# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Font Squirrel relies on advertising in order to keep bringing you great new free fonts and to keep making improvements to the web font generator. If you are seeing this message, you probably have an ad blocker turned on. Please consider disabling it to see content from our partners.

Alternatively, you can support Font Squirrel by purchasing a paid license from our sister site,Fontspring.

# data[].attributes.attachment_link.title
Free Fonts! Legit Free & Quality " Font Squirrel

# data[].attributes.attachment_link.description
Font Squirrel scours the internet for high quality, legitimately free fonts . Download thousands of completely legal, high quality, free fonts.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ciężko jest się do tego tak publicznie przyznać, ale postawię sprawę jasno: mock-up, który dzisiaj...

# data[].attributes.attachment_link.description
Bogata i wciąż aktualizowana kolekcja krojów posiadających polskie znaki i udostępnianych na licencji zezwalającej na komercyjne wykorzystywanie.

# data[].attributes.attachment_link.description
Make Book - How We Make, shows you how GF Smith Make Books are made by hand in our Hull Production house.

# data[].attributes.attachment_link.title
W świecie papieru - uszlachetnienia w praktyce

# data[].attributes.attachment_link.description
Wszystkie artykuły z serii „W świecie papieru - uszlachetnienia w praktyce", opublikowane przez naszych autorów.

# data[].attributes.body
Cyfrowa Biblioteka Narodowa. Same cuda:)

# data[].attributes.attachment_link.description
W tekstach z tej serii znajdziecie najciekawsze, darmowe mockupy, ikony i inne materiały. Artykuły ukazują się średnio raz na półtorej miesiąca.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Projektowanie, to w dużej mierze praca z typografią. Dobór jej wielkości, kolorów, odstępów i samych fontów, które łączyć możemy ze sobą korzystając z różnych technik. Nie zawsze jednak musimy bazować tylko na naszej wiedzy i intuicji - szczególnie, że ilość krojów na dysku każdego z nas, a już tym bardziej w sieci, nie jest mała i czasem warto spróbować czegoś nowego.

W takim wypadku z pomocą przyjść mogą różnorakie rozwiązania, strony i aplikacje internetowe. W dzisiejszym tekście postanowiłam pokazać Wam kilka z nich.

FontPair

FontPair, to bogata baza gotowych par fontów, które przeglądać można za pomocą kategorii albo skorzystać z wyszukiwarki. Na stronie pokazane są one w formie wygodnych kafelek, a dodatkowo mamy możliwość podejrzenia ich w praktyce - na istniejących stronach internetowych.

FontJoy

Kolejna na liście jest aplikacja, której działanie oparto o deep learning. Za jej pomocą wygenerować możemy różne kombinacje krojów bazując na tym jak bardzo mają być one do siebie podobne. Wystarczy przesunąć suwak by stworzyć propozycję.

Canva Font Combinations

Ciekawe rozwiązanie podrzuca także aplikacja dla „nie grafików", czyli Canva. Tutaj działanie jest bajecznie proste - wybieramy interesujący nas krój, a aplikacja prezentuje nam kilka propozycji par. Plusem jest także to, że wszystkie fonty są darmowe.

Typespiration

Całą masę pięknych przykładów opartych na fontach od Google ma dla nas także Typespiration. W tym wypadku korzystamy po prostu z gotowej bazy par, które zaprezentowane są w wyjątkowo estetyczny sposób. Do naszej dyspozycji jest także prosta wyszukiwarka.

MixFont

MoxFont, to aplikacja działająca na zasadzie głosowania na tak i na nie. Po każdym odświeżeniu oglądać możemy inną propozycję pary, a także przykłady w różnym kontekście (na dole strony). W bazie znajdują się zarówno płatne jak i darmowe propozycje.

Google Fonts

Google Fonts, a więc baza fontów, którą z pewnością zna każdy z Was. W tą popularną aplikację także wbudowany jest generator par - oglądać je możemy po wejściu w konkretny krój.

TypeWolf

Typewolf nie jest klasyczną aplikacją do dobierania fontów, ale z pewnością może Wam w tym pomóc. Jej twórcy zamiast samodzielnie tworzyć pary, wyszukują ciekawych krojów „w środowisku naturalnym" - na stronach internetowych. Dzięki temu tworzona jest bogata baza propozycji wraz z ciekawymi przykładami.

TypeConnection

TypeConnection, podobnie jak TypeWolf nie jest klasyczną aplikacją do parowania. Jej zadaniem jest nie tyle zaprezentować nam pary, co nauczyć nas je tworzyć bazując na kilku strategiach oraz klasycznych - kultowych fontach.

# data[].attributes.attachment_link.title
Aplikacje do dobierania fontów - Przegląd ciekawych stron

# data[].attributes.attachment_link.description
Projektowanie, to w dużej mierze praca z typografią. Dobór jej wielkości, kolorów, odstępów i samych fontów, które łączyć możemy ze sobą korzystając z różnych technik. Nie zawsze jednak musimy bazować tylko na naszej wiedzy i intuicji - szczególnie, że ilość krojów na dysku każdego z nas, a już tym bardziej w sieci, nie jest mała i czasem warto spróbować czegoś nowego.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
anime animation watercolours watercolor tutorial painting illustration tutorials photoshop japan short アニメーション アニメ 短編 自主制作 新海 誠 コミックス ウェーブ フィルム cwf 背景 背景美術 backgrounds 自主制作アニメ independent animation

# data[].attributes.attachment_link.description
Illustrations, animations, art, tutorials, and DIY projects by Mateusz Urbanowicz Mateusz （マット）Urbanowicz　のイラストレーションとアニメーション。

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
design projektowanie grafika ux webdesign uxdesign

# data[].attributes.attachment_link.description
Hej, nazywam się Natalia Bienias, a to mój kanał poświęcony projektowaniu, grafice i pracy w branży kreatywnej. O pasji, o robieniu rzeczy, które się lubi i ...

# data[].attributes.attachment_link.title
Savoir-faire of the Spring-Summer 2018 Haute Couture Collection – CHANEL Haute Couture

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zasada złotego podziału, znana jest już od starożytności i wykorzystywana w przeróżnych dziedzinach, takich jak architektura, malarstwo czy projektowanie. Założenia złotego podziału sprowadzają się do zachowania proporcji między długością dłuższego i krótszego boku prostokąta.

Najprostsza definicja pochodzi z Wikipedii i brzmi:

[...] długość dłuższej części ma być średnią geometryczną długości krótszej części i całego odcinka.
(a + b) / a = a / b = φ
Stosunek, o którym mowa w definicji, nazywa się złotą liczbą i oznacza grecką literą φ (czyt. „fi"). Jej wartość wynosi 1,6180339887...

Zapraszam do obejrzenia bardzo ciekawego filmiku obrazującego zasadę złotego podziału.

Od złotego podziału do liczb Fibonacciego

Jak pewnie zauważyliście w prostokącie powyżej umieściłem liczby. W 1202 r. włoski matematyk Leonardo Fibonacci opracował ciąg liczb noszący nazwę Ciągu Fibonacciego. W ciągu tym pierwszy wyraz jest równy 0, drugi jest równy 1, każdy następny jest sumą dwóch poprzednich. Tak więc, 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21 itd.

Ciąg liczb Fibonacciego, który został oparty na złotej proporcji można zastosować na przykład przy tworzeniu podstawowej siatki podziału strony. Niemiecki typograf Jan Tschichold opracował szkic strony w formacie octavo (8vo). Przy jej tworzeniu zastosował stosunek 21:34 czyli liczby Ciągu Fibonacciego.

Taką siatkę można otrzymać w bardzo prosty sposób. Ustalamy wielkość początkową naszej siatki, czyli jaki rozmiar będzie mieć nasz bazowy kwadrat. Dla zobrazowania utworzyłem siatkę z kwadratem początkowym 10×10 pikseli.

1 +1 = 2, 2+1=3, 3+2=5. Z sumy kwadratów 3 i 5 możemy uzyskać pierwszą siatkę 5+3=8, 8+5=13. Kolejno z 8 i 13 uzyskujemy większą siatkę (szary prostokąt), sumując następne liczby według wzoru Fibonacciego 13+8 =21, 21 + 13 = 34 (niebieski prostokąt) i tak można w nieskończoność. Dzięki czarnej linii możecie zaobserwować jak harmonijnie przyrasta wielkość siatki.

Skoro już mamy siatkę strony trzeba ułożyć blok tekstowy tak by harmonia została zachowana.

Strona ma rozmiar 34×55 , blok tekstowy 21×34, a czarna linia ciągle obrazuje nam, że nasza harmonia nie została zachwiana. Margines wewnętrzny stanowi sumę 5 kwadratów ( 1+1=2, 2+1=3, 3+2=5). Margines zewnętrzny i górny sumę 8 kwadratów ( 1+1 = 2, 2+1=3, 3+2=5, 5+3=8) Margines dolny sumę 13 kwadratów. W oto tak prosty sposób uzyskaliśmy ścisłą i spójną relacje między szerokościami siatki. Możemy również wykonać taki rozkład strony dla rozmiaru 21×34, ale musimy pamiętać, aby zastosować liczby z wcześniejszych sum Fibonaccigo. Dla strony z siatką 21×34 blok tekstowy wyniesie 8×13, margines wewnętrzny 3, zewnętrzny i górny 5, dolny natomiast 8.

Oto jak wygląda ten proces z wypełnionym blokiem tekstowym.

Złoty podział w projektowaniu

Złoty podział ma szerokie zastosowanie od malarstwa przez architekturę po branding. Złotym podziałem fascynowało się wiele wielkich umysłów. Od czasów Platona po dziś dzień. Najłatwiej zaobserwować go w logo National Geographic.

Logo National Geographic

Złoty podział to nie tylko prostokąty. Pamiętajmy, że chodzi o zachowanie proporcji 1.61 czyli można zastosować go do logo z okręgami, na przykład tak, jak zrobiło to Pepsi.

Logo Pepsi

Pełny brief Pepsi można obejrzeć pod linkiem

Oto kilka wymiarów prostokątów z zachowaniem złotej proporcji jeśli byście chcieli sami zastosować złoty podział we własnych projektach np: wizytówkach, ulotkach.

5 x 8,09 cm, 20 x 32,36 cm, 27 x 43,69 cm, 7 x 11,33 cm, 21 x 33,98 cm, 28 x 45,30 cm, 12 x 19,42 cm, 24 x 38,83 cm, 30 x 48,54 cm, 18 x 29,12 cm, 25 x 40,45 cm, 40 x 64,72 cm.

Podczas tworzenia własnych projektów z zachowaniem złotej proporcji warto skorzystać z dostępnego w Internecie kalkulatora.

Złota proporcja, a webdesign

Pewnie zastanawiacie się czy da się zastosować tą zasadę do projektowania stron WWW? Ależ oczywiście, że się da. Musimy pamiętać, że najczęściej strony są scrollowane w dół więc nasz prostokąt zbudowany ze złotej proporcji musi być ułożony poziomo. Łatwo można się tego nauczyć na przykładzie projektu Design Staff.

W finalnej wersji stylistyka strony wygląda inaczej designstaff.org, ale ciągle została zachowana zasada złotej proporcji.

Złoty podział nie jest rozpowszechniony w projektowaniu stron WWW, ale można go spotkać czasem w najmniej spodziewanym miejscu. Najlepszym tego przykładem będzie znany większość portal http://twitter.com

Złoty podział na Twitter

Wzór złotego podziału wykonany w wektorze można pobrać ze strony Adobe

# data[].attributes.attachment_link.title
Złoty podział - Odrobina geometrii w projektowaniu

# data[].attributes.attachment_link.description
Zasada złotego podziału, znana jest już od starożytności i wykorzystywana w przeróżnych dziedzinach, takich jak architektura, malarstwo czy projektowanie. Założenia złotego podziału sprowadzają się do zachowania proporcji między długością dłuższego i krótszego boku prostokąta. Najprostsza definicja pochodzi z Wikipedii i brzmi: [...] długość dłuższej części ma być średnią geometryczną długości krótszej części i całego odcinka.

# data[].attributes.attachment_link.title
Search | Photos, videos, logos, illustrations and branding on Behance

# data[].attributes.attachment_link.description
Behance is the world's largest creative network for showcasing and discovering creative work

# data[].attributes.attachment_link.title
(기초 수채화) 사과 그리기 수채화, 정물수채화

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Welcome. Bienvenue. This is Antoine Corbineau creative studio.
At your service for collaborations and commissions worldwide. Paintings can be found here.
Follow on Facebook, Twitter, Instagram and Linkedin.

# data[].attributes.attachment_link.title
Antoine Corbineau - Antoine Corbineau * Illustration & Design

# data[].attributes.attachment_link.description
Welcome. Bienvenue. This is Antoine Corbineau creative studio. At your service for collaborations and commissions worldwide. Paintings can be found here. Follow on Facebook, Twitter, Instagram and Linkedin.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak drzewiej robiło się książki? | Polimaty #91

# data[].attributes.attachment_link.title
How To Draw A City Using Two Point Perspective

# data[].attributes.body
i masa ciekawych ilustratorów

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ORTOGRAFIKA - STUDIO GRAFIKI REKLAMOWEJ www.ortografika.eu

# data[].attributes.attachment_link.description
Nie masz jeszcze konta? Aby robić u nas zakupy, musisz się zarejestrować i założyć konto klienta. Załóż konto "

# data[].attributes.attachment_link.description
lalala!

VIDEO BY MIKE DROOG
Lora Zombie on Facebook facebook.com/LoraZombie
video by Mike Droog facebook.com/mikedroog
music: New Order - Your Silent Face

# data[].attributes.attachment_link.title
The History of Typography - Animated Short

# data[].attributes.attachment_link.description
A paper-letter animation about the history of fonts and typography.
291 Paper Letters.
2,454 Photographs.
140 hours of work.
Created by Ben Barrett-Forrest
© Forrest Media - 2013
www.forrestmedia.org
www.facebook.com/forrestmedia
www.twitter.com/benbf
Video on Youtube: http://youtu.be/wOgIkxAfJsk
Information Sources:
Thinking in Type by Ellen Lupton
Just My Type by Simon Garfield
If this video sparks any ideas, I would love to hear about them!

# data[].attributes.body
zamiast photoshopa

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
zabezpiecz pobieranie

Krita to rozbudowany i wielofunkcyjny program do obróbki grafiki rastrowej na komputerze, przeznaczony przede wszystkim do malowania z użyciem tabletu graficznego, a dzięki interfejsowi Sketch także ekranu dotykowego.

Krita jest wolnym oprogramowaniem i rozprowadzanym na licencji GNU General Public License. Aplikacja została zaprojektowana nie tylko jako narzędzie do malowania, ale również do modyfikowania zdjęć cyfrowych. Krita dysponuje ogromną kolekcją różnych narzędzi i funkcji, a także oferuje wygodny i czytelny interfejs użytkownika. W ten sposób możemy stanowić godną konkurencję nawet dla najpopularniejszych edytorów grafiki rastrowej, choć głównym celem jej twórców jest konkurowanie z Corel Painterem.

Oprócz podstawowych narzędzi malarskich otrzymamy również dostęp do bardziej złożonego zestawu, umożliwiającego manipulowanie płótnem, symulowanie wysychania farby czy rysowanie za pomocą pędzla z tuszem i farbami olejnymi. Krita obsługuje najpopularniejsze formaty graficzne (BMP, JPEG, PNG, RAW, TIFF), umożliwia pracę na warstwach i tworzenie masek oraz gradientów, pozwala pracować z elementami wektorowymi, jak krzywe, a także zawiera mnóstwo przydatnych zestawów filtrów, za pomocą których rozjaśnimy lub odwrócimy obraz albo wyostrzymy i dodamy różne efekty poprawiające jakość naszego dzieła.

Krita oferuje również dostęp do zaawansowanych narzędzi skalowania i transformacji, złożonych silników pędzli oraz wyboru odpowiedniego koloru i barw. Poza tym modyfikuje metadane w plikach graficznych, wspiera tablety graficzne i umożliwia nagrywanie makr. Bardzo szybko wczytuje pliki graficzne do edytora i obsługuje najnowsze procesory wielordzeniowe.

# data[].attributes.attachment_link.description
zabezpiecz pobieranie Krita to rozbudowany i wielofunkcyjny program do obróbki grafiki rastrowej na komputerze, przeznaczony przede wszystkim do malowania z użyciem tabletu graficznego, a dzięki interfejsowi Sketch także ekranu dotykowego. Krita jest wolnym oprogramowaniem i rozprowadzanym na licencji GNU General Public License. Aplikacja została zaprojektowana nie tylko jako narzędzie do malowania, ale również do modyfikowania zdjęć cyfrowych.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
With version 1.3 of Inkscape, you'll find improved performance, several new features, and a solid set of improvements to a few existing ones.

This version is squarely focused on helping users get organized and work more efficiently with our free and open source vector-editing software.

A week with The GIMP project at Blender HQ, Amsterdam

I was really excited to have the opportunity to meet some of the GIMP developers in-person after many conversations with them over IRC in the past, and Wilberweek presented not only a great opportunity to do just that, but also to visit the Headquarters of another of my favourite FOSS projects, the unstoppable freedom-centric software juggernaut that is the Blender project.

From shapes and patterns to documents and fonts, Inkscape's 1.3 beta release offers you some new features, alongside a basket full of improvements large and small. Let's dig into a few of the bells and whistles this new version has to offer.

# data[].attributes.attachment_link.description
Inkscape is professional quality vector graphics software which runs on Linux, Mac OS X and Windows desktop computers.

# data[].attributes.attachment_link.description
Samantha Bryan is a mixed-media artist based in West Yorkshire. She works from a studio in the West Yorkshire Print Workshop situated in Mirfield.

Samantha finds herself preoccupied with everyday life, but not her own- that of the fairy. Consequently her sculptures place what can only be described as ‘fairies’ with machine-like contraptions. They depict fairies going about their everyday lives. Within her work her extraordinary objective is to realise the necessities and requirements that would be involved in ‘fairy life’: to provide everything a fairy would demand during its daily existence.

http://samanthabryan.co.uk

# data[].attributes.attachment_link.description
Having shown work at New York’s MoMA PS1 and Amsterdam’s Foam museum, Daniel Gordon is know for the vibrant and often-perplexing documentation of his working practice. Here, a new film by Art21, known for its flagship PBS series Art in the Twenty-First Century, which this season will be hosted by actress Claire Danes, takes us into Gordon's studio—a door away from where his artist wife works. Read more on NOWNESS - http://bit.ly/2a4IFnG

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
We detected a high number of errors from your connection. To continue, please confirm that youâ€™re a human (and not a spambot).

# data[].attributes.attachment_link.description
Over the last couple of months I've had the pleasure of making Paper Bristol! As a follow-up to Paper London and Paper Bournemouth I created Paper Bristol to celebrate my recent move to the city. It's the most friendly, vibrant and beautiful place and I wanted to portray this within the sculpture. I have enjoyed every minute of making this piece and I hope the people of Bristol like it too. It’s first home will be in the wonderful Mccann Bristol’s foyer and from there it will be going on a mini tour across Bristol. For updates on it’s whereabouts keep an eye on the hashtag #paperbristol.

Videography and photography: Michael Foyle Photography

# data[].attributes.attachment_link.description
Diffusion Choir is a kinetic sculpture that uses 400 folding elements to reveal the movements of an invisible flock of birds. Its movements are always changing, driven by custom software running a flocking algorithm. 

The sculpture hangs in the atrium of 650 East Kendall Street in Cambridge, Massachusetts, and was commissioned by BioMed Realty.

Diffusion Choir was created by Sosolimited, Plebian Design, and Hypersonic. Learn more at www.sosolimited.com/work/diffusion-choir

# data[].attributes.attachment_link.description
Hello, you.
[ A normal scene. ] Nothing out of the ordinary.
[We imagine the wind blowing ]
 Time in physics is operationally defined as "what a clock reads".
Gravity is the weakest of the four fundamental forces of physics.
Depth perception is the ability to perceive the world in three dimensions.
Depth can also refer to a profundity of emotion or feeling.
[ A cup scurries across the tabletop. ]
In the world of '3D computer graphics' there is said to exist an influential force, lovingly nicknamed 'Animism'.

--
‘Influencers’ is a film about drawing out the intrigue in the Everyday, and allowing it to humbly influence the world around us. For us it’s a celebration of the Creative Process and a meditation on working in 3D.
--

All conceptual, design and production work: f°am Studio for Maxon.
Written by f°am Studio
Sound Design and Composition by Antfood

foam.studio/maxon

# data[].attributes.attachment_link.description
Under Magnitude, a permanent structure from MARC FORNES / THEVERYMANY, evolves the studio's invention of a topological-walking stripe-based material system: 'structural stripes.'

# data[].attributes.attachment_link.description
Nothing is real. The New Balance Numeric Team journey across Germany and Italy. 

featuring Brandon Westgate, Flo Mirtain, Franky Villani, Jake Hayes, Jordan Taylor, Karl Salah, Levi Brown, Nisse Ingemarsson, Tyler Surrey

filmed and edited by Russell Houghten and James Messina for Brindle Collective

music : A Cosmic Gift - “Looking Back”

# data[].attributes.attachment_link.title
"STORYBOARD"  Montoya - We Are On The Hill

# data[].attributes.attachment_link.description
"STORYBOARD " 
Montoya - We Are On The Hill
Directed by Damien Bonnaire
Original idea : Cécilia Bonnet
Executive producer : Grégoire de Villepoix
Produced by Nowhere Factory, Alter K, Green United Publishing
Montoya - "On The Hill" EP disponible
yomontoya.com
Music video : https://vimeo.com/173675568

# data[].attributes.attachment_link.title
Kurs rysunku online dla początkujących | odc. 1 Podstawy perspektywy | Sealart szkoła rysunku

# data[].attributes.headline
Cykl o pracy w podstawowych programach graficznych: photoshop

# data[].attributes.subject
Cykl o pracy w podstawowych programach graficznych: photoshop

# data[].attributes.attachment_link.title
Adobe Photoshop - Szybki Start #1: Wprowadzenie do Grafiki

# data[].attributes.attachment_link.title
Grafika Wektorowa - Szybki Start #1: Wprowadzenie do grafiki wektorowej

# data[].attributes.attachment_link.description
Skorzystaj z podręcznika użytkownika programu Adobe InDesign, aby rozwinąć umiejętności i uzyskać szczegółowe instrukcje. Wybierz temat z listy po lewej stronie, aby uzyskać dostęp do artykułów i samouczków, lub rozpocznij poniżej.

# data[].attributes.body
kilka kart z komiksów Thorgal, Yans i Szninkiel

# data[].attributes.headline
Kursy projektowania cyfrowego: photoshop, illustrator,  gimp i inne

# data[].attributes.subject
Kursy projektowania cyfrowego: photoshop, illustrator,  gimp i inne

# data[].attributes.attachment_link.description
Znajdziesz tu tutoriale i kursy do: Photoshop Affinity Photo Photoshop Elements Gimp Corel Paint Shop Pro Corel Draw Corel Photo Paint Adobe Illustrator Inks...

# data[].attributes.headline
Ziarno i gradienty w Ilustratorze. Od szkicu do efektu ostatecznego.

# data[].attributes.subject
Ziarno i gradienty w Ilustratorze. Od szkicu do efektu ostatecznego.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dan's illustration tutorial #01 Grain and noise texture

# data[].attributes.attachment_link.title
Illustrator Tutorial: Flat Illustration With Grain And Noise Texture

# data[].attributes.body
Malarstwo marmurkowe :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Thank y'all so much for the likes, comments and the follows. I am really humbled. 

My parents perform this art (Ebru in Turkish, Paper Marbling in English) and the footage was shot for a promo piece (https://vimeo.com/22325846) I was working on back then and my dad asked me to put a video together for him. This is what came out of that. 

For those who is wondering how it's done I'd recommend googling "Paper Marbling" there is plenty of info out there. 

The song is "Charlotte Mittnacht" by DeVotchka 

For more of my work:
http://oguzuygur.com
instagram: http://web.stagram.com/n/oguz_uygur/
twitter: https://twitter.com/Oguz_Uygur
facebook: www.facebook.com/oguz.uygur

# data[].attributes.body
ABC typografii

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Typografia jest trochę nauką (wymaga wiedzy), trochę rzemiosłem (potrzebuje umiejętności) a w pewnej mierze także sztuką. Renesansowi humaniści głęboko wierzyli, że piękna typografia ma moc, by zachwycać, a tym samym przekonywać i nauczać. Robili wszystko, by harmonizować formę z treścią. Wysoka kultura typograficzna, jaka kształtowała się już od początku druku - Gutenberg a później renesansowi humaniści - wyznaczyła kierunki i standardy na długie wieki. Dopiero wiek XIX, określany z jednej strony jako okres rozwoju, a z drugiej jako upadku typografii, przyniósł znaczące zmiany. Wynalazek linotypu, monotypu, fotoskładu i wreszcie komputerowego DTP znacznie przyśpieszył przygotowanie druku publikacji, ale niestety coraz bardziej redukował zakres typograficznych możliwości jakie dawał skład ręczny. Dziś, po prawie pięciuset latach, możemy dorównać renesansowym wzorom typograficznej estetyki. Możemy, jeśli tylko współczesny grafik, który jest jednocześnie typografem, zecerem, często też i wydawcą, dostrzega więcej, niż tylko znaki na klawiaturze swojego laptopa. Celem serii artykułów autorstwa Katarzyny Sowy z Grafiki Uniwersytetu SWPS jest przedstawienie subiektywnie zebranych tematów związanych z typografią.

„a" jak Aldus Manucjusz

Aldus Manucjusz (Aldus Pius Manutius Romanus) wykształcony Rzymie i Ferrarze, gdzie studiował łacinę i grekę, był wysokich lotów intelektualistą, który marzył o wydaniu drukiem wszystkich zachowanych dzieł greckich i rzymskich. W Wenecji w 1494 r założył swoją własną oficynę. Początkowo korzystał ze spuścizny po drukarni Nicolasa Jensona - znanego drukarza, który do druku wprowadził na stałe litery alfabetu łacińskiego, inspirowane kapitałą rzymską i małe litery wzorowane na minuskule karolińskiej. Dzięki Jensonowi renesansowa Europa porzuciła ciemne i wąskie składy czcionkami gotyckimi. Dziś kształty liter Nicolasa Jensona możemy podziwiać w cyfrowej adaptacji kroju - Adobe Jenson.

Oficyna Manucjusza z kolei odlała pierwsze w historii typografii kursywne czcionki (w wydanym w 1501 r. Eklogu Wergiliusza) zwane dziś kursywami aldyńskimi. Dla Manucjusza taka forma liter była bliższa greckim manuskryptom, które wydawał drukiem. Litery dla wydawanych dzieł sporządzał grawer, rytownik stempli i bardzo utalentowany kaligraf - Francesco Griffo z Bolonii. Tak narodziły się italiki początkowo zwane wenecjankami, ale później zmieniono nazwę na cześć państwa w którym powstały. Pierwotnie nie łączono ich z minuskułami prostymi, i co ciekawe, ich duże litery nie były pochyłe. Zachwycał się nimi sam Erazm z Rotterdamu, który w 1508 r. zjawia się w drukarni Aldusa, gdzie publikuje aldyńskie wydanie Adagi.Wprowadzenie do druku węższych od pisma prostego kursyw, umożliwiło zmniejszenie samej wielkości książki. Powszechny format folio (219 x 330 mm) zastąpiono formatem octavo (142,5 x 225 mm). Tak powstały pierwsze, małe i wygodne w użyciu książki kieszonkowe - aldyny. Węższe pismo i mniejszy format to także tańsza książka. I tak ekonomia wpłynęła na ilość i dostępność sprzedawanych książek, a ich tematyka (literatura piękna, filozofia i nauka), na rozpowszechnienie i odkrycie dzieł antycznych w całej Europie.

O poziomie wydań weneckiej drukarni świadczy fakt, że nie była ona tylko drukarnią nakładową, ale także ogniskiem intelektualnym humanistycznej Europy. Manucjusz stworzył u jej boku - na wzór Akademii Platońskiej - Wenecką Nową Akademię Aldusa Manutiusa. Tu uczeni tamtych czasów, zarówno Włosi, jak i cudzoziemcy, mogli pracować nad redakcją i korektą zebranych rękopisów. Mocno przy tym wspierali nowatorskie poczynania Manucjusza, który wprowadzał najwyższe standardy formy, jak i treści. Prawie wszystkie jego książki poprzedzone były przedmowami w których wymieniano listę pracujących nad nią humanistów, a starannie opracowane komentarze, indeksy, spisy treści i słowniki czynią z wydań Aldusa prekursora naukowych opracowań wydawniczych. Dzięki temu czytelnik otrzymywał wysokich lotów tekst, w pięknej oprawie edytorskiej, a pierwszy w historii książki sygnet wydawniczy drukarni Aldusa Manucjusza - kotwica z delfinem stał gwarancją naukowej jakości i pięknej typografii (rys. 1a).

Wydawane, najpierw przez Manucjusza, a później przez jego następców przez prawie sto lat, publikacje liczyły 1100 tytułów głównie literatury greckiej, nieco mniej starożytnego Rzymu a zdarzały się także publikacje literatury hebrajskiej. W krótkim czasie oficyna Manucjusza zyskała miano najważniejszej na starym kontynencie. Była wzorem do naśladowania, a właściwie do niepohamowanego kopiowania wydań dzieł antycznych.

„b" jak bazowa linia pisma

Między zapisem tekstowym a nutowym jest pewne podobieństwo. Polega ono na pięciu poziomych liniach, które w zapisie nutowym określają wysokość dźwięków a w tekstowym położenie i wysokość liter, wielkość ich wydłużeń górnych i dolnych a także umiejscowienie akcentów (rys 2a).

Cechą indywidualną każdego kroju może być ich położenie, za wyjątkiem linii bazowej, która zawsze przyjmuje wartość zero. W starożytnych literach łacińskich, które są archetypem naszego alfabetu, były dwie linie pisma - górna i dolna, gdyż alfabet ten składał się tylko z majuskuł (duża litera, wersalik). Podobnie było w uncjale majuskułowej używanej w kodeksach w III-X w. Dzięki liniom pisma łatwiej nam porównywać ze sobą kroje. I tak oto cechą liter renesansowych jest to, że wydłużenia górne sięgają nieco ponad górną linię pisma, zwaną dla większej precyzji także linią wersalików. Później w historii wielkość wydłużeń górnych pokrywała się z górną linią pisma. We współczesnych projektach krojów dziełowych (przeznaczonych do składu tekstów ciągłych), by zwiększyć rozróżnialność liter np. dużego „I" i małego „l" sięga się po renesansowe wzorce, które po dziś uchodzą za najbardziej sprzyjające czytelności (rys. 2b).

Innym ważnym parametrem w typografii jest tzw. wysokość x. Jest to wysokość małych liter (bez wydłużeń dolnych i górnych) i ich proporcja w stosunku wysokości dużych liter. Na rys. 2b wszystkie kroje liter mają ten sam stopień pisma. Mimo to, widać wyraźnie różnicę w ich proporcjach. Wysokość x ma istotne znaczenie w wyborze liter do czytania z dużej odległości - np. w systemach informacji wizualnej. Takie litery po prostu optycznie są większe i czytelniejsze z dużego dystansu.

Spośród wszystkich linii pisma, najbardziej znacząca dla składów tekstowych jest linia bazowa. W wersach tekstu jej skok zawsze jest równy interlinii. Za każdą dobrze zaprojektowaną stroną publikacji kryje się niewidzialna struktura zwana siatką, która porządkuje przestrzeń wprowadzając ład i harmonię. Siatka dzieli stronę w pionie - na łamy tekstowe (inaczej ramki w których umieszcza się tekst) - i poziomie za pomocą siatek linii bazowych (baseline grid; rys. 2c).

Siatki linii bazowych powinny mieć gęstość (skok) interlinii tekstu głównego (chlebowego). Na siatkach linii bazowych wyrównany jest tekst i osadzony na nich właśnie linią bazową pisma. Tam, gdzie zasada siatki jest ściśle przestrzegana widać, że odpowiadające sobie wiersze w sąsiednich łamach tekstu są wyrównane w poziomie. Na rys. 2c pokazane są dwa łamy tekstowe - główny (szerszy) i pomocniczy przeznaczony na marginalia. W pomocniczym krój tekstu jest mniejszy, zatem proporcjonalnie mniejsza powinna być też jego interlinia. Parametry interlinii marginaliów powinny być tak dobrane, by co któryś wers tekstu wyrównał się z siatką linii bazowych tekstu głównego. W przedstawionym przykładzie parametry typograficzne tekstu głównego to 14/16 pt (stopień pisma/interlinia), a marginaliów 10/12 pt, zatem co 4 linijka wyrównuje się do siatki.

Te same ustawienia siatki linii bazowych powinny być w całej publikacji np. książkowej. Dzięki temu tekst na kartkach zadrukowanych dwustronnie wypada zawsze w tym samym miejscu - fachowo to skład na register. Jeśli tak nie jest, litery z przeciwnej strony będą przebijały między wiersze, co ma wpływ na czytelność i komfort użytkownika - rys. 2d. W książkach łatwo to sprawdzić, wystarczy podnieść kartkę w kierunku źródła światła.

Autorka

Katarzyna
Sowa

grafik, aktywny zawodowo projektant kreatywny. Magister historii sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego. Prowadzi warsztaty dla studentów Grafiki Uniwersytetu SWPS i studentów Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego z zakresu historii typografii, reguł składu tekstu, projektowania wielostronicowych publikacji, projektowania książki i krojów pism. Interesuje się typografią i jej korelacją z przekazem wizualnym i jego odbiorem. Fascynują ją dokonania Polskiej Awangardy, Modernizmu Międzywojennego, Szwajcarskiej Szkoły Projektowania i eksperymenty Postmodernistów.

¹ Małgorzata Idczak, Druki oficyny Manucjuszów w zbiorach Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu, Biblioteka 8 (17), s. 25-47, 2004 r.
² Henrik Weber, Kursywa, wyróżnienie w typografii, Wydawnictwo d2d, Kraków 2017 r.
³ Michael Mitchell, Susan Wightman, Typografia książki. Podręcznik projektanta, d2d, Kraków 2012 r.

# data[].attributes.attachment_link.description
Typografia jest trochę nauką (wymaga wiedzy), trochę rzemiosłem (potrzebuje umiejętności) a w pewnej mierze także sztuką. Renesansowi humaniści głęboko wierzyli, że piękna typografia ma moc, by zachwycać, a tym samym przekonywać i nauczać. Robili wszystko, by harmonizować formę z treścią.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
plakat
polska szkoła plakatu
plakat polski
plakat artystyczny
plakat cyrkowy
plakat teatralny
plakat operowy
plakat społeczny
plakat polityczny
plakat muzyczny
plakat filmowy
plakat wystawowy
kalendarze
aleksiun
baczewska
bąkowski
bocianowski
bodnar
borowczyk
butenko
cesarska
cieślewicz
czerniawski
danka
daszewski
dąbrowski
dudziński
fangor
flisak
freudeurich
gosławska
górka
górowski
gracz
hibner
hilsher
hołdanowicz
huskowska
ihnatowicz
janiszewski
janowski
jańczak
jasionowicz
jaworowski
jodłowski
kaczanowski
karczewska
karzanowski
kilian
klimowski
konopelski
kościelniak
kotarbiński
krajewski
krzymuska-stokowska
krzysztoforski
lenica
libera
lipiński
luśtyk
luśtyk
lutczyn
maiński
majewski
majewski
majewski
małecki
markowska
marszałek
maśluszczak
mikke
młodożeniec
mroszczak
mroszczak
muszyńska-zamorska
nasfeter
ociepka
olbiński
pałka
pągowski
piwoński
płaskociński
płużańska
potyńska
procka
raczkowska
raducki
rumiński
sadowski
sawka
socha
srokowski
stachurski
stankiewicz
starowieyski
strebejko
stryjecki
syska
szafrankowska-kur
szaybo
świerzy
tomala
tomaszewski
topor
trepkowski
treutler
urbaniec
urban-mieszkowska
wałkuski
waniek
wejstfilog
winiarski
wiśniewski
wołyński
zamecznik
zelek
żbikowski

# data[].attributes.attachment_link.description
Plakaty artystyczne polskiej szkoły plakatu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Najbardziej znany polski twórca komiksów na świecie. Rysownik kultowych serii „Thorgal", „Kapitan Żbik", „Szninkiel" i „Zemsta hrabiego Skarbka".

Najbardziej znany polski twórca komiksów na świecie. Rysownik kultowych serii „Thorgal", „Kapitan Żbik", „Szninkiel" i „Zemsta hrabiego Skarbka".

Urodzony 3 sierpnia 1941 roku w Stalowej Woli, Grzegorz Rosiński jest absolwentem warszawskiej ASP. Zanim obronił tam pracę magisterską na wydziale grafiki w pracowni Jana Marcina Szancera, w której asystentem był wówczas Janusz Stanny, przez rok pracował jako pomocnik murarza. Komiksy rysował już w szkole podstawowej i liceum plastycznym. Na studiach jego zamiłowanie do realistycznego rysunku nie znajdowało jednak zrozumienia. Według anegdoty aprobatę wykładowców zdobył tylko jeden jego obraz, który namalował, stojąc tyłem i nie patrząc na płótno...

Po studiach Rosiński ilustrował książki i czasopisma, tworzył także pocztówki. Jako profesjonalny rysownik komiksowy zadebiutował w 1968 roku komiksem „Diadem Tamary" z serii „Kapitan Żbik" (scenariusz Zbigniew Bryczkowski) - w sumie narysował 11 zeszytów tego cyklu. Rysował także serie „Pilot śmigłowca" (scenariusz Witold Jarkowski, 6 zeszytów) i „Legendarna historia Polski" (scenariusz Barbara Seidler, 3 zeszyty).

Jego krótsze komiksy ukazywały się w magazynie komiksowym „Relax", którego w latach 1976-78 był dyrektorem artystycznym. Zrezygnował z tego stanowiska ze względu na naciski władz, które domagały się „odpowiednich ideologicznie treści". Wtedy też zaczął współpracę z belgijskimi wydawcami, co wymagało od niego pełnego zaangażowania. Na stałe do Szwajcarii artysta wyjechał w 1981 roku. Dziś jest de facto jedynym polskim twórcą komiksowym, który odniósł sukces artystyczny i komercyjny na świecie.

Najbardziej znaną serią komiksową Rosińskiego jest „Thorgal" (scenariusz Jean Van Hamme, Yves Sente), opowiadający o losach tytułowego bohatera, Dziecka Gwiazd, które wychowali Wikingowie. Seria liczy 34 tomy, ciągle powstają nowe. Wydawane są także dwie serie poboczne z tego uniwersum, do których Rosiński rysuje okładki. Komiksy o Thorgalu były tłumaczone na wiele języków, w tym na arabski, koreański, turecki, grecki i angielski. Na podstawie tej serii powstała także komputerowa. W lipcu 2014 roku ma zostać otwarte muzeum Thorgala w Delémont z okazji 725-lecia istnienia miasta.

Artysta rysował także cykle fantasy „Yans" (scenariusz André-Paul Duchâteau, w sumie 6 tomów) i „Skarga Utraconych Ziem" (scenariusz Jean Dufaux, 4 tomy). Rozgłos i uznanie zarówno krytyków jak i czytelników przyniosły mu trylogia fantasy „Szninkiel" (scenariusz Jean Van Hamme), pełna odniesień biblijnych i popkulturowych, komiksy malarskie: album „Western" (scenariusz Van Hamme) i duologia „Zemsta hrabiego Skarbka" (scenariusz Sente), ciekawie trawestująca „Hrabiego Monte Christo" Aleksandra Dumasa. Frankofońskie komiksy Rosińskiego zostały wydane także w Polsce.

Oprócz komiksów Rosiński maluje także portrety, akty, pejzaże i sceny batalistyczne - na zamówienie brukselskiego Cinquantenaire Museum zrealizował cykl płócien historycznych o Merowingach. Często tworzy obrazy związane ze swoimi komiksami, zaprojektował także znaczki pocztowe upamiętniające epizod z bitwy o Ardeny.

Rosiński ceniony jest za mistrzowski warsztat, precyzyjny i dynamiczny rysunek realistyczny, plastyczność i wyczucie w opowiadaniu obrazem. Większość jego komiksów rysowana jest czarnym, cienkim konturem i wypełniania kolorem, który sam nakłada. „Szninkiel" został stworzony pierwotnie w wersji czarno-białej, potem dodatkowo pokolorowany przez artystę. „Western" był pierwszym albumem, w którym Rosiński sięgnął po techniki malarskie, czego zwieńczeniem była „Zemsta hrabiego Skarbka" malowana wyłącznie kolorem bez użycia konturówki. W podobnej technice powstało też kilka albumów o Thorgalu. Malarskie są także ostatnie okładki do serii z tego uniwersum.

Rosiński był wielokrotnie nagradzany za komiksowe osiągnięcia na rynku frankofońskim, w tym dwukrotnie nagrodą Prix Saint-Michel przyznawaną przez władze Brukseli (za 2. i 5. tom „Thorgala"), a także Prix Albert-Uderzo i również dwukrotnie nagrodą publiczności na Festiwalu w Angouleme (za 21. tom „Thorgala" i za „Szninkla"), największej tego typu imprezie w Europie. Muzeum w Stalowej Woli, skąd pochodzi artysta, wydało katalog-biografię „Grzegorz Rosiński. Mistrz ilustracji i komiksu" (tekst Wojciech Birek). Rosiński został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, srebrnym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis i belgijskim Orderem Leopolda II. Artysta mieszka i tworzy w Szwajcarii.

Autor: Łukasz Chmielewski, listopad 2013

# data[].attributes.attachment_link.title
Grzegorz Rosiński | Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Najbardziej znany polski twórca komiksów na świecie. Rysownik kultowych serii „Thorgal", „Kapitan Żbik", „Szninkiel" i „Zemsta hrabiego Skarbka". Najbardziej znany polski twórca komiksów na świecie. Rysownik kultowych serii „Thorgal", „Kapitan Żbik", „Szninkiel" i „Zemsta hrabiego Skarbka". Urodzony 3 sierpnia 1941 roku w Stalowej Woli, Grzegorz Rosiński jest absolwentem warszawskiej ASP.

# data[].attributes.headline
Historia sztuki - mnóstwo informacji, artykułów

# data[].attributes.subject
Historia sztuki - mnóstwo informacji, artykułów

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W ciągu ostatnich siedemdziesięciu dni życia Vincent van Gogh namalował siedemdziesiąt cztery obrazy. Były to głównie pejzaże, kilka portretów. Żadnego autoportretu. Artysta tworzył szybko, w zapamiętaniu, nie licząc wizerunku Adeline Ravoux, córki gospodarzy, w zajeździe których mieszkał, na niemal żadnym płótnie nie pozostawił swojego podpisu. Prace te są swoistym pamiętnikiem tygodni, w trakcie których wielkie nadzieje zastąpiło skrajne zwątpienie, a rozpacz doprowadziła do tragicznego finału i zakończenia życia przez jednego z najważniejszych dziewiętnastowiecznych malarzy.

Wszystkie płótna powstały w okresie między końcem maja a 27 lipca 1890 roku w miasteczku Auvers-sur-Oise, położonym nad rzeką Oise (dopływem Sekwany), oddalonym o trzydzieści kilometrów od Paryża. Tam też znajduje się grób Vincenta van Gogha i jego brata Theo.

Czytaj dalej

Opublikowane temu.

77960 * 21 października 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Niezła sztuka " Sztuka dla każdego - od amatora do konesera

# data[].attributes.attachment_link.description
Niezła sztuka to sztuka podana w ciekawy sposób. Wydarzenia kulturalne, eseje, recenzje, ciekawostki i portfolia artystów.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ta strona zawiera listę kategorii czcionki komiksowe, które można pobrać całkowicie za darmo i bez rejestracji - tylko na naszej stronie PL.AllFont.net! Znajdują się tutaj popularne czcionki, takie jak BadaBoom BB, Anime Ace, Komika Axis. Razem w kategorii 430 fonts czcionka.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ta strona zawiera listę kategorii czcionki komiksowe, które można pobrać całkowicie za darmo i bez rejestracji - tylko na naszej stronie PL.AllFont.net! Znajdują się tutaj popularne czcionki, takie jak BadaBoom BB, Anime Ace, Komika Axis. Razem w kategorii 430 fonts czcionka.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dan's illustration tutorial #01 Grain and noise texture

# data[].attributes.body
Od rysunku po wektor

# data[].attributes.attachment_link.title
How to Design a Character from start to finish | Illustration Tutorial

# data[].attributes.body
Mistrzowska ceramika

# data[].attributes.attachment_link.title
Amazing Gradation PaintSkill / 染付 加藤真雪 眞窯  Painter Mayuki Kato  Shingama Seto, Aichi, Japan

# data[].attributes.body
Sztuka cierpliwości

# data[].attributes.attachment_link.title
イッチン描き7寸皿染付　Blue and White underglaze painting

# data[].attributes.attachment_link.title
Proces druku w technologii sitodrukowej w Fabryce Cmyka z M&R i API.PL

# data[].attributes.attachment_link.title
MALSTRØM linocut | drawing, carving, printing

# data[].attributes.body
Drzeworyt

# data[].attributes.attachment_link.title
Drzeworyt i linoryt, czyli rzeźbienie grafiki.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jeden japoński obraz, który trzeba znać | Architecture is a good idea/offtopic

# data[].attributes.attachment_link.title
Why is Vermeer's "Girl with the Pearl Earring" considered a masterpiece? - James Earle

# data[].attributes.attachment_link.title
Why is this painting so captivating? - James Earle and Christina Bozsik

# data[].attributes.attachment_link.title
Twój Vincent - making of: ożywianie malarstwa Vincenta van Gogha

# data[].attributes.attachment_link.title
The unexpected math behind Van Gogh's "Starry Night" - Natalya St. Clair

# data[].attributes.attachment_link.title
Da Vinci's Vitruvian Man of math - James Earle

# data[].attributes.attachment_link.description
Patrycja Podkościelny - Illustration & graphic design

# data[].attributes.attachment_link.description
My name is Emilia Dziubak. I'm a freelance illustrator based in Poland

# data[].attributes.headline
Projektowanie graficzne - różne dziedziny

# data[].attributes.subject
Projektowanie graficzne - różne dziedziny

# data[].attributes.attachment_link.title
Graphic-ExchanGE - a selection of graphic projects

# data[].attributes.attachment_link.description
The work of Tom Emil Olsen is the perfect exemple of how photos, and how they are worked, can be a big part of a graphic language. Identity is not limited to a logo...

# data[].attributes.attachment_link.description
Graphic artist, illustrator originally from Minsk, Belarus. Now based in Amsterdam, the Netherlands.

# data[].attributes.attachment_link.title
Combine Photography and Art, Photoshop Tutorial + Behind The Scenes

# data[].attributes.attachment_link.title
How to Add Texture to your Designs in Photoshop

# data[].attributes.attachment_link.title
Dessert Artwork in Adobe Illustrator | Speed Art

# data[].attributes.attachment_link.description
The Process Type Foundry is an internationally-recognized typeface design studio creating original fonts for retail sales as well as fonts for custom clients. They are based in the Twin Cities of Minneapolis and St. Paul, Minnesota.

# data[].attributes.attachment_link.title
JungGi Kim 김정기 Brush pen drawing, Dragon hunter

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Składanie portfolio kojarzy się przede wszystkim z wyborem wysokiej jakości projektów. Wydaje się, że forma teczki czy jej opisanie to niewiele znaczące dodatki. Nic bardziej mylnego. W tym artykule przedstawię Ci porady dotyczące tych wszystkich "dodatków", które moim skromnym, rekruterskim zdaniem, mają spore znaczenie, gdy zależy Ci na zatrudnieniu w dobrej agencji.

Zacznijmy od początku. Słowo „portfolio" pochodzi z języka włoskiego: portare - nosić + foglio - kartka. Czyli kartka do noszenia, a bardziej po polsku - za słownikiem PWN: „teczka zawierająca dokumentację czyjejś działalności artystycznej, np. rysunki, zdjęcia".

Po co nam teczka?

Wydaje się to oczywiste. A jednak warto zadać sobie kilka pytań, zanim ją przygotujemy:

Kto będzie naszym odbiorcą?

Z jakiego powodu chcemy, by ów odbiorca ją przejrzał?

Co chcemy powiedzieć o sobie poprzez swoją teczkę?

Przykład z mojego podwórka

Jako rekruter jestem odbiorcą Twojego portfolio. Codziennie dostaję mnóstwo aplikacji na stanowiska graficzne. Najtrudniejsze zadanie mają początkujący twórcy, którzy walczą o stanowiska juniorskie. Co ciekawe - osoby bardziej doświadczone też przesyłają nieatrakcyjne wizualnie portfolio. Dostaję wiele teczek przygotowanych w sposób mało czytelny i niechlujny. To mnie zniechęca, by rekomendować daną osobę do któregoś z Dyrektorów Kreatywnych. Zastanawiam się, czy autor podobnie będzie się komunikować z klientami? Jak będzie wyglądał jego wkład w prezentacje przetargowe? Czy na pewno jest staranny przy wykańczaniu projektów? Czy prace, które oglądam są w 100% jego dziełem? Wiele wątpliwości pojawia się w mojej głowie.

Zupełnie inaczej odbieram teczki, które są przemyślane, dopracowane oraz wiele mówią o autorze. Od razu nasuwają mi się wnioski, że dany twórca to osoba zaangażowana w swoją pracę, dokładna, kontaktowa oraz łatwa we współpracy. Takie teczki to powiew nadziei na nowego członka zespołu dla naszej kreacji. Ze spokojem przesyłam je dalej decydentom.

Jak uzyskać efekt?

Zaprojektuj oryginalny wstęp (1-3 strony). Niech od razu będzie widać Twój styl graficzny. Przekaż czytelnie dane kontaktowe do siebie. Imię, nazwisko, numer telefonu oraz adres mailowy. Pozostałe informacje nie są konieczne. W tym miejscu możesz zamieścić również dodatkowe linki do swoich prac opublikowanych online. Polecam także umieścić swoje CV z zaprezentowanym doświadczeniem zawodowym oraz zdobytym wykształceniem. Dobry wstęp to zachęta do uważniejszego obejrzenia Twoich projektów.

Zatrzymajmy się na chwilę po omówieniu strony tytułowej. Zanim zaczniesz dodawać swoje prace jak leci, pomyśl, które z nich chcesz pokazać. Wybierz najlepsze, najbardziej reprezentatywne. Sugeruj się też tym, jakie projekty chcesz robić w przyszłości. Następnie podziel je na projekty komercyjne oraz artystyczne. Potem zaplanuj ich chronologię. Od których zaczniesz? Skuteczną metodą jest podzielenie portfolio ze względu na rodzaj prezentowanych projektów, np. plakaty, KV, logo, katalogi, opakowania. Można zrobić to też według realizacji całościowych projektów dla konkretnych klientów. Nie zapomnij właściwie opisać swoich grafik. Zawsze jestem ciekawa: co dokładnie widzę, dla kogo było to projektowane, czy zostało zrealizowane?

Mam dla Ciebie cztery dodatkowe wskazówki

Primo, nie dodawaj wielu podobnych rzeczy taśmowo. Wystarczy, że pokażesz od 4 do 6 udanych ulotek, nie 15.

Secodno, dbaj o przejrzystość swojej teczki. Unikaj dodawania zbyt wielu treści na jednej stronie. Odpowiednia ekspozycja to podstawa.

Terzo, nie przesadzaj z rozmiarem pliku, którym aplikujesz i zadbaj o wygodny format dla odbiorcy. O różnych formach dla Twojej teczki piszę w następnym akapicie.

Quattro, aby ułatwić pracę rekruterom, opisz przesyłane pliki swoim imieniem i nazwiskiem.

Forma portfolio

Forma Twojej teczki jest niczym rama dla pięknego obrazu. Może zepsuć pozytywny efekt lub go wzmocnić.

Jak przedstawić swoje prace? Dobrze sprawdza się klasyczny .pdf lub w przypadku większego rozmiaru, link do zaufanej strony, umożliwiającej transfer danych. Taki format jest jednocześnie komunikatem, że portfolio zostało stworzone specjalnie na potrzeby rekrutacji. W tym wypadku decydujesz w całości, jakie będzie doświadczenie rekrutera podczas zapoznawania się z Twojej twórczością. Ustalasz, co zobaczy na pierwszej stronie i każdej następnej.

Warto jednak aplikować na ogłoszenie poprzez podanie linku do osobistej strony. Poniżej zobaczysz dwie, które robią szczególnie dobre wrażenie. Są elegancko skrojone, bez problemu można znaleźć podział na rodzaje umieszczonych prac, ich opisy, dane kontaktowe, a także CV autora. Taka aplikacja, to sygnał, że ktoś wkłada wysiłek w swoją pracę. Zwróć tylko uwagę, że w przypadku aplikowania jedynie linkiem swojej strony nie masz całkowitego wpływu na to, w jakiej kolejności zostaną obejrzane Twoje projekty i czy któryś z nich nie zostanie pominięty.

Najmniej odpowiednie w moim odczuciu są portfolio wysyłane jedynie na behance, dribble i podobnych portalach graficznych. Jeśli otrzymałam tylko linka tego typu, czuję się trochę zawiedziona. Dlaczego? Ponieważ mam wrażenie, że autor nie przyłożył się do rekrutacji. Wrzucił w aplikację wszystkie prace, które miał. Konta no jednym z wymienionych portali jest dobrym miejscem dla designerów, w którym mogą wymieniać się swoimi opiniami i szukać wskazówek, natchnienia u innych grafików. Najczęściej takie teczki są niepoukładane i nie zawierają za wielu informacji. Dają natomiast szansę na zobaczenie, jak bardzo popularny jest autor. Taki link jest oczywiście mile widziany, jeśli do niego dołączysz teczkę w innej formie.

Kilka inspiracji

Aby ułatwić Ci stworzenie portfolio, pokażę Ci dwa wzory godne naśladowania. Mam nadzieję, że też przypadną Ci do gustu.

Pierwsze ze wspaniałych folio należy do Mike'a Kusa, designera z UK. Jego prace są pokazane jako spore kafelki na stronie głównej. Od razu widzimy to, po co tutaj zajrzeliśmy. Ponadto, po kliknięciu w dany projekt, możemy go odpowiednio powiększyć i dowiedzieć się więcej na jego temat. Opisy są zwięzłe i konkretne. Oczywiście, nie wspominając o samych pracach, które zachwycają jakością. Wszystko to zachęca, by zatrudnić Mike'a. I to jak najszybciej zanim ktoś nas ubiegnie!

Zobacz portfolio Mike'a:

Drugie jest dziełem Petera Komierowskiego. Pracuje w Vancouver, British Colombia jako visual designer. Postawił na minimalistyczne przedstawienie zaledwie kilku projektów. Między nimi pozostawił sporo przestrzeni. Pokazuje to, że twórca jest pewny jakości swoich prac. Efektem jest doskonałe ich podkreślenie. Od razu wiem z jak dobrym designerem mam do czynienia! Dla mnie bomba!

Zobacz portfolio Petera:

Zwracam też uwagę na układ obu teczek online. U Mike'a widzimy dodatkowe źródła w prawym górnym rogu oraz zakładkę „about me". Natomiast u Petera „About" jest na samej górze po środku, a linki zewnętrzne u dołu, widoczne dopiero po przejściu całego folio. Obie możliwości są ciekawym rozwiązaniem. Pierwsza zwiększa szansę na zajrzenie do kanałów social media twórcy, druga eksponuje informacje o autorze i mniej zachęca do wychodzenia z głównej strony. A jaka opcja będzie najkorzystniejsza dla Ciebie?

Na sam koniec przygotowałam dla Ciebie porady zmontowane z moich obserwacji dalszych etapów procesów rekrutacyjnych, które prowadzę. Czyli od momentu oceny teczek (po mojej pierwszej selekcji), przez osoby decyzyjne aż do samych rozmów z kandydatami.

Mam wielkie szczęście, że pracuję bezpośrednio z dyrektorami kreatywnymi w naszej agencji. Dzięki nim mogłam zdobyć odpowiednią wiedzę, by napisać dla Ciebie ów poradnik. Przysłuchiwałam się wnikliwie, na co zwracali uwagę podczas spotkań rekrutacyjnych, gdy rozmawialiśmy o portfolio wspólnie z kandydatem\tką.

Paweł Heinze, Dyrektor Kreatywny Walk Creative w portfolio szuka projektów własnych lub przygotowanych na festiwale i konkursy. Są dlań istotnym czynnikiem przy ocenie portfolio. To właśnie w nich najlepiej odzwierciedla się wyczucie, zmysł estetyczny, indywidualny styl oraz sposób myślenia.

Pamiętaj, w nich tkwi ziarno prawdy o Tobie - najpiękniejsze, co możesz pokazać w swojej teczce! Warto poświęcić im wystarczającą ilość miejsca.

Poza tym dla Pawła interesująca jest nie tylko forma, ale przede wszystkim idea, którą dana praca chce zakomunikować. Stąd zadawaliśmy dodatkowe pytania:

Jak powstał ów projekt?

Czym został zainspirowany?

Czy to pomysł własny, czy narzucony?

Jeśli były podane referencje, to jakie?

To ważne, by umieć opowiadać o swoim portfolio. Dlatego zachęcam Cię do wcześniejszego przemyślenia odpowiedzi na powyższe zagadnienia.

Na dzisiaj to wszystkie rady, jakie przygotowałam dla Ciebie. Dziękuję za zapoznanie się z tym artykułem. Mam nadzieję, że Twoje portfolio pomoże Ci zwyciężyć w staraniach o wymarzoną pracę! Trzymam kciuki.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dobre portfolio - jak je złożyć? - Poradnik od rekrutera dla projektanta

# data[].attributes.attachment_link.description
Składanie portfolio kojarzy się przede wszystkim z wyborem wysokiej jakości projektów. Wydaje się, że forma teczki czy jej opisanie to niewiele znaczące dodatki. Nic bardziej mylnego. W tym artykule przedstawię Ci porady dotyczące tych wszystkich "dodatków", które moim skromnym, rekruterskim zdaniem, mają spore znaczenie, gdy zależy Ci na zatrudnieniu w dobrej agencji.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Projektując na potrzeby zleceniodawców spotykamy się z różnymi sposobami wyceniania naszej pracy. Jedną z nich - często sugerowaną na przykład przez agencje dla których tworzy się jako podwykonawca - jest praca „na godzinę", czyli wycena naszej pracy nie w zależności od efektów, ale od tego ile czasu spędzimy nad danym zleceniem.

Podejście to na pierwszy rzut oka wydaje się być całkiem logiczne. Tego typu obliczenia początkującym sugerują też projektanci na grupach na Facebooku czy w innych miejscach w których osoby początkujące poszukują pomocy. Z mojej perspektywy rozwiązanie to nie jest optymalne, prowadzi do szeregu negatywnych skutków, które odbijają się i na naszych zarobkach i na projektach, które tworzymy.

A więc dlaczego nie lubię godzinówki?

Krzywdzi osoby pracowite i sprawia, że mniej się staramy

Jestem fanką szybkiej pracy, optymalizacji swoich działań i wykorzystywania nowoczesnych rozwiązań do tego, aby robić jak najwięcej i przy okazji nie narobić się aż tak bardzo. Lubię nowe oprogramowanie, szybko wyłapuję wzorce, a później staram się je stosować podczas codziennej pracy. Wypracowanie ich (czy to w projektowaniu stron, czy chociażby w tworzeniu banerów do sieci) oczywiście trwa, jednak później - z biegiem czasu - zwraca się to w postaci szybszej pracy.

Przy wycenie godzinowej żadna z tych czynności nie ma sensu, bo (pomijając własne ambicje) zupełnie nic nam to nie daje. Osoba, której najzwyczajniej w świecie się nie spieszy zarobi więcej niż ta, która dokładnie tą samą pracę wykona szybciej, a więc powinna teoretycznie zostać za to nagrodzona.

Brak motywacji doprowadza do tego, że przestajemy chcieć się rozwijać, a to negatywnie odbija się na efektach naszej pracy.

Im mamy większe doświadczenie, tym paradoksalnie - zarabiamy mniej

Jako graficy ciągle inwestujemy w siebie - zapisujemy się na kursy, jeździmy na konferencje, aktualizujemy sprzęt i oprogramowanie. Robimy to wszystko po to, aby być lepszymi, a co za tym idzie - także pracować szybciej, bardziej efektywnie i z lepszym skutkiem. Wycena godzinowa (zakładając, że nie będziemy jej zmieniać z biegiem czasu), sprawia, że wszystkie nasze inwestycje zamiast przynosić zyski - doprowadzą nas do straty. Osoba początkująca, która nie jest jeszcze biegła z oprogramowaniem graficznym, za to samo zlecenie, przy tej samej stawce, zarobi więcej na początku swojej drogi niż wtedy, gdy się podszkoli i będzie działać sprawniej.

Obecnie w ramach praktyk studenckich współpracuję z młodą projektantką, która z jednej strony jest bardzo zdolna, z drugiej jednak - nie wypracowała sobie jeszcze technik usprawniających pracę i w związku z tym realizacja prostych, pozornie powtarzalnych zadań, trwa zdecydowanie dłużej niż wtedy, gdy robię je ja. Doprowadziło to do ciekawej sytuacji, w której zlecenia, które dla mnie były bardzo korzystne cenowo (przeliczając właśnie na stawkę godzinową) dla niej okazują się być na granicy sensowności ich wykonywania - bo trwa to po prostu za długo. Taki prosty przykład najlepiej pokazuje, jak niewspółmiernym do efektów pomysłem jest wycena godzinowa w przypadku tego typu realizacji.

Oczywiście możecie powiedzieć, że zawsze można podnieść ceny i to prawda, jednak klientowi będzie znacznie trudniej zrozumieć bardzo wysoką stawkę godzinową (szczególnie jeśli porówna ją do swojej, wynikającej z pracy na etat) niż wysoką cenę za projekt co do którego czasu realizacji nie ma pełnej świadomości. Klienci bardzo rzadko analizując naszą stawkę godzinową wezmą pod uwagę dodatkowe zobowiązania, jakie ma każdy przedsiębiorca - takie jak podatki, czynsz czy abonamenty za oprogramowanie.

Wymaga od nas dużej dyscypliny

Praca na godzinę, to także duża dyscyplina, jeśli chodzi o czas i podejście do jej wykonywania. Działając w ten sposób nie powinniśmy pozwalać sobie na przerwy, odbierać w tym czasie telefonów czy odchodzić na dłużej od komputera. Ma swoje plusy, bo działa na nas nieco jak Pomodoro, jednak w moim wypadku często było to po prostu nierealne (bo telefon sam się nie odbierze, a są też maile, na które odpisać trzeba od razu).

Dodatkowo praca godzinowa musi być w jakiś sposób weryfikowana - czy to za pomocą dedykowanych do tego narzędzi mierzących czas spędzony w aplikacji, czy też ręcznie - poprzez zapisywanie danych na przykład w Excelu. Bez znaczenia jak podchodzimy do tego od strony technicznej - wykorzystywanie takich aplikacji zajmuje nam dodatkowy czas, który moglibyśmy spędzić bardziej produktywnie.

Kwestią wartą rozważania podczas pracy godzinowej jest także sam proces projektowy - czy do wyceny powinniśmy liczyć czas odpisywania na maile, logowania informacji o przepracowanych godzinach albo ten, który spędzamy chociażby na Behance poszukując inspiracji? Idąc dalej - jak klient powinien weryfikować ten czas? Mi całe szczęście nigdy nie zdarzyło się pracować „z monitoringiem", znam jednak historie w których graficy korzystają z rozwiązań online za pomocą których zleceniodawca może podglądać przez cały czas to, co robią i weryfikować, czy akurat pracują nad jego zleceniem. Z jednej strony jest to rzecz zrozumiała - każdy chce wiedzieć za co płaci - ze strony projektanta może to być niekomfortowe i prowadzić do frustracji.

Trudno wycenić projekt

Wyceniając swoją pracę na godzinę, pierwszy problem pojawi się już w momencie kontaktu z klientem - wtedy, gdy poprosi nas o konkretny koszt wykonania zlecenia. Nie każdy klient może zgodzić się na tego typu podejście do realizacji zleceń. Możemy oczywiście umówić się z nim na konkretną ilość godzin - na przykład 4 na zaprojektowanie ulotki - co jednak, jeśli projekt uda nam się przepracować szybciej? Z pewnością nie chcielibyście „kasować" od zleceniodawcy mniej. A co wtedy, gdy poprawek będzie sporo i realizacja się „rozwlecze"? W takim wypadku raczej będziecie oczekiwać dodatkowej zapłaty. Ponadto podczas wyceniania tego typu projektu warto wziąć także pod uwagę własne niedyspozycje i problemy. Z pewnością każdemu z Was zdarza się mieć gorszy dzień albo trafić na projekt, który nie do końca „czujecie" i który w związku z tym wymagać będzie nieco więcej wysiłku. Kto w takim wypadku ponosić będzie koszt dłuższej pracy?

Jak widać, otwarta wycena godzinowa doprowadzić może do problemów już podczas nawiązywania pierwszego kontaktu z klientem - przy ustalaniu ceny i samego sposobu pracy. To niepotrzebne punkty zapalne, których moim zdaniem powinniśmy unikać.

Nie oznacza to jednak, że praca na godzinę nie jest kusząca. Przy odpowiednich stawkach pozwala nam ona na bardzo precyzyjne obliczenie przewidywanych zarobków, co w działalności na własny rachunek jest czymś pozytywnym. Z drugiej jednak strony - stały dochód to także brak możliwości zwiększania zarobków. Wyceniając projekty powinniśmy być świadomi tego, że niektórzy klienci są w stanie (i powinni) zapłacić za naszą pracę więcej niż inni - projekt logo dla korporacji nie powinien kosztować tyle, co dla lokalnej piekarni.

Kiedy wycena godzinowa?

Jak widzicie, wycena godzinowa ma sporo minusów, nie oznacza to jednak, że nie powinniśmy z niej nigdy korzystać. Sama czasem w ten sposób rozliczam swoją pracę z całkiem dobrym skutkiem. W jakich przypadkach?

Przede wszystkim wtedy, gdy pracuję ze stałymi klientami, dla których wykonuję stosunkowo proste rzeczy - podmianę tekstów, aktualizację czegoś na stronie, drobne grafiki i inne elementy, których wykonanie zajmuje mi od 15 minut do godziny oraz w sytuacjach, gdzie czas jest bardzo istotny. W takim wypadku mailowa akceptacja ceny dla każdego małego zlecenia zajmowałaby po prostu za dużo czasu, co byłoby stratą i dla mnie i dla klienta.

Pracując w ten sposób warto jednak pamiętać o kilku podstawowych zasadach, które pozwolą nam optymalizować zyski i przede wszystkim - nie tracić na takim podejściu:

Odpowiednie przedziały czasowe - zanim rozpoczniemy współpracę „na godzinę" warto ustalić z klientem na jakiej zasadzie będziemy się rozliczać, a mówiąc dokładniej - jaka jest najmniejsza jednostka czasu, którą bierzemy pod uwagę. W zależności od tego jakiego typu zlecenia wykonujecie, może to być 15 minut, pół godziny albo po prostu godzina. Co ciekawe - spotkałam się nawet z pojęciem dniówki. W tamtym wypadku dotyczyło to co prawda pracy programisty, jednak jest to ciekawa alternatywa wtedy, gdy wykonujecie nieco większe zlecenia wyceniane w zależności od spędzonego nad nimi czasu.

Proste zapisywanie czasów - pracując na godzinę łatwo wpaść w sytuację, w której więcej czasu zajmuje nam zapisywanie informacji o przygotowaniu jakiejś grafiki niż samo jej wykonywanie. Ja pracując w ten sposób staram się ograniczać ilość zapisywanych informacji - zazwyczaj jest to po prostu nazwa zlecenia oraz przepracowany czas - godzina, pół godziny lub 15 minut. W ten sposób mogę łatwo wyliczyć ostateczną kwotę do zapłaty. Od kilku lat nie godzę się na zapisywanie czasów z dokładnością do minuty - zajmuje to sporo czasu i zachęca klienta do negocjacji - tak aby płacił jedynie za te „minuty" które zostały spędzone nad jego projektem. Niczym abonament z opłaconymi minutami...

Tylko dla zaufanych klientów - wycena godzinowa moim zdaniem powinna być zarezerwowana jedynie dla klientów, którym ufamy i którzy ufają nam. Nie powinniśmy doprowadzać do sytuacji, w której rozliczamy się godzinowo z klientem, który nie darzy nas zaufaniem i będzie miał wątpliwości co do prezentowanych przez nas stawek, godzin i wyliczeń. W takim wypadku łatwiej rozliczać się za projekt, a na stawkę godzinową przejść dopiero po dłuższej współpracy.

Do czego jeszcze można wykorzystać godzinówkę?

Chociaż uważam, że w większości wypadków godzinówka jest złym rozwiązaniem, jest jeden przypadek, w którym może nam ona pomóc. Mówię tutaj o wycenie własnej pracy - podczas sporządzania ofert na zlecenia, których wcześniej nie wykonywaliśmy. W ten sposób wycenić możemy chociażby proces projektowania logo składający się z kilku godzin researchu, kilku godzin szkicowania i w końcu - kilku godzin digitalizacji projektów. Tego typu kalkulacja może pomóc nam wycenić swoją pracę szczególnie wtedy, gdy chcemy zmienić podejście (dodać nowy etap), albo po prostu zweryfikować czy stawki jakie aktualnie stosujemy są adekwatne do nakładów czasowych poświęconych na pracę.

Podczas tego typu wyceny polecam Wam jednak nie informować klienta o stawce godzinowej, a stosować ją jedynie dla siebie - do własnych kalkulacji. Jak ją wyliczyć? Najlepiej preferowane zarobki powiększyć o koszty prowadzenia działalności i podzielić przez ilość godzin, jaką chcemy przepracowywać miesięcznie.

A jakie jest Wasze spojrzenie na pracę przy wycenie godzinowej? Zdarza się Wam tak współpracować? Jak się to sprawdza?

# data[].attributes.attachment_link.title
Wycena pracy grafika - Dlaczego nie lubię pracować „na godziny"?

# data[].attributes.attachment_link.description
Projektując na potrzeby zleceniodawców spotykamy się z różnymi sposobami wyceniania naszej pracy. Jedną z nich - często sugerowaną na przykład przez agencje dla których tworzy się jako podwykonawca - jest praca „na godzinę", czyli wycena naszej pracy nie w zależności od efektów, ale od tego ile czasu spędzimy nad danym zleceniem.

# data[].attributes.attachment_link.title
Iris van Herpen ～ Shift Souls ～ Process film