# data[].attributes.headline
คนในสังคมเมืองให้ความสำคัญกับวัตถุนิยม

# data[].attributes.subject
คนในสังคมเมืองให้ความสำคัญกับวัตถุนิยม

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ที่น่าตระหนก คือ ยิ่งมีวัตถุสนองความต้องการมากขึ้น ความต้องการก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีกไม่รู้จบ ขณะที่ความพยายามสรรหาเพื่อให้ได้สิ่งของวัตถุนั้นๆ มาครอบครองด้วยวิธีที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องตามระดับสำนึก

กิเลสที่อยากมีอยากได้ สนับสนุนให้เกิดค่านิยมการบริโภคในรูปแบบต่างๆ ภาษาทางการตลาดอาจมองในเชิงพฤติกรรมการบริโภคที่เปลี่ยนแปลงไปเนื่องด้วย "ไลฟ์สไตล์" ที่ถูกประโคมโหมปลุกกระแสไลฟ์สไตล์คนรุ่นใหม่ที่ต้องเสพสินค้าและบริการที่แตกต่าง ไม่เหมือนใคร เป็นจุดขายของนักการตลาดสอดรับกับความเป็นปัจเจกบุคคล

คนส่วนใหญ่มักคิดว่า การมีความพร้อมทางวัตถุจะทำให้ชีวิตมีความสงบสุข จึงชอบวิ่งตามวัตถุ สิ่งที่ยังไม่มีก็จะพยายามดิ้นรนหามา สิ่งที่มีอยู่แล้วก็ให้มีมากกว่าเดิม สิ่งที่ตามมาคือการกู้หนี้ยืมสิน เป็นที่มาของ ปัญหาหนี้ครัวเรือนของไทยในระดับสูง หนักว่านี้ คือ การกระทำทุจริต คอร์รัปชั่น ในระดับองค์กรทั้งภาครัฐและเอกชน ขณะที่ภาคสังคม ก่อเกิดปัญหาการลักเล็กขโมยน้อย ฉกชิงวิ่งราวดัง มิจฉาชีพ กลโกง รูปแบบต่างๆ

ต้องยอมรับว่าปัญหาของสังคมไทยแต่นานกาลและยังคงดำรงอยู่ในวันนี้อย่างครบถ้วน ทั้งปัญหาความยากจน การขาดการศึกษาที่ดี ทำให้มีรายได้ต่ำ ประชากรจำนวนมากประกอบอาชีพเกษตรกรรม รับจ้าง ลักษณะอาชีพมีรายได้ไม่แน่นอน มีบุตรมากเกินไป รายได้ไม่พอกับรายจ่าย ที่สำคัญ

ลักษณะนิสัยเฉื่อยชาและเกียจคร้าน ไม่ชอบทำงาน
ทั้งภาวะการณ์หลงใหลในวัตถุ หรือชีวิตบนวัตถุนิยม และสภาพสังคม ความเป็นอยู่ดังกล่าว กรุยทางให้เดินเข้าสู่สิ่งที่เรียกว่า "อบายมุข" ดูบทความทั้งหมดของ สรัญญา จันทร์สว่าง ได้ง่ายมากขึ้น ไม่ว่าจะการเสี่ยงโชค ลุ้นหวย ชิงโชค ลุ้นรางวัล โดยคิดง่ายๆ จ่ายเงินก้อนเล็กๆ แลกโชคใหญ่ ทั้งที่รู้ว่าโอกาสของการครอบครองโชคใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่าย มีเพียง "หนึ่งในล้าน" หรือ "หนึ่งในสิบล้าน" หรือ "หนึ่งในร้อยล้าน"
ในอนาคต ประเทศไทยและสังคมไทยจะยิ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ก้าวสู่การเป็น "สังคมเมือง" มากขึ้น การเปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรมเป็นสังคมอุตสาหกรรม นำสู่การเกิดค่านิยมใหม่ๆ วิถีชีวิตของคนจึงไม่พ้นวงจรของปัญหาสังคมข้างต้น ขณะเดียวกันการอยู่ร่วมกันในสังคมที่หากสมาชิกบางกลุ่มไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่สังคมวางไว้ แม้กระทั่งไม่ปฎิบัติตามธรรมเนียมประเพณีปฎิบัติ สามัญสำนักของการอยู่ร่วมกัน เมื่อขาดระเบียบ ย่อมทำให้เกิดความขัดแย้งและอาจบานปลายร้ายแรงจนเกิดเหตุความไม่สงบได้เช่นที่ผ่านมา

กลุ่มสังคมต่างมีความคิดเห็นความต้องการและผลประโยชน์แตกต่างกัน ย่อมขัดกัน ไม่ยอมร่วมมือ สนับสนุน หรือแก้ไขปัญหาของสังคมตามครรลองที่ถูกต้อง วันนี้สังคมไทยอาจต้องย้อนกลับไปให้ความสำคัญกับการปลูกฝังและพัฒนาจิตใจพื้นฐานตั้งแต่ระดับครอบครัว เสริมสร้างพัฒนาชุมชนขนาดเล็กเข้มแข็งเป็นรากฐานสังคมไทยในวันข้างหน้า

ประเทศไทยก้าวเป็นส่วนหนึ่งของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี) มีการหลั่งไหลของผู้คนจากทั่วภูมิภาคและทั่วโลกเดินทางเข้ามาไม่ขาดสาย ปริมาณผู้คนหมุนเวียนมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางการเติบโตของเมืองอย่างรวดเร็ว ขณะที่เราอาจยินดีกลับภาวะเศรษฐกิจไทยขยายตัวสูง (ในอนาคต) แต่อีกด้านหนึ่งวังวนของวงจรปัญหาสังคมจะยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว

# data[].attributes.attachment_link.title
จับตา'ปัญหาสังคม'คู่ขนาน การเติบโตของเมือง-เศรษฐกิจ | สรัญญา จันทร์สว่าง

# data[].attributes.attachment_link.description
ที่น่าตระหนก คือ ยิ่งมีวัตถุสนองความต้องการมากขึ้น ความต้องการก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีกไม่รู้จบ ขณะที่ความพยายามสรรหาเพื่อให้ได้สิ่งของวัตถุนั้นๆ มาครอบครองด้วยวิธีที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องตามระดับสำนึก กิเลสที่อยากมีอยากได้ สนับสนุนให้เกิดค่านิยมการบริโภคในรูปแบบต่างๆ ภาษาทางการตลาดอาจมองในเชิงพฤติกรรมการบริโภคที่เปลี่ยนแปลงไปเนื่องด้วย "ไลฟ์สไตล์" ที่ถูกประโคมโหมปลุกกระแสไลฟ์สไตล์คนรุ่นใหม่ที่ต้องเสพสินค้าและบริการที่แตกต่าง ไม่เหมือนใคร เป็นจุดขายของนักการตลาดสอดรับกับความเป็นปัจเจกบุคคล คนส่วนใหญ่มักคิดว่า การมีความพร้อมทางวัตถุจะทำให้ชีวิตมีความสงบสุข จึงชอบวิ่งตามวัตถุ สิ่งที่ยังไม่มีก็จะพยายามดิ้นรนหามา สิ่งที่มีอยู่แล้วก็ให้มีมากกว่าเดิม สิ่งที่ตามมาคือการกู้หนี้ยืมสิน เป็นที่มาของ ปัญหาหนี้ครัวเรือนของไทยในระดับสูง หนักว่านี้ คือ การกระทำทุจริต คอร์รัปชั่น ในระดับองค์กรทั้งภาครัฐและเอกชน ขณะที่ภาคสังคม ก่อเกิดปัญหาการลักเล็กขโมยน้อย ฉกชิงวิ่งราวดัง มิจฉาชีพ กลโกง รูปแบบต่างๆ ต้องยอมรับว่าปัญหาของสังคมไทยแต่นานกาลและยังคงดำรงอยู่ในวันนี้อย่างครบถ้วน ทั้งปัญหาความยากจน การขาดการศึกษาที่ดี ทำให้มีรายได้ต่ำ ประชากรจำนวนมากประกอบอาชีพเกษตรกรรม รับจ้าง ลักษณะอาชีพมีรายได้ไม่แน่นอน มีบุตรมากเกินไป รายได้ไม่พอกับรายจ่าย ที่สำคัญ ลักษณะนิสัยเฉื่อยชาและเกียจคร้าน ไม่ชอบทำงาน ทั้งภาวะการณ์หลงใหลในวัตถุ หรือชีวิตบนวัตถุนิยม และสภาพสังคม ความเป็นอยู่ดังกล่าว กรุยทางให้เดินเข้าสู่สิ่งที่เรียกว่า " อบายมุข " ดูบทความทั้งหมดของ สรัญญา จันทร์สว่าง ได้ง่ายมากขึ้น ไม่ว่าจะการเสี่ยงโชค ลุ้นหวย ชิงโชค ลุ้นรางวัล โดยคิดง่ายๆ จ่ายเงินก้อนเล็กๆ แลกโชคใหญ่ ทั้งที่รู้ว่าโอกาสของการครอบครองโชคใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่าย มีเพียง " หนึ่งในล้าน " หรือ " หนึ่งในสิบล้าน " หรือ " หนึ่งในร้อยล้าน " ในอนาคต ประเทศไทยและสังคมไทยจะยิ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ก้าวสู่การเป็น "สังคมเมือง" มากขึ้น การเปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรมเป็นสังคมอุตสาหกรรม นำสู่การเกิดค่านิยมใหม่ๆ วิถีชีวิตของคนจึงไม่พ้นวงจรของปัญหาสังคมข้างต้น ขณะเดียวกันการอยู่ร่วมกันในสังคมที่หากสมาชิกบางกลุ่มไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่สังคมวางไว้ แม้กระทั่งไม่ปฎิบัติตามธรรมเนียมประเพณีปฎิบัติ สามัญสำนักของการอยู่ร่วมกัน เมื่อขาดระเบียบ ...

# data[].attributes.body
ในสังคมที่ทํางาน มีการทรยศกันเพื่อประโยชน์ของตัวเอง

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
บริษัทของคุณมี "โจร" ทำงานอยู่ด้วยหรือไม่?

คนเหล่านี้อาจจะทำงานเก่ง มีความรู้ ความสามารถ มีความกระตือรือร้น หนักเอาเบาสู้ พร้อมช่วยเหลือองค์กรอยู่เสมอ และอยู่มานานจนมีตำแหน่งสูง คุณอาจจะไม่รู้เลยว่า เบื้องหลังการทำงานให้องค์กร เขากำลัง "โกง" องค์กร กอบโกยผลประโยชน์มิชอบเข้ากระเป๋าตนเองอยู่

ผู้นำองค์กรหรือเจ้าของบริษัทจำนวนไม่น้อย อาจกำลัง "พายเรือให้โจรนั่ง" ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว

สำนวน "พายเรือให้โจรนั่ง" หมายถึง การให้ความสนับสนุนคนไม่ดี นิยมนำมาใช้เมื่อบุคคลคนหนึ่งให้การสนับสนุนหรือค้ำจุนคนไม่ดีให้สามารถอยู่ได้อย่างสบาย จะโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม

ในช่วงที่ผ่านมามีข่าวใหญ่หลายข่าวที่สะท้อน "โจร" ในองค์กร ไม่ว่าจะเป็น ผู้จัดการธนาคารที่วางแผนอย่างเป็นระบบ เพื่อปล้นเงินนับพันล้านจากสถาบันอุดมศึกษา ข่าวการจัดซื้อจัดจ้างอุปกรณ์ต่างๆ ด้วยราคาที่สูงเกินจริง หรือเร็วๆ นี้ มีข่าวที่น่าเศร้า เมื่อชายคนหนึ่งตัดสินใจฆ่าตัวตาย เพราะถูกลูกน้องที่ทำงานมานานแอบโกงมาหลายปี จนตัวเองต้องขาดทุน เป็นหนี้เป็นสิน แต่ลูกน้องที่รับค่าจ้างรายวันกลับมีฐานะดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด...

พนักงานใหม่ๆ อาจจะไม่มีปัญหา แต่พวก "แก่วัดแก่วา" พวกที่คิดว่า องค์กรขาดพวกตนไม่ได้ รับผิดชอบเรื่องสำคัญ มีความชำนาญในงานจนหาคนใหม่ๆ มาแทนยาก คนเหล่านี้ถ้ามีโอกาสจะแสวงหาประโยชน์เข้าตนเองได้ง่ายโดยที่องค์กรไม่ทันระวังตัว

พนักงานที่อยู่มานานจนไว้วางใจได้มักจะเลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมๆ กับอำนาจการจัดการ การตัดสินใจที่เพิ่มขึ้นและเป็นอิสระมากขึ้น...ถ้าเขาเป็นคนดี องค์กรย่อมเจริญรุ่งเรือง ตรงกันข้าม ถ้าเกิดความโลภและความเห็น แก่ตัวเข้าครอบงำ เขาจะใช้อำนาจที่ไม่มีใครตรวจสอบนั้น...เพื่อตัวเอง

จากพนักงานประจำกลายเป็น "พนักงานแฝง" ใช้องค์กรเพื่อหาประโยชน์ส่วนตัว โดยไม่สนใจว่าองค์กรจะเสียหายอย่างไร เช่น แอบติดต่อลูกค้าบริษัท รับงานเอง โดยดึงดูดลูกค้าด้วยค่าบริการที่ถูกกว่าใช้บริการของบริษัท บางรายมีธุรกิจส่วนตัวเสริม จึงใช้เวลางานแอบทำงานของตน เป็นต้น

ที่เลวร้ายกว่านั้น อาจเป็น "พนักงานทรยศ" ความเจ็บปวดประการหนึ่งในฐานะผู้บริหารองค์กร คือ ถูกทรยศหักหลัง โดยพนักงานที่ร่วมงานกันมานาน จนเชื่อมั่น เชื่อมือ เชื่อถือ และเชื่อใจ... บริษัทเกิดใหม่หลายแห่ง เจ้าของคือพนักงานที่แยกตัวออกมาเปิดบริษัทเอง และดึง "ลูกค้า" ทั้งหมดของบริษัทที่ตนเคยทำงานอยู่ไปด้วย ...ทำให้บริษัทเดิมที่ตนเคยทำงานนั้นแทบล้มทั้งยืน

เรียนรู้จากสำนวนสุภาษิตไทย อาจช่วยแก้ไขไม่ให้เราพายเรือให้โจรนั่ง...

โบราณสุภาษิตไทยได้ให้คำสอนและคำแนะนำดีๆ หลายอย่างในการอยู่ร่วมกับคน และการจัดการคนที่มีพฤติกรรม ไม่เหมาะสม ซึ่งผมคิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ หากผู้บริหารเรียนรู้ที่จะนำมาปรับใช้ อาทิ

อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน จะจนใจเอง หมายถึง อย่าเชื่อใจผู้ใดง่ายเกินไป การมีลูกน้องที่ไว้ใจได้นั้น ย่อมเป็นเรื่องที่จำเป็นของเจ้าของบริษัท เพราะแน่นอนว่าเราไม่สามารถทำงานทุกอย่างได้ด้วยตนเอง แต่สุภาษิตนี้ก็เตือนใจได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าเราจะมีลูกน้องคนสนิทที่เชื่อใจได้มากเพียงใด แต่เราต้องบอกตัวเองเสมอว่า คนเราอาจเปลี่ยนแปลงได้ อาจไม่ซื่อสัตย์ อาจเห็นแก่ตัวมากกว่าเห็นแก่องค์กรได้ ต้องเตือนใจตัวเองให้ดี

ตัดไฟแต่ต้นลม หมายถึง ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป ด้วยการวางระบบทุกอย่างให้รัดกุม ทุกขั้นตอน เพื่อมิให้พนักงานมีโอกาสแสวงหาประโยชน์มิชอบได้ เป็นการป้องกันและปิดโอกาสไม่ให้ "ความโลภ" และ "ความเห็นแก่ตัว" ทำงาน เช่น การทำให้งานทุกอย่างโปร่งใส ตรวจสอบได้ การมอบหมายงานที่ต้องสร้างความรับผิดชอบต่อกันและกัน การโยกย้ายพนักงาน ไม่ให้ยึดติดในตำแหน่งเดิมนานเกินไป เป็นต้น

เขียนเสือให้วัวกลัว หมายถึง ทำอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งเสียขวัญหรือเกรงขาม ด้วยการออกกฎระเบียบ หรือทำสัญญากับพนักงานว่าด้วยเรื่องการประพฤติอย่างซื่อสัตย์ต่อองค์กร โดยกำหนดบทลงโทษที่รุนแรงหากกระทำผิด เพื่อให้เกิดความกลัว ไม่กล้าทำ เช่น จะต้องชดใช้ค่าเสียหายจากความผิดที่ได้กระทำไปด้วย และให้เซ็นชื่อรับทราบ เป็นต้น

ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก หมายถึง อบรมสั่งสอนเด็กให้เด็กประพฤติดีได้ง่ายกว่าสั่งสอนผู้ใหญ่ หากเรารู้ว่ามีพวก แก่วัดแก่วา อยู่มานาน ผู้บริหารต้องวางแผนเพื่อจัดการคนเหล่านี้ โดยอาจตั้งแผนกขึ้นมาใหม่ ฝึกพนักงานใหม่ๆ ที่สามารถควบคุมได้ แล้วค่อยๆ ลดบทบาทของแผนกไม้แก่เดิมๆ และย้ายคนพวกนั้นไปอยู่ในตำแหน่งที่ไม่สามารถหาผลประโยชน์ได้

ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม หมายถึง คนที่ทำแต่กรรมดี ย่อมจะได้ประสบกับสิ่งดีๆ จำไว้ว่า ถ้าเราจะต้องการจัดการโจรในองค์กร จำเป็นต้องกำจัดโจรในตัวเราให้สิ้นซากเสียก่อน ในฐานะผู้นำองค์กรจะต้องเป็นแบบอย่างให้เห็นว่าเป็นคนดี มีความกล้าหาญทางจริยธรรม ไม่มีนอกมีใน หากเราเป็นแบบอย่างที่ดี ย่อมเป็นพลังบันดาลใจให้ทุกคนในองค์กรทำตาม

"คนดีสำคัญกว่าทุกสิ่ง" ท่านพุทธทาสภิกขุ ได้กล่าวความจริงนี้ไว้ เราควรช่วยกันทำให้สังคมนี้เป็นที่ยืน ที่อยู่ของคนดี ด้วยการช่วยกันปิดโอกาสและช่องทางต่างๆ ไม่ให้กิเลสแห่งความโลภและความเห็นแก่ตัวฉกฉวยคุณธรรมในใจของเราไป

ที่มา:?โพสต์ทูเดย์
Monday, Feb 16, 2015 04:09

ศ.ดร.เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์
นักวิชาการอาวุโส มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
kriengsak@kriengsak.com,
http:// www.kriengsak.com

แหล่งที่มาของภาพ :?http://www.pressebox.de/uploads/thumbnail/width/400/height/320/id/656594.jpg

# data[].attributes.attachment_link.title
ทำอย่างไรถ้าเรากำลัง 'พายเรือให้โจรนั่ง'? - Drdancando

# data[].attributes.attachment_link.description
บริษัทของคุณมี "โจร" ทำงานอยู่ด้วยหรือไม่? คนเหล่านี้อาจจะทำงานเก่ง มีความรู้ ความสามารถ มีความกระตือรือร้น หนักเอาเบาสู้ พร้อมช่วยเหลือองค์กรอยู่เสมอ และอยู่มานานจนมีตำแหน่งสูง คุณอาจจะไม่รู้เลยว่า เบื้องหลังการทำงานให้องค์กร เขากำลัง "โกง" องค์กร กอบโกยผลประโยชน์มิชอบเข้ากระเป๋าตนเองอยู่ ผู้นำองค์กรหรือเจ้าของบริษัทจำนวนไม่น้อย อาจกำลัง "พายเรือให้โจรนั่ง" ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว สำนวน "พายเรือให้โจรนั่ง" หมายถึง การให้ความสนับสนุนคนไม่ดี นิยมนำมาใช้เมื่อบุคคลคนหนึ่งให้การสนับสนุนหรือค้ำจุนคนไม่ดีให้สามารถอยู่ได้อย่างสบาย จะโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม ในช่วงที่ผ่านมามีข่าวใหญ่หลายข่าวที่สะท้อน "โจร" ในองค์กร ไม่ว่าจะเป็น ผู้จัดการธนาคารที่วางแผนอย่างเป็นระบบ เพื่อปล้นเงินนับพันล้านจากสถาบันอุดมศึกษา ข่าวการจัดซื้อจัดจ้างอุปกรณ์ต่างๆ ด้วยราคาที่สูงเกินจริง หรือเร็วๆ นี้ มีข่าวที่น่าเศร้า เมื่อชายคนหนึ่งตัดสินใจฆ่าตัวตาย เพราะถูกลูกน้องที่ทำงานมานานแอบโกงมาหลายปี จนตัวเองต้องขาดทุน เป็นหนี้เป็นสิน แต่ลูกน้องที่รับค่าจ้างรายวันกลับมีฐานะดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด... พนักงานใหม่ๆ อาจจะไม่มีปัญหา แต่พวก "แก่วัดแก่วา" พวกที่คิดว่า องค์กรขาดพวกตนไม่ได้ รับผิดชอบเรื่องสำคัญ มีความชำนาญในงานจนหาคนใหม่ๆ มาแทนยาก คนเหล่านี้ถ้ามีโอกาสจะแสวงหาประโยชน์เข้าตนเองได้ง่ายโดยที่องค์กรไม่ทันระวังตัว พนักงานที่อยู่มานานจนไว้วางใจได้มักจะเลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมๆ กับอำนาจการจัดการ ...

# data[].attributes.body
คนในสังคมเมืองมักเห็นว่าเงินมีความสำคัญมากกว่าครอบครัว

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
มนุษย์ทุกคนต้องการความรัก ลูกๆ ของคุณก็เช่นเดียวกัน

เรื่อง : ไรเฟิลเบิร์ด ภาพ : AP

ชีวิตครอบครัวยุคใหม่ แตกต่างไปจาก ครอบครัวยุคเก่า โดยเฉพาะแม่ต้องออกมาทำงานนอกบ้านเช่นเดียวกับพ่อ ด้วยความจำเป็นทางเศรษฐกิจและสังคม ทำให้เวลาสำหรับลูกๆ น้อยลง ดังนั้นหากพ่อแม่ขาดการวางแผนเลี้ยงลูกที่ดีแล้ว ปัญหาย่อมเกิดขึ้นได้ เพราะไม่ว่าจะพยายามสรรหาสิ่งที่ดีให้กับลูกเพียงใด เช่น การศึกษาที่ดี กิจกรรมนอกโรงเรียนที่ดี ตลอดจนความสะดวกสบายในการจับจ่ายใช้สอย หรือชีวิตความเป็นอยู่ แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีค่ามากไปกว่า "เวลา" และ "ความรัก"

นพ.ทวีศิลป์ วิษณุโยธิน ผู้อำนวยการสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา บอกว่า ปัญหาลูกที่ไม่ได้รับการดูแลจากพ่อแม่นี้เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจากความจำเป็นทางเศรษฐกิจ ยังกล่าวถึงประเด็นทางกฎหมายด้วยว่า หลังจากแม่คลอดลูกแล้ว 3 เดือนแรกกฎหมายระบุให้ แม่หยุดงานได้เพื่อเลี้ยงลูก โดยที่ยังได้รับเงินเดือนอยู่ นั่นหมายความว่าลูกควรได้รับการเลี้ยงดูจากแม่โดยตรง

"สำหรับครอบครัวชนชั้นกลาง หลายๆ บริษัทเริ่มให้ความสำคัญกับครอบครัว โดยมีสถานรับเลี้ยงเด็กอยู่ภายในบริษัท เพื่อลดช่องว่างนี้ และเพื่อลดปัญหาการขาดงานของพ่อแม่ด้วย ซึ่งดีขึ้นมาในระดับหนึ่ง แต่บางแห่งไม่มี ก็ฝากเลี้ยงตามศูนย์รับเลี้ยงเด็กตามชุมชนต่างๆ ก่อนเข้าโรงเรียนอนุบาล พี่เลี้ยงเป็นคนในชุมชน แต่อัตราส่วนพี่เลี้ยงต่อเด็กคนหนึ่งดูแล 5-10 คน อาจจะเยอะ และโอกาสพลั้งเผลอ"

ไม่ว่าครอบครัวจะอยู่ในฐานะใด ความรักจากพ่อแม่ ที่ลูกต้องการนั้นเท่าเทียมกันหมด โดยเฉพาะเด็กในช่วง 7 ขวบ จะอยู่ในวัยที่เริ่มเลียนแบบพฤติกรรมของพ่อแม่ตามเพศของตนได้แล้ว

"แม้จะฝากพี่เลี้ยงไว้ เวลาที่มีค่าที่สุดคือ เมื่อพ่อแม่กลับมาหาลูก และไม่ใช่กลับมาแล้วนั่งอยู่เฉยๆ อุ้มวางบนตัก พ่อก็ดูทีวีไป หรือขนงานกลับมาทำต่อที่บ้าน อันนี้มีแต่ร่างกายอยู่ แต่ไม่มีปฏิสัมพันธ์กับลูกก็แย่ พ่อแม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับลูก เล่นกับเขา พูดกับเขา ไม่ใช่กลับมาลูกมานัวเนียผลักลูกออกจากตัวเพราะจะทำนั่นทำนี่ แล้วทำท่าเหนื่อยอ่อนทนไม่ไหวนั้นพ่อแม่คิดผิด เพราะอีกสักพักหนึ่งเขาโตมาจะผละจากอกพ่อแม่ไปเอง เมื่องานประสบความสำเร็จอยากอยู่กับลูกลูกก็ไม่เอาแล้ว"

หาเงินได้เยอะแค่ไหน ก็ซื้อความสุขไม่ได้ "ช่วงต้นของชีวิตต้องทำดีๆ ลงทุนในเรื่องอื่น ยังทำได้ ทำไมจะลงทุนกับความรักไม่ได้ เมื่อพ่อแม่ลงทุนไม่ดีตั้งแต่ต้นไม่ให้ความรักแก่ลูก จะมาต้องการความรัก ในช่วงบั้นปลายก็ไม่ได้ ไม่มีการลงทุนไหนที่สำคัญมากกว่าชีวิต การให้ความรัก เอาใจใส่ลูกมากๆ ตั้งแต่เขายังเป็นเด็กนี้คือการลงทุนที่ดีที่สุด พ่อแม่หลายคนอาจจะยังไม่ได้สัมผัสถึงความเจ็บปวด ปัญหาเหล่านี้ได้รับฟังจากพ่อแม่ มาเยอะ ฟังแล้วหดหู่แทน หากนั่งไทม์แมชีนย้อนเวลากลับไปได้คงจะดี ดังนั้นปมปัญหาตรงนี้ต้องเริ่มแก้ก่อนจะสาย"

การทุ่มเวลาในการหาเงินเพื่อครอบครัวจนลืมใส่ใจ ความรัก สักวันแรงพลังในการทำงานก็จะอ่อนล้า อย่าลืมว่าความรักจากครอบครัวเป็นพลังอันยิ่งใหญ่ที่จะผลักดันให้มีแรงกายแรงใจในการออกไปทำงานนอกบ้าน

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ความสัมพันธ์

# data[].attributes.attachment_link.title
เงินตรา หรือ ลูก สำคัญกว่า?

# data[].attributes.attachment_link.description
มนุษย์ทุกคนต้องการความรัก ลูกๆ ของคุณก็เช่นเดียวกัน เรื่อง : ไรเฟิลเบิร์ด ภาพ : AP ชีวิตครอบครัวยุคใหม่ แตกต่างไปจาก ครอบครัวยุคเก่า โดยเฉพาะแม่ต้องออกมาทำงานนอกบ้านเช่นเดียวกับพ่อ ด้วยความจำเป็นทางเศรษฐกิจและสังคม ทำให้เวลาสำหรับลูกๆ น้อยลง ดังนั้นหากพ่อแม่ขาดการวางแผนเลี้ยงลูกที่ดีแล้ว ปัญหาย่อมเกิดขึ้นได้ เพราะไม่ว่าจะพยายามสรรหาสิ่งที่ดีให้กับลูกเพียงใด เช่น การศึกษาที่ดี กิจกรรมนอกโรงเรียนที่ดี ตลอดจนความสะดวกสบายในการจับจ่ายใช้สอย หรือชีวิตความเป็นอยู่ แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีค่ามากไปกว่า "เวลา" และ "ความรัก" นพ.ทวีศิลป์ วิษณุโยธิน ผู้อำนวยการสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา บอกว่า ปัญหาลูกที่ไม่ได้รับการดูแลจากพ่อแม่นี้เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจากความจำเป็นทางเศรษฐกิจ ยังกล่าวถึงประเด็นทางกฎหมายด้วยว่า หลังจากแม่คลอดลูกแล้ว 3 เดือนแรกกฎหมายระบุให้ แม่หยุดงานได้เพื่อเลี้ยงลูก โดยที่ยังได้รับเงินเดือนอยู่ นั่นหมายความว่าลูกควรได้รับการเลี้ยงดูจากแม่โดยตรง "สำหรับครอบครัวชนชั้นกลาง หลายๆ บริษัทเริ่มให้ความสำคัญกับครอบครัว โดยมีสถานรับเลี้ยงเด็กอยู่ภายในบริษัท เพื่อลดช่องว่างนี้ และเพื่อลดปัญหาการขาดงานของพ่อแม่ด้วย ซึ่งดีขึ้นมาในระดับหนึ่ง แต่บางแห่งไม่มี ก็ฝากเลี้ยงตามศูนย์รับเลี้ยงเด็กตามชุมชนต่างๆ ก่อนเข้าโรงเรียนอนุบาล พี่เลี้ยงเป็นคนในชุมชน แต่อัตราส่วนพี่เลี้ยงต่อเด็กคนหนึ่งดูแล 5-10 คน อาจจะเยอะ และโอกาสพลั้งเผลอ" ไม่ว่าครอบครัวจะอยู่ในฐานะใด ความรักจากพ่อแม่ ที่ลูกต้องการนั้นเท่าเทียมกันหมด โดยเฉพาะเด็กในช่วง 7 ขวบ จะอยู่ในวัยที่เริ่มเลียนแบบพฤติกรรมของพ่อแม่ตามเพศของตนได้แล้ว "แม้จะฝากพี่เลี้ยงไว้ เวลาที่มีค่าที่สุดคือ เมื่อพ่อแม่กลับมาหาลูก และไม่ใช่กลับมาแล้วนั่งอยู่เฉยๆ อุ้มวางบนตัก พ่อก็ดูทีวีไป หรือขนงานกลับมาทำต่อที่บ้าน อันนี้มีแต่ร่างกายอยู่ แต่ไม่มีปฏิสัมพันธ์กับลูกก็แย่ พ่อแม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับลูก เล่นกับเขา พูดกับเขา ไม่ใช่กลับมาลูกมานัวเนียผลักลูกออกจากตัวเพราะจะทำนั่นทำนี่ แล้วทำท่าเหนื่อยอ่อนทนไม่ไหวนั้นพ่อแม่คิดผิด เพราะอีกสักพักหนึ่งเขาโตมาจะผละจากอกพ่อแม่ไปเอง เมื่องานประสบความสำเร็จอยากอยู่กับลูกลูกก็ไม่เอาแล้ว" หาเงินได้เยอะแค่ไหน ก็ซื้อความสุขไม่ได้ "ช่วงต้นของชีวิตต้องทำดีๆ ลงทุนในเรื่องอื่น ยังทำได้ ...

# data[].attributes.body
พ่อแม่ไม่ได้ใช้เวลาในการดูแลลูกๆ และปล่อยให้พวกเขาดูสื่อที่มีความรุนแรง

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
สื่อกับเด็กและเยาวชน

สื่อมีทั้งประโยชน์และโทษมากซึ่งกลุ่มที่น่าจะได้รับผลกระทบมากที่สุดคือกลุ่มเด็กและเยาวชนเพราะกลุ่มเด็กยังไม่มีประสบการณ์ ยังไม่รู้จักการแยกแยะ และกลุ่มเยาวชนเป็นกลุ่มที่กำลังมีการเปลี่ยนแปลงทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ จิตใจยังไม่มั่นคงแน่นอน เป็นวัยที่อยากรู้อยากลอง

เด็กมีแนวโน้มจะเป็นโรคอ้วนมากขึ้น โดยเฉพาะเด็กที่ชอบดูโทรทัศน์หรือวิดีโอจนติด มักจะไม่สนใจรับประทานอาหารหรือหากจะรับประทานก็เป็นขนมที่มีคุณค่าทางโภชนาการต่ำ จนเด็กหลายคนติดนิสัยกินจุบจิบ อ้วนแต่ไม่ปข็งแรง และมีปํญหาฟันผุ

พฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรง เด็กเล็กๆ เป็นวัยที่กำลังเลียนแบบ ยิ่งพบเห็นสื่อที่แสดงถึงความก้าวร้าวรุนแรง ใช้แต่อารมณ์และมุ่งแต่จะเอาชนะเป็นหลัก สภาพเช่นนี้กลายเป็นตัวหล่อหลอมพฤติกรรมให้เด็กจดจำและกระทำตาม จนในที่สุดอาจกลายเป็นพฤติกรรมประจำตัว
เด็กขาดพัฒนาการทางสังคม หากดูโทรทัศน์หรือเล่นวิดีโอเกมโดยไม่ควบคุมเรื่องเวลา เด็กจะขาดการเล่นรวมหมู่กับเพื่อนๆ ขาดทักษะในการอยู่ร่วมกัน การปรับตัวในสังคมจะไม่มี เพราะเด็กจะจดจ่ออยู่กับสิ่งเหล่านี้ จนปฏิเสธเรื่องราวต่างๆ รอบตัว
การใช้จ่ายแบบบริโภคนิยม เพราะอิทธิพลของการโฆษณาสินค้าในสื่อ ซึ่งการโฆษณาบางอย่างเกินความจริง เด็กขาดการวิเคราะห์ จำแนก เห็นแต่ความตื่นตาตื่นใจ และมุ่งหวังจะได้สินค้านั้น
เด็กจะมีลักษณะคิดวิเคราะห์น้อยลง โดยเฉพาะธรรมชาติของสื่อจะมีการนำเสนออย่างต่อเนื่อง ทำให้ไม่สามารถเปิดช่วงเวลาให้เด็กได้หยุดคิดเพื่อ ซึมซาบสาระมากนัก ยิ่งมีการกดรีโมตไปมา ทำให้เด็กมีแนวโน้มที่ได้เห็นมาก แต่ไม่เข้าใจมากนัก กลายเป็นความรู้ที่ผิวเผิน ขาดการสืบเนื่องทางความคิด และเมื่อเป็นเช่นนี้นานไปจะขาดการใช้เหตุผลและสติปัญญา
เด็กจะอ่านหนังสือน้อยลง เพราะสื่อสมัยนี้มีลักษณะเป็นการสื่อสารสองทาง ทำให้น่าสนใจกว่า เมื่ออ่านหนังสือน้อยลงมีผลกระทบให้เด็กขาดการพัฒนาในเรื่องภาษา เด็กอาจจะได้รับรู้คำศัพท์สำนวนภาษาใหม่ๆ จากภาษาพูด แต่จะไม่เข้าใจความหมายและวิธีใช้ที่ถูกต้องตามกาลเทศะ
จะส่งผลให้เด็กๆ รับเอาวัฒนธรรมโดยไม่รู้จักเลือก เช่น การแต่งกาย พฤติกรรมการบริโภค ยิ่งอิทธิพลการโฆษณายึดหลักการเป็นหนึ่งเดียวกันทั่วโลก เด็กๆ จะยิ่งถูกหล่อหลอมให้กลายเป็นอเมริกันชนน้อยๆ แต่ด้อยคุณภาพได้ง่าย
คุณคิดว่าจะทำอย่างไรเพื่อให้เด็กและเยาวชนได้ผลกระทบจากสื่อน้อยที่สุดหรือไม่ได้รับผลกระทบเลย

# data[].attributes.attachment_link.title
สื่อกับเด็กและเยาวชน

# data[].attributes.attachment_link.description
สื่อกับเด็กและเยาวชน สื่อมีทั้งประโยชน์และโทษมากซึ่งกลุ่มที่น่าจะได้รับผลกระทบมากที่สุดคือกลุ่มเด็กและเยาวชนเพราะกลุ่มเด็กยังไม่มีประสบการณ์ ยังไม่รู้จักการแยกแยะ ...

# data[].attributes.headline
พริม พราว มีน่า

# data[].attributes.subject
พริม พราว มีน่า

# data[].attributes.body
วัฒนธรรมแห่งการทำงานเต็มไปด้วยการแก็งแย่งชิงดีชิงเด่น

# data[].attributes.body
ชิงดีชิงเด่นโดยการทำสิ่งที่เห็นแก่ตัว แข็งขันกับคนอื่น เพื่อให้ตัวเองได้อยู่เหนือกว่าคนอื่น

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ทุกการแข่งขันเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าต้องเจอคู่แข่งใช้วิธีไม่เข้าท่า ด้วยการประจบประแจงเจ้านายจะทำอย่างไร
เรื่อง : แมงโก้หวาน ภาพ : อีพีเอ
การมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนร่วมงานเป็นการเสริมสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการทำงานในแง่บวกอย่างมาก เช่น ทำให้เกิดความสามัคคี การทำงานเป็นทีม และเป็นผลดีต่อองค์กรนั้นๆ แต่ในการทำงานย่อมมีเรื่องของการแข่งขันเป็นธรรมดา เพราะแต่ละคนก็ต้องการความก้าวในอาชีพการงาน

ถ้าการแข่งขันแข่งกันที่ความรู้ความสามารถจริงๆ ทุกคนก็ยอมรับได้ แต่ถ้าเป็นการแข่งขันด้วยวิธีที่ไม่ถูกต้องหรือไม่เหมาะสม เช่น บางคนทำงานเอาหน้า ประจบประแจงเลียแข้งเลียขาเจ้านาย ซึ่งเรื่องแบบนี้มีในทุกองค์กร ยากที่จะหลีกเลี่ยงได้ แล้วจะทำอย่างเราจึงจะอยู่ด้วยได้กับเพื่อนร่วมงานแบบนี้อย่างมีปกติและไม่ไปทุกข์ร้อนกับพฤติกรรมของเขา

พระราชธรรมนิเทศ หรือ พระอาจารย์พะยอม กัลยาโณ เจ้าอาวาสวัดสวนแก้ว จ.นนทบุรี ผู้เขียนหนังสือปัญหามีไว้แก้ไม่ได้มีไว้กลุ้ม ได้แนะวิธีในการคบคนในที่ทำงานไว้ 3 ระดับ และเป็น 3 ระดับที่จะทำให้หมดปัญหาไม่ต้องไปซีเรียสกับเพื่อนร่วมงานขาประจบแบบว่า

ประการแรก คนที่ต่ำเรา ต้องคบไว้เป็นเพื่อน เพื่อไว้ช่วยเหลือเรา

ประการที่สอง คนที่เหนือกว่าเรา ให้คบไว้เพื่อเป็นครูอาจารย์ เป็นธรรมดาเมื่อนักเรียนอยู่กับครูที่เหนือกว่า รู้มากกว่าก็จะเกิดการเรียนรู้ที่เป็นสุข แล้วเราก็จะฉลาดขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

ประการที่สาม คนที่เสมอกัน อย่าลืมเราต้องคบเขาไว้เป็นเพื่อนคู่คิด

พระอาจารย์พยอม แนะอีกว่า ถ้าแบ่งคนที่เราต้องคบหา หรือแม้กระทั่งคนที่เราคิดว่าเป็นคู่แข่งไว้ 3 ระดับแบบนี้เราก็จะไม่ทุกข์กับคนที่เราคบไม่ว่าเขาจะเป็นใคร เพราะทุกคนไม่ใช่คู่แข่ง จึงไม่ต้องไปสนใจว่า "ใครจะแข่งกับใคร"

"ถ้าเราไปยังเป็นทุกข์ กับคนที่เราคิดว่าเป็นคู่แข่ง อิจฉาว่าเขาเก่งกว่าเรา ดีกว่าเราเราก็โง่สองเด้ง ทั้งเก่งสู้เขาไม่ได้ ทั้งเป็นทุกข์ ถ้าปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพแบบนี้ก็เรียกว่ารับไปเต็มๆ ก็แล้วกัน จงถือคู่แข่งที่เก่งกว่าเป็นเหมือนครู เรียนรู้จากเขา เรียกว่าฉลาดสองเด้ง ฉลาดหนึ่งได้เรียนรู้ ฉลาดสองได้เป็นสุข" พระอาจารย์พะยอมชี้แนะ

# data[].attributes.attachment_link.title
การแข่งขันในที่ทำงาน

# data[].attributes.attachment_link.description
ทุกการแข่งขันเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าต้องเจอคู่แข่งใช้วิธีไม่เข้าท่า ด้วยการประจบประแจงเจ้านายจะทำอย่างไร เรื่อง : แมงโก้หวาน ภาพ : อีพีเอ การมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนร่วมงานเป็นการเสริมสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการทำงานในแง่บวกอย่างมาก เช่น ทำให้เกิดความสามัคคี การทำงานเป็นทีม และเป็นผลดีต่อองค์กรนั้นๆ แต่ในการทำงานย่อมมีเรื่องของการแข่งขันเป็นธรรมดา เพราะแต่ละคนก็ต้องการความก้าวในอาชีพการงาน ถ้าการแข่งขันแข่งกันที่ความรู้ความสามารถจริงๆ ทุกคนก็ยอมรับได้ แต่ถ้าเป็นการแข่งขันด้วยวิธีที่ไม่ถูกต้องหรือไม่เหมาะสม เช่น บางคนทำงานเอาหน้า ประจบประแจงเลียแข้งเลียขาเจ้านาย ซึ่งเรื่องแบบนี้มีในทุกองค์กร ยากที่จะหลีกเลี่ยงได้ แล้วจะทำอย่างเราจึงจะอยู่ด้วยได้กับเพื่อนร่วมงานแบบนี้อย่างมีปกติและไม่ไปทุกข์ร้อนกับพฤติกรรมของเขา พระราชธรรมนิเทศ หรือ พระอาจารย์พะยอม กัลยาโณ เจ้าอาวาสวัดสวนแก้ว จ.นนทบุรี ผู้เขียนหนังสือปัญหามีไว้แก้ไม่ได้มีไว้กลุ้ม ได้แนะวิธีในการคบคนในที่ทำงานไว้ 3 ระดับ และเป็น 3 ระดับที่จะทำให้หมดปัญหาไม่ต้องไปซีเรียสกับเพื่อนร่วมงานขาประจบแบบว่า ประการแรก คนที่ต่ำเรา ต้องคบไว้เป็นเพื่อน เพื่อไว้ช่วยเหลือเรา ประการที่สอง คนที่เหนือกว่าเรา ให้คบไว้เพื่อเป็นครูอาจารย์ เป็นธรรมดาเมื่อนักเรียนอยู่กับครูที่เหนือกว่า รู้มากกว่าก็จะเกิดการเรียนรู้ที่เป็นสุข แล้วเราก็จะฉลาดขึ้นเรื่อยๆ ด้วย ประการที่สาม คนที่เสมอกัน อย่าลืมเราต้องคบเขาไว้เป็นเพื่อนคู่คิด พระอาจารย์พยอม แนะอีกว่า ถ้าแบ่งคนที่เราต้องคบหา หรือแม้กระทั่งคนที่เราคิดว่าเป็นคู่แข่งไว้ 3 ระดับแบบนี้เราก็จะไม่ทุกข์กับคนที่เราคบไม่ว่าเขาจะเป็นใคร เพราะทุกคนไม่ใช่คู่แข่ง จึงไม่ต้องไปสนใจว่า "ใครจะแข่งกับใคร" "ถ้าเราไปยังเป็นทุกข์ กับคนที่เราคิดว่าเป็นคู่แข่ง อิจฉาว่าเขาเก่งกว่าเรา ดีกว่าเราเราก็โง่สองเด้ง ทั้งเก่งสู้เขาไม่ได้ ทั้งเป็นทุกข์ ถ้าปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพแบบนี้ก็เรียกว่ารับไปเต็มๆ ก็แล้วกัน จงถือคู่แข่งที่เก่งกว่าเป็นเหมือนครู เรียนรู้จากเขา เรียกว่าฉลาดสองเด้ง ฉลาดหนึ่งได้เรียนรู้ ฉลาดสองได้เป็นสุข" พระอาจารย์พะยอมชี้แนะ

# data[].attributes.body
ความรุนแรงของสื่อทำให้เด็กมีพฤติกรรมเลียนแบบ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
พฤติกรรมเลียนแบบในเด็ก

พฤติกรรมการเลียนแบบจะสามารถอธิบายตามแนวคิดและทฤษฎีจิตวิทยาของบันดูราได้ว่า การเรียนรู้ของมนุษย์ส่วนมากนั้นเป็นการสังเกตจนเกิดการเลียนแบบเพราะมนุษย์มีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมรอบตัวอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าเด็กจะเห็นพ่อ แม่ เพื่อน หรือแม้กระทั่งบุคคลจากสื่อต่าง ๆ ทำพฤติกรรมเช่นใด เด็กจะซึมซับพฤติกรรมนั้นมา เช่น เด็กผู้ชายเห็นแม่ทาลิปสติก และสวมรองเท้าส้นสูง เด็กจะเกิดการเรียนรู้และเริ่มมีพฤติกรรมเลียนแบบแม่ โดยการนำลิปสติกมาทาที่ปากและสวมรองเท้าส้นสูงของแม่ ทั้ง ๆ ที่พฤติกรรมดังกล่าวไม่ใช่กิจวัตรของผู้ชาย เพราะเด็กยังไร้เดียงสาจึงไม่เข้าใจพฤติกรรมของผู้ใหญ่

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ผู้ปกครองหลายคนอาจจะรู้สึกไม่สบายใจว่าลูกน้อยจะเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่ดี และจะส่งผลเสียตามมา แต่พฤติกรรมเลียนแบบนี้สามารถควบคุมได้เพียงผู้ปกครองเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่เด็ก หากเด็กเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่ดีมาจากเพื่อน หรือบุคคลอื่นก็ควรอธิบายให้เด็กฟังว่าสิ่งที่เขาทำนั้นไม่ดี พร้อมบอกพฤติกรรมที่ควรทำตามและที่ไม่ควรทำตาม ​

พฤติกรรมที่เด็กสามารถเลียนแบบได้

พฤติกรรมการใช้สิ่งเสพติด หากเด็กอยู่ในสังคมที่ไม่ดีและได้เห็นพฤติกรรมของคนรอบข้างที่ใช้สารเสพติด หรือสูบบุหรี่ ดื่มแอลกอฮอล์ก็สามารถส่งต่อพฤติกรรมมาสู่เด็กได้ทำให้เด็กเลียนแบบและส่งผลเสียทำให้ติดสารเสพติดในเวลาต่อมา

การแก้ไขพฤติกรรมที่เด็กเลียนแบบจนกลายเป็นนิสัยถือว่าทำได้ยาก ด้วยการอธิบายพูดคุยถึงความไม่เหมาะสมของพฤติกรรมและชี้นำแนวทางที่ถูกต้อง อย่างไรก็ตามวิธีนี้ยังคงต้องใช้เวลาพอสมควร แต่ถ้าหากเด็กมีพฤติกรรมรุนแรงเกินเยียวยาได้ อาจต้องถึงขั้นพบจิตแพทย์เพื่อปรึกษาและรับคำแนะนำต่อไป ดังนั้นหากการแก้ปัญหาทำได้ยากการป้องกันไม่ให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบจึงเป็นสิ่งที่ง่ายกว่า เช่น

สิ่งสำคัญนอกเหนือจากที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ผู้ปกครองควรระมัดระวังนั่นคือ สื่อออนไลน์ที่เด็ก ๆ สามารถเข้าถึงได้ง่ายทุกที่ทุกเวลา การปล่อยให้เด็กอยู่กับสิ่งเหล่านี้โดยไม่มีคนคอยแนะนำจะส่งผลให้เด็กเกิดการเลียนแบบในสิ่งที่ไม่เหมาะสมได้เช่นกัน

# data[].attributes.attachment_link.title
เด็กกับพฤติกรรมเลียนแบบ

# data[].attributes.attachment_link.description
พฤติกรรมเลียนแบบในเด็ก พฤติกรรมการเลียนแบบจะสามารถอธิบายตามแนวคิดและทฤษฎีจิตวิทยาของบันดูราได้ว่า ...

# data[].attributes.body
การเลี้ยงดูเด็กโดยการใช้สื่อรุนแรงจะทำให้เด้กมีนิสัยที่ก้าวร้าว

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เด็กส่วนใหญ่ใช้เวลาอยู่หน้าจอทีวีวันละหลายๆ ชั่วโมง ดังนั้นรายการโทรทัศน์จึงมีอิทธิพลอย่างมากต่อค่านิยมและความประพฤติของเด็ก น่าเสียดายที่รายการโทรทัศน์มากมายในปัจจุบันเต็มไปด้วยความรุนแรง มีการศึกษานับร้อยที่พยายามดูผลของความรุนแรงทางโทรทัศน์ต่อเด็กและวัยรุ่น ซึ่งพอสรุปได้ดังนี้

1.ทำให้เด็ก "ชินชา" กับความรุนแรงและความน่ากลัว เห็นเป็นเรื่องธรรมดา

2.เด็กจะค่อยซึมซับความคิดที่ว่า ความรุนแรงเป็นวิธีแก้ปัญหาเข้าไป

3.เกิดการเลียนแบบความรุนแรงที่เห็นจากทีวี

4.มีการทำตัวให้เหมือนตัวละคร ซึ่งอาจเป็นทั้งผู้กระทำหรือเหยื่อ

การได้ชมความรุนแรงบ่อยๆ อาจทำให้เด็กก้าวร้าวขึ้น บางครั้งการได้ชมเพียงครั้งเดียวก็อาจเพิ่มความก้าวร้าวได้ เด็กที่ได้ชมรายการที่แสดงความรุนแรงอย่างเหมือนจริงบ่อยๆ หรือไม่เคยถูกสอนเกี่ยวกับความรุนแรง จะมีโอกาสที่จะเลียนแบบสิ่งที่เขาได้ดูมากขึ้น ผลของรายการทีวีต่อเด็กอาจแสดงทันที หรือค่อยๆ ปรากฎภายหลังหลายปีก็ได้ ทั้งหมดไม่ได้หมายความว่า โทรทัศน์เป็นที่มาของความรุนแรงเพียงแหล่งเดียว แต่ก็เป็นแหล่งใหญ่ไม่น้อย

ผู้ปกครองสามารถป้องกันเด็กๆจากการได้รับอิทธิพลจากรายการทีวีเหล่านั้น ได้ดังนี้

1.สนใจรายการที่เด็กกำลังชม ร่วมชมไปกับเขาด้วยในบางโอกาส และสอนถึงสิ่งที่เหมาะสมหรือไม่เหมาะสมเกี่ยวกับเนื้อหา

2.จำกัดเวลาที่เด็กจะดูทีวี ในแต่ละวันให้เหมาะสม

3.ชี้ให้เด็กเห็นว่าถึงแม้ตัวแสดงจะไม่ได้รับบาดเจ็บหรือตายจริง แต่ความรุนแรงเท่ากันนั้นนอกจออาจทำให้เกิดการเจ็บปวดหรือเสียชีวิตจริงๆได้

4.ปฏิเสธหากเด็กจะดูรายการที่ขึ้นชื่อว่า "โหด" หรือ "รุนแรง" ให้เปลี่ยนช่องหรือปิดทีวีเลยเมื่อเห็นว่ามีการแสดงที่ก้าวร้าวขึ้น และอธิบายให้เด็กเข้าใจว่ารายการเหล่านี้ไม่ดีอย่างไร

5.แสดงความไม่เห็นด้วยต่อฉากหรือตอนที่มีความรุนแรงต่อหน้าเด็ก เน้นให้เด็กทราบว่าความรุนแรงไม่ใช่ทางออกของปัญหา

6.เพื่อลดแรงพลักดันจากเพื่อน ควรติดต่อผู้ปกครองเด็กคนอื่นๆให้ปฏิบัติคล้ายๆกัน ทั้งในเรื่องจำกัดเวลาและชนิดของรายการที่อนุญาตให้เด็กได้ชม

ผู้ปกครองควรใช้มาตราการเหล่านี้กับรายการที่แสดงสิ่งอื่นที่ไม่เหมาะสม มีเรื่องการเหยียดหยาม หรือเรื่องเพศบ่อยๆ ระยะเวลาที่เด็กดูทีวีควรเหมาะสม เนื่องจากการดูทีวีอาจจะทำให้เด็กไม่มีโอกาสพบปะพูดคุยกับคนอื่น หรือทำกิจกรรมอื่นที่เป็นประโยชน์ เช่น อ่านหนังสือ เส่นกีฬากับกลุ่มเพื่อน หากผู้ปกครองเป็นห่วงผลของรายการโทรทัศน์ต่อบุตรหลานอย่างมาก ควรขอเข้ารับคำปรึกษาจากจิตแพทย์เด็กเพื่อหาแนวทางแก้ไข

ที่มา: เว็บไซต์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล

# data[].attributes.attachment_link.title
เด็กกับการดูสื่อที่รุนแรง

# data[].attributes.attachment_link.description
เด็กส่วนใหญ่ใช้เวลาอยู่หน้าจอทีวีวันละหลายๆ ชั่วโมง ดังนั้นรายการโทรทัศน์จึงมีอิทธิพลอย่างมากต่อค่านิยมและความประพฤติของเด็ก น่าเสียดายที่รายการโทรทัศน์มากมายในปัจจุบันเต็มไปด้วยความรุนแรง ...

# data[].attributes.body
ความสำคัญของบุพการีลดน้อยเมื่อคนให้ความสำคัญกับเงินมากกว่า

# data[].attributes.headline
พริม พราว มีน่า

# data[].attributes.subject
พริม พราว มีน่า

# data[].attributes.body
สื่อที่มีความรุนแรงเห็นเป็นสิงที่ธรรมดา แต่ตอนในเรื่องจริงสังคมจะเห็นเป็นสิงที่ไม่ดี

# data[].attributes.body
คนในสังคมเมืองมักใจให้คุณค่ากับแฟนตนเองมากกว่าแม่ของตนเอง

# data[].attributes.body
ช่วงเวลาที่ยังเป็นวัยรุ่นจะมีอารมและนิสัยที่แปรปรวน

# data[].attributes.body
ความเลี้ยงลูกที่เป็นวัยรุ่นของพ่อแม่

# data[].attributes.body
สะท้อนพฤติกรรมคนต่างๆจากสื่อที่ไม่เหมาะสมกับอายุ, การที่ครอบครัวเลี้ยงดูลูกแบบไม่ใกล้ชิดแล้วให้เด็กติดตามสื่อแล้วแสดงออกมาเป็นสิ่งธรรมดาในสังคม https://www.thaihealth.or.th/Content/38849-%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%87%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%204.0%20%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AD.html

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เลี้ยงลูกถูกวิธีในยุค 4.0 ด้วยสื่ออิเล็กทรอนิกส์

ปฏิเสธไม่ได้ว่าในยุคปัจจุบัน สื่ออิเล็กทรอนิกส์อย่างแท็บเล็ต สมาร์ทโฟน ได้กลายมาเป็นเครื่องฆ่าเวลา เพื่อนคลายเหงา หรือเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของเราไปแล้ว ยิ่งในยุคไทยแลนด์ 4.0 ที่ได้ส่งเสริมการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์กับเด็กอย่างกว้างขวาง แต่รู้หรือไม่ว่า...

เด็กแรกเกิดถึงอายุ 2 ปี ยังไม่สามารถแปลงภาพและเสียงที่พบเห็น และได้ยินจากสื่อหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ทุกประเภทมาเป็นความรู้ที่จะใช้กับโลกแห่งความเป็นจริงได้ด้วยตนเอง

เด็กวัยนี้เป็นวัยที่สมองมีการเจริญเติบโต ทำให้มีพัฒนาการทุกด้านอย่างรวดเร็ว ทั้งด้านกล้ามเนื้อ ภาษา สติปัญญา และด้านอารมณ์ สังคม เด็กวัยนี้จะต้องเรียนรู้ โดยการสำรวจสิ่งแวดล้อมรอบตัว ภายใต้การสอน การนอน การแยกแยะสิ่งถูกผิด การคุ้มครองอันตรายโดยผู้เลี้ยงดูอย่างใกล้ชิด

เพื่อให้พ่อแม่ดูแลลูกในวัยที่กำลังเจริญเติบโตและพร้อมที่จะเรียนรู้อยู่ทุกเมื่อ Happy Mom.Life มีข้อมูลการศึกษาวิจัยจากคุณหมอผู้เชี่ยวชาญ เพื่อให้พ่อแม่นำไปปรับใช้ในการดูแลลูกรักให้ใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ได้อย่างถูกทาง

ปัญหาที่เกิดจากการเลี้ยงลูกด้วยมือถือที่คุณแม่มือใหมม่ต้องใส่ใจ
goodtoknow.media.ipcdigital.co.uk
เด็กแรกเกิดถึงอายุ 2 ปี ใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์มากขึ้น

ในการศึกษาวิจัยของ นายแพทย์วีระศักดิ์ ชลไช ยะ หัวหน้าสาขาวิชาพัฒนาการและการเจริญเติบโต ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พบว่า เด็กได้รับสื่ออิเล็กทรอนิกส์ตั้งแต่อายุ 1 เดือนครึ่ง เมื่ออายุ 1 ปี ได้รับถึงร้อยละ 99.7 และได้รับเฉลี่ย 4 ชั่วโมงต่อวัน เพิ่มขึ้นเป็น 5 ชั่วโมงต่อวันที่อายุ 18 เดือน สื่ออิเล็กทรอนิกส์ส่วนใหญ่เป็นทีวี แต่แนวโน้มจะมีการดูรายการทีวี เพลง การ์ตูนผ่านระบบอินเตอร์เนต สมาร์ทโฟน และแท็บเล็ตมากขึ้นอย่างรวดเร็ว

สื่ออิเล็กทรอนิกส์กระทบสมองและพัฒนาการของเด็ก

การวิจัยยังพบอีกว่า เด็กที่ได้รับสื่ออิเล็กทรอนิกส์ตั้งแต่อายุ 6-18 เดือน มีพฤติกรรมการแยกตัว การต่อต้านมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากเป็นการได้รับสื่อสำหรับผู้ใหญ่

ผลต่อพฤติกรรมด้านภาษาพบว่า สื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่เป็นสื่อการศึกษา ถูกออกแบบมาให้ส่งเสริมการพูด การใช้ภาษาที่ชัดเจนให้กับเด็กปฐมวัย จะสามารถช่วยพัฒนาการด้านภาษาของเด็กได้ แต่การดูรายยการบันเทิงทั่วไปเป็นระยะเวลายาวนานต่อวัน กลับมีผลให้พัฒนาการทางภาษาของเด็กล่าช้า

ผลต่อพัฒนาการด้านการใช้สมองระดับสูงในการแก้ปัญหา คิดสร้างสรรค์พบว่า เด็กที่ใช้สื่อเป็นระยะเวลายาวนานจะทำให้ความสามารถระดับสูงล่าช้า ความสามารถของสมองระดับสูงจะส่งผลต่อความสำเร็จในการเรียน การทำงาน การดำเนินชีวิตในครอบครัวและสังคม

ผลต่อการนอนพบว่า สื่อที่มีเนื้อหารุนแรง และได้รับช่วงหัวค่ำ จะทำให้มีปัญหาการนอนในเด็กปฐมวัย

ผลต่อพฤติกรรมก้าวร้าวพบว่า เด็กที่ได้รับสื่อที่มีความรุนแรง นำไปสู่พฤติกรรมก้าวร้าว นอกจากนั้นการศึกษาที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ยังพบอีกว้า การใช้สื่อที่มีความรุนแรงเป็นระยะเวลานาน มีความสัมพันธ์กับภาวะซนและสมาธิสั้น
การเลี้ยงลูกด้วยมือถือในทางที่ผิดเกิดปัญหาได้
เพราะพ่อแม่ เด็ก หรือใครที่ทำให้เด็กใช้สื่อนานเกินควร
novakdjokovicfoundation.org การเลี้ยงลูกด้วยมือถือเรื่องสำคัญที่คุณแม่มือใหม่ต้องระวังก่อนเกิดปัญหา

หลีกเลี่ยงการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ก่อนอายุ 2 ปี

อายุ 2-5 ปี ควรจำกัดการรับสื่อหน้าจอทุกประเภทไม่เกิน 1 ชั่วโมงต่อวัน

หากจะให้ลูกใช้สื่อผ่านจอควรเลือกโปรแกรมที่มีคุณภาพเหมาะสมตามวัย และใช้ร่วมกับเด็ก

หลีกเลี่ยงไม่ให้เด็กได้รับสื่อผ่านจอเองตามลำพัง

หลีกเลี่ยงการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ก่อนนอน

มีหลายปัจจัยที่ทำให้เด็กใช้สื่อนานและมีผลกระทบต่อสมองและพัฒนาการ ปัจจัยจากตัวเด็กเอง เช่น เด็กที่มีพื้นฐานทางอารมณ์เป็นเด็กเลี้ยงยาก เด็กที่มีปัญหาพัฒนาการ ทำให้เด็กใช้สื่อมาก ปัจจัยจากตัวพ่อแม่ เช่น พ่อแม่ที่ใช้สื่อมาก พ่อแม่เลี้ยงดูแบบปล่อยปละละเลย ตามใจ ทำให้เด็กใช้สื่อมาก รายการผู้ใหญ่ รายการความรุนแรง หรือรายการบันเทิงที่ไม่ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นสื่อสำหรับเด็กปฐมวัยโดยเฉพาะ การปล่อยให้เด็กดูคนเดียว ไม่มีการพูดสื่อสารระหว่างดู และใช้สื่อในห้องนอน เป็นปัจจัยที่มีผลกระทบต่อสมองและพัฒนาการ

พ่อแม่ต้องรู้ เพื่อการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์อย่างถูกต้องเหมาะสมของลูกรัก

นอกจากการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่พ่อแม่ต้องให้ความระมัดระวัง ให้ใช้อย่างถูกต้องและเหมาะสมแล้ว พ่อแม่ควรส่งเสริมการออกกำลังกาย เล่นตามวัน อ่านหนังสือ และมีปฎิสัมพันธ์กับเด็กอื่นอย่างพอเพียง เพื่อให้ลูกเติบโตเป็นเด็กที่มีพัฒนาการทางด้านสมองและพัฒนาการด้านอื่น ๆ อย่างสมวัยนะคะ

# data[].attributes.attachment_link.title
เลี้ยงลูกถูกวิธีในยุค 4.0 ด้วยสื่ออิเล็กทรอนิกส์

# data[].attributes.attachment_link.description
เลี้ยงลูกถูกวิธีในยุค 4.0 ด้วยสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ปฏิเสธไม่ได้ว่าในยุคปัจจุบัน สื่ออิเล็กทรอนิกส์อย่างแท็บเล็ต สมาร์ทโฟน ได้กลายมาเป็นเครื่องฆ่าเวลา เพื่อนคลายเหงา หรือเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของเราไปแล้ว ยิ่งในยุคไทยแลนด์ 4.0 ที่ได้ส่งเสริมการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์กับเด็กอย่างกว้างขวาง แต่รู้หรือไม่ว่า...

# data[].attributes.headline
พริม พราว มีน่า

# data[].attributes.subject
พริม พราว มีน่า

# data[].attributes.body
วัยรุ่นมักจะไม่พอใจกับวิธีที่พ่อแม่ตนเลี้ยงมาแต่พอโตขึ้นก็เลี้ยงลูกตัวเองแบบที่โดนเลี้ยงมาตอนเด็กๆ

https://th.theasianparent.com/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99

# data[].attributes.headline
พริม พราว มีน่า

# data[].attributes.subject
พริม พราว มีน่า

# data[].attributes.body
พ่อแม่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อลูก

# data[].attributes.body
พฤติกรรมต่อต้านของเด็กวัยรุ่น

# data[].attributes.body
ความโลภเพื่อตำแหน่งสูงในสถานที่ทำงานที่มีการแข่งขันสูงจำเป็นต้องมีจิตใจที่รวดเร็วและรู้ทัน

https://www.bbc.com/thai/international-48108042

# data[].attributes.body
สังคมมักจะชอบสร้างสื่อที่มีความรุนแรชึ่งให้ความบันเทิงต่อผู้ชม ทำให้เด็ก ๆ ดูสื่อมากขึ้นและมีความสุขขณะดูสื่อ

# data[].attributes.body
การเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น อารมณ์ ความคิด เริ่มเห็นต่างจากพ่อแม่ เขารู้สึกว่าพ่อแม่ไม่เข้าใจเขา

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
วัยรุ่นหรือเด็กในช่วงอายุ 10-19 ปี เป็นช่วงแห่งการเปลี่ยนผ่านระหว่างการเติบโตจากเด็กเพื่อก้าวไปเป็นผู้ใหญ่ โดยในช่วงวัยนี้จะเกิดความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นทางร่างกาย จิตใจ อารมณ์ รวมไปถึงสภาพแวดล้อมรอบตัว ซึ่งการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ล้วนมีกระทบต่อตัววัยรุ่นทั้งทางตรงและทางอ้อม จึงอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมวัยรุ่นจึงเป็นช่วงวัยที่มีความสร้างสรรค์และดุดันได้ในเวลาเดียวกัน

ทำไมการสื่อสารกับวัยรุ่นจึงสำคัญ

การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนเมื่อก้าวเข้าสู่วัยรุ่นส่งผลให้ร่างกายเติบโต มีอารมณ์อ่อนไหวและรุนแรงในแบบที่แม้แต่ตัวเด็กเองก็อาจไม่เข้าใจ การสื่อสารที่ไม่เหมาะกับช่วงวัยก็อาจทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวแย่ลงและเพิ่มระยะห่างมากขึ้น ยิ่งถ้าเกิดการโต้ตอบกันด้วยอารมณ์ที่ไม่เข้าใจหรือลงโทษอย่างรุนแรงก็อาจทำให้เกิดบาดแผลในใจ หากปล่อยทิ้งไว้อาจส่งผลต่อการเรียน เกิดพฤติกรรมที่รุนแรงขึ้น หรือนำไปสู่การใช้

แต่ในทางกลับกันหากมีวิธีการสื่อสารที่เหมาะกับพฤติกรรมและช่วงวัยก็อาจทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวดียิ่งขึ้น ทุกฝ่ายเกิดความเข้าใจในความคิดและความรู้สึกของกันมากยิ่งขึ้น ซึ่งจะช่วยผลักดันให้เกิดพฤติกรรมที่เหมาะสมกับช่วงวัยและสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีในอนาคต

สื่อสารกับวัยรุ่นอย่างไรให้มีประสิทธิภาพ

การสื่อสารกับคนช่วงวัยนี้ไม่เพียงแค่ให้ข้อมูล แต่ควรบอกถึงเจตนาและเลือกวิธีการสื่อสารอย่างเหมาะสม ซึ่งอาจส่งผลดีต่อความสัมพันธ์มากขึ้น โดยเทคนิคในการสื่อสารกับเด็กวัยรุ่นมีดังนี้

นอกจากการสื่อสารแล้ว ยังมีอีกหลายวิธีที่อาจช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้ปกครองและเด็ก เช่น สนับสนุนในกิจกรรมที่ลูกมีความสนใจ ยอมรับในตัวตนที่เด็กเป็นพร้อมให้คำแนะนำที่ดีอยู่เสมอ อย่าเร่งรัดหรือกดดันมากเกินไป ตั้งกฎอย่างสมเหตุสมผล หรือเข้าไปมีส่วนร่วมกับลูกในด้านต่าง ๆ เป็นต้น อย่างไรก็ตาม หากพ่อแม่มีปัญหาในการสื่อสารกับลูกที่เป็นวัยรุ่น สามารถปรึกษานักจิตวิทยาเด็กหรือคุณครูของเด็กเพื่อขอคำแนะนำ ซึ่งอาจช่วยให้ความสัมพันธ์นั้นราบรื่นขึ้น

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
เจริญพันธุ์ก่อนวัย

# data[].attributes.attachment_link.title
วัยรุ่น วัยว้าวุ่นกับวิธีสื่อสารเพื่อสร้างความสัมพันธ์

# data[].attributes.attachment_link.description
วัยรุ่นหรือเด็กในช่วงอายุ 10-19 ปี เป็นช่วงแห่งการเปลี่ยนผ่านระหว่างการเติบโตจากเด็กเพื่อก้าวไปเป็นผู้ใหญ่ โดยในช่วงวัยนี้จะเกิดความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นทางร่างกาย จิตใจ อารมณ์ ...

# data[].attributes.headline
ความขัดแย้งของคนในครอบครัวที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกัน

# data[].attributes.subject
ความขัดแย้งของคนในครอบครัวที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกัน

# data[].attributes.headline
สังคมที่ไม่เห็นคุณค่าของความเป็นคน มีความดูถูกกัน

# data[].attributes.subject
สังคมที่ไม่เห็นคุณค่าของความเป็นคน มีความดูถูกกัน

# data[].attributes.headline
การทำร้ายผู้อื่นทั้งทางร่างกายและจิตใจ ทำให้ผู้นั้นไม่สามารถอยู่ในสังคมได้เหมือนคนปกติ

# data[].attributes.subject
การทำร้ายผู้อื่นทั้งทางร่างกายและจิตใจ ทำให้ผู้นั้นไม่สามารถอยู่ในสังคมได้เหมือนคนปกติ

# data[].attributes.body
ความไม่เห็นคุณค่าของการกตัญญูต่อพ่อแม่

# data[].attributes.body
การให้ความสำคัญกับแฟนมากกว่าพ่อแม่และเปย์แฟน ไม่กตัญญูต่อพ่อแม่ที่อยู่ชนบท

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
บทความหนทางสลัดทุกข์ : คนเราทุกวันนี้มีวิชาความรู้มากยิ่งไกลจากพ่อแม่มาก ยิ่งศึกษาสูงเท่าไร ยิ่งทอดทิ้งพ่อแม่มากขึ้นเท่านั้น ต่อไปพ่อแม่จะต้องเดียวดาย เพราะเขาไม่ศึกษาธรรมะ เขาไม่ศึกษาเรื่องพระพุทธศาสนา...เรื่องกตัญญูรู้คุณ เขามัวศึกษาแต่ความเจริญทางวัตถุ เขาจะต้องทอดทิ้งให้เราเป็นคนแก่ที่ไร้สาระ ถูกทอดทิ้งให้ลำบาก

สมัยก่อน คนเราไม่ได้มีการศึกษาอะไรกันมาก คนจะรักพ่อรักแม่ ดูแลพ่อแม่ยันตาย ถ้าเราศึกษามากเท่าไรเราต้องศึกษาธรรมะมากเท่านั้น ให้ธรรมะเจริญในใจของเราจนเกิดความรู้ความเข้าใจ เราจะได้ไม่ทอดทิ้งผู้มีพระคุณ

อย่าไปกังวลว่า ถ้าคุณจากไป อะไรจะเกิดขึ้น... เพราะเมื่อกลายเป็นผงธุลีไปแล้ว ใครเขาจะยกย่องชื่นชมหรือตำหนิประณามอย่างไร คุณจะไปรู้สึกรู้สาอะไรได้ลูกของคุณเขาจะเป็นอย่างไร...ก็อย่าเป็นห่วงให้มากนัก พวกเขา ต่างก็มีจุดหมายและหนทางชีวิตของตนเอง

ตายไปแล้ว...คุณก็ยังไม่เลิกเป็นทาสของลูกๆ อีกหรือ อย่าคาดหวังอะไรมากจากเด็กๆ ต่อให้คุณชุบเลี้ยงใคร ไว้ดูแลคุณ ยามแก่เฒ่า เขาก็ต้องวุ่นวายกับการงานและภาระผูกพันต่างๆ เกินกว่าจะมีเวลามาช่วยเหลือ ดูแลอะไรคุณได้มากนัก

ส่วนลูกจริงๆ นั้น ก็อาจจะกำลัง ทะเลาะกัน เพื่อแย่งทรัพย์สมบัติของคุณอยู่ ทั้งๆ ที่คุณยังมีชีวิตอยู่ก็ได้

ดีขึ้นมาหน่อย ก็อาจจะแค่แอบ ภาวนาให้คุณอย่าใช้เงินให้มากและรีบจากไปเสียเร็วๆ อย่างนี้ก็มีให้เห็นอยู่ถมไป คุณไม่รู้หรอกหรือว่า..บรรดาลูกๆ เขาถือว่า ทรัพย์สมบัติของคุณเป็นสิทธิ์ขาดของเขาไปแล้ว คุณจึงไม่มีสิทธิ์จะไปกำหนดอะไรได้เลย ในเงินที่เป็นของเขา...เข้าใจไหม?

คนอายุเกิน ๖๐ อย่างคุณ ต้องเลิกเอาสุขภาพไปแลกกับความร่ำรวยได้แล้ว มีเงินเท่าไรก็ซื้อสุขภาพคืนมาไม่ได้ คุณตอบได้ไหมว่า จะหยุดหาเงินเมื่อใด...เท่าไหร่คุณถึงจะบอกว่าพอแล้ว...ร้อย พัน หมื่น ล้าน สิบล้าน...พอรึยังไม่ทราบ ?

ต่อให้คุณมีไร่นานับพันไร่ คุณก็กินข้าวได้แค่วันละสามจาน แม้นมีคฤหาสน์นับพันหลัง คุณก็ต้องการพื้นที่หลับนอนยามค่ำคืนเพียงแปดตารางเมตร ดังนั้น..ตราบใดที่คุณยังมีข้าวปลาอาหารกินอย่างเพียงพอ มีเงินพอใช้สอยได้ทุกวัน เพียงเท่านี้ก็ดีเหลือหลายแล้วอายุเท่านี้แล้ว คุณควรอยู่อย่างเป็นสุข ทุกบ้านต่างก็มีปัญหาของตนเอง อย่ามัวไปคิดเปรียบเทียบ แก่งแย่งแข่งดีกัน ไม่ว่าชื่อเสียง ฐานะในสังคม หรือความก้าวหน้าของเด็กๆ ฯลฯ

สิ่งที่ควรจะแข่งกัน ท้ากันจริงๆ นั้น คือแข่งกันมีความสุข แข่งกันมีสุขภาพดีและอายุยืนนาน

ส่วนอะไร ที่เราเปลี่ยนมันไม่ได้ ก็อย่าไปฝังอกฝังใจให้ป่วยการและทำลายสุขภาพตัวเองเลย อายุป่านนี้แล้วก็ยังเปลี่ยนมันไม่ได้เลยหลัง ๖๐ แล้วอย่างนี้ คุณต้องค้นหาหนทางของคุณเองที่จะสร้างชีวิตที่เป็นอยู่ดีๆ และสุขสดใสขึ้นมาให้ได้

ตราบใดที่มันทำให้คุณอารมณ์ดี คิดถึงแต่สิ่งที่ทำให้เป็นสุข ทำอะไรก็สุขสนุกกับมันอยู่ทุกวัน นั่นก็หมายความว่า คุณได้ผ่านวันเวลาอย่างเป็นสุขแล้วทุกวันวานที่ผ่านไป คุณจะสูญเสียไป ๑ วัน แต่ถ้ามันผ่านไปอย่างเป็นสุข วันนั้นคือกำไรชัดๆ เลย

จิตใจที่ดี จะช่วยรักษาโรคภัยได้ ถ้าจิตใจเป็นสุข โรคก็จะหายเร็วขึ้น แต่ถ้าจิตใจทั้งดี ทั้งเป็นสุขด้วยแล้วล่ะก็ ความเจ็บป่วยจะไม่มีทางมาแผ้วพานได้ด้วยอารมณ์ที่ดีแจ่มใสอยู่เป็นนิจ ออกกำลังกายให้เพียงพอ อยู่กลางแจ้งบ่อยๆ กินอาหารให้ครบหมู่ ได้วิตามินและแร่ธาตุอย่างเพียงพอ เพียงเท่านี้ก็เชื่อได้แน่นอนว่า ชีวิตที่เป็นสุข อีก ๒๐ หรือ ๓๐ ปี จะเป็นของคุณแน่นอน

เหนือสิ่งอื่นใด...คุณต้องรู้จักบ่มเพาะและเก็บเกี่ยวความสุขดีๆ จากการได้อยู่ ได้เที่ยว ได้คุยกับเพื่อนๆ เพราะเขาเหล่านี้ จะช่วยให้คุณรู้สึกเยาว์วัยและมีความหมายอยู่เสมอ ขาดพวกเขาเมื่อใด...คุณจะต้องรู้สึกสูญเสียอย่างแน่นอน

# data[].attributes.attachment_link.title
มีวิชาความรู้มาก ยิ่งไกลจากพ่อแม่มาก ยิ่งศึกษาสูงเท่าไร ยิ่งทอดทิ้งพ่อแม่มากขึ้นเท่านั้น - BreakingNews | Thailand

# data[].attributes.attachment_link.description
บทความหนทางสลัดทุกข์ : คนเราทุกวันนี้มีวิชาความรู้มากยิ่งไกลจากพ่อแม่มาก ยิ่งศึกษาสูงเท่าไร ยิ่งทอดทิ้งพ่อแม่มากขึ้นเท่านั้น ต่อไปพ่อแม่จะต้องเดียวดาย เพราะเขาไม่ศึกษาธรรมะ ...

# data[].attributes.headline
ความเเตกต่างระหว่างวิถีชีวิตของคนในเมืองเเละคนต่างจังหวัด

# data[].attributes.subject
ความเเตกต่างระหว่างวิถีชีวิตของคนในเมืองเเละคนต่างจังหวัด

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
สังคมเมือง (Urban Society)

สังคมเมือง หมายถึง ที่อยู่ในเขตเทศบาลที่มีประชากรหนาแน่นตั้งแต่ 2,500 คนต่อตารางกิโลเมตร เป็นชุมชนที่มีศูนย์กลางของความเจริญด้านการปกครอง การเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมของธรรมชาติโดยทั่วไปถือว่าเขตที่มีประชากรอยู่รวมกันประมาณ 20,000 คนขึ้นเป็นชุมชนเมือง

ลักษณะทางสังคมวิทยาของสังคมเมือง

การใช้เทคโนโลยีทางอุตสาหกรรม (Industrial Technology) เนื่องจากการพัฒนาเครื่องยนต์กลไกเพื่อผลิตสินค้าจำนวนมาก จึงต้องการแรงงานด้านเทคนิคในการทำงานอุตสาหกรรม การประกอบอาชีพจะเป็นรูปของการแบ่งงานกันตามความชำนาญเฉพาะอาชีพลักษณะทั่วไปของสังคมเมือง

คนเมืองถือตามเขตที่อยู่ในปกครองและการปรับปรุงของเทศบาลทั้งเทศบาลนคร เทศบาลเมือง และเทศบาลตำบล สัดส่วนทางเพศของชาวเมือง คือ เป็นชายมากกว่าหญิง (เช่นเดียวกับประเทศด้อยพัฒนาทั่วไป) ประชากรวัยหนุ่มสาวมีมากกว่าเด็กและวัยชรา

สังคมชนบท (Rural Society)

สังคมชนบทมีลักษณะเด่นที่สำคัญ คือ บุคคลมีความสำคัญแบบคุ้นเคยเห็นหน้ากันและกัน เป็นประจำ ผู้คนส่วนใหญ่มีชีวิตร่วมกันในสังคม เศรษฐกิจ การศึกษา ศาสนา เป็นต้น ซึ่งเป็นแนวคิดและการปฏิบัติตนของคนทั่วไปในสังคม

ลักษณะทางสังคมวิทยาของสังคมชนบท

ขนาดของชุมชน โดยทั่วไปสังคมชนบทจะมีขนาดเล็ก ความหนาแน่นของประชาการน้อย อยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มตามขนาดไร่นา ลักษณะ หมู่บ้านเป็นแบบดั้งเดิม กลุ่มของสังคมหรือสถาบันมีขนาดเล็ระบบเครือญาติ เป็นระบบพื้นฐานของสังคมชนบทซึ่งมีความผูกพันต่อกันในลักษณะครอบครัวและเครือญาติ บรรยากาศของความสัมพันธ์จะเต็มไปด้วยความเป็นกันเองและมั่นคง

เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างสังคมชนบทกับสังคมเมือง

ความแตกต่างของสังคมชนและกับสังคมเมือง จะเห็นความแตกต่างดังต่อไปนี้

ภูมิประเทศและสภาพแวดล้อมธรรมชาติ ( Natural Environment ) ผู้ที่อาศัยอยู่ในภูมิประเทศหรือภูมิอากาศ ที่แตกต่างกันเช่น พวกที่อาศัยอยู่ในเขตอากาศร้อน อากาศหนาว อยู่ที่ราบ หรือ แถบภูเขา มีอิทธิพลทำให้มนุษย์ชาวชนบทอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ เช่นไร่ สวน ท้องนา ป่า ทะเล ภูเขา ฯลฯ ส่วนเมืองแวดล้อมไปด้วย สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นประดิษฐ์ขึ้น เช่น ตึก อาคาร สถานที่ราชการ ฯลฯ

สังคมเกิดขึ้นมาพร้อมกับมนุษย์และได้วิวัฒนาการมาตามลำดับ สังคมเป็นผลของสัญญาที่มนุษย์ตกลงจัดทำขึ้นด้วยความสมัครใจของมนุษย์เอง เพื่อความสุขสมบูรณ์และความเป็นระเบียบ วัตถูประสงค์ของการจัดตั้งสังคมขึ้น เพื่อขจัดความซึ่งโหดร้าย ความยุ่งยากซับซ้อน และความสับสนต่างๆ ตามสภาพธรรมชาติของมนุษย์ แนวความคิดของนักปราชญ์ กลุ่มนี้เรียกกลุ่ม " ทฤษฏีสัญญาสังคม " "ทฤษฏีเน้นถึงธรรมชาติ" กล่าวคือ ทฤษฏีนี่เชื่อว่ามนุษย์ดั้งเดิมนั้นอยู่รวมกันสังคมเช่นปัจจุบัน คือมนุษย์ได้อาศัยอยู่ตามธรรมชาติ แต่เนื่องจากความชั่วร้าย ความยุ่งยากสับสน การเพิ่มจำนวนมนุษย์ ตลอดจนอารยธรรม เป็นเหตุให้มนุษย์ต้องละทิ้งธรรมชาติและสัญญาด้วยความสมัครใจที่จะรวมกันในสังคม ทั้งนี้โดยมุ่งหวังที่จะได้รับความคุ้มครองและประโยชน์สุขเป็นการตอบแทน

สังคมเมือง และสังคมชนบทของไทย

1.เป็นสังคมที่มีโครงสร้างแบบหลวม ๆ คือ ผู้คนไม่เคร่งครัดต่อระเบียบ วินัย กฎเกณฑ์ ชอบความสะดวกสบาย สนุกสนาน การไม่เคร่งครัดต่อระเบียบวินัยเป็นผลให้เกิดความย่อหย่อนในการรักษา กฎเกณฑ์ ข้อบังคับ และกติกาของสังคม

2. เป็นสังคมเกษตร ประชาชนส่วนใหญ่ร้อยละ 75 ประกอบอาชีพทางเกษตร

3. เป็นสังคมที่มีการแบ่งชนชั้น ยึดถือฐานะทางเศรษฐกิจและสังคมเป็นสำคัญ เช่น ทรัพย์สมบัติ ความร่ำรวย ตำแหน่งหน้าที่การงาน อำนาจ ชื่อเสียง ฯลฯ

4. เป็นสังคมที่มีการอพยพเคลื่อนย้ายไปสู่ถิ่นอื่นสูง เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีการศึกษาต่ำ ยากจน อัตราการเกิดของประชาชนเพิ่มมากขึ้น อัตราการตายลดลง ทำให้ชาวชนบทอพยพเข้าเมืองหรืออพยพไปชนบทอื่น ๆ สูง ส่วนใหญ่เป็นการอพยพย้ายถิ่นแบบชั่วคราว เช่น ชาวอีสานไปรับจ้างในเมือง หรือเดินทางไปขายแรงงานในต่างประเทศ ฯลฯ

5. เป็นสังคมเปิด สังคมไทยยอมรับวัฒนธรรมต่างชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ความคิด วิถีดำเนินชีวิตไปจากเดิมเป็นอันมาก การพัฒนาประเทศจะให้ความสำคัญการพัฒนาวัตถุมากกว่าการพัฒนา จิตใจ สภาพวิถีชีวิตของบุคคลโดยเฉพาะสังคมเมืองเปลี่ยนแปลงไปโดยรวดเร็ว

สังคมเมืองและสังคมชนบทของไทย

สังคมเมืองมีประชาชนอาศัยอยู่หนาแน่น มีการปกครองแบบเทศบาล บางแห่งมีการปกครองโดยเฉพาะ เช่น กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา สังคมเมืองมีความเจริญทางด้านวัตถุ เป็นศูนย์กลางความเจริญทางด้านเศรษฐกิจ การศึกษา สาธารณสุข ฯลฯ

ลักษณะและโครงสร้างของสังคมเมืองไทย

1. พึ่งพาอาศัยกัน สังคมเมืองจำเป็นต้องพึ่งพาอาศัยกันทางด้านเศรษฐกิจ สังคม ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปด้วยกันเหมือนเครื่องจักร หากสิ่งใดหยุดชะงักสังคมเมืองจะประสบความยุ่งยากทันที

2. มีการรวมตัวกันอย่างหลวม ๆ สมาชิกของสังคมเมืองมีแบบแผน วิถีดำเนินชีวิตในแต่ละกลุ่มแตกต่างกัน ทั้งด้านความคิด ความเชื่อ ศาสนา และประสบการณ์ เพราะสมาชิกมาจากแหล่งต่าง ๆ กัน

3. มีลักษณะความแตกต่างทางเศรษฐกิจสูง คือ สังคมเมืองมีทั้งนายจ้าง ลูกจ้าง มีคนที่ประกอบอาชีพที่หลากหลาย เช่น พ่อค้า ข้าราชการ นักการเมือง นักธุรกิจ และอื่น ๆ อีกมากมาย ทำให้มีระดับความแตกต่างของสมาชิกทางเศรษฐกิจสูง

4. การติดต่อสัมพันธ์กันมีลักษณะแบบทุติยภูมิ ทั้งนี้เนื่องจากผู้คนในสังคมเมืองมีมาก จึงมีการติดต่อกันตามสถานภาพ มากกว่าการติดต่อกันเป็นส่วนตัว หรือแบบปฐมภูมิ

5. การรวมกลุ่มเป็นองค์กรเป็นไปในรูปแบบทางการ คือเป็นการคำนึงถึงผลประโยชน์ของตนเองหรือของ กลุ่มตนเองมากที่สุด

6. มีการแข่งขันกันสูง คือสังคมเมือง ผู้คนจะมีการแข่งขันกันสูง เป็นการแข่งขันเพื่อชัยชนะคู่แข่ง หรือเพื่อความอยู่รอดในสังคม คนในสังคมเมืองจึงเป็นโรคประสาทมากเมื่อเปรียบเทียบกับชาวชนบท

มีการรวมตัวกันอยู่เป็นชุมชนเล็ก ๆ เป็นการรวมตัวกันเป็นหมู่บ้าน ตำบล กระจัดกระจายไปทั่วประเทศ ประชาชนส่วนใหญ่ของสังคมไทยอาศัยอยู่ในชนบท

ลักษณะและโครงสร้างของสังคมชนบทของไทย

1. มีการรวมตัวกันอย่างเหนียวแน่น ทั้งนี้เพราะสังคมชนบทไทยมีความคล้ายคลึงกันของแบบแผนสังคมและ แบบแผน ของ วัฒนธรรมขั้นพื้นฐาน สภาพความเป็นอยู่มีความคล้ายคลึงกันเป็นอันมาก การรวมตัวของสังคมชนบทจึงเป็นการรวมตัวอย่างเหนียวแน่น

2. มีพื้นฐานทางเศรษฐกิจและสังคมไม่แตกต่างกันมาก ชาวชนบทส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางเกษตรกรรม แบบแผนของสังคมเป็นแบบแผนสังคมเกษตร พื้นฐานทางเศรษฐกิจและสังคมจึงไม่แตกต่างกันมาก

3. พึ่งธรรมชาติสิ่งแวดล้อมเป็นใหญ่ ชีวิตของชาวชนบทผูกพันอยู่กับธรรมชาติ ทั้งอาชีพและความเป็นอยู่ ความทุกข์ มีผลจากภัยธรรมชาติ คือความแห้งแล้งน้ำท่วม และความหนาวเย็น หากปีใดไม่มีภัยธรรมชาติประกอบอาชีพได้ผลดี จะมีความสุข

4. การรวมกลุ่มของคนชนบทอยู่ในวงจำกัด และมีลักษณะไม่เป็นทางการ สังคมชนบทจะรู้จักหน้าค่าตากันดี มีการติดต่อสัมพันธ์กันเป็นส่วนตัวในลักษณะกลุ่มปฐมภูมิมากกว่าสัมพันธ์ กันใน ลักษณะกลุ่มทุติยภูมิ

5. มีการแข่งขันกันน้อย ผู้คนในสังคมชนบท มีการช่วยเหลือซึ่งกันและกันมาโดยตลอด ประกอบอาชีพคล้ายคลึงกัน ร่วมสุขร่วมทุกข์เผชิญภัยธรรมชาติมาด้วยกัน มีความเห็นอกเห็นใจกัน มีความเคารพนับถือกันมาโดยตลอด ระบบการแข่งขันจึงมีน้อย

ความสัมพันธ์ระหว่างสังคมเมืองกับสังคมชนบท

สังคมเมืองกับสังคมชนบท มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด ต้องพึ่งพาอาศัยกัน สังคมชนบทผลิตและส่งอาหาร ตลอดทั้งผลิตผลทางการเกษตรให้แก่สังคมเมือง รวมทั้งขายแรงงานให้แก่สังคมเมือง ในขณะเดียวกัน สังคมเมืองก็เป็นตลาดขายผลิตผลทางการเกษตรเป็นแหล่งผลิตทางอุตสาหกรรม ส่งผลิตผลทางอุตสาหกรรมขายให้แก่สังคมชนบท เป็นแหล่งความรู้ทางเทคโนโลยีให้แก่สังคมชนบท เป็นต้น

ความยากจน คือ สภาพการดำรงชีวิตของบุคคลที่มีรายได้ไม่พอกับรายจ่าย ไม่สามารถจะหาสิ่งจำเป็นมาสนองความต้องการทางร่างกาย และจิตใจได้อย่างเพียงพอ จนทำให้บุคคลนั้นมีสภาพความเป็นอยู่ที่ต่ำกว่า

1. ผลเสียต่อบุคคลและครอบครัว ทำให้บุคคลสูญเสียบุคลิกภาพที่ดี ครอบครัวขาดเครื่องอุปโภคบริโภคที่จำเป็นแก่การดำรงชีพ ไม่สามารถจะส่งบุตรหลานเล่าเรียนได้เท่าที่ควร

2. เป็นภาระแก่สังคม สังคมต้องอุ้มชู ดูแลคนยากจน ทำให้ประเทศชาติไม่สามารถจะทุ่มเทการพัฒนาได้

3. ทำให้เศรษฐกิจ สังคม และการเมืองไม่มั่นคง ประเทศที่มีคนยากจนมากก็ไม่สามารถจะพัฒนาเศรษฐกิจ สังคมและการเมืองได้ ทำให้เศรษฐกิจ สังคมและการเมืองของประเทศไม่มั่นคง

ยาเสพติด หมายถึง ยาเสพติดให้โทษ องค์การอนามัยโลกได้ให้คำนิยามยาเสพติดให้โทษว่า "เมื่อเสพแล้วผู้เสพจะเกิดความต้องการทั้งทางร่างกายและจิตใจในการที่จะได้ เสพต่อไป โดยไม่สามารถหยุดเสพได้ จำนวนการเสพก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนทำให้เกิดอันตรายต่อร่างกายและจิตใจในภายหลัง ยาเสพติดในปัจจุบันมีมากมายที่ปรากฏแพร่หลาย เช่น ฝิ่น เฮโรอีน กัญชา กระท่อม แอมเฟตามิน บาร์บิทูเรต สารระเหย ยาม้า

ผลเสียของผู้ติดยาเสพติดให้โทษ

1. ผลเสียทางร่างกายและจิตใจ ร่างกายอ่อนเพลีย เบื่ออาหาร นอนไม่หลับ อารมณ์หงุดหงิด โกรธง่าย ฟุ้งซ่าน

2. ผลเสียทางสังคม ผู้ติดยาเสพติดไม่คำนึงถึงกฎระเบียบของสังคม ชอบละเมิดกฎระเบียบ ผู้ติดยาเสพติดเป็นที่รังเกียจของสังคม เป็นผู้ทำลายชื่อเสียงวงศ์ตระกูล

3. ผลเสียทางเศรษฐกิจ ผู้ติดยาเสพติดส่วนใหญ่อยู่ในวัยแรงงาน ติดยาเสพติดแล้วไม่ชอบทำงาน อ่อนแอ ทำให้สูญเสียแรงงาน การผลิตของประเทศลดลง รายได้ของประเทศลดลง นอกจากนั้นรัฐยังต้องสูญเสียงบประมาณจำนวนมากในการรักษาพยาบาลผู้ติด ยาเสพติด

คอรัปชั่น คือ การทุจริตโดยใช้หรืออาศัยตำแหน่งหน้าที่ อำนาจและอิทธิพลที่ตนมีอยู่ เพื่อประโยชน์แก่ตนเองและหรือผู้อื่น รวมถึงการเลือกที่รักมักที่ชัง การเห็นแก่ญาติพี่น้อง กินสินบน ฉ้อราษฎร์บังหลวง การใช้ระบบอุปถัมภ์และความไม่เป็นธรรมอื่น ๆ ที่ข้าราชการหรือบุคคลใดใช้เป็นเครื่องมือในการลิดรอนความเป็นธรรมและ ความ ถูกต้องตามกฎหมายของสังคม

1. ด้านรัฐ ทำให้เกิดการผูกขาด ข้าราชการจะติดต่อซื้อขายกับพรรคพวกของตนหรือผู้ที่ให้ผลประโยชน์ต่อตนเอง เท่านั้น ทำให้สินค้าแพงกว่าความเป็นจริง วัสดุสิ่งของคุณภาพต่ำ ทำให้เกิดกลุ่มผลประโยชน์ในวงราชการ ใช้สถานที่ราชการหากินในทางไม่สุจริต

2. ด้านข้าราชการ ทำให้ข้าราชการที่ซื่อสัตย์สุจริตหมดกำลังใจในการทำงาน ถ้าผู้บังคับบัญชาร่วมกับลูกน้องใกล้ชิดกระทำการคอรัปชั่นด้วยแล้ว ข้าราชการที่สุจริตย่อมอยู่ในวงราชการยากเพราะจะโดนกลั่นแกล้งตลอดเวลา

3. ด้านประชาชน ประชาชนเสื่อมศรัทธาข้าราชการ เพราะข้าราชการที่คอรัปชั่นจะทำให้ข้าราชการที่ซื่อสัตย์พลอยเสียชื่อเสียง เกียรติยศ ไปด้วย

4. ปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ

สิ่งแวดล้อมเป็นพิษ หมายถึง สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัวเรา เช่น อากาศ น้ำ เสียง เป็นต้น เป็นพิษจะโดยมนุษย์ทำให้เป็นพิษ หรือเป็นพิษด้วยตัวของมันเองก็ตาม ถือว่าสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ ประเทศไทย สิ่งแวดล้อมเป็นพิษได้ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นลำดับ อากาศเสียเต็มไปด้วยควันไอเสียจากรถยนต์ ฝุ่นละอองจากโรงงาน คนสูดอากาศเป็นพิษทำให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพ น้ำในลำคลองเน่าเหม็น ใช้อุปโภคบริโภคไม่ได้ เพราะโรงงานต่าง ๆ ปล่อยน้ำเสียลงไปในแม่น้ำ ลำคลอง ประชาชนทิ้งเศษขยะเน่าเหม็นลงแม่น้ำ ฯลฯ

โรคเอดส์ (AIDS : Aequired Deficency Syndrome) แพร่มาสู่ประเทศไทยจากประเทศตะวันตก ประเทศไทยได้รับอันตรายจากโรคเอดส์รุนแรงขึ้น โรคเอดส์เกิดจากสาเหตุที่สำคัญ เช่น การสำส่อนทางเพศ การใช้ เข็มฉีดยาร่วมกัน การถ่ายเทเลือดที่ขาดความระมัดระวัง ปัจจุบันยังไม่มียารักษาโรคเอดส์ ผู้ป่วยจะต้องเสียชีวิตทุกราย ประเทศไทยต้องสูญเสียงบประมาณจำนวนมากในการรักษาผู้ป่วยโรคเอดส์ ซึ่งเป็นบุคคลที่สังคมรังเกียจ

วิธีป้องกันและแก้ไขปัญหาสังคมไทย

1. ให้การศึกษาแก่ประชาชนให้ทั่วถึงและสูงขึ้น การศึกษาเป็นการยกระดับคุณภาพชีวิตของมนุษย์ให้สูงขึ้น รัฐจึงควรทุ่มเทงบประมาณในการให้การศึกษาแก่ประชาชน

2. รัฐต้องจัดสวัสดิการที่ดีให้แก่ประชาชน ต้องจัดให้ประชาชนมีการศึกษาที่ดีและมีงานทำทุกคนเพื่อ เป็นหลักประกันของชีวิต ควรจัดให้มีการประกันสังคมโดยทั่วถึง

3. พัฒนาเศรษฐกิจอย่างเหมาะสมกับประเทศ โดยพัฒนาเศรษฐกิจเพื่อส่วนรวม กระจายรายได้สู่ชนบทมากขึ้น พยายามลดช่องว่างระหว่างคนจนกับคนรวยให้อยู่ในระดับเดียวกัน

4. มีการพัฒนาสังคมให้เหมาะสม โดยเฉพาะระดับครอบครัว ซึ่งเป็นสถาบันที่สำคัญต้องพัฒนาก่อนสถาบันอื่น ๆ ควรสร้างค่านิยมที่ดีให้กับเด็ก เช่น ให้มีความซื่อสัตย์ ขยัน ใฝ่ศึกษา ไม่เห็นแก่เงิน ชอบศึกษาค้นคว้า ฯลฯ รัฐต้อง พัฒนาบุคคลให้มีคุณธรรม จริยธรรม ดำเนินชีวิตในครรลองแห่งจริยธรรม คุณธรรม หรือตามหลักพระศาสนาที่ตนเองยอมรับนับถือ

1.ยึดถือพระมหากษัตริย์และนับถือพระพุทธศาสนา

3.เป็นสังคมเกษตรกรรม ประชากรมีชีวิตอยู่อย่างง่าย ๆ

4.ส่วนใหญ่ยึดถือขนบธรรมเนียมประเพณีเป็นหลัก

6.มีความรักในถิ่นฐานบ้านเกิดของตน

ปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดลักษณะของสังคมไทย

2.สิ่งแวดล้อมทางวัฒนธรรม ได้แก่ สิ่งประดิษฐ์ ศิลป ภาษาและวรรณคดี ความเชื่อ ตลอดจน

ค่านิยมทางสังคม อิทธิพลของพระพุทธศาสนาในปัจจุบันยังรับเทคโนโลยีสมัยใหม่จากสังคมตะวันตกทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของสังคมไทยไปจากอดีต

โครงสร้างของสังคมไทย หมายถึง ส่วนต่าง ๆ ที่ประกอบกันเป็นระบบความสัมพันธ์ของสังคมไทย ที่สำคัญได้แก่ กลุ่มสังคมต่าง ๆ ที่ดำรงชีวิตอยู่ร่วมกันในสังคมไทยและสถาบันสังคมไทย

1.กลุ่มต่าง ๆ ที่อยู่ร่วมกันในสังคมไทย

-ครอบครัวไทย มีลักษณะเป็นครอบครัวขยายประกอบด้วยสมาชิกซึ่งเป็นประชา

กรไทย จำนวนครัวเรือนในสังคมไทยมีทั้งสิ้นประมาณ 11.3 ล้านครัวเรือน มีจำนวนสมาชิกโดยเฉลี่ยครัวเรือนละ 4.99 คน และมีแนวโน้มว่า จำนวนสมาชิกเฉลี่ยในแต่ละครัวเรือนจะลดลง ทั้งนี้เนื่องจากนโยบายควบคุมขนาดประชากรของรัฐบาล โดยการวางแผนครอบครัว

1.ประชากรมีจำนวนมากแต่อยู่กระจัดกระจาย เป็นชุมชนเล็ก ๆ

2.สถาบันการศึกษามีไม่มากนัก

3.รายได้ยังน้อย มีอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก

4.เป็นการปกครองส่วนภูมิภาค มีส่วนร่วมทาง การเมืองน้อย

5.สถาบันศาสนาสำคัญมากของชุมชนบทไทยมี ศรัทธาในศาสนาเคร่งครัด

6.มีความสัมพันธ์เป็นแบบส่วนตัวและกันเอง เป็นไปตามประเพณี

7.มีการเปลี่ยนแปลงช้าและมีปัญหาสังคมน้อย

1.ประชากรมีเป็นจำนวนมากและอยู่กันอย่างหนาแน่น

2.มักเป็นศูนย์กลางทางการศึกษาที่สำคัญ

3.เศรษฐกิจดี มีรายได้รายจ่ายสูง เป็นศูนย์รวมทาง เศรษฐกิจและมีอาชีพหลากหลาย

4.เป็นศูนย์กลางการเมืองการปกครองของประเทศ

5.เป็นศูนย์รวมของศาสนาและความเชื่อ แต่ระดับ ความศรัทธาในศาสนาไม่สูง

6.มีความสัมพันธ์แบบทางการ ยึดถือประโยชน์เป็น เกณฑ์

7.มีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วและมีปัญหาสังคมมาก

เนื่องจากสังคมไทยมีการเปลี่ยนแปลง สังคมชนบทเดิมกับสังคมชนบทปัจจุบันจึงมีความแตกต่างที่ควรสังเกตดังนี้

ชุมชนชนบทปัจจุบันชุมชนชนบทเดิม

1.มีความโดดเดี่ยวลดลง มีความสัมพันธ์กับ ชาวเมืองมากขึ้น

3.มีการใช้เครื่องทุ่นแรงเพื่อการเกษตร

4.เศรษฐกิจเป็นแบบการค้ามากขึ้น

2.มีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

3.มีการใช้แรงงานเพื่อการเกษตร

สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงสังคมชนบท

1.สาเหตุภายใน เช่น การเกิด การตาย การย้ายถิ่นฐาน

2.สาเหตุภายนอก เช่น การคมนาคม การผสมผสานทางวัฒนธรรม

ข้อแตกต่างระหว่างชุมชนไทยทั้ง 2 ประเภท อาจเปรียบเทียบได้ดังนี้

1.มีลักษณะครอบครัวขยาย เป็นสังคมส่วน ใหญ่ของไทย

2.สมาชิกสัมพันธ์กันแบบปฐมภูมิ เคารพนับถือ กันแบบเครือญาติ

3.มีอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก

4.ลักษณะทางเศรษฐกิจใกล้เคียงกัน

5.เป็นสังคมแบบประเพณีนำ ยึดถือในศาสนา ขนบธรรมเนียมประเพณี

6.คุณภาพชีวิตยังอยู่ในระดับต่ำ

7.มีการเปลี่ยนแปลงทางสังคมช้า แต่บางอย่าง พัฒนาไปรวดเร็ว เช่น ชีวิตความเป็นอยู่

1.ลักษณะครอบครัวเดี่ยวเป็นส่วนใหญ่

2.สมาชิกสัมพันธ์กันตามสถานภาพ มีการติดต่อกัน เป็นทางการ

4.มีฐานะอาชีพแตกต่างกันมาก ตั้งแต่ยากจนถึง เศรษฐี

6.โดยเฉลี่ยคุณภาพชีวิตสูงกว่าชนบท

7.การเปลี่ยนแปลงทางสังคมเป็นไปรวดเร็ว ทั้งการ ศึกษา เทคโนโลยี ความเป็นอยู่

-ชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในสังคมไทย นอกจากสังคมไทยจะประกอบไปด้วยชนเชื้อชาติไทย ซึ่ง

เป็นสมาชิกส่วนใหญ่ของสังคมแล้ว ยังประกอบไปด้วยชนชาติพันธุ์อื่น ๆ ซึ่งดำรงชีวิตอยู่ร่วมในสังคมไทยด้วยกัน เช่น ชาวไทยเชื้อชาติสายจีน และเชื้อชาติต่าง ๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วไป นอกจากนี้ยังประกอบไปด้วยชนกลุ่มน้อย ชาวไทยที่นับถือศาสนา อิสลามและคริสต์ในภาคใต้ เป็นต้น กลุ่มสังคมที่กล่าวมานี้แม้ว่าจะมีวัฒนธรรมย่อยในการดำเนินชีวิตในกลุ่มของตน แต่ก็ยึดถือวัฒนธรรมไทยเป็นวัฒนธรรมหลัก และร่วมสร้างความเจริญแก่สังคมไทยมาโดยตลอด

2. สถาบันทางศาสนาและการศึกษา คนไทยส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนา 96.4% นับถือศาสนา อิสลาม 3.7% ศาสนาคริสต์ 0.6% ศาสนาฮินดู 0.01% และไม่ทราบว่าศาสนาใด 0.2% ร่วมทำบุญกันที่วัด รวมกลุ่มเพื่อฟังเทศน์ ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา เคารพ สักการะพระภิกษุเจ้าถิ่น เช่น "เจ้าอาวาส" และ "พระลูกวัด" พระซึ่งเป็นตัวแทนของวัด มีบทบาทเป็นผู้นำทางจิตใจของประชาชนในท้องถิ่น พระจึงเป็นหลักแห่งความยึดเหนี่ยว พระมีส่วนร่วมอย่างสำคัญในการพัฒนาท้องถิ่นใจชนบท เช่น การสร้างโรงเรียน สร้างบ่อน้ำสาธารณะ สร้างถนน เป็นต้น วัดเป็นสถาบันสำคัญของหมู่บ้าน เป็นศูนย์รวมของชาวชนบท โรงเรียนเป็นสถาบันการศึกษาที่เด็ก ๆ ในชนบทไปเรียนหนังสือ บางโรงเรียนก็ขาดเครื่องมืออุปกรณ์การสอน ขาดครู ขาดอาคารเรียน ฯลฯ โดยเฉพาะโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในถิ่นทุรกันดาร การคมนาคมไม่สะดวก ทำให้เด็ก ๆ ชนบทได้รับการศึกษาไม่ทั่วถึง การศึกษาของเด็กชนบทต่ำ อีกอย่างหนึ่งเพราะพ่อแม่ของเด็กชนบทส่วนใหญ่ มีฐานะทางเศรษฐกิจยากจน ไม่สามารถที่จะส่งบุตรหลานได้ศึกษาต่อขั้นสูงการเงินเป็นอุปสรรคอย่างใหญ่หลวงในการศึกษาเล่าเรียนของเด็กชนบทไทย

ร้อยละ 90 เป็นผลผลิตทางเกษตรกรรม ได้แก่ ข้าว ยางพารา ข้าวโพด ไม้สัก ปอ มันสำปะหลัง

4. สถาบันพระมหากษัตริย์ จากประวัติศาสตร์อันยาวนานของประเทศไทยได้จารึกให้เป็นที่ประจักษ์ว่า ประเทศไทยมีพระมหากษัตริย์ปกครองประเทศมาตั้งแต่สมัยเริ่มแรกมีลักษณะเป็นแบบพ่อปกครองลูกการเรียกพระมหากษัตริย์จึงมีคำขึ้นต้นว่า "พ่อขุน" ตลอดระยะเวลาที่ประเทศไทยสามารถรวบรวมแคว้นต่าง ๆ เข้ามาอยู่รวมกันเป็นประเทศได้นั้น ประเทศไทยมีพระมหากษัตริย์ปกครองสืบต่อกันเรื่อยมา ในปัจจุบันนี้สถาบันพระมหากษัตริย์เป็นศูนย์รวมน้ำใจของคนไทยทั้งชาติพระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบัน คือพระบาทสมเด็จพระจ้าอยู่หัวภูมิพลมหาราช ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่เปี่ยมไปด้วยทศพิธราชธรรม พระองค์ทรงปกครองพสกนิกรด้วยพระมหากรุณาธิคุณ ประดุจดังบิดาปกครองบุตร พระบารมีของพระองค์แผ่ไพศาล ปกป้องภยันตรายแก่ผองไทยทั้งชาติ พสกนิกรไทยทั่วหน้าต่างซาบซึ้งในพระราชกรณียกิจที่พระองค์ได้ทรงบำเพ็ญแก่ประเทศชาติและแก่อาณาประชาราษฎร์ พระองค์จึงทรงเป็นเสมือนจุดรวมพลังแห่งความสามัคคีของคนไทยทั้งชาติ นอกจากนี้บรรดาพสกนิกรชาวไทย ต่างก็ได้ตระหนักเป็นอย่างดีว่า สถาบันพระมหากษัตริย์เป็นเสมือนหลักชัยของประเทศ และจะเทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์ให้คงอยู่คู่ชาติไทยไปชั่วกาลนาน

ค่านิยม (Value) หมายถึง สิ่งที่มีคุณค่า น่ายกย่อง เป็นรูปแบบของความคิดที่ติดอยู่ในจิตใจของคน ในสังคม และเป็นแนวทางที่คนยึดถือไว้เพื่อประพฤติปฏิบัติ ค่านิยมแบ่งเป็น 2 ประเภท

2. ค่านิยมของกลุ่มหรือค่านิยมของสังคม ซึ่งชี้ให้เป็นถึงการเลือกสรร การยกย่อง และสิ่งที่บุคคลทั่ว ไปในสังคมปรารถนาว่ามีอะไรบ้าง สิ่งเหล่านี้ย่อมเป็นแนวทางให้บุคคลอื่น ๆ ในสังคมทราบว่าควรปฏิบัติอย่างไรในสถานการณ์หนึ่งสถานการณ์ใด

ลักษณะของค่านิยม ค่านิยมมีลักษณะดังนี้

1.ค่านิยมมีทั้งค่านิยมที่ดี และค่านิยมที่ไม่ดี

2.เป็นสิ่งที่สามารถปลูกฝังถ่ายทอดได้

4.เป็นมาตรฐานอย่างหนึ่งในการประเมินความประพฤติของบุคคล

1.ค่านิยมเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อการแสดงพฤติกรรมของบุคคล

2.ค่านิยมเป็นสิ่งที่ควบคุมพฤติกรรมของคนในสังคม

ที่มาของค่านิยมของสังคมไทย

1.ได้จากการศาสนาพุทธ ปะปนกับศาสนาพราหมณ์

2.ได้จากสังคมดั้งเดิม คือระบบศักดินา เช่น ค่านิยมการนับถือเจ้านาย ยศถาบรรดาศักดิ์ เป็นต้น

3.ได้จากระบบสังคมเกษตรกรรม เช่น ความเฉื่อย ขาดความกระตือรือร้น ยึดตัวบุคคล

4.ได้จากความเชื่อในอำนาจศักดิ์สิทธิ์โชคลาภ

ค่านิยมของชุนสังคมชนบทในสังคมไทย

1.ยอมรับเรื่องบุญวาสนา กรรมเก่า โดยไม่โต้แย้ง

2.เชื่อถือโชคลาภ เพราะมีวิถีชีวิตผูกพันกับธรรมชาติ

3.นิยมเครื่องประดับประเภท ทอง เพชรนิลจินดา

5.เชิดชูยกย่องผู้คุณความดี

6.นิยมทำบุญเกินกำลังและพิธีการต่าง ๆ

7.ไม่นิยมโต้แย้ง ขี้เกรงใจคน เชื่อผู้สั่ง เห็นแก่หน้า

8.พึ่งพาอาศัยกัน ร่วมมือกัน ช่วยเหลือจุนเจือกัน

9.สันโดษ เรื่องที่เกี่ยวกับส่วนรวมไม่ค่อยกระตือรือร้น

10.หวังผลเฉพาะหน้า เช่น สนใจเฉพาะผลผลิตปีนี้ โดยไม่ค่อยสนใจอนาคต

ค่านิยมของสังคมเมืองในสังคมไทย

1.มีเหตุผล จะไม่เชื่อเรื่องที่พิสูจน์ไม่ได้

2.มีกำหนดเวลาแต่ละวันชัดเจน เช่น ตื่นนอน ไปทำงาน

3.มีการแข่งขันสูง ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด

4.นิยมตะวันตก เช่น การใช้เทคโนโลยี การแต่งกาย การนันทนาการ มีความรับผิดชอบต่อสังคม

5.ชอบงานฟุ่มเฟือยหรูหรา เช่น ตกแต่งบ้านหรูหรา การเลี้ยงรุ่น เลื่อนยศ วันเกิด ฯลฯ

6.เห็นแก่ตัว ไม่ค่อยไว้ใจใคร เนื่องจากต้องแข่งขัน และมีสมาชิกในสังคมมาก

ค่านิยมที่ควรปลูกฝังในสังคมไทย ค่านิยมที่ดีงามควรปลูกฝังในสังคมไทยมีดังนี้

1.การจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์

3.ความขยันขันแข็งมีมานะอดทน

4.การยกย่องผู้ที่ทำความดี

9.การเห็นแก่ประโยชน์ของส่วนรวม

10.ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

ค่านิยมที่ควรแก้ไขในสังคมไทย ค่านิยมในทางที่ไม่ถูกต้องจะเป็นอุปสรรคในการอยู่ร่วมกันในสังคม ไทย ค่านิยมที่ควรแก้ไขมีดังนี้

1.การเห็นคุณค่าของเงินตรามากเกินไป

2.การชอบเสี่ยงโชคและถือโชคลาง

4.การนิยมใช้ของที่มาจากต่างประเทศ

5.การไม่รู้จักประมาณในการใช้จ่าย

6.การไม่ชอบเห็นใครดีเด่นกว่าตนเอง

ปัญหาสังคม (Social Problem) หมายถึง สถานการณ์ที่มีผลกระทบกระเทือนต่อคนจำนวนหนึ่ง ซึ่งมากพอควรและเกิดความรู้สึกกว่าควรมาร่วมกันแก้ปัญหานั้นให้ดีขึ้น

ลักษณะของปัญหาสังคม ปัญหาสังคมโดยทั่วไปมีลักษณะดังนี้คือ

1.เป็นสถานการณ์ที่กระทบกระเทือนบุคคลเป็นจำนวนมาก

2.เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องชอบธรรม

3.รู้สึกว่าสามารถจัดการอย่างใดอย่างหนึ่งได้

4.การแก้ไขมีลักษณะที่จะร่วมมือร่วมใจกัน

สาเหตุของปัญหาสังคม มีปัจจัยหลายอย่าง เช่น

1.เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ได้แก่

2.เกิดจากสมาชิกในสังคมบางคนหรือบางกลุ่ม ไม่ปฏิบัติตามระเบียบกฎเกณฑ์ที่สังคมวางไว้ ทำให้เกิดการขาดระเบียบและก่อให้เกิดปัญหาทางสังคมขึ้น โดยมีสาเหตุเกิดจาก

-ความขัดแย้งระหว่างกฎเกณฑ์กับความมุ่งหมาย เช่น นักเรียนขยันท่องหนังสือ แต่สอบตกจึงต้องทุจริตในการสอบ

-ความล้มเหลวของกระบวนการขัดเกลาทางสังคม

-สมาชิกในสังคมบางคนหรือบางกลุ่ม มีบุคลิกภาพที่เป็นปัญหาสร้างความเดือดร้อนให้สังคม เช่น ชอบก่อการวิวาท เป็นต้น

4.การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี ก่อให้เกิดปัญหา 2 ประการ คือ

-ปัญหาการว่างงานเพราะมีการนำเครื่องจักร เครื่องทุ่นแรงมาใช้

-ปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ เนื่องจากผลกระทบของเทคโนโลยีนั้น

6.ความล้าหลังทางวัฒนธรรม ทั้งนี้เพราะความเจริญทางวัตถุกับจิตใจยังไม่มีความสัมพันธ์กัน

1.ปัญหาความยากจน มีสาเหตุมาจาก

-การเพิ่มประชากรอย่างรวดเร็ว

-การขาดการศึกษา ทำให้ต้องประกอบอาชีพที่มีรายได้ต่ำ

-ขาดความชำนาญหรือทักษะในการประกอบอาชีพ จึงหางานทำยาก

-ครอบครัวแตกแยก เช่น หัวหน้าครอบครัวเล่นการพนัน ดื่มสุรา ทำให้เกิดความยากจน

-ได้รับบาดเจ็บหรือทุพพลภาพจากเครื่องจักรในโรงงาน ทำให้ทำงานไม่ได้ หรือได้น้อยลง

-ลักษณะอาชีพมีรายได้สม่ำเสมอ จะเห็นจากพวกเกษตรกร และกรรมกรรับจ้าง

-การมีบุตรมากเกินไป รายได้ไม่พอกับรายจ่าย

แนวทางป้องกันและแก้ไขปัญหา

-พัฒนาเศรษฐกิจ เช่น ปฏิรูปที่ดิน ขยายการคมนาคมขนส่ง เป็นต้น

-พัฒนาสังคม เช่น บริหารฝึกอาชีพให้ประชาชน พัฒนาโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา

2.ปัญหาสิ่งแวดล้อมเสื่อมโทรมในสังคมไทย

สาเหตุหลักของปัญหาสิ่งแวดล้อมมี 2 ประการคือ

1.สภาวะทางธรรมชาติ เช่น ความร้อน แสงแดด ฝนลม ทำให้สภาพภูมิประเทศถูกทำลายได้

เอง ยากที่จะบรรเทารักษา แต่การทำลายโดยวิธีนี้ใช้เวลานานมาก

2.การกระทำของมนุษย์ ทำลายได้รวดเร็วและรุนแรงยิ่งกว่าธรรมชาติมากนัก สาเหตุหลักมาจาก

-การขยายตัวทางเศรษฐกิจ และเทคโนโลยี

แนวทางป้องกันและแก้ไขปัญหา

- อนุรักษ์สภาพแวดล้อม โดยการนำทรัพยากรธรรมชาติมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

-พัฒนาสภาพแวดล้อมที่มีอยู่แล้วให้ดีขึ้นกว่าเดิม และสร้างสิ่งแวดล้อมใหม่ที่ดีขึ้นมาเพิ่ม

แนวทางป้องกันและแก้ไขปัญหา

เกิดจากเชื้อไวรัสเอดส์ ชื่อภาษาอังกฤษว่า Human immunodeficiency Virus หรือ เอชไอวี (H.I.V.) กลุ่มที่ติดเชื้อส่วนใหญ่มาจากผู้ที่มีพฤติกรรมสำส่อนทางเพศ และติดยาเสพย์ติด ในปัจจุบันปัญหานี้เป็นภัยอย่างร้ายแรงของสังคมไทย และนับวันจะทวีมากขึ้นหากไม่มีการวางแผนป้องกันที่ดี

แนวทางป้องกันและแก้ไขปัญหา

-รัฐจะต้องประชาสัมพันธ์ให้ความรู้เกี่ยวกับโรคเอดส์

5.ปัญหาอาชญากรรม เป็นปัญหาที่คุกคามต่อความสงบเรียบร้อยและความผาสุกของประชาชน

ในสังคม สาเหตุของปัญหาอาชญากรรมมีหลายประการดังต่อไปนี้

-เกิดความบกพร่องทางร่างกาย

-เกิดจากความบกพร่องทางจิตใจ

-เกิดจากการไร้ระเบียบในสังคม

แนวทางป้องกันและแก้ไขปัญหา

-การเข้าค่ายฝึกอบรมให้กลับประพฤติตนเป็นคนดี

-ให้คำแนะนำปรึกษาให้ประพฤติตนอย่างถูกต้อง

-การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมเพื่อให้ประชากรมีคุณภาพที่ดี

6.ปัญหาสุขภาพอนามัย เป็นปัญหาเกี่ยวกับความเจ็บป่วยอันเนื่องจากขาดความรู้ความเข้าใจ

เกี่ยวกับสุขภาพอนามัย โภชนาการ การรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ฯลฯ สาเหตุของปัญหาสุขภาพอนามัยมีดังนี้

1.ขาดความรู้เกี่ยวกับสุขภาพอนามัย

2.ขาดแคลนหมอและอุปกรณ์การแพทย์

3.ข้อผิดพลาดและปัญหาด้านการบริการ

4.ปัญหาด้านการกระจายแพทย์ไปยังโรงพยาบาลต่าง ๆ

1.ทำให้ชาติเสื่อมเสียชื่อเสียง

2.เกิดความแตกแยกและความไม่ยุติธรรมในสังคม

3.เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาประเทศ

4.ประชาชนขาดความศรัทธาในข้าราชการและรัฐบาล

5.เป็นข้ออ้างของฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาล

สาเหตุของปัญหาฉ้อราษฎร์บังหลวง

4.การบริหารงานขาดประสิทธิภาพ

5.ค่านิยมในทางที่ไม่ถูกต้อง

7.ปัญหาโสเภณี นับเป็นปัญหาสังคมที่สำคัญปัญหาหนึ่ง แสดงให้เห็นถึงความเสื่อมทางศีลธรรม

และส่งผลไปยังปัญหาโรคร้ายต่าง ๆ รวมทั้งโรคเอดส์

สาเหตุที่สำคัญของปัญหาโสเภณี คือ ค่านิยมในด้านเงินตราและวัตถุ รวมทั้งการแสวงหาผลประโยชน์จากสถานบริการและนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยว

แนวทางการป้องกันและแก้ไขปัญหาสังคมไทย

การแก้ไขปัญหาสังคมนั้นต้องแก้ตามปัญหาที่เกิดขึ้น เพราะแต่ละปัญหามีสาเหตุแตกต่างกันออกไป แนวทางการป้องกันและแก้ไขปัญหาสังคม อาจสรุปได้ดังนี้

-ให้การศึกษาแก่ประชาชนเพราะการศึกษาเป็นบ่อเกิดของเหตุผลและการมีความคิดที่ดี

# data[].attributes.attachment_link.title
สังคม >> ลักษณะของสังคมเมืองและสังคมชนบท - patsanee sirimueang m.4/1

# data[].attributes.attachment_link.description
สังคมเมือง (Urban Society) สังคมเมือง หมายถึง ที่อยู่ในเขตเทศบาลที่มีประชากรหนาแน่นตั้งแต่ 2,500 คนต่อตารางกิโลเมตร เป็นชุมชนที่มีศูนย์กลางของความเจริญด้านการปกครอง การเศรษฐกิจ ...

# data[].attributes.body
การได้รับผลกระทบจากการทำร้ายร่างกายเปลี่ยนเป็นปัญหาทางจิตใจ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ทุกวันนี้ปัญหาการใช้ความรุนแรงในสังคมไทยมีมากขึ้นเรื่อยๆ จะเห็นได้จากข่าวที่มีการนำเสนออย่างต่อเนื่อง ทั้งดูเหมือนว่ารูปแบบความรุนแรงที่ปรากฏออกมานั้นมีหลากหลายและเข้ามาใกล้ตัวเรามากขึ้น ล่าสุดข่าวนักศึกษาทำร้ายร่างกายกันโดยฝ่ายหนึ่งใช้ของร้อนสาดใส่แก่อีกฝ่ายหนึ่งนั้น ได้ตกเป็นเป้าสายตาของสังคมว่ารัฐจะดำเนินการอย่างไรกับผู้กระทำผิด
นอกจากประเด็นการดำเนินการกับผู้กระทำความผิดแล้ว สิ่งที่สังคมให้ความสนใจไม่แพ้กันก็คือ "ระดับความรุนแรง" ของการกระทำความผิดนั้นว่าจะเป็นความผิดฐานใดตามประมวลกฎหมายอาญาระหว่างความผิดลหุโทษตามมาตรา 391 ความผิดฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 295 หรือ ความผิดฐานทำร้ายร่างกายถึงอันตรายสาหัสตามมาตรา 297 รายละเอียดของทั้งสามมาตรานี้แตกต่างกันอย่างไรนั้นจะขอนำเสนอ ดังนี้

ความผิดลหุโทษ ฐานใช้กำลังทำร้ายร่างกาย

มาตรา 391 แห่งประมวลกฎหมายอาญา บัญญัติว่า "ผู้ใดใช้กำลังทำร้ายผู้อื่นโดยไม่เป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"

ผู้กระทำความผิดตามมาตรานี้ต้องมีเจตนาทำร้ายทำให้เกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น อันเป็นการกระทำต่อกายหรือจิตใจ การทำร้ายนี้ต้องกระทำโดยใช้กำลังคือใช้แรงกายภาพและไม่ต้องมีผลถึงเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจ อาทิ การแตะต้องเนื้อตัวบุคคลโดยไม่มีอำนาจ หรือการใช้กำลังผลักในการทะเลาะวิวาทกัน เช่น การต่อย ตบ เตะ ถีบ ขว้างด้วยถ้วยแก้ว หรือแม้กระทั่งการถ่ายปัสวะรดก็เป็นการทำร้ายร่างกาย (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2486) และการใช้กำลังจับมือให้ลุกขึ้นโดยเขาไม่สมัครใจ ก็เป็นการทำร้ายตามมาตรา 391 เช่นกัน (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2199/2519)
ความผิดฐานทำร้ายร่างกาย
มาตรา 295 แห่งประมวลกฎหมายอาญา บัญญัติว่า "ผู้ใดทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้อื่นนั้น ผู้นั้นกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"
1. ทำร้าย
คำว่า "ทำร้าย" หมายถึง ผู้กระทำผิดมีเจตนาทำให้เสียหาย เป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ไม่ว่าจะเป็นการทำร้ายโดยใช้กำลังหรือไม่ก็ตาม เช่น ล่อหลอกให้เขาตกบันไดบ้านจนเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ก็เป็นการ "ทำร้าย" ตามมาตรานี้

แต่โดยส่วนใหญ่การทำร้ายตามมาตรานี้ เป็นการกระทำโดยแรงกายภาพ เช่น การชก ต่อย ทุบ ตี ถีบ เตะ กระทืบ ผลัก เหวี่ยง หรือ ด้วยอาวุธ เช่น ปืน มีด หอก ดาบ ไม้หรืออื่นๆที่สามารถใช้ทำร้ายให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจได้ รวมทั้งการใช้ยาพิษหรือยาอื่นใดที่สามารถก่อให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจได้ก็เป็นความผิดตามมาตรานี้

2. จนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ

อันตรายแก่กาย หมายถึง เกิดอันตรายแก่กาย เช่น บาดแผล ฟกช้ำ เป็นต้น จะเห็นได้ว่าเกิดอันตรายแก่กายเพียงเล็กน้อยก็เป็นความผิดตามมาตรานี้ได้ ดังคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 467/2468 ที่ว่า "จำเลยทำร้ายเขาสองทีฟกช้ำและหนังขาดโลหิตซับ วินิจฉัยว่าทำผิดฐานทำร้ายร่างกาย"

อันตรายแก่จิตใจ หมายถึง การมีอาการผิดปกติทางจิตใจ เช่น ทำให้มีอาการประสาท

สรุปแล้วมาตรานี้เป็น การทำร้ายถึงขั้นเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้ถูกทำร้าย แต่ถ้าผลของการกระทำนั้นรุนแรงจนถึงขึ้นเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจถึงสาหัสก็จะเป็นความผิดในอีกมาตราหนึ่งซึ่งจะกล่าวต่อไปนี้
ความผิดฐานทำร้ายร่างกายถึงอันตรายสาหัส
มาตรา 297 แห่งประมวลกฎหมายอาญา บัญญัติว่า "ผู้ใดกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้ผู้ถูกกระทำร้ายรับอันตรายสาหัส ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงสิบปี

อันตรายสาหัส นั้นคือ

(1) ตาบอด หูหนวก ลิ้นขาด หรือเสียฆานประสาท
(2) เสียอวัยวะสืบพันธุ์ หรือความสามารถสืบพันธุ์
(3) เสียแขน ขา มือ เท้า นิ้วหรืออวัยวะอื่นใด
(4) หน้าเสียโฉมอย่างติดตัว
(5) แท้งลูก
(6) จิตพิการอย่างติดตัว
(7) ทุพพลภาพ หรือป่วยเจ็บเรื้อรังซึ่งอาจถึงตลอดชีวิต
(8) ทุพพลภาพ หรือป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาเกินกว่ายี่สิบวัน หรือจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน"

เบื้องต้นความผิดตามมาตรานี้ คือ การทำร้ายร่างกายนั้นจะต้องกระทำครบ
องค์ประกอบความผิดฐานทำร้ายร่างกายมาตรา 295 ข้างต้นเสียก่อน คือ ทำร้ายผู้อื่นอันเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจโดยเจตนา แต่ผลของการทำร้ายรุนแรงถึงขั้นทำให้ผู้ถูกทำร้ายได้รับอันตรายสาหัส ตามที่บัญญัติไว้ใน (1)-(8)

ที่ว่า "ตาบอด" หมายถึง ตาที่มองไม่เห็นแม้จะบอดเพียงข้างเดียวก็เป็นอันตรายสาหัส
(คำพิพากษาฎีกาที่ 1116/2502)

"หูหนวก" หมายถึง หูที่ไม่สามารถฟังเสียงได้ แม้จะฟังไม่ได้ข้างเดียวก็เป็นอันตรายสาหัส

"ลิ้นขาด" หมายถึง ลิ้นขาดหายไป จะขาดหายไปมากน้อยเพียงใดไม่สำคัญ

"เสียฆานประสาท" หมายถึง เสียประสาทที่จะดมกลิ่น

"เสียอวัยวะสืบพันธุ์" หมายความถึง ทำให้อวัยวะสืบพันธุ์ใช้สืบพันธุ์ไม่ได้ แม้จะไม่ถึงขาดหายทำนองเดียวกับ "เสียความสามารถในการสืบพันธุ์" ซึ่งหมายถึง ทำให้ชายหญิงไม่สามารถสืบพันธุ์ แม้จะยังสามารถร่วมประเวณีกันได้ก็ตาม

คำว่า "เสีย" แขน ขา มือ เท้า นิ้วหรืออวัยวะอื่นใด ตามมาตรานี้ไม่ได้หมายความเฉพาะ
ขาดหายเท่านั้น แต่หมายความถึงทำให้ใช้อวัยวะนั้นๆไม่ได้ด้วย

ส่วน "หน้าเสียโฉมอย่างติดตัว" นั้นคือ การเสียความงามของใบหน้าจนหน้าเกลียดติดตัวตลอดไป ไม่ใช่เสียโฉมซึ่งมีระยะเวลาหายได้ ซึ่งต้องพิจารณาข้อเท็จจริงประกอบเป็นกรณีไป
นอกจากใบหน้าโดยตรงน่าจะถือว่าการเสียส่วนประกอบของใบหน้า เช่น หูขาด จมูกขาด ไหล่ทรุดทำให้คอเอียงไปนั้น เป็นส่วนหนึ่งของใบหน้าที่ทำให้เสียความงามและถือว่าเป็นการเสียโฉมติดตัวตามความหมายของมาตรานี้ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 769/2477,1012/2480)

"จิตพิการอย่างติดตัว" หมายถึง การทำให้เป็นโรคจิตหรือจิตฟั่นเฟือนอย่างติดตัว และ

"ทุพพลภาพ" หรือป่วยเจ็บเรื้อรังซึ่งอาจถึงตลอดชีวิต" ต้องเป็นกรณีร้ายแรงที่อาจถึงแก่ชีวิต หากเป็นการทุพพลภาพหรือป่วยเจ็บเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งแล้วรักษาให้หายได้ ไม่อยู่ในความหมายของมาตรานี้
สรุป
ที่กล่าวมาข้างต้นจะเห็นได้ว่า องค์ประกอบความผิดของทั้งสามมาตรานั้นเหมือนกันทุกประการ จะแตกต่างกันก็ที่ผลของการกระทำความผิดนั้น หากเป็นการทำร้ายร่างกายโดยไม่เกิดความเสียหายแก่กายหรือจิตใจของผู้ถูกกระทำเลยก็ผิดเพียงลหุโทษ ตามมาตรา 391 เท่านั้นหากผลของการกระทำก่อให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้ถูกกระทำ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำโดยใช้กำลังหรือไม่ก็ตาม ก็จะเป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกาย และหากผลของการกระทำนั้นรุนแรงยิ่งขึ้นถึงขนาดก่อให้เกิดอันตรายสาหัสแก่ผู้ถูกกระทำก็จะเป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายถึงอันตรายสาหัส ซึ่งต้องรับโทษหนักขึ้นที่เป็นเช่นนี้ก็เนื่องมาจากหลักของกฎหมายอาญาที่กำหนดให้ ผู้กระทำต้องรับโทษหนักขึ้นเนื่องจากผลของการกระทำ

นอกจากนี้หากผู้กระทำความผิด รับสารภาพในความผิดลหุโทษตามมาตรา 391 พนักงานสอบสวนก็สามารถเปรียบเทียบปรับได้โดยไม่ต้องนำคดีมาฟ้องร้องต่อศาลซึ่งแตกต่างจากกรณีมาตรา 295 และ 297 ที่ต้องนำคดีขึ้นฟ้องร้องต่อศาล

สราวุธ เบญจกุล
รองเลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรม
และโฆษกสำนักงานศาลยุติธรรม

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
โทษของการทำร้ายร่างกายกับการใช้ความรุนแรงในสังคมไทย

# data[].attributes.attachment_link.title
โทษของการทำร้ายร่างกายกับการใช้ความรุนแรงในสังคมไทย

# data[].attributes.attachment_link.description
ทุกวันนี้ปัญหาการใช้ความรุนแรงในสังคมไทยมีมากขึ้นเรื่อยๆ จะเห็นได้จากข่าวที่มีการนำเสนออย่างต่อเนื่อง ทั้งดูเหมือนว่ารูปแบบความรุนแรงที่ปรากฏออกมานั้นมีหลากหลายและเข้ามาใกล้ตัวเรามากขึ้น ...

# data[].attributes.body
บางทีพ่อเเม่ก็ไม่เข้าใชวัยรุ่น ทั้งๆที่เมื่อก่อนนี้ก็เคยเป็นวัยรุ่นมาก่อน

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เมื่อเด็กวัยเล็กในวันนั้นเติบโตขึ้นเป็นเด็กวัยรุ่นในวันนี้จึงทำให้ระยะของเขาและครอบครัวห่างขึ้นโดยไม่รู้ตัว ซึ่งปัญหานี้สามารถพบเจอได้กับทุกครอบครัวเมื่อบุตรหลานเริ่มก้าวเข้าสู่วัยที่มีโลกส่วนตัวและความคิดเป็นของตัวเองสูง จากที่มีอะไรก็ปรึกษาพ่อแม่ก็มักจะเทความสำคัญไปให้เพื่อน มีเรื่องลำบากใจอะไรก็ไม่บอกกันแต่ชอบแก้ปัญหาด้วยตัวเอง ระยะห่างของพ่อแม่และลูกจึงมีมากขึ้นไปเรื่อยๆจนน่าเป็นกังวล

แต่ในความจริงปัญหาเหล่านี้ใช่ว่าจะไม่มีทางออกซะทีเดียว ถ้าเราได้ทำความเข้าใจกับธรรมชาติของวัยเขา ซึ่งเราจะมาทำความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องราวของเหล่าวัยรุ่นกันให้ไม่วุ่นกับการดูแลกันค่ะ

ทำไมวัยรุ่นถึงมีระยะห่าง

สิ่งแรกที่คุณพ่อคุณแม่ต้องเข้าใจก่อนคือเรื่องการเจริญเติบโต เด็กนั้นเติบโตขึ้นอยู่ทุกวันโดยที่เราไม่ทันได้สังเกต เวลาผ่านไปไม่กี่ปี จากที่เคยใช้คำนำหน้าว่า เด็กชาย, เด็กหญิงก็กลายเป็นนายและนางสาวไปแล้ว เพราะมุมมองที่เรามองว่าเขาเป็นเด็กอยู่ตลอดเวลานี่เองจึงทำให้เรารู้สึกว่าเขายังต้องอยู่ในสายตาตลอดเวลา รวมไปถึงต้องคอยควบคุมดูความประพฤติให้อยู่ในลู่ทางและมีอะไรเรามักต้องรู้เรื่องราวของลูกอยู่ตลอดเวลา

ซึ่งในความจริงแล้ว พอเด็กๆเริ่มเข้าสู่วัยรุ่นเขาจะมีโลกใบอื่นเพิ่มเข้ามาไม่ใช่เพียงพ่อแม่และครอบครัว นั่นคือเรื่องปกติของวัยที่กำลังเจริญพันธุ์

แต่เมื่อความสำคัญของแต่ละคนถูกให้ไม่เท่ากัน ลูกรู้สึกถูกผู้ปกครองควบคุม คุณพ่อคุณแม่รู้สึกลูกไม่ได้เป็นเด็กดีในโอวาทคนเดิม คำถามต่างๆจึงเริ่มตามมาและลามไปถึงความไม่เข้าใจจนเกิดระยะห่างในที่สุดเพราะต่างคนต่างไม่ได้ใช้เหตุผลมากพอในการเจรจากัน

เรามาดูไปด้วยกันทีละข้อนะคะว่าสิ่งที่วัยรุ่นต้องการนั้นคืออะไรแล้วเราจะรับมือเขาได้อย่างไรบ้าง

สาเหตุที่วัยรุ่นขอออกห่างจากพ่อแม่

ต้องการอิสระ

วัยรุ่นเป็นวัยที่ต้องการอิสระและความเป็นส่วนตัวสูง อาทิ ต้องการห้องนอนที่เป็นของตนเอง ต้องการเวลาที่จะได้ทำกิจกรรมที่เขาเท่านั้นที่ชอบ ต้องการลองดื่มหรือทานในส่งที่อยากลอง ได้คบกับเพื่อนต่างเพศในสถานะอื่นที่ไม่ใช่แค่เพื่อน วัยรุ่นอยากทำทุกอย่างโดยไม่มีใครมาควบคุมหรือชี้นิ้วสั่งว่าสิ่งไหนดีหรือไม่ดีเพราะพวกเขาอยากจะมีอิสระในการคิดและเลือกด้วยตนเอง

ต่อต้านไปอย่างอัตโนมัติ

นี่เป็นสาเหตุที่เกิดขึ้นต่อมาจากผลกระทบในข้ออิสระ เมื่อวัยรุ่นเรียกขออิสระแล้วไมไ่ด้อย่างที่ต้องการ ความรู้สึกต่อต้านไม่อยากรับฟังจะเกิดขึ้นในทันที อาทิ อยากจะมีห้องส่วนตัวแต่พ่อแม่มักบอกว่าอยู่กับน้องไปก่อนหรือนอนรวมไปก่อน, กิจกรรมนี้ผู้ใหญ่ไม่เห็นด้วย ลูกควรเอาเวลาไปเรียนหนังสือหรือท่องตำรามากกว่า, ยังเด็กอยู่อย่าพึ่งลองเลย มันไม่มีประโยชน์, คนนี้ดีไม่ดีจะรู้ได้ยังไง จะรีบมีไปทำไม แม้ผู้ใหญ่หรือคนเป็นพ่อแม่จะพูดด้วยมุมมองของความเป็นห่วงแต่ในความรู้สึกของวัยเลือดร้อน เขากลับรู้สึกถูกควบคุมและจูงไปในทางที่ไม่ชอบ จึงเริ่มมีอาการต่อต้านออกมาเองอย่างช่วยไม่ได้

อ่อนไหวกว่าที่เคยเป็น

เขาว่าเด็กร้องไห้, เด็กโกรธ ให้ขนมหรือซื้อของเล่นให้เดี๋ยวก็หายซึ่งนั่นไม่ใช่กับวัยรุ่น ความรู้สึกต่างๆของพวกเขาจะรู้สึกและสัมผัสได้เร็วขึ้นมากกว่าตอนยังเด็ก คุณพ่อคุณแม่หลายท่านอาจจะยังติดภาพว่าเวลาลูกงอนหรือไม่พอใจให้ขนมหรือรางวัลสักหน่อยเขาจะหันกลับมาคุยด้วย แต่กลายเป็นยิ่งจุดชนวนให้ลูกเราที่กลายเป็นวัยรุ่นแล้วรู้สึกโกรธไปใหญ่เพราะเขาจดและจำทุกๆอย่างที่ถูกตำหนิหรือต่อว่าไว้ไม่มีวันลืม จนพัฒนาไปเป็นความรู้สึกด้านลบที่จะพูดคุยหรือปรึกษาด้วยเพราะเพียงแค่คำว่าความคิดของเขามันดูเด็กหรือไม่สำคัญ ความรู้สึกเสียใจและโกรธจะถ่าโถมเข้ามาในทันที

และความอ่อนไหวนี้เองก็ต่อยอดไปถึงจุดที่ทำให้วัยรุ่นมันจะตัดสินใจหุนหันพลันแล่น เปลี่ยนใจได้ง่าย ไม่อยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพราะยังมีความรู้สึกรับมือไม่ถูกกับอารมณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นมาในช่วงอายุของเขา จึงเป็นเหตุให้คุณพ่อคุณแม่เกิดความรำคาญในการกระทำของลูกจนต้องต่อว่าหรือเฆี่ยนตี และนั่นก็จึงเป็นเหตุผลอีกนั่นล่ะที่ทำให้ลูกอยากอยู่ให้ไกลจากความคิดผู้ปกครอง

เพื่อนคือโลกใหม่

สิ่งหนึ่งที่คนเป็นพ่อแม่ต้องทำใจยอมรับคือเมื่อถึงวัยนี้แล้วสิ่งที่เป็นปัจจัยเสริมเข้ามานอกจากปัจจัยสี่ของมนุษย์ คือ เพื่อน สำหรับวัยรุ่น หากได้เจอเพื่อนที่ดีก็จะพากันไปในทางที่ดีแต่หากได้เจอเพื่อนที่พาไปในทางไม่ดี เขาก็พร้อมจะไปเช่นกันเพราะวัยรุ่นนั้น เพื่อนคือบุคคลที่ทรงอิทธิพลไม่แพ้กใครเลยทีเดียว และนั่นเองจึงเป็นเหตุที่ทำให้ความห่วงของหัวอกคนเป็นพ่อแม่นั้นสูงเสียจนต้องเข้าไปคอยดูคอยส่องชีวิตของลูกเพื่อไม่ให้คนที่เรารักออกนอกลู่นอกทางหรือทำอะไรที่ไม่เหมาะสม มันเลยกลายเป็นชนวนที่ทำให้วัยรุ่นอยากออกห่างเข้าไปอีกกับความหวังดีนี้เพราะมันส่งผลให้เหล่าวัยรุ่นรู้สึกถูกตัดสินจากมุมมองเพียงมุมเดียว ไม่เป็นที่ยอมรับและยังถูกจำกัดให้อยู่แต่ในขอบเขตที่พ่อแม่สั่งไว้

คุณพ่อคุณแม่จะรับมืออย่างไร

ทำความเข้าใจกับธรรมชาติของวัยรุ่น

เป็นคำง่ายๆที่ทำได้ยากที่สุดในการเป็นพ่อแม่เพราะเรามักจะมีความห่วงใยและหวังดีต่อเขาเสมอไม่ว่าจะต้องการหรือไม่ก็ตาม จึงทำให้บางครั้งเราคิดแทนและคิดนำไปก่อนลูกมากมายจนเกิดประเด็นว่าเขารู้สึกไม่อยากให้ผู้ปกครองเข้ามายุ่มย่ามในชีวิต ดังนั้นสิ่งแรกที่ควรทำคือเข้าใจความเปลี่ยนแปลงของลูกว่าเขาไม่ใช่เพียงเด็กตัวน้อยของพ่อแม่อีกต่อไป ต้องปฏิบัติต่อเขาให้เหมือนคนๆหนึ่งที่มีความคิดและความมั่นใจเป็นของตนเอง

ไม่ขุดคุ้ยความผิดเก่ามารวมกับความผิดใหม่

วัยรุ่นใจร้อน ไม่ใช่เพียงคำเปรียบเทียบแต่เพราะใจของเด็กวัยนี้ รวดเร็วและอ่อนไหว การพูดคุยเชิงลบจะทำให้เตลิดได้ง่ายกว่าเด็กวัยเล็กมาก เช่นนั้นแล้วทุกครั้งที่มีการตักเตือนหรือต่อว่าควรพูดให้สั้นและได้ประเด็นที่ต้องการสื่อ เขาจะรับฟังได้มากกว่าการพูดพร่ำมากมาย รื้อเรื่องเก่าๆขึ้นมาพูดตอกย้ำ บางทีคุณพ่อคุณแม่อาจคิดว่ายิ่งพูดจะยิ่งทำให้วัยรุ่นรู้สึกยอมรับและทำตามแต่ผลมันกลับตรงกันข้ามเพราะเขาจะยิ่งต่อต้านและรู้สึกคำของคนเป็นพ่อแม่ ไม่น่าฟัง

ดังนั้น หากมีสิ่งไหนที่รู้ว่าผิดและควรอบรม ให้พูดแต่ประเด็นที่เกิดขึ้นให้ได้ใจความและกระชับ การรับฟังของลูกจะเปิดและยอมรับได้อย่างแน่นอน

ห่วงใยแต่ไม่วุ่นวาย

บางครั้งเพราะพ่อแม่มักคิดว่าเราคือคนที่อยู่ใกล้ชิดกับลูกมากที่สุด เราจึงมักจะทำอะไรตามที่เราคิดโดยไม่ทันได้ถามหรือดูความพอใจของเขาก่อน ซึ่งวัยรุ่นนั้นจากข้างต้นที่บอกไปว่าเป็นวัยที่กำลังเรียนรู้การได้มีอิสระ, การเปลี่ยนแปลงไปอยู่ในสังคมอื่นเพิ่มมากกว่าแค่สังคมของครอบครัว หากเราเข้าไปห่วงมากจนเกินไปจะทำให้ลูกที่เป็นวุ่ยรุ่นรู้สึกว่าเรากำลังเข้าไปวุ่นวายในชีวิตของเขา เพราะฉะนั้นผู้ปกครองจะต้องมีการลำดับระยะการเข้าหาลูกของตนอย่างเหมาะสม

อาทิ อาจเป็นคนไปรับไปส่งลูกแต่จะไม่เซ้าซี้ซักไซ้ถามว่าไปกับใคร กลับกี่โมง แต่มีการกำหนดเวลาให้ชัดเจนว่าต้องกลับเวลาไหน เลทสุดได้เท่าไหร่ บอกทุกอย่างให้ลูกรับทราบและรับผิดชอบตนเองแล้วเขาจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นไปอีกระดับ

รับฟังให้มากกว่าสอนสั่ง

เขาว่ากันว่า พ่อแม่ต้องคอยอบรมและสั่งสอนลูกให้เป็นคนดีแต่กับวัยรุ่นนั้น สิ่งที่เขาต้องการมากกว่าคนพูดที่ดีคือคนฟังที่ดียิ่งกว่า เมื่อเราเงียบและตั้งใจรับฟังความรู้สึกของลูก เขาจะเป็นฝ่ายเข้าหาและปรึกษาเราเองเสียเกือบทุกเรื่องไม่ต่างจากเพื่อน เหตุที่วัยรุ่นต้องการเพื่อนเพราะวัยของเขาต้องการผู้ฟังที่เข้าอกเข้าใจความเป็นไปในช่วงอายุเดียวกัน หากเราสามารถตอบสนองความต้องการในเรื่องนี้ได้ก็ไม่ต่างอะไรกับการที่ลูกรู้สึกเรากลายเป็นเพื่อนที่ดีของเขาและเป็นพ่อแม่ที่พึ่งพาได้ไปในตัว

หัวใจสำคัญคือต้องรับฟังอย่างตั้งใจและไม่ขัดเวลาลูกแสดงความเห็น มองความคิดเขาให้เป็นของเขา ไม่แทรกแซงหรือตัดบท ยกเว้นเสียแต่ว่าจะรู้สึกสิ่งที่คิดเห็นอยู่นั้นเป็นเรื่องที่ไม่ดีถึงค่อยแย้งแต่ก็ต้องแย้งด้วยหลักของเหตุและผล ไม่ใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง

เพียงเท่านี้ก็จะสามารถช่วยลดระยะความห่างของคุณพ่อคุณแม่และลูกที่เข้าสู่วัยรุ่นได้แล้วค่ะ

ที่มา : dmh.go.th, talkaboutsex, p4teen

# data[].attributes.attachment_link.title
วัยรุ่นจะไม่วุ่นเมื่อคุณพ่อคุณแม่เข้าใจเขา

# data[].attributes.attachment_link.description
เมื่อเด็กวัยเล็กในวันนั้นเติบโตขึ้นเป็นเด็กวัยรุ่นในวันนี้จึงทำให้ระยะของเขาและครอบครัวห่างขึ้นโดยไม่รู้ตัว ...

# data[].attributes.body
วัฒนธรรมการเอาเปรียบเพื่อนร่วมงาน