# data[].attributes.body
maatschappelijke betrokkenheid, sociale- en politieke problemen, reflectie, mens en natuur.

# data[].attributes.body
Camila Sposati is een hedendaagse Braziliaanse kunstenaar. Ze staat bekend om haar multidisciplinaire artistieke praktijk, waarin ze conceptuele kunst, performance, installatie en sociale betrokkenheid combineert.

Sposati's werk verkent vaak ecologische kwesties, in het bijzonder de relatie tussen mens en natuur. Ze richt zich op de verwevenheid van sociale, politieke en milieuproblemen en zoekt manieren om bewustzijn te vergroten en positieve verandering te bevorderen.

Een belangrijk aspect van het werk van Sposati is haar gebruik van organische materialen en processen. Ze maakt vaak gebruik van natuurlijke elementen, zoals planten, zaden, aarde en water, om haar installaties en performances vorm te geven. Hierdoor ontstaat een directe relatie tussen haar werk en de natuurlijke omgeving.

Naast haar artistieke praktijk is Sposati ook betrokken bij academisch onderzoek en onderwijs. Ze heeft lesgegeven aan verschillende kunstinstellingen en universiteiten, waarbij ze haar expertise en ervaring deelt met een nieuwe generatie kunstenaars.

Haar kunstwerken en interventies inspireren reflectie, dialoog en actie met betrekking tot ecologische vraagstukken en de relatie tussen mens en natuur.

# data[].attributes.body
Phonosophia legt relaties tussen de stem en de overdracht door het uiterlijke leven en denken. De vorm van het object bestaat uit drie delen: monden, oren en zwaartekracht. Deze drie elementen zijn met elkaar verbonden en verschillen toch in hun verbinding met het westerse instrument. De trompet van Sposati heeft bijvoorbeeld geen kleppen, daarom is er maar één toon. Het gaat hier niet om virtuositeit, maar om de intentie en de intensiteit van het doorblazen van het instrument en het soort veruiterlijking dat zal plaatsvinden. De instrumenten kunnen voor meerdere mensen worden geactiveerd, sommige zijn ook ontworpen om te worden afgespeeld naar de persoon die ze activeert, maar ze benadrukken allemaal de potentie om vanuit het instrument zelf te worden gehoord.

Wanneer men het over de instrumenten heeft, is men geneigd om het begrip animisme te gebruiken, maar in plaats daarvan zal ik me concentreren op een centraal begrip in het werk van Sposati, namelijk intentie. De vorm van het instrument wordt niet bepaald door het geluid dat het zal produceren, maar door de intentie van de kunstenaar en door wat het materiaal waarmee ze werkt haar in staat stelt te bereiken. Ze gebruikt klei als een kneedbare materie en deze handeling van het maken en ermee omgaan is cruciaal voor de kunstenaar. Ze houdt zich bezig met warmte en vochtigheid, transformatie en energie. Gedurende het hele proces - intiem en fragiel - kan de klei worden begrepen als een membraan waardoor een concrete overdracht van energieën plaatsvindt. Het materiaal wordt geanimeerd door zijn eigen poreuze viscositeit en wordt een plaats van uitwisseling, een membraan waardoor inhoud en potentialiteit van inhoud circuleren.

# data[].attributes.body
JR is een Franse straat- en installatiekunstenaar die bekend staat om zijn activistische benadering van kunst.
JR begon zijn carrière als graffitiartiest in de straten van Parijs en ontwikkelde zich al snel tot een beroemde kunstenaar.
Zijn werk richt zich op sociale en politieke kwesties en hij gebruikt kunst als een middel om verandering teweeg te brengen, gemeenschappen te betrekken en stemmen te laten horen die vaak worden genegeerd.

Een van de kenmerkende aspecten van het werk van JR is zijn gebruik van monumentale fotografische portretten. Hij fotografeert gewone mensen uit verschillende gemeenschappen en vergroot hun portretten uit tot enorme afmetingen. Vervolgens plaatst hij deze portretten op opvallende en onverwachte locaties, zoals gebouwen, bruggen, treinen en muren.

Deze aanpak van JR heeft meerdere doelen. Ten eerste zorgt het vergroten van de portretten ervoor dat de geportretteerde personen in de openbare ruimte worden geplaatst en dat hun stemmen letterlijk groter worden gemaakt. Het biedt een platform voor individuen om hun verhalen te delen en hun identiteit en menselijkheid te laten zien.

Ten tweede creëert JR kunstwerken die vaak fungeren als visuele statements en discussie aanwakkeren. Hij behandelt verschillende onderwerpen, zoals immigratie, identiteit, armoede en ongelijkheid. Zijn werk nodigt toeschouwers uit om na te denken over deze kwesties en hun eigen standpunten te heroverwegen.

Ten derde betrekt JR vaak de gemeenschappen waarin hij werkt. Hij nodigt mensen uit om deel te nemen aan de creatie van zijn kunstwerken en moedigt zo samenwerking en collectieve betrokkenheid aan. Dit versterkt het gevoel van eigenaarschap en empowerment binnen de gemeenschappen die hij bereikt.

Zijn werk roept op tot dialoog, reflectie en positieve verandering in de samenleving.

# data[].attributes.body
Ai Weiwei heeft zich in zijn werk herhaaldelijk uitgesproken over maatschappelijke kwesties en politieke onderdrukking in China. Hij heeft zich ingezet voor mensenrechten, vrijheid van meningsuiting en democratie. Zijn kritiek op de Chinese autoriteiten en zijn openlijke standpunten hebben hem echter ook in conflict gebracht met de regering en hebben geleid tot arrestaties, detentie en censuur.

Een van zijn bekendste werken is de installatie Sunflower Seeds in de Tate Modern in Londen.
Het bestaat uit miljoenen met de hand gemaakte keramische zonnebloempitten die zijn tentoongesteld als een symbool van massaproductie en individualiteit in de hedendaagse samenleving. Dit kunstwerk heeft niet alleen artistieke waarde, maar heeft ook gediend als een krachtig symbool van verzet en collectieve actie.

Ai Weiwei heeft aangetoond dat kunst een krachtig middel kan zijn om het bewustzijn te vergroten, kritische vragen te stellen en verandering teweeg te brengen in de samenleving.

# data[].attributes.body
Losse objecten die één geheel vormen en elkaar aanvullen. Collage-achtig werk

# data[].attributes.body
Creativiteit (binnen de gehele maatschappij), kunst als routine, professionalisering van de kunstwereld

# data[].attributes.body
Gielen, P. (2013). Creativity and other Fundamentalisms. Mondriaan

# data[].attributes.body
Pascal Gielen is een Belgische socioloog en cultuurcriticus die bekendheid heeft verworven op het gebied van kunst, cultuur en politiek.
Als onderzoeker heeft Pascal Gielen bijgedragen aan het begrip van de rol van kunst en cultuur in de hedendaagse samenleving. Hij heeft geschreven en gepubliceerd over onderwerpen als cultuurbeleid, de relatie tussen kunst en activisme, de democratisering van kunst en cultuur, en de invloed van globalisering op de kunstwereld. Zijn werk wordt gekenmerkt door een kritische benadering van de bestaande machtsstructuren en economische systemen binnen de kunstsector.

# data[].attributes.body
Intrinsieke motivatie, stimulerende omgeving, autonomie, verbondenheid

# data[].attributes.body
samenwerken, actief leren, assertiviteit, in context, communicatie

# data[].attributes.body
Maatschappelijke educatie, toekomstgericht, idealistisch

# data[].attributes.body
Creativiteit, pedagogiek, autonomie

# data[].attributes.body
Toekomstgericht, autonomie

# data[].attributes.body
Carel Visser (1928-2015) was een Nederlandse beeldhouwer en kunstenaar.

Visser's kunstwerken zijn voornamelijk sculpturaal van aard, maar hij werkte ook met andere media, zoals tekeningen, collages en grafiek. Zijn werk is sterk beïnvloed door verschillende stromingen, waaronder het constructivisme en de abstracte kunst. Hij experimenteerde met verschillende materialen, waaronder staal, hout, beton, glas, rubber en organische objecten.

Een van de kenmerkende aspecten van Visser's werk is zijn vermogen om vormen te transformeren en materialen te herinterpreteren. Hij combineerde vaak verschillende elementen om nieuwe betekenissen te creëren en speelde met de balans tussen positieve en negatieve ruimtes.

Visser's sculpturen variëren van abstracte, geometrische vormen tot organische, natuurlijk ogende vormen. Hij gebruikte herkenbare objecten en materialen uit de alledaagse wereld, zoals stalen buizen, autobanden en gevonden voorwerpen, en transformeerde ze tot kunstwerken met een nieuwe esthetiek en betekenis.

Als kunstenaar wordt Carel Visser gewaardeerd om zijn innovatieve benadering van sculptuur en zijn vermogen om materialen en vormen te transformeren. Zijn werk heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van de moderne beeldhouwkunst en zijn invloed blijft voelbaar in de hedendaagse kunstwereld.

# data[].attributes.body
Self-determination theory : basic psychological needs in motivation, development, and wellness

Auteurs: Richard M Ryan, Edward L Deci

2017

# data[].attributes.body
Probleemgestuurd leren : Een wegwijzer voor studenten

Autheur: Jos Moust, Peter Bouhuijs, Henk Schmidt,

2017

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
JavaScript is required. This web browser does not support JavaScript or JavaScript in this web browser is not enabled.

To find out if your web browser supports JavaScript or to enable JavaScript, see web browser help.

# data[].attributes.attachment_link.description
Een dystopische opera over beesten die mensen spiegelen: elf aria's, gezongen door Jannelieke Schmidt, dramatic soprano bij De Nationale Opera, op teksten uit de Bijbel en geïnspireerd door digitaal erfgoed. Deze muzikale collage van stem en beeld verkent het spanningsveld tussen mythisch dier en menselijk tekort.

# data[].attributes.attachment_link.title
Sustainability, Human Well-Being, and the Future of Education

# data[].attributes.attachment_link.description
This open access book explores the key dimensions of a future education system designed to enable individuals, schools, and communities to achieve the twin twenty-first century challenges of sustainability and human well-being. For much of the twentieth century, Western education systems prepared st…

# data[].attributes.body
De motivatietheorie van Ryan & Deci, ook wel bekend als de zelfdeterminatietheorie (SDT), is een invloedrijke theorie op het gebied van motivatie en menselijk gedrag. De theorie is ontwikkeld door Edward L. Deci en Richard M. Ryan en richt zich op de drijfveren achter menselijk gedrag, met name de intrinsieke motivatie.

Volgens Ryan & Deci is intrinsieke motivatie de natuurlijke neiging van individuen om activiteiten te ondernemen omdat ze inherent interessant, plezierig of bevredigend zijn. Ze stellen dat intrinsieke motivatie ontstaat wanneer drie basispsychologische behoeften worden vervuld:

1. Autonomie: De behoefte om keuzes te maken en controle te hebben over het eigen gedrag en de eigen acties.
2. Competentie: De behoefte om zich bekwaam en capabel te voelen in het uitvoeren van taken en activiteiten.
3. Verbondenheid: De behoefte om verbonden te zijn met anderen, relaties aan te gaan en zich onderdeel te voelen van een gemeenschap.

Volgens de theorie hebben individuen een aangeboren neiging om acties te ondernemen die hen helpen deze behoeften te vervullen. Wanneer mensen autonomie, competentie en verbondenheid ervaren in hun activiteiten, zijn ze meer intrinsiek gemotiveerd en vertonen ze een hoger niveau van betrokkenheid, tevredenheid en volharding.

Ryan & Deci onderscheiden intrinsieke motivatie van extrinsieke motivatie, waarbij individuen gedreven worden door externe beloningen, zoals geld, erkenning of status. Hoewel extrinsieke motivatie soms nodig kan zijn, benadrukt de zelfdeterminatietheorie dat intrinsieke motivatie een belangrijkere bron is voor langdurige betrokkenheid en persoonlijke groei.

De motivatietheorie van Ryan & Deci heeft toepassingen gevonden in verschillende domeinen, zoals onderwijs, werk, sport en gezondheidszorg. Het begrip van de basisbehoeften en het belang van intrinsieke motivatie kan helpen bij het ontwerpen van omgevingen en het creëren van contexten die de autonomie, competentie en verbondenheid van individuen ondersteunen, waardoor hun intrinsieke motivatie wordt bevorderd.

# data[].attributes.body
Probleemgestuurd onderwijs is een onderwijsmethode die de nadruk legt op actief leren en het oplossen van problemen. In plaats van het traditionele model waarin de docent de kennis overdraagt en de studenten passief luisteren, plaatst Probleemgestuurd onderwijs de studenten centraal in het leerproces.
Het doel van Probleemgestuurd onderwijs is om studenten te helpen bij het ontwikkelen van probleemoplossende vaardigheden, kritisch denken, samenwerking en zelfgestuurd leren.

Bij Probleemgestuurd onderwijs worden studenten geconfronteerd met complexe, realistische problemen die ze moeten analyseren en oplossen. In plaats van vooraf gestructureerde kennis te ontvangen, worden ze aangemoedigd om zelfstandig te onderzoeken, informatie te verzamelen, hypothesen te formuleren en oplossingen te bedenken. Ze werken vaak in kleine groepen, waarbij ze hun bevindingen delen, discussiëren en samenwerken om tot een gezamenlijke oplossing te komen.

De rol van de docent bij Probleemgestuurd onderwijs verschuift van een kennisoverdrager naar een begeleider of facilitator.

# data[].attributes.body
De lezing van Pavèl van Houten heeft me tijdens vakbeschouwing erg geïnspireerd. Hij is geïnteresseerd in de manier waarop we ons als mensheid verhouden tot de grenzen van onze kennis. In zijn werk onderzoekt hij de manier waarop gemeenschappen, organisaties en individuen hun omgeving in kaart brengen en structuur en hiërarchie aanbrengen. Hij maakt gebruik van instrumenten, methoden en rituelen die hij haalt uit zowel religieuze als wetenschappelijke tradities. Voor Pavèl gaat het numerieke moeiteloos samen met het mystieke; tellen kan voor hem een vorm van liefkozen zijn. Hij ervaart dezelfde transcendentie in een laboratorium als in een sacristie. Waar wetenschap meestal wordt gezien als het domein van logica, feiten en meetbare zaken, en religie als het domein van geloof, de ziel en het onmeetbare, ziet Pavèl juist veel dwarsverbanden. Hij ziet de zoektocht naar houvast, de behoefte aan regels, de ceremoniële aanpak en de hartstochtelijke inzet als gedeelde aspecten tussen wetenschap en religie.

# data[].attributes.body
Gert Biesta is een prominente, hedendaagse, onderwijswetenschapper en filosoof, vooral bekend om zijn bijdragen aan het domein van onderwijsfilosofie en pedagogiek.
Biesta heeft een breed scala aan onderwerpen behandeld in zijn werk, maar zijn focus ligt voornamelijk op het concept van onderwijsdoelen, de relatie tussen onderwijs en maatschappij, en de rol van de leraar in het onderwijsprocessen en bijvoorbeeld kritisch gekeken naar het idee van meetbare leerresultaten.

Een van de belangrijkste ideeën van Biesta is dat onderwijs niet alleen moet worden gezien als het overdragen van kennis en het behalen van meetbare resultaten, maar dat het ook moet worden begrepen als een proces van subjectivering*. Volgens hem moet onderwijs zich richten op het ondersteunen van de ontwikkeling van individuen als autonome, kritische en verantwoordelijke burgers. Hij benadrukt het belang van persoonsvorming en het ontwikkelen van waarden, betrokkenheid en oordeelsvermogen.

# data[].attributes.body
Sustainability, Human Well-being and the Future of Education gaat in op radicale veranderingen in de samenleving, zoals bijvoorbeeld een toekomst zonder werk, en stelt de vraag welke rol onderwijs, en nog belangrijker, leren, zou moeten spelen in die toekomst.
Het is voortgekomen uit een lange termijn strategische focus van het Finse Innovatiefonds (Sitra) op het ontwikkelen en werken aan een nieuw samenlevingsmodel dat georganiseerd is rond duurzaam welzijn.
Het boek bevat waardevolle aanbevelingen voor beoefenaars, school- en systeemleiders, en gemeenschappen over hoe zij het werk kunnen voortzetten om op deze manier een weg vrij te banen voor een betere, duurzamere samenleving.

# data[].attributes.body
*Subjectivering in het onderwijs richt zich op het bevorderen van de ontwikkeling van leerlingen als autonome, kritische en verantwoordelijke personen. Het houdt in dat zij in staat zijn om hun eigen perspectieven te vormen, hun eigen keuzes te maken en verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen leerproces en acties.

Subjectivering gaat verder dan alleen het verwerven van kennis en vaardigheden. Het omvat ook de ontwikkeling van een gevoel van eigenwaarde, zelfbewustzijn, empathie, ethisch bewustzijn en betrokkenheid bij de wereld om hen heen. Het richt zich op het helpen van individuen om te groeien en zich te ontwikkelen op een manier die in overeenstemming is met hun eigen unieke capaciteiten, interesses en waarden.