# data[].attributes.body
Voorbeeld gedrag
Als het gaat om voorbeeld gedrag denk ik dat ik dat redelijk goed onder de knie heb. Als leerlingen tijdens de inloop een spel moeten doen, doe ik vaak mee zodat ze weten hoe het hoort. Ook om te laten zien dat het niet vervelend hoeft te zijn als je verliest.
Ook ben ik altijd bewust bezig met het materiaal. Als de leerlingen een knutselwerkje moeten maken laat ik altijd zien hoe je bijvoorbeeld minder papier gebruikt.

Positief stimuleren
Ik stimuleer de leerlingen door het te laten zien wanneer ze iets goed doen. Zo is er een leerling op mijn huidige stage die het nog heel lastig vind om mee te draaien met het ritme van de groep. Als het een dag of zelfs een les goed is gegaan dan vertel ik hem ook dat ik daar heel blij mee ben en dat ik dat goed vind van hem. De momenten dat zij trots zijn om wat voor een reden dan ook, zijn bijzonder en daar beloon ik ze altijd voor. Als een leerling een letter goed heeft geschreven, of zijn veters al kan strikken. Ik vertel ze dan altijd dat het goed is wat ze doen en dat ik het bijvoorbeeld heel knap vind dat de leerling zijn of haar veters al kan strikken.

Regels
Ik probeer regels altijd op een positieve manier te brengen zoals: ''Lopen op de gang.'' in plaats van ''Niet rennen op de gang.'' Ik probeer precies te vertellen wat ik verwacht. Om het positief te houden, maar ook om het zo kort en duidelijk mogelijk te houden voor de leerlingen. Soms zal een leerling me uitdagen en ook dan denk ik dat het beter is om te zeggen waarom het niet goed is of niet fijn is voor anderen als ze dat doen i.p.v. boos worden en het kind straf te geven. Soms helpt dat veel beter en maakt dat een betere indruk op het kind.

Ongewenst gedrag ombuigen
Zoals hierboven al beschreven vind ik het nutteloos om echt boos te worden op een kind en leg ik uit waarom het gedrag vaak niet goed is. De leeftijd die ik nu op stage heb (4 tot 6 jaar) kan het soms lastig vinden om te zien waarom sommige dingen fout of vervelend kunnen zijn. Toch vind ik het dan altijd belangrijk dat de leerlingen hier samen met mij achter komen. Het hangt van de situatie af hoe ik dit oplos. Soms heeft de leerling namelijk echt geen idee, of zit hij met te veel woede/verdriet. Maar als dit niet zo is, vraag ik de leerlingen waarom ze het deden en hoe dat bijvoorbeeld zou zijn als iemand anders dit deed.

# data[].attributes.headline
Ouderbetrokkenheid op de st. Jozef in Aalten

# data[].attributes.subject
Ouderbetrokkenheid op de st. Jozef in Aalten

# data[].attributes.body
Op mijn stageschool waren de ouders erg betrokken. Om te beginnen zijn er uiteraard ouderavonden en 10 minuten gesprekken. Voor ouderavonden waren er vaak veel ouders die zich aanmeldden.
Ook is er een ouderraad op de st. Jozef. De ouderraad regelt een heel aantal dingen op school, zoals de bibliotheek, luizencontrole, schoolreisjes enzovoort. Afgelopen kerst hebben zij bijvoorbeeld de kerstviering georganiseerd. Ze zorgde er voor dat alles op zijn plek stond, ze zette het draaiboek in elkaar en leidde de vergaderingen.
Los van de inzet van ouders zelf, hebben ze bij ons op stage ook inloopochtenden. In dit geval op de dinsdagochtenden kunnen dan de ouders hun kinderen naar binnen brengen i.p.v. op het plein afzetten en kunnen ze even met hen meekijken wat ze doen.

# data[].attributes.body
Hilde,
Ik vind dat je heel goed hebt nagedacht over hoe jij als piet wil zijn als en waarom. Je kon goed vertellen dat je elk kind en ook elke oudere aandacht wou geven en dit is een hele mooie gedachte en vooral een mooie "pieteninstelling"!

# data[].attributes.body
De situatie:
Elke maandag mocht ik de creatieve lessen geven aan groep 5. Dit houdt in: muziek, drama, tekenen en knutselen. Voor deze les heb ik er voor gekozen om met ecoline en wasco te gaan werken. Vooral ook omdat dit eigenlijk materialen zijn die ze niet vaak gebruiken.
De opdracht was om een tekening te maken die soortgelijk was met die van kunstenaar James Rizzi. Ik heb de leerlingen wat van zijn werk laten zien en een voorbeeld gegeven van hoe wij het gaan doen. Na nog kort benadrukt te hebben dat ze voorzochtig om moeten gaan met de ecoline, mochten de leerlingen aan het werk. Ik zag meteen bij iedereen enthausiasme in de groep en dat is best ongewon voor sommige leerlingen. Ik vertelde dan ook juist deze leerlingen hoe goed ze aan het werk waren.

Na een half uurtje viel er bij L. een potje ecoline om. Meteen ben ik met 2 andere kinderen doekjes gaan halen. Ik zag dat L. overstuur was, omdat haar tekening ook een extra laag ecoline er bij had gekregen. Ze vertelde me dat ze geen nieuwe tekening meer wou maken, omdat dat veel te veel tijd zou kosten. Toen ik haar vroeg of ze wat anders wou maken, stemde ze daar meteen mee in. (Zie 3e foto) Uiteindelijk was iedereen weer lekker aan het werk en hebben ze alles rustig af kunnen maken!

De theorie:
Ik denk dat deze vooral heel goed bij vaardigheid 3, structuur bieden en positief leidinggeven past. Ik heb namelijk verteld wat er ging gebeuren, regels op een positieve manier verteld en ook gezegd waarom, ik heb positief gedrag gewaardeerd en dit heb ik ook aan de kinderen duidelijk gemaak en ik heb de leerlingen ondersteund bij zelfsturing.
Als ik hier naar kijk zie ik dat een hele hoop dingen al onbewust goed gaan bij mij en dat vind ik fijn om te weten. Ik vind het namelijk soms nog best spannend een les te verzorgen.

Ook denk ik dat respect voor autonomie en sensitieve responsiviteit bij de situatie van L. passen, omdat ik met haar eerst een gesprek heb gehad waarin in ik heb geluisterd naar haar, haar heb getroost, vriendelijk naar haar heb gekeken en ik vragen aan haar heb gesteld. Bij de oplossing hoort dan weer respect voor de autonomie, omdat ik haar vrij heb gelaten in wat ze dan wel gaat maken.

# data[].attributes.body
De situatie:
Elke maandag mocht ik een creatieve les geven aan groep 5. Dit betekend dus muziek, drama, tekenen en knutselen. Voor een van de laatste tekenlessen heb ik geprobeerd er voor te zorgen dat de kinderen een vrije opdracht kregen, dus dat er respect voor de autonomie is. Ik heb de opdracht gegeven om een land te tekenen, een eigen fantasieland waarin alles dus kan en mag! Hier onder zie je 1 van de voorbeelden van hun tekeningen. Ik heb ze overal vrij in gelaten en heb ze een lekker hun eigen gang laten gaan dat uur. Ik vond het super leuk om te zien wat voor een ideeën er kwamen en wat er op papier kwam te staan. Uiteraard waren er ook leerlingen die minder enthausiast waren en dus bij voorbaat al in de planning hadden staan zo min mogelijk te doen. Toen de tekening "af" was heb ik ze laten vertellen waarom deze af is en wat er allemaal bij komt. Toen ze dit hadden verteld heb ik de leerlingen gevraagd wat ze dan nu wouden gaan doen en zij kwamen met het idee om zelf iets vrijs te mogen tekenen en dat mochten ze van mij.

De theorie
Ik denk dat als ik terugkijk op deze situatie, hij perfect aansluit bij de vaardigheid respect voor autonomie. Ik geef de kinderen namelijk de ruimte om zelf iets te doen en ik laat ze dit zelf allemaal uitproberen. Ik heb eigenlijk alle keuzemogelijkheden open gehouden voor de leerlingen en ik heb ze bijna alles zelf laten doen. Hooguit hielp ik bij het bedenken van het land

# data[].attributes.body
Mijn kwaliteit als OA is dat ik erg begripvol en meegaand ben naar de leerlingen toe. Ik wil er voor zorgen dat ze zich prettig voelen in de klas en vooral dat ze zich begrepen voelen. Dit laat ik aan de leerlingen zien door dus begrip te tonen in gesprekken, maar ook door de leerlingen te helpen waar dit kan.
Juist daarom denk ik dat dit voor mij tevens een grote valkuil kan zijn. Ik zie het namelijk vaak terug dat ik dus nog veel extra werk heb, omdat ik de leerlingen goed wil helpen. Bijvoorbeeld door gespekken te voeren, een extra schema maken voor verduidelijking of me ergens meer in te verdiepen. Nu is dit goed en leer ik hier ook van, maar ik denk dat dit mij in de toekomst wel problemen kan opleveren wanneer ik te veel op me neem.

# data[].attributes.body
De situatie:
M. uit groep 5 kwam een weekje van te voren bij mij. Ze vertelde dat ze de week daarop een boekenpitch moest gaan houden en dat ze dit best wel spannend vond.

M. vindt de lesstof lastig dit schooljaar en is erg gestresst. Haar ouders hebben de leerkrachten hierover geïnformeerd. Ze slaapt weinig meer em is hierdoor ook erg geprikkeld. Al met al is het best lastig voor haar om mee te komen.

Omdat ik dit van haar wist, vroeg ik haar of ze het een goed idee vond dat wij dit de dag voor haar boekenpitch gewoon een keer zouden oefenen samen. M. stemde daar mee in.

Omdat ik dit van te voren wist en wij de les effectief prijzen gehad hadden, kon ik mij voor die tijd goed verdiepen in de stof. Ik wou in elk geval de 'met-tip' gaan uitproberen.

Die maandag zijn we samen apart gaan zitten. Voordat we begonnen vertelde ze mij eerst zelf al heel veel over het boek zonder dat ze dit door had, dus ik wist al dat ze goed was voorbereid. Ze deed haar boekenpitch keurig, maar praatte ietwat zacht.
Nadat ze klaar was is dit wat ik heb gezegd: "Wat super goed gedaan! Ik merk echt dat je al heel veel over het boek kan vertellen, je hebt heel veel opgezocht kan ik zien. Dat is nog eens een goede voorbereiding! Ik denk dat als je morgen deze boekenpitch zo houdt, met nog iets meer volume , dan zit dat helemaal goed!"
Ik merkte aan M. dat ze een tevreden gevoel had toen we terug liepen naar de klas. Ze bleef maar enthousiaste verhalen vertellen en dit is iets dat ik bij haar vaak zie als het goed gaat. Hier was ik zelf ook heel blij mee.

De theorie
Ik ben zo veel mogelijk ingegaan op het proces. Dus: alles wat ze van te voren had opgezocht en dus ook wist en/of op papier had staan.
Ik heb ook geprobeerd de feedback zo positief mogelijk te brengen, omdat het haar toch wel om het product ging, want dit was wat ze wou oefenen. Dit heb ik doormiddel van het woordje 'met' gedaan.

# data[].attributes.body
De situatie
Op de foto is het schriftje van M. te zien. Elke dag neem ik samen met M. haar dag door, omdat zij wat achterloopt op sociaal-emotioneel gebied. In deze gesprekken lopen we eerst een paar punten na, om te kijken of ze deze heeft ingezet vandaag. Hiermee kan ze punten behalen. Door het hier over te hebben, wordt M. gestimuleerd om dingen buiten haar confort-zone te doen.
Als we het hierover gehad hebben, mag M. zelf tips en tops bedenken voor haarzelf over deze dag. Ik stel haar hierover vragen om wat dieper in te gaan over het onderwerp. Bijvoorbeeld op maandag (18-11-2017) vertelde ze dat ze veel had geleerd die dag. Ik vraag dan door over wat ze heeft geleerd en hoe dat dan verliep.

Door deze gesprekken: stimuleer ik haar ontwikkeling door de punten bij haar onder aandacht te brengen, heeft M. het gevoel dat ze gezien wordt en is er echt even persoonlijke aandacht voor haar en ook kom ik op deze manier veel over M. te weten en vooral over hoe ze zich voelt bij bepaalde dingen en waarom.

De theorie
Ik denk dat de vaardigheid die hier het meest bij aansluit 'ontwikkelingsstimulering' is. Niet zo zeer spelenderwijs, maar wel samen heel bewust bezig zijn met de ontwikkeling van M. Ik stel veel vragen aan haar waardoor ze gaat nadenken over hoe ze is in de klas. Doordat ze hier over nadenkt, leert ze elke keer iets meer over hoe ze is (en ik ook). Ik vraag haar vaak hoe ze heeft gehandeld op bepaalde momenten van de dag. Dit kan ik ondertussen samen met haar vergelijken met hoe ze een half jaar terug gereageerd zou hebben. Zo kijk ik dus samen met haar naar een situatie en hou ik haar aandacht hierbij door vragen te stellen.

# data[].attributes.body
De situatie
Tijdens de gymles viel E. op haar hoofd en samen met L. en T. ging zij naar de kleedkamer om er een doek op te houden. Toen ik 5 minuten later weer terug kwam om te vragen hoe het ging, merkte ik dat het gesprek tussen de meiden ergens anders over ging. Ze hadden het over gescheiden ouders hebben. T. en E. vroegen onder andere aan L. hoe dit nou was voor haar. Ik vond het eerst even lastig om over te schakelen naar dit gesprek, maar uiteindelijk ging het vanzelf. Eigenlijk heb ik niet alleen met L., maar ook samen met T. en E. hierover een empathisch gesprek gevoerd. Wat ik zo mooi vond om te zien dat T. en E. al hele mooie en open vragen stelden vanuit hunzelf die heel erg mooi aansloten bij mijn vragen en die ook pastten bij een gespek in deze vorm. Verder heb ik bij L. met name (actief) geluisterd. Ze moest echt even haar ei kwijt en je merkte uiteindelijk dat ze ook even genoeg had gepraat. Ik heb haar dit nagevraagd en ze bevestigde dit ook.

Als afsluiting hebben ze nog meegedaan met hrt eindspel, zodat ze na het gespek meteen even kone bewegen.

De theorie
De vaardigheid die hierbij hoort is uiteraard 'sensitieve responsiviteit'. In dit gesprek heb ik heel veel gebruikt van deze vaardigheden, ook omdat er een hoop al vanzelf gaan. Ik vond het erg belangrijk dat L. zich niet alleen voelde en ook het idee had dat ze begrepen werd. Zowel door mij, als door haar medeleerlingen. Ik ben meteen op haar ooghoogte gaan zitten en creëerde een open houding, mede door haar deels te spiegelen. Ik stelde veel open vragen, zodat L haar verhaal even kon doen. Ik had iets meer de aandacht kunnen verdelen tussen de leerlingen, maar ik merkte wel dat E. en T. doorhadden dat dit even om L. Ging. Ik heb haar gevoelens en mijn eigen benoemd en ik heb haar ook getroost toen het haar even te veel werd. Toen ik zag dat ze er erg mee zat en het haar te veel werd, hebben we het gesprek ook even afgesloten samen.