# data[].attributes.body
Założeniem wczesnego wspomagania rozwoju jest transdyscyplinarne działanie oparte na współpracy specjalistów, środowiska i rodziny. Celem jest uzyskanie poprawy funkcjonowania dziecka, u którego zaobserwowano nieprawidłowości rozwojowe, będące wynikiem choroby lub innych czynników, które ten rozwój zakłócają.

# data[].attributes.body
Wsparcie - na podstawie zaleceń zawartych w opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju - udzielane jest od momentu wykrycia niepełnosprawności do chwili rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej.

# data[].attributes.body
Wsparcie oznacza działania polegające na pobudzaniu psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka w  ścisłej współpracy z rodziną oraz z placówką oświatową (jeśli dziecko z tej formy opieki i edukacji  korzysta).

# data[].attributes.body
Po analizie dokumentacji medycznej
oraz specjalistycznej diagnozie
psychologiczno-pedagogiczno -logopedycznej
na wniosek rodziców/prawnych opiekunów dziecka zespół orzekający wydaje dokument zawierający zalecenia dla osób udzielających wsparcia oraz dla rodziców dziecka.

# data[].attributes.body
DAĆ WIOSŁO!
Nowy model wczesnego wspomagania rozwoju oparty na ocenie funkcjonalnej zgodnej z klasyfikacją ICF zakłada wsparcie rodziny dziecka od momentu wykrycia niepełnosprawności. Dzięki modelowi wsparcia międzysektorowego  https://mwm.us.edu.pl  wsparcie dziecka/rodziny/środowiska możliwe jest w zakresie różnych obszarów i w różnej formie.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.body
Nie ma jednej skutecznej metody pomagania. Każde dziecko wymaga innego wsparcia, każda rodzina i środowisko, w jakim przebywa, potrzebuje innego podejścia.

# data[].attributes.headline
Założeniem wsparcia z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju są takie działania międzysektorowe, które pomogą rodzinie dziecka funkcjonować optymalnie, mimo że czasem niemożliwe jest całkowite usunięcie  przyczyny niepełnosprawności.

# data[].attributes.subject
Założeniem wsparcia z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju są takie działania międzysektorowe, które pomogą rodzinie dziecka funkcjonować optymalnie, mimo że czasem niemożliwe jest całkowite usunięcie  przyczyny niepełnosprawności.

# data[].attributes.body
Wsparcia medycznego w zakresie wstępnej diagnostyki oraz wskazania kierunków leczenia i rehabilitacji dokonują placówki medyczne w powiecie. Wymagane są także wyniki badań specjalistycznych potwierdzonych zaświadczeniem lekarza specjalisty.

# data[].attributes.headline
Dokąd po pomoc?                                                                                                               1. Placówki medyczne.                                                 2. Placówki opieki społecznej.                                      3.  Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie                4. Wsparcie edukacyjne i psychologiczno- pedagogiczne.                                                                   5. Inne

# data[].attributes.subject
Dokąd po pomoc?                                                                                                               1. Placówki medyczne.                                                 2. Placówki opieki społecznej.                                      3.  Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie                4. Wsparcie edukacyjne i psychologiczno- pedagogiczne.                                                                   5. Inne

# data[].attributes.body
PCPR   pomaga uzyskać orzeczenie o niepełnosprawności niezbędne do ubiegania się o świadczenia z tytułu niepełnosprawności.  https://www.pcprpuck.pl/images/druki-i-formularze/Dla_niepe%C5%82nosprawnych/wniosek_-_niep_-_razem_21102022.pdf

# data[].attributes.body
Przy PCPR  działa Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, tu należy się zgłosić, by uzyskać orzeczenie o niepełnosprawności.

PCPR wspiera osoby niepełnosprawne m.in. poprzez pozyskiwanie dodatkowych środków w ramach programów Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w zakresie dofinansowania zaopatrzenia w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze przyznawane osobom niepełnosprawnym   https://www.pcprpuck.pl/images/Wniosek_RS_SR_P.odt                                                                     oraz dofinansowuje udział w turnusach rehabilitacyjnych https://www.pcprpuck.pl/images/Wniosek_o_dofinansowanie_do_uczestnictwa_w_turnusie_rehabilitacyjnym.odt

# data[].attributes.headline
2. WSPARCIE Z ZAKRESU  POMOCY SPOŁECZNEJ

# data[].attributes.subject
2. WSPARCIE Z ZAKRESU  POMOCY SPOŁECZNEJ

# data[].attributes.body
Wsparcia z  zakresu pomocy społecznej udziela na terenie powiatu puckiego:
MOPS PUCK

GOPS PUCK
OPS WŁADYSŁAWOWO
MOPS JASTARNIA
MOPS HEL
GOPS KROKOWA
GOPS KOSAKOWO

# data[].attributes.body
Można ubiegać się o:
1/ Zasiłek pielęgnacyjny: zasady przyznawania:
http://www.mops.miastopuck.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=167:zasilek-pielegnacyjny&catid=138:swiadczenia-rodzinne&Itemid=3Świadczenia rodzinne

2/ Pomoc terapeutyczno- rehabilitacyjną z programu
"Za życiem":
http://www.mops.miastopuck.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=166:za-zyciem&catid=138&Itemid=308
Najważniejsze informacje:
Od 1 stycznia 2017 r., z tytułu urodzenia się żywego dziecka z ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniem albo nieuleczalną chorobą zagrażającą życiu, przysługuje  prawo do jednorazowego świadczenia w wysokości 4000 zł, przyznawanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” (Dz. U. z 2016, poz. 1860).

Jednorazowe świadczenie przysługuje  bez względu na osiągane dochody.

Podstawą do skorzystania z uprawnień jest zaświadczenie, które potwierdza ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu. Zaświadczenie o chorobie, powstałej w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, możesz otrzymać od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, który:

– posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii lub neonatologii.

– lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,

– lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii lub neonatologii,

3/ Ponadto można ubiegać się o:
- świadczenie wychowawcze
- świadczenie rodzicielskie
-świadczenie pielęgnacyjne

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

niepełnosprawnemu dziecku

osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia

osobie, która ukończyła 75 lat

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje w wysokości 215,84 zł miesięcznie.

Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje jeżeli:

osoba niepełnosprawna została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie,

jeżeli członkowi rodziny przysługuje za granicą świadczenie na pokrycie wydatków związanych z pielęgnacją osoby niepełnosprawnej, chyba ,że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej,

osoba niepełnosprawna jest uprawniona do dodatku pielęgnacyjnego.

Dokumenty niezbędne do złożenia wniosku o zasiłek pielęgnacyjny

1. w przypadku osób niepełnosprawnych:

2. w przypadku osób, które ukończyły 75 rok życia:

# data[].attributes.attachment_link.description
Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: niepełnosprawnemu dziecku osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia osobie, która ukończyła 75 lat Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje w wysokości 215,84 zł miesięcznie.

# data[].attributes.body
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna jest instytucją, która wydaje opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju. a także w ramach wsparcia prowadzi terapię logopedyczną oraz pedagogiczną.  http://www.poradniapuck.pl/p,2,wczesne-wspomaganie
Terapią logopedyczną objęte są w pierwszej kolejności te dzieci, które nie uczęszczają jeszcze do żadnych placówek oświatowych.

# data[].attributes.attachment_caption
Specjalny Ośrodek Szkolno Wychowawczy w Pucku 

# data[].attributes.headline
SPECJALNY OŚRODEK SZKOLNO- WYCHOWAWCZY W PUCKU

# data[].attributes.subject
SPECJALNY OŚRODEK SZKOLNO- WYCHOWAWCZY W PUCKU

# data[].attributes.body
Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy udziela wsparcia  w ramach wczesnego wspomagania rozwoju. Podstawą do przyjęcia dziecka na zajęcia jest złożenie wniosku przez rodzica lub opiekuna prawnego. https://soswpuck.edu.pl/moduly,wczesne_wspomaganie_rozwoju_dziecka.html

SOSW od 2017 roku pełni także rolę wiodącego ośrodka koordynacyjno- rehabilitacyjno- opiekuńczego na terenie powiatu puckiego.
Celem działania ośrodka jest udzielanie kompleksowego wsparcia rodzinom dziecka niepełnosprawnego od chwili wykrycia niepełnosprawności lub zagrożenia niepełnosprawnością do podjęcia nauki w szkole, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci do 3 roku życia.

https://soswpuck.edu.pl/moduly,aktualnosci2-1,24.html

# data[].attributes.attachment_link.title
Specjalny Ośrodek Szkolno Wychowawczy w Pucku

# data[].attributes.attachment_link.description
Placówka dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym, znacznym lub głębokim, z niepełnosprawnościami sprzężonymi oraz z autyzmem.

# data[].attributes.body
SOSW organizuje także wsparcie w ramach rządowego programu Za życiem.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sprawdź jakie uprawnienia przysługują ci w ramach ustawy o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem"

Szczegółowe informacje na temat uprawnień przysługujących w ramach ustawy o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin zamieszczone są na portalu https://zazyciem.gov.pl/.

Przygotowany informator pomoże ci przygotować się na narodziny także nieuleczalnie chorego dziecka. Dowiesz się, jakie przysługują ci:

prawa,

badania,

rodzaje wsparcia (zdrowotnego i socjalnego).

Gdzie jeszcze uzyskasz informację o uprawnieniach

Potrzebne informacje otrzymasz:

w przychodni,

w szpitalu,

w ośrodkach pomocy społecznej,

w instytucjach wsparcia rodziny,

od asystenta rodziny.

Kto może skorzystać z uprawnień:

każda kobieta, w ciąży i jej rodzina (w zakresie informacji i poradnictwa na temat rozwiązań wspierających rodzinę),

rodziny, w których przyjdzie albo przyszło na świat ciężko chore dziecko. Oznacza to:

ciężkie i nieodwracalne upośledzenie
albo

nieuleczalną chorobę zagrażającą jego życiu

kobiety, które otrzymały informację o tym, że ich dziecko może umrzeć w trakcie ciąży lub porodu,

kobiety, których dziecko umarło bezpośrednio po porodzie na skutek wad wrodzonych,

kobiety, które po porodzie nie zabiorą do domu dziecka z powodu:

poronienia,

urodzenia dziecka martwego,

urodzenia dziecka niezdolnego do życia,

urodzenia dziecka obarczonego wadami wrodzonymi albo śmiertelnymi schorzeniami.

Jak skorzystać z uprawnień

Podstawą do skorzystania z uprawnień jest zaświadczenie, które potwierdza ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu. Zaświadczenie o chorobie, powstałej w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, możesz otrzymać od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego[1], który:

Ponadto, zaświadczenie wydane przez:

lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,

lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii, neonatologii, pediatrii, neurologii dziecięcej, kardiologii dziecięcej lub chirurgii dziecięcej.

uprawnia dzieci do 18 r. ż.[2] do:

skorzystania z wyrobów medycznych na zasadach określonych w przepisach ustawy o refundacji, do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych określonego w tych przepisach, według wskazań medycznych bez uwzględnienia okresów użytkowania,

korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach.

Pamiętaj też o tym, że każda kobieta w ciąży ma prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach.

Oznacza to, że:

świadczenia ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i świadczenia szpitalne powinny być udzielone tym osobom w dniu zgłoszenia,

jeżeli udzielenie świadczenia w dniu zgłoszenia nie będzie możliwe, powinno ono zostać zrealizowane w innym terminie, poza kolejnością wynikającą z prowadzonej listy oczekujących,

w przypadku świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS) świadczenie powinno zostać udzielone nie później niż w ciągu 7 dni roboczych od dnia zgłoszenia.

Dokumentem potwierdzającym powyższe uprawnienia dla kobiet w ciąży jest:

zaświadczenie od lekarza lub położnej potwierdzające ciążę pacjentki.

Ważne: kobiety w trakcie ciąży mają prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w przepisach ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Lekarza, z którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, albo lekarz który jest zatrudniony lub wykonuje zawód w przychodni, z którą NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Każda kobieta w ciąży i jej rodzina może skorzystać z pomocy i wsparcia asystenta rodziny

Asystent nie tylko odpowie na wszystkie twoje pytania, ale też na podstawie pisemnego upoważnienia będzie mógł załatwiać w twoim imieniu sprawy w różnych instytucjach. Asystent pomoże Ci także rozwiązać problemy opiekuńczo-wychowawcze.

Asystent rodziny:

udzieli informacji w zakresie dostępu do instrumentów polityki na rzecz rodziny,

będzie mógł Ciebie reprezentować przed instytucjami i urzędami,

udzieli wsparcia psychologicznego,

udzieli pomocy w przezwyciężaniu problemów wychowawczych udzieli pomocy prawnej,

będzie Cię wspierał w realizacji codziennych obowiązków.

Gdzie możesz się zgłosić się po pomoc asystenta rodziny

Ze wsparcia asystenta rodziny możesz skorzystać w każdej sytuacji, gdy wyrazisz taką wolę. W tym celu należy wystąpić z wnioskiem do gminy.

W przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w ustawie „Za życiem" nie jest stosowana procedura wymagająca m.in. przeprowadzenia przez pracownika socjalnego rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Z jakich uprawnień możesz skorzystać dodatkowo:

1. Okres okołoporodowy

badania, które wykrywają potencjalne nieprawidłowości w ciąży (diagnostyka prenatalna),

od 4 do 9 dodatkowych wizyt położnej w opiece nad dzieckiem (tzw. wizyty patronażowe) oraz większa ilość wizyt poradnictwa edukacji przedporodowej. Od 21 tygodnia ciąży do rozwiązania, położne przygotowywać będą kobiety do porodu i rodzicielstwa. Edukacja przedporodowa dotyczyć będzie porodu, połogu, karmienia piersią i rodzicielstwa,

poród w szpitalu na najwyższym specjalistycznym poziomie (III poziom referencyjny) - zgodnie ze wskazaniami lekarskimi,

koordynowana opieka nad kobietą w ciąży, zwłaszcza w ciąży powikłanej. Podczas porodu i połogu kobieta będzie miała zapewnioną opiekę położniczą, w tym zabiegi wewnątrzmaciczne, zgodnie ze standardami opieki położniczej nad ciążą i ciążą patologiczną. Noworodek będzie mieć zapewnioną opiekę neonatologiczną,

wsparcie kobiety karmiącej piersią (poradnictwo laktacyjne), zwłaszcza, jeśli dziecko urodziło się przed ukończeniem 37 tygodnia ciąży lub ważyło w chwili porodu poniżej 2500 gramów.

2. Dziecko z orzeczoną niepełnosprawnością

porady jak pielęgnować i wychowywać dziecko,

pierwszeństwo w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej,

pomoc psychologiczna dla rodziców,

rehabilitacja lecznicza,

wyroby medyczne, takie jak pieluchomajtki, cewniki, protezy - na podstawie zlecenia upoważnionej osoby,

zakup leków poza kolejnością,

opieka nad dzieckiem na czas urlopu bądź odpoczynku (tzw. opieka wytchnieniowa). Rodzicom oraz opiekunom przysługuje do 120 godzin takiej opieki. Będzie ona zapewniona:

w dziennych ośrodkach wsparcia - placówkach całodobowych,

w placówkach systemu oświaty (np. szkołach),

w ramach umowy z organizacją pozarządową na opiekę nad dzieckiem - również indywidualną,

przez udział osoby niepełnosprawnej w różnych formach wypoczynku zorganizowanego,

opieka poprawiająca jakość życia osób w ostatniej fazie choroby (opieka paliatywna i hospicyjna w warunkach domowych lub stacjonarnych),

kompleksowe usługi opiekuńcze i rehabilitacyjne,

inne świadczenia wspierające rodzinę, w tym pomoc prawna (prawa rodzicielskie i uprawnienia pracownicze),

informacje o innych formach wsparcia zawartych w ustawie „Za życiem".

3. Jednorazowe świadczenie w wysokości 4000 zł
Komu przysługuje
Matce lub ojcu, opiekunowi prawnemu albo opiekunowi faktycznemu dziecka (tj. osobie faktycznie opiekującej się dzieckiem, jeśli wystąpiła do sądu z wnioskiem o przysposobienie dziecka) bez względu na dochód, po wypełnieniu stosownego wniosku oraz podpisaniu zawartych w nim oświadczeń i dołączeniu wymaganych dokumentów.
Wraz z wnioskiem należy przedłożyć:

zaświadczenie, że matka dziecka pozostawała pod opieką medyczną najpóźniej od 10 tygodnia ciąży do porodu (zaświadczenie takie wydaje lekarz lub położna),
Wymóg ten nie dotyczy opiekuna prawnego, opiekuna faktycznego i osoby, która przysposobiła dziecko.

zaświadczenie lekarskie, które potwierdza u dziecka ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą jego życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu. Zaświadczenie takie może być wystawione wyłącznie przez lekarza, z którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, albo lekarza, który jest zatrudniony lub wykonuje zawód w przychodni, z którą NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii, neonatologii, neurologii dziecięcej, kardiologii dziecięcej lub chirurgii dziecięcej.

Przepisy nie określają szczegółowo wzoru takiego zaświadczenia.

Kiedy złożyć wniosek
Złóż wniosek o wypłatę świadczenia do 12 miesięcy od dnia narodzin żywego dziecka. Wniosek złożony po tym terminie nie zostanie rozpatrzony.
Gdzie złożyć wniosek
Wniosek należy złożyć w urzędzie miasta/gminy lub ośrodku pomocy społecznej w miejscu zamieszkania. Szczegółowych informacji w tym zakresie udzieli Państwu asystent rodziny.

Jeśli jesteś rodzicem dziecka niepełnosprawnego z orzeczoną niepełnosprawnością

Zwróć się bezpośrednio do realizatorów wsparcia. Są to właściwe ze względu na twoje miejsce zamieszkania:

centra pomocy rodzinie,

instytucje wsparcia rodziny,

ośrodki pomocy rodzinie,

ośrodki pomocy społecznej.

Ze środków PFRON (Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych) możesz uzyskać dofinansowanie:

do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym,

jest to zorganizowana forma rehabilitacji połączona z wypoczynkiem. Jej celem jest poprawa psychofizycznej sprawności oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników,

dofinansowanie przysługuje osobie niepełnosprawnej, która:

ma skierowanie od lekarza prowadzącego,

spełnia kryterium dochodowe,

nie spełnia kryterium dochodowego - dofinansowanie jest wtedy pomniejszone o kwotę przekroczenia kryterium. Jeśli osoba niepełnosprawna jest w trudnej sytuacji materialnej lub losowej, dofinansowanie może być przyznane w pełnej wysokości,

na likwidację barier:

architektonicznych - zlikwidowanie utrudnień w budynku lub mieszkaniu oraz w jego najbliższej okolicy. Może to być np. dostosowanie łazienki dla potrzeb osoby niepełnosprawnej, budowa podjazdu lub windy dla wózkowicza, likwidacja progów czy montaż uchwytów,

w komunikowaniu się - zlikwidowanie ograniczeń, które uniemożliwiają lub utrudniają swobodne porozumiewanie się lub przekazywanie informacji. Pomoc może polegać np. na zakupie syntezatora mowy,

technicznych - zastosowanie przedmiotów lub sprzętów odpowiednich dla osoby niepełnosprawnej. Likwidacja tej bariery ma pomóc sprawniej funkcjonować i działać w społeczeństwie. Dofinansowanie możesz uzyskać, np. na zakup roweru trójkołowego,

na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych - na zlecenie lekarza prowadzącego:

sprzęt rehabilitacyjny - wsparcie możesz uzyskać po spełnieniu kryterium dochodowego,

przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze - wsparcie możesz uzyskać po spełnieniu kryterium dochodowego. Są to m.in.: aparaty ortopedyczne, gorsety, protezy kończyn, obuwie ortopedyczne, kule, laski, wózki, materace przeciwodleżynowe, pasy przepuklinowe, aparaty słuchowe, sprzęt stomijny, cewniki, inhalatory, szkła okularowe, pieluchomajtki i inne,

na usługi tłumacza języka migowego lub tłumacza-przewodnika, jeśli uzasadniają to potrzeby wynikające z niepełnosprawności osoby.

Inne świadczenia dla rodziców z dziećmi na utrzymaniu

Jeżeli jesteś Rodziną posiadającą dzieci (w tym dzieci niepełnosprawne), przysługują Ci następujące świadczenia:

świadczenie wychowawcze „ Program Rodzina 500+",

zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego,

świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny, świadczenie pielęgnacyjne oraz specjalny zasiłek opiekuńczy,

dwa rodzaje zapomóg związanych z urodzeniem się dziecka: jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka (tzw. becikowe) oraz zapomoga z tytułu urodzenia dziecka przyznawana według uznania gminy,

inne świadczenia na rzecz rodziny ustalane przez gminę i finansowane z budżetu gminy,

świadczenie rodzicielskie,

dodatek wychowawczy (dla rodzin zastępczych i rodzinnych domów dziecka oraz placówek opiekuńczo - wychowawczych typu rodzinnego).

Aby uzyskać powyższe świadczenia musisz złożyć wniosek w urzędzie miasta/gminy lub ośrodku pomocy społecznej w miejscu zamieszkania. Informacji w tym zakresie udzieli Państwu także asystent rodziny.

Jeżeli posiadasz troje lub więcej dzieci możesz skorzystać z Karty Dużej Rodziny (KDR)

KDR tworzy system zniżek handlowych - oferowanych przez instytucje publiczne i firmy - i następujących zniżek ustawowych:

zniżki na przejazdy kolejowe - 37% na bilety jednorazowe oraz 49% na bilety miesięczne - dla rodziców i małżonków rodziców,

50% ulgi opłaty za paszport - dla rodziców i małżonków rodziców i 75% ulgi opłaty za paszport - dzieci,

darmowe wstępy do parków narodowych dla wszystkich posiadaczy Karty Dużej Rodziny,

inne deklarowane przez partnerów KDR.

Szczegóły dotyczące przyznawania KDR oraz wykaz partnerów znajduje się na stronie https://www.gov.pl/web/rodzina/karta-duzej-rodziny-ogolne

Świadczenia na podstawie ustawy o pomocy społecznej

Pamiętaj, że możesz również skorzystać ze świadczeń pomocy społecznej. Przyznaje je ośrodek pomocy społecznej właściwy dla twojego miejsca zamieszkania. Świadczenie może mieć formę pieniężną lub niepieniężną.
Świadczenia pieniężne:

zasiłek stały,

zasiłek okresowy,

zasiłek celowy,

specjalny zasiłek celowy.

Świadczenia niepieniężne:

praca socjalna,

poradnictwo specjalistyczne (prawne, psychologiczne i rodzinne) dla osób i rodzin, które mają trudności w rozwiązywaniu problemów życiowych lub potrzebują wsparcia,

usługi opiekuńcze (pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opieka higieniczna zalecona przez lekarza),

specjalistyczne usługi opiekuńcze (świadczone przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym, np. pielęgniarki, rehabilitantów, psychologów i pedagogów),

mieszkania chronione,

ośrodki wsparcia.

Szczegóły dotyczące przyznawania wspomnianych świadczeń znajdziesz na stronie internetowej Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Inne formy wsparcia rodzin z dziećmi
Rodzina wychowująca dzieci może liczyć także na wsparcie:

placówek wsparcia dziennego,

rodzin wspierających.

Gdzie się zgłosić po pomoc i wsparcie
Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy i wsparcia placówek wsparcia dziennego lub rodziny wspierającej zgłoś się do gminy. Pomoc ta jest nieodpłatana.

W przypadku pilnej konieczności, gdy nie możesz sprawować opieki nad dzieckiem samodzielnie, na wniosek lub za Twoją zgodą, możliwe jest umieszczenie dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej.

Szczegóły dotyczące wsparcia rodziny i systemu pieczy zastępczej znajdują się na stronie: https://www.gov.pl/web/rodzina

Jeżeli posiadasz dzieci w wieku do lat 3 możesz skorzystać z:

Szczegóły dotyczące form opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz rejestr instytucji opieki nad dzieckiem do lat 3 znajdują się na stronie: www.zlobki.mpips.gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Informator „Za Życiem" - Ministerstwo Zdrowia - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Szczegółowe informacje na temat uprawnień przysługujących w ramach ustawy o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin zamieszczone są na portalu https://zazyciem.gov.pl/. Przygotowany informator pomoże ci przygotować się na narodziny także nieuleczalnie chorego dziecka. Dowiesz się, jakie przysługują ci: prawa, badania, rodzaje wsparcia (zdrowotnego i socjalnego).

# data[].attributes.body
Jest to projekt innowacyjno-wdrożeniowy w zakresie oceny funkcjonalnej polegający na badaniu i opracowaniu modelowych rozwiązań na rzecz świadczonego lokalnie międzysektorowego wsparcia dla dzieci, uczniów i rodzin na podstawie metodyki oceny funkcjonalnej z wykorzystaniem Międzynarodowej Klasyfikacji Funkcjonowania Niepełnosprawności i Zdrowia – ICF
Głównym celem projektu jest podniesienie jakości i efektywności skoordynowanego, międzysektorowego, wsparcia udzielanego dzieciom, uczniom i ich rodzinom oraz środowisku, w którym funkcjonują na poziomie lokalnym (powiatu).
Powiat pucki jest jednym z powiatów, które realizują działania projektowe w latach 2022-2023.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Każde dziecko w Polsce ma prawo do edukacji zgodnej z indywidualnymi predyspozycjami i możliwościami, realizowanej wspólnie z rówieśnikami jak najbliżej miejsca zamieszkania. Prawa te zostały określone w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej[1], Konwencji o prawach dziecka (dalej „KPD")[2], Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych (dalej jako „KON")[3] oraz ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082). Art. 70 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że „każdy ma prawo do nauki, a władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia". Zgodnie z art. 24 KON, Państwa Strony ratyfikujące KON, a zatem od 2012 r. również Polska, zobowiązane są do zapewnienia włączającego systemu kształcenia umożliwiającego integrację na wszystkich poziomach edukacji i w kształceniu ustawicznym, aby umożliwiać pełny rozwój potencjału oraz poczucia godności i własnej wartości każdego dziecka, wzmacniać poszanowanie praw człowieka, podstawowych wolności i różnorodności ludzkiej, dając wszystkim uczniom, w tym osobom z niepełnosprawnościami, możliwość rozwijania ich osobowości, talentów i kreatywności, zdolności umysłowych i fizycznych, przy pełnym wykorzystaniu ich możliwości oraz umożliwiać włączenie społeczne. Z celami tymi spójne są przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (dalej jako „UPO"). W preambule tej ustawy wskazano, że „szkoła winna zapewnić każdemu uczniowi warunki niezbędne do jego rozwoju, przygotować go do wypełniania obowiązków rodzinnych i obywatelskich w oparciu o zasady solidarności, demokracji, tolerancji, sprawiedliwości i wolności". Zgodnie z artykułem 1 UPO, system oświaty w Polsce zapewnia dostosowanie treści, metod i organizacji nauczania do możliwości psychofizycznych uczniów, a także możliwość korzystania z pomocy psychologiczno-pedagogicznej i specjalnych form pracy dydaktycznej. Dzieci i młodzież z niepełnosprawnością, niedostosowaniem społecznym i zagrożone tym niedostosowaniem mają możliwość pobierania nauki we wszystkich typach szkół, zgodnie z indywidualnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi oraz predyspozycjami. Przepisy prawa oświatowego zobowiązują przedszkola, szkoły i placówki do indywidualizacji procesu kształcenia i wychowania każdego ucznia, rozpoznawania potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dzieci i uczniów oraz zapewnienia im pomocy psychologiczno-pedagogicznej. W przepisach UPO, ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2020 r. poz. 1327 i z 2021 r. poz. 4 i 1237) oraz przepisach wydanych na podstawie tych ustaw, określono szereg instrumentów wsparcia, które w zdecydowanej większości odnoszą się do oddziaływań skierowanych bezpośrednio do uczniów i często wymagają rozpoznania konkretnego rodzaju niepełnosprawności lub zaburzenia potwierdzonego formalnym dokumentem (zaświadczeniem o stanie zdrowia, opinią lub orzeczeniem wydawanym przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną), którego posiadanie przez ucznia pozwala na uruchomienie wsparcia po stronie szkoły.
Pomimo istniejących ogólnych ram legislacyjno-organizacyjnych oraz prawa rodziców do wyboru ścieżki kształcenia swojego dziecka, nadal występują trudności w realizacji przepisów prawa w codziennej praktyce przedszkoli, szkół i placówek w zakresie realizacji zadań związanych z realizacją potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dzieci i uczniów i ich rodzin. Bariery w zakresie dostępu do odpowiedniego do potrzeb wsparcia w procesie kształcenia zarówno dla uczniów doświadczających trudności w uczeniu się, np. wynikających z niepełnosprawności, jak i uczniów szczególnie uzdolnionych, były identyfikowane w trakcie nadzoru pedagogicznego prowadzonego przez kuratorów oświaty[4], analiz i badań naukowych[5] oraz kontroli prowadzonych przez Najwyższą Izby Kontroli[6], Biuro Rzecznika Praw Dziecka[7]. Rekomendacje dotyczące sposobu przezwyciężenia tych barier były formułowane w toku m.in. prac komisji i zespołów eksperckich[8] oraz badań i analiz naukowych[9] oraz zgłaszane były i są wciąż przez różne środowiska podczas konsultacji społecznych, debat oświatowych, kongresów osób z niepełnosprawnościami, konferencji, warsztatów oraz spotkań informacyjno-konsultacyjnych prowadzonych przez resort oświaty i wychowania. Zidentyfikowanie obszarów, w których konieczne są zmiany legislacyjne, było również celem projektu pn. „Wspieranie podnoszenia jakości edukacji włączającej w Polsce", realizowanego w latach 2019-2021 przez Ministerstwo Edukacji Narodowej (od 1 stycznia 2021 r. - Ministerstwo Edukacji i Nauki) we współpracy z Europejską Agencją do Spraw Specjalnych Potrzeb i Edukacji Włączającej w ramach Programu Wsparcie Reform Strukturalnych Komisji Europejskiej (dalej jako „projekt PWRS").
Tymczasem zróżnicowanie potrzeb dzieci i uczniów rośnie - u coraz większej liczby dzieci i uczniów rozpoznawane są potrzeby w zakresie zapewnienia dodatkowego wsparcia w procesie kształcenia lub specjalnej organizacji nauki i metod pracy. W roku szkolnym 2020/2021 różnymi formami pomocy psychologiczno-pedagogicznej objętych było 31% dzieci i uczniów, a u 4,66% stwierdzono potrzebę kształcenia specjalnego przy jednocześnie malejącej ogólnej liczbie uczniów. Od wielu lat obserwuje się w tym zakresie tendencję wzrostową. Rokrocznie rośnie również liczba dzieci obejmowanych wczesnym wspomaganiem rozwoju (WWR). W roku szkolnym 2020/2021 WWR objętych było ponad 58 tys. dzieci, co stanowi ok. 1% populacji wszystkich dzieci w wieku od urodzenia do 10. roku życia. Dla porównania liczba dzieci objętych WWR w 2008 r. wynosiła ok. 14 tys. Jednocześnie większość rodziców dzieci z niepełnosprawnością dostrzega potrzebę uczestniczenia swoich dzieci w zajęciach grupowych z rówieśnikami. W ciągu dwóch lat szkolnych prawie czterokrotnie spadła liczba uczniów nauczanych indywidualnie z 45,8 tys. w roku szkolnym 2016/2017 do 11,4 tys. w 2018/2019. W roku szkolnym 2020/2021 ponad 63% uczniów objętych kształceniem specjalnym uczyło się w szkołach ogólnodostępnych. Wskaźnik ten jest wyższy o 7 punktów procentowych niż pięć lat wcześniej (56,2% w roku szkolnym 2016/2017). Zróżnicowanie potrzeb dzieci i uczniów uwarunkowane jest również ich stanem zdrowia. Rośnie liczba rozpoznań zaburzeń psychicznych i afektywnych u dzieci i młodzieży, co wskazuje na postępujące obniżanie się kondycji psychicznej polskich uczniów[10]. Niemal 9% (630 tys.) polskich dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ma zdiagnozowane zaburzenia psychiczne, które wymagają profesjonalnej pomocy ze strony psychiatry lub psychoterapeuty. Coraz więcej jest zaburzeń zależnych od uwarunkowań cywilizacyjnych (np. zaburzenia depresyjne, próby samobójcze, samookaleczenia, zaburzenia odżywiania, uzależnienia, zaburzenia związane ze stresem). Dominującymi objawami coraz częściej stają się zachowania agresywne i autodestrukcyjne, a próby samobójcze i samobójstwa stanowią drugą po wypadkach komunikacyjnych przyczynę zgonów wśród dzieci i młodzieży w Polsce. Niepokojący jest wzrost wskaźnika prób samobójczych wśród dzieci do 18 roku życia - w roku 2012 wynosił on 3,8 na 100 000 osób, a w roku 2019 wzrósł do 13 na 100 000 osób[11].
Jak wykazały konsultacje publiczne projektu założeń zmian legislacyjnych opracowanego w projekcie PWRS, trudności w odpowiadaniu na zróżnicowanie potrzeb dzieci i uczniów leżą zarówno w sferze praktyki, jak i obecnych rozwiązań legislacyjno-organizacyjnych. Niedostatki w zakresie działań ukierunkowanych na rozwój praktyki włączającej to w szczególności braki w zakresie przygotowania kadr systemu oświaty pod kątem umiejętności pracy w środowisku nauczania i wychowania zróżnicowanym pod względem potrzeb rozwojowych i edukacyjnych uczniów, jak również bariery architektoniczne i braki w zakresie wyposażenia przedszkoli i szkół. Odpowiedzią na zidentyfikowane problemy związane z praktyką było uruchomienie szeregu interwencji ukierunkowanych na wzmacnianie włączenia społecznego, finansowanych z budżetu państwa oraz Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS). Należy wśród nich wskazać działania realizowane w ramach „Strategii na rzecz odpowiedzialnego rozwoju" oraz służących realizacji zawartych w niej celów programów rządowych „Dostępność Plus", „Za życiem", „Aktywna tablica" i „Wyprawka szkolna". Uruchomienie w ramach programu „Za życiem" działalności wiodących ośrodków koordynacyjno-rehabilitacyjno-opiekuńczych (WOKRO) poszerzyło dostęp do wczesnej pomocy dla dzieci zagrożonych niepełnosprawnością, jednocześnie ujawniając problemy w dostępie do lokalnej pomocy i trudności w integracji działań na rzecz dzieci i rodzin zapewnianych przez różne sektory. Inne działania służące podnoszeniu jakości edukacji włączającej realizowane są w ramach projektów dofinansowanych z PO WER: pilotaż „Model Dostępnej Szkoły" służy poprawie dostępności co najmniej 100 szkół podstawowych, szkolenia kadr do edukacji włączającej dla ponad 28 tys. pracowników systemu oświaty i jednostek samorządu terytorialnego, pilotaż modelu funkcjonowania Specjalistycznych Centrów Wspierania Edukacji Włączającej, co najmniej 16 utworzonych centrów, opracowanie narzędzi diagnostycznych do oceny rozwoju dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia do 25 roku życia, pilotaż usług asystenckich z udziałem 640 osób przygotowanych do wykonywania zadań asystentów w szkołach ogólnodostępnych, pilotaż oceny funkcjonalnej wraz ze szkoleniami dla kadr poradni psychologiczno-pedagogicznych (1 400 osób). W 2019 r. przygotowano również nowy standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela, w którym uwzględniono część postulatów dotyczących przygotowania nauczycieli do edukacji włączającej oraz wprowadzono wagi w algorytmie podziału części oświatowej subwencji ogólnej służące zapewnieniu w szkołach pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
Dla realizacji celu systemowego, jakim jest podniesienie jakości kształcenia dla wszystkich dzieci i uczniów, konieczne jest, poza realizacją działań wspierających szkoły i placówki systemu oświaty, również wprowadzenie do porządku prawnego nowych, kompleksowych rozwiązań prawnych, korygujących i uzupełniających istniejący system wspierania rozwoju dzieci i uczniów. Potrzeba przygotowania zmian legislacyjnych została potwierdzona w toku konsultacji społecznych przeprowadzonych przez Ministerstwo Edukacji i Nauki. Rozwiązania te powinny być ukierunkowane na podnoszenie jakości kształcenia wszystkich uczniów, wspieranie rozwoju osobowego każdego dziecka, wzmacnianie potencjału rodziny oraz uruchamianie zasobów w środowisku pozarodzinnym dziecka lub ucznia, w tym odpowiednio w placówce zapewniającej opiekę i wychowanie nad dziećmi do lat 3, przedszkolu, poradni psychologiczno-pedagogicznej i innych instytucjach i podmiotach działających lokalnie. Aby system wsparcia był skuteczny, musi uwzględniać działania na poziomie centralnym, lokalnym (społeczności lokalnej, szkoły) oraz rodziny i samego dziecka lub ucznia. Konieczne jest również zapewnienie współpracy sektorów oświaty, zdrowia, wspierania rodziny oraz zabezpieczenia społecznego. Sytuacja taka wskazuje na potrzebę zmian w zakresie systemowych rozwiązań legislacyjnych i organizacyjnych.
Obszary funkcjonowania systemu oświaty, w których konieczne jest dokonanie zmian, zostały zidentyfikowane w trakcie prac realizowanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej (obecnie Ministerstwo Edukacji i Nauki) od 2015 r.[12] oraz poddane konsultacjom społecznym w latach 2020 i 2021. W latach 2017-2019 powołany przez Ministra Edukacji Narodowej Zespół do spraw opracowania modelu kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi pracował nad przygotowaniem propozycji kompleksowych zmian w zakresie kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Efektem pracy zespołu jest „Model Edukacji dla Wszystkich (MEW)", w którym zaproponowano podejście ukierunkowane na zapewnienie edukacji o wysokiej jakości dla wszystkich uczniów, a nie tylko wybranej grupy, tj. uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Równoległe realizowany był projekt PWRS. W ramach projektu PWRS, z uwzględnieniem MEW, sformułowano osiem obszarów - celów zmian legislacyjnych, których wprowadzenie jest konieczne dla podniesienia jakości kształcenia dzieci i uczniów, których potrzeby rozwojowe i edukacyjne są zróżnicowane[13]:
1. świadomość społeczna na temat praw określonych w Konwencji o prawach dziecka i Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych jest wysoka, a terminologia w przepisach oparta na tych prawach jest zrozumiała i stanowi podstawę wspólnego rozumienia założeń edukacji włączającej i sposobu jej realizacji w praktyce;
2. szkoły wspierają wszystkich uczniów w przechodzeniu wspólnie z rówieśnikami na kolejne etapy kształcenia oraz w wejściu w dorosłe życie, stając się dzięki temu katalizatorami włączenia społecznego;
3. mechanizmy finansowania wspierają podział zasobów w sposób zgodny z potrzebami uczniów bez potrzeby ich etykietowania i koncentrują się na zwiększaniu zdolności szkół do odpowiadania na zróżnicowane potrzeby i włączenie społeczne wszystkich uczniów;
4. kształcenie, doskonalenie i rozwój zawodowy nauczycieli (w tym w zakresie postaw, wiedzy, kompetencji i umiejętności) umożliwiają stosowanie w praktyce spersonalizowanego podejścia w nauczaniu oraz zapewnienie wsparcia wszystkim uczniom w celu podniesienia poziomu ich osiągnięć, zarówno w realizacji wymagań edukacyjnych, jak i w innych obszarach rozwoju osobowego uczniów;
5. system oceniania wspiera wszystkich uczniów w uczeniu się; dostrzegane są zarówno postępy w realizacji wymagań edukacyjnych, jak i inne osiągnięcia ucznia; nauczyciele rozpoznają bariery w uczeniu się i zapewniają uczniom wsparcie, realizując w sposób elastyczny programy nauczania; udzielenie wsparcia nie jest uwarunkowane posiadaniem przez ucznia formalnego dokumentu (zaświadczenia lekarskiego, opinii lub orzeczenia);
6. szkoły wykorzystują elastyczne podejście w realizacji programów nauczania, aby zapewnić uczniom spersonalizowaną naukę i wsparcie. Uczniowie, rodzice, specjaliści z różnych dziedzin oraz lokalne instytucje i organizacje współpracują ze szkołą w celu zaplanowania i realizacji odpowiedniego wsparcia potrzebnego do osiągania postępów;
7. placówki specjalne, dzięki wykorzystaniu swoich doświadczeń i wiedzy w zakresie pracy z uczniami z niepełnosprawnościami i posiadającymi inne złożone potrzeby pełnią dodatkowo nową rolę, wspierając przedszkola i szkoły ogólnodostępne i integracyjne w sposób, który zwiększy możliwości szkół ogólnodostępnych w zakresie włączania wszystkich osób uczących się;
8. realizacja zadań w zakresie zapewniania wsparcia i jego efektywność jest monitorowana, zgodnie z przyjętymi standardami i wskaźnikami uzgodnionymi z zainteresowanymi.

Obecne rozwiązania w zakresie wczesnego wspomagania rozwoju dzieci są oparte na modelu medycznym, zgodnie z którym dopiero wykrycie niepełnosprawności (system oświaty, wsparcie ze środków PFRON), zagrożenia niepełnosprawnością (program rządowy „Za życiem") lub rozpoznanie medyczne (system ochrony zdrowia), stanowią podstawę podjęcia działań pomocowych. Zadania wynikające z realizacji procesu wsparcia oferowanego dziecku i rodzinie w ramach nowego modelu WWR powinny być skoordynowane, ciągłe, wieloaspektowe oraz prowadzone w środowisku, w którym rozwija się i wychowuje dziecko. Zmiana podejścia w obszarze wczesnego wspomagania rozwoju dziecka i wsparcia rodziny, w którym istotne jest uruchamianie potencjału rodziny oraz wykorzystanie codziennych czynności do realizacji celów związanych ze wspieraniem rozwoju dziecka, wymaga odmiennego spojrzenia na rolę poszczególnych podmiotów udzielających wsparcia w różnych resortach i związanych z nimi sektorach, a co za tym idzie umiejscowienia ich w systemie i organizacji współpracy międzysektorowej w zakresie oceny potrzeb i realizacji wsparcia dla dzieci i rodzin, skoordynowanej na poziomie lokalnym.
Aktualnie katalog niepełnosprawności lub zaburzeń dziecka lub ucznia jest określony w przepisach prawa oświatowego, nie wyczerpuje on jednak wszystkich przypadków, w których dziecko lub uczeń wymaga wsparcia (np. zaburzeń psychicznych). Ponadto w przepisach nie określono standardów diagnostycznych prowadzących do stwierdzenia danego rodzaju niepełnosprawności lub zaburzenia, a stosowane w systemie oświaty pojęcia nie przystają do nomenklatury stosowanej w ochronie zdrowia[14], co powoduje trudności w stosowaniu przepisów w praktyce. Skutkuje to także często nierzetelną oceną rzeczywistych potrzeb dziecka lub ucznia, a tym samym nietrafnym podziałem środków finansowych przeznaczanych na ten cel w budżecie państwa i budżetach organów prowadzących jednostki systemu oświaty. Wyżej opisany system kwalifikowania do wsparcia, jego form i sposobów udzielania, oparty jest na modelu medycznym, którego skuteczność w nauczaniu została zakwestionowana. We współczesnej pedagogice wskazuje się na potrzebę przyjęcia podejścia biopsychospołecznego, w którym funkcjonowanie dziecka lub ucznia rozumiane jest jako wynik interakcji pomiędzy cechami jednostki (stan zdrowia, możliwości psychofizyczne) i środowiska, w jakim dziecko uczy się i wychowuje[15]. Tym samym w ocenie przyczyn trudności w rozwoju i uczeniu się dziecka i planowaniu działań, które te problemy rozwiążą, uwzględnia się zarówno jego stan zdrowia i możliwości, jak i bariery i zasoby w środowisku. Dążąc do realizacji celu, jakim jest rozwój szkół tak, by były one coraz bardziej dostępne, konieczne jest także wzmocnienie działań szkół w zakresie realizacji treści programowych w sposób umożliwiający postępy każdemu uczniowi i wspieranie go w podejmowaniu działań na rzecz własnego rozwoju (większe zaangażowanie w ocenę swoich osiągnięć, ukierunkowywanie uczenia się). Aby zapobiegać zaburzeniom psychicznym i lepiej przygotowywać uczniów do samodzielności w życiu dorosłym, konieczne jest także wzmocnienie działań szkół w kierunku harmonijnego, zrównoważonego rozwoju osobowego uczniów, na który składają się nie tylko rozwój poznawczy i osiągnięcia akademickie (wiedza i umiejętności przedmiotowe), ale także rozwój społeczno-emocjonalny oraz ogólny dobrostan psychospołeczny. Istotne jest w tym celu wzmocnienie promocji zdrowia i profilaktyki zachowań ryzykownych i zaburzeń psychicznych dzieci i młodzieży, upowszechnienie w nauczaniu podejścia opartego na projektowaniu uniwersalnym[16] oraz uzupełnienie instrumentów wsparcia, w tym o formy skierowane do grup wychowawczych/oddziałów, rodzin oraz nauczycieli, a także związanych z przejściem pomiędzy etapami edukacyjnymi, a w przypadku uczniów z niepełnosprawnościami, również z wejściem na rynek pracy.
Kolejny obszar to rozwiązania w zakresie przygotowania kadr pedagogicznych i niepedagogicznych. Nauczyciele mają poczucie braku kompetencji w zakresie pracy z grupą zróżnicowaną oraz wskazują na niewystarczające wsparcie ze strony specjalistycznej kadry w rozwiązywaniu codziennych problemów dydaktyczno-wychowawczych[17]. Nauczyciele nie są przygotowani do takiego projektowania pomocy metodycznych i całego procesu kształcenia, który będzie odpowiadał na wyzwania rozwojowe i edukacyjne nie wybranych pojedynczych uczniów, ale wszystkich uczniów posiadających określone potrzeby i preferencje uczenia się. Ta luka kompetencyjna dotyczy przede wszystkim nauczycieli przedmiotów. Dodatkowo brakuje obecnie obowiązku zatrudnienia współpracujących z nauczycielami specjalistów w przedszkolach i szkołach, a także systemowych rozwiązań w zakresie przygotowania kadr niepedagogicznych (np. pomoc nauczyciela, asystent ucznia). Tymczasem odpowiednio przygotowani do swoich zadań pracownicy niepedagogiczni mogliby znacząco wspomóc nauczycieli w realizacji zadań m.in. opiekuńczych.
Kolejnym obszarem, w którym potrzebne są zmiany, aby zrealizować zamierzone cele, jest finansowanie zadań oświatowych. Podstawy aktualnego modelu finansowania zadań oświatowych były tworzone na początku lat 90-tych XX wieku, kiedy finansowanie kształcenia uczniów z niepełnosprawnością polegało na ustaleniu wskaźnika dla szkoły specjalnej. Dopiero około roku 2000 do podziału części oświatowej subwencji ogólnej zostały wprowadzone wagi na uczniów objętych kształceniem specjalnym jako podstawa prawna przekazywania środków finansowych do szkół ogólnodostępnych, w tym integracyjnych i z oddziałami integracyjnymi. Obecnie istnieje szeroka gama instrumentów finansowych dla uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, natomiast w niewystarczający sposób zabezpieczone są potrzeby pozostałych uczniów[18]. W roku 2011 wydatki na kształcenie specjalne w części oświatowej subwencji ogólnej wynosiły 4,35 mld zł i były podzielone na 13 wag. W roku 2015 kwota ta wynosiła 5,67 mld i była podzielona na 15 wag. W roku 2020 wysokość ww. wydatków wyniosła 8,86 mld i była podzielona na 19 wag. Wzrost w ciągu 10 lat wyniósł ponad 4,5 mld zł (kwota wydatków z roku 2020 stanowiła 203% kwoty z roku 2011). Część oświatowa subwencji ogólnej to ok. 50 mld złotych na dofinansowanie kształcenia około 4,9 miliona dzieci, uczniów i słuchaczy. Z powyższej kwoty na organizację kształcenia specjalnego dla ok. 220 tys. osób (4,66% populacji) przeznacza się obecnie - 8,86 mld, co stanowi ok. 17,8% całości subwencji. Mimo wysokich nakładów nie zawsze potrzeby ww. grupy osób uczących się są w pełni zaspokajane, a oferowane wsparcie jest skuteczne, co potwierdzają m.in. raporty NIK.

Projekt ustawy odpowiada na wyżej wymienione zidentyfikowane potrzeby.

[1] W szczególności art. 31, 32, 70 i 72.

[2] W szczególności art. 12, 23, 28, 29 i 31.

[3] W szczególności art. 5, 7, 19 i 24.

[4] Raport z przeprowadzonego w szkołach, w ramach nadzoru pedagogicznego, monitorowania pn. „Przechodzenie uczniów ze szkół ogólnodostępnych do szkół specjalnych w roku szkolnym 2019/2020".

[5] W roku szkolnym 2020/2021 w ramach nadzoru pedagogicznego w szkołach prowadzone było monitorowanie uwzględniania zróżnicowanych potrzeb edukacyjnych uczniów w procesie kształcenia.. Na zlecenie MEiN wyniki monitorowania zostały poddane analizie przez Instytut Badań Edukacyjnych. Raport z tej analizy zawiera szereg rekomendacji dotyczących potrzeb w zakresie zmian. Również „Raport merytoryczny. Edukacja włączająca - bilans otwarcia 2020", opracowany na podstawie analiz prowadzonych przez Ośrodek Rozwoju Edukacji, wskazuje na obszary, które wymagają interwencji i zmian. W roku szkolnym 2020/2021 prowadzone było przez Uniwersytet Śląski badanie pn. „Analiza praktyki szkolnej i charakterystyka szkoły efektywnie realizującej edukację włączającą w praktyce", pokazujące, jakie rozwiązania stosowane w praktyce w szkołach przynoszą efekty w jakości kształcenia i włączenia.

[6] M.in. kontrole NIK: Realizacja zadań narodowego programu ochrony zdrowia psychicznego, (2016), Kształcenie uczniów z niepełnosprawnościami (2017), Przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela. Informacja o wynikach kontroli (2017), Wspieranie kształcenia specjalnego uczniów z niepełnosprawnościami w ogólnodostępnych szkołach i przedszkolach (2017).

[7] Informacje o działalności Rzecznika Praw Dziecka w danym roku kalendarzowym.

[8] Prace zespołów roboczych powoływanych przez Ministra Edukacji Narodowej, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka. Ponadto Białek, I. (2012) Świadomość niepełnosprawności - system wsparcia nauczycieli, w: [Równe szanse w dostępie do edukacji osób z niepełnosprawnościami. Analiza i zalecenia (2012), Biuletyn Rzecznika Praw Obywatelskich 2012 Nr 7, s. 111-119 oraz Białek, I., Nowak-Adamczyk, D. (2012), w: [Równe szanse w dostępie do edukacji osób z niepełnosprawnościami. Analiza i zalecenia (2012), Biuletyn Rzecznika Praw Obywatelskich 2012 Nr 7, s. 11-18.

[9] Sochańska-Kawiecka, M., Makowska-Belta, E., Milczarek, D., Morysińska, A., Zielińska, D. A. (2015), Włączający system edukacji i rynku pracy - rekomendacje dla polityki publicznej, Instytut Badań Edukacyjnych, Warszawa; Brzezińska A. I., Rękosiewicz M., (2016), „Wczesne wspomaganie dziecka z perspektywy psychologii rozwoju", [w:] Bąbka J., Brzezińska A. I. (red.), „Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka w polskiej i międzynarodowej perspektywie", Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, s. 11-21; Chrzanowska I., (2015), „Pedagogika specjalna. Od tradycji do współczesności", Kraków: Impuls, s. 566; Głodkowska J., (2010), „Dydaktyka specjalna w przygotowaniu do kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi", Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, s. 14; Domagała-Zyśk E., (2019), „Kształcenie nauczycieli w kontekście edukacji uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi - przegląd badań", Warszawa: Ministerstwo Edukacji Narodowej, s. 3-4; Teresa Lewandowska-Kidoń, „Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w szkole jako szansa na przeciwdziałanie zjawisku wykluczenia społecznego", Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio J. Paedagogia-Psychologia", vol. XXXII, 2, 2019; B. Kanclerz, „Realizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole ‒ założenia systemowe a rzeczywistość edukacyjna", Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze 2020, 588 (3): 16-25; M. Zaorska, „Integracja społeczna i edukacja integracyjna w opinii nauczycieli oraz rodziców uczniów klas ósmych ogólnodostępnej szkoły podstawowej", Niepełnosprawność. Dyskursy pedagogiki specjalnej Nr 37/2020; Zofia Palak, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, „Tendencje w edukacji dzieci z niepełnosprawnością - szanse i zagrożenia, lubelski rocznik pedagogiczny", t. XXXVI, z. 2 - 2017.

[10] M. Janas-Kozik, Sytuacja psychiatrii dzieci i młodzieży w Polsce w 2016 roku, Psychiatria tom 14, nr 1, 61-63, 2017 Via Medica.

[11] Narodowy Program Zdrowia na lata 2021-2025.

[12] W 2015 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej przeprowadziło konsultacje publiczne pod nazwą „Koncepcja organizacji kształcenia uczniów z niepełnosprawnościami", w których wzięło udział ponad 1 500 osób. W 2016 r. odbyły się debaty oświatowe, poświęcone różnej problematyce, w których wzięło udział ponad 15 tys. osób reprezentujących różnych interesariuszy.

[13] Termin „szkoła" używany jest w odniesieniu do wszystkich form edukacji przedszkolnej, szkolnej i pozaszkolnej, z wyłączeniem szkolnictwa wyższego.

[14] Np. „autyzm, w tym zespół Aspergera", „niepełnosprawność ruchowa, w tym afazja" czy „specyficzne trudności w uczeniu się".

[15] Chrzanowska, I (2015) Paradygmatyczne zmiany we współczesnej pedagogice specjalnej, w: I. Chrzanowska, Pedagogika specjalna. Od tradycji do współczesności. Impuls, Kraków, s.387-42. Krause, A. (2010) Współczesne paradygmaty pedagogiki specjalnej, Impuls, Kraków.

[16] Cichocka-Segiet, K., Mostowski, P. Rutkowski, P. (2019) Uniwersalne projektowanie zajęć jako droga do zaspokajania zróżnicowanych potrzeb edukacyjnych w: Edukacja włączająca w przedszkolu i szkole, I. Chrzanowska, G. Szumski (red. nauk.), Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji, Seria Naukowa, t. 7, Warszawa 2019, s. 208-2017.

[17] Domagała-Zyśk E., (2019), Kształcenie nauczycieli w kontekście edukacji uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi - przegląd badań, Warszawa: Ministerstwo Edukacji Narodowej, s. 3-4. Chrzanowska, I. (2021), Nauczyciele o szansach i barierach edukacji włączającej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. Raport z konferencji pt. „Szkoła dostępna dla wszystkich uczniów - przygotowanie kadr do edukacji włączającej" (2021), Instytut Badań Edukacyjnych (materiał niepublikowany).

[18] Wskazują na to m.in. wyniki nadzoru pedagogicznego, kontroli prowadzonych przez NIK oraz informacje zebrane w toku konsultacji społecznych, w tym spotkań konsultacyjnych z udziałem rodziców, nauczycieli i uczniów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Projekt ustawy o wsparciu dzieci, uczniów i rodzin - Kancelaria Prezesa Rady Ministrów - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Każde dziecko w Polsce ma prawo do edukacji zgodnej z indywidualnymi predyspozycjami i możliwościami, realizowanej wspólnie z rówieśnikami jak najbliżej miejsca zamieszkania. Prawa te zostały określone w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej[1], Konwencji o prawach dziecka (dalej „KPD")[2], Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych (dalej jako „KON")[3] oraz ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r.

# data[].attributes.headline
Inne placówki oświatowe powiatu puckiego realizujące wwr

# data[].attributes.subject
Inne placówki oświatowe powiatu puckiego realizujące wwr

# data[].attributes.headline
Wsparcie dziecka, rodziny, środowiska to nasze wspólne zadanie!

# data[].attributes.subject
Wsparcie dziecka, rodziny, środowiska to nasze wspólne zadanie!

# data[].attributes.body
Mamy świadomość, że w sytuacji wykrycia dysfunkcji rozwojowych u dziecka wsparcia wymaga cała rodzina!  W myśl zasady: im wcześniej, tym lepiej, szybko zdiagnozowany problem i wcześnie zaopiekowana rodzina ma większe szanse na  zrównoważone, harmonijne, w miarę przewidywalne życie, mimo niepełnosprawności swojego dziecka.

# data[].attributes.body
https://gops.puck.pl/strona/jednorazowe-swiadczenie-za-zyciem

# data[].attributes.body
Niepubliczne  Przedszkole Poziomkowo w Mostach, Kosakowie
Niepubliczne Przedszkole Przedszkolny Raj w Kosakowie
Niepubliczne przedszkole tenisowe Jaworek w Suchym Dworze
Niepubliczne Przedszkole Językowe Król Maciuś 1 w Dębogórzu
Niepubliczne przedszkole Nutka w Pogórzu
Niepubliczne Przedszkole im. Jana Brzechwy w Pucku
Niepubliczne Przedszkole Grzybek w Pucku
Niepubliczne Przedszkole Pod Tęczą w Pucku
Pierwsze Przedszkole Integracyjne w Pucku
Niepubliczne Przedszkole Integracyjne Zaczarowana Łąka w Darzlubiu
Oddział Przedszkolny przy Szkole Podstawowej w Starzynie
Niepubliczne Przedszkole Pod Aniołami w Starzynie
Niepubliczny Punkt Przedszkolny Mądry Miś w Połczynie
Przedszkole w Połchowie
Przedszkole w Żelistrzewie
Niepubliczne Przedszkole Kubuś Puchatek w Łebczu.

# data[].attributes.headline
Rozporządzenie w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dziecka

# data[].attributes.subject
Rozporządzenie w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dziecka

# data[].attributes.body
https://prawo.vulcan.edu.pl/przegdok.asp?qdatprz=akt&qplikid=4401

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ

z dnia 24 sierpnia 2017 r.

w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci

(Dz. U. poz. 1635)

ogłoszono dnia 30 sierpnia 2017 r.
obowiązuje od dnia 1 września 2017 r.

Na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa warunki organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci mającego na celu pobudzanie psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole, zwanego dalej „wczesnym wspomaganiem", w tym kwalifikacje wymagane od osób prowadzących wczesne wspomaganie, a także formy współpracy z rodziną dziecka.

§ 2. Wczesne wspomaganie może być organizowane w podmiotach, o których mowa w art. 127 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, zwanej dalej „ustawą", jeżeli:

1) zatrudniają one kadrę posiadającą kwalifikacje do prowadzenia zajęć w ramach wczesnego wspomagania, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, oraz

2) dysponują pomieszczeniami do prowadzenia zajęć w ramach wczesnego wspomagania indywidualnie i w grupie, zgodnie z § 6 ust. 4 i 5, wyposażonymi w sprzęt specjalistyczny i środki dydaktyczne, odpowiednie do potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych dzieci.

§ 3. 1. Zespół wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, zwany dalej „zespołem", jest powoływany przez dyrektora podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - przez osobę kierującą inną formą wychowania przedszkolnego.

2. W skład zespołu wchodzą osoby posiadające przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym:

1) pedagog posiadający kwalifikacje odpowiednie do rodzaju niepełnosprawności dziecka;

3. W skład zespołu, w zależności od potrzeb dziecka i jego rodziny, mogą wchodzić również inni niż wymienieni w ust. 2 specjaliści.

4. Do zadań zespołu należy w szczególności:

1) ustalenie, na podstawie diagnozy poziomu funkcjonowania dziecka zawartej w opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, kierunków i harmonogramu działań podejmowanych w zakresie wczesnego wspomagania i wsparcia rodziny dziecka, uwzględniających rozwijanie aktywności i uczestnictwa dziecka w życiu społecznym oraz eliminowanie barier i ograniczeń w środowisku utrudniających jego funkcjonowanie;

2) nawiązanie współpracy z:

3) opracowanie i realizowanie z dzieckiem i jego rodziną indywidualnego programu wczesnego wspomagania, zwanego dalej „programem", z uwzględnieniem działań wspomagających rodzinę dziecka w zakresie realizacji programu oraz koordynowania działań osób prowadzących zajęcia z dzieckiem;

4) ocenianie postępów oraz trudności w funkcjonowaniu dziecka, w tym identyfikowanie i eliminowanie barier i ograniczeń w środowisku utrudniających jego aktywność i uczestnictwo w życiu społecznym;

5) analizowanie skuteczności pomocy udzielanej dziecku i jego rodzinie, wprowadzanie zmian w programie, stosownie do potrzeb dziecka i jego rodziny, oraz planowanie dalszych działań w zakresie wczesnego wspomagania.

5. Pracę zespołu koordynuje dyrektor podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego, albo nauczyciel upoważniony odpowiednio przez dyrektora podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, lub osobę kierującą inną formą wychowania przedszkolnego.

§ 4. Zespół szczegółowo dokumentuje działania prowadzone w ramach programu, w tym prowadzi arkusz obserwacji dziecka, który zawiera:

1) imię i nazwisko dziecka;

3) ocenę sprawności dziecka w zakresie: motoryki dużej, motoryki małej, percepcji, komunikacji, rozwoju emocjonalnego i zachowania;

4) ocenę postępów oraz trudności w funkcjonowaniu dziecka, w tym identyfikowanie i eliminowanie barier i ograniczeń w środowisku utrudniających jego aktywność i uczestnictwo w życiu społecznym;

§ 5. Program określa w szczególności:

1) sposób realizacji celów rozwojowych ukierunkowanych na poprawę funkcjonowania dziecka, wzmacnianie jego uczestnictwa w życiu społecznym i przygotowanie do nauki w szkole, eliminowanie barier i ograniczeń w środowisku utrudniających funkcjonowanie dziecka, w tym jego aktywność i uczestnictwo w życiu społecznym;

2) wsparcie rodziny dziecka w zakresie realizacji programu;

3) w zależności od potrzeb - zakres współpracy, o której mowa w § 3 ust. 4 pkt 2;

4) sposób oceny postępów dziecka.

§ 6. 1. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu.

2. Miesięczny wymiar godzin zajęć w ramach wczesnego wspomagania ustala dyrektor podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego, w zależności od potrzeb i możliwości psychofizycznych dziecka określonych przez zespół.

3. W przypadkach uzasadnionych potrzebami dziecka i jego rodziny, za zgodą organu prowadzącego, miesięczny wymiar godzin zajęć w ramach wczesnego wspomagania może być wyższy niż określony w ust. 1.

4. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania są prowadzone indywidualnie z dzieckiem i jego rodziną.

5. W celu rozwijania kompetencji społecznych i komunikacyjnych przygotowujących dziecko do funkcjonowania w życiu społecznym zajęcia w ramach wczesnego wspomagania mogą być prowadzone w grupie, z udziałem rodzin dzieci lub innych dzieci objętych wczesnym wspomaganiem. Liczba dzieci w grupie nie może przekraczać 3.

§ 7. 1. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania, w szczególności z dziećmi, które nie ukończyły 3 roku życia, mogą być prowadzone także w domu rodzinnym.

2. Miejsce prowadzenia zajęć w ramach wczesnego wspomagania ustala dyrektor podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego, w uzgodnieniu z rodzicami dziecka.

§ 8. Zespół współpracuje z rodziną dziecka w szczególności przez:

1) udzielanie pomocy w zakresie kształtowania postaw i zachowań pożądanych w kontaktach z dzieckiem: wzmacnianie więzi emocjonalnej pomiędzy rodzicami i dzieckiem, rozpoznawanie zachowań dziecka i utrwalanie właściwych reakcji na te zachowania;

2) udzielanie instruktażu i porad oraz prowadzenie konsultacji w zakresie pracy z dzieckiem;

3) identyfikowanie i eliminowanie barier i ograniczeń w środowisku utrudniających funkcjonowanie dziecka, w tym jego aktywność i uczestnictwo w życiu społecznym, oraz pomoc w przystosowaniu warunków w środowisku domowym do potrzeb dziecka oraz w pozyskaniu i wykorzystaniu w pracy z dzieckiem odpowiednich środków dydaktycznych i niezbędnego sprzętu.

§ 9. Podmioty, o których mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, w których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia został utworzony zespół, dostosują swoją działalność do warunków określonych w rozporządzeniu w terminie do dnia 30 października 2017 r.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.
KOMENTARZE
Projekt rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 127 ust. 19 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, zwanej dalej „ustawą".

Celem rozporządzenia jest zapewnienie dzieciom niepełnosprawnym odpowiednich do ich potrzeb oddziaływań polegających na pobudzaniu rozwoju psychoruchowego i społecznego.

W projektowanym rozporządzeniu zostały zachowane dotychczasowe rozwiązania dotyczące organizowania wczesnego wspomagania. Zaproponowano natomiast uszczegółowienie zadań zespołu wczesnego wspomagania w zakresie współpracy z rodzicami dziecka, z pomiotem leczniczym i ośrodkiem pomocy społecznej. Wśród podmiotów, z którymi zespół wczesnego wspomagania współpracuje, wskazano również przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, oddział przedszkolny w szkole podstawowej, do którego uczęszcza dziecko, oraz inne podmioty, w których dziecko jest objęte oddziaływaniami terapeutycznymi w celu zapewnienia spójności oddziaływań wspomagających rozwój dziecka. Takie rozwiązanie będzie sprzyjać zapewnieniu spójności oddziaływań wspomagających rozwój dziecka, a w konsekwencji przyczyni się do ich większej skuteczności.

Dla zapewnienia wysokiej jakości wsparcia doprecyzowano warunki, jakie musi spełniać jednostka oświaty, w której organizowane jest wczesne wspomaganie rozwoju dziecka. W projektowanych przepisach wskazano, że jednostka musi zatrudniać kadrę posiadającą kwalifikacje określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela oraz dysponować pomieszczeniami do zajęć indywidualnych i grupowych, wyposażonymi w sprzęt specjalistyczny i środki dydaktyczne, odpowiednie do potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych dzieci niepełnosprawnych.

Zasadniczą zmianą, jaka zachodzi w projektowanym rozporządzeniu w porównaniu z dotychczasowym stanem prawnym, jest wskazanie, że potrzeby dziecka obejmowanego tym rodzajem wsparcia rozpoznawane są w kontekście funkcjonowania dziecka i jego rodziny, ukierunkowane na rozwijanie aktywności i uczestnictwa dziecka w życiu społecznym oraz likwidowanie barier w środowisku ograniczających jego funkcjonowanie. Potrzeby dziecka i jego rodziny powinny być bowiem postrzegane nie tylko jako wynik działania czynników tkwiących w samym dziecku, ale także jednoczesnego oddziaływania tych uwarunkowań, które składają się na kontekst społeczny, w jakim funkcjonuje dziecko. Uwzględnienie wpływu czynników środowiskowych - zarówno barier, jak i czynników wspierających - wpływa na jakość wsparcia udzielanego dziecku. Koniecznością jest zatem rozpoznanie sytuacji i warunków, które determinują to jak dziecko funkcjonuje, przyczyn ograniczających lub wspierających optymalne funkcjonowanie dziecka, umożliwi to bowiem zniwelowanie lub skompensowanie tych uwarunkowań środowiskowych, które mogą stanowić barierę dla poprawy funkcjonowania dziecka. W celu rozwijania kompetencji społecznych i komunikacyjnych przygotowujących dziecko do funkcjonowania w grupie proponuje się, aby zajęcia w ramach wczesnego wspomagania prowadzone były w formie grupowej, z udziałem ich rodzin lub innych dzieci objętych wczesnym wspomaganiem.

W projektowanych przepisach wskazano, że zespół, we współpracy z rodzicami dziecka, określa cele rozwojowe ukierunkowane na poprawę funkcjonowania dziecka, wzmacnianie jego uczestnictwa w życiu społecznym i przygotowanie do nauki w szkole, likwidację barier utrudniających funkcjonowanie dziecka i jego uczestnictwo w życiu społecznym. Zespół nadal będzie szczegółowo dokumentował działania prowadzone w ramach indywidualnego programu wczesnego wspomagania. Proponuje się, aby dokumentacja ta zawarta była w arkuszu obserwacji dziecka, który zawiera ocenę sprawności dziecka w zakresie: motoryki dużej, motoryki małej, percepcji, komunikacji, rozwoju emocjonalnego i zachowania, a także ocenę postępów oraz trudności w funkcjonowaniu dziecka.

Tak jak do tej pory, zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu. Dodatkowo proponuje się wskazanie, że miesięczny wymiar godzin zajęć wczesnego wspomagania ustala dyrektor odpowiednio przedszkola, szkoły, ośrodka lub poradni lub osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego, w zależności od potrzeb i możliwości psychofizycznych dziecka określonych przez zespół. Natomiast, w przypadkach uzasadnionych potrzebami dziecka i jego rodziny, za zgodą organu prowadzącego przedszkole, szkołę, ośrodek, poradnię lub inną formę wychowania przedszkolnego, miesięczny wymiar godzin zajęć wczesnego wspomagania może być wyższy niż 8 godzin.

Proponuje się także określenie zakresu współpracy zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka z podmiotem leczniczym w celu zintegrowania wielodyscyplinarnych oddziaływań i wsparcia, które udzielane jest dziecku. Współpraca będzie obejmowała diagnozę potrzeb dziecka, wsparcie medyczno-rehabilitacyjne oraz zapewnienie sprzętu specjalistycznego, w tym zaopatrzenia ortopedycznego, a także opieki zdrowotnej nad dzieckiem i jego rodziną oraz porad i konsultacji dotyczących wspomagania rozwoju dziecka.

Proponuje się, aby rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 września 2017 r.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 248) projekt rozporządzenia zostanie udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji w zakładce Rządowy Proces Legislacyjny.

Projekt rozporządzenia nie zawiera przepisów technicznych w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597) i w związku z tym nie podlega notyfikacji.

Jednocześnie należy wskazać, że nie ma możliwości podjęcia alternatywnych w stosunku do projektowanego rozporządzenia środków umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu.

Projekt rozporządzenia nie wymaga przedstawienia właściwym organom i instytucjom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Przedmiot rozporządzenia nie jest objęty zakresem regulacji prawa Unii Europejskiej.

Nowe rozporządzenie, co do zasady, nie przewiduje diametralnie odmiennych rozwiązań prawnych w stosunku do dotychczasowego stanu prawnego. Do ważkich zmian należy zaliczyć położenie nacisku na rozwijanie kompetencji społecznych i komunikacyjnych dziecka objętego wczesnym wspomaganiem w kierunku przygotowania dziecka do funkcjonowania w grupie i w tym celu prowadzenie zajęć grupowych z udziałem rodziców i innych dzieci uczestniczących w działaniach wczesnego wspomagania.
(Komentarz z dnia 18 września 2017 r.)
Alicja Witkowska

# data[].attributes.attachment_link.title
Rozporządzenie w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci

# data[].attributes.attachment_link.description
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci (Dz. U. poz. 1635) ogłoszono dnia 30 sierpnia 2017 r. obowiązuje od dnia 1 września 2017 r. Na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r.

# data[].attributes.headline
Aby możliwie wcześnie objąć opieką niemowlęta powiatu puckiego, idealnym pomysłem wydaje się reaktywowanie w Pucku działalności szkoły rodzenia. Jej podstawowym zadaniem byłoby przygotowanie rodziców do rodzicielstwa, poradnictwo z zakresu opieki nad niemowlęciem,  wstępna diagnostyka ewentualnych nieprawidłowości rozwojowych i w dalszych planach: pomoc specjalistyczna.

# data[].attributes.subject
Aby możliwie wcześnie objąć opieką niemowlęta powiatu puckiego, idealnym pomysłem wydaje się reaktywowanie w Pucku działalności szkoły rodzenia. Jej podstawowym zadaniem byłoby przygotowanie rodziców do rodzicielstwa, poradnictwo z zakresu opieki nad niemowlęciem,  wstępna diagnostyka ewentualnych nieprawidłowości rozwojowych i w dalszych planach: pomoc specjalistyczna.

# data[].attributes.body
Z uwagi na trudny dostęp do lekarzy specjalistów plan przedsięwzięcia zakłada poszerzenie działań o możliwość:

- konsultacji z lekarzem neurologiem dziecięcym

- konsultacji z lekarzem psychiatrą dziecięcym

- konsultacji z lekarzem rehabilitantem

- konsultacji z lekarzem pediatrą / neonatologiem

- konsultacji z zakresu rehabilitacji

- konsultacji z zakresu  fizjoterapii.
Ponadto w planach jest także możliwość:

-konsultacji miofunkcjonalnej

-konsultacji neurologopedycznej

-konsultacji z zakresu surdologopedii/ surdopedagogiki
-konsultacji z  zakresu tyflopedagogiki

-konsultacji zaburzeń karmienia (położna laktacyjna
-konsultacji zaburzeń żywienia (dietetyk/ psychodietetyk)

- konsultacji m.in. ze stomatologiem dziecięcym/ortodontą, otolaryngologiem, in.

W ramach pomocy rodzicom instytucja mogłaby oferować:

-pomoc psychologiczną dla rodziców, których dziecko urodziło się chore lub przedwcześnie

-dla mam: terapię zaburzeń karmienia (położna laktacyjna)

-ponadto zaplanowano powołanie grupy wsparcia (rodzice-rodzicom)

-spotkania ze specjalistami w ramach dokształcania się.

Aby te plany mogły się ziścić niezbędne są działania zmierzające do pozyskania środków na ten cel.
Wymagać będą także zaangażowanej współpracy wielu osób, instytucji, podmiotów oraz wolontariuszy.

# data[].attributes.headline
KROK 1. Wniosek w sprawie udzielenia pomocy psychologiczno - pedagogicznej 

# data[].attributes.subject
KROK 1. Wniosek w sprawie udzielenia pomocy psychologiczno - pedagogicznej 

# data[].attributes.body
Aby uzyskać opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, należy zgłosić dziecko do Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej i umówić terminy badań specjalistycznych (psychologicznego, pedagogicznego i logopedycznego). Wymagane jest wypełnienie wniosku w sprawie udzielenia pomocy psychologiczno - pedagogicznej:
http://old.poradniapuck.pl/index.php?option=com_phocadownload&view=category&download=23:wniosek-w-sprawie-udzielenia-pomocy-psychologicznopedagogicznej&id=1:wnioski-do-pobrania&Itemid=71