# data[].attributes.headline
Οδηγίες για τον κορωνοϊό

# data[].attributes.subject
Οδηγίες για τον κορωνοϊό

# data[].attributes.body
Για παιδιά και γονείς

# data[].attributes.attachment_link.title
Οδηγίες για παιδιά και γονείς_Παιδοψυχιατρικής Κλινικής_ΕΚΠΑ

# data[].attributes.headline
Εκπαιδευτική τηλεόραση

# data[].attributes.subject
Εκπαιδευτική τηλεόραση

# data[].attributes.body
Μαθαίνουμε στο σπίτι

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ - ΕΡΤflix

# data[].attributes.headline
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

# data[].attributes.subject
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

# data[].attributes.body
Παίζοντας με τις τέχνες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Γνωρίζεις ότι πολλά από τα παιχνίδια που παίζεις με τους φίλους σου παίζονταν και στην αρχαία Ελλάδα;

Κουδουνίστρες, κούκλες και μικρογραφίες αγγείων, παιχνίδια με ρόδες, ζωάκια από πηλό, αστράγαλοι, αλλά και ξύλινα αλογάκια, μπάλες και άλλα πολλά διασκέδαζαν τα παιδιά τις ώρες που έμεναν στο σπίτι.

Αγαπημένα παιχνίδια ήταν και τα ομαδικά, το κρυφτό, η τυφλόμυγα, τα αγαλματάκια ακούνητα, το κουτσό, αλλά και οι γρίφοι και τα αινίγματα. Μπορείς κι εσύ στον ελεύθερο χρόνο σου να παίξεις με τα αδέλφια σου ή και με τους φίλους σου ή και να φτιάξεις τα δικά σου παιχνίδια.

ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΡΩΜΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΑ;

Οι πιο παλιές γραπτές πηγές είναι τα αρχεία πάνω στις πήλινες πινακίδες της Γραμμικής Γραφής Β΄ από τα μυκηναϊκά χρόνια. Πρόκειται για καταλόγους, όπου αναφέρονται μόνο τα τρόφιμα εκείνα που αποτελούσαν προϊόντα ανταλλαγής ή και φορολόγησης, όπως το σιτάρι, το λάδι και άλλα. Το γεγονός ότι δεν αναφέρονται καθόλου τα λαχανικά, δεν σημαίνει ότι δεν έτρωγαν λαχανικά, αλλά ότι απλά δεν τα θεωρούσαν ανταλλάξιμο προϊόν.

Οι περισσότερες πληροφορίες για τον 8ο και 7ο αιώνα π.Χ. προέρχονται από τα Ομηρικά έπη. Τα τρόφιμα, ο τρόπος που τα παρασκεύαζαν αλλά και οι συνήθειες των ανθρώπων σχετικά με το φαγητό περιγράφονται με αρκετές λεπτομέρειες. Οι κωμωδίες του Αριστοφάνη που γράφτηκαν κατά τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. δίνουν με ζωντάνια τις συνήθειες εκείνης της εποχής γύρω από το φαγητό και το ποτό. Στις περιγραφές του Αριστοφάνη οφείλεται το γεγονός ότι ο μάγειρας γίνεται μια πολύ σημαντική μορφή στο θέατρο.

Η σημασία της σωστής διατροφής τονίζεται στα έργα του Ιπποκράτη, του πιο φημισμένου γιατρού του 5ου π.Χ. αιώνα, ενώ και στα φιλοσοφικά συγγράμματα του Πλάτωνα, με τις συχνές αναφορές στη σωστή δίαιτα, γίνεται φανερό πόσο πολύ η διατροφή επηρέαζε σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής στην αρχαία Ελλάδα. Ο Αθήναιος, παρόλο που έζησε στα τέλη του 2ου αρχές του 3ου μ.Χ. αιώνα, στο έργο του Δειπνοσοφιστές, γράφει για τις διατροφικές συνήθειες των κλασικών χρόνων (5ο και 4ο π.Χ. αιώνα), ενώ έχει διασώσει πολλές συνταγές, καθώς και ονόματα φημισμένων καλοφαγάδων.

Οι αρχαιολογικές πηγές που αφορούν στο φαγητό και στο ποτό είναι πολλές και ποικίλες. Αγγεία και σκεύη για την προετοιμασία του φαγητού, το σερβίρισμα και την αποθήκευση, όπως αγγεία, κύπελλα, πιάτα φαγητού, πιθάρια, χύτρες, σουρωτήρια, κουτάλες, μαχαίρια και άλλα. Απεικονίσεις με θέματα που σχετίζονται με την διατροφή, με αγαπημένες τροφές, φρούτα, ψάρια, κυνήγι, καθώς και καταστήματα κρεοπωλών, οπωροπωλών, αρτοποιών, μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες. Τις παραστάσεις αυτές βλέπουμε πάνω σε αγγεία, ιδιαίτερα από τον 6ο αιώνα π.Χ. και μετά, καθώς και σε ανάγλυφα και τοιχογραφίες από τα ελληνιστικά και τα ρωμαϊκά χρόνια.

Με τις ανασκαφές έρχονται στο φως και υπολείμματα τροφών, απανθρακωμένα συνήθως ή ό,τι απέμεινε από αυτά μέσα σε αγγεία. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα λεγόμενα απορρίμματα της κουζίνας, όπως οστά από ζώα και άλλα που μας δίνουν πολύτιμες πληροφορίες.

Τα τελευταία χρόνια η υποβρύχια αρχαιολογία έχει καθιερωθεί ως ιδιαίτερος κλάδος. Οι υποβρύχιες ανασκαφές συχνά ασχολούνται με τα ναυάγια που στην αρχαιότητα ήταν συχνά. Πολλά από τα είδη πρώτης ανάγκης και ιδιαίτερα τρόφιμα όπως το κρασί και το λάδι, μεταφέρονταν μέσω των θαλάσσιων δρόμων. Έτσι αμφορείς και πιθάρια, αγγεία δηλαδή που χρησίμευαν στη μεταφορά των αγαθών, είναι συχνά ευρήματα μέσα στα βυθισμένα καράβια. Από τις σφραγίδες στις λαβές τους κυρίως, οι αρχαιολόγοι μπορούν να συγκεντρώσουν πληροφορίες για τα δρομολόγια και τις εμπορικές ανταλλαγές ανάμεσα σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου.

Προϊόντα τέλος που αφήνουν κατάλοιπα, όπως κουκούτσια από ελιές ή σταφύλια για παράδειγμα, είναι και αυτά μάρτυρες των διατροφικών συνηθειών των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων.

ΑΓΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΥΗ ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΤΟ ΦΑΓΗΤΟ

Η κουζίνα στα σπίτια της αρχαίας Ελλάδας ονομαζόταν οπτάνιο, το μαγειρείο δηλαδή όπου μαγείρευαν το φαγητό. Συνήθως για κουζίνα και αποθήκη, επέλεγαν ένα σκιερό δωμάτιο, χωρίς υγρασία.

Σε κεντρικό σημείο του οπτανίου υπήρχε, στο δάπεδο, μία ορθογώνια ή τετράγωνη κατασκευή από πέτρες, η εστία. Στην εστία άναβαν φωτιά και μαγείρευαν το φαγητό.

Τα απαραίτητα κουζινικά σκεύη ήταν πολλά και ποικίλα και χρησίμευαν στην προετοιμασία, στο μαγείρεμα, στο σερβίρισμα ή την αποθήκευση του φαγητού. Έτσι, από την κουζίνα ενός σπιτιού δεν έλειπαν χύτρες, γουδιά, πινάκια (πιάτα), λεκάνες και σκάφες για το ζύμωμα, διάφορα ποτήρια, καθώς και εργαλεία, όπως μαχαίρια, κουτάλες (αρύταινες), πιρούνες (κρεάγρες) και άλλα.

Τα περισσότερα μαγειρικά σκεύη ήταν τοποθετημένα σε ράφια, ενώ κάποια μικρότερα αγγεία ήταν κρεμασμένα στον τοίχο. Το ίδιο έκαναν με τις τροφές και τα διάφορα βότανα και μυρωδικά. Τα τοποθετούσαν στα ράφια ή τα κρεμούσαν στον τοίχο. Στην κουζίνα χρησιμοποιούσαν το χειρόμυλο, με τον οποίο άλεθαν το σιτάρι για να έχουν αλεύρι, καθώς έφτιαχναν συχνά διάφορα αρτοπαρασκευάσματα.

Στο οπτάνιο επίσης υπήρχαν και τα γουδιά ή ιγδία για να τρίβουν μικρότερες ποσότητες καρπών. Εκτός από τα ράφια και την εστία, απαραίτητοι ήταν και οι ξύλινοι πάγκοι (τραπέζια) που χρησίμευαν στην προετοιμασία του φαγητού, καθώς και στην τοποθέτηση του φαγητού.

Η εικόνα της κουζίνας ενός αρχαίου σπιτιού δεν διαφέρει πάρα πολύ από τις σημερινές παραδοσιακές κουζίνες. Συνήθειες, όπως η τοποθέτηση τροφών και σκευών σε ράφια ή το κρέμασμά τους στον τοίχο ή ακόμα και στα δοκάρια της ξύλινης οροφής, έφτασε έως τις μέρες μας σε ορισμένες περιοχές.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Με αφορμή το υλικό για τη Διατροφή στην αρχαία Ελλάδα:

* Διάλεξε ένα από τα αντικείμενα του μουσείου, που είδες στις προηγούμενες σελίδες, φτιάξε τη δική σου ιστορία και εικονογράφησε την. Μπορείς αν θέλεις να την αφηγηθείς στην οικογένειά σου.
* Παρατήρησε τα διάφορα σκεύη της κουζίνας στο σπίτι και αντιστοίχισέ τα με τα αντικείμενα του μουσείου.
* Φτιάξε με τους γονείς σου το μενού μιας εβδομάδας και εφαρμόστε το.
* Με τη συνταγή για το μπισκότο φτιάξτε όλοι μαζί μπισκότα χρησιμοποιώντας υλικά που υπήρχαν και στην αρχαία Ελλάδα.
* Σχεδιάστε όλοι μαζί ερωτήσεις για ένα παιχνίδι γνώσεων τύπου trivial pursuit, παίρνοντας πληροφορίες από τα κείμενα που διαβάσατε και παίξτε όλη η οικογένεια.

ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Το παιχνίδι, διαχρονικά, έχει τη δική του θέση στην καθημερινή ζωή, τόσο των παιδιών όσο και των ενηλίκων. Πολλά από τα παιχνίδια που παίζονται σήμερα, όπως οι κούκλες, το γιο-γιο, η μπάλα, τα κότσια, η τυφλόμυγα, το κουτσό, το κρυφτό και τα αγάλματα, θυμίζουν πολύ τα παιχνίδια των αρχαίων· μόνο οι ονομασίες αλλάζουν.

Τα κείμενα των αρχαίων συγγραφέων, οι παραστάσεις των πήλινων αγγείων, τα ανάγλυφα και τα ειδώλια, καθώς και τα παιχνίδια που έχουν βρεθεί, αποτελούν πολύτιμες πηγές που μας επιτρέπουν να μάθουμε ποια ήταν τα αρχαία παιχνίδια και πώς παίζονταν, και να κατανοήσουμε την εκπαιδευτική και ψυχαγωγική τους αξία.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

Τα πρώτα παιχνίδια που συνδέονται με τη βρεφική ηλικία των παιδιών είναι, μεταξύ άλλων, οι κουδουνίστρες ή σείστρα και τα κουδουνάκια. Οι κουδουνίστρες, διαφορετικά πλαταγόνες ή πλαταγές, κατασκευάζονταν από πηλό ή μέταλλο, καμιά φορά και από ξύλο, και περιείχαν πετραδάκια ή σπόρους. Ο έντονος ήχος που έκαναν, ηρεμούσε και διασκέδαζε τα μωρά και, επιπλέον, οι αρχαίοι πίστευαν ότι μπορούσε να απομακρύνει τα κακά πνεύματα που παραμόνευαν γύρω από την κούνια των μωρών.

Ο Πολυδεύκης, Έλληνας ρήτορας και λεξικογράφος, γράφει τον 2ο αι. μ.Χ. ότι οι τροφοί με την κουδουνίστρα παρήγαν έναν ήχο μονότονο κι έτσι κατόρθωναν να ηρεμούν τα βρέφη (Ονομαστικόν, ΙΧ, 127).

Από πολύ μικρή ηλικία, τα παιδιά έπαιζαν και με άλλα αγαπημένα παιχνίδια, όπως οι συρίκτρες (σφυρίκτρες), τα αμαξάκια και τα πήλινα ομοιώματα ζώων. Μεγαλώνοντας σε ηλικία, τα παιδιά είχαν την ανάγκη της παρέας και των ομαδικών παιχνιδιών, καθώς η διαδικασία του παιχνιδιού ήταν και μία μορφή κοινωνικοποίησης για τα παιδιά. Τα παιδιά στα αρχαία χρόνια έπαιζαν επίσης με παιχνίδια, όπως ζωάκια, που ήταν κατασκευασμένα από διάφορα υλικά, όπως πηλό, ξύλο κ.ά.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΖΩΑΚΙ!

Το αλογάκι, που παίζουν και σήμερα τα παιδιά καβαλώντας ένα καλάμι, έχει και αυτό τις ρίζες του στα αρχαία χρόνια. Από τις φιλολογικές μαρτυρίες γνωρίζουμε ότι ονομαζόταν "κάλαμον επιβαίνειν". Το μόνο που χρειαζόταν ήταν ένα μακρύ κοντάρι ή καλάμι, ένα μικρό μαστίγιο και πολλή φαντασία.

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα ραβδί ή ένα ξύλο σκούπας. Μετάτρεψέ το σε αλογάκι, βάζοντας στην μία άκρη ένα αυτοσχέδιο κεφάλι αλόγου, ή σε αμαξάκι, βάζοντας μία ρόδα ή ένα άλλο αντικείμενο που να θυμίζει τροχό.
Οδηγίες

Aνάμεσα στα αγαπημένα παιχνίδια των κοριτσιών, οι κούκλες, οι πλαγγόνες ή νευρόσπαστα, είχαν ξεχωριστή θέση. Ήταν κατασκευασμένες από διάφορα υλικά, από πηλό, ξύλο, ύφασμα, ελεφαντοστό κ.ά. Οι περισσότερες πήλινες κούκλες που σώζονται μέχρι τις μέρες μας είναι αρθρωτές, με κινητά χέρια και πόδια, προσαρμοσμένα στο σώμα με σύρμα ή νήμα, έτσι ώστε να κινούνται ελεύθερα.

Αντίγραφα επίπλων, καρεκλίτσες, κρεβάτια, αλλά και μικρογραφίες αγγείων, παπούτσια και άλλα εξαρτήμα- τα έκαναν το παιχνίδι με τις κούκλες πιο διασκεδαστικό και συγχρόνως διδακτικό, μια και τα κορίτσια, παίζοντας, αντέγραφαν τον κόσμο των μεγάλων. Ο Παυσανίας στις περιηγήσεις του γράφει ότι "ανάμεσα στους θησαυρούς στο Ιερό της Ήρας στην Ολυμπία είδε και ένα κρεβατάκι, παιχνίδι της Ιπποδάμειας" (Παυ- σανίας, V, 20, II). Πολλά κοριτσίστικα παιχνίδια, κούκλες, μπάλες, αστράγαλοι, αλλά και άλλα αντικείμενα, συνυφασμένα με τα παιδικά χρόνια, έχουν βρεθεί σε Ιερά ως αφιερώματα από τα κορίτσια τις παραμονές του γάμου τους, όπως αναφέρεται και στο επίγραμμα της Τιμαρέτης στην Παλατινή Ανθολογία (VI, 280).

Χρησιμοποιώντας υλικά που υπάρχουν στο σπίτι μπορείς κι εσύ να φτιάξεις μία κούκλα. Τα υλικά που θα χρειαστείς είναι ύφασμα, βαμβάκι, κουμπιά, νήματακαι κλωστές, ξυλάκια, κόλλες και χρώματα. Κατασκεύασε μία χάρτινη κούκλα με κινητά χέρια και πόδια, τα οποία μπορείς να προσαρμόσεις στο υπόλοιπο σώμα με κλωστή ή δίκαρφα. Κόλλησε στις παλάμες και στα πέλματα κλωστή ή ξυλάκια, και παίξεμε τους φίλους σου θέατρο σκιών.

Ο αστραγαλισμός ή το "αστραγαλίζειν", τα παιχνίδια δηλαδή με τους αστραγάλους, ήταν από τα πιο αγαπημένα των παιδιών αλλά και των ενηλίκων. Η ονομασία του παιχνιδιού προέρχεται από τα κόκαλα των αρθρώσεων ανάμεσα στην κνήμη και στη φτέρνα διαφόρων ζώων, αλλά κυρίως προβάτων και κατσικιών.

Στην αρχαία Ελλάδα ο αστραγαλισμός ήταν κυρίως παιχνίδι για κορίτσια που παιζόταν με πολλούς τρόπους. Ο πιο συνηθισμένος ήταν να ρίχνουν τέσσερις αστραγάλους και να παρατηρούν την όψη που έδειχνε ο καθένας. Κάθε πλευρά του αστραγάλου είχε ιδιαίτερη σημασία και διαφορετική ονομασία, όπως κώος, χίος, ύπτιος, πρανής. Σημασία στο παιχνίδι είχε η πλευρά που ακουμπούσε στο έδαφος και η βαθμολογία ήταν ανάλογη.

Οι αστράγαλοι μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και σε άλλα παιχνίδια δεξιοτεχνίας που απευθύνονταν σε παιδιά μικρότερης ηλικίας, αλλά και σε τυχερά παιχνίδια, κυρίως από τα ρωμαϊκά χρόνια και εξής, όπου οι αστράγαλοι αντικαθιστούσαν τα ζάρια (τους κύβους). Στα παιχνίδια δεξιοτεχνίας οι αστράγαλοι μπορούσαν να αντικατασταθούν από βότσαλα, καρύδια ή αμύγδαλα. Από τα παιχνίδια δεξιοτεχνίας που έπαιζαν τα μικρότερα παιδιά τα πιο γνωστά είναι ο αρτιασμός, το "εις ώμιλλαν", η τρόπα και τα πεντέλιθα. Οι κανόνες τους έχουν καταγραφεί από τον Πολυδεύκη στο Ονομαστικόν.

Οδηγίες

Έχεις σκεφτεί ποτέ πως ντύνονταν οι άνθρωποι στην αρχαία Ελλάδα;
Τί φορούσαν οι άντρες; Οι γυναίκες; Τα παιδιά φορούσαν τα ίδια ρούχα με τους μεγάλους; Τα ρούχα τους τα αγόραζαν έτοιμα ή τα έφτιαχναν μόνοι τους;
Για να μάθεις για όλα τα παραπάνω αλλά και να φτιάξεις τα δικά σου ρούχα όπως στην αρχαία Ελλάδα "κατέβασε" το βιβλίο με τις πληροφορίες και τις δραστηριότητες.

Φτιάχνουμε κοσμήματα, κορδέλες, ζώνες, καπέλα και ενδύματα με απλά υλικά

Μήπως βαρεθήκατε να είστε κάθε μέρα ντυμένοι με φόρμες ή με τα ίδια ρούχα; Βρείτε στο σπίτι απλά υλικά και.. ντυθείτε όπως οι αρχαίοι Έλληνες.

Τι κοσμήματα φορούσαν

Οι γυναίκες συμπλήρωναν το ντύσιμό τους με κοσμήματα, όπως ενώτια, βραχιόλια, περιδέραια και δαχτυλίδια από χαλκό, άργυρο, χρυσό και άλλα υλικά. Τις ζεστές μέρες του χρόνου χρησιμοποιούσαν ριπίδια -βεντάλιες- για να κάνουν αέρα.

Τα κοσμήματά τους τα φύλαγαν μέσα σε κοσμηματοθήκες, τις λεγόμενες πυξίδες, ενώ τα αρώματά τους σε αρωματοδοχεία. Όπως και σήμερα, οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν καλλυντικά, όπως πούδρες, βαφές για τα μαλλιά κ.ά. που ονομάζονταν ψιμύθια. Τέλος, απαραίτητο εξάρτημα καλλωπισμού ήταν και οι χάλκινοι καθρέφτες.

Φτιάξε τα δικά σου κοσμήματα!

Για να φτιάξεις κοσμήματα θα χρειαστείς αλουμινόχαρτο, μακαρόνια ριγκατόνι και μακαρόνια φιογκάκια, χρωματιστά χαρτιά, χρωματιστές κλωστές και μαρκαδόρους.

Ένωσε τα ριγκατόνι ή τα φιογκάκια με μία χρωματιστή κλωστή και φτιάξε ένα κολιέ ή βραχιόλι. Αν θες, μπορείς να χρωματίσεις τα ζυμαρικά με μαρκαδόρους.

Πάρε μικρά κομμάτια από αλουμινόχαρτο και με τα χέρια σου κάνε διάφορα σχήματα. Στη συνέχεια δέσε τα κομμάτια με μία κλωστή και φτιάξε ένα κολιέ ή βραχιόλι. Κόψε χρωματιστά χαρτιά ή χαρτόνια σε διάφορα σχήματα που σου αρέσουν, όπως λωρίδες, τρίγωνα, τετράγωνα και άλλα. Στο κάθε κομμάτι άνοιξε με το μολύβι σου μία τρύπα και ένωσε όλα τα κομμάτια με κλωστή δημιουργώντας ένα κόσμημα.

Άνδρες και γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα χτένιζαν και στόλιζαν τα μαλλιά τους με διάφορους τρόπους. Οι άνδρες φορούσαν ταινίες και οι γυναίκες ταινίες, αλλά και διάφορους κεφαλόδεσμους. Όταν έβγαιναν από το σπίτι, για να μην καούν από τον ήλιο, φορούσαν καπέλα, τα σκιάδια όπως τα έλεγαν.

Βρείτε στο σπίτι κορδέλες, κορδόνια από παπούτσια, φουλάρια ή μαντήλια. Μπορείτε ακόμα και να κόψετε κορδέλες από λευκά ή χρωματιστά χαρτιά. Δέστε τα στο κεφάλι σας, όπως οι αρχαίοι Έλληνες.

Φτιάχνουμε μόνοι μας τα ενδύματα και ντυνόμαστε!

Για να ντυθείτε χρειαστείτε ένα κομμάτι ύφασμα, τετράγωνο ή ορθογώνιο, κορδέλα για ζώνη και παραμάνες. Το ύφασμα θα μπορούσε να είναι και ένα σεντόνι. Τυλίξτε το ύφασμα γύρω από το σώμα σας και με την κορδέλα και τις παραμάνες διαμορφώστε τον αγαπημένο σας τύπο ενδύματος, ανδρικό ή γυναικείο. Πάνω από το ένδυμα τυλιχτείτε με ένα ιμάτιο χρησιμοποιώντας ένα στενό κομμάτι από ύφασμα, όπως ένα φουλάρι ή ένα κασκόλ.

* Ένας μόνο τύπος ενδύματος έχει κουμπιά, ο γυναικείος και ο ανδρικός χιτώνας ή χιτωνίσκος και είναι ραμμένος στη μία πλευρά. Αν θέλετε να φτιάξετε χιτώνα ζητήστε τη βοήθεια ενός ενήλικα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Παίζοντας στο σπίτι!

# data[].attributes.attachment_link.description
Οι πιο παλιές γραπτές πηγές είναι τα αρχεία πάνω στις πήλινες πινακίδες της Γραμμικής Γραφής Β΄ από τα μυκηναϊκά χρόνια. Πρόκειται για καταλόγους, όπου αναφέρονται μόνο τα τρόφιμα εκείνα που αποτελούσαν προϊόντα ανταλλαγής ή και φορολόγησης, όπως το σιτάρι, το λάδι και άλλα.

# data[].attributes.headline
Φιλαναγνωσία

# data[].attributes.subject
Φιλαναγνωσία

# data[].attributes.body
Δραστηριότητες φιλαναγνωσίας

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Μάνος Κοντολέων μας αφηγείται ένα χειμωνιάτικο παραμύθι με τίτλο "Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει" από τη συλλογή Έξι φίλοι και ένα δώρο, Εκδόσεις Πατάκη, 2007.
Η εικονογράφηση είναι της Λίλας Καλογερή.

# data[].attributes.attachment_link.title
Μικρός Αναγνώστης

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Μάνος Κοντολέων μας αφηγείται ένα χειμωνιάτικο παραμύθι με τίτλο "Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει" από τη συλλογή Έξι φίλοι και ένα δώρο, Εκδόσεις Πατάκη, 2007. Η εικονογράφηση είναι της Λίλας Καλογερή.

# data[].attributes.headline
Κινηματογράφος

# data[].attributes.subject
Κινηματογράφος

# data[].attributes.body
Ταινία για παιδιά

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δήλος TV Κινηματογράφος

# data[].attributes.attachment_link.title
Το παιδί και η αλεπού (2007)