# data[].attributes.body
Ik heb voor dit nummer gekozen omdat ik de tekst precies vind passen bij het boek. Het gaat over de gedachten van een man over een jong meisje. Hij zingt dat het eigenlijk niet zo hoort, dat zij nog maar een klein meisje is en dat ze bij hem uit de buurt moet blijven omdat ze veel te jong is. Deze tekst vind ik goed bij een pedofiel passen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Young Girl - Gary Puckett And The Union Gap

# data[].attributes.body
Muidhond is geschreven in de enkelvoudige personale vertelinstantie. De verteller zit namelijk niet zelf in het verhaal en geeft ook geen commentaar op wat de personages doen, zeggen of voelen. Ook worden de gedachtes en gevoelens van één persoon beschreven en niet van meerdere.

"Hij legde zijn trillende handen in zijn schoot en wreef met de duim van zijn rechterhand langzaam over het kootje van zijn linker, in de hoop dat het hem kalm zou maken. Het was de laatste ochtend van zijn gevangenschap. Als altijd zat hij alleen in zijn cel."

De verteller is betrouwbaar want er worden acties beschreven van meerdere personen. Zo kunnen er geen acties worden weggelaten die eventueel wel belangrijk kunnen zijn, wat bij een ik-vertelinstantie wel kan.
Ik vind dat de vertelsituatie niet helemaal bij het verhaal past. Ik had liever gezien dat het in de ik-instantie was verteld. Zo krijg je nog meer gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon mee dan nu. Ook zou een meervoudige personale vertelinstantie goed zijn geweest. Je zou dan namelijk ook de gedachten van Elke meekrijgen, daar ben je nu namelijk nieuwsgierig naar want je hebt geen idee hoe Elke over Jonathan denkt en of er een achterliggende reden is waarom ze graag bij Jonathan wil blijven. Dat is ook te lezen in het volgende fragment.

"Hoopte ze dat hij haar zou helpen? En hoe zou hij dat moeten doen? Kort peinsde hij daarover, maar betekende dat niet ook dat ze hem vertrouwde?"

Persoonlijk had ik dus een andere vertelinstantie gekozen.

# data[].attributes.body
De hoofdpersoon van het verhaal is Jonathan. Het is een jongen van (ik denk) middelbare leeftijd. Hij is net ontslagen uit de gevangenis wegens gebrek aan bewijsmateriaal. Hij zat vast wegens seksueel misbruik. Zijn doel is nu om zichzelf te verbeteren en hij doet daar ook alles aan.

"Met behulp van dit schema was hij bezig zichzelf grondig te veranderen. 'Wat doe jij je best, Jonathan, wat ben jij gemotiveerd,' had de psycholoog gezegd. 'Zo zie ik het niet vaak.'"

De moeder van Jonathan en het buurmeisje Elke zijn twee bijpersonen. De moeder van Jonathan is een helper. Ze steunt Jonathan en zal niet over hem oordelen. Toch kun je haar ook zien als een tegenstander. Jonathans doel is om beter te worden. Zijn moeder is ziek en kan niet veel zelf.

"In haar brieven schreef ze dat haar astma de afgelopen maanden weer erger was geworden en dat ze te zwak was om de verhuizing alleen aan te pakken."

Jonathan moet haar dan ook veel helpen, ook op momenten dat hij liever iets anders had willen doen. Zo heeft hij bijvoorbeeld een werkboek waarin hij opdrachten moet maken. Hij kan deze echter niet altijd doen omdat hij ook moet koken en o.a. moet kaarten met zijn moeder of ze gaan samen televisie kijken.

"Na de afwas klopte hij de plaid van de bank uit, sopte de keukenvloer en luchtte zijn moeders slaapkamer. Met de stang van de stofzuiger drong hij diep in de naden van de vloerdelen in de woonkamer, zoog het stof weg. Daarna trok hij zich terug op zijn kamer om nog een oefening te doen."

Het buurmeisje Elke is in eerste instantie een tegenstander. Jonathan vind het lastig om alleen bij haar in de buurt te zijn omdat het vroeger ook fout was gegaan bij een ander meisje, dat is de reden waarom hij vastzat. Nu is hij bang dat dat weer zou gebeuren. Het meisje Elke wil niet graag bij Jonathan en de hond Milk weg en is dus vaak in de buurt. Dit maakt het voor Jonathan lastig om zijn doel te bereiken. Toch zie je in het volgende fragment dat Jonathan erg zijn best doet en dat het hem ook goed lukt.

"Toen ze zich over de bak bukte om de plantjes erin te laten glijden kroop de stof van haar broekje een beetje op tussen haar billen. Snel keek hij de andere kant op."

Toch wordt Elke in de loop van het verhaal toch een beetje een helper. Jonathan ziet in dat zij hem misschien juist wel helpt om beter te worden. Hij kan zichzelf zo beter leren beheersen ook al heeft hij af en toe 'vieze' gedachten.
De personages werden wel zo geschreven dat ze voor mij een beetje gingen leven. Jonathans gedachten staan erg centraal en hierdoor ga je je wel een beetje in hem verplaatsen en ook omdat je eigenlijk constant met hem meekijkt in zijn leven. Dit zorgt er wel voor dat hij een beetje gaat leven.

Elke komt ook wel een beetje tot leven. Jonathan bestudeert haar elke keer erg goed en er wordt dan ook veel over haar uiterlijk gezegd.

"Ze was erg jong, dacht hij, nog geen tien. Hij zag nog wat dons in haar hals. Ze had kleine, lieve, ontroerende oren."

Hierdoor kan ik me goed voorstellen hoe ze er uitziet en ook haar acties worden erg precies omschreven. Dit zijn twee redenen waardoor Elke voor mij een beetje gaat leven.

De moeder van Jonathan leeft iets minder voor mij. Er wordt niet erg veel over haar verteld en ze leeft eigenlijk een beetje op de achtergrond van het verhaal.

# data[].attributes.body
Ik ben begonnen met het lezen van Muidhond omdat mevrouw Luttikhold het boek had aangeraden en ik werd erg nieuwsgierig naar hoe het boek geschreven zou zijn, zodat je uiteindelijk meeleeft met een pedofiel.
Jammer genoeg was dit totaal niet wat ik van het boek had verwacht. Ik vond het ontzettend saai om te lezen. Ik vond dit vooral omdat er in het boek totaal niks spannends gebeurt, Jonathan beleeft namelijk iedere dag hetzelfde. Het boek is een beetje geschreven in een vorm van een dagplanning. Er wordt beschreven wanneer er wat moet gebeuren en dit iedere dag weer opnieuw. Zo laat hij iedere dag de hond uit, werkt, zorgt voor zijn moeder en kookt. Dit maakte het erg saai om te lezen, omdat er bijna geen variatie in zit.

"Opstaan om 5.00 uur.
Uitlaten Milk om 5.30 uur.
De shift van 6.30 tot 14.30 uur bij visverwerkingsbedrijf Pronk.
15.00 uur: uitlaten Milk tweede keer. Mijn moeder vragen of ze hem tussendoor op het plaatsje laat.
Van 15.30 tot 17.30 uur: schoonmaken, mijn moeder helpen.
Van 17.30 tot 18.00: eerste opdracht maken.
Van 18.00 tot 18.30: koken.
18.30 uur: eten.
Van 19.30 tot 20.00 uur: tweede opdracht maken.
20.00 uur: uitlaten Milk derde keer.
20.30 tot 22.00 uur: koffiedrinken met mijn moeder.
22.00 uur: naar bed."

Dit is de standaard dagplanning van Jonathan en iedere keer wordt dit opnieuw beschreven.
Ook vond ik het boek erg eenvoudig. Ik had verwacht dat het taalgebruik veel moeilijker zou zijn en dat ik er moeilijker doorheen zou komen. Dit was totaal niet zo. Het taalgebruik had net zo goed in een kinderboek gekund, er werden bijna geen moeilijke woorden gebruikt. De opstelling van het verhaal was ook erg eenvoudig. Er werd stap voor stap beschreven wat er in Jonathans leven gebeurt en daar komt ook geen variatie in. Dit maakte het boek dus ook erg makkelijk om te lezen. Alweer iets wat ik dus eigenlijk niet had verwacht. Zoals te zien is in het volgende fragment, worden er helemaal geen moeilijke woorden of lastige zinnen gebruikt.

"Hij liep naar de badkamer en opende het toiletkastje. Tussen toiletspullen en make-up die zijn moeder allang niet meer gebruikte, vond hij een dot watten. Hij pulkte er wat van af, draaide dat tussen zijn vingers tot een klein, hard bolletje en duwde het in zijn mond om het een beetje nat te maken. Een paar pluisjes kwamen los. Hij zoog het balletje tot een glad dopje dat hij in zijn oor kon duwen, en maakte er nog een."

Het hele boek wordt op deze manier geschreven: vooral bestaande uit korte, makkelijke zinnen.
Ik vond het boek ook eigenlijk wel een beetje zielig. Ik kreeg een beetje medelijden met Jonathan, wat mevrouw Luttikhold dus in het begin dus ook had gezegd. Alleen heb ik Jonathan nooit verafschuwd. Ik vond het vooral zielig omdat hij zo'n saai leven heeft. Hij heeft geen vrienden en doet iedere dag hetzelfde. Er zit geen afwisseling in zijn leven. Hierdoor kreeg ik medelijden met hem, ook al vind Jonathan dit zelf niet erg. Ook vindt hij het lastig wat er in het verleden is gebeurd (de reden waarom hij vastzat). Ik vond dit zielig omdat het eigenlijk een hele lieve, zorgzame jongen is en niet in de gevangenis hoort te zitten.

# data[].attributes.body
Jonathan is ontslagen uit de gevangenis wegens gebrek aan bewijs. Er wordt niet duidelijk besproken waarom Jonathan vast zat maar het wordt al snel duidelijk dat het ging om seksueel misbruik.
Jonathan komt thuis in het huis waar hij zijn hele leven heeft gewoond en nog maar even zal wonen want hij en zijn moeder staan op het punt te verhuizen. Jonathans oude routine keert terug en dat houdt in: zijn moeder verzorgen, koken en de hond uitlaten. Ook heeft Jonathan een werkboek meegekregen van zijn psycholoog waar hij opdrachten in moet maken.
Op een dag komt Jonathan in aanraking met Elke, zijn buurmeisje die verwaarloosd wordt door haar moeder.
Jonathan probeert afstand te houden van Elke maar zij zoekt steeds meer contact met hem tijdens het verzorgen van de eerder door Jonathan gevangen, gewonde muidhond. Zal het goed blijven gaan met Jonathan? En met de vis?