzyskiwaniem dobrego samopoczucia!

Poczuła, jak gdzieś w głębi piersi - może w płucach, a może w sercu - narasta od dawna nie zaznane uczucie radości, oczekiwania i nadziei. Tak jakby te pędzące chmury i pachnący śniegiem wiatr miały jej przynieść jakąś wielką radość.

Wielka choinka, stojąca pośrodku pokoju, obwieszona była mnóstwem złotych i srebrnych jabłek, a ze wszystkich gałązek zwisały na kształt pąków i kwiatów migdały z cukru, kolorowe cukierki i wiele innych słodyczy. Ale najbardziej zachwyciły dzieci niezliczone świeczki, które jak gwiazdki błyszczały pomiędzy igłami. Drzewko, rozsiewając blask dokoła, zapraszało wprost, by zrywać kwiaty i owoce. Naokoło drzewka wszystko jaśniało wspaniałymi barwami: ileż tu było pięknych rzeczy, któż by to potrafił opisać! Klara spostrzegła śliczne laleczki i sukienkę z kolorowymi wstążeczkami, która wisiała na wieszadle w ten sposób, że dziewczynka mogła ją ze wszystkich stron dokładnie obejrzeć.

- Nie wiem, którego dziś mamy - mówił sam do siebie - nie wiem też, jak długo przebywałem z duchami. Jestem jak nowo narodzone dziecko. Mniejsza z tym. Właściwie pragnę być dzieckiem. Wiwat!... Jego okrzyki przytłumiły dzwony kościelne, które wydobywały z siebie wyjątkowo radosne dźwięki.- Diń, diń, don, bum! Diń, diń, don, bum! Ding, dong! Ding, dong! Cudownie! Wspaniale!

Chłopi

W pustyni i w puszczy

Traktat o łuskaniu fasoli

Opowieść wigilijna

01

Z jakiego utworu pochodzi opis wieczerzy wigilijnej?

Noelka

Dziadek do orzechów

Dziewczynka z zapałkami

Z jakiego utworu pochodzi opis choinki?

02

Opowieść wigilijna

Dzieci z Bullerbyn

Noelka

Chłopi

W jakim utworze bohater cieszy się, że choć na kilka godzin w domach zapanuje miłość i szcunek?

03

Kłamczucha

Ania z Zielonego Wzgórza

Noelka

W którym utworze bohaterka cieszy sie z nadejścia Bożego Narodzenia?

04

Szatan z siódmej klasy

Oskar i Pani Róża

Muminki

Opowieści z Narnii

W jakim utworze bohater wypił przy kominku pyszną czekoladę?

05

Krolowa śniegu

Opowieść wigilijna

Dziewczynka z zapałkami

Chłopi

06

W jakim utworze dzwony kościelne dzwoniłyDing, dong! Ding, dong!

Brawo!

Świetnie sobie poradziłeś

Spróbuj raz jeszcze

Oj, to nie jest ten utwór

# data[].attributes.attachment_link.title
Wigilia w lekturach by Marlena Kowalska on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeczytaj fragmenty utworów, jakie skryły sia pod gwiazdkami, a następnie spróbuj odgadnąć tytuł lektury - Wigiliaw lekturach Start opracowała:Marlena Kowalska 1 2 3 4 5 6 „(...) za kilka godzin przecież Wigilia! Jedyna taka na świecie, polska. Rodzinna, pełna bliskości, solidarności, harmonii, dobroci, przebaczenia, pojednania.

# data[].attributes.body
Poniżej znajdziecie kilka pięknych cytatów, których tematem są nadchodzące Święta.

"Boże Narodzenie to największe w świecie przyjęcie urodzinowe, na którym są wszyscy ludzie na tej ziemi."
Jostein Gaarder, "Tajemnica Bożego Narodzenia"

"Jest w moim Kraju zwyczaj, że w dzień wigilijny,
Przy wzejściu pierwszej gwiazdy wieczornej na niebie,
Ludzie gniazda wspólnego łamią chleb biblijny,
Najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie."
Cyprian Kamil Norwid

"Święta to nie stół i ozdoby, a ludzie z ich uśmiechami i ciepłymi spojrzeniami. Ludzie są w święta najważniejsi".
Sylwia Trojanowska, Wigilijna przystań

„Jutro, Panie Boże, jest Boże Narodzenie. Nigdy nie kojarzyłem, że to są Twoje urodziny. […] Teraz, kiedy już jesteśmy kumplami, co chcesz dostać ode mnie na urodziny?”

Éric-Emmanuel Schmitt – „Oskar i pani Róża”

„Jest mnóstwo rzeczy, które przyniosły mi wiele dobrego, choć nie przyniosły mi żadnego zysku. Taką rzeczą są właśnie święta Bożego Narodzenia. Oczywiście, jest to czas hołdu i czci dla samego wydarzenia, ale dla mnie te święta to także miły czas dobroci, wybaczania i miłosierdzia.”

Charles Dickens – „Opowieść wigilijna"

# data[].attributes.body
O dobrym świętym Mikołaju - zapraszamy do słuchania i zabawy ze św. Mikołajem. Piękna piosenka na mikołajki i cały świąteczny czas dla całej rodziny. Polecam :)

# data[].attributes.attachment_link.title
O dobrym świętym (Mikołaju) [Official Music Video]

# data[].attributes.body
Poniżej link do krótkiego, radosnego filmiku, który przygotowałam dla Was z okazji Dnia Misia :)
https://biteable.com/watch/dzie-misia-2731893

# data[].attributes.headline
21 listopada                                         Światowy Dzień Życzliwości i Pozdrowień

# data[].attributes.subject
21 listopada                                         Światowy Dzień Życzliwości i Pozdrowień

# data[].attributes.body
W Polsce święto obchodzimy od 2006 roku. Wrocław był pierwszym miastem, w którym celebrowano ten dzień. Każdego roku to tam najhuczniej obchodzone jest to święto.  Tegoroczne obchody odbędą się pod hasłem: "Uśmiech, podaj dalej". Każdemu z nas jest miło, gdy ktoś obdarzy nas życzliwym uśmiechem.
Pozdrawiam Was serdecznie :)

# data[].attributes.body
"Mam prawo żyć, mam prawo być sobą, czuć się bezpiecznie..." Posłuchajcie krótkiej piosenki zespołu Mała Orkiestra Dni Naszych o Waszych prawach, czyli o prawach wszystkich dzieci:) Warto!
20 listopada obchodzimy Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka.

# data[].attributes.attachment_link.title
Piosenka o Prawach Dziecka 👪🏼👪 Piosenki dla dzieci - Mała Orkiestra Dni Naszych

# data[].attributes.body
Pierwszoklasiści z naszej szkoły otrzymali wyprawki czytelnicze w ramach akcji "Mała książka - wielki człowiek" zorganizowanej przez Instytut Książki. Posłuchajcie znakomitej piosenki, która promuję tę akcję oraz czytelnictwo wśród najmłodszych.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Mała książka - wielki człowiek" Mietek Szcześniak

# data[].attributes.attachment_link.title
ZoZi - Co to jest niepodległość? (z płyty "Ważne sprawy")

# data[].attributes.attachment_link.title
EduKredka – 11 LISTOPADA - NARODOWE ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI / Film edukacyjny #14

# data[].attributes.body
Chciałabym  polecić Wam książeczkę "Nasza paczka i niepodległość" Zofii Staneckiej, która opisuje przygody grupy przyjaciół: Jagody, Jacka, Malinowskiego, Maśki oraz Wiktora i jego dziadka. Przedstawiono w niej wiele zabawnych historyjek dotyczących polskich świąt narodowych. Książkę możecie wypożyczyć z biblioteki. Otrzymaliśmy 2 egzemplarze od Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. Dziękujemy.
Poniżej krótka animacja stworzona na podstawie rozdziału o zbliżającym się Święcie Niepodległości. Polecam i zapraszam do obejrzenia.

# data[].attributes.attachment_link.title
„Nasza paczka i niepodległość. O niepodległą bazę"

# data[].attributes.body
Serwis https://niepodlegla.men.gov.pl/ przygotował kilka gier związanych ze Świętem Niepodległości. Poniżej znajdziecie linki do gier:
Z wizytą u Dziadka -                  gra o J. Piłsudskim dla klas I-III
https://niepodlegla.men.gov.pl/niepodlegla/mission1/

Memory z Józefem Piłsudskim -

gra dla klas IV-VIII
https://niepodlegla.men.gov.pl/niepodlegla/mission4/

# data[].attributes.body
"Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła."
(Wisława Szymborska)

Dziękuję wszystkim aktywnym czytelnikom za udział w akcji  "Przerwa na Czytanie". Czytało bardzo wiele osób. Przerwy w tym dniu były mniej gwarne i bardziej "zaczytane".  Możecie być z siebie dumni :) Gratuluję.

# data[].attributes.headline
Jesień to dobra pora na czytanie baśni i legend z całego świata...

# data[].attributes.subject
Jesień to dobra pora na czytanie baśni i legend z całego świata...

# data[].attributes.body
Zapraszamy do naszej biblioteki po zbiory baśni i legend.

# data[].attributes.body
30 września obchodziliśmy Dzień Chłopaka. Z tej okazji w naszej bibliotece powstała wystawka: "Książki z imionami chłopców w tytule polecają się." Chętnych zapraszamy do obejrzenia i wypożyczania :)

# data[].attributes.body
Zapraszamy wszystkich do przyłączenia się do akcji

„Przerwa na czytanie”.

W naszej szkole czytamy na przerwach 8 października 2021 roku  (piątek).

Szczegóły w bibliotece.

# data[].attributes.body
Szczegóły akcji w bibliotece.

# data[].attributes.body
"Pani Twardowska" Adama Mickiewicza to lektura w klasie IV. Zapraszamy do wysłuchania ciekawego słuchowiska czwartoklasistów i starszych uczniów. Warto sobie przypomnieć tę lekturę.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pani Twardowska | Adam Mickiewicz | słuchowisko

# data[].attributes.body
Tutaj historia Vashti opowiedziana na podstawie wspomnianej książki:

# data[].attributes.body
Międzynarodowy Dzień Kropki, obchodzony jest na całym świecie 15 września jako święto kreatywności, talentu i odwagi w pokonywaniu trudności. Święto zostało zapoczątkowane przez książkę Petera H. Reynoldsa. Jej bohaterką jest Vashti, która właśnie dzięki kropce uwierzyła w siebie.
Z tej okazji zapraszamy do biblioteki, by włączyć się w świętowanie tego wyjątkowego dnia.

# data[].attributes.body
W nowym roku szkolnym 2021/2022 biblioteka jest czynna codziennie w godzinach 8.20 - 14.20. W bibliotece zachowujemy się zgodnie z procedurami obowiązującymi w szkole.
Pamiętajcie, że po wejściu do biblioteki należy zdezynfekować ręce a zwracaną książkę odłożyć we wskazane miejsce.  Zwrócone książki podlegają kwarantannie (2dni).
W bibliotece może przebywać maksymalnie dwóch uczniów. Nie ma wolnego dostępu do półek z książkami, jednak nawet niezdecydowani czytelnicy na pewno wyjdą z biblioteki z ciekawą książką.

Wszystkich chętnych Czytelników serdecznie zapraszam :)

# data[].attributes.headline
Beatyfikacja Kardynała Stefana Wyszyńskiego 

# data[].attributes.subject
Beatyfikacja Kardynała Stefana Wyszyńskiego 

# data[].attributes.body
Wielkie wydarzenie, jakim jest beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego jest doskonałą okazją, by przypomnieć sylwetkę patrona naszej szkoły. W bibliotece znajdziecie książki o Stefanie Wyszyńskim, które warto przeczytać. Są to m.in. książka skierowana do dzieci "Nazywam się Stefan Wyszyński" czy opowiadania o dzieciństwie Stefana Wyszyńskiego Piotr Kordyasza "Stefek". Możecie również wypożyczyć komiks o życiu naszego patrona " Kardynał Stefan Wyszyński. Prymas, na którego  czekaliśmy tysiąc lat".
Serdecznie zapraszamy.

W kolumnie obok znajdziecie informacje o życiu i nauce kard. Stefana Wyszyńskiego.

# data[].attributes.attachment_link.title
KArdynał Stefan wyszyński w sercach dzieci(2)

# data[].attributes.body
Prymas Polski Stefan Kardynał Wyszyński w 1967 roku w swoim liście ogłosił program Społecznej Krucjaty Miłości. Jest to zaproszenie do miłości w rodzinie, w domu, w pracy,  wszędzie.
https://wyszynskiprymas.pl/abc-spolecznej-krucjaty-milosci/

# data[].attributes.body
Czym dla Jana Pawła II były Wadowice, tym dla kard. Stefana Wyszyńskiego była mała mazowiecka wieś Zuzela. Na podanej stronie znajdziecie informacje o rodzinnej miejscowości naszego Patrona. To tam wszystko się zaczęło. W budynku dawnej szkoły zorganizowano Muzeum Lat Dziecięcych Stefana Wyszyńskiego. Polecam przeczytać na stronie artykuł z działu "Warto przeczytać" - "Ziomek z Zuzeli".
http://parafiazuzela.vxm.pl
http://parafiazuzela.vxm.pl/index.php/warto-przeczytac/9-ziomek-z-zuzeli.html

# data[].attributes.body
Kardynał Wyszyński urodził się 3 sierpnia 1901 roku, a zmarł 28 maja 1981 roku. W tym roku obchodzimy 40 rocznicę jego śmierci. Więcej informacji o życiu Kardynała znajdziecie poniżej. Życiorys przedstawiony w bardzo ciekawej formie osi czasu.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Instytut Prymasowski | zachowanie spuścizny i propagowanie nauczania Prymasa Tysiąclecia

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stracił matkę, która umarła mając zaledwie 33 lata, po urodzeniu kolejnego dziecka.
„Matka moja umierała prawie miesiąc. My - dzieci - siedząc w szkole, z lękiem nadsłuchiwaliśmy, czy nie biją dzwony kościelne. Dla nas byłby to znak, że matka już nie żyje. Kiedyś po powrocie ze szkoły stanęliśmy wszyscy przy jej łóżku, a matka zwróciła się do mnie słowami: Stefan, ubieraj się. Ponieważ była jesień, koniec października, zrozumiałem, że mam gdzieś iść. Włożyłem palto. Spojrzała na mnie i powiedziała: Ubieraj się, ale nie tak, inaczej się ubieraj. Zwróciłem na Ojca pytające oczy. Odpowiedział mi: Później ci to wyjaśnię...
Z Andrzejewem jestem związany bardzo mocno. Tutaj bowiem od roku 1910 wychowywałem się, tutaj jako dziewięcioletni chłopiec utraciłem matkę. Spoczywa Ona na cmentarzu parafialnym."

Uczęszczał do gimnazjum im. Wojciecha Górskiego w Warszawie.
„Do szkoły byłem przyjęty przez Marię Górską na jesieni 1912 roku. Odcięty przez wschodni front wojny 1915 r. nie zdołałem już wrócić do szkoły... Moją szkołą zawsze jednak pozostaje we wspomnieniach szkoła Wojciecha Górskiego w Warszawie. Jest to znamienna instytucja dla młodego ucznia, który może żyć w niezgodzie z nią jako uczeń, ale jako dorosły człowiek pamięta tylko same miłe rzeczy i sprawy."

Po zdaniu matury wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. W czasie pobytu w Seminarium Duchownym we Włocławku dwa nabożeństwa wzajemnie się uzupełniały: do Serca Pana Jezusa i do Matki Bożej Jasnogórskiej, której obraz był w bocznym ołtarzu. Wszystkie święta Matki Bożej obchodziłem z wielkim podniesieniem ducha.

Pełnił obowiązki kapłańskie jako wikariusz katedry włocławskiej obejmując jednocześnie stanowisko redaktora dziennika „Słowo Kujawskie".
„Znam się nieco na sztuce drukarskiej. Od młodości byłem redaktorem najrozmaitszych pism. Tak mnie jakoś Pan Bóg „urządził". Najpierw wydawałem pismo kleryckie, później jako neoprezbiter musiałem być redaktorem dziennika diecezjalnego „Słowo Kujawskie". Nie mając pojęcia o tym, co to jest dywizorek, metrampaż itp. Musiałem wszystkiego nauczyć się sam. Ale cóż było robić? Taka była wola biskupa, nie ma rady."

„Przez kilka miesięcy byłem prefektem we Włocławku w szkółce fabryki „Celuloza" ... Próbowałem nowych metod nauczania - nie byłem prefektem z zawodu. Wykładałem wszystko z kredą w ręku i bawiłem dzieci rysunkami na tablicy. Cały wykład był w rysunkach."

Otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Wojciecha Owczarka w kaplicy Matki Bożej w bazylice katedralnej Włocławskiej.
„Święcenia kapłańskie otrzymałem w kaplicy Matki Bożej w bazylice katedralnej włocławskiej w roku 1924. Byłem święcony sam - 3 sierpnia. Moi koledzy otrzymali święcenia 29 czerwca, a ja w tym dniu poszedłem do szpitala. Była to jednak szczęśliwa okoliczność, gdyż dzięki temu mogłem otrzymać święcenia w kaplicy Matki Bożej. Gdy przyszedłem do katedry, stary zakrystian, pan Radomski, powiedział do mnie: Proszę księdza, z takim zdrowiem to chyba raczej trzeba iść na cmentarz, a nie do święceń. Tak się wszystko układało, że tylko miłosierne oczy Matki Najświętszej patrzyły na ten dziwny obrzęd, który miał wówczas miejsce. Byłem tak słaby, że wygodniej mi było leżeć krzyżem na ziemi, niż stać ... Byłem święcony przez chorego, ledwo trzymającego się na nogach biskupa Wojciecha Owczarka ...Skoro wyświęcono mnie na oczach Matki, która patrzyła na mękę swojego Syna na Kalwarii, to już Ona zatroszczy się, aby reszta zgodna była z planem Bożym."

Odprawił prymicyjną Mszę św. przed Cudownym Obrazem Matki Bożej na Jasnej Górze.
„Z pierwszą Mszą świętą pojechałem na Jasną Górę i tam ją odprawiłem w dniu Matki Bożej Śnieżnej, 5 sierpnia 1924 roku. Pojechałem na Jasną Górę, aby mieć Matkę, aby stanęła przy każdej mojej M szy świętej, jak stanęła przy Chrystusie na Kalwarii. Prawdziwą męką była moja pierwsza Msza święta ... Dlaczego przyjechałem z prymicją na Jasną Górę, a raczej - dlaczego przywiozła mnie na Jasną Górę moja siostra? Zapewne dlatego, że wychowaliśmy się w naszej rodzinie domowej w głębokiej czci do Matki Bożej. Moja matka odwiedzała Wilno, Ostrą Bramę, a mój ojciec - Jasną Górę. Później toczyli nieraz serdeczne spory na temat skuteczności przyczyny „Tej, co jasnej broni Częstochowy i w Ostrej świeci Bramie". Urodziłem się w domu rodzinnym pod obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, i to w sobotę, żeby we wszystkich planach Bożych był ład i porządek. Całe moje życie tak wyglądało. Po święceniach kapłańskich w kaplicy Matki Bożej w katedrze włocławskiej uważałem za rzecz najbardziej właściwą przybyć na Jasną Górę, choć sił brakowało. Tak zaczęły się moje drogi."

Podjął studia w zakresie prawa kanonicznego i nauk społeczno-ekonomicznych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
Podczas studiów pracował jako wicedyrektor konwiktu księży studentów oraz prowadził duszpasterstwo wśród akademików w Stowarzyszeniu Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie"oraz w „Bratniaku".
W tym czasie spotkał się z księdzem Władysławem Korniłowiczem, który stał się jego duchowym ojcem. Ten kontakt zaważył na duchowości kapłańskiej przyszłego Prymasa Polski.
„Nosiłem się z zamiarem wstąpienia do zakonu paulinów i poświęcenia się pracy wśród pielgrzymów. Ojciec Korniłowicz, mój kierownik duchowy, oświadczył mi, że to nie jest moja droga. Ale nie przestałem myśleć, że życie moje musi jednak iść drogą maryjną, jakkolwiek by płynęło."

Odbył podróż naukową do Austrii, Włoch, Francji, Belgii, Holandii i Niemiec. Przedmiotem jego zainteresowań były problemy związków zawodowych, organizacje katolickiej młodzieży robotniczej, a przede wszystkim doktryny i ruchy społeczne. Owocem tej podróży była publikacja „Główne typy Akcji Katolickiej za granicą" (Lublin 1931).

Obronił pracę doktorską na temat „Prawa Kościoła do szkoły".

Pełnił funkcję wikariusza w katedrze Włocławskiej.
Był sekretarzem Liceum im. Piusa X.
Prowadził wykłady z ekonomii społecznej w Seminarium Duchownym we Włocławku.

Prowadził Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy, był dyrektorem Diecezjalnych Dzieł Misyjnych.
„...Przed wojną istniały tzw. CHUR-y - Chrześcijańskie Uniwersytety Robotnicze ... Nie zajmowałem się na terenie Chrześcijańskich Związków Zawodowych sprawami ściśle związkowymi. Zajmowałem się oświatą robotniczą. Jednakże jako wykładowca nauk społecznych w Seminarium Duchownym we Włocławku prowadziłem młodzież, najstarszy rocznik seminaryjny, na zebrania Chrześcijańskich Uniwersytetów Robotniczych, aby oswoić młodzież duchowną z działalnością związkową i ze światem pracy. Prowadziliśmy dział interwencji ekonomicznej, obok pracy oświatowej i kulturalnej, jak również dział osiedli robotniczych, które wtedy powstawały. Nazbierałem dużo doświadczenia. Jakkolwiek nie prowadziłem strajków, żywo się nimi interesowałem. Na terenie Włocławka - miasto niewielkie, ale fabryczne - istniały najrozmaitsze organizacje związkowe. Oprócz chrześcijańskich i klasowych były tzw. niezależne, wolne, enperowskie i rolne, opierające się o Zjednoczenie Ludowe „Piast" i „Wyzwolenie". Chociaż związków zawodowych nie było wiele, to jednak umiejętna współpraca doprowadziła do tego, że - różniące się niekiedy - ostatecznie zawsze dochodziły do zgody, na czym najbardziej zyskiwali wszyscy robotnicy."

„Prowadziłem we Włocławku przy Chrześcijańskich Związkach Zawodowych Uniwersytet Robotniczy. Stworzyłem wtedy sekcję młodych. Było w niej jakieś trzydzieści osób, z dziesięć dziewcząt, reszta chłopcy w wieku 20 - 22 lat. Powiedziałem im wtedy: Słuchacie różnych odczytów oderwanych tematycznie, spróbujemy stworzyć całość. Zacząłem im wykładać w pewnej oprawie historycznej encyklikę „Rerum novarum".

Podjął obowiązki promotora sprawiedliwości i obrońcy węzła małżeńskiego, a potem sędziego Sądu Biskupiego w Kurii Włocławskiej.
Kierował Sodalicją Mariańską Ziemian Ziemi Kujawsko-Dobrzyńskiej.
Prowadził pracę społeczno-oświatową w Chrześcijańskich Związkach Zawodowych. Zorganizował Katolicki Związek Młodzieży Robotniczej.
Był redaktorem naczelnym „Ateneum Kapłańskiego", sam wiele publikował.

„Z rolnictwem miałem kontakt nie tylko jako wnuk rolnika, ale do samej wojny prowadziłem Sodalicje Mariańskie Ziemian Kujawsko-Dobrzyńskich. Miałem kilkuset ziemian - ludzi starszych i młodych, którym starałem się w ramach wykształcenia religijnego podawać zasady katolickiego myślenia społecznego, między innymi w sprawie uwłaszczenia chłopów..."

„Byłem profesorem Seminarium Duchownego we Włocławku i redaktorem najrozmaitszych pism. Niektóre z moich artykułów, ogłaszanych w prasie, podpisywałem pseudonimem „dr Zuzelski". Pytano mnie nieraz, dlaczego obrałem taki właśnie pseudonim. Odpowiadałem: Jestem z Zuzelą związany. Tam się urodziłem. Dlatego swoje artykuły, ogłaszane w prasie, w pismach naukowych, w tygodnikach czy dziennikach, podpisywałem tym właśnie mianem. Chciałem dać przez to dowód mojej głębokiej czci dla miejsca mojego urodzenia."

Był kapelanem Zakładu dla Niewidomych w Laskach, pod Warszawą. Prowadził wykłady społeczne dla inteligencji, a także działalność konspiracyjną.

„W ciągu mojej pracy w Laskach wśród dziatwy ociemniałej, podtrzymywałem na duchu strwożonych sytuacją przyfrontowego życia głównie modlitwą do Matki Bożej. Rzecz znamienna - chociaż Zakład przechodził przez bardzo ciężkie chwile obstrzału artyleryjskiego, pacyfikacji Kampinosu itp. nigdy nie byliśmy zmuszeni do odłożenia wieczornego różańca."

Na Jasnej Górze, w Częstochowie otrzymał sakrę biskupią z rąk księdza kardynała Augusta Hlonda. Współkonsekratorami byli: ksiądz biskup Radoński z Włocławka i ksiądz biskup Czajka z Częstochowy.
„...Po konsekrację biskupią pojechałem na Jasną Górę. Odtąd już życie moje związane jest z Jasną Górą. Wydaje mi się, że najbardziej bezpośrednią mocą w moim życiu jest Maryja. Przez szczególną tajemnicę, której w pełni nie rozumiem, została Ona postawiona na mojej nowej drodze ... Jeśli na czele swego programu służby Ludowi Bożemu, naprzód w diecezji włocławskiej, później - w lubelskiej, a następnie w gnieźnieńskiej i warszawskiej, przyjąłem zawołanie „Soli Deo", które umieściłem na szczycie odbudowanej katedry lubelskiej, to wyboru dokonałem w dziecięcej wierze, iż człowiek śmiertelny najskuteczniej życie swoje spędza w łączności z tym, który nie umiera.
Wybrałem jako miejsce mej konsekracji stolicę Najświętszej Maryi Panny w pokornej wierze, że Jej upragnione pośrednictwo wyjedna mi u Najwyższego Kapłana pełnię Jego Kapłaństwa i ducha."

Odbył ingres do katedry lubelskiej.
„Obarczeni wielką odpowiedzialnością za losy Matki Kościoła lubelskiego, za siebie i za swoich najbliższych, za zbawienie powierzonych nam dusz, nabytych krwią Najwyższego i Jedynego Kapłana - Chrystusa - stajemy dziś przed sobą w pełni wzajemnego zaufania ku sobie. Jakże mielibyśmy sobie nie ufać my, którzy na krzyżu jesteśmy zrodzeni dla nieba i dla kapłaństwa z jednej miłości Chrystusa - Kapłana. Jakże mielibyśmy się nie rozumieć my, którym dane jest znać tajemnice Królestwa Bożego."

Porządkował zniszczoną przez okupację diecezję, wizytował parafie, wygłaszał liczne kazania, szczególnie w dzielnicach robotniczych Lublina, prowadził rekolekcje, organizował kursy katechetyczne, wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i opiekował się nim jako wielki Kanclerz.
„Jest to miejsce, gdzie postawiła mnie Opatrzność. Z woli Bożej mam być teraz ojcem tej ziemi, szczególnie wyniszczonej przez wojnę, ziemi, na której wszystko było do zrobienia od początku.
Chrystus Pan chciał nauczyć nas sztuki łączenia spraw nieba i ziemi. Chciał ukazać harmonię rzeczy niebieskich i ziemskich, budząc w nas taką samą wrażliwość na sprawy niebieskie i ziemskie, nadprzyrodzone i przyrodzone. Chciał nauczyć nas Bożego chodzenia po ziemi i dążenia do nieba przez Bożą ziemię."

Więziony w Stoczku koło Lidzbarka Warmińskiego.

„Życie to upływało niezwykle szybko. Porządek dzienny nie uległ zmianom i był zachowany z dokładnością więcej niż zakonną:

05.00. Wstanie
05.30. Prima i modlitwy poranne
05.45. Rozmyślanie
06.15. Angelus Domini. Przygotowanie do Mszy świętej
06.30. Pierwsza Msza święta
07.15. Druga Msza święta. Dziękczynienie.
08.15. Śniadanie
08.45, Godziny brewiarzowe, cząstka różańca
09.15. Praca przy książce
11.15. Nawiedzenie kierownictwa
13.00. Obiad. Adoratio Santissimi.
13.30. Spacer i czas wolny
15.00. Nieszpory i cząstka różańca
15.30. Praca przy książce
18.15. Matutinum cum Laudibus
19.00. Wieczerzy. Lektura niemiecka
20.00. Różaniec w kaplicy i modlitwy wieczorne. Śpiewy kościelne
20.45. Praca, lektura, spoczynek"

Więziony w Komańczy.
Były to lata ofiary, cierpienia i odosobnienia. Był to także czas, kiedy z modlitwy i medytacji powstały dzieła wyjątkowe np.: „List do moich kapłanów", a przede wszystkim „Śluby Narodu" i program „Wielkiej Nowenny" przed Tysiącleciem Chrztu Polski.

Przebywał w Rzymie, gdzie otrzymał kapelusz kardynalski oraz kościół tytularny „Santa Maria in Trastevere".

„Gdy otrzymałem nominację na kardynała nie mogłem przybyć. Pozostało mi jedno, prosić Ojca Świętego, by mnie zwolnił na razie z obowiązku przyjazdu do Rzymu. Otrzymałem wtedy list, który był dla mnie pociechą w doświadczeniu, list zawierający prorocze słowa: Papież jest przekonany, iż przyjdzie czas, gdy osobiście włoży mi kapelusz kardynalski na głowę. To było dla mnie rozkazem, podnietą, by współdziałać z tą zapowiedzią Ojca Świętego jako wierny sługa Kościoła także w cierpieniu, by okazać potęgę i moc Kościoła.
...A dziś, gdy Ojciec Święty przychylił się do mej prośby, by wielka łaska były mi udzielona w gronie najbardziej rodzinnym i bliskim, tym więcej jestem wdzięczny, że delikatność najlepszego Ojca posuwa się aż tak daleko ...Wdzięczny jestem Polonii rzymskiej, która przybyła tu, by radować się razem z otrzymania przeze mnie kapelusza kardynalskiego. To nie ja jednak go otrzymałem. Otrzymała go Polska - „Polonia semper fidelis". Ona to sobie wysłużyła. Ona przez to doznała wzmocnienia. Kapelusz kardynalski to order na piersiach wierzącej Polski.
Udając się do miasta uduchowionego, zabrałem ze sobą z Jasnej Góry kopię cudownego obrazu Matki Bożej, Królowej Polski, którą ofiarowałem Ojcu Świętemu jako symbol związku Polski ze stolicą świata. W odpowiedzi na ten dar otrzymałem od najlepszego z Ojców, najbardziej szczodrego Ojca chrześcijaństwa, najłaskawszą Madonnę in Trastevere - jako mój tytuł kardynalski. Jest to jeszcze jeden związek duchowy między stolicą świata - Rzymem, a najwierniejszą córką Kościoła - Polską, która była zawsze, jest dziś i będzie w przyszłych wiekach przedmurzem chrześcijaństwa. Jestem szczególnie wdzięczny za ten tytuł również ze względu na pamiątki historyczne.... W tej bazylice spoczywają śmiertelne szczątki wielkiego kardynała Stanisława Hozjusza, mego rodaka zmarłego w opinii świętości. Był on tytularnym kardynałem tej bazyliki."

Wracając do kraju był gościem patriarchy Wenecji kardynała Angelo Giuseppe Roncalii. Późniejszego papieża Jan XIII. Spotkanie to było początkiem wielkiej przyjaźni, której Ojciec Święty Jan XXIII niejednokrotnie dawał wyraz wobec całego Kościoła.

„Jesteśmy w drodze powrotnej do Polski. W Wenecji zabrał nas z dworca patriarcha, kardynał Roncalli, by wspólnie z capastazione przewieźć nas gondolą przez kanał. Wydobył nas formalnie z wagonu i osobiście pokazywał najbardziej wartościowe pamiątki i zabytki miasta. Zobaczyliśmy część Wenecji w pobliżu dworca. Zapraszał stale do siebie. Kardynałowie są braćmi - mówił. Podarował nam albumy weneckie. Czynił to wszystko, aby zrobić przyjemność Polakom, którzy będą jeszcze jechali w wagonie przez półtorej doby. Zrozumieliśmy, że to jest człowiek! On ma twarz ludzką. Na jego twarzy maluje się coś niesłychanie człowieczego."

Brał czynny udział w pracach Soboru Watykańskiego II, najpierw w jego przygotowaniu, a potem w obradach wszystkich czterech Sesji. W nurt prac soborowych włączył cały Kościół w Polsce, inicjując w nim modlitwy w intencji Soboru m.in.: Czuwania Soborowe z Maryją Jasnogórską. Episkopat Polski, doświadczywszy potężnej pomocy Matki Chrystusowej w pracy Kościoła w Ojczyźnie, dzielił się tym bogactwem z całym Kościołem. Biskupi polscy złożyli na III Sesji Soboru specjalny memoriał do Ojca Świętego z prośbą o ogłoszenie Maryi Matką Kościoła i oddanie Jej świata. Dokonało się to dnia 21 listopada 1964 roku, na zakończenie III Sesji. Papież Paweł VI, ku wielkiej radości wszystkich biskupów ogłosił Maryję Matką Kościoła.

„Dzisiaj 11-X-1962 roku, w uroczystość Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny, Ojciec Święty Jan XIII otwiera Sobór Watykański II ... W czasie Soboru przyglądaliśmy się nieraz z upodobaniem „strumieniowi" wpływającemu w drzwi bazyliki Piotrowej. Przez stare brązowe, zzieleniałe drzwi wchodził młody kwiat Kościoła - trzydzieści kilka lat mający biskupi najrozmaitszych odcieni i barw. Był tam też jeden biskup stuletni, ale przeważali biskupi w wieku od czterdziestu do pięćdziesięciu lat i młodsi. Przychodzili z całego świata, pełni niepokoju o sprawę Chrystusową, wyrzucając po prostu wszystkie swoje problemy z wielką gorliwością o chwałę Boga na całym świecie. Padał i padał na posadzkę bazyliki Piotrowej wielki potok spraw, udręk i nadziei...

21 listopada, na zakończenie trzeciej Sesji Soboru - przyszliśmy do bazyliki świętego Piotra przy śpiewie Ave Maris Stella. Ten hymn śpiewamy zawsze, ilekroć pochód papieski wchodzi do bazyliki i zbliża się do Konfesji Świętego Piotra. Wchodząc w bramy bazyliki zauważyliśmy, że wysoko, spod kopuły nad Konfesją Świętego Piotra, zwisają dwa olbrzymie arrasy. Jeden przedstawiał Matkę Bożą w Betlejem z Dzieciątkiem na ręku, a drugi - Panienkę Wniebowziętą. Wszyscy wyczuli, że na tle tej wspaniałej dekoracji dokona się jakieś wielkie uwielbienie Maryi. Mszę świętą papież odprawiał w otoczeniu 24 biskupów, którzy z nim koncelebrowali. Byli to biskupi z najgłośniejszych sanktuariów maryjnych całego świata, wśród nich był również biskup częstochowski Stefan Bareła. Pod koniec długiej uroczystości, po zakończeniu pierwszej części swojego przemówienia papież drugą część poświęcił uzasadnieniu, dlaczego ogłasza Maryję Matką Kościoła. Było to wspaniałe przemówienie! Wysłuchaliśmy go z wielkim wzruszeniem. A gdy papież oświadczył publicznie, że pragnie, aby odtąd Maryja odbierała w Kościele szczególną cześć jako Matka Kościoła, entuzjazm i radość nie miały granic."

Orędzie biskupów polskich do biskupów niemieckich.

„Niechaj wolno nam będzie, czcigodni Bracia, zanim Sobór dobiegnie końca, zwiastować Wam, naszym najbliższym zachodnim sąsiadom, radosną wieść, że w przyszłym roku - w roku pańskim 1966 - Kościół Chrystusowy w Polsce, a wraz z nim cały Naród polski, obchodzić będzie Milenium swego chrztu, a jednocześnie święto tysiąclecia swego narodowego i państwowego istnienia. Niniejszym zapraszamy Was w sposób braterski, ale też równocześnie uroczysty, abyście wzięli udział w kościelnych uroczystościach polskiego Tysiąclecia; punkt szczytowy polskiego Tysiąclecia Te Deum Laudamus ma odbyć się z początkiem maja 1966 roku na Jasnej Górze, przed Obliczem Matki Boskiej, Królowej Polski ... W tym ogólnochrześcijańskim, a zarazem bardzo humanitarnym duchu wyciągamy do Was nasze dłonie z ław kończącego się Soboru, udzielamy przebaczenia i prosimy o przebaczenie. A jeśli wy - biskupi niemieccy i ojcowie soborowi - ujmiecie po bratersku nasze wyciągnięte dłonie, wówczas dopiero będziemy mogli ze spokojnym sumieniem obchodzić w Polsce nasze Milenium w sposób całkowicie chrześcijański."

Prymas przewodniczył wszystkim uroczystościom milenijnym, przemierzając wraz z całym Episkopatem „Szlak Tysiąclecia" w wielkim dziękczynieniu Narodu i Kościoła. Na wszystkich stacjach milenijnych głosił słowo Boże.

Prześladowanie Kościoła jednak nie ustawało. Władze przypuściły niezwykle ostry atak na osobę Kardynała Prymasa. Nie zgodziły się na przyjazd Ojca Świętego Pawła VI na Jasną Górę.

Udał się do Rzymu na kolejny Synod Biskupów oraz uczestniczył w pracach Kongregacji ds. Kapłanów i Papieskiej Komisji Rewizji Prawa Kanonicznego. Wraz z dwutysięczną rzeszą pielgrzymów z kraju uczestniczył w Bazylice świętego Piotra w Rzymie w uroczystościach beatyfikacyjnych ojca Maksymiliana Kolbego. Była to pierwsza po wojnie tak liczna pielgrzymka z Polski do Stolicy Świętej. Do Rzymu przybyła również Polonia z całego świata. Ojciec Święty Paweł VI dokonał aktu beatyfikacji i wygłosił przemówienie o współczesnym polskim męczenniku. Pielgrzymkę polską otoczył szczególną opieką i gościnnością zapraszając do Ogrodów Watykańskich i przyjmując najserdeczniej na audiencji. Do Prymasa Polski powiedział potem: „Polacy sprawili mi wielką radość przez swoje rozmodlenie „.

„W bazylice panuje atmosfera niezwykłej modlitwy i duchowego podniesienia. Polacy z kraju modlą się i śpiewają jak na Jasnej Górze, zjednoczeni ze sobą wzajemnie, z Polonią świata i z całym Kościołem powszechnym. Czuje się tu moc zjednoczonego Narodu, który wie, że jest ... na Opoce. Pierwszy raz od przeszło 30 lat Polacy są tutaj w bazylice Piotrowej, u stóp Namiestnika Chrystusowego, jako delegacja z kraju, i to w liczbie tak pokaźnej ... Są razem w Rzymie, gdy ich Brat, jakby delegat udręczonego Narodu, który skupił na sobie całą mękę Polski, wznosi się do chwały ołtarza, jakby zabierając wraz z sobą całą naszą wierzącą katolicką Ojczyznę."

Odbył podróż do Niemiec.

„Stała się znakiem chrześcijańskiego przebaczenia oraz pragnienia jedności i pokoju.
W Fuldzie delegacja polska spotkała się z niemiecką Konferencją Episkopatu. Ponadto odwiedziła: Kolonię, Neviges, Monachium, Dachau, Frankfurt, Moguncję.
Europa musi dostrzec ponownie, że jest ona nowym Betlejem - dla świata, dla ludów i narodów, z którego wywodzi się na świat Król i Książę Pokoju, jedyny dotychczas Zbawca rodziny ludzkiej. Wśród współczesnych wojen i wieści o wojnach, Europa - która otrzymała przez Kościół powszechny pokój, jakiego świat nie jest zdolny dać, nie może być ciągle fabryką amunicji, międzynarodowym targowiskiem i dostawcą broni, nie może nadal być poligonem dla doświadczeń wojennych, czy też miejscem samoudręki ludów i narodów."

Marzec
Początek śmiertelnej choroby.

# data[].attributes.attachment_link.title
Życiorys Stefana Wyszyńskiego | Instytut Prymasowski

# data[].attributes.attachment_link.description
Stracił matkę, która umarła mając zaledwie 33 lata, po urodzeniu kolejnego dziecka. „Matka moja umierała prawie miesiąc. My - dzieci - siedząc w szkole, z lękiem nadsłuchiwaliśmy, czy nie biją dzwony kościelne. Dla nas byłby to znak, że matka już nie żyje.

# data[].attributes.body
Piosenka "Soli Deo Per Mariam" (Jedynemu Bogu przez Maryję) powstała  z okazji beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego  Stefana  Kardynała Wyszyńskiego.
Posłuchajcie tej pięknej pieśni. Możecie zaśpiewać i zagrać, bo podane są akordy.

# data[].attributes.body
Posłuchajcie, jak Kardynał Wyszyński zwracał się do dzieci w roku 1961.  Mówił m.in. do dzieci: "żebyście taką radością były w domu (...) Bądźcie radosne Kochane Dzieci (...)".
Na podanej stronie otwórzcie nagranie : Do dzieci

08.09.1961 Warszawa, Do Rodziny Rodzin
https://wyszynskiprymas.pl/nagrania/

# data[].attributes.body
Stefan Wyszyński wiele uwagi poświęcił dzieciom. Często do nich mówił, szanował je i kochał. Wiedział, że są przyszłością narodu. Poniżej interaktywny obrazek z pięknym cytatem o najmłodszych i ukrytymi zdjęciami Kardynała z dziećmi.

# data[].attributes.attachment_link.title
Prymas Wyszyński i dzieci by ewa_zasowska on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Prymas Wyszyński i dzieci ✌️ - Interactive Image

# data[].attributes.body
Kardynał Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia -  patron naszej szkoły oraz Matka Elżbieta Róża Czacka, Założycielka Zakładu dla Niewidomych w Laskach 12 września 2021 roku zostali ogłoszeni błogosławionymi.
Warto przypomnieć postać naszego wielkiego Patrona, teraz już błogosławionego kard. Stefana Wyszyńskiego. Poniżej w kolejnych oknach znajdziecie wiele ciekawe materiały dotyczące tego wielkiego Polaka. Na pewno każdy z Was znajdzie coś dla siebie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W imieniu papieża Franciszka papieski delegat kard. Marcello Semeraro ogłosił kard. Stefana Wyszyńskiego i matkę Elżbietę Czacką nowymi błogosławionymi Kościoła. W Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie zakończyła się Msza św. beatyfikacyjna Prymasa Tysiąclecia i założycielki dzieła dla osób niewidomych w Laskach.

Kardynał Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia i Matka Elżbieta Róża Czacka, Założycielka Zakładu dla Niewidomych w Laskach zostali dziś ogłoszeni błogosławionymi. Mszy św. celebrowanej w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie przewodniczył papieski delegat kard. Marcello Semeraro, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. W homilii powiedział, że nowi polscy Błogosławieni stanowią wzór wierności Ewangelii i służby potrzebującym.

Mszę św. koncelebrowali kardynałowie i arcybiskupi, w tym m.in. metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz, jałmużnik papieski kard. Konrad Krajewski, prymas Czech kard Dominik Duka OP oraz kard. Stanisław Dziwisz, emerytowany metropolita krakowski. Obecni byli także biskupi z różnych krajów, min. Francji, Włoch, Ukrainy, Węgier, Litwy i Mołdawii. Mszę koncelebrowało też ponad 600 księży, w tym wielu wyświęconych przez kard. Wyszyńskiego.

W Mszy św. uczestniczyli m.in. przedstawiciele najwyższych władz z prezydentem i premierem, Marszałkowie Sejmu i Senatu, liderzy partii politycznych, parlamentarzyści.

W Świątyni Opatrzności Bożej reprezentowane były także środowiska związane z nowymi błogosławionymi, w tym członkowie rodziny kard. Wyszyńskiego, przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża wraz ze współsiostrami oraz wychowankowie z Ośrodka dla Niewidomych w Laskach.

Wyniesienie obojga Sług Bożych na ołtarze poprzedziła wypowiedziana przez kard. Kazimierza Nycza prośba do Ojca Świętego o włączenie w poczet błogosławionych Prymasa Wyszyńskiego i matki Czackiej. Metropolita warszawski przedstawił też ich życiorysy.

Chwilę potem nastąpił najważniejszy moment beatyfikacji - prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro wygłosił w języku łacińskim formułę beatyfikacyjną.

Odczytując z mandatu Ojca Świętego list apostolski, w którym Franciszek wpisał kard. Wyszyńskiego i matkę Czacką w poczet błogosławionych, kard. Semeraro poinformował, że wspomnienie liturgiczne bł. Stefana Wyszyńskiego obchodzone będzie 28 maja a wspomnienie liturgiczne bł. matki Czackiej - 19 maja.

Następnie zostały odsłonięte wizerunki nowych błogosławionych. Wizerunek bł. Stefana Wyszyńskiego odsłonili członkowie założonego przez niego w 1952 r. Ruchu Apostolskiego "Rodzina Rodzin". Wizerunek bł. Elżbiety Czackiej odsłoniły nauczycielki i wychowawczynie z Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Laskach.

Po odsłonięciu wizerunków wyruszyła procesja z relikwiami nowych błogosławionych. Relikwiarz bł. Stefana Wyszyńskiego wniosły uzdrowiona za wstawiennictwem nowego błogosławionego s. Nulla Lucyna Garlińska oraz przedstawicielki Instytutu Prymasa Wyszyńskiego Krystyna Szajer, która najdłużej pracowała w sekretariacie prymasa Stefana Wyszyńskiego i Dorota Pawlas. Reprezentują dwa pokolenia instytutu, założonego przez kard. Wyszyńskiego: najstarsze i najmłodsze.

Relikwiarz bł. Elżbiety Czackiej wniosły natomiast uzdrowiona za wstawiennictwem błogosławionej Karolina Gawrych, niewidoma Teresa Dederko oraz matka Judyta Olechowska FSK, przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża.

Następnie kard. Nycz w imieniu Archidiecezji Warszawskiej, Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Krzyża oraz całego Kościoła w Polsce podziękował papieżowi za ogłoszenie nowych błogosławionych.

W homilii kard. Marcello Semeraro wskazał, że nowi polscy błogosławieni przekazali świadectwo życia wiernego Ewangelii, za wszelką cenę i wzór służby bliźniemu.

Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych wyraził wdzięczność Bogu za dzisiejszą uroczystość, która odbywa się w Świątyni Opatrzności Bożej. Przypomniał, że ta świątynia została wzniesiona przez naród Polski jako wotum wdzięczności za bliskość i obecność Pana Boga w chwalebnej i bolesnej historii Polski.

Ta świątynia, mówił papieski wysłannik, "jest dzisiaj świadkiem kolejnego potwierdzenia: Polska jest Narodem Maryjnym, Polska ofiarowała i ofiaruje Kościołowi, na przestrzeni różnych epok, wybitne postacie świętych, bożych mężczyzn oraz kobiet".

O nowych polskich błogosławionych kard. Semeraro powiedział, że pozostawili oni "wzór służby konkretnemu potrzebującemu człowiekowi, również wówczas, kiedy nikt się nim nie zajmuje i wydaje się, że zwycięża obojętność".

Przedstawiając sylwetkę pochodzącego z Zuzeli Stefana Wyszyńskiego gość z Watykanu zaznaczył, że rodzina przyszłego Prymasa wychowała go w wierze do Pana Boga i w miłości do Ojczyzny. Przypomniał, że życie kapłańskie ks. Wyszyńskiego było, naznaczone licznymi próbami, którym stawiał czoła z ufnością i zdecydowaniem.

Jednym z najbardziej dramatycznych momentów w życiu ks. Wyszyńskiego był z pewnością okres drugiej wojny światowej oraz czas heroicznego i tragicznego powstania warszawskiego w 1944 roku. Ks. Wyszyński, przypomniał wysłannik papieski, przebywał wówczas w podwarszawskich Laskach, jako kapelan Zakładu dla Niewidomych i Armii Krajowej.

Watykański hierarcha zaznaczył, że to właśnie podczas powstania warszawskiego miało miejsce w Laskach prorocze wydarzenie: ks. Wyszyński podniósł z ziemi fragment częściowo spopielonej kartki, pochodzącej z płonącej i spowitej w ogniu stolicy, na której widniał napis: „Będziesz miłował".

"Do tego apelu i testamentu upodobnił on swoją posługę pasterza i biskupa, najpierw w Lublinie a następnie w Gnieźnie i Warszawie, stawiając czoło problemom, jakie jego Naród musiał wycierpieć w latach następujących po drugiej wojnie światowej" - powiedział kard. Semeraro.

Stwierdził też, że w czasach powojennych, skomplikowanych społecznie i politycznie, Prymas Polski wytrwale i zdecydowanie kierował łodzią Kościoła w Polsce. Kaznodzieja stwierdził, że "ideologii, która odczłowieczała i oddalała człowieka od pełni życia" Prymas przeciwstawiał "prawdę zawartą w Ewangelii Chrystusa, wiernie przeżywaną i realizowaną".

Kard. Semeraro przypomniał też często powtarzane przez kard. Wyszyńskiego wskazanie: „Kto nienawidzi, ten już przegrał". Dodał, że Prymas znosił wszelkie upokorzenia i cierpienia, których punktem kulminacyjnym były trzy lata spędzone w więzieniu.

O Matce Elżbiecie Róży Czackiej hierarcha powiedział, że charakteryzowała ją niezachwiana wiara w Boga i w Jego Opatrzność." Poprzez swoją nadzwyczajną pracowitość i zaangażowanie Błogosławiona Elżbieta Róża wskazuje nam, że nie istnieją przeszkody dla tych, którzy pragną kochać Pana Boga i jak On miłować" - wskazał kard. Semeraro.

Gość z Watykanu wskazał, że Matka Czacka postanowiła poświęcić swoje życie służbie osobom niewidomym, które w tym czasie na ziemiach polskich nie mogły liczyć na pomocy ani na możliwość zdobycia wykształcenia.

"Niech nowi Błogosławieni będą potężnymi orędownikami dla tego zasłużonego Narodu, niech będą światłem dla władz państwowych i samorządowych oraz niech wspomagają Kościół w Polsce w ciągłej wierności

Ewangelii Chrystusa" - zakończył swą homilię. kard. Marcello Semeraro.

Podczas uroczystej procesji z darami opiekunowie i wychowankowie Ośrodka dla Ociemniałych w Lsakach wniesli laptop. Zostanie on przekazany uczniom z Rwandy, gdzie Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża również prowadzi ośrodek dla osób niewidomych.

Ornat z aplikacjami wykonanymi przez niewidomą absolwentkę Ośrodka Szkolno- Wychowawczego w Laskach przyniosły siostry ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża.

Prezydenta RP przekazał kielich i świecę, przedstawiciele Kościoła Grekokatolickiego - ikonę bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Obraz Matki Bożej Częstochowskiej dla kaplicy w Zambii ofiarowały przedstawicielki Instytutu Prymasa Wyszyńskiego - Maria Gabiniewicz, Diana Samoraj i Michalina Jankowska.

Podczas Modlitwy Eucharystycznej po raz pierwszy wymieniono imiona nowych błogosławionych.

Po Komunii św. kard. Kazimierz Nycz, metropolita warszawski, wygłosił słowo podziękowania dla wszystkich, którzy byli zaangażowani w sprawę beatyfikacji i w dzisiejszą uroczystość.

"Dziękuję przede wszystkim Papieżowi Franciszkowi, który niejako w osobie Jego Eminencji Kardynała Marcello Semeraro jest tutaj z nami dziś obecny i pamięta o nas, przebywając w nieodległym Budapeszcie" - powiedział kard. Nycz. Wyraził też wdzięczność Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych i wszystkim zaangażowanym w wieloletnie procesy beatyfikacyjne obydwojga błogosławionych, także na szczeblu diecezjalnym.

"Niech będą oni dla nas wzorem do naśladowania i wstawiają się u Boga za nami i za całą naszą Ojczyzną!" - powiedział metropolita warszawski.

Po końcowym błogosławieństwie udzielonym przez kard. Marcello Semeraro zabrzmiała pieśń "Boże coś Polskę" w wykonaniu kilku chórów, uświetniających uroczystość beatyfikacyjne.

# data[].attributes.attachment_link.title
Błogosławieni! Prymas Stefan Wyszyński i matka Elżbieta Róża Czacka

# data[].attributes.attachment_link.description
W imieniu papieża Franciszka papieski delegat kard. Marcello Semeraro ogłosił kard. Stefana Wyszyńskiego i matkę Elżbietę Czacką nowymi błogosławionymi Kościoła. W Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie zakończyła się Msza św. beatyfikacyjna Prymasa Tysiąclecia i założycielki dzieła dla osób niewidomych w Laskach.

# data[].attributes.body
W nowym roku szkolnym 2021/2022 biblioteka jest czynna codziennie w godzinach 8.20 - 14.20. W bibliotece zachowujemy się zgodnie z procedurami obowiązującymi w szkole.
Pamiętajcie, że po wejściu do biblioteki należy zdezynfekować ręce a zwracaną książkę odłożyć we wskazane miejsce.  Zwrócone książki podlegają kwarantannie (2dni).
W bibliotece może przebywać maksymalnie dwóch uczniów. Nie ma wolnego dostępu do półek z książkami, jednak nawet niezdecydowani czytelnicy na pewno wyjdą z biblioteki z ciekawą książką.

Wszystkich chętnych Czytelników serdecznie zapraszam :)

# data[].attributes.headline
Drodzy Czytelnicy!        Życzymy  Wam zdrowych, radosnych i bezpiecznych wakacji! 

# data[].attributes.subject
Drodzy Czytelnicy!        Życzymy  Wam zdrowych, radosnych i bezpiecznych wakacji! 

# data[].attributes.body
Do zobaczenia we wrześniu!

# data[].attributes.body
Czekamy na brakujące lektury i podręczniki. Prosimy o jak najszybszy zwrot książek do biblioteki.

# data[].attributes.body
Zbliża się koniec roku szkolnego. Prosimy o zwrot wypożyczonych książek. Pozdrawiamy serdecznie :)

# data[].attributes.body
Przypominamy o konkursie plastycznym i zapraszamy do udziału!

# data[].attributes.body
Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat. (J. Korczak)
Wszystkim moim Czytelnikom życzę cudownego dnia i wszystkiego najlepszego z okazji Ich święta. Poniżej filmik - niespodzianka :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Video made with Biteable. The World's Simplest Video Maker

# data[].attributes.attachment_link.title
Powodzenia! Trzymamy kciuki dla Ósmoklasistów

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Najmilsze Dzieci Boże, Dzieci moje! - tak zwracał się Prymas Wyszyński nie tylko do dzieci, ale do wszystkich wiernych. Jednak dzieciom miał także wiele do powiedzenia, szanował je i kochał, wiedząc, że są przyszłością narodu.

Charakteryzując rodzinę, Prymas Tysiąclecia wymienia wszystkich jej członków i ich doniosłe role: - Najmilsze Dzieci! - mówi. - Każde z Was, z woli i miłości Boga, ma rodzinę domową... Jest ukochana matka, która poświęciła się dla Was i z narażeniem własnego życia przekazała Wam życie od Ojca Niebieskiego. Jest ukochany ojciec, głowa rodziny, a zarazem jej żywiciel. Wspólnie z matką troszczy się on o sprawy domowe, o to, co będziecie jadły, piły, czym będziecie się odziewały i jak Was wychowywać i przygotowywać do życia, które jest przed Wami.

Wielopokoleniowość rodziny, obecność dziadków to wielki skarb. - W rodzinie obok ojca i matki - mówi Prymas Tysiąclecia - są niekiedy rodzice waszych rodziców, których Wy nazywacie: dziadunio i babunia. To są ci, którzy z woli Ojca Niebieskiego dali życie waszym rodzicom, a dzisiaj dożywają swoich lat i doznają ich opieki tak, jak ongiś sami im tę opiekę okazywali. Uczycie się szacunku do tych starszych ludzi, którzy już wypełnili obowiązki swojego życia. Niekiedy są Wam bardzo pomocni. Czasem zastępują pracującą matkę lub nieobecnych rodziców. Niekiedy są dla Was, jak gdyby drugimi rodzicami.

I oczywiście rodzeństwo, bo niedobrze być samemu, bo siostra czy brat to wsparcie dla dzieci i starzejących się rodziców: - W rodzinie jest również rodzeństwo, starszy czy młodszy brat, starsza czy młodsza siostra. Żyją oni w rodzinie, przyjąwszy życie z waszych rodziców, udzielone im z woli Ojca Niebieskiego - stwierdza Ksiądz Prymas.

Obraz rodziny wzorowany na Świętej Rodzinie, takiej jakiej zapragnął dla nas Bóg, stwarzając mężczyznę i kobietę. - To jest rodzina - mówi Prymas Wyszyński. - Nazywamy ją świętą, ponieważ jest powołana do tego, by za przykładem Świętej rodziny, żyła w świętości.

Jednak tę naszą świętą, kochaną rodzinę dotykają cierpienia. Jakie są powody tych cierpień? - Niekiedy brak ojca czy matki, gdy zabrała ich śmierć. Czasem inne nieszczęście, wypadek, niezgoda. Nieraz brak dostatecznej miłości w rodzinie, bo wszyscy jesteśmy słabymi ludźmi, nie umiemy kochać tak, jak Bóg - wymienia niektóre ksiądz Prymas.

Niezależnie od trudności zachęca nas do wzajemnej miłości: - W rodzinie są różne trudności, ale jest to dla Was najbliższa społeczność. Dziateczki Kochane! Sam Ojciec Niebieski pomyślał o tym, byście na tej ziemi miały ojca i matkę. Nikt z Was nie wybrał ich sobie, tak jak wybieracie inne rzeczy. To Ojciec Niebieski Wam ich wyznaczył i dał. Dlatego należy im się cześć i miłość, jak mówi czwarte przykazanie: „Czcij ojca swego i matkę swoją".

Nie zapomina powiedzieć także o tym, co jest zadaniem życiowym dzieci: - A Wy, Najmilsze Dzieci, stoicie jak gdyby w wielkiej bramie, przez którą macie wejść w życie i wypełnić wasze zadanie życiowe, do którego jesteście przeznaczone na ziemi i powołane w niebie - podkreśla.

Pomagajmy zatem dzieciom w wypełnianiu ich życiowego zadania - to także nasze zadanie, do którego zostaliśmy zaproszeni.

Na podstawie: Jesteśmy wielką Bożą rodziną. Kazanie do dzieci podczas wizytacji kanonicznej par. św. Wojciecha, Warszawa, 19 kwietnia 1964

# data[].attributes.attachment_link.description
Najmilsze Dzieci Boże, Dzieci moje! - tak zwracał się Prymas Wyszyński nie tylko do dzieci, ale do wszystkich wiernych. Jednak dzieciom miał także wiele do powiedzenia, szanował je i kochał, wiedząc, że są przyszłością narodu. Charakteryzując rodzinę, Prymas Tysiąclecia wymienia wszystkich jej członków i ich doniosłe role: - Najmilsze Dzieci!

# data[].attributes.body
Czym dla Jana Pawła II były Wadowice, tym dla kard. Stefana Wyszyńskiego była mała mazowiecka wieś Zuzela. Na podanej stronie znajdziecie informacje o rodzinnej miejscowości naszego Patrona. To tam wszystko się zaczęło. W budynku dawnej szkoły zorganizowano Muzeum Lat Dziecięcych Stefana Wyszyńskiego. Polecam przeczytać na stronie artykuł z działu "Warto przeczytać" - "Ziomek z Zuzeli".
http://parafiazuzela.vxm.pl
http://parafiazuzela.vxm.pl/index.php/warto-przeczytac/9-ziomek-z-zuzeli.html

# data[].attributes.body
Posłuchajcie, jak Kardynał Wyszyński zwracał się do dzieci w roku 1961.  Mówił m.in. do dzieci: "żebyście taką radością były w domu (...) Bądźcie radosne Kochane Dzieci (...)".
Na podanej stronie otwórzcie nagranie : Do dzieci

08.09.1961 Warszawa, Do Rodziny Rodzin
https://wyszynskiprymas.pl/nagrania/

# data[].attributes.body
Stefan Wyszyński wiele uwagi poświęcił dzieciom. Często do nich mówił, szanował je i kochał. Wiedział, że są przyszłością narodu. Poniżej interaktywny obrazek z pięknym cytatem o najmłodszych i ukrytymi zdjęciami Kardynała z dziećmi.

# data[].attributes.attachment_link.title
Prymas Wyszyński i dzieci by ewa_zasowska on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Prymas Wyszyński i dzieci ✌️ - Interactive Image

# data[].attributes.body
Oficjalna Strona Beatyfikacji Kardynała Stefana Wyszyńskiego

# data[].attributes.attachment_link.title
Prymas Wyszyński - oficjalna strona beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego

# data[].attributes.body
Prymas Polski Stefan Kardynał Wyszyński w 1967 roku w swoim liście ogłosił program Społecznej Krucjaty Miłości. Jest to zaproszenie do miłości w rodzinie, w domu, w pracy,  wszędzie.
https://wyszynskiprymas.pl/abc-spolecznej-krucjaty-milosci/

# data[].attributes.body
Piosenka "Soli Deo Per Mariam" (Jedynemu Bogu przez Maryję) powstała  z okazji zbliżającej się beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego  Stefana  Kardynała Wyszyńskiego. Przypominam, że beatyfikacja miała się odbyć 7 czerwca 2020 roku, lecz z powodu trudnej sytuacji w kraju została odłożona w czasie. Teraz już wiemy, że odbędzie się 12 wrzenia 2021 roku.
Posłuchajcie tej pięknej pieśni. Możecie zaśpiewać i zagrać, bo podane są akordy.

# data[].attributes.body
Kardynał Wyszyński urodził się 3 sierpnia 1901 roku, a zmarł 28 maja 1981 roku. W tym roku obchodzimy 40 rocznicę jego śmierci. Więcej informacji o życiu Kardynała znajdziecie poniżej. Życiorys przedstawiony w bardzo ciekawej formie osi czasu.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Instytut Prymasowski | zachowanie spuścizny i propagowanie nauczania Prymasa Tysiąclecia

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stracił matkę, która umarła mając zaledwie 33 lata, po urodzeniu kolejnego dziecka.
„Matka moja umierała prawie miesiąc. My - dzieci - siedząc w szkole, z lękiem nadsłuchiwaliśmy, czy nie biją dzwony kościelne. Dla nas byłby to znak, że matka już nie żyje. Kiedyś po powrocie ze szkoły stanęliśmy wszyscy przy jej łóżku, a matka zwróciła się do mnie słowami: Stefan, ubieraj się. Ponieważ była jesień, koniec października, zrozumiałem, że mam gdzieś iść. Włożyłem palto. Spojrzała na mnie i powiedziała: Ubieraj się, ale nie tak, inaczej się ubieraj. Zwróciłem na Ojca pytające oczy. Odpowiedział mi: Później ci to wyjaśnię...
Z Andrzejewem jestem związany bardzo mocno. Tutaj bowiem od roku 1910 wychowywałem się, tutaj jako dziewięcioletni chłopiec utraciłem matkę. Spoczywa Ona na cmentarzu parafialnym."

Uczęszczał do gimnazjum im. Wojciecha Górskiego w Warszawie.
„Do szkoły byłem przyjęty przez Marię Górską na jesieni 1912 roku. Odcięty przez wschodni front wojny 1915 r. nie zdołałem już wrócić do szkoły... Moją szkołą zawsze jednak pozostaje we wspomnieniach szkoła Wojciecha Górskiego w Warszawie. Jest to znamienna instytucja dla młodego ucznia, który może żyć w niezgodzie z nią jako uczeń, ale jako dorosły człowiek pamięta tylko same miłe rzeczy i sprawy."

Po zdaniu matury wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. W czasie pobytu w Seminarium Duchownym we Włocławku dwa nabożeństwa wzajemnie się uzupełniały: do Serca Pana Jezusa i do Matki Bożej Jasnogórskiej, której obraz był w bocznym ołtarzu. Wszystkie święta Matki Bożej obchodziłem z wielkim podniesieniem ducha.

Pełnił obowiązki kapłańskie jako wikariusz katedry włocławskiej obejmując jednocześnie stanowisko redaktora dziennika „Słowo Kujawskie".
„Znam się nieco na sztuce drukarskiej. Od młodości byłem redaktorem najrozmaitszych pism. Tak mnie jakoś Pan Bóg „urządził". Najpierw wydawałem pismo kleryckie, później jako neoprezbiter musiałem być redaktorem dziennika diecezjalnego „Słowo Kujawskie". Nie mając pojęcia o tym, co to jest dywizorek, metrampaż itp. Musiałem wszystkiego nauczyć się sam. Ale cóż było robić? Taka była wola biskupa, nie ma rady."

„Przez kilka miesięcy byłem prefektem we Włocławku w szkółce fabryki „Celuloza" ... Próbowałem nowych metod nauczania - nie byłem prefektem z zawodu. Wykładałem wszystko z kredą w ręku i bawiłem dzieci rysunkami na tablicy. Cały wykład był w rysunkach."

Otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Wojciecha Owczarka w kaplicy Matki Bożej w bazylice katedralnej Włocławskiej.
„Święcenia kapłańskie otrzymałem w kaplicy Matki Bożej w bazylice katedralnej włocławskiej w roku 1924. Byłem święcony sam - 3 sierpnia. Moi koledzy otrzymali święcenia 29 czerwca, a ja w tym dniu poszedłem do szpitala. Była to jednak szczęśliwa okoliczność, gdyż dzięki temu mogłem otrzymać święcenia w kaplicy Matki Bożej. Gdy przyszedłem do katedry, stary zakrystian, pan Radomski, powiedział do mnie: Proszę księdza, z takim zdrowiem to chyba raczej trzeba iść na cmentarz, a nie do święceń. Tak się wszystko układało, że tylko miłosierne oczy Matki Najświętszej patrzyły na ten dziwny obrzęd, który miał wówczas miejsce. Byłem tak słaby, że wygodniej mi było leżeć krzyżem na ziemi, niż stać ... Byłem święcony przez chorego, ledwo trzymającego się na nogach biskupa Wojciecha Owczarka ...Skoro wyświęcono mnie na oczach Matki, która patrzyła na mękę swojego Syna na Kalwarii, to już Ona zatroszczy się, aby reszta zgodna była z planem Bożym."

Odprawił prymicyjną Mszę św. przed Cudownym Obrazem Matki Bożej na Jasnej Górze.
„Z pierwszą Mszą świętą pojechałem na Jasną Górę i tam ją odprawiłem w dniu Matki Bożej Śnieżnej, 5 sierpnia 1924 roku. Pojechałem na Jasną Górę, aby mieć Matkę, aby stanęła przy każdej mojej M szy świętej, jak stanęła przy Chrystusie na Kalwarii. Prawdziwą męką była moja pierwsza Msza święta ... Dlaczego przyjechałem z prymicją na Jasną Górę, a raczej - dlaczego przywiozła mnie na Jasną Górę moja siostra? Zapewne dlatego, że wychowaliśmy się w naszej rodzinie domowej w głębokiej czci do Matki Bożej. Moja matka odwiedzała Wilno, Ostrą Bramę, a mój ojciec - Jasną Górę. Później toczyli nieraz serdeczne spory na temat skuteczności przyczyny „Tej, co jasnej broni Częstochowy i w Ostrej świeci Bramie". Urodziłem się w domu rodzinnym pod obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, i to w sobotę, żeby we wszystkich planach Bożych był ład i porządek. Całe moje życie tak wyglądało. Po święceniach kapłańskich w kaplicy Matki Bożej w katedrze włocławskiej uważałem za rzecz najbardziej właściwą przybyć na Jasną Górę, choć sił brakowało. Tak zaczęły się moje drogi."

Podjął studia w zakresie prawa kanonicznego i nauk społeczno-ekonomicznych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
Podczas studiów pracował jako wicedyrektor konwiktu księży studentów oraz prowadził duszpasterstwo wśród akademików w Stowarzyszeniu Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie"oraz w „Bratniaku".
W tym czasie spotkał się z księdzem Władysławem Korniłowiczem, który stał się jego duchowym ojcem. Ten kontakt zaważył na duchowości kapłańskiej przyszłego Prymasa Polski.
„Nosiłem się z zamiarem wstąpienia do zakonu paulinów i poświęcenia się pracy wśród pielgrzymów. Ojciec Korniłowicz, mój kierownik duchowy, oświadczył mi, że to nie jest moja droga. Ale nie przestałem myśleć, że życie moje musi jednak iść drogą maryjną, jakkolwiek by płynęło."

Odbył podróż naukową do Austrii, Włoch, Francji, Belgii, Holandii i Niemiec. Przedmiotem jego zainteresowań były problemy związków zawodowych, organizacje katolickiej młodzieży robotniczej, a przede wszystkim doktryny i ruchy społeczne. Owocem tej podróży była publikacja „Główne typy Akcji Katolickiej za granicą" (Lublin 1931).

Obronił pracę doktorską na temat „Prawa Kościoła do szkoły".

Pełnił funkcję wikariusza w katedrze Włocławskiej.
Był sekretarzem Liceum im. Piusa X.
Prowadził wykłady z ekonomii społecznej w Seminarium Duchownym we Włocławku.

Prowadził Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy, był dyrektorem Diecezjalnych Dzieł Misyjnych.
„...Przed wojną istniały tzw. CHUR-y - Chrześcijańskie Uniwersytety Robotnicze ... Nie zajmowałem się na terenie Chrześcijańskich Związków Zawodowych sprawami ściśle związkowymi. Zajmowałem się oświatą robotniczą. Jednakże jako wykładowca nauk społecznych w Seminarium Duchownym we Włocławku prowadziłem młodzież, najstarszy rocznik seminaryjny, na zebrania Chrześcijańskich Uniwersytetów Robotniczych, aby oswoić młodzież duchowną z działalnością związkową i ze światem pracy. Prowadziliśmy dział interwencji ekonomicznej, obok pracy oświatowej i kulturalnej, jak również dział osiedli robotniczych, które wtedy powstawały. Nazbierałem dużo doświadczenia. Jakkolwiek nie prowadziłem strajków, żywo się nimi interesowałem. Na terenie Włocławka - miasto niewielkie, ale fabryczne - istniały najrozmaitsze organizacje związkowe. Oprócz chrześcijańskich i klasowych były tzw. niezależne, wolne, enperowskie i rolne, opierające się o Zjednoczenie Ludowe „Piast" i „Wyzwolenie". Chociaż związków zawodowych nie było wiele, to jednak umiejętna współpraca doprowadziła do tego, że - różniące się niekiedy - ostatecznie zawsze dochodziły do zgody, na czym najbardziej zyskiwali wszyscy robotnicy."

„Prowadziłem we Włocławku przy Chrześcijańskich Związkach Zawodowych Uniwersytet Robotniczy. Stworzyłem wtedy sekcję młodych. Było w niej jakieś trzydzieści osób, z dziesięć dziewcząt, reszta chłopcy w wieku 20 - 22 lat. Powiedziałem im wtedy: Słuchacie różnych odczytów oderwanych tematycznie, spróbujemy stworzyć całość. Zacząłem im wykładać w pewnej oprawie historycznej encyklikę „Rerum novarum".

Podjął obowiązki promotora sprawiedliwości i obrońcy węzła małżeńskiego, a potem sędziego Sądu Biskupiego w Kurii Włocławskiej.
Kierował Sodalicją Mariańską Ziemian Ziemi Kujawsko-Dobrzyńskiej.
Prowadził pracę społeczno-oświatową w Chrześcijańskich Związkach Zawodowych. Zorganizował Katolicki Związek Młodzieży Robotniczej.
Był redaktorem naczelnym „Ateneum Kapłańskiego", sam wiele publikował.

„Z rolnictwem miałem kontakt nie tylko jako wnuk rolnika, ale do samej wojny prowadziłem Sodalicje Mariańskie Ziemian Kujawsko-Dobrzyńskich. Miałem kilkuset ziemian - ludzi starszych i młodych, którym starałem się w ramach wykształcenia religijnego podawać zasady katolickiego myślenia społecznego, między innymi w sprawie uwłaszczenia chłopów..."

„Byłem profesorem Seminarium Duchownego we Włocławku i redaktorem najrozmaitszych pism. Niektóre z moich artykułów, ogłaszanych w prasie, podpisywałem pseudonimem „dr Zuzelski". Pytano mnie nieraz, dlaczego obrałem taki właśnie pseudonim. Odpowiadałem: Jestem z Zuzelą związany. Tam się urodziłem. Dlatego swoje artykuły, ogłaszane w prasie, w pismach naukowych, w tygodnikach czy dziennikach, podpisywałem tym właśnie mianem. Chciałem dać przez to dowód mojej głębokiej czci dla miejsca mojego urodzenia."

Był kapelanem Zakładu dla Niewidomych w Laskach, pod Warszawą. Prowadził wykłady społeczne dla inteligencji, a także działalność konspiracyjną.

„W ciągu mojej pracy w Laskach wśród dziatwy ociemniałej, podtrzymywałem na duchu strwożonych sytuacją przyfrontowego życia głównie modlitwą do Matki Bożej. Rzecz znamienna - chociaż Zakład przechodził przez bardzo ciężkie chwile obstrzału artyleryjskiego, pacyfikacji Kampinosu itp. nigdy nie byliśmy zmuszeni do odłożenia wieczornego różańca."

Na Jasnej Górze, w Częstochowie otrzymał sakrę biskupią z rąk księdza kardynała Augusta Hlonda. Współkonsekratorami byli: ksiądz biskup Radoński z Włocławka i ksiądz biskup Czajka z Częstochowy.
„...Po konsekrację biskupią pojechałem na Jasną Górę. Odtąd już życie moje związane jest z Jasną Górą. Wydaje mi się, że najbardziej bezpośrednią mocą w moim życiu jest Maryja. Przez szczególną tajemnicę, której w pełni nie rozumiem, została Ona postawiona na mojej nowej drodze ... Jeśli na czele swego programu służby Ludowi Bożemu, naprzód w diecezji włocławskiej, później - w lubelskiej, a następnie w gnieźnieńskiej i warszawskiej, przyjąłem zawołanie „Soli Deo", które umieściłem na szczycie odbudowanej katedry lubelskiej, to wyboru dokonałem w dziecięcej wierze, iż człowiek śmiertelny najskuteczniej życie swoje spędza w łączności z tym, który nie umiera.
Wybrałem jako miejsce mej konsekracji stolicę Najświętszej Maryi Panny w pokornej wierze, że Jej upragnione pośrednictwo wyjedna mi u Najwyższego Kapłana pełnię Jego Kapłaństwa i ducha."

Odbył ingres do katedry lubelskiej.
„Obarczeni wielką odpowiedzialnością za losy Matki Kościoła lubelskiego, za siebie i za swoich najbliższych, za zbawienie powierzonych nam dusz, nabytych krwią Najwyższego i Jedynego Kapłana - Chrystusa - stajemy dziś przed sobą w pełni wzajemnego zaufania ku sobie. Jakże mielibyśmy sobie nie ufać my, którzy na krzyżu jesteśmy zrodzeni dla nieba i dla kapłaństwa z jednej miłości Chrystusa - Kapłana. Jakże mielibyśmy się nie rozumieć my, którym dane jest znać tajemnice Królestwa Bożego."

Porządkował zniszczoną przez okupację diecezję, wizytował parafie, wygłaszał liczne kazania, szczególnie w dzielnicach robotniczych Lublina, prowadził rekolekcje, organizował kursy katechetyczne, wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i opiekował się nim jako wielki Kanclerz.
„Jest to miejsce, gdzie postawiła mnie Opatrzność. Z woli Bożej mam być teraz ojcem tej ziemi, szczególnie wyniszczonej przez wojnę, ziemi, na której wszystko było do zrobienia od początku.
Chrystus Pan chciał nauczyć nas sztuki łączenia spraw nieba i ziemi. Chciał ukazać harmonię rzeczy niebieskich i ziemskich, budząc w nas taką samą wrażliwość na sprawy niebieskie i ziemskie, nadprzyrodzone i przyrodzone. Chciał nauczyć nas Bożego chodzenia po ziemi i dążenia do nieba przez Bożą ziemię."

Więziony w Stoczku koło Lidzbarka Warmińskiego.

„Życie to upływało niezwykle szybko. Porządek dzienny nie uległ zmianom i był zachowany z dokładnością więcej niż zakonną:

05.00. Wstanie
05.30. Prima i modlitwy poranne
05.45. Rozmyślanie
06.15. Angelus Domini. Przygotowanie do Mszy świętej
06.30. Pierwsza Msza święta
07.15. Druga Msza święta. Dziękczynienie.
08.15. Śniadanie
08.45, Godziny brewiarzowe, cząstka różańca
09.15. Praca przy książce
11.15. Nawiedzenie kierownictwa
13.00. Obiad. Adoratio Santissimi.
13.30. Spacer i czas wolny
15.00. Nieszpory i cząstka różańca
15.30. Praca przy książce
18.15. Matutinum cum Laudibus
19.00. Wieczerzy. Lektura niemiecka
20.00. Różaniec w kaplicy i modlitwy wieczorne. Śpiewy kościelne
20.45. Praca, lektura, spoczynek"

Więziony w Komańczy.
Były to lata ofiary, cierpienia i odosobnienia. Był to także czas, kiedy z modlitwy i medytacji powstały dzieła wyjątkowe np.: „List do moich kapłanów", a przede wszystkim „Śluby Narodu" i program „Wielkiej Nowenny" przed Tysiącleciem Chrztu Polski.

Przebywał w Rzymie, gdzie otrzymał kapelusz kardynalski oraz kościół tytularny „Santa Maria in Trastevere".

„Gdy otrzymałem nominację na kardynała nie mogłem przybyć. Pozostało mi jedno, prosić Ojca Świętego, by mnie zwolnił na razie z obowiązku przyjazdu do Rzymu. Otrzymałem wtedy list, który był dla mnie pociechą w doświadczeniu, list zawierający prorocze słowa: Papież jest przekonany, iż przyjdzie czas, gdy osobiście włoży mi kapelusz kardynalski na głowę. To było dla mnie rozkazem, podnietą, by współdziałać z tą zapowiedzią Ojca Świętego jako wierny sługa Kościoła także w cierpieniu, by okazać potęgę i moc Kościoła.
...A dziś, gdy Ojciec Święty przychylił się do mej prośby, by wielka łaska były mi udzielona w gronie najbardziej rodzinnym i bliskim, tym więcej jestem wdzięczny, że delikatność najlepszego Ojca posuwa się aż tak daleko ...Wdzięczny jestem Polonii rzymskiej, która przybyła tu, by radować się razem z otrzymania przeze mnie kapelusza kardynalskiego. To nie ja jednak go otrzymałem. Otrzymała go Polska - „Polonia semper fidelis". Ona to sobie wysłużyła. Ona przez to doznała wzmocnienia. Kapelusz kardynalski to order na piersiach wierzącej Polski.
Udając się do miasta uduchowionego, zabrałem ze sobą z Jasnej Góry kopię cudownego obrazu Matki Bożej, Królowej Polski, którą ofiarowałem Ojcu Świętemu jako symbol związku Polski ze stolicą świata. W odpowiedzi na ten dar otrzymałem od najlepszego z Ojców, najbardziej szczodrego Ojca chrześcijaństwa, najłaskawszą Madonnę in Trastevere - jako mój tytuł kardynalski. Jest to jeszcze jeden związek duchowy między stolicą świata - Rzymem, a najwierniejszą córką Kościoła - Polską, która była zawsze, jest dziś i będzie w przyszłych wiekach przedmurzem chrześcijaństwa. Jestem szczególnie wdzięczny za ten tytuł również ze względu na pamiątki historyczne.... W tej bazylice spoczywają śmiertelne szczątki wielkiego kardynała Stanisława Hozjusza, mego rodaka zmarłego w opinii świętości. Był on tytularnym kardynałem tej bazyliki."

Wracając do kraju był gościem patriarchy Wenecji kardynała Angelo Giuseppe Roncalii. Późniejszego papieża Jan XIII. Spotkanie to było początkiem wielkiej przyjaźni, której Ojciec Święty Jan XXIII niejednokrotnie dawał wyraz wobec całego Kościoła.

„Jesteśmy w drodze powrotnej do Polski. W Wenecji zabrał nas z dworca patriarcha, kardynał Roncalli, by wspólnie z capastazione przewieźć nas gondolą przez kanał. Wydobył nas formalnie z wagonu i osobiście pokazywał najbardziej wartościowe pamiątki i zabytki miasta. Zobaczyliśmy część Wenecji w pobliżu dworca. Zapraszał stale do siebie. Kardynałowie są braćmi - mówił. Podarował nam albumy weneckie. Czynił to wszystko, aby zrobić przyjemność Polakom, którzy będą jeszcze jechali w wagonie przez półtorej doby. Zrozumieliśmy, że to jest człowiek! On ma twarz ludzką. Na jego twarzy maluje się coś niesłychanie człowieczego."

Brał czynny udział w pracach Soboru Watykańskiego II, najpierw w jego przygotowaniu, a potem w obradach wszystkich czterech Sesji. W nurt prac soborowych włączył cały Kościół w Polsce, inicjując w nim modlitwy w intencji Soboru m.in.: Czuwania Soborowe z Maryją Jasnogórską. Episkopat Polski, doświadczywszy potężnej pomocy Matki Chrystusowej w pracy Kościoła w Ojczyźnie, dzielił się tym bogactwem z całym Kościołem. Biskupi polscy złożyli na III Sesji Soboru specjalny memoriał do Ojca Świętego z prośbą o ogłoszenie Maryi Matką Kościoła i oddanie Jej świata. Dokonało się to dnia 21 listopada 1964 roku, na zakończenie III Sesji. Papież Paweł VI, ku wielkiej radości wszystkich biskupów ogłosił Maryję Matką Kościoła.

„Dzisiaj 11-X-1962 roku, w uroczystość Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny, Ojciec Święty Jan XIII otwiera Sobór Watykański II ... W czasie Soboru przyglądaliśmy się nieraz z upodobaniem „strumieniowi" wpływającemu w drzwi bazyliki Piotrowej. Przez stare brązowe, zzieleniałe drzwi wchodził młody kwiat Kościoła - trzydzieści kilka lat mający biskupi najrozmaitszych odcieni i barw. Był tam też jeden biskup stuletni, ale przeważali biskupi w wieku od czterdziestu do pięćdziesięciu lat i młodsi. Przychodzili z całego świata, pełni niepokoju o sprawę Chrystusową, wyrzucając po prostu wszystkie swoje problemy z wielką gorliwością o chwałę Boga na całym świecie. Padał i padał na posadzkę bazyliki Piotrowej wielki potok spraw, udręk i nadziei...

21 listopada, na zakończenie trzeciej Sesji Soboru - przyszliśmy do bazyliki świętego Piotra przy śpiewie Ave Maris Stella. Ten hymn śpiewamy zawsze, ilekroć pochód papieski wchodzi do bazyliki i zbliża się do Konfesji Świętego Piotra. Wchodząc w bramy bazyliki zauważyliśmy, że wysoko, spod kopuły nad Konfesją Świętego Piotra, zwisają dwa olbrzymie arrasy. Jeden przedstawiał Matkę Bożą w Betlejem z Dzieciątkiem na ręku, a drugi - Panienkę Wniebowziętą. Wszyscy wyczuli, że na tle tej wspaniałej dekoracji dokona się jakieś wielkie uwielbienie Maryi. Mszę świętą papież odprawiał w otoczeniu 24 biskupów, którzy z nim koncelebrowali. Byli to biskupi z najgłośniejszych sanktuariów maryjnych całego świata, wśród nich był również biskup częstochowski Stefan Bareła. Pod koniec długiej uroczystości, po zakończeniu pierwszej części swojego przemówienia papież drugą część poświęcił uzasadnieniu, dlaczego ogłasza Maryję Matką Kościoła. Było to wspaniałe przemówienie! Wysłuchaliśmy go z wielkim wzruszeniem. A gdy papież oświadczył publicznie, że pragnie, aby odtąd Maryja odbierała w Kościele szczególną cześć jako Matka Kościoła, entuzjazm i radość nie miały granic."

Orędzie biskupów polskich do biskupów niemieckich.

„Niechaj wolno nam będzie, czcigodni Bracia, zanim Sobór dobiegnie końca, zwiastować Wam, naszym najbliższym zachodnim sąsiadom, radosną wieść, że w przyszłym roku - w roku pańskim 1966 - Kościół Chrystusowy w Polsce, a wraz z nim cały Naród polski, obchodzić będzie Milenium swego chrztu, a jednocześnie święto tysiąclecia swego narodowego i państwowego istnienia. Niniejszym zapraszamy Was w sposób braterski, ale też równocześnie uroczysty, abyście wzięli udział w kościelnych uroczystościach polskiego Tysiąclecia; punkt szczytowy polskiego Tysiąclecia Te Deum Laudamus ma odbyć się z początkiem maja 1966 roku na Jasnej Górze, przed Obliczem Matki Boskiej, Królowej Polski ... W tym ogólnochrześcijańskim, a zarazem bardzo humanitarnym duchu wyciągamy do Was nasze dłonie z ław kończącego się Soboru, udzielamy przebaczenia i prosimy o przebaczenie. A jeśli wy - biskupi niemieccy i ojcowie soborowi - ujmiecie po bratersku nasze wyciągnięte dłonie, wówczas dopiero będziemy mogli ze spokojnym sumieniem obchodzić w Polsce nasze Milenium w sposób całkowicie chrześcijański."

Prymas przewodniczył wszystkim uroczystościom milenijnym, przemierzając wraz z całym Episkopatem „Szlak Tysiąclecia" w wielkim dziękczynieniu Narodu i Kościoła. Na wszystkich stacjach milenijnych głosił słowo Boże.

Prześladowanie Kościoła jednak nie ustawało. Władze przypuściły niezwykle ostry atak na osobę Kardynała Prymasa. Nie zgodziły się na przyjazd Ojca Świętego Pawła VI na Jasną Górę.

Udał się do Rzymu na kolejny Synod Biskupów oraz uczestniczył w pracach Kongregacji ds. Kapłanów i Papieskiej Komisji Rewizji Prawa Kanonicznego. Wraz z dwutysięczną rzeszą pielgrzymów z kraju uczestniczył w Bazylice świętego Piotra w Rzymie w uroczystościach beatyfikacyjnych ojca Maksymiliana Kolbego. Była to pierwsza po wojnie tak liczna pielgrzymka z Polski do Stolicy Świętej. Do Rzymu przybyła również Polonia z całego świata. Ojciec Święty Paweł VI dokonał aktu beatyfikacji i wygłosił przemówienie o współczesnym polskim męczenniku. Pielgrzymkę polską otoczył szczególną opieką i gościnnością zapraszając do Ogrodów Watykańskich i przyjmując najserdeczniej na audiencji. Do Prymasa Polski powiedział potem: „Polacy sprawili mi wielką radość przez swoje rozmodlenie „.

„W bazylice panuje atmosfera niezwykłej modlitwy i duchowego podniesienia. Polacy z kraju modlą się i śpiewają jak na Jasnej Górze, zjednoczeni ze sobą wzajemnie, z Polonią świata i z całym Kościołem powszechnym. Czuje się tu moc zjednoczonego Narodu, który wie, że jest ... na Opoce. Pierwszy raz od przeszło 30 lat Polacy są tutaj w bazylice Piotrowej, u stóp Namiestnika Chrystusowego, jako delegacja z kraju, i to w liczbie tak pokaźnej ... Są razem w Rzymie, gdy ich Brat, jakby delegat udręczonego Narodu, który skupił na sobie całą mękę Polski, wznosi się do chwały ołtarza, jakby zabierając wraz z sobą całą naszą wierzącą katolicką Ojczyznę."

Odbył podróż do Niemiec.

„Stała się znakiem chrześcijańskiego przebaczenia oraz pragnienia jedności i pokoju.
W Fuldzie delegacja polska spotkała się z niemiecką Konferencją Episkopatu. Ponadto odwiedziła: Kolonię, Neviges, Monachium, Dachau, Frankfurt, Moguncję.
Europa musi dostrzec ponownie, że jest ona nowym Betlejem - dla świata, dla ludów i narodów, z którego wywodzi się na świat Król i Książę Pokoju, jedyny dotychczas Zbawca rodziny ludzkiej. Wśród współczesnych wojen i wieści o wojnach, Europa - która otrzymała przez Kościół powszechny pokój, jakiego świat nie jest zdolny dać, nie może być ciągle fabryką amunicji, międzynarodowym targowiskiem i dostawcą broni, nie może nadal być poligonem dla doświadczeń wojennych, czy też miejscem samoudręki ludów i narodów."

Marzec
Początek śmiertelnej choroby.

# data[].attributes.attachment_link.title
Życiorys Stefana Wyszyńskiego | Instytut Prymasowski

# data[].attributes.attachment_link.description
Stracił matkę, która umarła mając zaledwie 33 lata, po urodzeniu kolejnego dziecka. „Matka moja umierała prawie miesiąc. My - dzieci - siedząc w szkole, z lękiem nadsłuchiwaliśmy, czy nie biją dzwony kościelne. Dla nas byłby to znak, że matka już nie żyje.

# data[].attributes.attachment_link.title
KArdynał Stefan wyszyński w sercach dzieci(1)

# data[].attributes.headline
TYDZIEŃ BIBLIOTEK W NASZEJ BIBLIOTECE SZKOLNEJ

# data[].attributes.subject
TYDZIEŃ BIBLIOTEK W NASZEJ BIBLIOTECE SZKOLNEJ

# data[].attributes.body
W Tygodniu Bibliotek biblioteka szkolna organizuje zajęcia czytelnicze dla uczniów w czasie zajęć świetlicowych i lekcji bibliotecznych. Serdecznie zapraszamy!

# data[].attributes.headline
Ciekawostki na temat 10 najważniejszych bibliotek w dziejach.

# data[].attributes.subject
Ciekawostki na temat 10 najważniejszych bibliotek w dziejach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kiedy przeglądasz strony internetowe w globalnej sieci, to Twoja przeglądarka zbiera tzw. ciasteczka (pliki "cookies"). Są to niewielkie informacje tekstowe zapisywane przez Twoją przeglądarkę, które pozwalają nam m.in. szybciej wczytać treść naszej strony na Twoim komputerze. Jeśli chcesz poznać więcej informacji o tej niesamowitej technologii, z której korzystasz każdego dnia, polecamy Informacje o naszej polityce prywatności znajdziesz O CIASTECZKACH
ten artykuł na Wikipedii (która oczywiście też z niej korzysta :) ).
Pamiętaj, że zawsze możesz skonfigurować swoją przeglądarkę tak, by nie zapisywała żadnych ciasteczek, wejść na naszą stronę w trybie "incognito" (w nim ciasteczka też nie są zapisywane) lub kasować ciasteczka ze swojej przeglądarki po wybranej przez Ciebie sesji.
Accept
TUTAJ.

# data[].attributes.attachment_link.title
10 najważniejszych bibliotek w dziejach - Czytaj PL

# data[].attributes.attachment_link.description
Kiedy przeglądasz strony internetowe w globalnej sieci, to Twoja przeglądarka zbiera tzw. ciasteczka (pliki "cookies"). Są to niewielkie informacje tekstowe zapisywane przez Twoją przeglądarkę, które pozwalają nam m.in. szybciej wczytać treść naszej strony na Twoim komputerze.

# data[].attributes.body
W podróż z książką... możesz dziś wyruszyć...
Może Zozi zachęci Was do odwiedzenia biblioteki? :)

# data[].attributes.attachment_link.title
ZoZi - W podróż z książką (z płyty "Ważne i ważniejsze")

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Najstarsze, największe, a przede wszystkim wyjątkowe - tak trzema słowami można opisać biblioteki zaprezentowane w poniższym zestawieniu. Biblioteki, w których można zapomnieć o całym otaczającym świecie zarówno z powodu imponujących księgozbiorów, jak i wspaniałej architektury czy unikalnego wystroju. Biblioteki, które można śmiało określić mianem literackich klejnotów. I wreszcie - miejsca, które warto zobaczyć chociaż raz w życiu.

1. Biblioteka George'a Peabody'ego, Baltimore, Stany Zjednoczone

Biblioteka George'a Peabody'ego na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa została zbudowana w 1856 roku. Biblioteka słynie między innymi z majestatycznym atrium o wysokości pięciu pięter, całkowicie wypełnionego książkami, a także przeszklonego dachu, dzięki któremu wnętrze wypełnia naturalne światło.

2. Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych, Waszyngton, Stany Zjednoczone

Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych, której historia sięga 1800 roku, jest jedną z największych bibliotek na świecie. Na jej imponujące zbiory składają się 29 milionów książek, 58 milionów rękopisów oraz 12 milionów fotografii. Co ciekawe, znajduje się w niej też największy w Stanach Zjednoczonych zbiór polskich książek. Sercem biblioteki jest Czytelnia Główna, znajdująca się w budynku im. Thomasa Jeffersona - jednym z trzech obiektów Biblioteki Kongresu.

3. Biblioteka Trinity College, Dublin, Irlandia

Trinity College to najstarszy uniwersytet w Irlandii. Mimo że został założony w 1592 roku z inicjatywy samej królowej Elżbiety I, budowę biblioteki uczelni rozpoczęto dopiero w 1712 roku. Obecnie jest ona największą biblioteką w Irlandii, a jej dumą jest zwłaszcza Długa Sala o długości 65 metrów, w której znajduje się około 200 tysięcy woluminów i manuskryptów.

4. Stanowa Biblioteka Południowej Australii, Adelajda, Australia

Skrzydło Mortlock, należące do Stanowej Biblioteki Południowej Australii, uznawane jest za jeden z najpiękniejszych budynków na świecie. Powstało w 1884 roku i początkowo pełniło funkcję biblioteki publicznej, muzeum i galerii sztuki. Obecnie jest jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Adelajdy. I to nie tylko dla moli książkowych.

5. Biblioteka Escorial, Madryt, Hiszpania

Biblioteka w klasztorze Escorial, założona przez Filipa II, określana jest mianem literackiego klejnotu stolicy Hiszpanii. Biblioteka słynie między innymi ze zdobiących sufit fresków, inspirowanych siedmioma sztukami wyzwolonymi: arytmetyką, astronomią, geometrią, dialektyką, gramatyką, muzyką oraz retoryką.

6. Biblioteka Publiczna, Boston, Stany Zjednoczone

Biblioteka w Bostonie, założona w 1848 roku, a w 1854 roku udostępniona czytelnikom, była jedną z pierwszych publicznych bibliotek w Stanach Zjednoczonych. W jej bogatej kolekcji znajdują się ponad 23 miliony książek, map, rękopisów i filmów.

7. Portugalska Czytelnia Królewska, Rio De Janeiro, Brazylia

Portugalska Czytelnia Królewska powstała w 1887 roku. Zachwyca zarówno wspaniałą architekturą i unikalnym wystrojem, jak i imponującym zbiorem portugalskich prac, największym dostępnym poza Portugalią. Nic dziwnego, że Czytelnia jest obecnie uznawana za jeden ze znaków rozpoznawczych Brazylii.

8. Biblioteka Narodowa Francji, Paryż, Francja

Początki Biblioteki Narodowej Francji sięgają średniowiecza. Za najpiękniejszą część Biblioteki uznaje się jej dawną siedzibę, a szczególnie czytelnię przy Rue Richelieu, zaprojektowaną przez Henri'ego Labrouste'a. Francuska Biblioteka Narodowa może poszczycić się zbiorami obejmującymi ponad 11 milionów woluminów.

9. Nowojorska Biblioteka Publiczna, Nowy Jork, Stany Zjednoczone

Nowojorska Biblioteka Publiczna jest czwartą pod względem wielkości biblioteką na świecie. W jej strukturach znajdują się aż 93 filie, rozrzucone na Manhattanie, Bronksie i Staten Island. Najbardziej okazały jest jednak budynek główny usytuowany przy Piątej Alei, zachwycający nie tylko bogatą kolekcją książek, ale także ozdobnymi sklepieniami, ogromnymi oknami i eleganckimi żyrandolami.

10. Stacja Kultura, Rumia, Polska

W zestawieniu nie mogło oczywiście zabraknąć polskiego akcentu. Jest nim biblioteka miejsca Stacja Kultura, znajdująca się dworcu kolejowym w Rumi w województwie pomorskim. Stacja Kultura powstała we wrześniu 2014 roku i zajmuje 80 proc. budynku dworca. Mieszczą się w niej wypożyczalnia dla dzieci i dorosłych, czytelnia oraz pracownia plastyczna i fotograficzna. Choć nie posiada wielowiekowej historii, biblioteka zyskała międzynarodowy rozgłos po zwycięstwie w konkursie Library Interior Design Awards w kategorii Single Space Design.

A która z bibliotek - Waszym zdaniem - powinna być uznana za tę najpiękniejszą i jedyną w swoim rodzaju? A może macie swojego faworyta w Europie lub za Oceanem? Czekam na Wasze propozycje i sugestie.

Piotr Kasperczak - miłośnik dobrej książki w pełnym tego słowa znaczeniu. Uwielbia szperać w antykwariatach w poszukiwaniu literackich smaczków. Z bibliofilskim zapałem kolekcjonuje pierwsze wydania tomików poetyckich oraz książki z autografami największych polskich poetów i pisarzy. Z pasją odkrywa mniej znane historie ludzi pióra. Nie recenzuje, raczej przybliża co ciekawsze publikacje, starannie omijając aktualne listy bestsellerów. Nade wszystko odkurza cenne perły literackiej miniatury.

Powiązane wpisy

# data[].attributes.attachment_link.title
Najpiękniejsze biblioteki świata | Okruchy.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Najstarsze, największe, a przede wszystkim wyjątkowe - tak trzema słowami można opisać biblioteki zaprezentowane w poniższym zestawieniu. Biblioteki, w których można zapomnieć o całym otaczającym świecie zarówno z powodu imponujących księgozbiorów, jak i wspaniałej architektury czy unikalnego wystroju. Biblioteki, które można śmiało określić mianem literackich klejnotów.

# data[].attributes.body
W Ogólnopolskim Tygodniu Bibliotek cytujemy słowa Jana Pawła II o bibliotece. Wygłosił je w 1999 roku podczas poświęcenia Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie. W tym czasie szczególnie wspominamy postać naszego Papieża. Już niedługo, bo 18 maja będziemy obchodzić 101. rocznicę urodzin Jana Pawła II.

# data[].attributes.body
W Tygodniu Bibliotek przygotowałam dla Was zakładki do książek. Możecie je pobrać i wydrukować. Umieszczone są na tablicy pod adresem:
https://padlet.com/EwaZasowska/o4k1igr0rpevz0ca

# data[].attributes.headline
Od 1985 roku bibliotekarze   8 maja obchodzą swoje święto. Jednocześnie w tym samym dniu rozpoczyna się Tydzień Bibliotek. Jest  to ogólnopolska akcja promowania czytelnictwa, bibliotek i bibliotekarzy, organizowana od 2004 r. przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich. Hasło przewodnie wybierane jest co roku w konkursie. W 2021 roku hasło brzmi: "ZNAJDZIESZ MNIE W BIBLIOTECE".         

# data[].attributes.subject
Od 1985 roku bibliotekarze   8 maja obchodzą swoje święto. Jednocześnie w tym samym dniu rozpoczyna się Tydzień Bibliotek. Jest  to ogólnopolska akcja promowania czytelnictwa, bibliotek i bibliotekarzy, organizowana od 2004 r. przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich. Hasło przewodnie wybierane jest co roku w konkursie. W 2021 roku hasło brzmi: "ZNAJDZIESZ MNIE W BIBLIOTECE".         

# data[].attributes.body
Zapraszamy Was serdecznie do odwiedzenia biblioteki oraz śledzenia tablicy i  wirtualnych obchodów Tygodnia Bibliotek. Nowe wiadomości związane z tym wydarzeniem będą pojawiać się w tej kolumnie.

# data[].attributes.body
Czesław Janczarski

"Barwy ojczyste"

Powiewa flaga,
gdy wiatr się zerwie.
A na tej fladze
biel jest i czerwień.
Czerwień to miłość,
biel - serce czyste.
Piękne są nasze
barwy ojczyste.

# data[].attributes.body
W wolnej chwili możecie przygotować piękne Godła Polski. Przygotowane przez Was prace możecie wyeksponować w oknach już 2 maja - z okazji Dnia Flagi RP.

# data[].attributes.attachment_link.title
Akademia Rodzinna online - Polskie Godło na 3 maja

# data[].attributes.attachment_link.title
Konstytucja 3 maja - historia prosto z Zamku

# data[].attributes.headline
2021 - ustanowiony został rokiem Konstytucji 3 Maja

# data[].attributes.subject
2021 - ustanowiony został rokiem Konstytucji 3 Maja

# data[].attributes.body
W tym roku przypada 230. rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja, najważniejszego aktu prawnego w historii Rzeczypospolitej, pierwszego w Europie i drugiego na świecie (po konstytucji Stanów Zjednoczonych z 1787 roku).

# data[].attributes.body
Poniżej krótkie filmiki, w których w ciekawy i przystępny sposób opowiedziano o Konstytucji 3 Maja. Zapraszam do obejrzenia w wolnej chwili.

# data[].attributes.body
Przy tej okazji chciałabym  polecić Wam książeczkę "Nasza paczka i niepodległość" Zofii Staneckiej, która opisuje przygody grupy przyjaciół: Jagody, Jacka, Malinowskiego, Maśki oraz Wiktora i jego dziadka. Przedstawiono w niej wiele zabawnych historyjek dotyczących polskich świąt narodowych. Książka jest dostępna w bibliotece, więc zapraszam do wypożyczenia.  Trzech opowieści (dotyczących zbliżających się dni majowych) możecie posłuchać również na vod.tvp.pl.  Zapraszam :)
https://vod.tvp.pl/video/czytanie-przed-spaniem,nasza-paczka-i-niepodleglosc-swieto-pracy,30137802
https://vod.tvp.pl/video/czytanie-przed-spaniem,nasza-paczka-i-niepodleglosc-dzien-pelerynki,30137899
https://vod.tvp.pl/video/czytanie-przed-spaniem,nasza-paczka-i-niepodleglosc-konstytucja,30137940

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Na tę książkę zwróciła moją uwagę Momarta - i bardzo, bardzo się cieszę, że o niej napisała!

Czym jest Nasza paczka i niepodległość?

Można by powiedzieć, że mini podręcznikiem do historii Polski dla dzieci.

To również przewodnik po sześciu polskich świętach:

Dniu Niepodległości, trzech świętach majowych, 4 czerwca i 15 sierpnia.

Przyznacie jednak, że podręcznik do historii nie brzmi szczególnie zachęcająco. Nawet to, że jest bogato i dowcipnie zilustrowany nie pomoże.

Zacznijmy więc jeszcze raz - Nasza paczka i niepodległość to książka przygodowa. Brzmi lepiej? A to najprawdziwsza prawda! :)

Oto Jacek i jego przyjaciele: Malinowski (którego wszyscy znają, ale nikt nie pamięta jak ma na imię), Jagoda (najświetniejsza dziewczyna w okolicy) i jej młodsza siostra Maśka oraz Wiktor, który czasem bywa przemądrzały i irytujący, ale naprawdę wie wszystko - a jeśli czegoś nie wie, to na pewno wie to Dziadek, który wprawdzie jest dziadkiem tylko Wiktora, ale i tak wszyscy nazywają starszego pana Dziadkiem. :-)

Cała paczka (bez Dziadka oczywiście, bo to w końcu dorosły) najchętniej spędza czas w Bazie w parku. W krzakach przypominających drzewną jaskinię każdy ma swoje ulubione miejsce, a rocznica założenia tej bazy staje się świetną okazją do świętowania.

Co się jednak stanie, gdy rodzeństwo Maciupków oraz Milczący Bruno przywłaszczą sobie Bazę? Czy Paczka zdoła odzyskać swoje miejsce?

Przygody sympatycznej grupy dzieciaków staja się pretekstem do poruszenia poważnych tematów, takich jak niepodległość, tożsamość, czy obrona słabszych. W sposób bardzo przystępny, w formie wesołych, pełnych dialogów opowiadań, Zofia Stanecka tłumaczy dlaczego obchodzimy Święto Pracy, czy Dzień Wolności i Praw Obywatelskich oraz jakie wartości wiążą się z tymi świętami. A wszystko podane przez pryzmat zabawy i emocji bliskich małemu człowiekowi. Bo chyba każdy zna na przykład awantury o kolejność dyżurów do sprzątania. I każdemu z nas łatwiej przychodzi pamiętanie o prawach, ale już słabiej o obowiązkach.

Każde opowiadanie wieńczy bardzo kolorowa część historyczna. Tu znajdziemy najważniejsze daty, pojęcia, krótki rys historyczny. A wszystko bogato zilustrowane i dowcipnie skomentowane, ale co najważniejsze ciekawe i łączące wiedzę historyczną z edukacją patriotyczno-obywatelską.

Nasza paczka i niepodległość przyda się zarówno w domu do wspólnego poczytania i rozmów o naszych świętach, jak i w szkole - na lekcjach historii i godzinach wychowawczych (sprawdzone!). U nas przydała się również do napisania pracy na historię.

W bibliotece szkolnej - pozycja obowiązkowa, a i w domowej biblioteczce nie zawadzi!

Zaś autorom miałam okazję pogratulować świetnej, naprawdę wartościowej książki. :)

[1] Zofia Stanecka, Daniel de Latour Nasza paczka i niepodległość. O sześciu polskich świętach. Egmont, Muzeum Józefa Piłsudskiego, Warszawa 2014; str. 9

# data[].attributes.attachment_link.description
Na tę książkę zwróciła moją uwagę Momarta - i bardzo, bardzo się cieszę, że o niej napisała! Czym jest Nasza paczka i niepodległość? Można by powiedzieć, że mini podręcznikiem do historii Polski dla dzieci. To również przewodnik po sześciu polskich świętach: Dniu Niepodległości, trzech świętach majowych, 4 czerwca i 15 sierpnia.

# data[].attributes.body
Zapraszam również do obejrzenia krótkiego filmu o naszych narodowych symbolach.

# data[].attributes.attachment_link.title
1 maja - Święto Pracy 2 maja - Dzień Flagi RP 3 maja - Rocznica Uchwalenia Konstytucji Trzeciego Maja

# data[].attributes.body
Po kilku tygodniach nauki zdalnej część uczniów wraca do nauki w szkole. Ponownie zapraszamy  uczniów klas I-III do włączenia się w akcję "Bilet powrotny do biblioteki" lub do jej kontynuacji.  Szczegóły w bibliotece.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ciekawostki o książkach, mało znane fakty, wszelkiego rodzaju encyklopedyczne nowinki, chyba każdy z nas lubi czytać. Oczywiście każdy ze swojej ulubionej dziedziny 🙂 W tym wpisie znajdziecie różne, mało popularne, informacje o książkach, czytelnikach, czytaniu... Wszystko, co chcecie wiedzieć, a czego nie wiecie 🙂

Jeśli dotrwacie do końca, będzie miło, jak w komentarzu napiszecie coś od siebie.

1. Pierwszą książkę, która powstała przy użyciu ruchomej czcionki, wydrukowano w Korei w 1234 roku. Jest to „Kompendium rytów i obrządków", a upraszczając to podręczny zbiór podstawowych zwyczajów i sposobów zachowania. Książkę mającą 50 tomów wydrukowano w 28 kopiach.

2. Jan Gutenberg jest uważany za wynalazcę druku, a rok, w którym tego dokonał to 1450. Pierwsze wydrukowane książki to Biblia i Księga Wszelkiej Mądrości.

3. Kolorowy druk pochodzi z Chin. Wynaleziono go w 1107 roku. Wydrukowano wówczas trójkolorowe papierowe banknoty, żeby je zabezpieczyć przed fałszowaniem.

4. Pierwsze książki w języku polskim powstały w XIV wieku.

5. Pierwsza polska drukarnia została założona w Krakowie w 1473 roku przez Kaspara Straube pochodzącego z Bawarii. W czasie jej działalności drukarz wydał cztery materiały. Jednym z nich był kalendarz na 1474 rok. Uważa się go za najstarszy polski druk.

6. Strony w książkach zaczęto numerować w XVI wieku, a przecinki pojawiły się na przełomie XV i XVI wieku.

7. Książki rękopiśmienne w czasach średniowiecza zdobione były srebrem, złotem i drogimi kamieniami. Za jedną książkę można było kupić kilka wiosek.

8. Początków noweli należy szukać w Jonii (starożytna kraina położona w Azji Mniejszej), spopularyzowana i rozwinięta została jednak w Grecji, a ta, którą znamy teraz kształtowała się we Włoszech.

9. Po raz pierwszy seria książek kieszonkowych pojawiła się w Anglii w 1935 roku. Wypuściło ją wydawnictwo „Pingwin".

10. Książkę napisaną alfabetem Braille'a wydrukowano po raz pierwszy w 1837 w Instytucie dla Niewidomych w Paryżu.

11. Literatura dla dzieci i młodzieży zaczęła powstawać dopiero w XVIII wieku. Wcześniej nie istniała, a najmłodsi czytali te same książki co dorośli.

12. Maszynę do pisania wynalazł Christopher Latham Sholes. Jej pierwszy użyteczny model powstał w 1867. Stało się to przypadkiem, kiedy próbowano stworzyć urządzenie do numerowania stron książek. Pierwsza maszyna do pisania miała napęd pedałowy, ponieważ Sholes zainspirował się ówczesną maszyną do szycia.

13. Pierwsza książka napisana na maszynie to „Przygody Tomka Sawyera". Mark Twain swoje urządzenie kupił w Bostonie za 125 dolarów.

14. W minionych czasach książki były bardzo drogim i ekskluzywnym towarem. Dlatego też trzeba było je zabezpieczać przed kradzieżami. Znaleziono ciekawe rozwiązanie. Książki mocowano do regałów łańcuchami. Długość i grubość łańcucha zależała od gabarytów książki. Zawsze na jego końcu znajdowało się kółko, które należało przypiąć do drąga. Natomiast ten przymocowany był nad stołem dla czytelników.

W stronę nowoczesności

15. Za pierwszy projekt e-czytnika uznaje się pomysł z 1935 roku. Jego autor to Bob Brown. Urządzenie nazwał „The Readies". Sprzęt nie przypominał współczesnych urządzeń do czytania. Wyglądał raczej jak filmowy rzutnik.

16. Pierwszy e-book prawdopodobnie powstał pod koniec lat 40. - Index Thomasticus. Nie było to dzieło fabularne, a elektroniczny index zawierający notatki z prac Tomasza z Akwinu. Tego nietypowego e-booka stworzył włoski jezuita Roberto Busa.

17. E-booki zaczęto sprzedawać masowo od 2002 roku. Czołowymi dystrybutorami e-książek były dwa wielkie wydawnictwa, Random House i Harper Collins.

18. Stephen King udostępnił w internecie w 2000 roku swoje opowiadanie „Jazda na kuli"(„Riding the Bullet"). W ciągu pierwszych 24 godzin pobrano ponad 400 tysięcy kopii pliku.

19. Pierwsza książka określona mianem „bestsellera" była autorstwa amerykańskiej pisarki Alice Brown. Tytuł powieści z 1889 roku to „Fools Of Nature".

20. Były amerykański prezydent Theodore Roosevelt, podobno czytał średnio jedną książkę dziennie.

21. Najwięksi czytelnicy mieszkają w Indiach. Hindusi czytają średnio ponad 10 godzin tygodniowo.

22. W naszym kraju najwięcej czytają ludzie młodzi. Stanowią oni pond 70% czytelników.

23. Ponad dwa miliony funtów - tyle w ciągu roku wydają Brytyjczycy na zakup książek. Jedna piąta tej sumy jest przeznaczana na książki dla dzieci.

24. W Polsce w przeciętnym gospodarstwie domowym na książki (bez uwzględnienia podręczników), w skali roku, wydaje się niewiele ponad 20 zł (dane z roku 2014).

25. Regularne czytanie to jeden ze sposobów na zapobieganie chorobie Alzheimera. Dowodzą tego badania amerykańskich naukowców z Narodowej Akademii Nauk Stanów Zjednoczonych.

Oczywiście, ten powód podałam, jako ciekawostkę. Warto czytać z wielu powodów, ale to temat na osobny wpis 🙂

Jeśli chcecie błysnąć w towarzystwie, popisać się przed znajomymi wiedzą z literatury, albo utrzeć nosa mądralińskim, możecie sięgnąć do innych wpisów, gdzie znajdziecie mnóstwo ciekawostek o książkach i nieznanych faktów dotyczących literatury. Na przykład:
„Nieznane fakty i ciekawostki o pisarzach" „Znani pisarze, którzy zaczęli od porażki. Wydawcy odrzucali książki Kinga, Rowling, Dr Seussa" „Nietypowe zawody i zajęcia słynnych pisarzy. Kto skończył medycynę, a kto znał się na truciznach? Wiecie?" „15 rekordów literackich w pigułce" Miłej lektury!

# data[].attributes.attachment_link.title
Ciekawostki o książkach - od Gutenberga do e-booka

# data[].attributes.attachment_link.description
Co można było kupić za jedną książkę w średniowieczu? Kiedy zaczęto numerować strony? Co ma wspólnego czytanie z Alzheimerem? Ciekawostki o książkach, mało znane fakty, wszelkiego rodzaju encyklopedyczne nowinki, chyba każdy z nas lubi czytać. Oczywiście każdy ze swojej ulubionej dziedziny 🙂 W tym wpisie znajdziecie różne, mało popularne, informacje o książkach, czytelnikach, czytaniu...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Historia książek i czytelnictwa skrywa wiele ciekawostek. Bardzo często nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak fakty, które uznajemy za oczywiste, zmieniły losy literatury. Nie wiemy też, że czasami niewiele brakowało, aby nasza codzienność wyglądała zupełnie inaczej. Nawet współczesne statystyki związane z czytelnictwem mogą nas zaskoczyć. Przygotowaliśmy dla was zbiór ciekawostek, które zmienią waszą perspektywę i pozwolą na chwilę refleksji.
Poznajmy kilka interesujących faktów związanym z książkami i czytelnictwem. Opowiedzcie je swoim pociechom, żeby rozbudzić w nich ciekawość na temat fantastycznego świata literatury.

Wyobrażacie sobie książkę bez ponumerowanych stron albo bez przecinków?

Przecinki w książkach pojawiły się na przełomie XV i XVI wieku, a nienumerowane strony były codziennością dla czytelników jeszcze przed XVI wiekiem. Co ciekawe, próbując stworzyć urządzenie do numerowania stron książek, Christopher Latham Sholes w XIX wieku wynalazł maszynę do pisania. Do opracowania tego wynalazku zainspirowała go maszyna do szycia z napędem pedałowym.

Pierwsza książka napisana na maszynie do pisania powstała później, niż mogłoby się nam wydawać.

Przygody Tomka Sawyera Marka Twaina to pierwsza książka, którą napisano na maszynie do pisania. Autor kupił ją za 125 dolarów, a sama powieść została wydana w 1876 roku.

Nie jest tajemnicą, że książki rozwijają nasze myślenie. Ale niewiele osób wie, że zasłużony w historii Theodore Roosevelt, były prezydent USA i laureat Pokojowej Nagrody Nobla, miał czytać średnio aż jedną książkę dziennie. Imponujący wynik - czy mógł mieć wpływ na sukcesy prezydenta?

Możemy być pełni podziwu dla polskiego rekordzisty na arenie międzynarodowej! Nasz rodak, Józef Ignacy Kraszewski, jest autorem największej liczby napisanych książek na świecie. Stworzył ich ponad 600.

W Indiach. Mieszkańcy tego rejonu poświęcają na czytanie około 10 godzin tygodniowo.

Delektowanie się książką przez zapach.

Wyobraźcie sobie, że macie przed sobą książkę kucharską. Otwieracie ją na interesującej was potrawie, pocieracie nadgarstkiem kartkę i czujecie jej zapach. Taka książka istnieje - wydrukowano ją w Japonii.

Świat bez wielkich dzieł Franza Kafki?

Franz Kafka, autor wielu cenionych na świecie książek, takich jak czy , zlecił w testamencie spalenie wszystkich swoich dzieł. Jak wiadomo, ostatnia wola pisarza nie została spełniona.

Jeśli uważacie, że pisanie dwoma palcami na klawiaturze laptopa jest trudne...

...to co powiecie na pisanie powieści dwoma palcami na maszynie? W taki sposób powstał Władca pierścieni J.R.R. Tolkiena.

Jak Wam się podoba nasz zbiór ciekawostek? Nie poprzestawajcie na tym! Szukajcie dalej i rozpalajcie nimi wyobraźnię - swoją i swoich pociech. Warto pamiętać, jak duży wpływ na nasze losy ma czytelnictwo. Każda z tych nowinek udowadnia, że książki mogą zmieniać świat.

# data[].attributes.attachment_link.title
A to ciekawe! Zbiór ciekawostek na temat książek | Mała książka - wielki człowiek

# data[].attributes.attachment_link.description
Historia książek i czytelnictwa skrywa wiele ciekawostek. Bardzo często nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak fakty, które uznajemy za oczywiste, zmieniły losy literatury. Nie wiemy też, że czasami niewiele brakowało, aby nasza codzienność wyglądała zupełnie inaczej. Nawet współczesne statystyki związane z czytelnictwem mogą nas zaskoczyć.

# data[].attributes.body
Z inicjatywy UNESCO, co roku 23 kwietnia kolejne miasto staje się Światową Stolicą Książki. W 2021 r. jest nią Tbilisi (stolica Gruzji). W 2016 roku stolicą Światową Stolicą Książki był Wrocław. Poniżej znajdziecie piękny hymn tego wydarzenia.

# data[].attributes.attachment_link.title
Książka z Panem Nauczanką [Film Edukacyjny dla Dzieci]

# data[].attributes.attachment_link.title
Światowy dzień książki i praw autorskich

# data[].attributes.body
Jeśli czytacie, to potrzebujecie zakładki. Poniżej zakładki do książek do wydruku :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Video made with Biteable. The World's Simplest Video Maker

# data[].attributes.body
Oczywiście, czytając książkę :)

# data[].attributes.body
Obchodzony w tym roku po raz 27. Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich, tradycyjnie poświęcony jest promocji literatury i czytelnictwa, a także problematyki związanej z ochroną praw autorskich. Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich formalnie został ustanowiony w 1995 roku z inicjatywy UNESCO. Na ten dzień przypada rocznica urodzin lub śmierci wybitnych pisarzy: Williama Szekspira, Miguela de Cervantesa czy Vladimira Nabokova. To święto autorów, ilustratorów, wydawców, książki i Czytelników.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W sytuacji, gdy w rok od wybuchu pandemii większość szkół na całym świecie jest częściowo lub całkowicie zamknięta, co drugi młody człowiek nie ma dostępu do jakiejkolwiek zorganizowanej formy edukacji, a wszyscy ludzie zmuszeni są ograniczać czas spędzany poza murami własnego mieszkania, książka, bardziej niż kiedykolwiek dotąd, staje się źródłem siły do przezwyciężania przymusowej izolacji, wzmacniania więzi między ludźmi, poszerzania naszych horyzontów i pobudzania kreatywności.

Czas ten zdaje się wyjątkowo sprzyjać lekturze - zarówno indywidualnej, dla własnej przyjemności, jak i wspólnemu czytaniu z bliskimi, przede wszystkim zaś z dziećmi, u których w ten sposób wykształca się nawyk czytania przez całe życie. Dzieląc się pasją do lektury i płynącą z niej wiedzą, stajemy się częścią wspólnoty, również międzynarodowej, i nie ma lepszego sposobu na przezwyciężenie poczucia samotności, zgodnie z zasadą: czytając, nigdy nie czujesz się sam.

Obchodzony w tym roku po raz 27. Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich, tradycyjnie poświęcony jest promocji literatury i czytelnictwa, a także problematyki związanej z ochroną praw autorskich. Co roku staje się okazją do dyskusji na temat roli książki jako źródła wartości i wiedzy, a także skarbnicy dziedzictwa niematerialnego i różnorodności kulturowej oraz narzędzia dialogu.

Dzień proklamowany został w 1995 roku, na 28. Sesji Konferencji Generalnej UNESCO. Historycznie, idea święta książki ma swój początek w Katalonii i sięga roku 1930. Data obchodów - 23 kwietnia - związana jest z rocznicą urodzin lub śmierci kilku wielkich pisarzy: Szekspira, Cervantesa, Druona i Nabokova.

W Światowym Dniu Książki i praw Autorskich UNESCO zachęca uczniów, nauczycieli, czytelników z całego świata, a także wydawców i bibliotekarzy - nas wszystkich, do dzielenia się pasją do literatury i wyrażania miłości do czytania za pośrednictwem stron w mediach społecznościowych, takich jak np.: #WorldBookDay

Szczególnego znaczenia nabiera także sieć bibliotek cyfrowych, dająca dostęp do milionów książek, w tym także literatury fachowej, niezbędnej do pracy - bez wychodzenia z domu. Jedną z najwcześniej powstałych jest zainicjowana przez UNESCO i Bibliotekę Kongresu USA Światowa Biblioteka Cyfrowa (World Digital Library), pozwalająca sięgnąć bezpłatnie po ponad 19 tysięcy materiałów z ponad 200 krajów.

Znaczącą rolę w promocji książki i czytelnictwa odgrywa także Sieć miast kreatywnych UNESCO w dziedzinie literatury. Należą do niej dwa polskie miasta; Kraków (od 2013 r.) i Wrocław (od 2019 r.).

Z inicjatywy UNESCO, od dwudziestu lat, co roku 23 kwietnia kolejne miasto staję się Światową Stolicą Książki. W 2021 r. jest nią Tbilisi (stolica Gruzji). W poprzednich latach tytuł ten nosiły: Madryt (2001), Aleksandria (2002), New Delhi (2003), Antwerpia (2004), Montreal (2005), Turyn (2006), Bogota (2007), Amsterdam (2008), Bejrut (2009), Ljubljana (2010), Buenos Aires (2011), Erewań (2012), Bangkok (2013), Port Harcourt (2014), Incheon (2015), Wrocław (2016), Konakry (2017) i Ateny (2018). Szardża (2019), Kuala Lumpur (2020).
Strona Dnia w portalu UNESCO Kraków jako Miasto Literatury UNESCO Wrocław jako Światowa Stolica Książki 2016 Strona Miast Kreatywnych UNESCO

# data[].attributes.attachment_link.title
23 kwietnia: Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich

# data[].attributes.attachment_link.description
W sytuacji, gdy w rok od wybuchu pandemii większość szkół na całym świecie jest częściowo lub całkowicie zamknięta, co drugi młody człowiek nie ma dostępu do jakiejkolwiek zorganizowanej formy edukacji, a wszyscy ludzie zmuszeni są ograniczać czas spędzany poza murami własnego mieszkania, książka, bardziej niż kiedykolwiek dotąd, staje się źródłem siły do przezwyciężania przymusowej izolacji, wzmacniania więzi między ludźmi, poszerzania naszych horyzontów i pobudzania kreatywności.

# data[].attributes.attachment_link.title
Światowy dzień książki i praw autorskich

# data[].attributes.attachment_link.title
Książka z Panem Nauczanką [Film Edukacyjny dla Dzieci]

# data[].attributes.body
Możecie obejrzeć również film dotyczący praw autorskich, bo one też mają tego dnia święto.

# data[].attributes.body
Symboliczny projekt Światowej Stolicy Książki UNESCO Wrocław 2016

- hołd złożony książce.
Tekst hymnu, to wiersz „Włosek poety” autorstwa Tadeusza Różewicza. Autorem muzyki jest polski kompozytor Jan Kanty Pawluśkiewicz. Utwór przetłumaczono na kilkadziesiąt języków. Posłuchajcie. To piękny utwór :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Zaśpiewaj Światowy Hymn Książki z ESK Wrocław 2016!

# data[].attributes.body
Na koniec do wysłuchania piękna eko piosenka wspomnianej już Zozi:

# data[].attributes.attachment_link.title
ZoZi - Nasza Ziemia (eko piosenka z płyty "Ważne i ważniejsze")

# data[].attributes.body
Poniżej znajdziecie ciekawą prezentacją z piosenkami Zozi, której muzykę często Wam udostępniam. W prezentacji umieszczony jest również ciekawy wiersz, zadania do wykonania i kolorowanki do wydrukowania :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Dzień Ziemi z ZoZi by TATA ŚPIEWA on Genially

# data[].attributes.body
W bibliotece również znajdziecie książki poruszające temat naszej planety. Polecam m.in. leksykon "Nasza planeta" oraz książkę "Jak być eko, czyli wiersze o ekologii". Zapraszam do kontaktu z biblioteką przez aplikację Teams.