# data[].attributes.body
Wielozmysłowa metoda wspierania dzieci z trudnościami w nauce czytania i pisania.

# data[].attributes.body
Zródło: Ortografitti. Poleca Polskie Towarzystwo Dyslektyczne

# data[].attributes.headline
Dyktando w 10 punktach    z komentarzem ortograficznym

# data[].attributes.subject
Dyktando w 10 punktach    z komentarzem ortograficznym

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czytanie jest niezwykle ważne dla rozwoju dziecka. Nie tylko rozwija wyobraźnię i kreatywność, ale także rozbudza ciekawość i zdolności poznawcze. Jednak nie każde dziecko jest samoistnie zainteresowane czytaniem. Dlatego jako rodzice wartosc podjąć działania, aby zachęcić dzieci do czytania. W artykule przedstawiamy 1 skutecznych sposobów, które pomogą w rozbudzeniu miłości do książek u naszych pociech.

1. Czytaj razem z dzieckiem

Jednym z najważniejszych sposobów, aby zachęcić dziecko do czytania, jest wspólne czytanie. Spędzaj regularnie czas na czytaniu razem z dzieckiem. Może to być codzienna godzina czytelnicza przed snem lub wspólne czytanie podczas weekendowych popołudni. Pamiętaj, że nie chodzi tylko o sam akt czytania, ale także o wspólne doświadczanie historii, rozmowy na temat treści i wyobrażanie sobie opisywanego świata.

2. Stwórz czytelniczą atmosferę

Aby zachęcić dziecko do czytania, ważne jest stworzenie przyjaznej i atrakcyjnej atmosfery czytelniczej w domu. Ulokuj w pokoju dziecka wygodne miejsce do czytania, takie jak miękkie krzesło czy kolorowe poduszki. Dodaj przytulne oświetlenie, aby stworzyć przyjemną atmosferę czytania. Nie zapomnij również o posiadaniu różnorodnych książek w zasięgu ręki dziecka, aby mogło samo wybierać interesujące go tytuły.

3. Bądź przykładem

Jako rodzic, bądź przykładem dla swojego dziecka. Pokaż, że czytanie jest dla ciebie ważne i przyjemne. Czytaj sam(a) różne rodzaje książek, czasopism czy artykułów. Możesz także rozmawiać z dzieckiem na temat swoich ulubionych książek i podzielić się z nim swoimi wrażeniami. Dzieci często naśladują swoich rodziców, więc jeśli zobaczą, że czytanie jest dla ciebie przyjemne, prawdopodobnie sami będą chcieli spróbować.

4. Wybieraj książki dla dzieci

Kiedy wybierasz książki dla swojego dziecka, pamiętaj, że są one przeznaczone dla nich. Wybieraj tytuły, które są odpowiednie dla wieku i zainteresowań dziecka. Sprawdź, czy książka ma ciekawą i przystępną dla dziecka treść oraz atrakcyjne ilustracje. Możesz również wybrać książki z serii, które zainteresują dziecko kontynuacją przygód ulubionych bohaterów.

5. Odkryj różne rodzaje książek

Nie ograniczaj się tylko do tradycyjnych książek. Zachęcaj dziecko do odkrywania różnych rodzajów książek, takich jak komiksy, magazyny, e-booki czy audiobooki. Dzieci mają różne preferencje czytelnicze, więc ważne jest, aby dać im możliwość wyboru spośród różnych formatów. Może okazać się, że dla niektórych dzieci komiksy są bardziej atrakcyjne, a dla innych audiobooki są bardziej interesujące.

6. Organizuj czytelnicze wydarzenia

Zorganizuj czytelnicze wydarzenia, które będą dodatkową motywacją dla dziecka do czytania. Możesz zorganizować czytanie w grupie, gdzie dzieci będą miały okazję dzielić się swoimi ulubionymi książkami i opowiadać o nich. Możesz także zorganizować konkurs czytelniczy, w którym dzieci będą miały szansę wygrać nagrody za przeczytanie określonej liczby książek. Czytelnicze wydarzenia sprawią, że czytanie stanie się dla dziecka jeszcze bardziej atrakcyjne i emocjonujące.

7. Połącz czytanie z innymi aktywnościami

Aby rozbudzić zainteresowanie czytaniem, połącz czytanie z innymi aktywnościami. Możesz czytać dziecku książki, które są związane z ich zainteresowaniami, takie jak książki o zwierzętach, naukowe eksperymenty czy kreatywne podręczniki. Możesz także organizować wycieczki do biblioteki lub księgarni, gdzie dziecko będzie miało okazję samodzielnie wybrać książki i odkrywać nowe tytuły.

8. Stwórz czytelnicze rutyny

Wprowadź czytelnicze rutyny w życie swojego dziecka. Może to być codzienny czas na czytanie przed snem, czytanie w trakcie posiłków lub czytanie w wolnym czasie w weekendy. Również sam(a) bądź konsekwentny(a) w swoich czytelniczych rutynach. Dzieci potrzebują regularności i powtarzalności, aby wytworzyć nawyk czytania.

9. Pozwól dziecku wybierać

Daj dziecku swobodę wyboru książek, które chce przeczytać. Nie narzucaj mu swoich preferencji czytelniczych. Pozwól mu samodzielnie wybierać i eksperymentować z różnymi tytułami. To da dziecku poczucie kontroli i autonomii w procesie czytania.

10. Ciesz się z czytania razem

Najważniejsze jest, aby cieszyć się z czytania razem z dzieckiem. Wyrażaj radość i zainteresowanie podczas wspólnego czytania. Rozmawiaj o treści książek, zadawaj pytania i rozwijaj rozmowę na temat historii. Dzięki temu dziecko poczuje się docenione i zmotywowane do kontynuowania czytania.

11. Motywuj, ale nie zmuszaj

Najważniejsze jest, aby nie zamieniać czytania w kolejny obowiązek czy formę kary. Motywacja do czytelnictwa powinna wynikać z przyjemności, a nie z przymusu.

Nagradzaj, ale nie przekupuj. Małe nagrody za osiągnięcia w czytaniu mogą być motywujące, ale unikaj sytuacji, gdzie czytanie staje się środkiem do celu (nagrody).

Oferuj wybór, pozwalaj dziecku wybrać, co chce czytać.

Unikaj kary, czytanie nie powinno być używane jako forma kary.

12. Inwestuj w odpowiednie narzędzia

Nie każde dziecko lubi tradycyjne książki. Dzięki nowoczesnym technologiom, mamy dostęp do różnych form czytelniczych, takich jak audiobooki czy e-booki. Dostosuj narzędzia do preferencji i potrzeb dziecka.

Audiobooki są świetne dla dzieci, które mają problem z koncentracją.

E-booki mogą być bardziej atrakcyjne dla młodzieży przyzwyczajonej do ekranów.

Tradycyjne książki są zawsze wartościową opcją i pomagają w nauce koncentracji i wyobraźni.

13. Pokaż zastosowanie czytania w codziennym życiu

Pokazanie, że czytanie ma praktyczne zastosowanie w życiu codziennym, może być motywujące. Nie ograniczaj się tylko do książek - spróbuj pokazać na przykładzie dlaczego warto czytać.

Umiejętność czytania instrukcji, przepisów, czy map może być bardzo użyteczna.

Czytanie gazet czy artykułów online pomaga być na bieżąco z wydarzeniami i rozwija zrozumienie świata.

Nawyki czytelnicze przydają się w życiu zawodowym i akademickim.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak zachęcić dzieci i młodzież do czytania? 13 sposobów

# data[].attributes.attachment_link.description
W świecie pełnym ekranów, czytanie książek może wydawać się nieco przestarzałe. Jak więc skutecznie zachęcić dzieci i młodzież do czytania?

# data[].attributes.headline
O czym powinni wiedzieć rodzice dzieci z dysleksją? 

# data[].attributes.subject
O czym powinni wiedzieć rodzice dzieci z dysleksją? 

# data[].attributes.attachment_link.title
14 rzeczy, o których muszą wiedzieć rodzice dzieci z dysleksją - Dar Dysleksji

# data[].attributes.attachment_link.description
Dysleksja. Wielu rodziców boi się tego słowa, gdy słyszą je w odniesieniu do ich własnych dzieci. To, co od razu kojarzą z tym słowem to fakt, że ich dziecko będzie musiało stawić czoła trudnościom przez całe życie. Że dysleksja nigdy nie znika i niewiele da się z nią zrobić.

# data[].attributes.headline
TRUDNOŚCI W NAUCE dysleksja, dysortografia, dysgrafia i dyskalkulia

# data[].attributes.subject
TRUDNOŚCI W NAUCE dysleksja, dysortografia, dysgrafia i dyskalkulia

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak działa dysleksja, dysortografia, dysgrafia i dyskalkulia?

# data[].attributes.headline
Jaki potencjał może kryć się w dyslektyku?

# data[].attributes.subject
Jaki potencjał może kryć się w dyslektyku?

# data[].attributes.attachment_link.title
Dysleksja Dyslektyk Dar dysleksji - Ronald D. Davis

# data[].attributes.body
Źródło: Logo-Spektrum Katarzyna Matyasik

# data[].attributes.attachment_link.title
KLASYCZNE OBJAWY DYSLEKSJI u dzieci i dorosłych. Zaburzenia procesów czytania i pisania.

# data[].attributes.headline
Jak rozwijać w dziecku pasję do czytania?

# data[].attributes.subject
Jak rozwijać w dziecku pasję do czytania?

# data[].attributes.body
Zródło: Biuletyn Polskiego Towarzystwa Dysleksji

# data[].attributes.attachment_caption
Mała motoryka 40 zabaw wspierających naukę pisania 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mała motoryka i duża motoryka to niezwykle ważne umiejętności, które należny wspierać już u najmłodszych dzieci. Na prawidłowy uchwyt ołówka i umiejętności pisania ma wpływ duża ilość manualnych zabaw od najmłodszych lat. Nawlekanie, wyklejanie, rysowanie i lepienie we wczesnym dzieciństwie rozwija małą motorykę, która jest odpowiedzialna za precyzję ruchów oraz sprawność palców i dłoni.

Obniżenie sprawności motoryki małej może powodować późniejsze niepowodzenia w szkole. Starszy syn miał problemy z prawidłowym trzymaniem ołówka czy kredki, ale przez kilka miesięcy pracy, zrobiliśmy duże postępy. Początkowo synek trzymał kredki w zaciśniętej pięści i nic nie dał sobie zmienić, bo była awantura i bunt. Dopiero stopniowo z czasem zaczął się otwierać na współpracę. Kupowałam oczywiście trójkątne kredki, grube i wyprofilowane, ale przede wszystkim postawiłam na pracę nad rozwinięciem większej sprawności dłoni, czyli małej motoryki.

Zastanawiasz się po co naszym dzieciom tradycyjna nauka pisania?

Przecież w przyszłości będą pisać na klawiaturze i przesuwać palcem po tablecie i smartfonie... Otóż nic bardziej mylnego, rozwój małej motoryki i ogólnej sprawności dłoni na wpływ na całokształt rozwoju dziecka. Dziecko podczas pisania trenuje koncentrację, skupienie uwagi czy pamięć. Nauka pisania i wszelkie zabawy, zamiast wielogodzinnego patrzenia w ekran monitora czy komputera powoduje, że w dziecięcym mózgu tworzą się kolejne połączenia i jest stymulowany do pracy, nauki i rozwoju. Dlatego ten okres dziecięcy jest tak istotny, a zabawa z dzieckiem tak bardzo ważna...

Poniżej znajdziesz ponad 30 sposobów na zabawy rozwijające małą motorykę, bo to nie tylko rysowanie czy pisanie szlaczków. Nauka naprawdę może być ciekawa i zabawna, ale pewnie część z was doskonale o tym wie.

Prawidłowy chwyt ołówka lub długopisu

Nakładki korygujący chwyt

Oprócz zabaw, zdecydowałam się na zakup nakładek korygujących dla synka i nie żałuję, bo bardzo nam pomogły. Nakładki są przeznaczone dla dzieci prawo i lewo ręcznych. Redukują napięcie mięśni palców podczas pisania oraz wyrabiają prawidłowy nawyk trzymania długopisu.

Jednym z fajnych sposobów, który synkowi przypadł do gustu, jest założenie gumki na rękę, ale tak aby nie uciskała, tylko delikatnie przytrzymywała ołówek w odpowiednim miejscu.

Tu korzystamy z wyprofilowanego pióra kulkowego, też bardzo fajna rzecz:-)

Jedna z moich czytelniczek dodała do listy ciekawą propozycję

Prawidłowe trzymanie kredki ćwiczyłam przez pół roku z moim autystycznym 5-cio letnim wychowankiem; nakładałam na kredki piłeczkę - pingpongową. Początkowo trzymał kredkę za piłeczkę, potem zachęcałam go, żeby chwytał kredkę poniżej piłeczki gdzie automatycznie wymuszany był prawidłowy chwyt. Po połowie roku ćwiczeń chłopiec - nieświadomie - zaczął sam prawidłowo trzymać kredkę.

Zrobiliśmy według wskazówek i według mnie pomysł godny polecenia. Szczególnie dla małych dzieci, takich co trzymają kredkę zaciskając ją w pięści oraz dla dzieci korzystających z rożnego rodzaju terapii wspomagających rozwój.

Przygotowanie ręki do właściwego trzymania przyborów do pisania, najlepiej zacząć od wdrażania dziecka do manipulowania różnymi przedmiotami. Mogą to być klocki, koraliki, wszystkie małe przedmioty, którymi dziecko może się bawić, wykonując wiele skomplikowanych ruchów. Aby nie zamęczyć dziecka rysowaniem szlaczków przedstawiam kilka propozycji na wspieranie małej motoryki podczas zabawy. U nas najbardziej w przygotowaniu ręki do nauki pisania pomogły właśnie zabawy 🙂

zapraszam na film: " Mała motoryka "

Jeśli któraś z propozycji zainteresuje Cię wystarczy kliknąć na zdjęcie, aby przejść do opisu zabawy. Rysowanie kredą, odrysowywanie przedmiotów, kolorowanie chodnika to sposób na artystyczne doznania, które zainspirują nawet najmłodsze dzieci.

Zakładanie słomek na wykałaczki wbite w kartonik, z tym poradzą sobie nawet najmłodsze maluchy, choć zabaw wymaga precyzji i skupienia uwagi.

Zabawy manualne w piasku, przesypywanie, poszukiwanie różnych przedmiotów, zakopywanie. Wszelkiego rodzaju zabawy z masami plastycznymi, piaskiem kinetycznym dostarczają dziecku sensorycznych wrażeń i uwrażliwiają.

Różne zabawy słomką, tu przenosimy z jednej miseczki na drugą ziarna fasoli, ale można też puszczać bańki mydlane do kubeczka tworząc piękne obrazy.

Przenoszenie rożnych przedmiotów za pomocą szczypiec i kombinerek. Wspólne odkrywanie zawartości skrzynki narzędziowej, porównywanie, nazywanie różnych śrubek i kołków.

Zabawy z żelowym woreczkiem, to dostawa bodźców sensorycznych i trening paluszków, po kliknięciu na zdjęcie przejdziecie do pełnego opisu zabawy.

kolejna zabawa słomkami tym razem w magiczne kluczyki.

Wycinanie nożyczkami

Lepienie z plasteliny, robienie wałeczków, my budujemy labirynt:-)

Segregowanie, układanie i manipulowanie różnymi przedmiotami

Zakręcanie i odkręcanie nakrętek, dopasowywanie według wielkości.

Układanie wzorów z zapałek

Przewlekanie, nawlekanie, wyszywanie itp.

Zabawy i twórczość w glinie. To doskonały materiał plastyczny nieco twardszy od plasteliny. Sama zauważam jakie dzieci robią postępy podczas zajęć ceramicznych, które prowadzę już z przedszkolakami.

Manipulowanie łyżeczką, tu karmimy piłeczkowego stworka. Możecie podobnego wykonać z pudełka, a karmieni go na przykład ziarnami ryżu będzie świetną zabawą.

Nawlekanie nakrętek od butelek na wykałaczki według wzoru

Malowanie farbami, pędzelkiem i dłońmi

Wbijanie gwoździ

Zakładanie gumek na wbite gwoździe, przekładanie ich i zabawa kulkami, doskonała praca palców i dłoni:-)

Wkręcanie i wykręcanie śrubek:-)

Ruchome piaski. Nasz pomysł na zabawę z piaskową masą według własnego pomysłu.

Zabawy z lodem, to doskonały pomysł na upalne lato.

Zabawa w dyrygenta i malowanie patyczkami

Kolorowanki edukacyjne, możecie je pobrać bezpłatnie z naszego bloga.

Łowienie makaronowych rybek za pomocą słomek

Ćwiczenia zapinani i odpinania na zrobionej w domu tablicy manipulacyjnej.

Dopasowywanie nakrętek na śrubowy pudełku

Wspólne gotowanie i krojenie

Pisanie, rysowanie i różne zabawy z wysypanym na tacy piasku, soli lub bułce tartej.

Zabawy klockami lego i szablonami

Kosmiczne stworki z drucików kreatywnych świetne do zabaw manualnych i logopedycznych.

Dziura wieża, zabawka DIY do treningu dłoni i nauki kolorów.

Paluszkowe zabawy, czyli 8 różnych szablonów do wycinania, kolorowania i zabaw manualnych. Po kliknięciu przejdziesz do opisu i możesz pobrać darmowe szablony do wydruku.

Barwienie soli i zabawy z kolorową solą to nie tylko zabawa sensoryczno-plastyczna, ale również świetnie ćwiczenie małej motoryki. Większość dzieci uwielbia tą zabawę.

Majsterkowanie dla dzieci, kręcenie śrubokrętem i wkręcanie śrubek w styropian, to dokonała aktywność niezwykle trenująca dłonie i paluszki.

Nauka wycinania na kilka sposób wraz z szablonami do wydruku, które z pewnością zachęcą Wasze maluchy do takiej aktywności.

Mam nadzieję, że trochę pomogłam i wasze dzieci już wkrótce również będą prawidłowo posługiwać się kredkami i przygotują swoje dłonie do nauki pisania. Na blogu znajdziecie również różne ćwiczenia i kolorowanki grafomotoryczne do pobrania i wydruku.

# data[].attributes.attachment_link.title
Mała motoryka 40 zabaw wspierających naukę pisania - Moje Dzieci Kreatywnie

# data[].attributes.attachment_link.description
nauka pisania, prawidłowy uchwyt, jak trzymać kredkę, mała motoryka, zabawy, nakładki, trening ręki, kreatywne zabawy, edukacja domowa.

# data[].attributes.body
Wielozmysłowa stymulacja słuchu, wzroku i motoryki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Diagnoza Metodą Warnkego

Diagnoza metodą Warnkego polecana jest dla osób, które:

mają trudności w różnicowaniu głosek o podobnym brzmieniu, różniących się np. jedną cechą dystynktywną,

wykazują zaburzenia analizy i syntezy słuchowej i wzrokowej wyrazów,

nie lubią czytać, a przy pierwszych próbach czytania przekręcają wyrazy, pomijają, dopowiadają, zgadują,

nie czytają ze zrozumieniem,

piszą niestarannie, popełniają błędy przy przepisywaniu, mylą litery, opuszczają, dodają, przestawiają,

wykazują trudności z utrzymaniem pisma w liniaturze zeszytu,

piszą z błędami, chociaż znają zasady ortograficzne

mają problemy z zapamiętywaniem (także zapamiętywaniem sekwencyjnym): tabliczką mnożenia, nauką wierszy, ciągów słownych itp.,

mają problemy z koncentracją uwagi,

cechuje je bardzo wolne tempo pracy.

Podczas diagnozy centralnego przetwarzania sygnałów spostrzeżeniowych bardzo ważne jest sprawdzenie tak wielu funkcji, jak to tylko możliwe, w stosunkowo krótkim czasie. Ma to na celu kontrolę zakresu, w jakim funkcje te są zautomatyzowane, a także uniknięcie błędów spowodowanych przez niewłaściwe odpowiedzi zmęczonego pacjenta. Za pomocą metody Warnkego można szybko sprawdzić czternaście różnych funkcji. Następnie dane te mogą być porównane ze standardowymi danymi, w celu znalezienia odchyleń lub nieprawidłowości.

14 kroków diagnostycznych metody Warnkego

Diagnoza obejmuje 14 kroków diagnostycznych. Pierwszych 8 testów przeprowadza się za pomocą urządzenia Audio4Lab - moduł Brain Audiometr, pozostałe wykonuje się za pomocą specjalnie w tym celu zaprojektowanych narzędzi diagnostycznych.

Metoda Warnkego pozwala na diagnozę następujących funkcji podstawowych:

Próg kolejności wzrokowej i słuchowej,

Słyszenie kierunkowe,

Różnicowanie tonów,

Synchroniczne wystukiwanie rytmu,

Czas reakcji z wyborem,

Rozpoznawanie wzorca częstotliwości,

Rozpoznawanie wzorca czasowego.

Obsługa urządzenia do diagnozy jest bardzo komfortowa. Większość testów wykonywana jest przy użyciu specjalnego panelu odpowiedzi przeznaczonego do obsługi przez pacjenta.

Urządzenie Audio4Lab - Brain Audiometr może nie tylko mierzyć funkcje podstawowe, ale także przechowywać wszystkie dane pacjentów oraz przeprowadzonych testów. Wszystkie uzyskane dane mogą zostać następnie przesłane do programu komputerowego MediTOOLs.

Pozostałe testy wykonywane są za pomocą narzędzi diagnostycznych:

Test koordynacji oko-ręką - DRĄŻEK DO BALANSOWANIA

Czytanie pseudotekstów - KERS E LIG

Zdolność do zapamiętywania krótkotrwałego - CIĄGI SYLAB

Selektywność percepcji - EFI-EKI (WTT)

Spostrzeganie dynamiczne - WSKAŹNIK FIKSACJI

Test obuocznego widzenia (TEST LANGA ORAZ TEST WIDZENIA PRZESTRZENNEGO)

Literowanie wzrokowe.

Jak wygląda trening z wykorzystaniem metody Warnkego? Czytaj więcej tutaj.

# data[].attributes.attachment_link.title
Metoda Warnkego w terapii - opis, przeznaczenie, diagnoza

# data[].attributes.attachment_link.description
Metoda Warnkego koncentruje się na oddziaływaniu na zmysł wzroku, słuchu i motorykę ćwiczącego. Skuteczność metody została potwierdzona badaniami naukowymi!

# data[].attributes.body
Żródło: Kurs " Szkoła dla rodziców" - Polskie Towarzystow Dyslektyczne

# data[].attributes.body
Trening neurosensoryczny

# data[].attributes.attachment_link.title
Metoda Tomatisa - oficjalna strona internetowa

# data[].attributes.attachment_link.description
Metoda Tomatisa pomaga osobom cierpiącym na zaburzenia motoryczne i koordynacyjne, zaburzenia uwagi, zaburzenia uczenia się, zaburzenia mowy i języka, zaburzenia emocjonalne, a także zaburzenia ze spektrum autyzmu.

# data[].attributes.headline
Objawy dysleksji - komunikacja, osobowość, rozwój społeczny

# data[].attributes.subject
Objawy dysleksji - komunikacja, osobowość, rozwój społeczny

# data[].attributes.body
Źródło: Logo-Spektrum K. Matyasik

# data[].attributes.attachment_link.title
OBJAWY DYSLEKSJI cz. 2 - funkcje poznawcze, językowe, osobowość, rozwój społeczny.

# data[].attributes.headline
Materiały do pracy dla dziecka i rodzica w domu

# data[].attributes.subject
Materiały do pracy dla dziecka i rodzica w domu

# data[].attributes.body
Interaktywny trening funkcji słuchowych. Terapia usprawniająca procesy komunikowania i uczenia się.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dla kogo jest przeznaczony? - Neuroflow Trening Słuchowy

# data[].attributes.attachment_link.description
Trening słuchowy Neuroflow prowadzony jest on-line i jest dostępny na naszej platformie internetowej. Dostęp do platformy można uzyskać po przebyciu diagnozy w jednym z certyfikowanych ośrodków Neuroflow.

# data[].attributes.body
Metoda Krakowska to systemowa terapia neurobiologiczna stymulująca wszystkie funkcje poznawcze dziecka.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Metoda Krakowska® to terapia neurobiologiczna stymulująca wszystkie funkcje poznawcze dziecka. Podstawowym jej założeniem jest naśladowanie kolejnych etapów rozwoju dzieci zdrowych w celu ustalenia programu ćwiczeń dla dzieci z zaburzeniami genetycznymi i rozwojowymi. Za twórczynię Metody Krakowskiej® uważa się prof. dr hab. Jagodę Cieszyńską.

Metoda została stworzona przez zespół osób związanych z Katedrą Logopedii w Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie wraz z Zespołem Diagnozy i Terapii Języka (obecnie: Zespół Wczesnego Wspomagania w Ośrodku dla Dzieci Niesłyszących). Na czele zespołu stoi prof. dr hab. Jagoda Cieszyńska.

Krakowski Zespół Diagnozy i Terapii już pod koniec lat osiemdziesiątych badał system językowy dzieci niesłyszących w oparciu o wczesną naukę czytania. Efekty tych badań spowodowały, że na terapię zaczęto zgłaszać także dzieci z innymi zaburzeniami rozwoju, mającymi trudności w budowaniu komunikacji językowej. Równocześnie z wczesną nauką czytania prowadzono zawsze stymulację wszystkich funkcji poznawczych. Podstawowym założeniem było działanie symultaniczne (całościowe) na rozwój dziecka i jego relacji z rodziną, a następnie w grupie społecznej oraz formowanie językowego obrazu świata.

Prof. Cieszyńska podkreśla, że Metoda Krakowska® to całościowy symboliczny system zbudowany z zespołu elementów wzajemnie powiązanych w relację, który realizuje zadanie nadrzędne (budowanie systemu językowego) i działania stymulujące rozwój wszystkich funkcji poznawczych. Wczesna nauka czytania i kształtowanie systemu językowego to najistotniejsze techniki w całym systemie terapii prowadzonej Metodą Krakowską®, bowiem we wszystkich siedemnastu elementach terapii to język stanowi bazę wyjściową, a każdy kolejny element wprowadzany jest zgodnie z sekwencją rozwojową oraz indywidualnymi możliwościami dziecka i jego rodziny.

Metoda Krakowska® czerpie z badań eksperymentalnych, dotyczących kształtowania się reprezentacji poznawczych, a także z procesów uczenia się nowych zadań przez neurony.

Metoda Krakowska® wychodzi z założenia, że należy dostarczyć dziecku tej wiedzy, która z powodu zaburzeń nie mogła być przez nie samodzielnie zdobyta. Podkreśla wymóg stymulacji rozwoju zdrowego dziecka i jednoczesnego korygowania zaburzeń funkcjonalnych, wrodzonych, genetycznych i nabytych. Swoje założenia opiera na neurobiologicznej tezie, według której zdolność do powstawania nowych synaps nigdy się nie kończy i jest w pełni zależna od konkretnych doświadczeń dostarczanych jednostce. Dziecko uczy się zachowań i ról społecznych przede wszystkim językowo, biorąc czynny udział w interakcjach społecznych, jednak zanim będzie gotowe do przyswajania umiejętności i wiedzy o świecie w grupie rówieśniczej, musi współdziałać indywidualnie z osobą dorosłą.

Prof. Cieszyńska zaznacza również, że bardzo istotną zasadą działania Metody Krakowskiej® jest umożliwienie rodzinie obserwacji prowadzonych zajęć z dziećmi.

Opanowanie umiejętności nazywania czynności, cech, rzeczy i osób wymaga zastosowania mechanizmu naśladowania rozwoju mowy dziecka, czyli: powtarzania, rozumienia i nazywania.

Terapeuta Metody Krakowskiej® pracuje z podopiecznym nie tylko nad budowaniem jego kompetencji komunikacyjnej i językowej, ale też nad pozostałymi funkcjami poznawczymi.

Jednym z głównych elementów terapii według Metody Krakowskiej® jest Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania®, autorstwa prof. Jagody Cieszyńskiej, której towarzyszą ćwiczenia wszystkich funkcji poznawczych w następujących sferach:

słuchowej

wzrokowej

funkcji lewej półkuli mózgu

systemu językowego

pamięci

motoryki małej i dużej

kategoryzacji i myślenia przyczynowo-skutkowego

zachowań społecznych

zabawy

Terapia prowadzona według Metody Krakowskiej® obejmuje następujące elementy:

terapię słuchową w oparciu o program „Słucham i uczę się mówić"

stymulację naśladowania mowy ze wsparciem Gestów Artykulacyjnych oraz Manualnego Torowania Głosek

terapię funkcji wzrokowych

Symultaniczno-Sekwencyjną Naukę Czytania®

budowanie kompetencji komunikacyjnej i językowej poprzez prowadzenie Dziennika Wydarzeń

diagnozę dominacji stronnej, umożliwiającej wybór dominującej ręki

stymulację zabawy

stymulację funkcji lewej półkuli mózgu

terapię zachowań społecznych

stymulację funkcji motorycznych i manualnych

stymulację przetwarzania bodźców smakowych, zapachowych i dotykowych

stymulację pamięci

ćwiczenia kategoryzacji

ćwiczenia myślenia sytuacyjnego i przyczynowo-skutkowego

ćwiczenia myślenia przez analogię

Stosowanie wszystkich wymienionych wyżej elementów terapii daje pełny sukces w osiągnięciu przez dziecko kolejnych etapów rozwoju wszystkich funkcji poznawczych.

Metoda Krakowska® szczególnie polecana jest dzieciom:

z zespołem Aspergera

z zespołem Downa

z alalią

afazją dziecięcą

zagrożonym autyzmem

z zaburzeniami ze spektrum autyzmu

z niezakończonym i opóźnionym rozwojem mowy

zagrożonym dysleksją

z porażeniem mózgowym

Symultaniczno-sekwencyjna nauka czytania ®

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania® to metoda czytania sylabami i jeden z elementów terapeutycznych Metody Krakowskiej®. Opiera się ona na wiedzy na temat funkcjonowania ludzkiego mózgu. Twórczynią Symultaniczno-Sekwencyjnej Nauki Czytania® jest prof. Jagoda Cieszyńska.

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania® opiera się na najnowszych badaniach neuropsychologicznych, a także na wieloletniej praktyce terapeutycznej prof. Jagody Cieszyńskiej. Nazwa metody odnosi się wprost do organizacji funkcji językowych mózgu.
Wykorzystuje zarówno mechanizmy symultaniczne, czyli globalne, całościowe, którymi zajmuje się prawa półkula, jak i sekwencyjne, linearne, za które odpowiada półkula lewa.

Nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną odbywa się w trzech etapach, takich samych jak podczas nabywania systemu językowego przez dziecko - powtarzania, rozumienia oraz nazywania. W pierwszym etapie dziecko powtarza odczytywane przez dorosłego samogłoski/sylaby. W etapie rozumienia dorosły wypowiada samogłoskę lub sylabę, a dziecko wskazuje ją lub podaje. Etap nazywania polega na samodzielnym odczytywaniu pokazanych samogłosek lub sylab przez dziecko.
Dla kogo przeznaczona jest metoda?
Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania® została opracowana tak, by każde dziecko, którego poziom intelektualny mieści się w granicach normy lub z nieznacznym obniżeniem sprawności intelektualnej, mogło nauczyć się czytać.

Nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną przeznaczona jest dla wszystkich dzieci, ale najlepszy czas na naukę czytania to początek wieku przedszkolnego. Według prof. Cieszyńskiej opanowanie sztuki czytania przed pójściem do pierwszej klasy ułatwia dziecku odnalezienie się w nowej, niełatwej dla niego sytuacji, pozwala na skupienie się na innych zadaniach i wyzwaniach, które postawi przed nim szkoła oraz wpływa na pozytywny obraz własnej osoby.

Wczesna nauka czytania nie dotyczy jedynie dzieci zagrożonych dysleksją, ale też tych z opóźnionym rozwojem mowy.
Charakterystyka Symultaniczno-Sekwencyjnej Nauki Czytania®
Charakterystyczny dla Symultaniczno-sekwencyjnej nauki czytania® jest wielki druk oraz czcionka bezszeryfowa. Wielkie litery są bardziej zróżnicowane pod względem wizualnym, niż litery małe. Przykładowo łatwiej jest odróżnić P B D G niż bardzo do siebie podobne p b d g. Czcionka bezszeryfowa to czcionka bez dodatkowych ozdobników (np. Arial). Proste litery ułatwiają skupianie się na znaczeniu czytanego tekstu, a nie na jego wyglądzie.

Głównym założeniem metody jest nauka czytania sylabami. Podczas zajęć dzieci poznają sylaby, którym nadawane jest znaczenie, dzięki czemu proces zapamiętania materiału staje się łatwiejszy. Według prof. Cieszyńskiej metoda ta jest nie tylko skutecznym sposobem zdobywania umiejętności czytania ze zrozumieniem, ale też dla niektórych dzieci jedynym sposobem umożliwiającym rozpoczęcie budowania systemu fonetyczno-fonologicznego. Skuteczność techniki uwarunkowana jest stosowaniem jej w całości, bez wprowadzania głoskowania, literowania i innych technik zapoznawania dziecka z pismem.

Metoda ta uwzględnia możliwości percepcyjne oraz etapy rozwoju mowy dzieci. Zapoznaje dziecko ze światem pisma według stopnia trudności artykułowanych głosek oraz różnicowania graficznych obrazów liter. Sugerowane ćwiczenia ogólnorozwojowe dobierane są odpowiednio do wieku dziecka oraz jego możliwości psychofizycznych. Skupiają się na doskonaleniu sprawności manualnej, analizie i syntezie wzrokowej oraz słuchowej, ćwiczeniach myślenia, pamięci symultanicznej i sekwencyjnej, koncentracji uwagi, obserwowania i kojarzenia pojęć oraz nabywaniu umiejętności logicznego myślenia.

Kolejny argument wspierający konieczność podejmowania wczesnej nauki czytania to fakt wysokiej plastyczności neuronalnej w dzieciństwie. Dziecko gotowe jest do podjęcia pierwszych prób, gdy dzieli już wspólną uwagę z dorosłym. Ta zdolność, która warunkuje uczenie się przez naśladownictwo, współdziałanie i instrukcje, rodzi się z gestu wskazywania palcem, a kilkunastomiesięcznym dzieciom gest ten pozwala zapoznać się graficznym obrazem samogłosek, wyrażeń dźwiękonaśladowczych i pierwszych wyrazów.
Podstawy teoretyczne Symultaniczno-Sekwencyjnej Nauki Czytania®

uznawanie wyników badań neurobiologicznych, według których sylaba, a nie fonem, jest najmniejszą jednostką percepcyjną

nauka czytania przez poznawanie znaczeń, a nie znaków liter

uwzględnianie naturalnych mechanizmów językowych (samogłoski odczytywane w izolacji, spółgłoski tylko w sylabach)

respektowanie wyników badań neuropsychologicznych, dotyczących powiązań intermodalnych słuchowych, wzrokowych i motorycznych

wykorzystywanie wiedzy na temat funkcji symultanicznych (całościowych, prawopółkulowych) i sekwencyjnych (linearnych, lewopółkulowych) oraz kształtowania się struktur umożliwiających przesył informacji między półkulami mózgu

powtarzanie sekwencji rozwoju mowy dziecka (od samogłosek, sylab, przez wyrażenia dźwiękonaśladowcze, do wyrazów i zdań)

naśladowanie trzech etapów nabywania systemu językowego: powtarzania, rozumienia i nazywania (samodzielnego czytania)

rozpoczynanie od zadań łatwiejszych, prawopółkulowych

uznawanie czytania za funkcję prymarną, a pisania - sekundarną

stosowanie wielkich liter oraz czcionki bezszeryfowej

prowadzenie ćwiczeń porządkowania od lewej do prawej

Prawa półkula mózgu odpowiada za cztery umiejętności, których opanowanie jest niezbędne w przygotowaniach do nauki czytania linearnego:

rozpoznawanie samogłosek

rozpoznawanie wykrzyknień

rozpoznawanie wyrażeń dźwiękonaśladowczych

globalne rozpoznawanie wyrazów

Celem etapu przygotowawczego jest wzbudzanie zainteresowania mową i pismem, ćwiczenie rozumowania przez analogię i stymulowanie myślenia symbolicznego.

Nauka czytania metodą sylabową kategorycznie zabrania: nazywania liter, dzielenia wyrazów na głoski, stosowania czcionek szeryfowych, dyktowania wyrazów do zapisania.
METODA KRAKOWSKA - PYTANIA I ODPOWIEDZI

# data[].attributes.attachment_link.description
Metoda Krakowska® to terapia neurobiologiczna stymulująca wszystkie funkcje poznawcze dziecka. Podstawowym jej założeniem jest naśladowanie kolejnych etapów rozwoju dzieci zdrowych w celu ustalenia programu ćwiczeń dla dzieci z zaburzeniami genetycznymi i rozwojowymi. Za twórczynię Metody Krakowskiej® uważa się prof. dr hab. Jagodę Cieszyńską.

# data[].attributes.body
Spersonalizowana terapia słuchowa poprzez program nagrań muzycznych, pomagający w koncentracji, nauce czytania i rozwoju mowy.

# data[].attributes.headline
METODA DAVISA - trening funkcji psychomotorycznych

# data[].attributes.subject
METODA DAVISA - trening funkcji psychomotorycznych

# data[].attributes.body
Podejście koncentruje się na wykorzystaniu naturalnych mocnych stron dziecka (myślenia obrazowego).

# data[].attributes.headline
METODA SHERBORNE  -  Metoda Ruchu Rozwijającego

# data[].attributes.subject
METODA SHERBORNE  -  Metoda Ruchu Rozwijającego

# data[].attributes.body
Prosty, ale niezwykle skuteczny sposób wspierania rozwoju.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne to podejście terapeutyczne wykorzystujące ruch jako narzędzie stymulacji rozwoju dziecka. Skierowana jest zarówno do dzieci zdrowych, jak i dzieci z niepełnosprawnościami. W artykule przedstawiamy historię metody, jej główne założenia oraz korzyści i zastosowanie w praktyce.

Historia metody Sherborne

Weronika Sherborne urodziła się w 1919 roku w Wielkiej Brytanii. Była nauczycielką i terapeutką zajmującą się ruchem i tańcem, a także pionierką w dziedzinie edukacji ruchowej. Ukończyła Dartington Hall School oraz London School of Contemporary Dance.

Sherborne zaczęła rozwijać swoją metodę w latach 60. XX wieku, opierając się na swoich doświadczeniach z uczniami z niepełnosprawnościami. Jej praca z dziećmi z różnymi zaburzeniami pozwoliła jej na wypracowanie unikalnego podejścia do terapii ruchowej.

Na czym polega metoda Sherborne?

Metoda Sherborne opiera się na przekonaniu, że ruch jest kluczowym elementem rozwoju dziecka. Poprzez ruch, dzieci uczą się poznawać świat i siebie nawzajem, budując swoją tożsamość oraz zdolności komunikacyjne.

Weronika Sherborne kładła nacisk na rozwijanie świadomości własnego ciała dziecka, jego indywidualności oraz poczucia własnej wartości. Poprzez ćwiczenia ruchowe, dziecko uczy się odkrywać swoje możliwości, granice i ograniczenia, co przekłada się na większą pewność siebie i umiejętność radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami.

Metoda Sherborne ma na celu również rozwijanie zdolności dziecka do nawiązywania relacji z innymi. Poprzez wspólne zabawy ruchowe, dziecko uczy się komunikować się z otoczeniem, nawiązywać więzi emocjonalne i społeczne, co jest kluczowe dla prawidłowego rozwoju.

Elementy metody Sherborne

Ruchy stabilizujące - mają na celu rozwijanie równowagi, siły i koordynacji. Dzieci uczą się utrzymywać ciało w różnych pozycjach, co wpływa na rozwój ich motoryki dużej.

Ruchy mobilizujące - obejmują wszelkie działania związane z przemieszczaniem się. Dzieci uczą się poruszać w różnych kierunkach, na różne sposoby, rozwijając tym samym koordynację ruchową oraz przestrzenną.

Ruchy komunikacyjne - mają na celu nawiązanie kontaktu z innymi uczestnikami zajęć. Dzieci uczą się komunikować poprzez ruch, co wpływa na rozwój ich umiejętności społecznych.

Dla kogo jest metoda Sherborne?

Metoda Sherborne jest często stosowana w pracy z dziećmi z różnymi niepełnosprawnościami, takimi jak autyzm, zespół Downa czy dzieci z uszkodzeniem mózgu. Zajęcia ruchowe pomagają im lepiej funkcjonować w społeczeństwie, rozwijając ich umiejętności komunikacyjne oraz motoryczne.

Metoda Sherborne może być również stosowana w pracy z dziećmi zdrowymi, aby wspierać ich rozwój oraz wzbogacić umiejętności społeczne. Zajęcia ruchowe wpływają pozytywnie na rozwój emocjonalny, poznawczy i fizyczny dzieci zdrowych.

Ćwiczenia według metody ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne to podejście terapeutyczne, które wykorzystuje ruch jako narzędzie do wspomagania rozwoju dziecka. W tej metodzie szczególnie istotne są trzy kategorie ruchu: „z", „przeciw" i „razem", które mają na celu umożliwienie dzieciom przeżycia różnych rodzajów interakcji społecznych oraz odbudowanie i wzmacnianie więzi emocjonalnych z innymi osobami.

Ruch „z" (współdziałanie) - opiera się na współpracy, czyli na wykonywaniu ćwiczeń przez dwoje uczestników równocześnie. Dzieci uczą się tutaj, jak działać razem z innymi i dzielić się przestrzenią. Przykładem ćwiczenia jest wspólne unoszenie balona, trzymanego w dłoniach przez dwoje dzieci. Dzieci muszą współpracować, aby balon pozostał unosząc się w powietrzu.

Ruch „przeciw" (opór) - opiera się na konfrontacji i oporze. Ćwiczenia te uczą dzieci, jak radzić sobie z sytuacjach, gdy spotykają się z oporem ze strony innych osób. Przykładem ćwiczenia jest „przeciąganie liny", w którym dzieci stoją naprzeciwko siebie i próbują przeciągnąć siebie nawzajem na swoją stronę.

Ruch „razem" (bliskość) - koncentruje się na bliskości i nawiązywaniu kontaktów. Ćwiczenia te mają na celu rozwijanie umiejętności nawiązywania relacji z innymi osobami poprzez wzajemne wsparcie i komfort. Przykładem ćwiczenia jest „oparcie plecami", gdzie dzieci opierają się plecami o siebie i próbują utrzymać równowagę, wspierając się nawzajem.

Ważne jest, aby pamiętać, że ćwiczenia te powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestników. Częstotliwość zajęć zależy od indywidualnych potrzeb dziecka oraz możliwości rodziny. Zazwyczaj zajęcia odbywają się raz lub dwa razy w tygodniu. Metoda Sherborne może być stosowana zarówno w terapii indywidualnej, jak i grupowej.

Jednym z kluczowych elementów terapii opartej na metodzie Sherborne jest współpraca z rodzicami. Rodzice są zachęcani do aktywnego uczestniczenia w zajęciach, co pomaga w nawiązaniu więzi z dzieckiem oraz lepszym zrozumieniu jego potrzeb.

Korzyści wynikające z zastosowania metody

Stosowanie metody Sherborne przynosi wiele korzyści, takich jak:

poprawa zdolności motorycznych i koordynacji ruchowej,

rozwój umiejętności społecznych, takich jak komunikacja niewerbalna oraz współpraca,

wzrost samooceny oraz poczucia własnej wartości,

redukcja stresu i napięć emocjonalnych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne

# data[].attributes.attachment_link.description
Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne to podejście terapeutyczne wykorzystujące ruch jako narzędzie stymulacji rozwoju dziecka.