# data[].attributes.body
Η Ισλανδία (Ισλανδικά: Ísland) είναι νησιωτική χώρα της βόρειας Ευρώπης, ευρισκόμενη στο βόρειο Ατλαντικό ωκεανό και ανάμεσα στη Γροιλανδία, τη Σκωτία, τις Νήσους Φερόες και τη Νορβηγία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 381.370 κάτοικους,[1] σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022, και πρωτεύουσά της είναι το Ρέικιαβικ.

# data[].attributes.headline
Βόρειο Σέλας

# data[].attributes.subject
Βόρειο Σέλας

# data[].attributes.body
Η Ισλανδία αποτέλεσε το τελευταίο μεγάλο νησί του κόσμου που κατοικήθηκε. Οι πρώτοι έποικοι ήταν Σκανδιναβοί, κυρίως Νορβηγοί Βίκινγκ και οι Κέλτες δούλοι τους από την Ιρλανδία και τη Σκοτία. Μετανάστευσαν στο νησί στα τέλη του 9ου και τον 10ο αιώνα. Η περίοδος 874 - 930 θεωρείται η φάση του αρχικού εποικισμού της χώρας. Υπάρχει η άποψη ότι Ιρλανδοί μοναχοί επισκέφτηκαν το νησί περίπου τριάντα χρόνια πριν τους Βίκινγκ, αλλά αποχώρησαν πριν αυτοί κατοικήσουν το νησί.

# data[].attributes.body
Αναδύθηκε ως ηφαίστειο πριν από περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια μέσα από τα ανταριασμένα κύματα του Ατλαντικού, γεγονός που την κάνει τη νεότερη γεωλογικά χώρα του κόσμου. Το απομονωμένο νησί της Ισλανδίας παραμένει μέχρι και σήμερα ένα γεωλογικό φαινόμενο σε εξέλιξη που χαρακτηρίζεται από την παρουσία δύο αντιθετικών στοιχείων, του νερού και της φωτιάς. Ενεργά ηφαίστεια, καυτά ποτάμια λάβας και εντυπωσιακοί θερμοπίδακες συνυπάρχουν με αρχαίους παγετώνες, δυνατούς καταρράκτες, γαλάζιες λίμνες και ορμητικούς ποταμούς, συνθέτοντας το μοναδικό τοπίο της άγριας, απροσπέλαστης και ανόθευτης ισλανδικής φύσης, η οποία συγκλονίζει και τον πιο απαιτητικό ταξιδιώτη.

# data[].attributes.body
Η οικονομία της χώρας βασίζεται στην αλιεία, που αποφέρει το 60% των εσόδων από εξαγωγές και απασχολεί το 8% του εργατικού δυναμικού. Η Ισλανδία δεν έχει κάποιο άλλο φυσικό πόρο πέρα από ψάρια και άφθονη υδροηλεκτρική και γεωθερμική ενέργεια. Για αυτόν τον λόγο η οικονομία της είναι ευάλωτη στις μεταβολές των διεθνών τιμών των ψαριών και των προϊόντων επεξεργασίας τους. Η μόνη επεξεργασία πρώτων υλών που γίνεται στη χώρα είναι αυτή του τσιμέντου. Τα περισσότερα κτήρια είναι από αυτό το υλικό και το (ακριβό) ξύλο χρησιμοποιείται σπάνια.