# data[].attributes.attachment_link.entities[].name
Geoffrey Da Costa Vulgarisateur Chercheur

# data[].attributes.attachment_link.description
EXPERIMENTER Met: Peter Sarsgaard, Winona Ryder Releasedatum: 31 maart 2016 http://www.amstelfilm.nl/experimenter Speelse biografie over Stanley Milgram wiens gehoorzaamheidsstudies tot de meest beruchte en invloedrijke uit de geschiedenis van de sociale psychologie behoren. Deelnemers aan het experiment nemen de rol van leraar op zich en geven leerlingen een elektrische schok bij het geven van een fout antwoord.

# data[].attributes.attachment_link.description
De mate waarin de mens gehoorzaam wil zijn aan wat wordt ervaren als legitiem gezag is vooral na de Tweede Wereldoorlog onderzocht. De vraag hoe het mogelijk was dat zoveel mensen in staat waren gebleken mee te werken aan de uitroeiing van hele bevolkingsgroepen was na de oorlog aanleiding voor diverse onderzoeken, zoals het beroemde experiment van Milgram uit 1961.

# data[].attributes.body
Het experiment van Milgram was een serie wetenschappelijk experimenten om de bereidheid vast te stellen te gehoorzamen aan wat wordt ervaren als legitiem gezag, zelfs als dit inging tegen het eigen geweten. Het experiment werd uitgevoerd door Stanley Milgram, een psycholoog aan de Yale University. Tot zijn verrassing bleek ongeveer twee derde van de proefpersonen dusdanig gevoelig voor autoriteit dat zij in een wetenschappelijk experiment een medemens konden doden.

De uitgekozen deelnemers waren mannen van 20 tot 50 jaar oud, met diverse opleidingsachtergronden.
In de proefopstelling werden de deelnemers individueel, samen met een acteur, ingelicht over de inhoud van het experiment: de invloed van straf bij leren. De eigenlijke deelnemer weet niet dat de andere deelnemer een acteur is. Via een "loting" krijgt de deelnemer altijd de rol van leraar, de acteur die van leerling.
De straf in het experiment bestond uit elektrische schokken, de deelnemer werd zelf blootgesteld aan een kleine schok van 45 volt, zodat hij kon voelen wat de straf betekende die hij later zou moeten uitdelen.
Tijdens het experiment las de deelnemer een lijstje van woordparen voor, die de leerling moest onthouden. Nadien moest de leerling het juiste woord aangeven met een knopdruk als de deelnemer het eerste woord van een paar gaf met vier mogelijke antwoorden. Als zijn antwoord onjuist was, kreeg de leerling een schok, die verhoogd werd met 15 volt bij elk verkeerd antwoord. Als de leerling een correct antwoord gaf, werd het volgende woordpaar voorgelezen.
De leraar (deelnemer) geloofde dat hij echte schokken aan de leerling gaf. In werkelijkheid waren er geen schokken in het spel. Zodra de leerling en leraar werden gescheiden, zette de leerling (de acteur) een bandrecorder aan, die met de elektro-schokgenerator was geïntegreerd. Deze bandrecorder speelde vooraf opgenomen opnames bij bepaalde schokniveaus af. Bij 135 volt begon het geschreeuw van pijn op de opnames. Bovendien bonsde de acteur op de muur die hem van de leraar scheidde. Als de spanning was opgelopen tot 300 volt bonsde de acteur opnieuw op de muur. Na het bonzen op de muur en het klagen over zijn hart, gaf de leerling geen verdere reactie op de vragen.