# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Bardzo lubię pracować metodą kapeluszy de Bono. Pisałam o tym już tutaj - w szkole mam zestaw kolorowych kapeluszy, które wykorzystuję do tego, aby na bohatera literackiego spojrzeć z różnych perspektyw. Zastanawiając się, jak zaktywizować moich ósmoklasistów, przypomniałam sobie właśnie o tej metodzie. Czekała nas lekcja o Chilonie Chilonidesie, bohaterze wzbudzającym różne uczucia, więc postanowiłam przenieść kapelusze na grunt zdalny!

Z ogromną pomocą przyszła... Canva. Jeśli w wyszukiwarce w Canvie wpiszecie „six hats", to z łatwością znajdziecie szablon z kapeluszami. Ja przystosowałam szablon do pracy w taki sposób, że pod kapeluszami wpisałam imię bohatera, a w nagłówku główne pytanie, na które mieli odpowiedzieć uczniowie. Następnie pobrałam grafiki. Oczywiście wpisane przeze mnie pytania wyjaśniłam później na lekcji i zadałam (już ustnie) kilka pomocniczych.

Przed lekcją uczniowie wiedzieli, że będziemy pracować w grupach (podzielili się sami pod koniec poprzedniej lekcji). Wiedzieli też, że zajmiemy się Chilonem i mieli przypomnieć sobie informacje o bohaterze. Przygotowałam dla nich tablicę Jamboard - na 5 stronach znalazło się 5 kapeluszy + informacja, która grupa pracuje przy danym kapeluszu. Wyjaśniłam uczniom, że ich zadaniem jest umieszczenie wiadomości o Chilonie wokół kapelusza. Mieli na to ok. 15-20 minut. Ja mogłam obserwować, co pojawia się na tablicy, ewentualnie monitorowałam, czy w czymś pomóc albo wyjaśnić. Jeśli wydawało mi się, że któraś z grup ma problem z dobraniem informacji, włączałam się do nich i próbowałam naprowadzić. Myślę, że dobrze sobie poradzili:

Następnie połączyliśmy się wszyscy razem. Liderzy grup przedstawili efekty pracy. Najważniejsze informacje umieszczaliśmy w zeszytach (wg tabelki na jednej z grafik). Niebieski kapelusz umieściłam na 6 stronie dopiero, kiedy wszystkie grupy zaprezentowały swoje wnioski i zrobiliśmy notatkę. Poprosiłam, żeby każdy sam pomyślał, co umieści w niebieskim kapeluszu, i napisał w zeszycie własną opinię na temat Chilona.

Jeśli ktoś ma ochotę skorzystać z grafik - można je znaleźć w Canvie, tak jak wcześniej pisałam, i zmodyfikować według siebie. Metoda nadaje się chyba na każdy przedmiot, nie tylko język polski, bo można zająć się dowolnym problemem (również na godzinie wychowawczej). Moje grafiki można pobrać tutaj i tylko uzupełnić imię bohatera.

Mam nadzieję, że pomysł kogoś zainspiruje 🙂 Ja z pewnością jeszcze do tej metody będę wracać.

# data[].attributes.attachment_link.description
Bardzo lubię pracować metodą kapeluszy de Bono. Pisałam o tym już tutaj - w szkole mam zestaw kolorowych kapeluszy, które wykorzystuję do tego, aby na bohatera literackiego spojrzeć z różnych perspektyw. Zastanawiając się, jak zaktywizować moich ósmoklasistów, przypomniałam sobie właśnie o tej metodzie.

# data[].attributes.body
Neron to jeden z głównych bohaterów lektury „Qwo wadis”. Cezar Włoszech który Podpalił stolicę swojej ojczyzny ponieważ poszukiwał inspiracji do swojego dzieła.

Neron z dużym brzuchem na cienkich nogach, miał rude włosy dlatego nazywano go miedzianobrody. Bohater na głowie nosił, zazwyczaj symbol władzy w pierwszym wieku naszej ery, wieniec laurowy.

Miedzianobrody o niezbyt zdrowym umyśle jednocześnie kochający swoje dzieci i potworem, który był w stanie spalić żywcem i zabić setki niewinnych ludzi po to aby zdobyć inspiracje do swojego dzieła.

Cezar o egoistycznym podejściu do życia nie szanował mieszkańców Rzymu, swoich poddanych i niewolników. Obarczył całą winę za podpalenie stolicy kraju na chrześcijan i skazać ich na śmierć po to aby nie zniszczyć swojej reputacji.

Moim zdaniem Neron nie jest odpowiednim wzorem do naśladowania, ponieważ był egoistyczny, próżny i nie zdawał sobie sprawy z tego że rządził państwem i nie sprawował tej funkcji odpowiednio.

Daniel Matelski 8c

# data[].attributes.body
W tych   czas    Obecnie  coraz mniej młodych osób czyta książki. Literatura może wzbogacić poprawić nasze słownictwo oraz kreatywność. Młodzi ludzie już nie sięgają po książki. Jest to spowodowane telefonami, komputerami itd. Przez te urządzenia młodzież już nie jest tak oczytana  obyta, tak jak kiedyś. Czytanie utworów literackich to ważny element samokształcenia każdego człowieka.  Jednakże czy czytanie lektur się opłaca popłaca?
Zacznę od tego, że książki mają różną tematykę. Każdy na swoją ulubioną tematykę woli inny temat, gatunek i rodzaj. Przytoczę tu przykład „Małego Księcia”, czyli dzieło Antoine'go de Saint-Exupéry'ego. Wartości, które są wymienione w tej lekturze są ważne w prawdziwym życiu, więc jest kolejny powód, że czytanie książek się p opłaca. Mały Książę, bardzo tęsknił za dobrem. Kochał Różę, czyli oznakę piękna, chociaż nie miał z nią łatwo, to obdarzył opatrzył ją wielkim uczuciem. Przyjaźń to  czyli kolejna wartość, która znajduje się w tej książce. Lis i chłopiec na początku mieli na początku pod górkę, ale później Mały Książę zrozumiał, czym jest przyjaźń. Warto czytać książki, bo możemy się nauczyć wielu wartościowych rzeczy.
Po drugie dzięki czytaniu/czytając  przez  czytanie, możemy się wiele dowiedzieć, poznać nowe wątki, np. historyczne, religijne.  nauczyć wątków historycznych i religijnych. Idealnym przykładem będzie „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza. Autor porusza temat pogan i chrześcijan, umieszczając w nim postacie  wmieś żując psocicie historyczne i fikcyjne. Fabuła lektury została była oparta na sporze pogan i chrześcijan. Książka pokazała czytelnikowi, jak w tamtych czasach żyli poganie i chrześcijanie. Był to duży kontrast pomiędzy dwiema  dwoma zupełnie innymi religiami. Chrześcijanie – dobrze wychowani, opiekuńczy, spokojni.  Jednakże poganie byli wielkim kontrastem do chrześcijan-rozrzutni, lubili patrzeć na ludzką krzywdę, obojętni. Dzieło Sienkiewicza, opisało nam, jak kiedyś świat wyglądał wówczas, gdy panował Neron.
Reasumując, można stwierdzić, że  czytanie książek może rozbudzić naszą wyobraźnię i przenieść do innego świata. Zatem można sformułować tezę: Warto czytać książki. Czytając,  można poznać nowe wartości, religie i wiele, wiele innych walorów. Utwory literackie mogą sprawić, że będziemy bardziej oczytani, posiądziemy nowe bogate słownictwo zaczniemy posiadać  i wiedzę na różne tematy.

303 słów
Blanka Michalak

BLANKO!

Nie oddzielamy przecinkiem podmiotu od orzeczenia - bez przesady, Blaniu! ;-))

Dzieło Sienkiewicza   ,  opisało...  Tak nie można!
Dzieło Sienkiewicza     opisuje ...  Tak lepiej!
Sienkiewicz w dziele opisje -   tak najlepiej !
Czytając,  można poznać nowe wartości,...- czytając to imiesłów przysłówkowy  współczesny; należy go zawsze oddzielać od zadania głównego przecinkiem.
Jadł   , mlaszcząc. Fuj! ;-)
W Twojej rozprawce nie ma na początku tezy, więc rozprawka wyszła z hipotezą. Zatem teza powinna być sformułowana na końcu. Temat był sformułowany: Czy warto czytać książki? I na to pytanie powinna tu być precyzyjna odpowiedź.
Cieszę się, że zdecydowałaś się na napisanie dodatkowej pracy. Dobrze sobie poradziłaś. Twoja ortografia jest imponująca! Z każdą napisaną pracą jesteś lepsza, pamiętaj o tym.  W ten sposób zdobywasz doświadczenie, uczysz się i doskonalisz. Jak w każdej dyscyplinie, normalka. :-)))

# data[].attributes.body
Grzeczność to bardzo ważna część naszego życia, Grzeczność to dobry nawyk, kultura i szacunek, który trzeba ukazać  okazać każdemu. Nasze zachowanie może być wpływem ma wpływ na naszą reputację. Gdy ludzie są kulturalni, mili itp. są postrzegani jako dobrze wychowani. Niestety ,  coraz więcej młodych ludzi nie zwraca uwagi na swoje niekulturalne zachowanie. Przez to co inni patrzą na nich jako na niewychowanych i bez dobrych nawyków. Grzeczność jest ważna, ale nie jest łatwa do przyswojenia. Postaram się to udowodnić , odwołując się do dwóch utworów literackich.

Po pierwsze grzeczność nie jest łatwa, bo wymaga wielu lat nauki. Grzeczności Człowiek uczy się jej cale życie. Tadeusz Soplica , bohater epopei Adama Mickiewicza , jest już dorosłym mężczyzną, a Sędzia zwraca uwagę na jego nieodpowiednie zachowanie. Tadeusz , mając ponad 20 lat, nie potrafi zastosować nauk o grzeczności. Sędzia wspomina, że praktyki życiowej nabył na różnych dworach, również gdy gdzie służył u ojca Podkomorzego. Sędzia jest bardzo za to wdzięczny, bo wyszedł na ludzi. Gospodarz mówił o tym radził , żeby Tadeusz potrafił starał się być uprzejmym dla kobiet, aby walczyć o ich względy. Sędzia przemówił po to, aby do Tadeusza dotarło, jak ma się zachowywać. TU POWINIEN BYĆ OGÓLNY WIOSEK!

Następnie przejdę do faktu, że dzięki grzeczności ludzie postrzegają nas jako osoby wychowane i obyte. Przetoczę o Przytoczę tu przykład z ,,Opowieści wigilijnej” Karola Dickensa. Fred-siostrzeniec Scrooga’a - zachowuje się w sposób kulturalny , odnosi się milo do wujka. Martwi się o niego, co widać po tym, że zawsze    co roku zaprasza Scroog’a na święta, ale ten zawsze odrzuca zaproszenie. Sam główny bohater jest kontrastem Freda- niemiły, skrzywiony, arogancki, próżny, egoistyczny i nie dba o relacje z innymi.  Zachowanie Freda i Ebenezera bardzo się od siebie różnią. Ludzie w Londynie nie lubili Scroog’a dlatego, że był samolubny i próżny, więc ludzie uważali go za niewychowanego i poczciwego. Jednakże Fred był lubiany przez swoje kulturalne, jak i grzeczne zachowanie.

Reasumując, można stwierdzić, że grzeczność jest trudna do nauczenia. Żeby być grzecznym dla wszystkich i nikogo nie obrazić,  trzeba naprawdę bardzo mocno przyswoić tak obszerna wiedz ę która jest grzeczność. mieć dobre wzorce i chcieć posiąść wiedzę. Grzeczność powinno się ukazywać   okazywać wszystkim, żeby później ludzie mieli o nas dobre zdanie.

331 słów
Blanka Michalak

# data[].attributes.body
I     Jacek Soplica jest jednym z głównych bohaterów lektury „Pan Tadeusz”. N apisa ną   przez napisanej Adama Mickiewicza w latach 1832-1834 po powstaniu listopadowym. Jest ojcem Tadeusza. Jego historia jest dosyć ciekawa.
III

Pochodzi z jednej ze szlacht. Mianowicie: B ył „przyjacielem” s tolnika Horeszki. Zakochał się w jego córce - Ewie, z e wzajemnością.  b ył czuły, miły, troskliwy w stosunku do Ewy, dlatego często odwiedzał Ewę Horeszko. Był mistrzem w strzelaniu. Chciał zdobyć rękę Ewy, ale podano mu  NIE czarną polewkę. Po tym smutnym wydarzeniu, czuł się upokorzony przez s tolnika. Wyjechał do Moskwy gdzie rzecz poznał młody??? szlachciankę, z którą miał Tadeusza, lecz jej nie kochał. Krótko po śmierci szlachcianki żony pojechał pod zamek s tolnika,  gdzie dowiedział się , że Ewa poślubiła kasztelanica. Po tej informacji wzburzony i zdesperowany zastrzelił s tolnika, chciał chybić, ale z racji tego , że był świetnym Strzelinkiem???? , trafił.
IV
Po tym zdarzeniu popadł w głęboki nałóg picia. Nikt go nie lubił  tak jak wcześniej ,   gdy wszyscy o niego zabiegali i  popierali. ROZWIŃ!
V
Wstąpił do salonu???? i został ks. Robakiem, takie imię miało go upokorzyć.      lepiej: na znak pokory.    TU ROZWIŃ, SKORZYSTAJZE SŁOWNICTWA Z LEKCJI!

II         Jacek Soplica był wysoki i szczupły. Był przystojnym, pięknym rumianym i młodym szlachcicem. Podobał się wielu kobietom. Cechował się czułością, troskliwością i miłością do innych ludzi a w szczególności do Ewy Horeszko.
VI

Myślę , że Jacek Soplica jest dobry i inteligentnym człowiekiem. Jednak zestrzelił s tolnika, ponieważ został sprowokowany przez niego i poniosły go emocj ę. Dlatego uważam że mimo tego nie należy naśladować zachowania Jacka

W ocenie należy ująć jego przemianę, odkupił swe winy, został zrehabilitowany o odznaczony. Nie wyjechał do Moskwy, tylko mówił, że mógł tak zrobić, bo przecież i tak był oskarżony o zmowę z Moskalami. Ty o tym w ogóle nie wspominasz. Nie poślubił szlachcianki, tylko prostą kobietę z ludu. Popraw pracę. Rozwiń i pozmieniaj kolejność akapitów. Wygląd postaci ma być po przedstawieniu, nie na końcu. On był przystojny, szalały za nim kobiety. Nie podali mu czarnej polewki, nie pozwoliłby sobie na to. Ubiegł ich i zdecydował się wyjechać. Kiedy pojawił się na zamku Stolnika, żeby się pożegnać i jeszcze raz zobaczyć się z Ewą , Stolnik mu powiedział o planie wydania jej za mąż za innego.

{221 wyrazy}  Daniel 8c

# data[].attributes.headline
Użytkownik Someone przesłał wpis do oceny w język polski 8c

# data[].attributes.subject
Użytkownik Someone przesłał wpis do oceny w język polski 8c

# data[].attributes.body
Strona się nie otwiera. Proszę Daniela o ponowne przesłanie pliku. Dziś WP coś zamula.

# data[].attributes.body
Zuzanna Wolanin

# data[].attributes.headline
Dialog w aplikacji TextingStory Filip Stroński Tymon Żyłkiewicz

# data[].attributes.subject
Dialog w aplikacji TextingStory Filip Stroński Tymon Żyłkiewicz

# data[].attributes.headline
Dialog. Amelia Komisarz i Klaudia Rajczakowska

# data[].attributes.subject
Dialog. Amelia Komisarz i Klaudia Rajczakowska

# data[].attributes.body
-TAK SŁUCHAM.
-DZIEŃ DOBRY chciałabym, zaproponować kupno najnowszych na kuchenkę indukcyjna garnki okazja cały zestaw tylko 670 zł odbiór osobisty.
-Przykro mi nie skorzystam z okazji.
-Dlaczego.
-Ostatnim czasie kupiłam nowy zestaw za 500 zł więc nie potrzebuje.
-No dobrze dziękuję bardzo miłego dnia  życzę.
-Dziękuję nawzajem do widzenia!

# data[].attributes.body
Tworzyli:Oskar Surma,Gracjan Hryciew 8c

# data[].attributes.body
Julia Tomaszewska, Zuzia Werecka

# data[].attributes.body
Wykonały: Blanka Michalak, Antonina Wasilewska

# data[].attributes.body
Daniel Matelski i Igor Muszynski 8c

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Temat

z wizytą w soplicowie.

- podaję tytuł pasujący do fragmentu,- opowiadam o wydarzeniach z perspektywy bohatera,- opisuję zegar.

Przeczytajmy!podr. str. 81-82

Właśnie dwukonną bryką wjechał młody panekI obiegłszy dziedziniec zawrócił przed ganek,Wysiadł z powozu; konie, porzucone same,Szczypiąc trawę ciągnęły powoli pod bramę.We dworze pusto: bo drzwi od ganku zamkniętoZaszczepkami, i kołkiem zaszczepki przetknięto.Podróżny do folwarku nie biegł sług zapytać,Odemknął, wbiegł do domu, pragnął go powitać.Dawno domu nie widział, bo w dalekim mieście

Kończył nauki, końca doczekał nareszcie.Wbiega i okiem chciwie ściany starodawneOgląda czule, jako swe znajome dawne.Też same widzi sprzęty, też same obicia,Z którymi się zabawiać lubił od powicia;Lecz mniej wielkie, mniej piękne, niż się dawniej zdałyI też same portrety na ścianach wisiały.Tu Kościuszko w czamarce krakowskiej, z oczymaPodniesionymi w niebo, miecz oburącz trzyma;Takim był, gdy przysięgał na stopniach ołtarzów,Że tym mieczem wypędzi z Polski trzech mocarzów,Albo sam na nim padnie. Dalej w polskiej szacieSiedzi Rejtan żałośny po wolności stracie [...]Nawet stary stojący zegar kurantowyW drewnianej szafie poznał, u wniścia alkowy,I z dziecinną radością pociągnął za sznurek,By stary Dąbrowskiego posłyszeć mazurek.

Wykonaj zadania!

1

2

3

Zatytułuj poznany fragment Pana Tadeusza. Wybierz jedną z propozycji podanych poniżej lub zaproponuj własną. Uzasadnij swój wybór.Rodzinne pamiątkiNa ścianach soplicowskiego dworkuPowrót do domuPrzywrócone wspomnienia

Wejdź w rolę Tadeusza i w jego imieniu opowiedz o wrażeniach osoby powracającej po latach do rodzinnego domu. Swoją wypowiedź zapisz w zeszycie.

Przyjrzyj się uważnie reprodukcjom obrazów zamieszczonych pod tekstem. Zwróć uwagę na czas ich powstania. Zdecyduj, który z nich mógłby się znaleźć na ścianach soplicowskiego dworku.

zad. 4 str. 83

Kim byli wymienieni w tekście historyczni bohaterowie? Poszukaj informacji na ten temat i połącz nazwiska z odpowiednimi opisami.

Tadeusz Kościuszko - dowódca powstania narodowego, zwycięzca bitwy racławickiej.

Tadeusz Rejtan - poseł, który na sejmie w roku 1773 nie chciał dopuścić do podpisania traktatu rozbiorowego.

Henryk Dąbrowski - twórca polskich oddziałów wojskowych na obczyźnie.

napisz w zeszycie!

W soplicowskim dworku znajdował się stary zegar kurantowy. Na podstawie poznanego fragmentu tekstu oraz zdjęcia po prawej stronie opisz zegar z Soplicowa.

dziękuję za uwagę!

# data[].attributes.attachment_link.title
Z wizytą w Soplicowie by m.mytko on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Temat z wizytą w soplicowie. - podaję tytuł pasujący do fragmentu,- opowiadam o wydarzeniach z perspektywy bohatera,- opisuję zegar. Przeczytajmy!podr. str.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
FANTASTYCZNY ROMANTYZM

Rzucaj kostką, odpowiadaj na pytania, wygraj wyścig!

1. W grze bierze udział od 2 do 4 osób. Można również grać drużynowo.

(Jeśli jesteś indywidualistą, możesz samodzielnie zmierzyć się z pytaniami)

2. Każdy z graczy wybiera pionek, którym będzie się poruszał po planszy.

3. Po rzuceniu kostką gracz przemieszcza swój pionek zgodnie z liczbą wyrzuconych oczek.

4. Gracz odpowiada na pytanie przyporządkowane do pola, na którym stanął. Jeśli nie zna odpowiedzi, cofa się na pole zajmowane wcześniej. Może skorzystać z podpowiedzi umieszczonej w prawym dolnym rogu, ale wtedy traci następną kolejkę.

5. Wygrywa gracz, który jako pierwszy dotrze na metę.

Oczywiście gracze mogą zmodyfikować zasady i dostosować je do swoich potrzeb.

Podpowiedzi, odpowiedzi i wskazówki

Podpowiedzi i wskazówki:

1. Sowa i kruk - ofiary Złego Pana.

2. Legenda o panu Twardowskim.

3. „Świtezianka", „Balladyna", "Świteź".

4. Widmo młodzieńca pojawiło się na cmentarzu najprawdopodobniej ze względu na obecność wśród zgromadzonych ubranej na czarno pasterki - dawnej miłości młodzieńca.

5. „Powrót taty". Na ilustracji widzimy dzieci modlące się o szczęśliwy powrót ojca.

6. Postacią przedstawioną na obrazie jest Zły Pan, za którego sprawą zmarli jego poddani, biedni chłopi. Po śmierci ofiary Złego Pana zamieniły się w ptaki.

7. Na czole Balladyny pojawiło się krwawe znamię. W podobny sposób ukarano biblijnego Kaina, który zabił swojego brata.

8. Bohater „Świtezianki" złamał przysięgę złożoną dziewczynie.

9. Imię Świtezianki pochodzi od nazwy jeziora, w którym mieszka.

10. Bohaterka „Świtezianki" występowała w dwóch osobach: najpierw jako zwykła dziewczyna, w której zakochał się strzelec, potem jako nimfa wodna.

11. Grabiec opisuje Goplanę, nimfę, która była w nim zakochana.

12. Mefistofeles usidlił Twardowskiego w karczmie noszącej nazwę „Rzym".

13. Twardowski dokonuje czarów, żołnierza zamienia w zająca, a prawnika (patrona) w psa.

14. Na obrazie widzimy Świteziankę, która chcąc ukarać młodzieńca, wabi go w głębinę jeziora.

15. Dziady były starym pogańskim zwyczajem związanym z obcowaniem z duszami zmarłych, o które należało się zatroszczyć. Obrzęd dziadów odbywał się na cmentarzach, w kaplicach, w miejscach uważanych za święte.

16. Aby dostać się do lasu, należy - jak w baśni - pokonać wiele przeszkód i wykazać nadludzkim męstwem. W mateczniku można natknąć się na głębokie, dymiące jeziora, w których być może mieszkają diabły. Las jest chroniony przez naturę, która wspólnie działa, by nikt niepowołany nie dostał się do matecznika. Nastrój tajemniczości i grozy potęguje stosowanie przez poetę szeregu epitetów mających przerazić czytelnika ( woń plugawa, plamista rdzą krwawą) oraz porównań nawiązujących do świata baśni ( drzewa (...) siedzą wokoło wody jak czarownic kupa).

17. I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem. Nawiązujące do bajek i baśni zakończenie „Pana Tadeusza", połączone z zaręczynami Zosi i Tadeusza, może być przykładem idealizacji świata przedstawionego w utworze.

18. Grabiec najpierw stał się wierzbą, a następnie królem dzwonkowym.

19. Rózia i Józio w swoim krótkim życiu nie zaznały cierpienia, dlatego nie mogą trafić do nieba. Ludowa mądrość głosi, że każdy człowiek powinien poznać, czym jest ból i gorycz, dlatego aniołki otrzymały od Guślarza dwa ziarnka gorczycy.

20. Przedstawiona na plakacie bohaterka to Balladyna, która w drodze do zdobycia władzy posunęła się do wielu okrutnych czynów.

21. Chochlik i Skierka.

22. Mefistofeles był przekonany, że udało mu się usidlić pana Twardowskiego i zmusić do wywiązania się z zapisów cyrografu. Niestety, to Twardowski okazał się sprytniejszy, a diabeł został zmuszony do ucieczki.

23. Ballada to gatunek literacki, który łączy w sobie cechy liryki, dramatu i epiki, a jego tematem są często niezwykłe wydarzenia. W „Balladynie", która jest sztuką teatralną, znajdziemy zarówno cechy ballady, jak i wiele niezwykłych zdarzeń, postaci oraz motywów fantastycznych.

24. Twardowski wyznaczył Mefistofelesowi bardzo wymagające zadania: 1) ożywienie konia widniejącego na herbie karczmy w połączeniu z ukręceniem bicza z piasku, wzniesieniem niezwykłego budynku i wbiciem w ziarna maku grubych gwoździ, 2) wykąpanie się w misie z wodą święconą, 3) spędzenie roku przy boku pani Twardowskiej.

25. Postacie fantastyczne występujące w „Dziadach, cz. II" to: Zosia, Józio, Zły Pan, Kruk, Sowa, Rózia, Widmo. Łącznikiem pomiędzy światem fantastycznym a realistycznym jest Guślarz.

26. Motto pochodzące z „Hamleta" Williama Szekspira brzmi: Są dziwy w niebie i na ziemi, o których ani śniło się waszym filozofom. Adam Mickiewicz zwraca czytelnikom utworu uwagę na istnienie zjawisk niewytłumaczalnych, takich, wobec których nauka jest bezradna. Przygotowuje widza do uczestnictwa w nowej formule dramatu, w dramacie romantycznym.

27. Goplana zakochała się w Grabcu i chcąc mieć go tylko dla siebie postanowiła połączyć swoją konkurentkę, Balladynę, z Kirkorem. Niestety, jej ingerencja w świat ludzkich spraw doprowadziła do wielu nieporozumień, a w konsekwencji również do śmierci niewinnych ludzi.

28. Grabiec został zamieniony przez zazdrosną Goplanę w wierzbę. Strzelec, który złamał przysięgę, przez setki lat musi razem z Świtezianką krążyć wokół jeziora i modrzewia, świadka jego wiarołomstwa.

29. Kruk to bohater „Dziadów, cz. II". Był kiedyś chłopem, który zginął z rozkazu Złego Pana, oskarżony o kradzież jabłek z sadu. Po śmierci stał się ptakiem, który prześladuje ducha swojego oprawcy.

30. Na wielu obrazkach ilustrujących balladę Adama Mickiewicza widzimy panią Twardowską, ale w utworze pojawia się ona tylko na chwilę i nie dowiadujemy się jak wygląda. Wiemy tylko, że jej pojawienie się przeraziło diabła, który wolał uciec niż spędzić z nią rok w piekle.

31. Postacie Balladyny i Aliny zostały zestawione zgodnie z zasadą kontrastu. Ciemna - jasna. Zła - dobra. Samolubna - altruistyczna. Wprawdzie uważna lektura dramatu pozwala i u Aliny zauważyć rysy na pięknym charakterze, jednak to Balladyna jest czarnym charakterem w tej opowieści.

32. Woda w Świtezi zachowuje się jak żywa postać, która bierze udział w wydarzeniach. „Zachęca" bohatera do zdrady, „kusi" go, by zapomniał o swojej dziewczynie. Ten zabieg poetycki nazywamy uosobieniem.

33. Balladyna w czasie uczty zobaczyła ducha swojej siostry, Aliny. Bała się konfrontacji z ofiarą swojej zbrodni i wyjawienia prawdy o złym postępku.

34. Podczas obrzędu dziadów panuje nastrój tajemniczości i grozy. Wydarzenia rozgrywają się w cmentarnej kaplicy. Guślarz pomaga w budowaniu nastroju gasząc światła, zasłaniając okna, paląc ogień na przywitanie kolejnych duchów.

35. Pani Twardowska okazuje się ważną postacią ballady, gdyż to właśnie z jej powodu diabeł w panice ucieka przez dziurkę od klucza i „dotąd, jak czmycha, tak czmycha".

36. Opis przedstawia widmo Złego Pana.

37. Juliusz Słowacki nawiązuje do legendy o królu Popielu, którego myszy zjadły.

38. Na fotografii widzimy aktora grającego Guślarza, postać występującą w „Dziadach, cz. II". Guślarz jest łącznikiem między światem realnym a fantastycznym. Wywołuje kolejne duchy i odsyła je z powrotem w zaświaty.

39. Sowa była kiedyś chłopką, podaną Złego Pana. Poprosiła go w wigilię o pomoc, ale została wygnana z dworu i zmarła razem z dzieckiem na mrozie.

40. Przykładowe motywy baśniowe w „Balladynie" to: walka dobra ze złem, skontrastowani bohaterowie, fantastyczne postacie, czary, szukanie żony dla księcia, finalne ukaranie zła.

41. Postaciami fantastycznymi, które zakochały się w śmiertelniku, są Goplana i Świtezianka.

42. Na herszcie zbójców zrobiła wrażenie wielka wiara dzieci czekających na ojca oraz ich miłość do niego. Przypomniał sobie, że też jest ojcem i postanowił tym razem darować życie swoim ofiarom.

43. Fantastycznymi postaciami występującymi w „Balladynie" są: Goplana, Skierka, Chochlik.

44. Na ilustracji widzimy Zosię, bohaterkę „Dziadów, cz. II" Mickiewicza. Zosia ma na głowie wianek, pasie baranka, nie dotyka stopami ziemi.

45. Postacią, która została trafiona przez piorun, jest Balladyna. Aby ukarać bohaterkę, która dokonała wielu straszliwych zbrodni, ale nie pozostawiła żadnych świadków, musiały interweniować boskie siły.

46. Mefistofeles to wysłaniec diabelskich sił, mieszkaniec piekła. Nie służy mu kąpiel w poświęconej wodzie.

Wskaż na plakacie postacie, które pochodzą ze świata fantastycznego. Przypomnij, kogo uosabiały w dramacie.

Do

Do jakiej legendy nawiązuje ballada Adama Mickiewicza pod tytułem "Pani Twardowska"? Przypomnij jej treść.

Wymień utwory romantyczne, w których istotną rolę odgrywa jezioro.

Odwołując się do znajomości "Dziadów cz. II" oraz fotografii wyjaśnij, dlaczego widmo mężczyzny z raną na piersi pojawiło się w czasie obrzędów na cmentarzu.

Który z utworów Adama Mickiewicza został zilustrowany tym obrazem? Jakie wydarzenie na nim przedstawiono?

Wyjaśnij, dlaczego postać widniejąca na ilustracji jest atakowana przez ptaki.

Na czole Balladyny pojawił się znak symbolizujący jej zbrodnię. Jak wyglądał? Do jakiej historii biblijnej nawiązuje Słowacki, oznaczając czoło Balladyny znamieniem?

Woda się dotąd burzy i pieni;

Dotąd przy świetle księżyca

Snuje się para znikomych cieni:

Jest to z młodzieńcem dziewica.

Ona po srebrnym pląsa jeziorze,

Któż jest młodzieniec? Strzelcem był w borze.

A kto dziewczyna? Ja nie wiem.

Z jakiego powodu strzelec, bohater "Świtezianki", został ukarany?

W jaki sposób Adam Mickiewicz utworzył imię tytułowej bohaterki swojej ballady?

Jaki związek ma powyższe zdjęcie z "podwójną" naturą Świtezianki?

O kim mówi Grabiec, bohater dramatu Juliusza Słowackiego?

Ma twarz, nogi, żołądek - lecz coś jakby szklanna.

Co za dziwne stworzenie z mgły i galarety.

Są ludzie, co smak czują do takiej kobiety;

Ja widzę coś rybiego w tej dziwnej osobie.

Co łączy Grabca z opisywaną przez niego postacią?

Według cyrografu podpisanego na Łysej Górze, pan Twardowski miał oddać duszę diabłu w Rzymie. Oczywiście celowo unikał tego miasta, ale Mefistofeles znalazł sposób na Twardowskiego i jednak sprowadził go do Rzymu. Jak to zrobił?

Jakie elementy fantastyczne można odnaleźć w przytoczonym fragmencie "Pani Twardowskiej"?

Wyjaśnij związek między przedstawionym powyżej obrazem a treścią "Świtezianki" Adama Mickiewicza.

Wyjaśnij, czym był obrzęd dziadów.

W przytoczonym fragmencie "Pana Tadeusza" znajdź elementy fantastyczne i baśniowe.
Któż zbadał puszcz litewskich przepastne krainy,
Aż do samego środka, do jądra gęstwiny? Rybak ledwie u brzegów nawiedza dno morza; Myśliwiec krąży koło puszcz litewskich łoża, Zna je ledwie po wierzchu, ich postać, ich lice: Lecz obce mu ich wnętrzne serca tajemnice; Wieść tylko albo bajka wie, co się w nich dzieje. Bo gdybyś przeszedł bory i podszyte knieje, Trafisz w głębi na wielki wał pniów, kłód, korzeni, Obronny trzęsawicą, tysiącem strumieni I siecią zielsk zarosłych, i kopcami mrowisk, Gniazdami os, szerszeniów, kłębami wężowisk. Gdybyś i te zapory zmógł nadludzkim męstwem, Dalej spotkać się z większym masz niebezpieczeństwem: Dalej co krok czyhają, niby wilcze doły, Małe jeziorka, trawą zarosłe na poły, Tak głębokie, że ludzie dna ich nie dośledzą (Wielkie jest podobieństwo, że diabły tam siedzą). Woda tych studni sklni się, plamista rdzą krwawą, A z wnętrza ciągle dymi, zionąc woń plugawą, Od której drzewa wkoło tracą liść i korę; Łyse, skarłowaciałe, robaczliwe, chore, Pochyliwszy konary mchem kołtunowate I pnie garbiąc, brzydkimi grzybami brodate, Siedzą wokoło wody jak czarownic kupa Grzejąca się nad kotłem, w którym warzą trupa.
A szlachta ciągle pije i wiwaty wznosi:

Napoleona, wodzów, Tadeusza, Zosi,

Wreszcie z kolei wszystkich trzech par zaręczonych,

Wszystkich gości obecnych, wszystkich zaproszonych,

Wszystkich przyjaciół, których kto żywy spamięta,

I których zmarłych pamięć pozostała święta!

A com wiedział i słyszał, w księgi umieściłem.

W przytoczonym fragmencie znajduje się zdanie, które wielu czytelnikom kojarzy się ze światem bajek i baśni. Jak sądzisz, dlaczego Adam Mickiewicz zakończył nim "Pana Tadeusza"?

Bohater "Balladyny", Grabiec, dwukrotnie został zaczarowany przez Goplanę. W kogo i w co?

Dwa aniołki, Rózia i Józio, skarżyły się w "Dziadach, cz. II":

Lecz choć wszystkiego dostatek,
Dręczy nas nuda i trwoga.
Ach, mamo, dla twoich dziatek
Zamknięta do nieba droga!

Z jakiego powodu nie mogły trafić do nieba?

Autor plakatu upodobnił jedną z bohaterek dramatu do harpii, mitologicznego ducha, który słynął z okrucieństwa i brutalności. Jak nazywa się bohaterka dramatu i dlaczego została przedstawiona w taki sposób?

Jak nazywały się duszki służące nimfie Goplanie?

Wyjaśnij powód niezadowolenia bohatera przedstawionego na ilustracji.

"Balladyna" Juliusza Słowackiego to dramat w pięciu aktach. Wyjaśnij, dlaczego imię tytułowej bohaterki nawiązuje do ballady romantycznej? Co łączy świat przedstawiony w Balladynie z balladami?

W balladzie pod tytułem "Pani Twardowska" główny bohater zwraca się do diabła takimi słowami:

Patrz w kontrakt, Mefistofilu,

Tam warunki takie stoją:

Gdy przyjdziesz brać duszę moją,

Zaprząc ciebie do roboty,

A ty najtwardsze rozkazy,

Musisz spełnić co do joty.

Przypomnij, jakie zadania wyznaczył Mefistefelesowi pan Twardowski.

Spośród podanych postaci występujących w "Dziadach cz. II" wybierz te, które reprezentują świat pozaziemski, fantastyczny.

Guślarz, Zosia, Józio, Starzec, Zły Pan, Kruk, Rózia, wieśniacy, Sowa, Widmo, ubrana na czarno Pasterka

Zacytuj motto, którym Adam Mickiewicz rozpoczyna "Dziady, cz.II". Wyjaśnij związek między mottem a treścią i wymową dramatu.

Tak, że Bogu mścicielowi Trzeba wziąć grom i upuścić
W jaki sposób Goplana wpłynęła na losy bohaterów "Balladyny"?

Na Grabca, bohatera "Balladyny" oraz strzelca, postać występującą w "Świteziance", zostały rzucone czary.

Co łączy oba przekleństwa?

W którym z utworów romantycznych spotkasz tę postać?

Kim jest? Kim była kiedyś?

Wyjaśnij, dlaczego przedstawiona ilustracja jest efektem wyobraźni jej autora i NIE MA związku z balladą "Pani Twardowska". Odwołaj się do znajomości lektury.

Według jakiej, znanej ze świata baśni, zasady, Juliusz Słowacki skonstruował charaktery i wygląd dwóch sióstr, Balladyny i Aliny?
Podbiega strzelec... i staje w biegu... I chciałby skoczyć i nie chce; Wtem modra fala, prysnąwszy z brzegu, Z lekka mu w stopy załechce. I tak go łechce i tak go znęca, Tak się w nim serce rozpływa, Jak gdy tajemnie rękę młodzieńca
Jaki środek poetycki zastosował Adam Mickiewicz w "Świteziance", by wykazać, że jezioro bierze udział w wydarzeniach opisanych w balladzie?

Czułam cię dawno w powietrzu - a teraz

Widzę. - Jak błyszczą oczy twoje - biała!

Ja się nie lękam - widzisz - ale ty się

Mów ze mną przez stół. - Niech mi jaki człowiek

Kogo w czasie uczty ujrzała Balladyna i dlaczego się bała?

Na podstawie informacji zaczerpniętych z powyższego fragmentu oraz znajomości całego utworu wyjaśnij, jaki nastrój panuje podczas obrzędu dziadów i w jaki sposób Guślarz pomaga w jego tworzeniu.

Wyjaśnij, dlaczego ballada Adama Mickiewicza nosi tytuł "Pani Twardowska", choć jej bohaterka pojawia się w utworze tylko na chwilę.

O kim mowa w poniższym cytacie?

Wszelki duch! jakaż potwora!
Widzicie w oknie upiora?
Jak kość na polu wybladły;
Patrzcie! patrzcie, jakie lice!
W gębie dym i błyskawice,
Oczy na głowę wysiadły,
Świecą jak węgle w popiele.
Włos rozczochrany na czele.
A jak suchy snop cierniowy
Płonąc miotłę ognia ciska,
Tak od potępieńca głowy
Z trzaskiem sypią się iskrzyska.

Juliusz Słowacki w didaskaliach do "Balladyny" informuje, że akcja utworu rozgrywa się za czasów bajecznych, koło jeziora Gopła, zaś jeden z bohaterów dramatu nazywa się Popiel.

Z jaką znaną legendą można powiązać te informacje?

Wyjaśnij, kim jest mężczyzna przedstawiony na fotografii, w jakim utworze występuje oraz co łączy go ze światem pozaziemskim.

Kim była kiedyś Sowa, jedna z bohaterek "Dziadów, cz. II" Adama Mickiewicza?

Jakie motywy zaczerpnięte ze świata baśni można odnaleźć w "Balladynie"?

Wymień dwie bohaterki lektur, istoty fantastyczne, które zakochały się w śmiertelniku.

Dlaczego herszt zbójców - postać występująca w "Powrocie taty" Adama Mickiewicza - postanowił nie wyrządzać krzywdy kupcowi?

Wymień bohaterów Balladyny, którzy należą do świata fantastycznego.

Kogo przedstawia powyższa ilustracja? Wymień dwa widoczne na obrazie elementy, które pozwalają zidentyfikować tę postać.

Król-kobieta piorunem boskim zastrzelony;

Zamiast w koronacyjne bić w pogrzebu dzwony!

O kim mowa w tym cytacie?

Dlaczego bohaterka zginęła w ten sposób?

No! wygrałeś panie bisie,

Lecz druga rzecz nie skończona:

Trzeba skąpać się w tej misie -

A to jest woda święcona".

Diabeł kurczy się i krztusi,

Lecz pan każe, sługa musi,

Skąpał się biedak po szyję.

Wyleciał potem jak z procy,

Otrząsł się, dbrum! parsknął raźnie:

„Teraz jużeś w naszej mocy,

Najgorętsząm odbył łaźnię.

Dlaczego zadanie zlecone przez pana Twardowskiego okazało się dla Mefistofelesa tak trudne do wykonania?

Źródła wykorzystanych grafik i zdjęć:
http://bc.wbp.lublin.pl/Content/22735/POCZ_U_4140.jpg?handler=mono-jpg_js https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/Lucjan_Rydel_-_Pan_Twardowski.djvu/page83-1535px-Lucjan_Rydel_-_Pan_Twardowski.djvu.jpg https://artinfo-production.s3.amazonaws.com/uploads/artwork/image/467722/RackMultipart20191120-1-1kgy8cd.jpg https://www.splatfilmfest.com/wp-content/uploads/2018/10/Switezianka-4.jpg https://cdn1.naekranie.pl/media/cache/amp/2018/05/Switezinaka6.jpg https://pl-static.z-dn.net/files/d85/58b8e4def539e5c68071b387252d6987.jpg https://i.pinimg.com/originals/b9/42/d3/b942d31763341b5daa121e74b9538755.jpg https://biblioteka.teatrnn.pl/Content/89133/SR_Novogrudok_0041.jpg https://bonito.pl/zdjecia/4/46cf112781078d7-dziady-cz-ii.jpg https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/Adam_Mickiewicz_-_Dziady_cz%C4%99%C5%9B%C4%87_I%2C_II_i_IV_p053.png/749px-Adam_Mickiewicz_-_Dziady_cz%C4%99%C5%9B%C4%87_I%2C_II_i_IV_p053.png https://quizizz.com/media/resource/gs/quizizz-media/quizzes/f994714a-2ee5-48d9-986e-54f0ec4490b3 https://static.zpe.gov.pl/portal/f/res-minimized/RKfzZFoJ3QyZq/2/2B1ZAEORQbt7TJgBs3UFuG0lA49LOw3x.jpg https://niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/08/gerson-balladyna-detal.jpg?v=1598349150 https://niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/08/maksymilian-gierymski-balladyna.jpg https://api.culture.pl/sites/default/files/styles/440_auto/public/2021-06/pani_twardowska_polona__0.jpg?itok=ig6b1uoS https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSzLSq1rMpV4Z1yMdEPiUGWZScbm62Pb71pbDdHcQpmiucGnbOyoZgaK06waHyUN1d6DYA&usqp=CAU https://quizizz.com/media/resource/gs/quizizz-media/quizzes/87ec4e18-74e7-47a6-a96d-cb4f3679aef1 https://garnizonsztuki.org.pl/wp-content/uploads/2022/03/dziady-plakat.png https://www.scenastu.pl/assets/spektakle/balladyna/_resampled/ScaleWidthWyIxMDAwIl0/pluskota-krzysztof.jpg https://api.culture.pl/sites/default/files/styles/440_auto/public/2021-06/pani_twardowska_1947_0.jpg?itok=6jI2olM8 https://www.galeriagrafikiiplakatu.pl/images/image.php?h=455&q=90&a=tl&src=https://www.galeriagrafikiiplakatu.pl/www/images/pics/images/14844_06b8b645.jpg https://galeriaplakatu.com.pl/3595/3591.jpg http://winyl-books.pl/index.php?p977,pani-twardowska-ballada-adam-mickiewicz https://e-teatr.pl/files/multimedias/139498/thumb_uid_0a94714292e52505e7b77cfe21a01fb71637325597204_width_1248_play_0_pos_0_gs_0_height_703.jpg https://polskiemiesiace.ipn.gov.pl/dokumenty/zalaczniki/263/263-499624.jpg https://lpu24.pl/wp-content/uploads/2020/08/Anons-A5-BM_Balladyna.png https://teatrwielki.pl/fileadmin/media/img/SPEKTAKLE_KONCERTY/Goplana/nowa_galeria/BIEL2313_1920x1280_Glopana.jpg https://pixabay.com/pl/vectors/sowa-ga%c5%82%c4%99zie-drzewo-nie-%c5%bcyje-307390/ https://pixabay.com/pl/photos/maliny-czerwony-owoc-jagoda-3454504/ https://1.bp.blogspot.com/-X4J5f-AR2ho/YHn8VSZGNQI/AAAAAAAAJG8/rfxUuW1uZqEULnz_8gRcQDhcuYuw_8ujACLcBGAsYHQ/s499/powr%25C3%25B3t%2Btaty%2Bwiniet.png http://www.dziecionline.pl/maluch/bajki/twardowska/17.jpg

# data[].attributes.attachment_link.description
FANTASTYCZNY ROMANTYZM Rzucaj kostką, odpowiadaj na pytania, wygraj wyścig! 1. W grze bierze udział od 2 do 4 osób. Można również grać drużynowo. (Jeśli jesteś indywidualistą, możesz samodzielnie zmierzyć się z pytaniami) 2. Każdy z graczy wybiera pionek, którym będzie się poruszał po planszy. 3.

# data[].attributes.body
1. II wojna światowa rozpoczęła się  pierwszego września 1939 roku. 2 Czasy okupacji wojennej były naprawdę okrutne dla Polaków oraz Żydów.3 Więziono Polaków i Żydów w więzieniach lub w obozach koncentracyjnych, w których Niemcy torturowali i katowali ludzi.4 Niektórzy Polacy pracowali dla okupanta, na przykład przy produkcji broni, pod przymusem i groźbami śmierci.5 Młodzież zamiast  uczyć się w szkołach, dopuszczała się małego sabotażu, aby jak najbardziej utrudnić okupantowi w wygrywaniu wojnydziałania wojenne. 6 Pisarze również nie mieli łatwo w czasach okupacji, dlatego część z nich wyjechała poza granicę kraju, a część została.7 Poetą, który został w Polsce był Krzysztof Kamil Baczyński.  8urodził się w 1921 roku; napisał wiele wierszy.9 zaczął pisać już w liceum; w 1942 roku wziął udział w tajnych studiach. zmarł czwartego dnia powstania warszawskiego w 1944 roku.10             Warszawa w czasach okupacji wojennej nie wyglądała najlepiej, była ona całkiem zniszczona: Polacy nazywali ją ,,miastem gruzów".11 Wojenne dzieła sztuki obrazy mają naprawdę smutną  i tragiczną historię, na przykład ,,Czarny krajobraz dzieciom”.11 Rzeźba  ta przedstawia dziecięcy wózek jako grób, bardzo łatwo można sobie wyobrazić  rozpacz matek, które straciły swoje dzieci.12 Patrioci byli naprawdę szczęśliwi, kiedy wybuchło powstanie, ale ich szczęście szybko się zakończyło/ trwało krótko.
Daniel Matelski 15

# data[].attributes.body
Dla tej dziewczynki książki stały się ratunkiem... Przed czym ? Przeczytaj. Warto...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
{"id":"682014","linkUrl":"/film/Z%C5%82odziejka+ksi%C4%85%C5%BCek-2013-682014","alt":"Złodziejka książek","imgUrl":"https://fwcdn.pl/fpo/20/14/682014/7591500.2.jpg"}

Czasy II wojny światowej. Mała Niemka trafia do rodziny zastępczej. Pocieszenie znajduje w czytaniu skradzionych książek. Więcej Mniej

Złodziejka książek zobacz gdzie obejrzeć online

NOWOŚĆ

Film dostał 11 nominacji

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Składa się z dwóch wypowiedzeń składowych, z których żadne nie określa drugiego, bo wzajemnie się uzupełniają. Obie części składowe mogłyby istnieć samodzielnie (np. zdanie złożone współrzędnie Wrócę do domu i wezmę gorącą kąpiel można zamienić na dwa zdania pojedyncze: Wrócę do domu. Wezmę gorącą kąpiel). W zależności od sposobu połączenia wypowiedzeń składowych wyróżniamy wypowiedzenia złożone współrzędnie bezspójnikowe (połączone za pomocą przecinka) i spójnikowe (połączone spójnikiem).

Łączne - mają w obu częściach składowych tego samego wykonawcę, albo obie czynności dzieją się w tym samym miejscu lub w tym samym czasie.
Spójniki: i, oraz, a, zarazem, też, także, ani
np. Idę do domu i słucham muzyki. Grałem na gitarze a Kasia śpiewała. Ani nie posprzątałam, ani nie odrobiłam zadania. ―――― * * * ――――

Rozłączne - obie czynności nie mogą mieć miejsca jednocześnie, może wystąpić tylko jedna naraz.
Spójniki: albo, lub, czy, bądź
np. Zjem obiad bądź posprzątam dom. Zamilcz albo wyjdź stąd. Poszukaj dla mnie definicji lub podaj mi encyklopedię. ――――< * * * >――――

Przeciwstawne - jedna czynność miałaby miejsce, ale „blokuje" ją druga.
Spójniki: ale, lecz, a, jednak, zaś, natomiast
np. Chciałam kupić ci prezent, ale zapomniałam pieniędzy. Chcieli iść na spacer, lecz zaczęło padać. Zapytałaby, jednak nie znalazła w sobie odwagi.――――> * * * <――――

Wynikowe - druga czynność wynika z pierwszej.
Spójniki: więc, zatem, toteż, dlatego
np. Dziś nie ma kartkówki, więc wszyscy się cieszymy. Pomogłeś mi, zatem czuję się zobowiązany. Skakała jak opętana, toteż bardzo się zmęczyła.
――――> * * * >――――

Interpunkcja w zdaniach złożonych współrzędnie

Pomiędzy częściami składowymi zdań złożonych współrzędnie łącznych i rozłącznych nie stawiamy przecinka, np.

Miłosz zatrzymał się i sprawdził godzinę.

Zjadł śniadanie oraz pobiegł do pracy.

Zjem teraz albo wytrzymam do kolacji.

Pomiędzy częściami składowymi zdań złożonych współrzędnie przeciwstawnych i wynikowych stawiamy przecinek!

Chcę wyjechać, ale obawiam się podróży.

Kupiłabym ci prezent, lecz ostatnio zachowujesz się niemile.

Jestem tutaj, więc możesz przestać mnie szukać.

Spóźniliście się, zatem nie mogę was wpuścić do sali.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wypowiedzenie złożone współrzędnie Składa się z dwóch wypowiedzeń składowych, z których żadne nie określa drugiego, bo wzajemnie się uzupełniają. Obie części składowe mogłyby istnieć samodzielnie (np. zdanie złożone współrzędnie Wrócę do domu i wezmę gorącą kąpiel można zamienić na dwa zdania pojedyncze: Wrócę do domu. Wezmę gorącą kąpiel).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Co to jest składnia i czym się zajmuje?

Składnia to dział gramatyki, który bada funkcję wyrazu w zdaniu (czyli określa części zdania) oraz analizuje układ zdania i jego budowę.

Co trzeba wiedzieć o składni?

pojęcia: zdanie, wypowiedzenie, równoważnik zdania,

części zdania:

podmiot (gramatyczny, logiczny, domyślny, szeregowy, *towarzyszący),

orzeczenie (czasownikowe, imienne),

przydawka (przymiotna, rzeczowna, liczebna, przyimkowa, przysłowna dopełniaczowa),

dopełnienie (bliższe, dalsze),

okolicznik (czasu, miejsca, sposobu, celu, warunku, przyczyny, przyzwolenia, stopnia i miary);

tworzenie wykresu zdania pojedynczego,

wskazywanie i nazywanie związków składniowych:
zgody, rządu, przynależności;

analizowanie zdań złożonych współrzędnie:
łącznych, rozłącznych, przeciwstawnych, wynikowych;

analizowanie zdań złożonych podrzędnie:
podmiotowych, orzecznikowych, przydawkowych, dopełnieniowych, okolicznikowych różnego rodzaju;

analizowanie zdań wielokrotnie złożonych.

# data[].attributes.attachment_link.description
Co to jest składnia i czym się zajmuje? Składnia to dział gramatyki, który bada funkcję wyrazu w zdaniu (czyli określa części zdania) oraz analizuje układ zdania i jego budowę. Co trzeba wiedzieć o składni? pojęcia: zdanie, wypowiedzenie, równoważnik zdania,części zdania: podmiot (gramatyczny, logiczny, domyślny, szeregowy, *towarzyszący), orzeczenie (czasownikowe, imienne), przydawka (przymiotna, rzeczowna, liczebna, przyimkowa, przysłowna...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rok 1958. Landon Carter rozpoczyna naukę w ostatniej klasie szkoły średniej w Beaufort. Razem z Jamie Sullivan, którą traktuje jak nieszkodliwą dziwaczkę. Jamie nie rozstaje się z Biblią, nie chodzi na prywatki, z nikim się nie przyjaźni, cały czas poświęca opiece nad owdowiałym ojcem. Kiedy nadchodzi pora licealnego balu, Landon w odruchu desperacji zaprasza właśnie ją. I jest to początek związku, który odmieni jego życie na zawsze.

Powieść sfilmowana jako Szkoła uczuć.

Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
* online
* przelewem
* kartą płatniczą
* Blikiem
* podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.

Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Oceny

Średnia ocen 12182 ocen

Twoja ocena

# data[].attributes.attachment_link.description
Rok 1958. Landon Carter rozpoczyna naukę w ostatniej klasie szkoły średniej w Beaufort. Razem z Jamie Sullivan, którą traktuje jak nieszkodliwą dziwaczkę. Jamie nie rozstaje się z Biblią, nie chodzi na prywatki, z nikim się nie przyjaźni, cały czas poświęca opiece nad owdowiałym ojcem. Kiedy nadchodzi pora licealnego balu, Landon w odruchu desperacji zaprasza właśnie ją.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The store will not work correctly in the case when cookies are disabled.

Wygląda na to, że JavaScript jest wyłączony w twojej przeglądarce. By w pełni cieszyć się naszą stroną, upewnij się, że włączyłeś JavaScript w swojej przeglądarce.

Dostępność:

Produkt niedostępny - produkt nie jest obecnie osiągalny u żadnego z naszych dostawców. Zawsze możliwy jest dodruk, wznowienie lub reedycja tytułu, o ile wydawca podejmie taką decyzję. Dzięki bieżącej aktualizacji naszej oferty planowana data ponownej sprzedaży takiego tytułu znajdzie się przy jego opisie.

Szesnastoletnia Hazel choruje na raka i tylko dzięki cudownej terapii jej życie zostało przedłużone o kilka lat. Jednak nie chodzi do szkoły, nie ma przyjaciół, nie funkcjonuje jak inne dziewczyny w jej wieku, zmuszona do taszczenia ze sobą butli z tlenem i poddawania się ciężkim kuracjom. Nagły zwrot w jej życiu następuje, gdy na spotkaniu grupy wsparcia dla chorej młodzieży poznaje niezwykłego chłopaka. Augustus jest nie tylko wspaniały, ale również, co zaskakuje Hazel, bardzo nią zainteresowany. Tak zaczyna się dla niej podróż, nieoczekiwana i wytęskniona zarazem, w poszukiwaniu odpowiedzi na najważniejsze pytania: czym są choroba i zdrowie, co znaczy życie i śmierć, jaki ślad człowiek może po sobie zostawić na świecie.

Wnikliwa, odważna, pełna humoru i ostra Gwiazd naszych wina to najambitniejsza i najbardziej wzruszająca powieść Johna Greena. Autor, pisząc o nastolatkach, ale nie tylko dla nich, w błyskotliwy sposób zgłębia w niej tragiczną kwestię życia i miłości.

John Green jest pisarzem amerykańskim, autorem bestsellerów z listy "New York Timesa". Debiutował znakomitą powieścią Szukając Alaski, porównywaną z Buszującym w zbożu J. D. Salingera, opublikował następnie kilka powieści, jednak to ostatnia z nich - Gwiazd naszych wina - przyniosła mu ogromną poczytność i splendor. Jest laureatem licznych nagród literackich, m.in.: The Printz Medal, Printz Honor i Edgar Award. Mieszka z żoną i synem w Indianapolis. Wraz z bratem Hankiem prowadzi Vlogbrothers, jeden z najpopularniejszych projektów wideo w sieci.

Zamieszczenie recenzji nie wymaga logowania. Sklep nie prowadzi weryfikacji, czy autorzy recenzji nabyli lub użytkowali dany produkt.

# data[].attributes.attachment_link.description
Szesnastoletnia Hazel choruje na raka i tylko dzięki cudownej terapii jej życie zostało przedłużone o kilka lat. Jednak nie chodzi do szkoły, nie ma przyjaciół, nie funkcjonuje jak inne dziewczyny w jej wieku, zmuszona do taszczenia ze sobą butli z tlenem...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czasami patronuję książkom, które albo się lubi od pierwszego wejrzenia, albo po prostu coś nie iskrzy. Oczywiście w moim przypadku jest to lubienie, inaczej nie zdecydowałabym się o powiedzieć Wam o nich. Jednak zdaję sobie sprawę, że poznanie Wenisany, może być dla niektórych wyzwaniem.

Mamy już dwa tomy tej baśniowej historii wydawnictwa Dwukropek. Zdecydowanie polecam czytać w kolejności.

Zimne wody Wenisany TOM 1

Podwójne mosty Wenisany TOM 2

Wchodzimy do Wenisany

Wenisana tak naprawdę składa się z dwóch miast, będących dla siebie jakby lustrzanym odbiciem. To dwa nieprzepadające za sobą światy. Jeden nad wodą nazywany Weniskajla, drugi pod wodą nazywany Weniswajta.

Nie szukajcie tych miejsc na mapie, bo cały świat Wenisany został od początku do końca wymyślony przez autorkę - Lingor Goralik. Widzicie już więc, że mamy do czynienia z książką bazującą na fantazji, baśniową do szpiku kości, choć w sumie bez typowo klasycznego ujęcia tematu bohaterki... przynajmniej na razie.

Od razu też powiem, że nie jest to książka dla dzieci, raczej seria dla młodzieży. Z wiekiem celowałabym min. 13 lat i w górę, nawet sporo w górę, bo i dorosłych wody Wnisany mogą wciągnąć.

W mieście nad wodą żyją ludzie, a w tym pod wodą żyją stwory podobne do ptaków, nazywane gabo oraz dusze tych, którzy się utopili. Ludzie i Gabo nie lubią się, można wręcz powiedzieć, że nie znoszą. Ta niechęć, spór, a często i krzywdzenie nawzajem, trwają od wielu lat. Jedni i drudzy żyją w stałym poczuciu, że to właśnie oni mają rację.

Gabo potrafią latać nad powierzchnią, co oznacza, że mogą atakować ludzi. Konkretnie polują na nich, próbując wciągnąć pod wodę, żeby zostali już na zawsze w Weniswajcie. Woda jest trująca dla ludzi, za wszelką cenę chcą uniknac z nia kontaktu.

Dzieci Wenisany

Dotyczy to też (może głównie) dzieci, które w świecie nad wodą wcale nie mają łatwo. Do dwunastego roku życia są bardzo pilnowane, można powiedzieć, że kompletnie pozbawione wolności, pod stałym nadzorem dorosłych.

Do tego jeszcze informacje, legendy, przeplatane emocjami historie, których dzieci słuchają od najmłodszych lat. Tak zwana jedyna prawda, w którą (jak się oczekuje) będą ślepo wierzyć.

W takim właśnie świecie żyje Agata, dwunastoletnia dziewczyna, która pewnego dnia w zupełnie niezaplanowany sposób dociera do podwodnego Weniswajtu. Okazuje się, że da się tam przeżyć, bo gabo nie zabijają młodszych dzieci. Podczas niezliczonych przygód, Agata przekonuje się, że historie opowiadane przez jednych i drugich, tak do końca nie są prawdą.

W tym świecie nie ma podziału na dobro i zło, nie doszukujcie się tych baśniowych, bardzo klasycznych nutek. Cała historia opiera się na pokazaniu, że prawda leży gdzieś pośrodku i tylko nieliczni mają siłę i szansę do niej dotrzeć.

Dwa światy

Wspomniałam, że Wenisana została wymyślona od początku do końca i tak jest, jednak bazuje na dość znanym motywie. Dwa światy - ten nad ziemią i ten pod ziemią. Macie jakieś skojarzenia?

Zaczynając od Biblii (niebo i piekło), po disneyowską Arielkę marzącą o wyjściu na powierzchnię. Ona zresztą też karmiona była historiami o tym, że tam jest źle i niebezpiecznie.

Trochę mi szkoda, że jest to książka kompletnie bez obrazków, zwłaszcza że apetyt podkręca okładka zilustrowana przez Rocha Urbaniaka, a to otwiera pole do wyobraźni. Widzę przeogromny potencjał związany właśnie z wyobrażeniem sobie tego, jak to wszystko może wyglądać. Ale też rozumiem, że w książce nie ma obrazków, bo to zdecydowanie lektura dla młodzieży.

Język Wenisany

Myślę, że dorośli też będą mieli z tego wiele radości, choć przyznaję, że widać „sygnały" wspierające tych młodszych czytelników. Krótkie zdania, czas teraźniejszy opowieści, dość duża czcionka. Wszystko to wskazuje na sprawne, szybkie czytanie... i tu znowu się na chwilę zatrzymam.

Spotkałam się z podzielonymi zdaniami co do tej sprawności czytania. Ja takich mieszanych uczuć nie mam, a moja 13-letnia córka wręcz uwielbia właśnie takie wymyślone światy i woli przygody fantasy od choćby książek bazujących na podróżach do prawdziwych miejsc. Wszystko więc zależy od wyobraźni i oczywiście upodobań.

Wydaje mi się jednak, że faktycznie do takiej lektury trzeba mieć odrobinę wprawy czytelniczej. Kilka już przeczytanych książek owianych baśniowymi wątkami.

Od Małego Licha z dość wyrafinowanym językiem, przez Baśniobór, Harry'ego Pottera (w całości), Nevermoor i inne tego typu propozycje. Warto przebrnąć kilka wymyślonych światów, choćby po to, żeby nie pogubić się w tym, co zaproponowała tutaj autorka.

Chodzi o to, że w takich książkach mnóstwo jest wymyślonych, nieznanych wyrazów, trudnych do wypowiedzenia nazw i wyobrażania sobie miejsc, co niektórym może utrudniać samo skupienie się na fabule. I świetnie rozumiem, że są osoby wybierające akcję osadzoną w realiach. Wtedy nie rozpraszamy się koniecznością wyobrażania siebie, jak co może wyglądać, jakim cudem się poruszać itd.

Kraina pełna wierzeń

Uważam, że miłośnicy fantasy czy baśni, spokojnie zagłębią się w ten świat i zwiedzą z radością Wenisanę. Nie da się zresztą nie zauważyć, że to kraj trochę inspirowany Wenecją.

Do tego naszpikowany wierzeniami ubranymi przez autorkę w nowe szaty. Choćby bardzo wyraźny i ważny dla mieszkańców Wenisany wątek świętych, którym zresztą „oddajemy" poszczególne rozdziały.

W głowie głównej bohaterki Agaty wciąż pobrzmiewa zdanie: Twój święty to twój los.

A wiecie może, czyją patronką jest święta Agata? W Wenisanie opiekuje się zmarłymi, narcyzami, zdrajcami, lekarzami i cudotwórcami.

Zimne wody Wenisany TOM 1

W pierwszej części dopiero poznajemy Agatę, która jak wspomniałam, ląduje w podwodnym świecie i zaczyna go poznawać. Spotyka tam stwory, którymi od początku życia była straszona i przekonuje się, że prawda przekazywana przez dorosłych, nie zawsze ma odbicie w rzeczywistości.

Próbuje też na wiele różnych sposobów połączyć te dwa miasta (ich mieszkańców), wyjaśnić jednym i drugim, że mają o sobie przekłamane wyobrażenie. Uważa, że poznanie prawdy mogłoby doprowadzić do pokoju.

Jednak doprowadza do kompletnie czegoś innego...

Podwójne mosty Wenisany TOM 2

W drugiej części w Wenisanie trwa wojna. Agata próbuje odnaleźć się w tym zmienionym świecie, jednak to trudne, bo ona właśnie jest przez wszystkich postrzegana, jako dziewczynka, która ją rozpoczęła.

Nikt z nią nie rozmawia, ona sama też do nikogo się nie odzywa, tak jest na razie dobrze.

Jednak w głowie Agaty myśli pędzą, wręcza galopują. Wspomnienia przeplatają się z dziwną teraźniejszością, o której można powiedzieć tylko jedno - gorzej. Kiedyś też było źle, jednak trwająca od trzech miesięcy wojna, jest okropnym czasem.

A skąd te podwójne mosty?

Powiem wam, że specjalnie tak urządzono. Dawniej mosty były szerokie, ale pod nimi ukrywali się mordercy podczas Wielkiego Kroku Ku Wolności i napadali na innych. Wtedy wszystkie stare mosty zburzono i zbudowano podwójne, by nikt nie mógł się pod nimi schować. A chodzenie prawą stroną może okazać się zgubne.

Miasto jest zmienione, mosty są zmienione, Agata również czuje, że jest mocno zmieniona przez wojnę i nową sytuację. Chciałaby być Sercem swojej drużyny i codziennie przed snem przysięga sobie, że jutro, naprawdę już jutro będzie taka jak dawniej. Ale to takie trudne.

Wydaje mi się, że Agata (jak wielu ludzi w podobnej sytuacji) życie jakby podwójnym życiem. Robi to, co konieczne, czego od niej wymagają, ale w głowie toczy się zupełnie inne życie. Wciąż wraca myślami do przeszłości, zwłaszcza rodziców, którzy teraz walczą pod wodą. Mam jest dla Agaty wzorem i źródłem mocy, bardzo za nią tęskni.

Wojna dotyka wszystkich

Dziewczyna z innymi dziećmi przebywa teraz Zakonie. Ich zadaniem jest niesienie pomocy poszkodowanym, biednym i rannym. Agata wie, że mogłaby zrobić o wiele więcej dla swojej drużyny, jednak wciąż nie daje rady wejść tak naprawdę do nowej rzeczywistości.

Zarówno ona, jak i otaczający ją zakonnicy poniekąd rozumieją, że po tym, co przeszła w pierwszej części, noszenie ciężkiego plecaka nie jest może ponad jej siły, ale na więcej trzeba będzie poczekać, aż Agata będzie gotowa.

Czujna obserwatorka

Sprawy drużyny komplikują się coraz bardziej, jednocześnie opieka nad pacjentami szpitala jest trudna i przygnębiająca. Jednak nierozmawianie i bycie wykluczonym ma też swoje plusy.
Wszyscy myślą, że gdy z nikim nie rozmawiasz i nikt nie rozmawia z tobą, to niczego nie widzisz, nie wiesz. Jest dokładnie na odwrót: Widzisz i wiesz wszystko, bo nic cię nie rozprasza. Agata widzi znaki porozumiewawcze spojrzenia pacjentów, tajne gesty...
Wiele jej podejrzeń pada na Ennermana, byłego zakonnika, którym Agata się opiekuje w szpitalu. Zgodnie z jej przeczuciami i uważnymi obserwacjami sprawy ponownie zaczynają się komplikować.

Agata wpada w wir działań wojennych i gdy wydaje się, że już nie ma na nic nadziei, w jej życiu pojawia się... mama. I tu akcja wojenna wchodzi w kolejny niebezpieczny zakręt.

Podwójne mosty Wenisany TOM 2

Autorka Lingor Goralik
Okładka Roch Urbaniak
Wydawnictwo Dwukropek
Wiek czytelników: 13+
Okładka twarda, kartki miękkie.
Zdjęcia bez filtrów.

Swoją opinię o książce mogłam wyrazić dzięki współpracy z wydawnictwem i przemyślanej decyzji, że chcę się nią z Wami podzielić. Zostawiam link afiliacyjny do Ceneo i tabelkę z cenami w różnych księgarniach na BuyBox. Mam nadzieję, że skorzystacie.

Dołącz do grupy Aktywne Czytanie na FB - książki dla dzieci i młodzieży

# data[].attributes.attachment_link.title
„Zimowe wody Wenisany", „Podwójne mosty Wenisany" RECENZJA

# data[].attributes.attachment_link.description
Czasami patronuję książkom, które albo się lubi od pierwszego wejrzenia, albo po prostu coś nie iskrzy. Oczywiście w moim przypadku jest to lubienie, inaczej nie zdecydowałabym się o powiedzieć Wam o nich. Jednak zdaję sobie sprawę, że poznanie Wenisany, może być dla niektórych wyzwaniem. Mamy już dwa tomy tej baśniowej historii wydawnictwa Dwukropek.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sekretne życie Grety O. to propozycja dla wrażliwców. Nastolatków mających poczucie, że świat pędzi, problemy się piętrzą i trochę brak obok kogoś, kto poda pomocną dłoń.

I powiem wam, że ta pomocna dłoń czasem przychodzi zupełnie niespodziewanie i niekoniecznie od najbliższych osób.

Ale po kolei, żeby was trochę wprowadzić w klimat, nie psując jednak niespodzianki opowiedzeniem wszystkiego, co wydarzy się w książce.

Tej pomocy szuka (choć sam nie do końca zdaje sobie z tego sprawę) 13-letni Hartley. Poznajemy go w dość trudnym momencie życia, wiele miesięcy temu zaginął jego brat, a my zerkamy, jak radzi sobie z tym całkiem spora rodzina. Wszystko oczami Hartleya.

Życie w cieniu brata

Chłopak opowiada o tym bez dramatu, momentami zabawnie, lekko trochę. Jakby mu nie zależało i bardzo zależało jednocześnie.

To takie „nastolatkowe" emocje, których dorośli już rzadziej doświadczają. Pretensje do uciekiniera i rodziców, przyjaciela, który opuścił w potrzebie. To też oczywiście obawa, czy brat kiedykolwiek się odnajdzie i czy wszystko u niego teraz w porządku. Przez całą historię czuć ten niepokój, choć nie zawsze wszyscy o tym głośno mówią.

Bo w pewnym momencie rodzice postanowili, że życie rodziny musi toczyć się dalej w miarę normalnym torem. Zwłaszcza że do zaopiekowania się są jeszcze bliźniacza siostra Jacksona i młodszy brat, który niewiele z tej sytuacji rozumie. To całkiem sporo ludzi do przeżywania, a trzeba pamiętać, że każdy robi to na swój sposób.

Nie bez znaczenia jest fakt, że Jackson jest już niemal dorosły i to nie jego pierwsza ucieczka. Zatem nie do końca jest to dramat typu „zaginęło małe dziecko". To raczej pokazanie rodziny, która radzi sobie z wyborem, jakiego dokonał chłopak.

Skomplikowane życie Hartleya

Jest to coś w rodzaju pamiętnika, trochę może też opowieści o tym, co dzieje się wokół sprawy, ale właśnie z perspektywy brata, który nie uciekł.

Hartley obserwuje ich wszystkich, a my razem z nim przechodzimy przez te emocje. Nie zawsze smutne czy trudne, bo jednak życie (czy tego chcemy, czy nie) toczy się dalej. Niezależnie od tego, jakich wyborów dokują nasi bliscy.

Dość ważny z mojego punktu widzenia jest wątek najlepszego przyjaciela Hartleya. To znaczy byłego najlepszego przyjaciela. Przestał nim być tuż po ucieczce Jacksona, ponieważ jego rodzice uznali, że pogrążona w dramacie rodzina, potrzebuje przestrzeni.

Zauważcie, jak ładnie i gładko nazwane zobojętnienie czy wycofanie, oderwanie od jakże niekomfortowej sytuacji emocjonalnej innych ludzi. Nie wspieramy was, bo nie chcemy przeszkadzać. Jesteście z tym sami.

A może to nawet coś innego niż obojętność? Wydaje mi się, że często w takich momentach ludzie po prostu nie wiedzą, jak się za zachować, więc wolą... nie zachowywać się wcale. To znaczy, ograniczyć kontakty.

Tak się stało w przypadku Hartleya i jego najlepszego przyjaciela, który (mówiąc szczerze), nie bardzo walczył o ich długoletnią relację.

Życie toczy się dalej

Do tego jeszcze szkoła, bo przecież Hartley ma swoje obowiązki. Po dziewięciu miesiącach od zniknięcia brata już nikt nie daje mu taryfy ulgowej, z której zresztą dosyć chętnie korzystał.

Może to i dobrze, że ma obok siebie nauczycielkę, która nie pozwala mu pogrążyć się w tym stanie. Już nawet nie rozpaczy ani zdziwienia ucieczką, po prostu jakimś trwaniem. Formą oczekiwania na to, aż sprawa się w jakiś sposób rozwiąże i wszystko będzie tak jak kiedyś. Tylko czy będzie tak, jak kiedyś?

Gdy tak życie Hartleya toczy się powoli, w tym zawieszeniu i masie niedopowiedzeń, zaczyna dziać się coś dziwnego. Chłopak znajduje kartki, tajemnicze notatki w różnych miejscach. Wszystkie podpisane inicjałami G. O. No tych kartkach są pozornie nieważne wiadomości, jednak z jakiegoś powodu bardzo do chłopaka przemawiają.

Jedna znaleziona w bibliotece, inna w sklepie spożywczym. Gdyby skończyło się na jednej, mógłby to być zupełnie nieważny przypadek, druga jednak oznacza jaką ciągłość. Zwłaszcza że kartki są ponumerowane.

Czyje to tajemnicze życie?

Za tymi kartkami stoi niebieskowłosa, artystyczna dusza , zerkająca zresztą na nas z okładki. Tworzy je z potrzeby serca, wrażliwości i trudnej sytuacji rodzinnej. Kompletnie odmiennej od tej, w której znajduje się Hartley, jednak jakimś uniwersalnym sposobem potrafi pokazać emocje, które chłopak rozumie.

To właśnie kolekcja tych kartek podnosi na duchu osamotnionego w swych problemach Hartleya. Dzięki nim chłopak powoli wychodzi ze swojej apatycznej bańki bezradności.

A to, że je docenił sprawiło, że ich zakopana we własnych problemach autorka, bierze sprawy w swoje ręce.

Tak działają właśnie życzliwość i zainteresowanie drugim człowiekiem.

Świetnie napisana historia dla nastolatków, sama się w nią wciągnęłam, bo lubię takie psychologiczne obserwacje. Dla młodych ludzi one też są ważne. Wiem, że większość nastolatków miewa swoje problemy i zadaje duże, filozoficzne pytania.

Tu po części można znaleźć na nie odpowiedzi, ale forma podania opowieści absolutnie nie przytłacza. Nie jest to przegadane, raczej opowiedziane przez chłopaka z sąsiedztwa.

# data[].attributes.attachment_link.title
Sekretne życie Grety O. | RECENZJA książki dla nastolatków

# data[].attributes.attachment_link.description
Sekretne życie Grety O. to propozycja dla wrażliwców. Nastolatków mających poczucie, że świat pędzi, problemy się piętrzą i trochę brak obok kogoś, kto poda pomocną dłoń. I powiem wam, że ta pomocna dłoń czasem przychodzi zupełnie niespodziewanie i niekoniecznie od najbliższych osób.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przyjaciele na śmierć i życie to jedna z ciekawszych propozycji dla młodzieży, jakie ostatnio czytałam. Wydawnictwo Widnokrąg kolejny raz pokazało, że nie boi się podejmowania ważnych tematów do dyskusji z młodzieżą.

Ciekawa jestem, jak wyobrażacie sobie ducha? Z halloweenowych przekazów i bajkowych zresztą też, to coś na kształt pływającego w powietrzu białego prześcieradła z dużymi oczami i najczęściej pokazuje się w nocy, prawda?

A co byście powiedzieli, gdybyście spotkali ducha wyglądającego zupełnie jak zwykła dziewczyna. Tak po prostu w środku dnia, na szkolnej przerwie. Czy przeszkadzałoby wam, że dziewczyna jest duchem? Jakie pytania byście jej zadali?

Przyjaciele z różnych światów

A co by było, gdybyście sami byli takim duchem wędrującym po świecie? Postacią, której nikt nie widzi i nikt nie słyszy. Aż do czasu wizyty w pewnej szkole podczas przerwy, kiedy nieznajomy chłopak po prostu was widzi.

Mówiąc szczerze, oboje zarówno Francis, jak i Jessica byli zaszokowani tym spotkaniem. Ale nie tak bardzo, nie na takiej filmowej zasadzie, że: Och, to duch! Co ja teraz zrobię? Raczej na zasadzie ciekawości z takiego niezwykłego spotkania. Szybko się ze osobą zaprzyjaźnili i pozwolili nawzajem poznać swoje życie.

Tylko czy duch ma życie? Czy można nazwać życiem w pełnym tego słowa znaczeniu to, co prowadzi Jessica jako duch? Są plusy i minusy. Ogromnym plusem jest to, że może sobie wymyślać, w co się chce ubrać i to od razu się na niej pojawia.

Minusem jednak jest to, że czasami czuje się samotna. Możecie sobie wyobrazić, jak się cieszy z przyjaźni z Francisem.

Przyjaciele się wspierają

Ta dwójka szybko odkrywa, że ma ze sobą wiele wspólnego. Oboje lubią modę, Jessica interesowała się nie od zawsze, między innymi dlatego tak się cieszy z możliwości zmieniania swoich strojów w każdym momencie.

Francis natomiast uwielbia projektować ubrania i również jest bardzo wkręcony w historię mody. W swoim pokoju ma całą kolekcję lalek, ponieważ planuje pokazać przez ubrania historię młody z ostatnich 50 lat.

Oboje są jedynakami, niemal w identycznym wieku, a ich urodziny dzieli zaledwie jeden tydzień. Zostali wychowani przez samotne matki i musieli przeprowadzić się w wieku 12 lat, co było dla obojga dość trudnym przeżyciem. Nieustannie zastanawiają się, jak to możliwe, że tylko Francis widzi Jessicę pod postacią ducha.

Najważniejsze jest to, że Jessica ma poczucie, iż ma coś jeszcze do zrobienia na ziemi, choć nie wie co, a duchem jest już od roku.

Przyjaciele pomagają innym

Potem w życiu obojga pojawia się kolejna osoba, która widzi Jessicę. Andy, podobnie jak tych dwoje, jest odludkiem z masą problemów i kompleksów. Głównie chodzi o wygląd, mocno odstający od dziewczęcych wzorów promowanych… właściwie wszędzie. Lubi sport, wdaje się w bójki, jest niska, przysadzista i nie znosi szkoły.

Gdy poznaje Jessicę, wręcz obsesyjnie skupia się na tym, co Francis raczej ignorował. Chce się dowiedzieć, jak zmarła Jessica i dlaczego wcale nie pamięta tego momentu.

Okazuje się, że ta trójka jest dla siebie ogromnym wsparciem i czują się dobrze w swoim towarzystwie. Dzięki temu z resztą świata też jakoś lepiej sobie radzą.

Do ich paczki po czasie dołącza kolejna osoba. Tak jak oni na początku, całkiem złamana i pogubiona. To masywny, ociężały i zapatrzony w ekran Roland, który oprócz gier, zna się całkiem dobrze na świecie spraw paranormalnych. On też widzi Jessicę i pragnie się dowiedzieć, jak zmarła.

Książka dla nastolatków

Być może z tego opisu wygląda to trochę, jak książka o nastolatkach z zagadką do rozwikłania w tle. Jednak w przypadku tych nastolatków nie ma lekkich tematów, bo oni mają ciężkie życie. Samotność, smutek, depresja i myśli samobójcze z powodu braku akceptacji. Nieumiejętności dostosowania się do oczekiwań innych i właśnie ta odmienność. Trochę też z powodu niemocy rodziców, niepełnych rodzin, poczucia osamotnienia.

I to jest odkrycie, które częściowo odpowiada na pytanie związane ze śmiercią Jessiki, to duże, ciemne słowo – samobójstwo.

Zdaję sobie sprawę z tego, że rozmawianie na takie tematy, może się wydawać niekoniecznie dobrym pomysłem. Nie jesteśmy przyzwyczajeni do ich podejmowania, a śmierć w naszej kulturze ogólnie jest tabu. Tym bardziej decyzja o odebraniu sobie życia.

Przyjaciele rozmawiają

Jednak ta historia jest zaskakująco ciepła, lekka i szczera. Cieszę, że są odważni wydawcy, którzy po prostu podejmują z nastolatkami tego rodzaju rozmowy. Zerkając na statystyki (w Polsce i na świecie) związane z depresją nastolatków, mam wrażenie, że to powinien być jeden z ważniejszych tematów rozmów w domach i szkołach. Domyślam się jednak, że nie jest.

Powiem Wam jednak, że właśnie rozmowa jest tym, co sprawiło, że każdy z bohaterów uwikłanych w opowieść odnalazł spokój. Rozmowa o codzienności i o myślach samobójczych. Bez tego dzieciaki naprawdę zostają same, a nasze (dorosłe milczenie) w niczym nie pomaga. Czy nam się to podoba, czy nie, tego tematu nie można przemilczeć. I rozumiem, że nie chcemy i nie potrafimy o nim rozmawiać. Dlatego właśnie doceniam takie książki, one otwierają oczy, odczarowują tabu i pomagają.

Przyjaciele na śmierć i życie

Autor Andrew Norris
Przekład Anna Klingofer-Szostakowska
Liczba stron: 128
Okładka twarda, kartki miękkie.
Wydawnictwo Widnokrąg
Wiek czytelników: 13+
Zdjęcia bez filtrów.

Swoją opinię o książce mogłam wyrazić dzięki współpracy z wydawnictwem i przemyślanej decyzji, że chcę się nią z Wami podzielić. Zostawiam link afiliacyjny do Ceneo i tabelkę z cenami w różnych księgarniach na BuyBox. Mam nadzieję, że skorzystacie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Przyjaciele na śmierć i życie RECENZJA książki dla młodzieży

# data[].attributes.attachment_link.description
„Przyjaciele na śmierć i życie” to historia o nastolatkach, dla których życie mogło być za trudne. Na szczęście spotkali Jessicę.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1.Rozbudzanie i rozwijanie zainteresowań językiem angielskim;

2.Zachęcanie uczniów do samodzielnego poszerzania wiedzy językowej;

3.Rozbudzanie w uczniach wrażliwości międzykulturowej;

4.Rozwijanie umiejętności plastycznych;

5.Rozpowszechnianie idei tworzenia lapbooków jako atrakcyjnej formy skutecznego segregowania i zapamiętywania informacji.
http://www.urwiskowo.com.pl/2014/04/lapbookowe-abc-czyli-jak-zrobic-lapbook.html/___possible__unsafe__site__8d758c3f

# data[].attributes.attachment_link.title
KONKURS LAPBOOK Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO - Zespół Szkół Nr 12

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czym jest streszczenie?

Zamianą tekstu w inny tekst. Dlaczego? Ponieważ streszczenie to wynik pewnego zabiegu stylistycznego polegającego na przekształceniu tekstu wyjściowego w inny tekst - w tym wypadku tekst jest znacznie krótszy od oryginału.

Praktycznym tekstem służącym do przekazania, skrótu, zapamiętania istotnych treści, czyli należy do grupy gatunków praktyczno-użytkowych.

Gdzie streszczasz?

Otóż nie tylko na polskim i nie tylko lekturę. Również:

w tekstach oficjalnych (np. w liście do administracji streszczamy opis naszych problemów z wiecznie popsutym domofonem).,

w tekstach nieoficjalnych (w e-mailu do koleżanki streszczamy film, który ostatnio widzieliśmy),

w żywej mowie (podczas plotek z przyjaciółką streszczamy historię znajomości wspólnych kolegów),

w formie pisanej - w liście do przyjaciela streszczamy sztukę teatralną.

Zakazane w streszczeniu:

Nie pisz kiedy i gdzie utwór powstał - tylko kiedy i gdzie rozgrywa się akcja.

Nie pisz o autorze i cechach jego twórczości. To nieistotne.

Nie pisz o odczuciach własnych przy czytaniu - streszczasz, nie recenzujesz.

Nie pisz, jak rozumiesz te zdarzenia, daruj sobie interpretację.

Nie staraj się analizować przyczyn lub ciągu dalszego, streszczasz tylko to, co faktycznie jest w tekście.

Jeśli jest to artykuł publicystyczny lub naukowy to:

Pamiętaj!
Streszczający powieść powinien umieć odpowiedzieć sobie na pytania:

Który wątek (miłosny, wojenny itd.) jest w niej najbardziej wyeksponowany?

Które wydarzenia miały największy wpływ na życie bohaterów?

Które z nich można nazwać przełomowymi?

W streszczeniu powinniśmy podać czas (niewymagana jest wielka dokładność, wystarczą określenia typu: XIX wieku,
za panowania Zygmunta III Wazy, podczas II wojny światowej) oraz zaznaczyć, jak kończą się streszczane dzieje.

Cechy streszczenia

Zwięzłość
Najważniejszą cechą streszczenia jest to, że musi być krótkie i zwięzłe, prezentować tylko najważniejszych bohaterów (książki, filmu itd.) i kluczowe momenty ich życia. Najczęściej to tylko kilka - kilkanaście zdań, które musimy jak najlepiej wykorzystać do przedstawienia treści powieści liczącej kilkaset stron czy filmu trwającego ponad dwie godziny.

Wybór
Bardzo ważna jest w tym wypadku umiejętna selekcja, to że wybierasz kluczowe zdarzenia, a poboczne pomijasz.

Rozmiar
To, że streszczenie powinno być znacznie krótsze od streszczanego dzieła, wydaje się być oczywiste - absurdem przecież byłoby streszczenie np. Potopu Henryka Sienkiewicza, które liczyłoby kilkaset stron. Bywa jednak tak, że gdy zadaniem uczniów jest streszczenie opowiadań, nowel czy pojedynczych rozdziałów powieści, ich streszczenia są niewiele krótsze od danych dzieł.

Jak streszczać?

Szukaj esencji
Streszczenie powinno zawierać esencję treści dzieła. Te wydarzenia, które przykuły Twoją uwagę swoim liryzmem czy mistrzowskim ukazaniem, niekoniecznie muszą być najważniejszymi (a raczej najważniejszymi z najważniejszych) wydarzeniami.
Streszczający powinien umieć odpowiedzieć sobie na pytania:

Który wątek (miłosny, wojenny itd.) jest najbardziej wyeksponowany?

Które wydarzenia miały największy wpływ na życie bohaterów?

Które z nich można nazwać przełomowymi?

Podaj czas zdarzeń - tak najłatwiej zacząć.
W streszczeniu trzeba podać czas (niewymagana jest wielka dokładność, wystarczą określenia typu: XIX wieku, za panowania Zygmunta III Wazy, podczas II wojny światowej) oraz zaznaczyć, kiedy kończą się streszczane dzieje. Jeśli streszczasz artykuł, akapit, tekst naukowy, który nie rozgrywa się w czasie - podaj główny temat. Czyli zacznij tak:

- Rzecz rozgrywa się w XIX wieku, w Warszawie.
- Akcja powieści ma miejsce w...
- Utwór dotyczy zdarzeń sprzed stulecia.
- Rok 2006. Poznań. Tu zaczyna się akcja.

Albo tak:

- Istotą tematu jest zjawisko emigracji młodych.
- Autor podejmuje temat dojrzewania...
- Akapit dotyczy walki partii politycznych.
- Temat główny polemiki to stosunek do Holokaustu...

Rozwijaj
Czyli krótko opisuj akcję, zdarzenia z życia, poglądy autora artykułu. Używaj sformułowań łączących i porządkujących.

Przy streszczaniu akcji:

Przy charakterystyce:

poznajemy go w chwili gdy;

na początku utworu jest rycerzem;

początkowo bohater realizuje model, postawę;

kiedy wszystko się zaczyna; mamy do czynienia z...

kluczowym momentem tej biografii stał się;
najważniejszym punktem życiorysu jest;
zdarzeniem które zmieniło jego życie jest;
to spotkanie zadecydowało o dalszych losach

koniec dziejów bohatera to;
na koniec utworu żegnamy go jako;
finał dzieła pozostawia bohatera zupełnie innego;
tak oto zakończyło się jego życie (etap życia).

Przy artykule:

Streszczenie w szkole podstawowej

Sposób na streszczenie

# data[].attributes.attachment_link.description
Czym jest streszczenie? Zamianą tekstu w inny tekst. Dlaczego? Ponieważ streszczenie to wynik pewnego zabiegu stylistycznego polegającego na przekształceniu tekstu wyjściowego w inny tekst - w tym wypadku tekst jest znacznie krótszy od oryginału. Praktycznym tekstem służącym do przekazania, skrótu, zapamiętania istotnych treści, czyli należy do grupy gatunków praktyczno-użytkowych. Gdzie streszczasz?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lapbook to forma kreatywnego zaprezentowania informacji na dany temat. Przeważnie teczka, większa kartka z możliwością składania, w której w formie rysunków, wykresów, otwieranych okienek oraz ruchomych elementów przekazuje się wybrane treści. Ma tę przewagę nad klasycznym słowem pisanym, że wzbudza ciekawość i motywuje uczniów do odkrywania ukrytych ciekawostek, a także do ich gromadzenia. Lapbbok pozwala bowiem również na zbieranie informacji i nieskończone rozszerzanie jego zawartości.

Lapbook może zawierać właściwie wszystko: wykresy, terminy, opowiadania, zagadki, quizy, zdjęcia. Świetnie sprawdzają się w nim elementy ruchome, otwierane skrytki, obrotowe koła, składane elementy, miarki, itd. Oczywiście im więcej opcji zawiera dany lapbook, tym ciekawiej.

Do czego służy lapbook?

Lapbook może pomagać w nauce. Służy także do sprawdzenia, co już zapamiętaliśmy z lekcji. Jest też świetną zabawą, odkrywającą bezcenne pokłady kreatywności uczniów.

Obejrzyjcie lapbooki, które wykonali podczas lekcji uczniowie klasy 4a oraz 4c („Mikołajek"), 7c („Treny" Jana Kochanowskiego) i 8b („Kamienie na szaniec").

# data[].attributes.attachment_link.title
Lapbookowe szaleństwo na lekcjach języka polskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
Lapbook to forma kreatywnego zaprezentowania informacji na dany temat. Przeważnie teczka, większa kartka z możliwością składania, w której w formie rysunków, wykresów, otwieranych okienek oraz ruchomych elementów przekazuje się wybrane treści. Ma tę przewagę nad klasycznym słowem pisanym, że wzbudza ciekawość i motywuje uczniów do odkrywania ukrytych ciekawostek, a także do ich gromadzenia.

# data[].attributes.attachment_link.title
zdania podrzęd i wspolrzednie zlozone  Word

# data[].attributes.body
Przyjaźń to relacja lub uczucie między dwoma, lub kilkoma osobami. Przyjaźń również można by nazwać szczęściem. ,Pponieważ z przyjacielem możemy się rozumiemy się bez słów i  wspierać się na  wzajem. nawzajem. Natomiast bez przyjaciela nie mamy z kim obcować , jesteśmy samotni. Raczej nikt nie chciałby być samotny. Dlatego uważam, że przyjaźń ma durze  duże znaczenie w życiu człowieka.

Po pierwsze przyjaźń rozwija, uczy nas pomagać i wspierać innych. Dlatego że  Od przyjaciela dowiadujemy się, jak wiele rzeczy jest ważnych lub mniej ważnych  w życiu. Przykładem POTWIERDZAJACYM mojego argumentu   mój argument może być lektura ,,Kamienie na szaniec” autorstwa Aleksan- dra Kamińskiego. Alek, Zośka i Rudy byli najlepszymi przyjaciółmi i praktycznie zawsze się wspierali. Bez przyjaciół życie trójki przyjaciół było by  byłoby bardzo ciseckie trudne,  szczególnie w okresie wojennym. Chłopcy zawsze się rozumieli , spędzali ze sobą bardzo dużo czasu. Po mimo Pomimo  trwającej wojny musieli często posługiwać się kłamstwem i podstępem , ale wobec siebie byli zawsze uczciwi, lojalni i szczerzy. Dzięki przyjaźni bohaterowie mogli lepiej przetrwać czasy wojny , bo każdy z nich wiedział, że może liczyć na drugiego.

Kolejnym argumentem będzie fakt, że przyjaźń daje nam poczucie bezpieczeństwa. bezpieczeństwo przy przyjacielu . Przy nim czujemy się komfortowo, ponieważ jesteśmy przez niego akceptowani. Gdy nie ma akceptacji drugiej osoby lub jesteśmy wyśmiewani, to czujemy dyskomfort i jest nam nie- przyjemnie. Potwierdzeniem mojej tezy !!!! ???może być lektura ,,Mały Książę" napisana przez Antonie de Saint-Exuperery'ego. Mały Książę kochał swoją różę i spełniał jej wszystkie zachcianki. Róża  nie odwzajemniała tego była egoistyczna i wymagała ciągłych poświeceń. chciała jeszcze więcej. Mały Książę w pewnym momencie nie wytrzymał i zostawił ją samą ze sobą. Wybrał się na wędrówkę,  szukając prawdziwych przyjaciół. Po drodze spotykał samolubnych ludzi nie nadających się na przyjaciela. Dopiero na Ziemi spotkał kogoś ,  z kim mógł porozmawiać i się zwierzyć. Zrozumiał ,  że przyjaźń polega na zrozumieniu i wybaczeniu.

Reasumując, doszedłem do wniosku , że przyjaźń ma duże znaczenie w życiu człowieka , p Ponieważ uczy nas wielu rzeczy. Poza tym z przyjacielem czujemy się komfortowo i bezpiecznie.

Daniel matelski 15 przepraszam za opóźnienie ale myślałem że już dawno to wstawiłem
wyrazy: 308

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zaczynamy omawiać
"Zemstę" Aleksandra Fredry?

Tak czy inaczej - już nadszedł ten dzień.

Wasze zadania:

1. Przedstaw genezę utworu.
2. Zrób notatkę - elementy świata przedstawionego.
3. Quiz - plan wydarzeń.
4. Przedstaw w formie graficznej Cześnika i Rejenta.
5. Quiz na podsumowanie pracy.

Powodzenia.
Zostańmy w kontakcie.

# data[].attributes.attachment_link.description
Zaczynamy omawiać "Zemstę" Aleksandra Fredry? Tak czy inaczej - już nadszedł ten dzień. Wasze zadania: 1. Przedstaw genezę utworu. 2. Zrób notatkę - elementy świata przedstawionego. 3. Quiz - plan wydarzeń. 4. Przedstaw w formie graficznej Cześnika i Rejenta. 5. Quiz na podsumowanie pracy. Powodzenia. Zostańmy w kontakcie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Cześnik - urzędnik nadworny w średniowiecznej Polsce (XIII wiek), dbający o „piwnicę" monarchy, a podczas biesiady podający mu puchary z winem. Od XIV w. urząd ten stał się honorowy (na przykład cześnik koronny), a więc nie pociągającym za sobą żadnych obowiązków. W Rzeczypospolitej Szlacheckiej był niższym urzędem ziemskim (w hierarchii urzędów (1768) w Koronie przed łowczym i za podstolim, na Litwie przed horodniczym i za podczaszym).

Tradycyjnie dzieci cześnika miały prawo do tytułu odojcowskiego. Dla synów tytułem takim był cześnikowic, a dla córek cześnikówna. Żony cześnika miały prawo do tytułu odmężowskiego - cześnikowa.

W kulturze polskiej urząd pojawia się w komedii Aleksandra Fredry, gdzie jednym z jej bohaterów jest cześnik Maciej Raptusiewicz, oponentem Rejenta Milczka w sporze o mur.

Cześnikowa natomiast jest jedną z postaci w operze Straszny dwór z librettem Jana Chęcińskiego i muzyką Stanisława Moniuszki, stryjenką dwóch młodych żołnierzy, głównych męskich bohaterów dzieła, Zbigniewa i Stefana. Jako pierwsza dom Miecznika z Kalinowa określa tytułowym mianem Strasznego dworu i snuje intrygę mającą na celu niedopuszczenie do spotkania bratanków z córkami starego przyjaciela ich ojca, chcąc ożenić chłopców z córkami zaprzyjaźnionej z nią samą Skarbnikowej ze Skier.

# data[].attributes.attachment_link.description
Cześnik – urzędnik nadworny w średniowiecznej Polsce (XIII wiek), dbający o „piwnicę” monarchy, a podczas biesiady podający mu puchary z winem. Od XIV w. urząd ten stał się honorowy (na przykład cześnik koronny), a więc nie pociągającym za sobą żadnych obowiązków. W Rzeczypospolitej Szlacheckiej był…

# data[].attributes.attachment_link.title
rejent, Encyklopedia PWN: źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy

# data[].attributes.attachment_link.description
Internetowa encyklopedia PWN - zawierająca ok. 200 tysięcy artykułów, haseł, ilustracji, kalendariów, tabel ze stale aktualizowanej bazy encyklopedycznej Wydawnictwa Naukowego PWN - to najlepsze źródło rzetelnej i wiarygodnej wiedzy.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hajduk (służący) – Wikipedia, wolna encyklopedia

# data[].attributes.attachment_link.description
Hajduk – nazwa[1] stosowana w Polsce w wieku XVIII, później już raczej tylko na Węgrzech, wobec lokajów, zazwyczaj noszących węgierskie stroje, służących na dworach magnackich.

# data[].attributes.attachment_link.description
dopuszczalne w grach (i) podstoli w dawnej Polsce: urzędnik dworski usługujący przy stole królewskim lub książęcym; zastępca stolnika KOMENTARZE: (łac. subdapifer) w dawnej Polsce - urzędnik nadworny, począstkowo zastępca stolnika, później samodzielny, honorowy urząd ziemski. Tu jestem po prostu ciekaw, czemu "podstole", a nie "podstolie"? dodaj komentarz

# data[].attributes.attachment_link.description
Słownik języka polskiego PWN - znaczenie słów, ich pisownia, odmiana i pochodzenie, frazeologia, porady i ciekawostki językowe. Największe w Polsce wiarygodne źródło informacji poprawnościowych Wydawnictwa Naukowego PWN.

# data[].attributes.body
AKAPIT       Głównym bohater? lektury ,,Latarnik’’, którą napisał Henryk Sienkiewicz, jest Skawiński. Był to człowiek bardzo pechowy, miał on około 70 lat, był on emigrantem z Polski, który imigrował do Stanów Zjednoczonych.
Akapit     Skawiński był człowiekiem starym, wyprostowanym i mającym postawę żołnierza. Miał zupełnie siwe włosy i niebieskie oczy. Jego twarz była przygnębiona ale uczuciowa / uczciwa  Bez entera!

Jako żołnierz Walczył na powstaniu listopadowym w Polsce, w Hiszpanii na  wojnie domowej, potem walczył na Węgrzech, na legi francuskiej i walczył też w Stanach Zjednoczonych przeciw południowcom. poszedł na wojnę, walczył na wojnie, walczył w wojnie domowej

Skawiński/Bohater próbował podejmować się rożnych zawodów. Był kopaczem złota w Australii, poszukiwaczem diamentów w Afryce, strzelcem rządowym w Indiach, był też farmerem, ale zgubiła go susza. Próbował handlu z plemionami w Brazylii, został porwany i tułał się w lasach przez kilka tygodni. Następnie był fabrykantem w Helenie, służył jako majtek na statku płynącym między Bahią i Bordeax, potem jako harpunnik na wielorybniku. Miał fabrykę cygarów/cygar  w Hawanie, ale został okradziony przez jego wspólnika. Bez entera!
Latarnik był dobrym człowiekiem, bo oddał swoją chininę innym ludziom, którzy potrzebowali pomocy; oddał lek, mimo iż sam zachorował. Również był sumiennym i cierpliwym latarnikiem, pracowitą i odpowiedzialną osobą. bez entera!

Moim zdaniem Skawiński był bardzo dobrą ym mężczyzną i jak na jego wiek przystało był on  w bardzo dobrej kondycji. Główny bohater po tych wojnach i tułaczce dostał zaznał wymarzony/ego  odpoczynek/u na latarni.  i Został ukarany dosyć surowo, jak na jedno uchybienie, nie niezapalenie latarni, dlatego iż /gdyż zaczytał się w ,,Panu Tadeuszu’’ .
Daniel Matelski

Danielu!
-Zdanie podrzędne od nadrzędnego oddzielamy przecinkiem, np.  Latarnik był dobrym człowiekiem,  (dlaczego?) bo oddał swoją chininę innym ludziom, (jakim?) którzy potrzebowali pomocy;

- Zapomniałeś o dwóch akapitach na początku.

- Za często używasz czasownika "był";
staraj się wykorzystywać inne czasowniki, np. zamiast: był pracowity i sumienny - systematycznie i sumiennie wykonywał obowiązki latarnika
był odpowiedzialny - zdawał sobie sprawę, że jego praca jest bardzo ważna i odpowiedzialna.
był dobrym człowiekiem - jego postępowanie było szlachetne i dobre, gdyż oddał swoją chininę potrzebującym

- partykułę NIE z rzeczownikami piszemy ŁĄCZNIE :  niezapalenie, nieprzygotowanie, niezrozumienie.

Robisz postępy, cieszę się.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Henryk Sienkiewicz

"Latarnik"

by Karolina Strógarek

Losy Skawińskiego

LEKCJA 1

GENEZA

Julian Horain, Listy z Kalifornii XIX, „Gazeta Polska", 1877, nr 32 „Gazety nowojorskie doniosły o śmierci ziomka naszego, Siellawy, niegdyś obywatela gub. witebskiej. Poznałem go osobiście w czasie pobytu w Nowym Jorku, przeto mogę udzielić kilku szczegółów z jego życia i jeden psychologiczny. Śp. Siellawa (nie wiem, jakie miał imię chrzestne) był człowiek wysoko ukształcony, prawy i szlachetny. Miał wszakże jedną dziwną monomanię: wszędzie, gdziekolwiek przebywał, zdawało mu się, że go szpieguje, ściga i prześladuje jeden z rządów europejskich. Stąd też nigdzie nie mógł zagrzać na długo miejsca, a nawet z nikim utrzymać trwałych stosunków przyjaznych. Zdarzało się często, że po kilka miesięcy nie pokazywał się żadnemu z ziomków i zwykle nie wiedziano, gdzie mieszka. Gnany myślą, że go ścigają i prześladują, po opuszczeniu Europy (zdaje się w r. 1848) zwiedził Przylądek Dobrej Nadziei, Madagaskar, Australię, Amerykę Południową, Środkową i nareszcie Stany Zjednoczone. Powiadał mi nieraz, że za najszczęśliwsze chwile swojego życia uważa te parę lat. które przebył na międzymorzu Panama, spełniając obowiązek strażnika latarni morskiej przed portem Colon- Aspinwall. Obowiązkiem jego było o każdej szóstej godzinie zapalać lub gasić latarnię. Mieszkał o 10 mil od brzegu, sam jeden wśród morza na samotnej skale, której przez 26 miesięcy nie opuszczał. Co dwa tygodnie przywożono mu żywność (niekiedy żywe ptactwo lub barana, gdyż w tym klimacie mięso świeże pół dnia nie da się przechować). Raz mu przysłano pakę z gazetami i książkami polskimi - i to go wygnało z samotnego raju, w którym żył najszczęśliwszy, bez Ewy i węża, jak się sam wyrażał. W liczbie przysłanych książek była powieść Zygmunta Kaczkowskiego „Murdelio". Otóż w pewien mglisty dzień Siellawa tak się zaczytał przy lampie w owej powieści, że wiecznym prawem zapomniał zapalić lampę latarnianą. To zmyliło z drogi jakiś okręt i o mało nie stało się powodem rozbicia. Zaskarżono strażnika i Siellawa stracił miejsce. Odtąd znienawidził książki, a każdego, którego podejrzewał o złe względem siebie zamiary, nazywał „Murdelio". Przysłanie zaś książek przypisywał intrydze [caratu]. W Nowym Jorku pracował po aptekach. Cierpiąc bezsenność, używał morfiny czy innego jakiegoś niebezpiecznego lekarstwa i tym się podobno otruł. Dopiero w kilka dni po jego śmierci ziomkowie dowiedzieli się o tym i pośpieszyli pochować". (J. Krzyżanowski, Henryk Sienkiewicz. Kalendarz życia i twórczości, Warszawa 1956, s. 88-89).

"GAZETA POLSKA"1881

Henryk Sienkiewicz w latach 1876-1877 podróżował po Stanach Zjednoczonych. Wyruszył razem z wielką polską aktorką Heleną Modrzejewską oraz z innymi przyjaciółmi do Kalifornii, gdzie próbowali wspólnie prowadzić farmę. W tamtych czasach podobna podróż była czymś niezwykłym. Wrażenia z blisko dwuletniej wyprawy zawarł w „Listach z podróży do Ameryki" oraz nowelach. Jedną z nich jest właśnie „Latarnik".

O genezie, czyli okolicznościach powstania utworu, autor wspominał w przypisie do tekstu, podkreślając, że opowiedziana historia oparta jest na autentycznych zdarzeniach z życia polskiego emigranta o nazwisku Siellawa. Stracił on pracę latarnika, ponieważ zaczytał się w powieści Zygmunta Kaczkowskiego „Murdelio" i zapomniał zapalić latarnię morską.

Przeczytaj tekst źródłowy umieszczony pod słowem geneza.

Tułaczka Skawińskiego

Kliknij i przeanalizuj losy latarnika

mapa wykonana przez Beatę Gwizdałę

Skawiński

ur. około 1800 rokulat: około 70stan cywilny: wolnyadres: latarnia w Aspinwall, niedaleko Panamynarodowość: Polak

kopacz złota w Australii

harpunnik na wielorybniku

Doświadczenie zawodowe

udział w wojnie scesyjnej w Stanach Zjednoczonych

udział w Wiośnie Ludów, w powstaniu na Węgrzech i walkach we Francji

udział w Powstaniu Listopadowym

1861-1865

1848-1849

1830-1831

Służba wojskowa

język angielski

język francuski

Znajomość języków ocbych

sytuacja polityczna w Europie

czytanie Heralda

Zainteresowania

majtkiem pokładowym na statku kursującym miedzy Bahią i Bordeaux

poszukiwacz diamentów w Afryce

strzelec rządowy w Indiach Wschodnich

właściciel farmy w Kalifornii

producent cygar w Hawanie na Kubie

handlarz w Brazylii

właściciel warsztatu kowalskiego w Helenie w Arkansas

udział w Hiszpańskiej wojnie domowej

1833-1840

A brief summary, not too long, but that engages us, tells your story and reveals what makes you different.

Na podstawie zgromadzonych informacji (tekst źródłowy, mapa tułaczki i CV latarnika) wypisz podobieństwa i różnice między Siellawą a Skawińskim. Wnioski przepisz do zeszytu.

Na podstawie zgromadzonych informacji wykonaj myślograficzną notatkę dotyczącą Skawińskiego i jego losów.

rysnotka Moniki Iwanowskiej

Napisz, co ma wspólnego Skawiński z Odyseuszem i Syzyfem?

Skawiński wyjechał z kraju po upadku powstania listopadowego (1830-1831) wraz z falą Wielkiej Emigracji polskich patriotów uciekających przed carskimi represjami. Tułaczka po całym świecie jest dla niego: -męką, gdyż nie może odnaleźć swojego miejsca na ziemi, - nauką pokory wobec zrządzeń losu, -szukaniem ukojenia bólu spowodowanego tęsknotą za ojczyzną.

Henryk Sienkiewicz

"Latarnik"

by Karolina Strógarek

Opis przeżyć wewnętrznych Skawińskiego podczas lektury "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza

LEKCJA 2

W JAKI SPOSÓB LATARNIK WSZEDŁ W POSIADANIE "PAN TADEUSZA"?

jakie uczucia towarzyszyły skawińskiemu podczas lektury "Pana Tadeusza"?

START

"Rozciekawiony starzec przeciął płótno i ujrzał książki: wziął jedną do ręki, spojrzał i położył na powrót, przy czym ręce poczęły mu drżeć mocno. Przysłonił oczy, jakby im nie wierząc; zdawało mu się, że śni - książka była polska."

zadanie 1

złość, irytacja

smutek, rozpacz

niedowierzanie, zaskoczenie

dobra odpowiedź!

NEXT

"Gdy stary wyciągnął znowu po nią rękę, słyszał wśród ciszy bicie własnego serca. Spojrzał: były to wiersze. Na wierzchu stał wypisany wielkimi literami tytuł, pod spodem zaś imię autora. Imię to nie było Skawińskiemu obce; wiedział, że należy ono do wielkiego poety, którego nawet i utwory czytywał po trzydziestym roku w Paryżu."

zadanie 2

ekscytacja

obojetność

rozdrażnienie

DOBRA ODPOWIEDŹ!

NEXT

"Nagle wśród tego spokoju natury rozległ się drżący głos starego, który czytał głośno, by się samemu lepiej rozumieć: Litwo, ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie! Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie..."

zadanie 3

smutek, rozzłoszczenie, narastająca gwałtowna złość, wzruszenie, przejęcie

ożywienie, rozzłoszczenie, narastająca gwałtowna złość, uniesienie, przejęcie

ożywienie, rozgorączkowanie, narastające gwałtowne wzruszenie, uniesienie, przejęcie

dobra odpowiedź!

NEXT

Skawińskiemu zabrakło głosu. Litery poczęły mu skakać do oczu; w piersi coś urwało się i szło na kształt fali od serca wyżej i wyżej, tłumiąc głos, ściskając za gardło...

zadanie 4

wzruszenie, uniesienie, przejęcie

żal, smutek, przygnebienie

zdenerwowanie, uniesienie

dobra odpowiedź!

NEXT

Chwila jeszcze, opanował się i czytał dalej: Panno Święta, co jasnej bronisz Częstochowy I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy Nowogrodzki ochraniasz z jego wiernym ludem!

poirytowanie

zadanie 5

smutek, żal

opanowanie, spokój

dobra odpowiedź!

NEXT

Wezbrana fala przerwała tamę woli. Stary ryknął i rzucił się na ziemię; jego mleczne włosy zmieszały się z piaskiem nadmorskim.

zadanie 6

utrata panowania nad wzruszeniem

gniew, złość

pomieszanie zmysłów

<p><img src="https://images.genial.ly/59e059d30b9c21060cb4c2ec%2F1567588595167-Incorrecto.jpg" style="width: 100%;" class="fr-fic fr-dib"></p>

dobra odpowiedź!

NEXT

We łkaniu, jakie nim wstrząsało, nie było bólu, ale tylko nagle rozbudzona niezmierna miłość, przy której wszystko jest niczym...

zadanie 7

nagle rozbudzona ogromna radość

nagle rozbudzona ogromna nostalgia

nagłe zdenerwowanie

dobra odpowiedź!

NEXT

On po prostu tym wielkim płaczem przepraszał tę ukochaną, oddaloną za to, że się już tak zestarzał, tak zżył z samotną skałą i tak zapamiętał, iż się w nim i tęsknota poczynała zacierać.

zadanie 8

zawstydzenie

zachwyt

zaangażowanie

dobra odpowiedź!

NEXT

Starzec oparł głowę o skałę i przymknął oczy. A wówczas „Ta, co jasnej broni Częstochowy" zabrała jego duszę i przeniosła „do tych pól malowanych zbożem rozmaitym".

zadanie 9

przeniesienie się myślami do czasów młodości

przeniesienie się myślami do czasów tułaczki poświecie

planowanie przyszłości

dobra odpowiedź!

NEXT

Przenalizuj jeszcze raz emocje Skawińskiego podczas czytania "Pana Tadeusza" i zredaguj krótki opis przeżyć wewnetrznych bohatera.

Henryk Sienkiewicz

"Latarnik"

by Karolina Strógarek

Samotność z wyboru

LEKCJA 3

SAMOTNOŚĆ

Sienkiewicz szczegółowo opisuje przeżycia i stan psychiczny Skawińskiego, który po trudach swojej tułaczki podejmuje pracę w latarni morskiej znajdującej się na maleńkiej wyspie położonej niedaleko portu Aspinwall. W ten sposób, w ciszy i spokoju pragnął przygotować się na spotkanie ze śmiercią. Początkowo odwiedzał często niewielkie miasteczko, lecz po jakimś czasie pogrążył się w swojej szczęsliwej, jakby się wydawało, samotności. Znajdował w niej ukojenie.Bohater Sienkiewicza sam wybiera samotność, by wreszcie odpocząć od wiecznej tułaczki i ukoić tęsnotę za ojczyzną.

„Wpatrywał się w dal morską i oczy jego nie mogły się nigdy nasycić obrazami, które przed sobą widział".

„Stary zżył się z wieżą, z latarnią, z urwiskiem, z ławicami piasku i samotnością".

+

+

+

+

+

„Jego wieża chroniła go przed wszelkim złem. Opuszczał ją też tylko czasami w niedzielę z rana. [...] Wracał jednak natychmiast po mszy na wyspę i wracał szczęśliwy, bo zawsze jeszcze nie dowierzał stałemu lądowi".

+

+

+

+

+

+

SAMOTNOŚĆ

„Potem jednak widocznie zdziczał. Przestał bywać w mieście, czytywać gazety i schodzić na polityczne rozprawy Johnsa. Upływały całe tygodnie w ten sposób, że nikt jego nie widział ani on nikogo.[...] Widocznie stary zobojętniał dla świata".

„Cały świat teraz zaczynał się dla starca i kończył się na jego wysepce. Zżył się już z myślą, że nie opuści wieży do śmierci, i po prostu zapomniał, że jest jeszcze coś poza nią".

"Zatonął, ukołysał się, zapamiętał - i w tym ograniczeniu własnego, odrębnego bytu, w tym pół czuwaniu, pół śnie znalazł spokój tak wielki, że prawie podobny do półśmierci".

Na podstawie przytoczonych cytatów z noweli przeanalizuj etapy oswajania samotności przez Skawińskiego i podaj powody, dla których Skawiński pragnął pozostać w latarni do końca swoich dni. Wnioski zapisz w zeszycie.

LATARNIA JAKO SYMBOL SAMOTNOŚCI

OAZA SPOKOJU

MIEJSCE ODOSOBNIENIA

AZYL

RAJ , W KTÓRYM MOŻNA ODZYSKAĆ SPOKÓJ

DOM

Jak sądzisz, czym była latarnia dla Skawińskiego, a czym jest dla marynarzy?

LATARNIA DLA SKAWIŃSKIEGO TO MIEJSCE WYTCHNIENIA PO TRUDACH ŻYCIA. LATARNIA DLA MARYNARZY TO GWARANCJA BEZPIECZNEGO POWROTU DO DOMU.

by Paniodpolskiego3

Henryk Sienkiewicz

"Latarnik"

by Karolina Strógarek

Cechy gatunkowe noweli

LEKCJA 4

Cechy gatunkowe noweli na przykładzie "Latarnika" H. Sienkiewicza

OBECNOŚĆ MOTYWU GŁÓWNEGO - LATARNI

„Jedynym wówczas przewodnikiem dla licznych statków bywa światło latarni."

BUDOWA NOWELI

RODZAJ LITERACKI: EPIKA

„Pewnego razu zdarzyło się, że latarnik w Aspinwall, niedaleko Panamy, przepadł bez wieści."

OBECNOŚĆ NARRATORA TRZECIOOSOBOWEGO, WSZECHWIEDZĄCEGO, OBIEKTYWNEGO

„Tymczasem niespodzianie w ciągu dwunastu godzin dostał posadę jakby wybraną dla siebie ze wszystkich na świecie."

JEDEN WĄTEK - LOSY SKAWIŃSKIEGO

„Życie na wieży jest nadzwyczaj trudne i bynajmniej nie uśmiecha się rozpróżniaczonym i lubiącym swobodną włóczęgę ludziom Południa. Latarnik jest niemal więźniem."

JEDEN BOHATER

„Było w nim jeszcze i to dziwnego, że po tylu zawodach zawsze był pełen ufności i nie tracił nadziei, że jeszcze wszystko będzie dobrze. (...) zimy mijały jedne za drugimi i Skawiński doczekał się tylko tego, że ubieliły mu głowę. Wreszcie zestarzał się - począł tracić energię. Cierpliwość jego poczynała być coraz podobniejsza do rezygnacji. Dawny spokój zmienił się w skłonność do roztkliwiania się i ten hartowny żołnierz jął przeradzać się w beksę gotowego załzawić się z lada powodu."

PUNKT KULMINACYJNY

REALISTYCZNE CZAS I MIEJSCE WYDARZEŃ

EKSPOZYCJA Zaginięcie poprzedniego latarnika.

ZAWIĄZANIE AKCJI Rozmowa z Falconbridge'em. Pierwszy dzień pracy.

PUNKT KULMINACYJNY Otrzymanie paczki z książkami i lektura "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza.

ROZWIĄZANIE AKCJI Przebudzenie się Skawińskiego następnego dnia, ostatni dzień pracy, rozmowa z Johsonem.

EPILOG Opuszczenie latarni i odpłyniecie statkiem.

ROZWÓJ AKCJI Stopniowa izolacja latarnika.

„W kilka dni później widziano Skawińskiego na pokładzie statku idącego z Aspinwall do New Yorku. Biedak stracił posadę. Otwierały się przed nim nowe drogi tułactwa."

„Rozcięta paczka leżała przed nim wyraźnie, oświecona blaskiem popołudniowego słońca, a na niej otwarta już książka. Gdy stary wyciągnął znowu po nią rękę, słyszał wśród ciszy bicie własnego serca. Spojrzał: były to wiersze."

MIEJSCE AKCJI: MALUTKA, SKALISTA WYSEPKA U BRZEGÓW MIASTECZKA ASPINWALL W POBLIŻU PANAMY W AMERYCE ŚRODKOWEJ

CZAS AKCJI: AKCJA NOWELI ROZGRYWA SIĘ W LATACH 70. XIX WIEKU. RETROSPEKCJA: DO ROKU 1830

wg Renatus26

Ułóż puzzle, a następnie wykonaj myślograficzną notatkę dotyczącą cech gatunkowych noweli.

Dziękuję za lekcję!

# data[].attributes.attachment_link.description
Henryk Sienkiewicz "Latarnik" by Karolina Strógarek Losy Skawińskiego LEKCJA 1 GENEZA Julian Horain, Listy z Kalifornii XIX, „Gazeta Polska", 1877, nr 32 „Gazety nowojorskie doniosły o śmierci ziomka naszego, Siellawy, niegdyś obywatela gub. witebskiej. Poznałem go osobiście w czasie pobytu w Nowym Jorku, przeto mogę udzielić kilku szczegółów z jego życia i jeden psychologiczny.

# data[].attributes.body
Lena S. mem

# data[].attributes.body
Daniel Matelski 7c

# data[].attributes.body
Michał Milewski

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czytaj też:
NA ŻYWO: Strajk nauczycieli. Mamy arkusz z przedmiotów przyrodniczych

Uczniowie przystępujący w środę do egzaminu gimnazjalnego z języka polskiego mieli do napisania rozprawkę: „Czy warto bronić swoich przekonań", w której konieczne było bazowanie na lekturach. To jednak nie długa forma pisemna sprawiła im największe problemy. Jednym z zadań była analiza fraszki Jana Izydora Sztaudyngera, który żył w latach 1904-1970.

Cała treść „Skargi zmiętego" brzmi:

„Życie mnie

Mnie!"

Pytania do fraszki

Uczniowie w pierwszym z zadań przypisanych do fraszki musieli wskazać, które stwierdzenie jest zgodne z sensem powyższej fraszki. Mieli do wyboru trzy opcje:

1. Trudy codziennej egzystencji są łatwe do przezwyciężenia

2. Życie polega na unikaniu cierpień

3. Człowiek nieustannie mierzy się z przeciwnościami losu.

Warto zaznaczyć, że trzeci z wariantów był prawidłowy.

Drugie zadanie

Kolejne zadanie wiązało się z częściami mowy, a gimnazjaliści musieli stwierdzić, czy użyte części mowy są różne oraz czy przy wykorzystaniu podobnych wyrazów wykorzystano ich identyczne brzmienie, a może znaczenie.

Czytaj też:
Martyna Wojciechowska poparła nauczycieli. Jej wpis wywołał burzę

# data[].attributes.attachment_link.title
„Życie mnie mnie". Gimnazjaliści zmagali się z fraszką, a internauci tworzą memy

# data[].attributes.attachment_link.description
Czytaj też: NA ŻYWO: Strajk nauczycieli. Mamy arkusz z przedmiotów przyrodniczych Uczniowie przystępujący w środę do egzaminu gimnazjalnego z języka polskiego mieli do napisania rozprawkę: „Czy warto bronić swoich przekonań", w której konieczne było bazowanie na lekturach. To jednak nie długa forma pisemna sprawiła im największe problemy.

# data[].attributes.attachment_link.title
Collaborate & Create Amazing Graphic Design for Free

# data[].attributes.attachment_link.description
Create beautiful designs with your team. Use Canva’s drag-and-drop feature and layouts to design, share and print business cards, logos, presentations and more.

# data[].attributes.body
Jak być szczęśliwym? to pytanie często zadajemy sobie i zazwyczaj trudno na nie odpowiedzieć. Moim zdaniem, aby być szczęśliwym nie trzeba mieć dużo pieniędzy i wielkiego domu, wystarczy mieć przyjaciół i rodzinę. Dom daje nam poczucie bezpieczeństwa i dach nad  głową ale co z takiego wielkiego domu, skoro nie ma tam rodziny i prawdziwych przyjaciół.

Wdaje się że pieniądze dają szczęście, dają ale do momentu aż zrozumiemy że jesteśmy sami a z przyjacielem i rodziną, można radośnie spędzać czas. Jan Kochanowski napisał że: ,,Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława, to wszystko minie jako polna trawa.” To co Kochanowski już  500 lat temu pisał jest nadal aktualne bo bogactwo nie trwa wiecznie.  Nie ma człowieka na świecie, który jest cały czas szczęśliwy bo są rzeczy których nie lubimy robić. Dlatego uważam, że szczęście to są radosne chwile, tylko życie to nie jest jedna radosna chwila.
Daniel Matelski 7c

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wyczekiwane przez cały rok szkolny wakacje nie dla każdego są radosną perspektywą. Bynajmniej nie dla dziesięcioletniej Zosi. Dziewczynka mieszka w starej kamienicy na łódzkich Bałutach, nie za bardzo ma się z kim bawić, a na dodatek mama musi wyjechać. Przez ten czas Zosią będzie się opiekować cioteczna babka Róża, osoba dość ekscentryczna. Zosia nie przeczuwa, że wraz z jej przyjazdem nudne lato zamieni się w niezwykłą przygodę. A to nie jedyne zaskoczenie, jakie czeka ją w te wakacje. Zosia pozna też nową koleżankę, rudowłosą Rutkę, która pokaże jej swoje podwórko - niby inne a wyglądające znajomo.

„Rutka" to opowieść chwytająca za serce, poruszająca. Choć nie pada w niej ani razu słowo Holocaust, dorośli z łatwością wpadną na jego trop. Czytelnik obeznany z tą tematyką ma świadomość, wydarzyło się w Łodzi w czasie drugiej wojny, kim jest Rutka i jak potoczyły się losy dziewczynki i jej rodziny. Fabicka sugeruje pewne kwestie, ale unika dosłowności, zastępując ją baśniową konwencją z pogranicza jawy i snu. Dla młodszych dzieci wspólne czytanie z rodzicami może być znakomitą okazją do poruszenia wojennej tematyki. Zwłaszcza, że podczas lektury mogą pojawić się pytania: o wagony, porzucone walizki, opuszczone dziecko czy dziwnego pana.

Opowieść można odczytać na różnych poziomach, niekoniecznie wgłębiając się w wojenne okrucieństwa. Wystarczy dostosować analizę treści do wieku czy też wrażliwości małego czytelnika i jego możliwości. Autorka podsuwa podpowiedzi, operuje czytelną symboliką, wplata subtelne metafory. Bohaterki książki mieszkają się w dwóch różnych rzeczywistościach, co nie przeszkadza im zaprzyjaźnić się i razem bawić. A na drugim planie przetacza się wojenna zawierucha, rozgrywają ludzkie dramaty. Autorka ich nie deprecjonuje, raczej stara się dozować emocje.

W powieści Joanny Fabickiej nie brakuje magii i swego rodzaju łamigłówek. Wydarzenia niekiedy są absurdalne, rozgrywają się na pograniczu jawy i snu. Surrealizm, oniryzm, mogą nasuwać skojarzenia z Schulzem, tu bardziej w wersji dla dzieci. Nieco melancholijną atmosferę Fabicka równoważy humorem i nieprawdopodobnymi przygodami. Popatrzcie chociażby na wiekową ciotkę, nikt by się po niej nie spodziewał takiej ułańskiej fantazji! Takie zabiegi rozładowują napięcie, przy tym ubarwiają fabułę czyniąc ją jeszcze bardziej wciągającą.

Joanna Fabicka rozumie dzieci, ich emocje i wiarygodnie potrafi je zobrazować. Zobaczcie tylko, w jaki sposób dziewczynki radzą sobie ze smutkiem, stratą, strachem czy przekraczającymi ich wyobrażenie zdarzeniami. Muszą sobie dać radę w okrutnym świecie dorosłych i robią to po swojemu - po dziecięcemu właśnie, używając między innymi wyobraźni. Te mechanizmy obronne zostały odpowiednio wplecione w fabułę a uczucia targające dziecięcymi bohaterami wypadają bardzo naturalnie. Widać w nich czułe oko dorosłego, wrażliwego obserwatora.

Jednak mimo poruszania tak trudnych tematów „Rutka" jest pogodną opowieścią. Pomaga oswoić lęki, stanowi doskonałe wprowadzenie do rozmów o historii. Autorka wprowadza czytelników w baśniowy świat dziewczęcej przyjaźni i tę nieludzką, wojenną rzeczywistość. Ale też pokazuje, jak piękna może być przyjaźń, na przekór wszystkiemu: smutnej rzeczywistości, złu, dzielącym różnicom. I jak potężna jest siła dziecięcej wyobraźni. Doskonale wpasowały się w treść ilustracje Mariusza Andryszczyka: ekspresyjne, w żywych kolorach z łatwością łączą przeszłość z teraźniejszością. Chwile spędzone z tą książką mogą stać się niezapomnianą literacką podróżą.

Magdalena Świtała

# data[].attributes.attachment_link.description
Wyczekiwane przez cały rok szkolny wakacje nie dla każdego są radosną perspektywą. Bynajmniej nie dla dziesięcioletniej Zosi. Dziewczynka mieszka w starej kamienicy na łódzkich Bałutach, nie za bardzo ma się z kim bawić, a na dodatek mama musi wyjechać. Przez ten czas Zosią będzie się opiekować cioteczna babka Róża, osoba dość ekscentryczna.

# data[].attributes.body
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooga.

Londyn, 24.12.1843r.

Święta Bożego Narodzenia są okropne. Zaprosili mnie na kolację wigilijną, ale nie poszedłem. Po drodze mijałbym na ulicy pewnie biednych, a  nie chciałem im dać pieniędzy, dlaczego mieliby mieć pieniądze za darmo. Święta są żałosne. Nie będę tańczył i się bawił, bo ktoś mi karze. / każe (od kazać)

Kilka godzin później zaczęły stukać drzwi i dzwonić dzwonki. Po chwili ukazał się Jakub Marley, który zmarł siedem lat temu. Pomyślałem,  że to niemożliwe, ale jednak było to naprawdę.

Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooga.

Londyn, 25.12.1843r.

W nocy odwiedziły mnie duchy, które pokazały mi magię świąt. Pierwszy duch przypomniał mi się wszystkie niezwykłe święta z przed  / sprzed      kilku lat. Ukazał mi,  jaki byłem kiedyś (tu należało napisać jaki był), błędy,  które popełniałem i jaki byłem dla innych. Drugi duch pokazał mi , co mogę zmienić w te święta , żeby były cudowne. Trzecia zjawa ukazała moją przyszłość. Pokazała mi, że jeśli się nie zmienię,  to nikt nie będzie o mnie pamiętał i nie będę szanowany.

Zacząłem pomagać ludziom. Kupiłem za własne pieniądze leki dla Timmiego. Już nie były dla mnie najważniejsze pieniądze.

Michał Milewski kl.7c

Napisałeś o wizycie duchów w drugiej kartce, a nie o przemianie. Brak tu cech charakteru nowego Ebenezera.

Przed spójnikiem ŻE stawia się przecinek.

z+ przed = sprzed
z+za = zza
z + pod = spod
z+po+nad = sponad
To są przyimki złożone, nawet z kilku przyimków i piszemy je łącznie.

# data[].attributes.body
12.08.1980 to XX w. a, akcja utworu toczy się w XIX! Poza tym Boże Narodzenie nie jest w sierpniu...

Kolejny nudny dzień. Ludzie przygotowujący się na Boże Narodzenie i pędzący na złamanie karku. Co oni widzą w tych świętach?
Przecież to tylko kolejny, beznadziejny dzień ...niczym nie różniący się od innych. Głupcy.....
Święta,święta i po świętach ... a tylko stracą pieniądze i czas. I przez to mniej zarobię, jeszcze muszę płacić Craithowi jak za normalny dzień pracy. Czysty wyzysk ludzi w biały dzień. Byle przetrwać ..... do 27...
Do widzenia ..
Ebenezer Scrooge

13.08.1980.......r. Drogi pamiętniku!

Och..... jak bardzo się myliłem ... Święta są cudowne, takie magiczne. Pełne zapachów potraw w rodzinnym gronie. Ale cóż ja też plotę. Nie ma na to czasu! Muszę wszystko naprawić, wszystko, co zepsułem. Ale od czego by tu zacząć? Ach, już wiem...
- Szybko! Kochanieńki,  dzień dobry! Och, Wesołych Świąt! A teraz szybko , bo w końcu nie straciłem jeszcze tego dnia.
Niżej podpisany,
Ebenezer Scrooge
Praca Amelia Komisarz 7c

Amelko!
Praca wyraża dużo emocji, to bardzo dobrze. Nawet język bohatera się zmienia, słychać, że jest dobry dla ludzi. Data jednak nie do przyjęcia!

# data[].attributes.body
kartka z pamiętnika przed przemianą

23.12.1843 r Londyn

Znów te przeklęte święta Bożego narodzenia. Ludzie przychodzą do mnie prosić o pomoc, oczywiście nie pomogę im, gdyż uważam, że jeżeli ci biedacy nie mają pieniędzy , to powinni zacząć pracować.

Pewnego dnia Dziś rano przyszedł do mnie mój siostrzeniec, który spytał się mnie,  czy nie przyjdę do niego na wigilie ; odpowiedziałem mu z ironią, że na pewno przyjdę i nie mam nic ciekawszego do roboty, po czym wyprosiłem go z kantoru, oczywiście nigdy bym do niego nie przyszedł.

Popatrz na tan akapit wyżej. Budujesz takie barokowe zdania i robisz w nich ogrom błędów interpunkcyjnych. Mógłbyś zamiast tego zrobić 4 zdania , każde zakończone innym znakiem interpunkcyjnym!

kartka z pamiętnika po przemianie

27.12.1843 Londyn

Poprzedniej nocy stało się coś niemożliwego, ukazały mi się cztery zjawy, które ujarzmiły mi , jaki byłem bezduszny i chciwy.

Na początku pojawił się mój były wspólnik Marley, który ostrzegł mnie przed jego losem, a także zapowiedział, że w nocy przyjdą duchy , które mi ujarzmią , jaki byłem zachłanny i bezuczuciowy.

Najbardziej przestraszyłem się ducha przyszłych świąt , który ukazał mi mój los za kilka lat. Błagałem go, żeby usunął moje nazwisko z nagrobka, ale on stał i nic mi nie odpowiedział.

Na zajątrz Nazajutrz obudziłem się i spytałem chłopczyka, jaki dziś mamy dzień.  On odpowiedział mi, że wigilie . uświadomiłem sobie, że jeszcze nie jest za późno, aby się zmienić. Zacząłem być szczęśliwy Poczułem się szczęśliwy,  pełen życia, ale najbardziej ucieszyłem się z tego, że mój siostrzeniec pomimo to,   mimo że byłem dla niego bardzo zbyt zgorzkniały, nie zważając na to, przyjął mnie z uśmiechem do stołu wigilijnego.

Sprawdź w słowniku j. polskiego znaczenie słowa ujarzmić.
https://sjp.pwn.pl/szukaj/ujarzmi%C4%87.html

Filipie!
Niepotrzebnie pisałeś o wizycie duchów. Miało być PO PRZEMIANIE! Dobrze myślisz, ale jest tu bardzo dużo błędów ortograficznych, interpunkcyjnych i językowych. :-((

# data[].attributes.attachment_link.title
ujarzmić - definicja, synonimy, przykłady użycia

# data[].attributes.attachment_link.description
ujarzmić - definicja, synonimy, przykłady użycia

# data[].attributes.body
Kartka z pamiętnika 1

Londyn , 24.12.1843

Nie rozumiem,  co ludzie widzą w Świętach Bożego Narodzenia. Co  roku tego dnia wiele osób  prosi mię/ mnie o pieniądze. Nie dam im ich,  gdyż musiałem na nie zapracować , a oni chcą je za darmo.

Dziś przyszedł do mnie siostrzeniec Fred, spytał się mnie, czy nie spędze  z nim tego rocznrgo tegorocznych świąt.  święta. Odparłem mu,  że nie, gdyż nie obchodzę w dalszym ciągu Świąt Bożego Narodzenia, i wyprowadziłem go z kancelarii.

Kartka z pamiętnika 2

Londyn,  25.12.1843

W nocy odwiedziły mnie 4 duchy. Pierwszy ukazał mi się mój zmarły wspólnik Marly/ Marley. Był obwiązany łańcuchami, księgami, rachunkowymi sakiewkami., Powiedział mi,  że czeka mnie jeszcze gorszy los niż jego, lecz mogę temu zapobiec,  zmieniając zachowanie. Powiedział / Uprzedził mnie też, że tej nocy odwiedzą mnie jeszcze 3/ trzy duchy. Uświadomiły /Marley / mi , jakim skąpym, chciwym i bezdusznym człowiekiem jestem.

Jako drugi ukazał mi się duch przeszłych świąt i pokazał  mi , jaki byłem kiedyś szczęśliwy w Święta. Kolejny ukazał się duch tegorocznych świąt i pokazał mi jak inni. Pokazał mi również jak Święta spędza mój siostrzeniec, był smutny że spędza je be zemniea./ beze mnie. Ostatni duchem,  jaki mnie odwiedził , był duch przyszłych Świąt. Był  Wyglądał najstraszniej ze wszystkich, był ubrany w czarne szaty i nie odzywał się. Pokazał mi , że w przyszłe święta umrę i oprócz mojego siostrzeńca nikogo nie będzie na moim pogrzebie. Prosiłem go,  żeby mnie z tamtąd / stamtąd zabrał , lecz milczał, po chwili zniknął.

Był już / Gdy nadszedł poranek , zobaczyłem chłopca, dałem mu pieniądze i poprosiłem , żeby kupił największego indyka w mieście  i zaniósł go mojemu pracownikowi. Po drodze do mojego siostrzeńca rozdałem trochę pieniędzy biednym.

Tymku!

Wyraz święta jest rzeczownikiem pospolitym i w zasadzie piszemy go mała literą, ale... Jeśli mają dla nas duże znaczenie, możemy pisać dużą literą, gdy piszemy całą nazwę, np. Święta Bożego Narodzenia. Natomiast jeśli piszemy tylko święta, raczej piszemy małą. Ważne, żeby konsekwentnie, a nie raz tak, a raz siak...

Należy przeczytać prace po napisaniu i wyrzucić powtórzenia.

bez niego, bez niej, bez nich, beze mnie ( bo trudno wymówić: "bez mnie" ; tu wchodzi ruchome E , żeby łatwiej nam było mówić. Tak samo: we Wrocławiu , we Lwówku we Włodawie, itp.

z+tam+ tędy= stamtąd to przyimek złożony z trzech przyimków

W pracy jest dużo błędów. Musisz więcej czytać. Staraj się budować krótkie zdania. W jednym zdaniu nie zamkniesz wszystkiego, choć niektórym się wydaje, że tak będzie szybciej i mądrzej. :-)

# data[].attributes.headline
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scroog'a        Julka Tomaszewska 

# data[].attributes.subject
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scroog'a        Julka Tomaszewska 

# data[].attributes.body
Drogi pamiętniku!
Londyn , 24.12.1843

Dzień 1. /pierwszy nie: jeden/

Kręcąc się po Londyńskim mieście / centrum ,  stwierdziłem, że wpadnę do mojego kantoru. Gdy już dotarłem na miejsce,  nagle Bob zadał mi pytanie, które w ogóle nie było na swoim miejscu, a mianowicie “Czy mogę podłożyć węgiel do pieca?”. Bardzo się zdenerwowałem , słysząc takie pytanie, nie oszukujmy się węgiel jest bardzo drogi. Będąc chwilę w kancelarii, przyjąłem niechętnie  zawitał do mnie mój mojego bratanek   siostrzeńca, który co roku zaprasza mnie na rodzinną, świąteczną kolację. Święta to bzdura,  nie rozumiem jak można uwielbiać Święta?!  Ciągłe wydatki, rachunki... tragedia. / Tragedia!

Późnym wieczorem,  gdy wchodziłem do swojego domu, ujrzałem na kołatce do drzwi twarz Jakuba Marley’a, trochę mnie to przestraszyło i nie wiedziałem,  co zrobić. Odrazu/ Od razu po przyjściu do budynku / mieszkania zjadłem owsiankę. Jedząc ten posiłek , w pewnym momencie usłyszałem wszystkie dzwonki zaczęły dzwonić dzwonienie wszystkich dzwonków znajdujących się w domu. I Nie wiedziałem,  co się dzieję / co się dzieje. pewnej chwili Wtem moje oczy ujrzały Marleya owiniętego całego łańcuchami. Bardzo mnie to  zaniepokoiło, zapytałem więc:

-kim jesteś?

-spytaj kim byłem- odpowiedział .

-a więc kim byłeś?

-twoim wspólnikiem.

Zdziwił mnie swoją wizytą oraz opowiedział,  co mnie czeka po śmierci. Po chwili dowiedziałem się,  że odwiedzą mnie jeszcze 3/ trzy  duchy, które mogą mi pomóc,  żebym nie skończył,  jak on.

Dzień drugi, czyli 2.

Dalej nie mogę uwierzyć, że się tak myliłem. Święta to są najcudowniejsze dni w roku!! Uwielbiam spędzać czas z moją rodziną, jest zawsze tak wesoło. Duch przeszłych Świąt ukazał mi moje wcześniejsze życie i błędy, które popełniłem kiedyś. Kolejna zjawa pokazała mi domy innych ludzi, oraz radość tych osób na myśl, że dzisiaj spędzą ten dzień z rodziną. Duch przyszłych Świąt uwidocznił mi moją przyszłość , jeżeli się nie zmienię. Postanowiłem wszystkim pomóc, a zwłaszcza małemu Timowi.

Julko!

Scrooge miał kiedyś siostrę, a jej syn to jego siostrzeniec.

Uważaj na powtórzenia, pracę jeszcze trzeba sprawdzić, a wyrazy powtarzające się, zamienić na synonimy. Korzystaj ze słownika synonimów.

https://www.synonimy.pl/szukaj/

W dialogach po myślniku używamy Dużej litery.
" — Cóż znowu za głupstwa⁈ — mruknął Scrooge.
Siostrzeniec Scrooge’a tak się rozgrzał szybkim chodem wśród mgły i mrozu, że cały był rozpromieniony; piękna twarz jego jaśniała, oczy błyszczały, a płuca wyrzucały chmury pary.
— Święta nazywasz głupstwem, wuju? — zawołał siostrzeniec. — Jestem pewny, że Radość, Bieda, Bogactwo nie myślisz tego! "

# data[].attributes.attachment_link.description
Słownik synonimów rekomendowany przez prof. Jerzego Bralczyka. Ponad 42 000 haseł i 500 000 wyrazów bliskoznacznych języka polskiego. Najlepsze synonimy i wyrazy bliskoznaczne w sieci.

# data[].attributes.body
Kartka z pamiętnika (po przeminie)                              25.12.1854 ,  Londyn

Drogi pamiętniku!

W drodze do kantoru śpiewałem Kolędy i z wszystkimi się witałem. Po wizycie duchów zrozumiałem, że postępowałem źle wobec innych.

Jak przyszedłem do kantoru, zastałem ciężko pracującego Boba. Przekazałem mu, że od dziś będę mu więcej płacić i opłacę leczenie małego Timmiego.

Zaprosiłem mojego siostrzenica na kawę i przeprosiłem za moje zachowanie. Siostrzeniec się ucieszył, że w końcu polubiłem święta. Razem wypiliśmy kawę i poszliśmy na spacer.
Kajetan Rutkowski

Jak przyszedłem do kantoru, zastałem ciężko pracującego Boba. Przekazałem mu, że od dziś będę mu więcej płacić i opłacę leczenie małego Timmiego.
25. grudnia Ebebezer nie poszedł do pracy, bo było Boże Narodzenie. Bob był w domu, a Ebebezer posłał mu przez fiakra wielkiego indyka, a potem poszedł na obiad do siostrzeńca Freda. I to właśnie była przemiana, która miała być opisana przez Ciebie. Niestety, nie znasz lektury. Kartka ma być zgodna z treścią lektury, niestety, Twoja nie jest.

# data[].attributes.body
Kartka z pamiętnika (przed przemianą)                              24.12.1854 ,  Londyn

Drogi pamiętniku!

Znowu tę przeklęte Święta Bożego Narodzenia. Wszyscy śpiewają kolędy, wieszają dekoracje i zbierają pieniądze na bezdomnych. Podeszła do mnie Pani  i chciała,  żebym pomógł bezdomnym. Jeśli myślą, że dam chociaż jeden grosz, to się grubo mylą. Niech sami zapracują na pieniądze.

Jak przyszedłem do domu/ do kantoru,  podszedł do mnie Bob,  prosząc o jeden dzień wolny. Nie podobała mi się ta prośba, ale ostatecznie się zgodziłem. Lecz potrąciłem mu pensję.

Chwile później przyszedł do mnie mój siostrzeniec. Pytał mnie,  czy nie chciałbym przyjść do niego na święta. Odmówiłem mu,  gdyż uważam, że to strata czasu. Próbował mnie przekonać, lecz odmówiłem.

Kajetan Rutkowski

Kajtku!
Wyrazy pani/ pan nie jest rzeczownikiem własnym, tylko pospolitym. Piszemy go duża literą tylko wtedy, gdy się do kogoś bezpośrednio zwracamy, np. w liście, piśmie, mailu, Szanowna Pani! Drogi Panie! Panie Profesorze,... , itd.

Bob Cratchit nie mieszkał u Ebenezera Scrooge'a

W zdaniach złożonych zdania składowe oddzielamy przecinkiem.

# data[].attributes.headline
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooge'a 

# data[].attributes.subject
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooge'a 

# data[].attributes.body
Kartka z pamiętnika przed przemianą

Londyn 24.12.1843r.

Drogi pamiętniczku!

Dzień 1.

Powoli zbliżał się okres Świąt Bożego Narodzenia. Oczywiście nie byłem z tego powodu zbyt zadowolony, ponieważ nienawidziłem Świąt. Naprawdę nie wiem, dlaczego w ogóle coś takiego powstało, jak Święta. Całe dnie spędzałem w swojej kancelarii, ponieważ to przecież pieniądze i praca są najważniejsze w życiu. Prawda?! Przynajmniej tak myślałem, do czasu, gdy pewnej nocy nie wydarzyła się bardzo przerażająca sytuacja. Lecz o tym opowiem później...
Jak co roku dostawałem zaproszenie na kolację wigilijną do mojego siostrzeńca Freda i jego rodziny. Zawsze odpowiadałem mu, że przyjdę, jednak oczywistym faktem było to, że nigdy bym nie przyszedł. Ale wracając do sedna..... T/tamtej nocy naprawdę stało się coś niepokojącego. Ukazał mi się mój były przyjaciel i wspólnik naszej kancelarii, Marley. Co najdziwniejsze, zmarł 7 lat temu. Ktoś mógłby uznać, że miałem jakieś zwidy, otóż nie?! To wydarzyło się naprawdę. Zaczął mi opowiadać o różnych sprawach, rzeczach i sytuacjach z mojego życia. Pod koniec wspomniał, że odwiedzą mnie kolejno trzy duchy, pierwszy zaś duch przeszłych Świąt Bożego Narodzenia. I tak też się stało. Przyszedł i pod koniec również wspomniał o kolejnym duchu, tegorocznych Świąt. Myślałem, że to już koniec, lecz jako ostatni ukazał się duch przyszłych Świąt Bożego Narodzenia.

Kartka z pamiętnika po przemianie

Londyn 25.12.1843r.

Dzień 2.

Wszystko na początku wydawało się bardzo dziwne i niepokojące. Dzięki radom i rozmową /rozmowom /Celownik l.mnogiej/ z duchami o moich wcześniejszych odczuciach i zachowaniach, zrozumiałem, co tak naprawdę jest ważne. Wcześniej nie doceniałem tego, co mam, szczególnie ludzi mnie otaczających. Ważna była dla mnie tylko praca i pieniądze. Jedną z osób, którą właśnie tak traktowałem,  był mój pracownik Bob. Przed Wigilią poprosił mnie o podwyżkę. Oczywiście,  znając moje wcześniejsze zachowanie, możecie się domyśleć, że się nie zgodziłem. Teraz postąpiłbym zupełnie inaczej. Obudziłem się następnego dnia i postanowiłem odwiedzić mojego siostrzeńca Freda. Po drodze kupiłem dużego indyka, aby podarować go w ramach przeprosin Bobowi. To było mi naprawdę potrzebne, dzięki temu zupełnie inaczej teraz patrzę na świat i moich bliskich. Cieszę się, że mam tyle wspaniałych osób wokół siebie. I zapomniałem dodać, że zacząłem opłacać leczenie małego Timmiego, nie mając z tym żadnego problemu.
Antonina 7c

Tosiu!
Widzę, że są luki w znajomości lektury. Piszesz lekko i zaczęłaś wprowadzać różne rodzaje zdań. Styl od razu staje się barwny i żywy. I tak trzymaj!

# data[].attributes.headline
F.Stroński 7c kartki z pamiętnika Scroog'a (poprawiona praca)

# data[].attributes.subject
F.Stroński 7c kartki z pamiętnika Scroog'a (poprawiona praca)

# data[].attributes.body
Londyn, 24.12.1843 rok

AAA Znów te przeklęte Święta, ludzie przychodzą do mnie prosić o pomoc.  uważam, że są żałośni Jeżeli nie mają pieniędzy,  to niech pójdą do pracy i je zarobią!

Dziś przyszedł do mnie Fred i spytał mnie, czy będę w tym roku spędzać z nim święta Bożego Narodzenia.  odpowiedziałem mu z ironią, że na pewno przyjdę i nie mam ciekawszych rzeczy do roboty.

Wracając do domu, dostrzegłem na kołatce twarz mojego byłego wspólnika Marleya, który zmarł siedem lat temu. Wszedłem do domu,  porozglądałem się po pokojach i usiadłem na fotelu.  Nagle... co to? Na kafelkach twarz mojego wspólnika! W tamtej chwili bardzo się przestraszyłem Do tego usłyszałem głos w piwnicy, który był coraz głośniejszy. Po kilku minutach ukazała mi się zjawa Marleya,  która ostrzegła mnie o nadchodzącej wizycie duchów.  Również powiedział, że to moja ostatnia szansa na poprawę.

Zjawa ...   powiedział   - To na pewno nie jest poprawnie po polsku. Dalej budujesz takie długie zdania. Proponuję więcej kropek!!

Londyn, 26.12.1843 rok

Kartka z pamiętnika po przemianie s croog e’a

Wczorajsza wizyta duchów dała mi dużo do myślenia, uświadomiły mi,  jaki byłem bezduszny i zachłanny. Postanowiłem zacząć być dobrym pracodawcą,  myśleć z sercem, dzielić się uśmiechem i radością z innymi i pomagać biednym.

Postanowiłem   / Zdecydowałem się również przyjąć zaproszenie od mojego siostrzeńca, pomóc rodzinie mojego pracownika Boba i po prostu być dobrym człowiekiem. Ciągle myślę o tym, ile błędów w życiu robiłem i jak je naprawić.

Musisz ćwiczyć interpunkcję. Najlepiej więcej czytaj, to sama się utrwali. Buduj krótsze zdania. Musisz wiedzieć co piszesz, a nie pisać, co wiesz.

# data[].attributes.body
Londyn,
24.12.1843r.

Dzień 1
Dzień zacz oł / zaczął się tak samo: wstałem z łóżka, ubrałem się i poszłem / poszedłem  na  do miasta.  gdy / Gdy chodziłem po Londynie,  postanowiłem zajść do mojej kancelarii. Gdy byłem na miejscu,  Bob zapytał  mnie , czy może podłożyć do pieca, jednakże nie zgodziłem się . ponieważ opał jest drogi . Bob zaczoł / zaczął dalej pracować . Jak zacząłem Wziąłem się za przeliczanie  piniądze / pieniędzy. Nagle wszedł Fred . Przyszedł zaprosić mnie na święta . Wówczas rzekłem,  że siwięta / święta to bzdura i nie powinne/y  istnieć. Nie mam zamiaru ich obchodzić. Wruciłem / wrÓciłem  do domu i siadłem na fotel/ na fotelu. Zagrzałem sobie owsiankę . Usłyszałem dziwne odgłosy, ukazał się mój stary spulnik   / wspólnik   Marley .Byłem bardzo zdziwiony i przestraszony . Ostrzegł mnie przed trzema duchami .

Londyn,25.12.1843r.
Moja przemiana
Dzień 2.
Pierwsza wizyta Ducha Przeszłych świąt Bożego Narodzenia . Pokazał mi moje dzieciństwo . I wszystkie wigilię  / Wigilie spędzone w sam na sam ???/ w samotności . Druga wizyta była    Potem  Duch Tegorocznych Świąt pokazał mi, jak inni ludzie świętują wigilie/ Wigilię    , jak spędza ją mój siostrzeniec.
Odwiędziny / Odwiedziny Ducha Przyszłych Świąt były nie do opisania . Nic nie mowił  , był ubrany  na czarno . Pokazał mi giełde/ giełdę.  Gdy usłyszałem,  jak inni ludzie gadają o mojej śmierci , nie było mi wesoło . Gdy zobaczyłem swój grób,  coś we mnie pękło;  zaczełem / zacząłem błagać , prosić o przebaczenie i drugą szansę. Duch milczał, a po chwili rozpłynoł / rozpłynął się w powietrzu .
Był poranek,  zobaczyłem biegnącego chłopca.  wyszłem / wyszedłem i dałem mu piniądze  / pieniądze  na największego indyka,  jaki był tam/ tzn.gdzie?  Podarowałem go mojemu pracownikowi Bobowi. Pozwoliłem mu zamknąć wcześniej kancelarię . Pużniej   /później   poszłem / poszedłem na wieczerzę do Freda.

Londyn,26.12.1843r.

Bob dostał podwyżkę.
Zaproponowałem, że będę opłacać leczenie Tima,  syna Boba. Dziś poszłem do kościoła / poszedłem . Najlepsze jest to, że obchodziłem Święta Bożego Narodzenia . To była super świętna decyzja w moim życiu .

Klaudia 7c

Klaudio!
Popełniasz ciągle te same błędy.
Unikaj powtórzeń, bardzo dużo jest ich w pracy.
Korzystaj ze słownika ortograficznego.
Musisz czytać, bo błędy językowe w Twoich pracach wskazują na brak kontaktu ze słowem pisanym.

# data[].attributes.body
(przed przemianą) Ebenezera Scrooga
Londyn 22.12.1847r.
Niedługo święta, wszyscy są szczęśliwy , każdy ten czas spędza w otoczeniu bliskich,   jednak jest to okres jak każdy inny. Ważne,  aby kantor dobrze funkcjonował i oczywiście przynosił zyski. Mój pracownik myśli,  że weźmie wolne... przecież to obraza - za jego prace i tak mu płace za dużo. Spotkało mnie dziś coś oburzającego, : pan śmiał zaproponować oddanie część moich środków dla ubogich i potrzebujących. Również wizyta mojego siostrzeńca była nie na miejscu. Niech każdy obchodzi święta na swój sposób!
(po przemianie) Ebenezera Scrooga
Londyn, 24.12.1847r.

  Dziś była nie zwykła / niezwykła noc... Zjawy,  które się  ujawniły pokazały mi całą magie świąt. Przypomniałem sobie niezwykłe święta z przed / sprzed lat , jaki byłem  kiedyś , jakie popełniałem błędy. Drugi duch pokazał , co mogę zmienić w tym roku , co myśli o mnie rodzina .Trzecia zjawa ukazała moją przyszłość, jeśli się nie zmienię. To doświadczenie  drgnęło  we mnie / wstrząsnęło mną . Teraz już wiem,  jak należy obchodzić święta. Pomogę wielu ludziom,  szczególnie małemu Timmowi. Wiele osób,  które spotkałem na swojej drodze,  miały/ miało rację odnośnie pieniędzy..  ważna jest także pomoc, szczęście, którym  powinniśmy obdarowywać innych.

Gracjan Hryciew KL 7c

Gracjanie!
Rzeczowniki rodzaju żeńskiego w bierniku mają zakończenie -ę, np. magia - magi ę, praca- prac ę

Partykułę nie z przymiotnikami piszemy RAZEM, np. niezwykła noc

pan śmiał zaproponować oddanie część moich środków dla ubogich - organizacje charytatywne często proszą o datki i pomoc dla chorych i ubogich, szczególnie w okresie Bożego Narodzenie. Takich ludzi nazywamy kwestarzami, którzy zbierają datki, czyli kwestują.

W pracy jest dużo błędów interpunkcyjnych. Musisz dużo czytać.

# data[].attributes.headline
Kartka z pamiętnika Ebenezera  Scrooga  

# data[].attributes.subject
Kartka z pamiętnika Ebenezera  Scrooga  

# data[].attributes.body
Londyn, 24.12.1843 Londyn

AAA Dziś mija siódma rocznica śmierci Jakuba Marleya ,  co oznacza,  że są te przeklęte ś… święta bożego narodzenia/ Bożego Narodzenia, a h/ ach jak ja ich nie lubię , wręcz nienawidzę! Już nie raz prosili mnie ,  abym dał parę koron dla biednych, ale po co?  przecież są więzienia, domy dziecka i przytułki. A poza tym niech umierają,  przynajmniej zmniejszy się poziom ludności    zaludnienia, biedzie  będzie więcej jedzenia, co za tym idzie będzie taniej!

Londyn, 25.12.1843 Londyn

AAA   Jest wieczór, nie wiem dlaczego, ale czuję się bardzo lekko i szczęśliwie... może to dlatego  że kupiłem mojemu urzędnikowi wielkiego indyka. Zacznę już opowiadać ten radosny dzień:
Rano,  kiedy wstałem,  od razu wychyliłem się przez dawno nie otwierane / nieotwierane okno i spytałem się jakiegoś dziecka:
- Jaki dzisiaj mamy dzień?
A ono spojrzało /dziecko!/ na mnie , jakbym powiedział coś bardzo głupiego i odpowiedziało:
- Przecież są święta!
Dlatego powiedziałem/ poprosiłem chłopca, aby kupił największego indyka. Kiedy mi go dostarczył,  kupił dałem mu parę koron i podziękowałem. Potem wynająłem dorożkę i poleciłem fiakrowi zawieźć podziękowałem mu i zaniosłem tego indyka mojemu urzędnikowi      indyka do domu Boba Crathita.  Jaki on był szczęśliwy! Dałem mu również podwyżkę.

Daniel Matelski 7c  15 w dzienniku

https://sjp.pwn.pl/szukaj/ach.html

Danielu!
Przy pisaniu staraj się korzystać ze słownika. Masz przecież możliwość znaleźć wyraz w sieci, bez wertowania książek. To trwa sekundę... Jeśli sam znajdziesz wyraz, szybciej go zapamiętasz.
W zdaniach złożonych, czyli takich, gdzie jest więcej niż jeden czasownik, należy stosować przecinki!
Dobrze oddałeś zgryźliwą naturę Ebenezera!

# data[].attributes.attachment_link.title
ach - definicja, synonimy, przykłady użycia

# data[].attributes.attachment_link.description
ach - definicja, synonimy, przykłady użycia

# data[].attributes.headline
Kartka z pamiętnika Ebenzera Scrooge'a (poprawiona praca)

# data[].attributes.subject
Kartka z pamiętnika Ebenzera Scrooge'a (poprawiona praca)

# data[].attributes.body
Kartka z pamiętnika (1)
Londyn, 24.12.1843r.

Drogi pamiętniczku!

Chcę Ci opowiedzieć o moim dniu.

Dzień 1.

Gdy chodziłem po Londynie, stwierdziłem, że zajdę do swojej kancelarii.

Byłem już na miejscu. Bob  zapytał mnie , czy może dorzucić węgiel do pieca, bo jest bardzo zimno. Zawsze surowo zabraniałem nadużywania opału! Odpowiedziałem mu, że nie wolno dorzucać węgla do pieca, bo jest drogi. Cratchit po mojej odpowiedzi zaczął dalej wykonywać swoją pracę.

Bez żadnej zapowiedzi mój siostrzeniec Fred przyszedł i spytał  mnie, czy będę w tym roku spędzać z nim święta Bożego Narodzenia. Wtenczas się zdenerwowałem,  odrzekłem, że święta  to bzdura i nie mam zamiaru ich obchodzić. Wracając do domu,  zauważyłem na  kołatce  twarz Marleya, jakoś nie za bardzo się tym przejąłem. Wszedłem do domu, przebrałem się w piżamę, usiadłem w fotelu. Na kaflach zauważyłem mnóstwo twarzy Abrahama. Wówczas ukazał mi się mój dawny wspólnik Marley. Byłem bardzo zdziwiony,  jak i przestraszony, że mój dawny przyjaciel uwidocznił mi się w taki sposób. Ostrzegł mnie przed tym, żebym się zmienił, bo skończę, jak on. Powiadomił mnie o tym, że odwiedzą mnie trzy duchy. Również powiedział, że to ostania szansa na moją zmianę.

Kartka z pamiętnika (2)

Londyn, 25.12.1843r.

Mój drogi pamiętniku!

Chciałbym opowiedzieć, jak wyglądała moja przemiana.

Dzień 2.

Pierwsza wizyta ducha przeszłych świąt Bożego Narodzenia dała mi dużo do myślenia. Pokazał mi on moje dzieciństwo. Wszystkie przeszłe Wigilie spędzone głównie w samotności. Kolejna wizytę złożył mi duch tegorocznych świąt Bożego Narodzenia. Zobaczyłem, jak Wigilię spędzają inni ludzie,  czyli:  górnicy, marynarze i latarnicy. Pokazał mi też ,jak Wigilię spędza mój siostrzeniec. Żałowałem tego, że sam je obchodziłem. Odwiedziny ducha przyszłych świąt Bożego Narodzenia były najstraszniejsze. Widmo milczało, a ubrane było na czarno. Zaprowadziło mnie na giełdę. Ludzie rozmawiali na temat mojej śmierci. Nie byli oni tym jakoś za bardzo zasmuceni . Najstraszniejsze, co ujrzałem, to mój grób. Prosiłem ducha o pomoc, przebaczenie i szansę. Milczał i po chwili zniknął. Był już poranek. Przez okno zobaczyłem chłopca,  rzuciłem pieniądze i krzyknąłem , żeby kupił największego indyka w mieście i zaniósł go  mojemu pracownikowi - Bobowi. Po drodze oddałem trochę pieniędzy dla ludzi w potrzebie. Kupiłem dużo prezentów dla dzieci Cratchita. Później poszedłem do Freda na wieczerzę.

Londyn,26.12.1843r.

Pamiętniczku!

Opowiem ci, co dziś robiłem!

Dzień 3.

Bob dostał dzisiaj podwyżkę! Zacznę opłacać leczenie małego Timmiego.

Dziś byłem nawet w kościele. A co najważniejsze obchodziłem święta Bożego Narodzenia. To była najlepsza decyzja w moim życiu, żeby się zmienić. Czuję się świetnie.

Blanka 7c

Blanko!

Teraz o wiele lepiej. Staraj się używać : ?   !   ....   ?!   ....?     ;
Nikt nie mówi samymi zdaniami oznajmującymi... Niczego byś się nie dała rady dowiedzieć,  gdybyś, np. nie zadawała pytań... Ach, ta ciekawość, prawda?!

PS Chyba nie zauważyłam , ale przed wyrazem CZYLI  zawsze stawiamy przecinek.
Dziś już czwartek, czyli niedługo ferie! ;-)

# data[].attributes.headline
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooge'a 

# data[].attributes.subject
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooge'a 

# data[].attributes.body
Londyn, 24.12.1843r.

Drogi pamiętniku, dziś spędziłem cały dzień w kancelarii; byłem bardzo poirytowany, widząc zza szyby szczęśliwych, szykujących się do świat Bożego Narodzenia ludzi. Jak w ogóle można obchodzić Święta?! To bzdura! W ciągu dnia Bob zwolnił się z pracy; myślę nad zmniejszeniem mu pensji, płacę za jego pracę zdecydowanie za dużo. Miałem tez oburzającą sytuację, odwiedzili mnie mężczyźni, którzy myśleli, że oddam część mojego majątku na ubogich. Przyszedł też do kancelarii Fred, który jak co roku próbował mnie namówić na wspólną wigilijną kolację, oczywiście się nie zgodziłem; Święta to bzdura!

Londyn, 25.12.1843r.

Drogi pamiętniku, minionej nocy odwiedziły mnie cztery zjawy, które pokazały mi minione, teraźniejsze oraz przyszłe Święta Bożego Narodzenia. Jak ja mogłem się tak zachowywać? Byłem strasznym egoistą, jak tak dalej będzie, to moje nazwisko, tak jak ukazał mi duch, znajdzie się na nagrobku... Rano, gdy się obudziłem , ujrzałem /przez  okno/ chłopca; dałem mu pieniądze i poprosiłem, żeby kupił największego indyka i zaniósł Bobowi. W ciągu dnia z wielką chęcią oddałem trochę pieniędzy na ludzi w potrzebie. Następnie kupiłem trochę prezentów i poszedłem do Freda, który był zdziwiony,  ale też szczęśliwy na mój widok. Spędziłem bardzo fajnie wesoło wieczór, cieszę się , że zacząłem obchodzić Święta. Pomyślałem tez, że mogę zacząć opłacać leczenie syna Boba - Timmiego, a samemu Bobowi dać podwyżkę. Myślę, że to świetny pomysł! Jestem bardzo wdzięczny duchom!

Zuzia Werecka 7c

Zuziu!
Jeśli zdanie ma więcej niż jedno orzeczenie, zdania składowe oddzielamy przecinkiem. Oczywiście, są wyjątki. Buduj krótsze zdania. Twój styl jest zwięzły. Ciesz się, ze urozmaiciłaś styl różnymi rodzajami zdań.

# data[].attributes.body
Londyn, 23 grudnia 1843,  Londyn
Kolejny męczący dzień. Najpierw mój siostrzeniec zawracał mi głowę świętami -Nienawidzę ich! , a później tych dwóch obłąkańców weszło do kancelarii. Zastanawiałem się , po co przyszli? Musiałem im oznajmić, że Marley nie żyje od 7 lat. Wreczyli/Wręczyli mi jakiś dokument i wspomnieli coś o hojności. Ale się zdenerwowałem. Nie będę pomagał biedakom, każy musi radzić sobie sam. Zaczeli / Zaczęli opowiadać o ubogich, że trzeba im w tym szczególnym czasie pomagać, kupić opał, jedzenie, ubrania. Co mnie to interesuje? Ale najbardziej wściekłem sie , jak zapytali , jaką sumę wpisać przy moim nazwisku. Jakiś żart! Myśleli , że chcę być bezimiennym darczyńcą. Głupole.
Nie obchodzę świąt i nie będę umilał życia biednym, niech się wezmą do roboty!
Pożegnałem tych dwóch i od razu polepszył mi się humor.

Londyn, 24 grudnia 1843, Londyn
Witaj pamietniku/ pamiętniku. Dziś czuję się zupełnie inaczej. Nie wiem , jak to opisać. Święta wydają się radosne, ludzie mnie nie denerwują, ogólnie cudowny dzień.
Idąc ulicą, zauważyłem mężczyznę, który był wczoraj w kancelarii. Zdziwił się,  jak mnie zobaczył. No cóż,  po wczorajszym, nie dziwię mu się. Przeprosiłem go za moje zachowanie. Byłem okropny i nie miły   niemiły dla nich. Dziś naprawię swoje zachowanie. Szepnąłem mu do ucha kwotę, która przekazałem na ubogich. Ale się zdziwił, myślał , że to żarty. Powiedziałem mu ,  że muszę spłacić bardzo stary dług tą kwotą. Stwierdzam teraz, że pomaganie innym bardzo poprawia humor. Święta to cudowny czas!
Kacper Bokisz
kl.7c

Kacprze!
Przed przyimkami "że" ,   "który" stawiamy przecinek.

Idąc ulicą, zauważyłem mężczyznę, który był wczoraj w kancelarii.  Jeśli w zdaniu jest imiesłów przysłówkowy , wypowiedzenie z imiesłowem oddzielamy przenikiem.
Twoje kartki świetnie oddają zgorzkniałą naturę bohatera. Praca jest ciekawa. :-)

# data[].attributes.headline
Kartka z Pamiętnika Ebenezera Scroog'a przed przemianą i po (poprawiona)

# data[].attributes.subject
Kartka z Pamiętnika Ebenezera Scroog'a przed przemianą i po (poprawiona)

# data[].attributes.body
24.12.1843

Drogi pamiętniczku! Nadchodzą święta Bożego Narodzenia, wszyscy są szczęśliwi i każdy spędza tan czas w otoczeniu bliskich, jednak jest to taki dzień jak każdy inny.

Ważne, aby kantor dobrze funkcjonował i przynosił zyski. Mój pracownik Bob myśli, że weźmie wolne na Święta. Przecież to obraza. Za jego pracę i tak płacę mu za dużo. Spotkało mnie dziś coś oburzającego.  Jakiś człowiek śmiał zaproponować oddanie części moich pieniędzy dla ubogich i potrzebujących ludzi! Również wizyta mojego siostrzeńca Freda była nie na miejscu.

Niech każdy obchodzi sobie te święta tak, jak chce, ja ich obchodzić na pewno nie będę!

25.12.1843
Mój pamiętniczku, dziś była niezwykła noc... Ukazały mi się 4 duchy. Zjawy pokazały mi całą magię świąt. Przypomniałem sobie niezwykłe święta, sprzed lat, jaki byłem kiedyś, jakie popełniłem błędy.

Drugi duch pokazał, co mogę zmienić w tym roku i co myśli o mnie rodzina. Trzeci duch ukazał mi moją
przyszłość, jeśli się nie zmienię. To doświadczenie drgnęło we mnie i teraz już wiem, jak należy obchodzić święta. Pomogę wielu ludziom, szczególnie małemu Timmowi.

Wiele osób, które spotkałem na swojej drodze, miały rację odnoście pieniędzy; ważne jest/są  także pomoc i
szczęście, które/którym  powinniśmy obdarowywać innych.

Julia Malinowska 7c

Julko! Popoprawiaj błędy i jeszcze raz wyślij. Praca jest dobra, ale za dużo błędów.

# data[].attributes.headline
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooge'a 

# data[].attributes.subject
Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooge'a 

# data[].attributes.body
Kartka z pamiętnika (1)
Londyn, 24.12.1843r.

Drogi pamiętniczku!

Chcę Ci opowiedzieć o moim dniu.

Dzień 1.

Gdy chodziłem po Londynie, stwierdziłem, że zajdę do swojej kancelarii.

Byłem już na miejscu. Bob się zapytał mnie , czy może dorzucić węgiel do pieca, bo jest bardzo zimno. W tamtejszym czasie Zawsze surowo zabraniałem nadużywania opału! Odpowiedziałem mu, że nie wolno dorzucać węgla do pieca, bo jest drogi. Cratchit po mojej odpowiedzi zaczął dalej wykonywać swoją pracę.

Bez żadnej zapowiedzi mój siostrzeniec Fred przyszedł i spytał się mnie , czy będę w tym roku spędzać z nim święta Bożego Narodzenia. Wtenczas się zdenerwowałem,  odrzekłem, że święta to bzdura i nie mam zamiaru ich świętować/obchodzić. Wracając do domu,  zauważyłem na tłoczku kołatce  twarz Marleya, jakoś nie za bardzo się tym przejąłem. Wszedłem do domu , przebrałem się w piżamę,  usiadłem na/w fotelu. Na kaflach zauważyłem mnóstwo twarzy Abrahama. Wówczas ukazał mi się mój dawny wspólnik Marley. Byłem bardzo zdziwiony,  oraz jak i przestraszony, że mój dawny przyjaciel uwidocznił mi się w taki sposób. Ostrzegł mnie przed tym, żebym się zmienił , bo skończę , jak on. Powiadomił mnie o tym, że odwiedzą mnie trzy duchy. Również powiedział, że to ostania szansa na moją zmianę.

Kartka z pamiętnika (2)

Londyn, 25.12.1843r.

Mój drogi pamiętniku!

Chciałbym opowiedzieć , jak wyglądała moja przemiana.

Dzień 2.

Po Pierwsza wizyta  z duchem/ ducha przeszłych świąt Bożego Narodzenia dała mi dużo do myślenia. Pokazał mi on moje dzieciństwo. Wszystkie przeszłe wigilie spędzone głównie w samotności. Kolejna wizytę złożył mi duch tegorocznych świąt Bożego Narodzenia. Zobaczyłem,  jak wigilię spędzają inni ludzie czyli; górnicy, marynarze i latarnicy. Pokazał mi też ,  jak wigilię spędza mój siostrzeniec. Żałowałem tego, że sam je obchodziłem. Odwiedziny ducha przyszłych świąt Bożego Narodzenia były najstraszniejsze. Widmo milczało, a ubrane było na czarno. Zaprowadziło mnie na giełdę. Ludzie rozmawiali na temat mojej śmierci. Nie byli oni tym jakoś za bardzo zasmuceni . Najstraszniejsze, co ujrzałem, to mój grób. Prosiłem ducha o pomoc, przebaczenie i szansę. Milczał i po chwili zniknął. Był już poranek. Przez okno zobaczyłem chłopca, rzuciłem pieniądze i krzyknąłem , żeby kupił największego indyka w mieście i zaniósł go dla mojego pracownika - Boba. Po drodze oddałem trochę pieniędzy dla ludzi w potrzebie. Kupiłem dużo prezentów dla dzieci Cratchita. Później poszedłem do Freda na wieczerzę.

Londyn,26.12.1843r.

Pamiętniczku!

Opowiem ci, co dziś robiłem!

Dzień 3.

Bob dostał dzisiaj podwyżkę! Zacznę opłacać leczenie małego Timmiego.

Dziś byłem nawet w kościele. A co najważniejsze obchodziłem święta Bożego Narodzenia. To była najlepsza decyzja w moim życiu, żeby się zmienić podjęciu zmiany! Czuję się świetnie.

Blanka 7c

https://sjp.pwn.pl/szukaj/Wigilia%20.html
Blanko!
Ciekawe i obszerne wypracowanie. Jesteś ambitną osobą i masz lekkie pióro. Jeśli chcesz wyższą ocenę, załóż nową fiszkę, przekopiuj tekst i popraw wszystkie błędy.
Wyraz Wigilia Bożego Narodzenia piszemy dużą literą. Link do słownika.

# data[].attributes.headline
Moje spotkanie z Małym księciem Amelia Komisarz 7c 

# data[].attributes.subject
Moje spotkanie z Małym księciem Amelia Komisarz 7c 

# data[].attributes.body
Dzień zaczął się tak jak zawsze... gdy leżałam jeszcze w łóżku, zadzwonił budzik. Nie chciało mi się wstawać wiedząc że mam iść do szkoły.  Wstałam i zaczęłam się szykować  po wyszykowaniu zeszłam do kuchni lecz, nikogo tam nie było. więc postanowiłam sprawdzić  telefon i okazał się że jest sobota.!!
Ze złością wróciłam do pokoju ,ale nagle zauważyłam nie za wysokiego chłopca z pięknymi, złocistymi włosami. tak że , nie był za szczęśliwy lecz, smutny widziałam go pierwszy!! raz więc postanowiłam wyjść na dwór i się z nim przywitać. Gdy wyszłam na dwór tego chłopca już nie było... ze zdziwieniem wróciłam do domu. Zajrzałam  na okno i znowu go zauważyłam!?... wtedy wyszłam powoli na dwór jednakże, chłopczyk był przestraszony i nie wiedział co się dzieje. Nie wiedział gdzie się znajdował, przywitałam się z nim i nagle chłopiec schował się za drzewo. Był strasznie wystraszony ale widać było że jest bardzo przyjazny! i szuka przyjaciela, podeszłam do niego i przytuliłam... chłopiec był szczęśliwy wtedy  puściłam go a, chłopiec zaczął mi znowu. Machać.? nie wiedziałam o co chodzi nagle się odwrócił i poszedł przed siebie.  Patrzyłam jak idzie i tez mu odmachałam.
Gdy wróciłam do domu było już pózno. Jak zawsze lubię patrzeć na gwiazdy w nocy lecz, tej nocy gwiazdy przypominają mi tego chłopca.

# data[].attributes.body
29 czerwca 2020 rok
Drogi pamiętniku!
Był bardzo gorący dzień,  zapowiadał się normalnie. Wstałem o godzinie 9:00 rano. Zjadłem śniadanie i umyłem zęby. O godzinie 10:00 wyszedłem z domu na lody.
Po drodze zauważyłem małego chłopca. Miał złociste włosy i żółty szalik. Podszedłem do niego i spytałem,  jak się nazywa. Odpowiedział,  że Mały Książe. Spytałem,  czy nie chce pójść ze  mną na lody. Ale on się spytał, czy narysuję mu kota. Odpowiedziałem, że nie umiem rysować, ale mogę spróbować. Pierwszy powiedział, że był za bardzo wąsaty. Dugi był za stary. A trzeci był za mały. W końcu narysowałem mu klatkę dla zwierząt. Zdziwiłem się, jak odpowiedział, że mu się podoba. Spytałem go, czy naprawdę mu się podoba. Odpowiedział , że bardzo.
Tak właśnie zaprzyjaźniłem się z Mały Księciem. O 12:00 poszliśmy na lody. Bardzo długo rozmawialiśmy.  O 14:00 pojechaliśmy autobusem na plac zabaw, gdzie zapoznałem Małego Księcia z moimi kolegami. Bardzo dobrze się bawiliśmy.
Pod koniec dnia chciałem odprowadzić go do domu, więc spytałem, gdzie mieszka. Mały Książe odpowiedział mi,  że na pięknej planecie, gdzie można oglądać piękne zachody słońca. W końcu się pożegnaliśmy.  Już więcej go nie zobaczyłem.
Aż do dziś nie mogę zapomnieć, jak Mały Książe opowiadał mi o swojej planecie. Bardzo chciałbym go odwiedzić. Mały Książe Był miły i przyjacielski, więc śmiało mogę stwierdzić , że jest świetnym kandydatem na przyjaciela.
Kajetan Rutkowski kl. 7c

# data[].attributes.headline
Spotkanie z Małym Księciem kartka z pamiętnika.

# data[].attributes.subject
Spotkanie z Małym Księciem kartka z pamiętnika.

# data[].attributes.body
30.09.2009r.
Lubię czas, kiedy przychodzi wiosna. Cała przyroda budzi się do życia. Pogoda zmusiła mnie do wyjścia na spacer. Chodziłem po parku i nagle zobaczyłem małego chłopca siedzącego samotnie na ławce.
Zdziwiłem się, że był bez opieki. Podszedłem  do niego i spytałem, gdzie są jego rodzice. Spojrzał na mnie i powiedział, że jest sam , a dorośli są dziwni. Zaciekawiła mnie jego odpowiedź. Jeszcze nigdy nie spotkałem takiego dziecka. Zafascynowany zdaniem na temat dorosłych, przysiadłem się do niego i zapytałem, dlaczego tak uważa.
Według niego dzieje się tak, ponieważ dorośli za bardzo chcą mieć pieniądze, a nie potrafią cieszyć się drobiazgami.  A potem dopiero powiedział, że nazywa się Mały Książę i pochodzi z asteroidy B-612.
Opowiedział mi o baobabach, które rosły na jego asteroidzie, o wulkanach, które musiał czyścić, o swojej wymagającej Róży, o zachodach słońca, które tak bardzo lubi i podróży, jaką odbył w poszukiwaniu przyjaciół. Opowiedział także o osobach spotkanych podczas podróży, o Królu, Próżnym, Pijaku, Geografie, Latarniku, Bankierze i o Zwrotniczym. Opisał zachowanie każdego, a ja słuchałem. Siedzieliśmy tak przez długi czas.
W jego opowieści pojawiły się też: Lis i Żmija, które uświadomiły Małemu Księciu,  co w życiu jest najważniejsze. Moglibyśmy długo rozmawiać, ale zaczęła się wielka burza. Nawet nie wiem, kiedy Książe zniknął, a ja poszedłem do domu.
To było wyjątkowe spotkanie. Nigdy go nie zapomnę.

Michał Milewski kl. 7c

# data[].attributes.headline
Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu; - Twoje rozważania na temat słów Lisa.

# data[].attributes.subject
Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu; - Twoje rozważania na temat słów Lisa.

# data[].attributes.body
Moim zdaniem autor książki ,,Mały książę'' -Antoine Marie Jean-Baptiste Roger, comte de Saint-Exupéry miał na uwadze przekazać czytelnikom, jak postępować w życiu.
W lekturze jest wiele pouczeń wypowiadanych przez bohaterów, które bardzo nakierowują na dobrą ścieżkę życia. Jedną z cennych nauk wypowiedzianych w książce  są myśli lisa , na przykład ta: ,,Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu’’.  Te Myśl ta nawiązują do tego, że / Jak ją należy rozumieć? Ocenianie ludzi po wyglądzie jest bardzo krzywdzące i mylne, bo nawiązanie relacji z ludźmi opiera się na miłości, zaufaniu i wzajemnej pomocy.  Wybieranie przyjaciół ze względu na wygląd   jest bardzo nie w porządku, bo ktoś może być ładny, ale mieć zły charakter , być nieczułym, niewrażliwym.

Moim zdaniem zachowanie Małego Księcia nawiązywało do słów lisa, gdyż Mały Książę zaczął znajomość z różą, ponieważ była pięknym delikatnym kwiatem.
Gdy główny bohater bliżej poznał kwiat , zaczął widzieć jej chamski, egoistyczny charakter. Po kilku dniach mały książę stwierdził, że ich przyjaźń nie ma sensu, młodzieniec pewnego dnia zdecydował, że opuści swoją planetę.

Chłopak miał łzy w oczach, ponieważ róża na tamten moment była jego jedyną osobą, z którą mógł porozmawiać, lecz swojego zdania nie zmienił.

AAAA  Ta sytuacja nawiązuje do tego, że nie ma ludzi idealnych wady trzeba zwalczać, a zalety pielęgnować.
(poprawione wypracowanie) F.Stroński

Filipie!

Jest lepiej.

Wyraz "chamski" jest kolokwializmem, których w wypracowaniach nie używamy. Myślę, że jest wiele przymiotników, których mógłbyś użyć, analizując postępowanie i charakter Róży.

Sentencja ta ma również znaczenie przenośne, więc bardziej ogólne, nie tylko związane z lekturą.

Gdy masz problem ze sformułowaniem myśli, postaw pytanie.

Rzeczowniki własne piszemy dużą literą: Mały Książę.

Masz kłopot z wyznaczeniem granicy zdania. Nie wiesz, kiedy zacząć nowe. Trzeba więcej pisać. ;-))

# data[].attributes.body
Londyn, 24 grudnia ROK?
Drogi pamiętniku! Ten dzień rozpoczął się , jak zawsze. Obudziłem się w  mieszkaniu, skonsumowałem letnią owsiankę i zacząłem pracę w kancelarii. Przerwałem na moment zajęcie, aby przespacerować się po Londynie. Przechodząc ulicami miasta, wszędzie spotykałem niesamowicie szczęśliwą młodzież. Irytuje mnie ten widok. Jak można cieszyć się z życia , będąc tak ubogim?
Po przechadzce wróciłem do kancelarii, aby ponownie zacząć pracować. Zanim zająłem się tą czynnością, poszedłem sprawdzić,  jak idzie praca mojemu podwładnemu – Bobowi. Poprosił mnie o więcej czasu wolnego, ponieważ tego dnia była Wigilia Świąt Bożego Narodzenia, a on chciał  spędzić ten dzień w domu.  Zgodziłem się, choć uważam, że nie powinien tego robić, więc znacznie obniżyłem mu pensję. Tego samego dnia do drzwi mojego domu zapukało dwóch mężczyzn. Prosili mnie o wsparcie dla  potrzebujących. Wiedziałem, że chcą tylko wyłudzić ode mnie część mego majątku.  Jak można robić coś takiego?! Jeżeli potrzebują funduszy, powinni zacząć pracować! Zdenerwowany odmówiłem pomocy i natychmiast ich wyprosiłem.
W tę Wigilię odwiedził mnie również mój siostrzeniec. Dziwiłem się. Dlaczego wszyscy w okresie Bożego Narodzenia są tak radośni? Cały czas zadawałem sobie pytanie. Jak można cieszyć się z życia, żyjąc tak ubogo? Fred zaproponował mi wspólną kolację. Zakpiłem z jego propozycji. Nigdy nie udałbym się do innych na wieczerzę! Całe te Święta to jedna wielka bzdura! To jest zdanie pojedyncze i nie potrzeba przecinka. .
Postanowiłem wyjść na świeże powietrze. Wracając do posiadłości, na kołatce ujrzałem twarz Marleya!  Nie, to nie może być prawdą. Nie dowierzałem własnym oczom, lecz po chwili, / bez przecinka pomyślałem sobie, że tylko mi się prz e widziało/ przywidziało . Nie zwracałem więcej na to uwagi i wszedłem do mieszkania. Spożyłem chłodną owsiankę, zasiadłem wygodnie w fotelu i zasnąłem. Obudziły mnie zegary. Wybiła północ. Wtedy ujrzałem Jakuba Marleya! Stał przede mną jak żywy. Próbowałem wmówić sobie, że to jedynie moja wyobraźnia, lecz następujące wydarzenia okazały się prawdą. Byłem przerażony.

Londyn, 25 grudnia

Drogi pamiętniku! Obudziłem się wstrząśnięty. Wydarzenia, które przydarzyły mi się w nocy,   były przerażające. Dzień rozpocząłem z entuzjazmem i uśmiechem na twarzy. Byłem radosny. Wychodząc z domu spotkałem chłopca. Poprosiłem go o kupno indyka dla Boba i jego rodziny. Mam nadzieję, że sprawiło im to radość! W podziękowaniu chłopiec otrzymał ode mnie małą nagrodę. Uświadomiłem sobie wtedy, że dobrym uczynkom towarzyszą niesamowite uczucia. Pierwszy raz, od bardzo dawna, poczułem się szczęśliwy. Bob zasługuje na  wyższe wynagrodzenie.  Od tego dnia, pomoc stała się dla mnie jednym z priorytetów.
Postanowiłem też odwiedzić siostrzeńca i jego bliskich.  Tam spędziłem resztę dnia. Jak cudowna jest świąteczna atmosfera! W towarzystwie ludzi bawiłem się świetnie!

Zuzanna Wolanin 7c

https://www.jezykowedylematy.pl/2011/07/przewidzenie-i-przywidzenie-dwa-rozne-mylone-terminy/

Wydarzenia, które przydarzyły mi się w nocy,  były przerażające.  To jest wtrącone zdanie (to na żółto) i z obu stron wydzielamy je przecinkami!

Zuziu! Praca jest bardzo dobra. Jesteś świetnym psychologiem, te monologi wewnętrzne są b.ciekawe. Rok by się przydał.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Najczęściej zamiast przywidzenie pojawia się termin przewidzenie. Tymczasem są to dwa słowa o zupełnie różnych znaczeniach.

Przywidzenie oznacza złudzenie wzrokowe. Używamy tego terminu, gdy chcemy napisać o czymś, co my (lub ktoś inny) ujrzeliśmy (lub ujrzał), choć to tak naprawdę nie istnieje. Ujmując rzecz wprost, chcemy w ten sposób powiedzieć: wydawało nam się, że coś widzieliśmy.

Np.
Myślałem, że ona ma kolor niebieski. Widocznie mi się przywidziało (nie: przewidziało).
Obaj doszli do równowagi psychicznej, obu się zdawało, że to był tylko jakiś koszmar, jakieś przywidzenie.

Z kolei przewidzenie pochodzi od czasownika przewidzieć i oznacza domyślenie się tego, co może nastąpić, lub określenie czegoś z góry.

Np.
Przewidzenie, że tak się stanie, nie było trudne.
„(...) tego Męża, który z woli postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście" (Dz 2, 23).

# data[].attributes.attachment_link.title
Przewidzenie i przywidzenie - dwa różne, mylone terminy - Językowe Dylematy

# data[].attributes.attachment_link.description
Zauważyłem ostatnio, że zdarza się w tekstach, np. w redagowanych książkach, mylenie tych terminów. Najczęściej zamiast przywidzenie pojawia się termin przewidzenie. Tymczasem są to dwa słowa o zupełnie różnych znaczeniach. Przywidzenie oznacza złudzenie wzrokowe. Używamy tego terminu, gdy chcemy napisać o czymś, co my (lub ktoś inny) ujrzeliśmy (lub ujrzał), choć to tak naprawdę nie istnieje.

# data[].attributes.body
Londyn , 24.12.1843

Dzisiejszego dnia/ Dzisiaj mój siostrzeniec Fred zaprosił mnie na jutrzejszą Wigilię. Mówiłem mu , że nienawidzę Świąt Bożego Narodzenia , ale on i tak dalej mnie zapraszał! Wolę pracować i zarabiać pieniądze , niż być na głupich Świętach. Jestem wkurzony! Nie cierpię spędzać czasu z ludźmi ! Te Święta to jakieś bzdury. Po co oni wszyscy kupują sobie prezenty i tak się cieszą nie wiem z czego?! Zamiast pracować , to ludzie spędzają razem czas, śpiewają jakieś beznadziejne kolędy i patrzą się na głupią choinkę .Co oni w tym wszystkim widzą? Boże Narodzenie jest do niczego!

Londyn ,  25.12.1843
Jakim ja byłem głupcem, przecież ludzie są wspaniali! Jak ja mogłem nie dzielić się tak dużą ilością pieniędzy, które mam? Od teraz będę pomagał ludziom , jak nie będą mieli pieniędzy ,albo będą bezdomni. Dlaczego ja nie spędzałem czasu z moim siostrzeńcem w Wigilię ? Jak tak mogłem! Dlaczego nie pomagałem małemu, choremu Timowi ? Teraz wydam całe moje oszczędności , żeby mu pomóc. Cieszę się ,że zrozumiałem swój błąd i wreszcie moje życie będzie miało jakiś sens. Jestem teraz tak bardzo szczęśliwy!

Igor
Wprowadziłeś dużo różnych zdań, słownictwa potocznego. I bardzo dobrze. Pamiętnik właśnie tak powinien wyglądać.