# data[].attributes.headline
გუნდი პირველი - ქართული ხალხური ცეკვები

# data[].attributes.subject
გუნდი პირველი - ქართული ხალხური ცეკვები

# data[].attributes.body
1) დემეტრე ჩინჩალაძე

2) გიორგი სადოიანი

3) დანიელ რატიანი

4) მამუკა მოწონელიძე

5) ნიკოლოზ ხვედელიძე

# data[].attributes.headline
დავალების პირობა

# data[].attributes.subject
დავალების პირობა

# data[].attributes.body
ქართული ხალხური ცეკვები ქართული კულტურის მნიშვნელოვანი მემკვიდრეობაა.
ამ თემის ირგვლივ შეგიძლიათ მოიძიოთ ინფორმაცია ქართული ხალხური ცეკვების შესახებ. რომელი ცეკვა რომელი კუთხის არის, რა დროს სრულდებოდა, ატვირთოთ როგორც საკუთარი ვიდეო ჩანაწერები ასევე ინტერნეტიდან ვიდეო ფაილები და სურათები.

# data[].attributes.headline
ქართული ცეკვა

# data[].attributes.subject
ქართული ცეკვა

# data[].attributes.body
ქართულ ხალხურ ქორეოგრაფიას მრავალი საუკუნის ისტორია აქვს. ჩვენამდე მოღწეული არქეოლოგიური და უძველესი ლიტერატურული ძეგლებით დასტურდება, რომ ქართული ხალხური ქორეოგრაფიის ისტორიული წინამორბედი ყოფილა სამონადირეო ცეკვა, ნაყოფიერების ღმერთის — მთვარის („შუშპა“) პატივსაცემად შესრულებული რიტუალური ფერხული. უძველესი ფერხულის რიტუალურ ხასიათს ატარებს თრიალეთის გათხრების დროს აღმოჩენილი ვერცხლის ფიალის გამოსახულება (ძვ. წ. II ათასწლეული) — ნიღბებიან მონადირეთა ფერხული, რომელიც ზოგიერთი მეცნიერის აზრით, სვანური ნადირობის ღვთაების — დალისადმი უნდა იყოს მიძღვნილი. სვანეთში დღემდეა შემორჩენილი: „სამონადირეო ფერხული“, „ლემჩილი“, „ბეთქილის ფერხული“ და სხვ. დროთა განმავლობაში პირველყო „ხორუმი“.

არმაზციხის გათხრების დროს აღმოჩენილი ძვლის ფირფიტაზე გამოსახული მოცეკვავე ქალის ფიგურა (ძვ. წ. VI ს.) მიუთითებს, რომ ნაყოფიერების ღმერთის ტაძართან იმართებოდა ქალთა რიტუალური ცეკვებიც.

მიწათმოქმედებისა და მეცხოველეობის განვითარებას მოჰყვა ახალი ადათ-წესების ჩამოყალიბება, რომლებიც აისახა მაგიური ხასიათის რიტუალურ ცეკვებში „მელია-ტელეფია“, „ფერხულ-ოსხეპუე“, „ორსართულიანი ფერხული“, („ზემყრელო“, „აბარბარე“, „მირმიქელა“ და სხვ.). აგრარული შინაარსის მასკარადი „ბერიკაობა“, „მფერხაობის დღე“ და სხვ. ბუნების მწარმოებელი ძალებისა და მათთან დაკავშირებული შრომით პროცესებს ეძღვნება.

მასობრივ (მამაკაცთა და ქალთა) ცეკვებთან ერთად ძველთაგანვე არსებობდა ნაყოფიერების კულტთან დაკავშირებული წყვილთა ცეკვები. წყვილთა ცეკვის ფორმის განვითარებისათვის ნაყოფიერ ნიადაგს ქმნიდა სინთეზური თეატრალური სანახაობა „სახიობ“, რომელიც წარმართობის დროის დიდი დღესასწაულების თანმხლები ელემენტი იყო. სახიობის მხატვრული განვითარების პროცესში ჩამოყალიბდა რომანტიკული შინაარსის განსაკუთრებული დიალოგური ფორმა, რომელიც სრულდებოდა სალექსო იმპროვიზაციით, ე. წ. ქალ-ვაჟიანით.

წმინდა საცეკვაო ელემენტების შერწყმამ ადათ-წესებისა და თამაშობების რიტუალებთან განაპირობა ისეთი ცეკვების შექმნა, როგორიცაა: „ქართული“, „განდაგანა“, „ხორუმი“, „ფერხულ-ორსართულა“, „სამაია“, „ხანჯლური“, „მთიულური“, „მთიულური დავლური“, „ბაღდადური“ და სხვა. ეს ცეკვები თავისებური „აღმოჩენა“ იყო ქართულ ქორეოგრაფიაში. დროთა განმავლობაში, შეიქმნა მრავალი საცეკვაო დასი, რომლებიც პოპულარიზაციას უწევდნენ ქართულ ქორეოგრაფიას არა მარტო საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში, არამედ მის საზღვრებს გარეთაც. დიდად გაითქვეს სახელი საქართველოს ხალხური ცეკვის ანსამბლმა (მხატვრული ხელძღვანელები ნინო რამიშვილი და ილიკო სუხიშვილი), სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლმა (ხელმძღვანელი გ. ბაქრაძე, ქორეოგრაფი ბ. დარახველიძე), სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლმა „რუსთავმა“ (მხატვრული ხელმძღვანელი რ. ჭოხონელიძე), სახელმწიფო აკადემიურმა ანსამბლმა „ერისიონმა“.

# data[].attributes.headline
მამუკა მოწონელიძე

# data[].attributes.subject
მამუკა მოწონელიძე

# data[].attributes.body
''ქართული ხალხური ცეკვები'' ქართული ხალხური ცეკვები გამოირჩევა თავისი მრავალეროვნებით.ჩვენს ცეკვებს საუკუნეების ისტორია აქვს.ჩვენ ვართ ერი რომლის თითოეულ სოფელს თუ კუთხეს მისი ცეკვა და სიმღერა გააჩნია.ქართული ცეკვის ანსამბლებმა ხელი შეუწყვეს ერს შემორჩენოდა სხვადასხვა ქართული ცეკვა და პოპულარიზაცია გაეწია უცხო ქვეყნებში. ქართულიხალხურიცეკვებია;მთიულური,აჭარული,კინტაური,ყაზბეგური,ხანჯლური,ბაღდადური,სამაია,დაისი,ხორუმი,ხევსურული.ყველა ცეკვას თავისი ისტორია და მნიშვნელობა აქვს.

# data[].attributes.headline
ცეკვა ქართული

# data[].attributes.subject
ცეკვა ქართული

# data[].attributes.body
ცეკვა ქართული, ქართული  ხალხური ქორეოგრაფიის მწვერვალად სეიძლება ჩაითვალოს ეს ცეკვა  სატრფიალო, საარშიყო ქალი-ვაჟის  რომანტიკული შინაარსის  წყვილის ცეკვაა .                                                                                               მამუკა მოწონელიძე

# data[].attributes.headline
ცეკვა მთიულური

# data[].attributes.subject
ცეკვა მთიულური

# data[].attributes.body
ცეკვა მთიულური  მთიდან მოდის და  მისი  შინაარსიც  სატრფიალო  მეტოქეობას ეფუძნება. მთიულურში  პაექრობა  მოცეკვავეთა ორ ჯგუფს  შორის  მიმდინარეობს.  ეს არის საბრძოლო ხელოვნებისა და  ოსტატობის  ნამდვილი  ზეიმი.
მამუკა მოწონელიძე

# data[].attributes.headline
ცეკვა კინტოური

# data[].attributes.subject
ცეკვა კინტოური

# data[].attributes.body
ცეკვა კინტოური ძველი თბილისის ქალაქის ცხოვრებას ასახავს.  ცეკვის სახელწოდებაც  კოლორიტი  წვრილი ვაჭრების  და კინტოების სახელს უკავშირდება. ცეკვა კინტოურში კარგადაა  ასახული  კინტოებისთვის დამახასიათებელი გამჭრიახობა,  სიმკვირცხლე  და  კომუნიკაბელობა.  მათი სამოსიც კინტოებისთვის დამახასიათებელია,  შავი ატლასის  შარვალ-ხალათი  და  ვერცხლის ქამარში გაჩრილი წითელი  ხელსახოცი.
მამუკა მოწონელიძე

# data[].attributes.headline
ცეკვა ხორუმი

# data[].attributes.subject
ცეკვა ხორუმი

# data[].attributes.body
ხორუმი საბრძოლო ცეკვაა, რომელიც დასავლეთ საქართველოში, კერძოდ აჭარა-გურიაში სრულდებოდა. ხორუმი თავისი რითმით, მუსიკალური წყობით სრულიად განსხვავდება საქართველოში გავრცელებული ცეკვებისგან. ქორეოგრაფების თქმით, ყველაზე რთულად შესასრულებელი ცეკვაა, რადგან ყველა მოძრაობას თავისი მნიშვნელობა აქვს და ყველა დეტალი გათვლილია. მოცეკვავეთა რაოდენობა კენტი რიცხვი უნდა იყოს, რადგან კენტი რიცხვის მოცეკვავეები წრეს უფრო ლამაზად კრავენ. ცეკვა ხორუმი ხუთი ნაწილისგან შედგება. ცეკვაში ბევრი ისეთი ელემენტია, რომელიც საბრძოლო მოქმედებებთან არის დაკავშირებული. სწორედ ამ ელემენტების გამო მიიჩნევენ, რომ ხორუმი საბრძოლო ცეკვაა. პირველი ნაწილია შემოსვლა და დაბანაკება. დაზვერვა არის ხორუმის მეორე ნაწილი. მზვერავი შეიძლება იყოს ერთი, ორი ან  სამი მოცეკვავე.  ცეკვის მესამე ნაწილი არის ფრონტზე მოცეკვავეების გაშლა. მოცეკვავეები ამ დროს სცენაზე იშლებიან და სხვადასხვა ილეთს ასრულებენ. მეოთხე ნაწილია უშუალოდ ბრძოლა, ხოლო მეხუთე ნაწილით გამარჯვების  ცეკვა სრულდება. მოცეკვავეები მკლავზე იწვენენ ერთ-ერთ მოცეკვავეს და ისე გაჰყავთ სცენიდან, რაც ნიშნავს რომ მებრძოლი დაიჭრა და მისი თანამებრძოლები ხიფათს არიდებენ.

დემეტრე ჩინჩალაძე

# data[].attributes.headline
ცეკვა აჭარული განდაგანა

# data[].attributes.subject
ცეკვა აჭარული განდაგანა

# data[].attributes.body
აჭარული განდაგანა ცეკვის ყველაზე ლამაზი ნიმუშია, რომელიც აჭარაში განვითარდა.  სატრფიალო ცეკვაა, სადაც ქალის პარტია განი-გან სრულდება. სწორედ აქედან მომდინარეობს სახელწოდებაც. ცეკვის წარმოშობა ტრადიციულმა ყოფა-ცხოვრებამ განაპირობა, როცა ქალები და კაცები სამუშაოდ იკრიბებოდნენ, ქალებს დიდხანს არ შეეძლოთ დამჯდარი და მოდუნებული მუშაობა და საჭირო იყო ამდგარიყვნენ და გაემართათ მუხლი. ცეკვა იწყება ქალების გამოსვლით. ამას ცოტა მოშორებით მდგომი ბიჭი ხედავს, გამოდის და გოგოსთან გამართავს სატრფიალო ცეკვას.  ამით  ცდილობს თავი მოაწონოს. შემდეგ შემოდიან ბიჭები და გამართავენ მხარულს. ამ მხარული ცეკვის დროს კიდევ გამოჩნდება სხვა წყვილი და ერთმანეთს ეცეკვებიან. განდაგანაში არის ერთგვარი შეჯიბრის მომენტი. სოლისტები ეჯიბრებიან ერთმანეთს. შემდეგ ისევ ქალი შემოდის ჰაეროვნად სცენაზე, ნიშნად იმისა, რომ ვაჟმა დაიმსახურა მისი ყურადღება და პატივისცემა.

დემეტრე ჩინჩალაძე

# data[].attributes.attachment_link.title
სუხიშვილები ცეკვა აჭარული  - Sukhishvilebi Cekva Acharuli

# data[].attributes.headline
ცეკვა რაჭული

# data[].attributes.subject
ცეკვა რაჭული

# data[].attributes.body
ცეკვა და სიმღერა "ტაში ბოშო გიორგუნა" სწორედ რომ რაჭაში დაიბადა, სოფელ ხიმში, სხირტლაძეების ოჯახში. სიმღერის ტექსტი დაწერა გიგა სხირტლაძემ, ხოლო შემდგომ მისმა შვილმა, დავით სხირტლაძემ, სიმღერა რაჭული ცეკვის ილეთებს მოარგო და ასე შეიქმნდა რაჭული ცეკვა."ტაში ბოშო გიორგუნა არ გოუშავა ე გოგონა, თორემ გავა საჯვარესა, სხვა ბიჭს გამოაჯვარებსა ".

დემეტრე ჩინჩალაძე