# data[].attributes.headline
Τί είναι το Σύνδρομο Άσπεργκερ;

# data[].attributes.subject
Τί είναι το Σύνδρομο Άσπεργκερ;

# data[].attributes.body
Ένα κατατοπιστικό και εύστοχο άρθρο του περιοδικού LiFo για να γνωρίσουμε το Σύνδρομο Άσπεγκερ.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Μικροπράγματα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Συνήθεις ενδείξεις και συμπτώματα, διάγνωση, θεραπευτικές προσεγγίσεις - και θετικές πτυχές

8.9k Views

Πηγές: ΑΥΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΠΕΡΓΚΕΡ ΕΛΛΑΣ / ΕΙΔΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ (Ε.Θ.Μ.Α.) ΠΑΙΔΙΩΝ / paidiatros.com / ΚΕ.ΘΕ.ΣΥ / wiki › Σύνδρομο_Άσπεργκερ / sciencearchives /

Το σύνδρομο Άσπεργκερ, που είναι επίσης γνωστό ως διαταραχή Άσπεργκερ ή απλά Άσπεργκερ, είναι μια διαταραχή του φάσματος του αυτισμού που χαρακτηρίζεται από σημαντικές δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και στη λεκτική επικοινωνία, ενώ παράλληλα εκδηλώνεται με περιορισμένες και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και ενδιαφέροντα. Διαφέρει από τις άλλες διαταραχές του φάσματος του αυτισμού λόγω της σχετικής διατήρησης της γλωσσικής και γνωστικής ανάπτυξης. Η φυσική αδεξιότητα και η άτυπη χρήση της γλώσσας αναφέρονται συχνά ως συμπτώματα, όμως δεν απαιτούνται για τη διάγνωση του συνδρόμου.

Το σύνδρομο πήρε το όνομά του από τον Αυστριακό παιδίατρο Χανς Άσπεργκερ, ο οποίος στην πρακτική του το 1944 μελέτησε και περιέγραψε παιδιά με μειωμένες ικανότητες ενσυναίσθησης και λεκτικής επικοινωνίας με τους συνομηλίκους τους, τα οποία παράλληλα ήταν σωματικά αδέξια. Η σύγχρονη αντίληψη για το σύνδρομο Άσπεργκερ διαμορφώθηκε το 1981 και πέρασε από μια περίοδο εκλαΐκευσης για να τυποποιηθεί ως διάγνωση στις αρχές του 1990. Το σύνδρομο αναγνωρίστηκε επίσημα από τους ειδικούς μόλις το 1994, όταν προστέθηκε στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο (DSM IV).

Χαρακτηριστικά

Χαρακτηρίζεται από ελλείψεις και δυσλειτουργίες σε διάφορους τομείς της ανάπτυξης και επηρεάζει το πώς το άτομο αντιλαμβάνεται τον κόσμο, την ικανότητα του να κατανοεί τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων καθώς και την ικανότητά του να αλληλεπιδρά και να επικοινωνεί με άλλα άτομα. Χαρακτηριστικό της διαταραχής είναι επίσης η εμφάνιση στερεότυπης συμπεριφοράς, ενδιαφερόντων και δραστηριοτήτων. Τα άτομα με Asperger έχουν συνήθως μέση ή και ανώτερη νοημοσύνη. Επίσης, τα άτομα με Asperger δεν παρουσιάζουν σημαντικές καθυστερήσεις ή αποκλίσεις στην απόκτηση της γλώσσας (γραμματική, σύνταξη κτλ.) όπως συμβαίνει συχνά με τα αυτιστικά άτομα. Εντούτοις, πιο λεπτές πτυχές της κοινωνικής επικοινωνίας ( π.χ. το τυπικό δούναι και λαβείν σε μια συνομιλία ) είναι πιθανό να επηρεαστούν.

Άλλα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν την εμμονή σε συγκεκριμένες ρουτίνες, την ύπαρξη περιορισμένων ενδιαφερόντων με τα οποία το άτομο μπορεί να ασχολείται σχολαστικά και επαναλαμβανόμενα, αισθητηριακές δυσκολίες, κινητική αδεξιότητα καθώς και ιδιαιτερότητα στον τρόπο σκέψης. Ο βαθμός στον οποίο εκδηλώνονται αυτά τα χαρακτηριστικά διαφέρει από άτομο σε άτομο, καθιστώντας τη διαταραχή από πολύ ελαφριάς ως βαριάς μορφής.

Τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου ενδέχεται να επηρεάσουν την κοινωνική ή επαγγελματική ζωή του πάσχοντα, καθώς και τον συναισθηματικό του κόσμο καθώς αυτός θα αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητά του. Ωστόσο, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και κάποια άτομα ενδέχεται να επηρεαστούν πολύ λιγότερο από άλλα. Με την κατάλληλη υποστήριξη, όλα τα άτομα με συνδρόμου Asperger είναι ικανά να ζήσουν μια πιο λειτουργική, ολοκληρωμένη και ανεξάρτητη ζωή.

Συνήθεις ενδείξεις και συμπτώματα

- Ομιλία που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ρυθμού, παράξενη τονικότητα ή μονοτονία

- Αδυναμία προσαρμογής της έντασης της φωνής ανάλογα με τις συνθήκες (π.χ. το άτομο μιλά δυνατά στο σινεμά)

- Τάση απομόνωσης λόγω της έλλειψης επικοινωνιακών δεξιοτήτων ή της έλλειψης ενδιαφέροντος

- Εμμονή με ένα συγκεκριμένο θέμα και ακατάπαυστη ομιλία περί αυτού, παρουσιάζοντας δεδομένα και στατιστικά, χωρίς αρχή, μέση και συμπέρασμα

- Ελλιπής ανάπτυξη κινητικών ικανοτήτων, κακός κινητικός συντονισμός, αδέξιες κινήσεις

Συμπεριφορές
Λεξιλόγιο:
Συχνά, άτομα με σύνδρομο Asperger έχουν πολλές από τις παρακάτω συμπεριφορές.
Δυσκολία στην αμοιβαία κοινωνική αλληλεπίδραση:
-Καθαρή ομιλία πριν από την ηλικία των τεσσάρων ετών. H γραμματική και το λεξιλόγιό είναι συνήθως πολύ καλά.
-Μερικές φορές η ομιλία είναι επιτηδευμένη και επαναληπτική.
-Η φωνή τείνει να είναι επίπεδη και δίχως συναίσθημα.
-Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό τους.
Ενδιαφέροντα:
Τα άτομα με Asperger πολύ συχνά αδυνατούν να αλληλεπιδράσουν επιτυχώς με τους γύρω τους.
Άλλα άτομα δεν το επιθυμούν, ενώ άλλα δεν γνωρίζουν τον τρόπο.
Αναλυτικότερα, δυσκολεύονται να καταλάβουν το πώς λειτουργεί η κοινωνική αλληλεπίδραση.
Τα άτομα αυτά, δεν κατανοούν τις λεκτικές και μη λεκτικές νύξεις που χρησιμοποιούνται για την περαιτέρω κατανόηση μιας τυπικής κοινωνικής αλληλεπίδρασης (όπως στάση σώματος ή "γκριμάτσες" , σύνθετα ανέκδοτα, μεταφορικός λόγος, ειδικές εκφράσεις της γλώσσας)
Γνωστική λειτουργία:
-Γενικά, τα παιδιά με σύνδρομο Asperger θα έχουν λίγα ενδιαφέροντα,αλλά αυτά θα κυριαρχήσουν .
-Θα θέλουν να μάθουν τα πάντα γύρω από αυτά και οι συζητήσεις τους με τους άλλους συνήθως θα μονοπωλούν για αυτά τα ενδιαφέροντα.
-Η ανάγκη για τη δομή και τη ρουτίνα είναι πρωτευούσης σημασίας.
-Ένα άτομο με Asperger, μπορεί να ζει με δικούς του, μη συχνά συμβατούς με την υπόλοιπη κοινωνία, κανόνες.

-Εμμονή με περίπλοκα θέματα, όπως σχέδια, τον καιρό, μουσική, ιστορία, κ.τ.λ.
-Συνήθως περιγράφονται ως εκκεντρικοί.
-Το I.Q. (δείκτης νοημοσύνης) των ατόμων με Σύνδρομο Άσπεργκερ συνήθως καλύπτει όλα τα επίπεδα, αλλά πολλά από αυτά τα άτομα είναι πάνω από το κανονικό επίπεδο στις λεκτικές ικανότητες και κάτω από το κανονικό επίπεδο στις πρακτικές ικανότητες.
-Πολλά από αυτά τα άτομα έχουν δυσλεξία, προβλήματα γραφής και δυσκολία με τα μαθηματικά
-Έλλειψη κοινής λογικής
-Συγκεκριμένη σκέψη (αντίθετα με αφηρημένη σκέψη).
Αισθητηριακές ευαισθησίες:
-Εμφανίζουν σχετικά καλή ικανότητα απομνημόνευσης γεγονότων και ημερομηνιών
-Παρουσιάζουν όμως δυσκολίες στην κατανόηση αφηρημένων εννοιών, με αποτέλεσμα ορισμένα μαθήματα- όπως για παράδειγμα τα μαθηματικά ( στον τομέα της μαθηματικής σκέψης και ανάλυσης) , η ιστορία και η λογοτεχνία -να τους φαίνονται δυσνόητα.
-Επίσης, παρουσιάζουν ιδιαίτερες δυσκολίες στο να κάνουν υποθέσεις.
-Δεν αναπτύσσουν εύκολα κριτική σκέψη.
-Γενικότερα παρουσιάζουν έναν "δύσκαμπτο" τρόπο σκέψης.
Συμπεριφορά:
-Πολλά παιδιά με Asperger έχουν αισθητηριακά ζητήματα, σε μία ή όλες τις αισθήσεις.
Ο βαθμός δυσκολίας διαφέρει από άτομο σε άτομο.
-Αρκετά συχνά, το παιδί θα αντιληφθεί κοινές αισθήσεις ως αρκετά έντονες.
Για παράδειγμα, μπορεί να εμφανίσει ασυνήθιστες ευαισθησίες σε διάφορα αισθητηριακά ερεθίσματα,όπως να ενοχληθεί από ένα φως που κανένας άλλος δεν έχει προσέξει, να καλύψει τα αυτιά του γιατί το ενοχλούν διάφοροι ήχοι που δεν ενοχλούν άλλους και να προτιμά να φορά ρούχα από ένα μόνο συγκεκριμένο υλικό.

-Οι κινήσεις είναι συνήθως αδέξιες και άχαρες.
-Περίεργες μορφές αυτό-διεγερτικής συμπεριφοράς.
-Τα αισθητηριακά προβλήματα δεν μοιάζουν να είναι τόσο έντονα όσο σε άλλες μορφές αυτισμού.
-Έχουν κοινωνική αντίληψη, αλλά εκδηλώνουν ακατάλληλη παλινδρομική αλληλεπίδραση.

Παράγοντες εμφάνισης του συνδρόμου

Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, το σύνδρομο Asperger επηρεάζει άτομα κάθε εθνικότητας, γεωγραφικής περιοχής, κοινωνικής τάξης, οικονομικής κατάστασης και θρησκεύματος. Οι άντρες φαίνεται να είναι πιο επιρρεπείς σε αυτό απ' ότι οι γυναίκες, ενώ ο λόγος παραμένει αδιευκρίνιστος.

Τα ακριβή αίτια του συνδρόμου Asperger συνεχίζουν να αποτελούν αντικείμενο έρευνας. Κλινικές μελέτες υποδεικνύουν ότι ένας συνδυασμός παραγόντων, τόσο γενετικών όσο και περιβαλλοντικών, μπορεί να ευθύνεται για τις αλλαγές στη νευροβιολογική εξέλιξη του εγκεφάλου που σχετίζονται με την εμφάνιση του συνδρόμου. Η κληρονομικότητα φαίνεται να εμπλέκεται κατά κάποιο τρόπο, γεγονός που υποστηρίζεται από την παρατήρηση ότι το σύνδρομο εμφανίζεται πιο συχνά σε συγγενικά άτομα. Περιβαλλοντικοί παράγοντες που μπορούν να δράσουν μεμονωμένα ή από κοινού τροποποιώντας ή αυξάνοντας την επίδραση της γενετικής προδιάθεσης περιλαμβάνουν τοξικά ανοίγματα, τερατογόνα, προβλήματα με την εγκυμοσύνη ή τον τοκετό, και προγεννητικές λοιμώξεις. Το σίγουρο είναι ότι το σύνδρομο δεν οφείλεται στην ανατροφή του ατόμου ή τις κοινωνικές του εμπειρίες.

Θεραπευτικές προσεγγίσεις

Προς το παρόν, δεν υπάρχει θεραπεία ή συγκεκριμένη ιατρική μέθοδος αντιμετώπισης του συνδρόμου Άσπεργκερ. Τα παιδιά με Άσπεργκερ μεγαλώνοντας γίνονται ενήλικες με Άσπεργκερ. Βέβαια, καθώς η κατανόησή μας για το φαινόμενο αυξάνεται ποιοτικά και ποσοτικά και οι υποστηρικτικές υπηρεσίες βελτιώνονται, τα άτομα με Άσπεργκερ έχουν αυξημένες ευκαιρίες να αναγνωρίσουν και να εκμεταλλευτούν το δυναμικό τους και τελικά να ζήσουν μια αξιοπρεπή και δημιουργική ζωή, απολαμβάνοντας τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Τώρα πια υπάρχουν αρκετές θεραπευτικές προσεγγίσεις και παρεμβάσεις που μπορούν να βελτιώσουν τη ποιότητα ζωής ενός ατόμου με Άσπεργκερ. Σε αυτές περιλαμβάνονται παρεμβάσεις κοινωνικής αλληλεπίδρασης, συμπεριφορική θεραπεία ή ακόμη και αλλαγές στη διατροφή.

Διάγνωση και θεραπευτικές προσεγγίσεις του συνδρόμου Asperger (Άσπεργκερ)
-Εφαρμοσμένη Συμπεριφορική Ανάλυση (ABA)
Τα άτομα με σύνδρομο Άσπεργκερ έχουν ανάγκη από ένα ήρεμο και κυρίως προβλέψιμο περιβάλλον. Ένα ημερήσιο χρονοδιάγραμμα και μία ρουτίνα, είναι κάτι πολύ χρήσιμο, καθώς δημιουργεί το αίσθημα της ασφάλειας και τους μειώνει το άγχος. Επίσης σημαντική στους ενήλικες με αυτό το σύνδρομο, θεωρείται η γνώση του τι τους συμβαίνει, κάτι το οποίο λειτουργεί ως λιθαράκι στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησης τους.
-Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης / Εργοθεραπεία
Αυτή είναι μια θεραπευτική μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται απο τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και διδάσκει κοινωνικές, ακαδημαϊκές και εργασιακές δεξιότητες, δεξιότητες στην επικοινωνία, στο παιχνίδι, στη φροντίδα του εαυτού, και στη διαβίωση στην κοινότητα. Η μέθοδος αυτή έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για να μειωθούν τα προβλήματα συμπεριφοράς σε μαθητές με αυτισμό. Αρκετές έρευνες καταδεικνύουν ότι η θεραπευτική αυτή μέθοδος είναι αποτελεσματική, ιδιαίτερα στη βελτίωση γνωστικών και γλωσσικών ικανοτήτων. Σκοπός είναι η διδαχή νέων μοτίβων συμπεριφοράς, που επιτυγχάνεται μέσω της θετικής ενίσχυσης θετικών συμπεριφορών και/ή καμίας αντίδρασης για την προβληματική/λανθασμένη συμπεριφορά. Τα περισσότερα προγράμματα ABA είναι ιδιαίτερα δομημένα. Οι στοχευμένες δεξιότητες και συμπεριφορές βασίζονται σε ένα καθιερωμένο πρόγραμμα σπουδών. Κάθε δεξιότητα διαχωρίζεται σε μικρά βήματα, και διδάσκεται με τη χρήση προτροπών, οι οποίες σταδιακά εξαλείφονται όταν τα βήματα έχουν κατακτηθεί. Τα παιδιά έχουν επανειλημμένες ευκαιρίες να μάθουν και να εξασκήσουν το κάθε βήμα κάτω απο διάφορες περιστάσεις. Κάθε φορά που το παιδί επιτυγχάνει το επιθυμητό αποτέλεσμα, λαμβάνει θετική ενίσχυση, π.χ. λεκτικό έπαινο ή κάτι άλλο που αποτελεί γι'αυτό κίνητρο. Τα προγράμματα ΑΒΑ συχνά περιλαμβάνουν υποστήριξη και στο σχολικό περιβάλλον με ένα ατομικό βοηθό, ο οποίος διασφαλίζει οτι οι δεξιότητες που αποκτά το παιδί μεταφέρονται στο τυπικό περιβάλλον του.
-Φαρμακοθεραπεία
Πολλά παιδιά με σύνδρομο Asperger έχουν προβλήματα με τις κινητικές τους δεξιότητες ή με τις αισθήσεις τους. Στη θεραπεία αισθητηριακής ολοκλήρωσης, εργοθεραπευτές βοηθούν τα παιδιά να σταθεροποιήσουν τις αισθήσεις τους και τις αντιδράσεις τους σε εξωτερικά ερεθίσματα. Αυτή η μορφή θεραπείας μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να αποκτήσουν καλύτερο έλεγχο πάνω στο σώμα τους, και ως εκ τούτου να περιορίσει τυχόν αδέξιες κινήσεις και αστάθειες και να βελτιώσει το συντονισμό χεριού - ματιού (οπτικόκινητικός συντονισμός). Βελτιώνοντας τον τρόπο που τα παιδιά ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένους ήχους ή αγγίγματα, η θεραπεία αυτή μπορεί επίσης να μειώσει σημαντικά το άγχος τους. Όταν τα παιδιά έχουν καλύτερο έλεγχο των αισθήσεών τους, μπορούν να ελέγχουν καλύτερα τις κινήσεις τους, τους ήχους και τα συναισθήματά τους. Αυτό οδηγεί στη μείωση της αμηχανίας που αισθάνονται και στη βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων τους.

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει συγκεκριμένη ιατρική θεραπεία για την αντιμετώπιση του συνδρόμου Asperger. Ωστόσο, τα φάρμακα μπορεί να είναι βοηθητικά όσον αφορά τον έλεγχο συγκεκριμένων συμπτωμάτων που σχετίζονται με το σύνδρομο, αλλά και τον έλεγχο συμπτωμάτων άλλων παθήσεων όπως άγχος, κατάθλιψη, ελλειμματική προσοχή και υπερκινητικότητα (ADHD), που πιθανόν να συνυπάρχουν με το σύνδρομο Asperger.

Θετικές πτυχές του συνδρόμου Άσπεργκερ

Δεν είναι λίγοι οι εμπειρογνώμονες του τομέα που δίνουν έμφαση στα ιδιαίτερα "δώρα" και τις θετικές πτυχές του συνδρόμου Asperger και εκτιμούν ότι αντιπροσωπεύουν ένα διαφορετικό, αλλά όχι απαραίτητα ελαττωματικό, τρόπο σκέψης. Στο βιβλίο τους "Ο οδηγός ενός γονέα για το σύνδρομο Asperger και Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμό", οι Ozonoff, Dawson, και McPartland δηλώνουν ότι η κατευθυντήρια αρχή είναι το να μάθει ο γονιός να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του παιδιού του, και να διοχετεύει τις δυνάμεις του. Επισημαίνουν ότι πολλά άτομα με σύνδρομο Asperger έχουν αξιοσημείωτες ικανότητες και χαρακτηριστικά τα οποία έχουν περιγραφεί ως ευεργετικά σε πολλά επαγγέλματα, όπως:

-Αυξημένη ικανότητα να επικεντρώνονται σε λεπτομέρειες
-Ικανότητα να εργάζονται ανεξάρτητα
-Ικανότητα να εργάζονται με επιμονή και συγκέντρωση
-Μνήμη - ειδικά μνήμη παπαγαλίας
-Ανώτερες ακαδημαϊκές δεξιότητες
-Οπτική σκέψη
-Αναγνώριση της τάξης και τήρηση κανόνων
-Έχουν πάθος και πίστη
-Έχουν ένα πρωτότυπο τρόπο σκέψης

Η καταξιωμένη επιστήμονας, συγγραφέας, καθηγήτρια και ακτιβίστρια του αυτισμού Δρ. Temple Grandin, η οποία πάσχει από διαταραχή Asperger πιστεύει ότι η κατάστασή της έχει αποτελέσει πλεονέκτημα στην επαγγελματική ζωή της.

Είναι γεγονός ότι τίποτα δεν είναι μόνο αρνητικό, και τα "συμπτώματα" του συνδρόμου μπορούν να θεωρηθούν ως δυνάμεις και να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν το παιδί να είναι επιτυχής στη ζωή του. Επίσης, συχνά οι μοναδικές συμπεριφορές ενός παιδιού με Asperger μπορούν να διοχετευθούν σε πλεονεκτήματα με την κατάλληλη υποστήριξη, λίγη δημιουργικότητα, και αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο βλέπει κανείς τα πράγματα.

Εκπαίδευση γονέων

Η εκπαίδευση γονέων μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητική για τη βελτίωση των παιδιών με σύνδρομο Asperger. Αν τα άτομα που φροντίζουν το παιδί όπως οι γονείς, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, τα αδέλφια, κλπ έχουν πλήρη επίγνωση και κατανοούν τα πλεονεκτήματα και τις ελλείψεις του παιδιού, θα μπορούν να δρουν θεραπευτικά με το παιδί ακόμη και στην καθημερινή συναναστροφή τους π.χ. επικοινωνόντας με το παιδί θα μπορούν να το βοηθούν να αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες. Έτσι η θεραπεία γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των παιδιών με σύνδρομο Asperger. Όσο περισσότερο εκτίθενται στην εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων και την εκπαίδευση συμπεριφοράς, τόσες περισσότερες πιθανότητες έχουν να βελτιωθούν σε αυτούς τους τομείς.

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

7 πράγματα που είναι σημαντικό να μας μείνουν απ' την "υπόθεση Γκρέτα"

Ακολουθήστε τα Μικροπραγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δημήτρης Καβατζικλής

# data[].attributes.attachment_link.title
Τι είναι το σύνδρομο Άσπεργκερ με το οποίο ζει (και) η Γκρέτα Τούνμπεργκ

# data[].attributes.attachment_link.description
8.9k Views Πηγές: ΑΥΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΠΕΡΓΚΕΡ ΕΛΛΑΣ / ΕΙΔΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ (Ε.Θ.Μ.Α.) ΠΑΙΔΙΩΝ / paidiatros.com / ΚΕ.ΘΕ.ΣΥ / wiki › Σύνδρομο_Άσπεργκερ / sciencearchives / Το σύνδρομο Άσπεργκερ, που είναι επίσης γνωστό ως διαταραχή Άσπεργκερ ή απλά Άσπεργκερ, είναι μια διαταραχή του φάσματος του αυτισμού που χαρακτηρίζεται από σημαντικές δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και στη λεκτική επικοινωνία, ενώ παράλληλα εκδηλώνεται με περιορισμένες και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και ενδιαφέροντα.

# data[].attributes.headline
Λίγα λόγια για το Σύνδρομο Down

# data[].attributes.subject
Λίγα λόγια για το Σύνδρομο Down

# data[].attributes.body
Χρήσιμο άρθρο, που απαντάει σε πολλά ερωτήματα γονέων και όχι μόνο.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Δρ Ελισάβετ Ευσταθίου, Παιδίατρος
"Γονείς με παιδιά που είναι "διαφορετικά" γίνονται καλύτεροι γονείς. Γίνονται ανεκτικότεροι και πιο αλληλέγγυοι. Δεν είναι καλό να επιλέγεις ένα παιδί "a la carte". Σε τελική ανάλυση επιλέγουμε το τέλειο. Και όταν όλοι είναι ίδιοι, τότε είμαστε σε πολλά φτωχότεροι. Ακόμη και τα λουλούδια διαφέρουν, αλλά όλα είναι όμορφα........."
Αυτά αναφέρει σε συνέντευξή του ο Πάμπλο Πινέδα, ο πρώτος πτυχιούχος Πανεπιστημίου (στα Παιδαγωγικά και τη Ψυχολογία) στην Ευρώπη με σύνδρομο Down. Τα παιδιά με σύνδρομο Down αναπτύσσονται με πιο αργούς ρυθμούς σε σχέση με τα συνομήλικα τους καταφέρνουν όμως να αποκτήσουν αρκετές δεξιότητες σε όλους τους τομείς αρκεί να υπάρχει ορθή παρακολούθηση, εκπαίδευση και καθοδήγηση.

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική διαταραχή που επηρεάζει τα χρωμoσώματα. Είναι η πιο συνηθισμένη χρωμοσωμική ανωμαλία μεταξύ των νεογνών που γεννιούνται ζωντανά. Εμφανίζεται σε περίπου 1 στα 700 ζώντα νεογνά και προκαλεί ποικίλου βαθμού διανοητική καθυστέρηση, μαθησιακές διαταραχές, ιδιαίτερα εμφανισιακά χαρακτηριστικά και εκδηλώσεις από διάφορα όργανα.

Το σύνδρομο Down οφείλεται σε διαταραχή στα χρωμοσώματα. Τα χρωμοσώματα είναι μεγάλες δομές που αποτελούνται από χιλιάδες γονίδια. Άνθρωποι χωρίς γενετικές ανωμαλίες έχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων και σε κάθε ζεύγος δίνεται ένας αριθμός από το 1 μέχρι 23.

Τα άτομα με σύνδρομο Down γεννιούνται με τρία, αντί για δύο, αντίγραφα του χρωμοσώματος 21. Δεν είναι γνωστό ποια είναι η ακριβής αιτία που προκαλεί το σύνδρομο Down. Φαίνεται πως η ηλικία της μητέρα ς διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Καθώς μια γυναίκα μεγαλώνει, ο κίνδυνος να αποκτήσει ένα μωρό με σύνδρομο Down αυξάνεται σταθερά. Η ηλικία του πατέρα δεν έχει αποδειχτεί ότι επηρεάζει τη γέννηση παιδιού με χρωμοσωμική ανωμαλία. Επιπρόσθετα ο κίνδυνος μια γυναίκα να γεννήσει ένα παιδί με σύνδρομο Down είναι μεγαλύτερος όταν υπάρχει στενός συγγενής με το σύνδρομο.

Υπάρχουν τρεις τύποι του συνδρόμου Down. Ο συχνότερος τύπος (90-95% των περιπτώσεων) είναι η τρισωμία 21 δηλαδή τα άτομα αυτά έχουν ένα επιπλέον χρωμόσωμα 21. Ο δεύτερος τύπος είναι το μωσαϊκό και εμφανίζεται σε 5-10% των περιστατικών. Σε αυτή την περίπτωση το χρωμόσωμα 21 σπάζει και αναμιγνύεται με φυσιολογικά κύτταρα. Η κλινική εικόνα του τύπου αυτού είναι λιγότερο σοβαρή. Η τρίτη πιο σπάνια μορφή (2%) του συνδρόμου είναι η μετατόπιση. Συμβαίνει τυχαία και είναι κληρονομική.

Τα νεογέννητα με Σύνδρομο Down έχουν τουλάχιστον ένα από τα πιο κάτω χαρακτηριστικά.

Επιπεδωμένο πρόσωπο και μύτη

Επιπλέον δέρμα στο πίσω μέρος του λαιμού

Μάτια που κλίνουν προς τα πάνω

Χαρακτηριστικό βλέμμα

Μειωμένος μυϊκός τόνος (υποτονία)

Χαλαρές αρθρώσεις

Μονήρης πτυχή σε όλη την παλάμη, που ονομάζεται εγκάρσια παλαμιαία πτυχή (φυσιολογικά υπάρχουν περισσότερες από μια πτυχές)

Ασυνήθιστα ευέλικτες αρθρώσεις

Περίεργη ελίκωση αυτιών

Μεγάλη απόσταση μεταξύ πρώτου και δεύτερου δακτύλου (κλινοδακτυλία)

Καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά με σύνδρομο Down μπορεί να παρουσιάσουν επιπλέον τα ακόλουθα χαρακτηριστικά αν και μπορεί να τα παρουσιάσουν από τη γέννηση:

Ένα πεπλατυσμένο κεφάλι στο πίσω μέρος (βραχυκεφαλία)

Πτυχές του δέρματος στα άνω βλέφαρα

Πεπλατυσμένη γέφυρα της μύτης

Διπλωμένα, ασυνήθιστα, ή μικρά αυτιά

Το στόμα είναι ανοιχτό

Η γλώσσα προβάλλει έξω από το στόμα

Διαταραχές στο σχήμα δοντιών

Κοντό λαιμό

Κοντά χέρια

Πώς γίνεται ο προγεννητικός έλεγχος των παιδιών με Σύνδρομο Down; Είναι χρήσιμο να γίνεται έλεγχος για σύνδρομο Down κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;
Τα παιδιά με σύνδρομο Down εκτός από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν στην εμφάνιση μπορεί να παρουσιάσουν κάποιες επιπλοκές από διάφορα όργανα του σώματος ποικίλου βαρύτητας. Οι περισσότερες από αυτές τις επιπλοκές αντιμετωπίζονται εφόσον γίνει έγκαιρη διάγνωση και ακολουθείται από ορθή και συνεπή παρακολούθηση.
Θεραπεία στο σύνδρομο Down

Καρδιακές επιπλοκές: τα μισά περίπου παιδιά που γεννιούνται με Σύνδρομο Down παρουσιάζουν καρδιακές επιπλοκές. Η συχνότερη καρδιακή ανωμαλία είναι η κοινή κολποκοιλιακή επικοινωνία (υπάρχει διαταραχή στα τοιχώματα που χωρίζουν τις τέσσερις κοιλότητες της καρδιάς).

Επιπλοκές από το ανοσοποιητικό σύστημα: τα παιδιά με Σύνδρομο Down εμφανίζουν αυξημένη συχνότητα λοιμώξεων λόγω μειωμένου ανοσοποιητικού συστήματος καθώς και αυξημένη συχνότητα αυτοάνοσων νοσημάτων (πρόκειται για καταστάσεις που ο ίδιος ο οργανισμός στρέφεται ενάντια στους ιστούς του σώματος του, τους αντιμετωπίζει ως ξένους).

Τα παιδιά με Σ. Down έχουν αυξημένη συχνότητα λευχαιμίας και διαταραχών των κυττάρων του αίματος (λευκά αιμοσφαίρια, ερυθρά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια) σε σχέση με το γενικό πληθυσμό.

Επιπλοκές από το γαστρεντερικό σύστημα: 5% των παιδιών με σύνδρομο Down μπορεί να παρουσιάσουν απόφραξη του εντέρου, μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος του Hirschsprung. Επίσης παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα κοιλιοκάκης μια κατάσταση που τα άτομα δεν απορροφούν κάποιες θρεπτικές ουσίες λόγω δυσανεξίας στην πρωτεΐνη γλουτένη. Επιπρόσθετα έχουν αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης άλλων διαταραχών όπως δωδεκαδακτυλική ατρησία ή στένωση, ατρησία πρωκτού, ατρησία οισοφάγου με τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο.

Ορμονικές διαταραχές: στα παιδιά με σύνδρομο Down μπορεί να επηρεαστεί ο τρόπος που το σώμα παράγει ή ανταποκρίνεται στις ορμόνες. Για παράδειγμα, τα άτομα με σύνδρομο Down συχνά δεν παράγουν επαρκή ποσότητα ορμονών του θυρεοειδούς αδένα γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα βάρους. Επίσης, εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1.

Σκελετικά προβλήματα: Στα άτομα με σύνδρομο Down τα οστά που συνδέουν την κορυφή της σπονδυλικής στήλης με το κεφάλι έχουν συχνά υπερβολικά μεγάλη ευελιξία. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται ατλαντοαξονική αστάθεια και συνήθως δεν προκαλεί κάποιο ενόχλημα. Υπάρχει περίπτωση όμως να συμπιέσει τη σπονδυλική στήλη να προκαλέσει πόνο ή στροφή του κεφαλιού προς τη μία πλευρά (ραιβόκρανο). Σε ακραίες περιπτώσεις, αυτή η αστάθεια της άρθρωσης μπορεί να προκαλέσει παράλυση. Τα παιδιά που συμμετέχουν σε αθλητικές ή άλλες δραστηριότητες θα πρέπει να εξετάζονται για σημάδια αστάθειας της άρθρωσης αυτής.

Διανοητική καθυστέρηση: Σχεδόν όλα τα μωρά που γεννιούνται με σύνδρομο Down παρουσιάζουν νοητική υστέρηση. Ο βαθμός της νοητικής υστέρησης δεν είναι ο ίδιος σε όλα τα παιδιά με Σύνδρομο Down. Τα περισσότερα παιδιά μπορούν να μάθουν τις περισσότερες δεξιότητες απλά αργούνε σε σχέση με τα φυσιολογικά παιδιά.

Αύξηση των παιδιών με σύνδρομο Down (ύψος, βάρος, περίμετρος κεφαλής): Τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι συνήθως πιο χαμηλά σε σχέση με τα φυσιολογικά παιδιά και έχουν μικρότερα κεφάλια. Παράλληλα αναπτύσσονται πιο αργά και δε φτάνουν ποτέ στα επίπεδα των φυσιολογικών παιδιών. Όσον αφορά το βάρος τείνουν να αποκτούν περισσότερο βάρος ενδεχομένως λόγω αργού μεταβολισμού. Επομένως οι γονείς πρέπει να προφυλάξουν τα παιδιά τους από την παχυσαρκία με σωστή, υγιεινή διατροφή και άσκηση.

Όραση: Τα περισσότερα παιδιά με σύνδρομο Down μπορεί να έχουν πρόβλημα όρασης, όπως μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμό (ανώμαλη καμπυλότητα του ματιού που προκαλεί θολή όραση), νυσταγμό, στραβισμό. Μπορεί επίσης να έχουν αδύναμους μύες των ματιών (cross-eyed) ή μη φυσιολογικές κινήσεις των ματιών που οδηγούν σε μειωμένη όραση. Τα διορθωτικά γυαλιά συνήθως λύνουν τέτοια προβλήματα.

Απώλεια της ακοής: Σχεδόν το 80 τοις εκατό των ατόμων με σύνδρομο Down αναπτύσσουν κάποιο βαθμό απώλειας ακοής, που μερικές φορές απαιτεί ακουστικά βαρηκοΐας. Τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι επίσης πολύ πιο επιρρεπείς σε σχέση με άλλα παιδιά στην ανάπτυξη ωτίτιδας.

Δέρμα: Η πλειοψηφία των παιδιών με σύνδρομο Down παρουσιάζουν διαταραχές του δέρματος όπως: χοντρό δέρμα στις παλάμες και τα πέλματα, απολέπιση του δέρματος στο τριχωτό της κεφαλής, ροζ ραβδώσεις του δέρματος, ξηρό δέρμα.

Οι διαταραχές στη συμπεριφορά και οι ψυχολογικές διαταραχές είναι συχνότερες στα παιδιά με σύνδρομο Down. Τέτοιες διαταραχές περιλαμβάνουν τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας και τις εκρήξεις επιθετικότητας. Παράλληλα 7 τοις εκατό των παιδιών με σύνδρομο Down μπορεί να έχουν μια διαταραχή που ανήκει στο φάσμα του αυτισμού.

Σύνδρομο απνοιών στον ύπνο: 75 τοις εκατό των παιδιών με σύνδρομο Down μπορεί να παρουσιάσουν άπνοια στον ύπνο, μια διαταραχή του ύπνου κατά την οποία σταματά η αναπνοή τους στον ύπνο. Ενώ η κατάσταση αυτή συνδέεται με υπερβολικό βάρος εντούτοις μπορεί να συμβεί και όταν το βάρος των παιδιών είναι φυσιολογικό.

Γονιμότητα: Οι γυναίκες με σύνδρομο Down είναι συνήθως γόνιμες και μπορεί να μείνουν έγκυες και να τεκνοποιήσουν. Επομένως εάν έχετε μια κόρη, είναι σημαντικό να την εκπαιδεύσετε για το σεξ και να την συμβουλεύσετε για την αντισύλληψη. Σχεδόν όλοι οι άνδρες με σύνδρομο Down είναι στείροι λόγω διαταραχής στην παραγωγή των σπερματοζωαρίων. Επιβάλλεται σε όλα τα παιδιά με σύνδρομο Down να γίνεται η κατάλληλη σεξουαλική αγωγή και παρακολούθηση.

Ο προγεννητικός έλεγχος αποτελείται από δύο φάσεις. Πρώτα γίνεται η δοκιμασία διαλογής (εξέταση αίματος και υπερηχογράφημα του εμβρύου) και υπολογίζεται η πιθανότητα μια γυναίκα να κυοφορεί παιδί με Σύνδρομο Down και στη συνέχεια οι γυναίκες που έχουν μεγάλη πιθανότητα για τρισωμία υποβάλλονται σε διαγνωστικές εξετάσεις. Οι διαγνωστικές αυτές εξετάσεις είναι η βιοψία χοριακής λάχνης (11 η-12 η βδομάδα κύησης) και η αμνιοπαρακέντηση (15 η-20 η βδομάδα της κύησης). Οι εξετάσεις αυτές ελλοχεύουν το κίνδυνο απώλειας του εμβρύου (πιθανότητα 0,5-1%).

Πρόσφατα για τη διάγνωση του συνδρόμου Down μπορεί να γίνει προγεννητικός έλεγχος με απλή εξέταση αίματος στο πρώτο τρίμηνο της κύησης με αρκετά ακριβή αποτελέσματα. (για περισσότερες πληροφορίες για τον προγεννητικό έλεγχο διαβάστε στο http://www.paidiatros.com/egkymosini/ygeia/progennitikos-elegxos-trisomia-21 και στο http://www.paidiatros.com/egkymosini/ygeia/antenatal-screening ).

Η κάθε γυναίκα έχει την ευκαιρία να αποφασίσει από μόνη της εάν θα ακολουθήσει δοκιμασία ελέγχου για σύνδρομο Down κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Η απόφαση ανήκει στο ζευγάρι και υπάρχουν διάφοροι λόγοι που ένα ζευγάρι μπορεί να θέλει να κάνει προγεννητικό έλεγχο. Κάποιοι επιθυμούν να γνωρίζουν για την υγεία του παιδιού τους για να είναι προετοιμασμένοι, να μελετήσουν για το σύνδρομο Down για να το αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τέτοια περίπτωση. Μια άλλη ομάδα γυναικών ίσως επιθυμεί τερματισμό της εγκυμοσύνης. Ο ιατρικός κόσμος συμφωνεί ότι ο προγεννητικός έλεγχος είναι απαραίτητος σε κάθε έγκυο γυναίκα.

Οι γυναίκες που αποφασίζουν τερματισμό της κύησης καλό θα ήταν να ενημερωθούν σωστά για το σύνδρομο από το γιατρό τους προτού πάρουν οποιαδήποτε απόφαση.

To Σύνδρομο Down διαγιγνώσκεται συνήθως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στα πλαίσια του προγεννητικού ελέγχου. Εάν δε διαγνωστεί κατά τον προγεννητικό έλεγχο ο παιδίατρο ς υποψιάζεται τη διάγνωση με βάση την εμφάνιση του νεογέννητου (τα χαρακτηριστικά στοιχεία) και επιβεβαιώνει τη διάγνωση με εξέταση αίματος που ελέγχει τα χρωμοσώματα του παιδιού (καρυότυπος).

Δεν υπάρχει ριζική οριστική θεραπεία για το σύνδρομο Down. Είναι σημαντικό όμως το παιδί με τέτοιο σύνδρομο να ελέγχεται ανά τακτικά χρονικά διαστήματα για την εμφάνιση επιπλοκών και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα και κατάλληλα. Δίνεται λύση σε ιατρικά προβλήματα αναλόγως των διαταραχών που εμφανίζονται κάθε φορά π. χ αντιμετώπιση διαταραχών όρασης με διορθωτικά γυαλιά, αντιμετώπιση διαταραχών ακοής με ακουστικά βαρηκοΐας, χειρουργική αποκατάσταση καρδιακών ανωμαλιών.

Καθοριστικής σημασίας είναι η έγκαιρη και κατάλληλη εκπαίδευση των παιδιών με σύνδρομο Down. Η σωστή και συστηματική εκπαίδευση των παιδιών με σύνδρομο Down διαδραματίζει σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξη και τη μετέπειτα πορεία τους ως ανεξάρτητοι ενήλικες. Ο στόχος είναι η πλήρης ή μερική ένταξή τους σε κανονικό σχολείο ή σε ειδική μονάδα εάν υπάρχουν συνοδές αναπηρίες. Η συμβολή των ειδικών θεραπευτών όπως λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, μουσικοθεραπευτές είναι δέουσας σημασίας.

Αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπευτικής αντιμετώπισης των παιδιών με σύνδρομο Down αποτελεί η στήριξη των γονιών από τους φίλους, το οικογενειακό περιβάλλον τους και φυσικά τον παιδίατρό τους.

H ιατρική επιστήμη προχωρά με γρήγορους ρυθμούς και το προσδόκιμο ζωής των παιδιών με σύνδρομο Down ολοένα και αυξάνεται. Το 1983 η μέση διάρκεια ζωής ενός ατόμου με σύνδρομο Down ήταν μόλις 25 ετών. Ακριβώς 14 χρόνια μετά, το 1997, ο μέσος όρος ζωής σχεδόν διπλασιάστηκε σε 49 χρόνια.

Τα παιδιά με σύνδρομο Down όταν έχουν τη σωστή και συνεπή παρακολούθηση μπορεί να ζήσουν μια ευτυχισμένη ζωή. Μπορούν να χαρούν τις απολαύσεις της ζωής, να μοιραστούν αγάπη, να κάνουν φιλίες, να μορφωθούν, να καλλιεργήσουν ταλέντα όπως η ζωγραφική, η γυμναστική, η μουσική και η ποίηση. Απολαύστε το ποίημα του μικρού Μάρκου, ενός παιδιού με σύνδρομο Down με τίτλο "Ανταλλαγές" Να θυμάστε αγάπη και ελπίδα στη ζωή και προχωράμε!

Σχετικά Άρθρα

# data[].attributes.attachment_link.description
Δρ Ελισάβετ Ευσταθίου, Παιδίατρος "Γονείς με παιδιά που είναι "διαφορετικά" γίνονται καλύτεροι γονείς. Γίνονται ανεκτικότεροι και πιο αλληλέγγυοι. Δεν είναι καλό να επιλέγεις ένα παιδί " a la carte ". Σε τελική ανάλυση επιλέγουμε το τέλειο. Και όταν όλοι είναι ίδιοι, τότε είμαστε σε πολλά φτωχότεροι.

# data[].attributes.headline
Δράση για το κάτι Άλλο

# data[].attributes.subject
Δράση για το κάτι Άλλο

# data[].attributes.body
Ένα Κδαπ που φιλοξενεί άτομα με αναπηρίες. Δημιουργήθηκε από φοιτητές του τμήματος Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Μία καλή αρχή για κάποιον που θέλει να ξεκινήσει την εθελοντική του δράση σε ένα ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κέντρο Δημιουργικής
Απασχόλησης ΑμεΑ

Σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο δίνουμε καθημερινά την ευκαιρία σε άτομα με αναπηρία να δημιουργήσουν, να διδαχθούν και να γίνουν ενεργά μέλη μιας δεμένης ομάδας και της κοινωνίας.
ΕΔΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ!

Σχεδιασμός Στέγης
Υποστηριζόμενης Διαβίωσης

Σχεδιαζουμε τη λειτουργία ενός ευχάριστου χώρου, όπου θα προσφέρουμε διαμονή, φροντίδα και δημιουργική απασχόληση σε άτομα με αναπηρία υπό την επίβλεψη ειδικών επιστημόνων.
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ

Προγράμματα
Ενημέρωσης

Απευθύνόμαστε σε σχολεία, γονείς αλλά και την τοπική και ευρύτερη κοινωνία αποζητώντας να ευαισθητοποιήσουμε, να ενημερώσουμε και να ενεργοποιήσουμε την αλληλοστήριξη.
ΜΑΘΕ ΚΙ ΕΣΥ

ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Οι εθελοντές μας

Το Σώμα Φίλων ΑμεΑ "Δράση για το Κάτι Άλλο" χαρακτηρίζεται από εθελοντικό χαρακτήρα και καινοτόμο δράση. Τίποτα από όσα κάνουμε δεν θα ήταν εφικτό χωρίς τη βοήθεια των δεκάδων εθελοντών που μας στηρίζουν, τους οποίους θεωρούμε περισσότερο συνεργάτες παρά φιλάνθρωπους. Προέρχονται από πληθώρα επαγγελμάτων σχετικών με την ειδική αγωγή, την εκπαίδευση και τη φροντίδα, αλλά και ατόμων κάθε κοινωνικοοικονομικού στρώματος, ευαισθητοποιημένων απέναντι σε θέματα αναπηρίας.

Στον κόσμο που φτιάχνουμε δεν περισσεύει κανείς και με τη σειρά μας είμαστε ανοιχτοί στην συνεισφορά όλων όσων θέλουν να μας στηρίξουν. Οι νέοι εθελοντές εντάσσονται στη λειτουργία του Σωματείου σταδιακά και προσεκτικά, αποκτώντας σιγά-σιγά τη γνώση και την εμπειρία που απαιτείται για να αναλάβουν εξειδικευμένους ρόλους.

100 ενεργοί εθελοντές ετησίως, 30 από τους οποίους συμμετέχουν καθημερινά στις δραστηριότητές μας, είναι ήδη μέλη της μεγάλης παρέας του Σωματείου. Μοιράζεσαι κι εσύ τις αξίες μας;
ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο δίνουμε καθημερινά την ευκαιρία σε άτομα με αναπηρία να δημιουργήσουν, να διδαχθούν και να γίνουν ενεργά μέλη μιας δεμένης ομάδας και της κοινωνίας. ΕΔΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ! Σχεδιαζουμε τη λειτουργία ενός ευχάριστου χώρου, όπου θα προσφέρουμε διαμονή, φροντίδα και δημιουργική απασχόληση σε άτομα με αναπηρία υπό την επίβλεψη ειδικών επιστημόνων.

# data[].attributes.headline
Γνωρίζοντας τον Αυτισμό 

# data[].attributes.subject
Γνωρίζοντας τον Αυτισμό 

# data[].attributes.body
Ένα ενημερωτικό άρθρο για όσους έχουν ακούσει για τον Αυτισμό αλλά δεν γνωρίζουν πολλά γι'αυτό.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο όρος "αυτισμός" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1911, από τον ψυχίατρο Eugen Bleuler, περιγράφοντας την κοινωνική και επικοινωνιακή δυσκολία των ατόμων αυτών με τον κοινωνικό τους περίγυρο.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι τον 21 αιώνα, αρκετά πράγματα έχουν τροποποιηθεί, στα διαγνωστικά κριτήρια, στα ανιχνευτικά εργαλεία, στην πρώιμη παρέμβαση και υποστήριξη των ατόμων αυτών, με στόχο την κατάκτηση του βέλτιστου λειτουργικού αποτελέσματος.

Η διαγνωστική τριάδα των διαταραχών αυτιστικού φάσματος, με τον τρόπο που το αναγνωρίζουμε σήμερα, περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1979, από την Lorna Wing στη Μεγάλη Βρετανία. Οι διαταραχές αυτές αφορούν στην κοινωνική αλληλεπίδραση, την κοινωνική επικοινωνία και την στερεότυπη συμπεριφορά. Και αν αναρωτιέστε τι ποσοστό του πληθυσμού αφορά, υπολογίζεται ότι 1 στα 68 άτομα (1,47% του γενικού πληθυσμού) θα εμφανίσουν τη νευροαναπτυξιακή διαταραχή.

Υπάρχουν διαγνωστικά κριτήρια για τις διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού;

Οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος, σύμφωνα με το διαγνωστικό σύστημα κατάταξης ψυχιατρικών και νευροαναπτυξιακών νοσημάτων DSM-5, χαρακτηρίζονται από:

Δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και στην επικοινωνία (προβλήματα στην κοινωνική επικοινωνία), αλλά και από επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και μονότονα ενδιαφέροντα ή δραστηριότητες.

Συνήθως, οι δυσκολίες αυτές εμφανίζονται στην πρώτη παιδική ηλικία, έως τα 3 έτη, αλλά τα λειτουργικά προβλήματα, που προκύπτουν από τις διαταραχές αυτές, μπορεί να εντοπιστούν αργότερα. ​

Αρκετά άτομα με αναπτυξιακή διαταραχή εμφανίζουν "συμπτώματα" και από μικρότερες ακόμη ηλικίες, ανάλογα με τη βαρύτητα της εικόνας, ακόμη και από τη γέννηση.

Για αυτό το λόγο οι νευροαναπτυξιακές διαταραχές αυτές ονομάζονται Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος, γιατί καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα λειτουργικών και επικοινωνιακών δυσκολιών, διαφορετικών για κάθε παιδί. ​ ​

Πως γίνεται η διάγνωση των διαταραχών αυτιστικού φάσματος; Υπάρχει ειδικό διαγνωστικό τεστ;

​ Η διάγνωση των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας (Αναπτυξιολόγοι, Παιδοψυχίατροι) ή ιδανικά από διεπιστημονική ομάδα πολλών και διαφορετικών ειδικοτήτων. ​

Δυστυχώς μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν ειδικά αιματολογικά τεστ, που να οδηγήσουν στη διάγνωση του αυτισμού, αν και για κάποιους μικρούς ασθενείς, μπορεί να είναι χρήσιμος ένας μοριακός έλεγχος, λόγω πιθανών συνυπαρχουσών γενετικών προβλημάτων.

Αντίθετα τα κριτήρια διάγνωσης βασίζονται στην κλινική παρατήρηση της συμπεριφοράς του παιδιού, στην ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη (αναπτυξιακά ορόσημα), στις πληροφορίες που παραθέτουν οι γονείς, αλλά και σε ειδικά ανιχνευτικά εργαλεία.

Η μοναδική διαθέσιμη έως στιγμής θεραπεία είναι η πρώιμη διάγνωση και η πρώιμη παρέμβαση με ειδικά προγράμματα λογοθεραπείας, εργοθεραπείας, αισθητηριακής ολοκλήρωσης και ψυχοκοινωνικής εκπαίδευσης.

Επικουρικά στο πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης μπορούν να δράσουν επικουρικές μορφές θεραπείας, όπως είναι το θεατρικό παιχνίδι, η μουσικοκινητική, η θεραπευτική ιππασία κα.

Πολύ χρήσιμη βοήθεια για τις οικογένειες παιδιών με ΔΑΦ είναι και η συμβουλευτική οικογένειας από ειδικό Ψυχολόγο, ενημερωμένο για θέματα νευροαναπτυξιακών διαταραχών.

Πότε θα αναζητήσετε τη βοήθεια του ειδικού;

​Συζητήστε με τον παιδίατρό σας ή αναζητήστε βοήθεια ειδικού, όταν το παιδί σας:

έχει σημαντική καθυστέρηση λόγου-ομιλίας

δεν γυρίζει στο όνομά του, δεν σας κοιτάζει στα μάτια

δεν ζητά λεκτικά τα αντικείμενα που επιθυμεί

μιλά για τον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο

δεν δείχνει αντικείμενα με τον δείκτη, τα οποία κεντρίζουν το ενδιαφέρον του ή δεν κοιτάζει αντικείμενα που κάποιος άλλος δείχνει

δεν ενδιαφέρεται ή δεν παίζει με άλλα παιδιά της ηλικίας του, απομονώνεται στο παιχνίδι

σειροθετεί τα παιχνίδια του. Δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις λεπτομέρειες των παιχνιδιών ή των αντικειμένων

δεν αντιλαμβάνεται τα συναισθήματα των άλλων ή δεν μπορεί να επικοινωνήσει τα δικά του

ηχολαλεί, επαναλαμβάνει λέξεις ή φράσεις στερεότυπα, χωρίς επικοινωνιακό ενδιαφέρον

κάνει επαναληπτικές κινήσεις, στερεοτυπικά, μονότονα

αντιδρά περίεργα σε οσμές, ήχους, υφές, γεύσεις

δεν αναγνωρίζει το κοινωνικό πλαίσιο

χάνει δεξιότητες που είχε προηγουμένως κατακτήσει

# data[].attributes.attachment_link.title
Τι είναι ο αυτισμός και οι διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού; | ΜΗΤΕΡΑ

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο όρος "αυτισμός" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1911, από τον ψυχίατρο Eugen Bleuler, περιγράφοντας την κοινωνική και επικοινωνιακή δυσκολία των ατόμων αυτών με τον κοινωνικό τους περίγυρο. Στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι τον 21 αιώνα, αρκετά πράγματα έχουν τροποποιηθεί, στα διαγνωστικά κριτήρια, στα ανιχνευτικά εργαλεία, στην πρώιμη παρέμβαση και υποστήριξη των ατόμων αυτών, με στόχο την κατάκτηση του βέλτιστου λειτουργικού αποτελέσματος.

# data[].attributes.headline
Το ελληνικό αλφάβητο στη Νοηματική Γλώσσα

# data[].attributes.subject
Το ελληνικό αλφάβητο στη Νοηματική Γλώσσα

# data[].attributes.body
Ένα βίντεο - εισαγωγή στον κόσμο της νοηματικής γλώσσας. Είναι όμορφο να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αυτόν τον κόσμο. Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά!

# data[].attributes.attachment_link.title
Αλφαβήτα στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (ΕΝΓ) - Alphabet in Greek Sign Language (GSL)

# data[].attributes.body
Μία ομάδα που αναιρεί σχεδόν όλα τα ταμπού και τις στερεοτυπίες γύρω από την αναπηρία. Απολαύστε αυτό το βίντεο.

# data[].attributes.attachment_link.title
Candoco Dance Company - Unlimited Commissions

# data[].attributes.headline
Λουί Μπράιγ - Αυτοβιογραφία

# data[].attributes.subject
Λουί Μπράιγ - Αυτοβιογραφία

# data[].attributes.body
Ένα άρθρο για να γνωρίσουμε όλοι ποιος ήταν ο δημιουργός της γραφής Μπράιγ, την γραφή των ατόμων με τύφλωση.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Γάλλος παιδαγωγός Λουί Μπράιγ ανέπτυξε ένα σύστημα τυπογραφίας και γραφής που χρησιμοποιείται από τους τυφλούς και φέρει το όνομά του.

Γεννήθηκε στο Κουβρέ, ένα μικρό χωριό τριάντα χιλιόμετρα ανατολικά του Παρισιού, στις 4 Ιανουαρίου 1809. Η οικογένειά του ήταν σχετικά ευκατάστατη, καθώς ο πατέρας του εκτός από αγρότης, ασχολείτο με το εμπόριο δερμάτων και εξαρτημάτων αλόγων. Σε ηλικία τριών ετών τυφλώθηκε και από τα δύο μάτια, από αστοχία ενός εργαλείο, που περιεργαζόταν στο εργαστήριο του πατέρα του. Το ατύχημα του αυτό, που ήταν καθοριστικό για την ζωή του, δεν τον εμπόδισε να σπουδάσει μουσική και να γίνει ένας εξαίρετος οργανίστας και τσελίστας.

Το 1819 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να φοιτήσει στο Εθνικό Ινστιτούτο για Τυφλά Παιδιά και από το 1826 άρχισε να διδάσκει εκεί. Ο Μπράιγ ενδιαφέρθηκε για ένα σύστημα γραφής, που παρουσίασε στη σχολή ο Σαρλ Μπαρμπιέ και στο οποίο ένα κωδικοποιημένο σύστημα με τελείες αποτυπωνόταν ανάγλυφα σε χαρτόνι.

Στα δεκαπέντε του χρόνια επεξεργάστηκε μια παραλλαγή αυτού του συστήματος, που γραφόταν με ένα απλό όργανο, και ικανοποιούσε τις ανάγκες των τυφλών. Δημοσίευσε πραγματείες για το σύστημα αυτό το 1829 και το 1837.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του προσβλήθηκε από φυματίωση και πέθανε σε ηλικία 43 ετών, στο Παρίσι, στις 6 Ιανουαρίου 1852. Τάφηκε αρχικά στην γενέτειρά του και αργότερα τα λείψανά του διακομίστηκαν και ενταφιάστηκαν στο Πάνθεον, στο θρησκευτικό μαυσωλείο των Παρισίων, όπου "αναπαύονται" οι επιφανείς Γάλλοι.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Γάλλος παιδαγωγός Λουί Μπράιγ ανέπτυξε ένα σύστημα τυπογραφίας και γραφής που χρησιμοποιείται από τους τυφλούς και φέρει το όνομά του. Γεννήθηκε στο Κουβρέ, ένα μικρό χωριό τριάντα χιλιόμετρα ανατολικά του Παρισιού, στις 4 Ιανουαρίου 1809. Η οικογένειά του ήταν σχετικά ευκατάστατη, καθώς ο πατέρας του εκτός από αγρότης, ασχολείτο με το εμπόριο δερμάτων και εξαρτημάτων αλόγων.

# data[].attributes.headline
Λόγια ανθρώπων που βιώνουν την αναπηρία

# data[].attributes.subject
Λόγια ανθρώπων που βιώνουν την αναπηρία

# data[].attributes.body
Μία ομιλία από την γνωστή διοργάνωση TEDxTalks. Τα άτομα με αναπηρία έχουν δικαιώματα και αυτή πρέπει να ακούγεται.

# data[].attributes.attachment_link.title
Τετραγωνίζοντας τους κύκλους των περιορισμών | Παναγιώτης Πιτσίνιαγκας | TEDxChania

# data[].attributes.headline
Αν δεν μπορείς να ανέβεις τις σκάλες.. Περπάτα!

# data[].attributes.subject
Αν δεν μπορείς να ανέβεις τις σκάλες.. Περπάτα!

# data[].attributes.body
"Η αναπηρία είναι Κουλ" είναι μία σελίδα στο Facebook, που παρουσιάζει σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν άτομα με αναπηρίες μέσα από το σαρκασμό και το χιούμορ.

# data[].attributes.headline
Με άλλα μάτια 

# data[].attributes.subject
Με άλλα μάτια 

# data[].attributes.body
Μία ιστοσελίδα με όλα τα νέα γύρω απο την αναπηρία. Θίγει θέματα προσβασιμότητας, δικαιωμάτων και συζητάει με live μεταδόσεις θέματα που ούτε έχουμε σκεφτεί γύρω από την καθημερινότητα των Αναπήρων.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κοινωνική, διαδραστική πύλη ενημέρωσης - meallamatia.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Καλώς ήλθατε στο meallamatia.gr, τη μοναδική, πλήρως προσβάσιμη σε κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα.