# data[].attributes.headline
Ειρηνη Μουργκα

# data[].attributes.subject
Ειρηνη Μουργκα

# data[].attributes.body
Μπαίνει ένας γάιδαρος σε ένα φούρνο και λέει στον φούρναρη:
- Δύο φραντζόλες ψωμί.
Τον κοιτάζει έκπληκτος ο φούρναρης. Νευριασμένος ο γάιδαρος λέει:
- Τι συμβαίνει ρε μάγκα; Τρέχει τίποτε;
- Ε, όχι κύριε, τίποτε, λέει σαστισμένος ο φούρναρης και δίνει το ψωμί.
Δεν πέρασαν δύο λεπτά και ξαναμπαίνει ο γάιδαρος:
- Ρε φίλε, λέει, δεν μου δίνεις και μία σακούλα, γιατί είμαι με το μηχανάκι;

# data[].attributes.headline
Ειρηνη Μουργκα

# data[].attributes.subject
Ειρηνη Μουργκα

# data[].attributes.body
Το ψωμί (αρχ. άρτος) είναι βασικό είδος τροφίμου με ιδιαίτερη θρεπτική αξία. Ανήκει στην παραδοσιακή διατροφή, ιδιαίτερα αυτής των φτωχών. Το ψωμί είναι η βασική τροφή στην Ευρώπη, αλλά και στους πολιτισμούς της Αμερικής, της Μέσης Ανατολής (όπου έχει σχήμα πίτας) και της Βόρειας Αφρικής, σε αντίθεση με την ανατολική Ασία, όπου η βασική τροφή είναι το ρύζι. Γνωστό και ως «η ουσία της ζωής», το ψωμί παρασκευάζεται εδώ και 30.000 χρόνια. Θεωρείται η πλέον πλήρης και φτηνή τροφή και θεωρείται βασικό βοηθητικό τρόφιμο σε περιόδους ακραίας διατροφικής ένδειας.

# data[].attributes.headline
Ειρηνη Μουργκα

# data[].attributes.subject
Ειρηνη Μουργκα

# data[].attributes.body
Και υγιεινοο!

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

Τι χρειαζόμαστε:

ΦΥΛΛΟ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ:

20 γρ αλεύρι για όλες της χρήσεις

50 γρ ζάχαρης

1 ασπράδι μεγάλου αυγού

80 ml γάλα

18 γρ σκόνη κακάο

15 γρ βούτυρο

μια πρέζα αλάτι

μια χούφτα ψιλλοκομμένα καρύδια

ΙΑ ΤΗΝ ΖΥΜΗ

270 γρ αλεύρι για ψωμί

30 γρ αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

8 γρ ξερή μαγιά ή 25 γρ νωπή μαγιά

15 γρ γάλα σε σκόνη ή 15ml γάλα εβαπορέ

70 γρ ζάχαρη

4-5 γρ αλάτι (3/4 κουταλάκι του γλυκού)

125 γρ φρέσκο γάλα χλιαρό

1 κρόκο μεγάλου αυγού

75 γρ χτυπημένη κρέμα γάλακτος

λίγο γάλα για το άλειμα στο τέλος και καστανή ζάχαρη

Στα γρήγορα Κατηγορία: Γλυκά ψωμάκια ,Ψωμί.. εμπλουτισμένο!Μέθοδος: ΦούρνουΔιατροφή: ΧορτοφαγικήΔυσκολία: Με φωτοΠεριέχει: Βούτυρο , Αβγά , Γάλα ,Σοκολάτα , Ξηρούς καρπούςΦτιάχνει: 1 ψωμάκιΟι φίλοι λένε Κόστος:    (1 ψήφοι)Βαθμός δυσκολίας:    (1 ψήφοι)Προετοιμασία: 60'(1 ψήφοι)Mαγείρεμα: 45'(1 ψήφοι)
1) ΦΥΛΛΟ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ: Ανακατεύουμε σε ένα μπολάκι τη ζάχαρη και το αλεύρι στο ασπράδι μέχρι να γίνει λείο σαν κρέμα. 2) Τοποθετούμε το γάλα σε μια κατσαρόλα και βάζουμε στη φωτιά μέχρι σιγοβράζει. Προσθέτουμε το κακάο -σκόνη στο γάλα και ανακατεύουμε μέχρι να λειώσει. Προσθέτουμε το μείγμα ασπράδιού στο μείγμα κακάο - γάλα και ανακατεύουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι το μείγμα να πήξει και να γίνει παχύ Προσθέτουμε και το βούτυρο και ανακατεύουμε μέχρι ενσωματωθούν.Αφού κρυώσει λίγο ρίχνουμε και τα καρύδια μας. Αφήνουμε να κρυώσει. 3) Τοποθετούμε σε μια μεμβράνη τροφίμων και το απλώνουμε σε σχήμα τετράγωνο (περίπου 14cm x 14 εκατοστά). Διατηρούμε στο ψυγείο πριν τη χρήση. 4) ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΥΜΗ: Βάζουμε όλα τα υλικά στον αρτοπαρασκευαστή. Επιλέγουμε το πρόγραμμα για ζύμες και αφήνουμε να φουσκώσει περίπου 1 ώρα και 30 λεπτά, μια αφράτη και μαλακή ζύμη. Αν το κάνουμε με το χέρι, κοσκινίζουμε το αλεύρι και διαλύουμε την μαγια στο χλιαρό γάλα, κάνουμε μια λακούβα και προσθέτουμε την διαλυμένη μαγιά, τον κρόκο αυγού, την ελαφρά χτυπημένη κρέμα γάλακτος, την ζάχαρη ,το αλάτι και ζυμώνουμε. Θέλουμε μια ζύμη μαλακιά και αφράτη που να μην κολλάει στα χέρια μας. Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε να φουσκώσει για μια 1 με 2 ώρες μακριά απο ρεύματα. 5) Βγάζουμε την ζύμη και την πατάμε λίγο. Ανοίγουμε τη ζύμη σε μια ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια εργασίας από το κέντρο προς τις άκρες για να σχηματίζουμε ένα παραλληλόγραμμο (περίπου 45 x 20cm). Bάζουμε το φύλλο σοκολάτας και αφήνουμε κενό στη ζύμη έτσι ώστε να μην βγεί έξω η σοκολάτα. 6) Διπλώνουμε την ζύμη 7) 3 φορές

8) και την ανοίγουμε σε παραληλόγραμμο με τον πλάστη με προσοχή μην μας βγεί η σοκολάτα μας. 9) Επαναλάμβανουμε το παραπάνω βήμα εαν θέλουμε για καλύτερο αποτέλεσμα τρεις φορές, αφηνοντας το για 30 λεπτα καλυμμένο με διαφάνεια να μην ξεραθεί στο φυγείο. 10) Τέλος ανοίγουμε τη ζύμη μας πάλι σε χοντρό φύλλο 15 εκατ x 30 εκατ. Κάνουμε μια τομή στη μέση, αφήνοντας 2 εκατ περίπου άκοπη και πλέκουμε κοτσίδα. 11) Τοποθετούμε την πλεγμένη ζύμη -καρβέλι σε φόρμα με λαδόκολλα και αφήνουμε τήν ζύμη σκεπασμένη μέχρι το ζυμάρι μας να φουσκώσει για περίπου 1 ώρα. Μετά το περνάμε με γάλα και πασπαλίζουμε με καστανή ζάχαρη.12) Προθερμαίνετε το φούρνο στους 200 βαθμούς και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 35-40 λεπτά. Αφαιρούμε από το φούρνο και περιμένουμε το ψωμί να κρυώσει πριν το κοψουμε

.
ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΓΕς ΤΙΣ ΠΑΡΕΑΣ

# data[].attributes.headline
ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ ΛΟΥΜΠΗ

# data[].attributes.subject
ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ ΛΟΥΜΠΗ

# data[].attributes.headline
ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ ΛΟΥΜΠΗ

# data[].attributes.subject
ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ ΛΟΥΜΠΗ

# data[].attributes.headline
Ευα Ντικουλη

# data[].attributes.subject
Ευα Ντικουλη

# data[].attributes.body
ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΨΩΜΙ

Το έθιμο της κουλούρας  Όταν οι νύφες φεύγουν από το σπίτι τους για την εκκλησία σπάνε ψηλά στο κεφάλι τους μία κουλούρα σε τέσσερα κομμάτια, αφού την έχουν χαράξει σε σχήμα σταυρού. Τα δύο κομμάτια με το δεξί χέρι τα πετάνε μπροστά  και με το αριστερό τα άλλα δύο πίσω. Αυτό το κάνουν για να έχουν καλή τύχη. Το ίδιο κάνουν μετά την εκκλησία στο σπίτι της νύφης. Την κουλούρα την ζυμώνουν φίλες της νύφης των οποίων ζούνε και οι δύο γονείς.   Στα Στεφανινά Θεσσαλονίκης  Τα έθιμα του γάμου ξεκινούν από την Τετάρτη με τα «Προζύμια» φτιάχνοντας προζύμι στο σπίτι του γαμπρού για την παρασκευή ψωμιού για το γάμο. Μετά ακολουθεί το αλεύρωμα, κι ο καθένας προσπαθεί να αλείψει με ζυμάρι και αλεύρι τον άλλο.  Την άλλη μέρα μαζεύονται τα παλικάρια του χωριού, φίλοι του γαμπρού και της νύφης και πηγαίνουν με τα ζώα στο δάσος, για να φέρουν ξύλα για το ψήσιμο του ψωμιού και των φαγητών του γάμου.
Καλούν την πεθερά να ευχηθεί στο ζευγάρι:   έβγα πεθερά στη σκάλα
με το μέλι με το γάλα
ρίξε ρύζι να ριζώσει
ρίξε στάρι να στεριώσει
Γαμήλια έθιμα της Ίμβρου (τα ψωμιά του γάμου)  Το πρωί της Πέμπτης, τρεις δηλαδή μέρες πριν από την Κυριακή του γάμου, στο σπίτι του γαμπρού και τής νύφης συγκεντρώνονται γυναίκες από το συγγενικό τους περιβάλλον και «κουσκ’νίζ’ τ’ αλεύρια», ετοιμάζουν δηλαδή το αλεύρι για τα ψωμιά του γάμου.  Την άλλη μέρα τόσο στο σπίτι του γαμπρού, όσο και τής νύφης συγκεντρώνονται κορίτσια αμφιθαλή και ετοιμάζουν τα απαραίτητα για το γάμο ψωμιά και γλυκά. Άλλα ετοιμάζουν τα «‘μυγδαλουτά», άλλα τα «παντεσπάνια» και άλλα «ζ’μών’ τα ψουμιά».  Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί, ότι μαζί με τα άλλα ψωμιά ζυμώνουν και ένα ειδικό γλυκό ψωμί, πού, όπως θα δούμε πιο κάτω, το λένε «κλιφτουψώμ’». Παρασκευάζεται από αλεύρι, ζάχαρη, βούτυρο, αυγά και σόδα.  Όταν ετοιμάσουν όλα τα απαραίτητα ψωμιά και γλυκά, ανάβουν το φούρνο για να τα ψήσουν. Πρώτα πρώτα ψήνουν τις «φουρνόπ’τις». Οι «φουρνόπ’τις» παρασκευάζονται από το ίδιο ζυμάρι πού παρασκευάζονται και τα άλλα ψωμιά του γάμου. Είναι όμως πολύ λεπτές και γι’ αυτό ψήνονται πολύ γρήγορα, σε 2-3 λεπτά τής ώρας. Αυτός ακριβώς είναι ό λόγος πού στο χωριό Σχοινούδι τις λένε «γουργόπ’τις», επειδή δηλαδή ψήνονται γοργά, πάρα πολύ γρήγορα. Στο χωριό Άγιοι Θεόδωροι, ιδιαίτερη πατρίδα του Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής κ.κ. Ιακώβου, τις λένε «ζιστουψώμ’», επειδή τις τρώνε πολύ ζεστές, μόλις τις βγάλουν από το φούρνο. Αφού βγάλουν τις «φουρνόπ’τις» από το φούρνο, κόβουν την κάθε μια σταυρωτά σε τέσσερα κομμάτια, τα αλείφουν από πάνω με μέλι και μετά στέλνουν ένα κομμάτι σε κάθε οικογένεια πού θέλουν να καλέσουν στο γάμο.  Αποτελεί δηλαδή το μοίρασμα των κομματιών από τις «φουρνόπ’τις» ένα είδος γενικού καλέσματος στο γάμο

Της Παναγιάς η πιτούδα.
Όταν γεννιέται ένα παιδί την επόμενη μέρα η γιαγιά του σπιτιού φτιάχνει μια πίτα (ψωμί). Αυτή την πίτα μαζί με ένα κουπάκι ζάχαρη τη βάζει πάνω στο τραπέζι, έπειτα φωνάζει τον παπά να διαβάσει την ευχή στη λεχώνα και στο μωρό.
Μετά η πιο ηλικιωμένη κυρία παίρνει την πίτα και την σπάζει πάνω στο κεφαλή της λεχώνας λέγοντας διάφορες ευχές. Έπειτα την σπάζει σε μικρότερα κομμάτια βουτώντας τα στη ζάχαρη και τα μοιράζει σε όλους τους παρευρισκομένους η οποίοι δίνουν τις ευχές τους στο νεογέννητο και στη λεχώνα. Φεύγοντας από το σπίτι του νεογέννητου όλοι αφήνουν κλωστίτσες από τα ρούχα τους, ώστε σε περίπτωση που το ματιάσουν, η μάνα του μωρού να το καπνίσει καίγοντας τις κλωστίτσες.
Όταν ο παπάς διαβάζει την ευχή για την λεχώνα και το παιδί ευλογεί και μια κούπα νερό και ένα μάτσο βασιλικό. Η λεχώνα για σαράντα μέρες ραντίζει το δωμάτιο, το παιδί της, τον εαυτό της και όποιον μπαίνει βράδυ στο δωμάτιο με το παιδί . Όλα αυτά για να έχει το παιδί υγεία και την ευχή της παναγιάς.

Περπατόπιτα   Όταν αρχίζει να περπατά το παιδί η μάνα κάνει περπατόπιτες … Μία ολόκληρη πηγαίνει στην νονά και επίσης από μία ολόκληρη πηγαίνει στις γιαγιάδες του παιδιού.          Η νονά είναι υπΟχρεωμένη να πάρει τα πρώ -  τα παπούτσια στο παιδί , ενώ η γιαγιά και ο παππούς  δίνουν ένα δώρο στο παιδί όπως επίσης του δίνουν και κέρματα ,.με τα οποία του εύχονται “σιδερένια πουδαρούδια.
Τις υπόλοιπες πίτες που κάνει η μητέρα τις κόβει σε κομμάτια και τις μοιράζει σε συγγενείς και φίλους επάνω σε ένα δίσκο. Ο καθένας για να πάρει το κομμάτι του πρέπει να τρέξει , για να τρέχει και το παιδί και όλοι δίνουν του κέρματα και του εύχονται “σιδερένια ποδαρούδια.   Στη συνέχεια βάζουν πάνω σε ένα τραπέζι διάφορα αντικείμενα που αντιπροσωπεύουν επαγγέλματα π.χ. χτένα= κομμώτρια, λεφτά= πλούσιος, λαχανικά= κηπουρός κ.α. κάνουν τρεις φορές το σταυρό στην πίτα και η μάνα κρατώντας το χέρι του παιδιού κρατάει το μαχαίρι και σταυρώνει τρεις φορές την πίτα.  Μετά την κόβει σε κομματάκια και όλοι περιμένουν να δουν τι θα πάρει το παιδί στα χέρια του .Πιστεύουν ότι το αντικείμενο που θα πάρει από το τραπέζι θα είναι το επάγγελμα του. Αυτό το έθιμο διατηρείται και σήμερα σε πολλές οικογένειες.
Καθαρά  Δευτέρα  Η Καθαρά Δευτέρα είναι το τέλος των Απόκρεω και η πρώτη μέρα της Σαρακοστής. Ονομάζεται έτσι, γιατί οι χριστιανοί «καθαρίζονται ψυχικά», μια και σταματάνε κάθε κρεάτινο φαγητό και αρχίζουν τη νηστεία που διαρκεί σαράντα μέρες, όσες και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο. Η καθιέρωση της λαγάνας, που θυμίζει τα «άζυμα» της Παλαιάς Διαθήκης, επιτείνει την έννοια της νηστείας εκείνης της ημέρας.  Κάθε  τόπος πέρα  των κοινών εθίμων, έχει και τα δικά του ξεχωριστά έθιμα. Τα κοινά έθιμα είναι το άζυμο ψωμί δηλαδή η λαγάνα, και τα λογιών νηστίσιμα φαγώσιμα.  Στην περιοχή της Αμαλιάδας οι νοικοκυρές ζύμωναν ψωμί «λιζό», την μπουγάτσα.  Οι Αγραπιδοχωρήτες που εγκαταστάθηκαν στην Ηλεία φτιάχναν και τα αλμυροκούλουρα. Οι κοπέλες, αν με το μακαρόνι της Τυρινής δεν έβλεπαν στον ύπνο τους ποιον θα πάρουν για άνδρα, τότε την Καθαρά Δευτέρα έτρωγαν αλμυροκούλουρα, και δεν έπιναν καθόλου νερό, για να πάει ο μέλλον σύζυγός  τους στο όνειρό τους, να τους δώσει νερό να ξεδιψάσουν. Έλεγαν: «Τρώνε την αλμυροκουλούρα, για να δούνε ποιόν θα πάρουνε». Το έθιμο αυτό υπάρχει σε πολλές περιοχές.  Αλλού την παραμονή της Καθαράς Δευτέρας οι γυναίκες έβγαζαν βορβούς. Πρόσεχαν ο πρώτος να είναι ο μεγαλύτερος, που τον τοποθετούσαν με τα φύλλα του το πρωί της Καθαράς Δευτέρας στην πόρτα του σπιτιού. Το βράδυ τον έβγαζαν στη μαλάθα του ψωμιού μέχρι το Πάσχα, για να είναι φτούρια το ψωμί του σπιτιού.
ΜνημόσυνοΣτο θάνατο, «το συχώριο» είναι, για τους φίλους και γνωστούς, ένα ψωμάκι ζυμωμένο με γλυκάνισο για να γλυκάνει την απώλεια, και, για τους συγγενείς, ψωμί ζυμωτό συνοδευμένο με κόκκινο κρασί, στο τραπέζι της παρηγοριάς.
Οι Πόντιοι, αμέσως μετά την ταφή, βάζουν επάνω στον τάφο λαγάνες με ελιές ή παξιμάδια με κρασί και προσφέρουν σε όλους όσοι παρευρίσκονται στην ταφή.

# data[].attributes.headline
Ευα Ντικουλη 

# data[].attributes.subject
Ευα Ντικουλη 

# data[].attributes.body
ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΨΩΜΙ

-  Όταν κομμάτι ψωμιού πέσει κάτω από τον τραπέζι την ώρα του φαγητού και δεν το δεις και ζητήσεις άλλο, τότε κάποιος από την οικογένεια πεινάει.
-  Όταν αφήνεις την τελευταία σου μπουκιά στο τραπέζι, αφήνεις όλη τη δύναμή σου.
-  Το καρβέλι δεν πρέπει να είναι ανάποδα στο τραπέζι, έρχονται αναποδιές.
- Αν μια κοπέλα πλάθει καλά ψωμιά, στρογγυλά και όμορφα, όμορφο θα είναι το ριζικό της. Αν μια κοπέλα αργεί να πιάσει προζύμι, αργεί να παντρευτεί .- Όταν πρόκειται να αρχίσει το ζύμωμα του ψωμιού, πρώτα σταυρώνεται το ζυμάρι.- Η κομμένη όψη του ψωμιού βλέπει πάντα προς το κέντρο του τραπεζιού.- Αν πέσει κάτω κομμάτι ψωμιού, το φιλούν και το βάζουν πάλι στο τραπέζι.- Επειδή η νύχτα θεωρείται η ώρα των κακών πνευμάτων, το τραπεζομάντιλο με τα  ψίχουλα του βραδινού φαγητού τινάζεται πάντα την άλλη ημέρα.- Τα ψίχουλα πετιούνται στον κήπο, για να τα φάνε τα πουλιά.-Τα ξερά κομμάτια μουλιάζουν στο νερό και τα τρώνε οι κότες.-Τίποτα δεν πρέπει να πεταχτεί από το ψωμί, γιατί σημαίνει ζωή για το σπίτι.-Η στείρα γυναίκα κάνει παιδί αν φάει μια μικρή πίτα από φούρνο καινούριο που α-  νάβει για πρώτη φορά. Σ’ αυτή την πρόληψη ο φούρνος αντιστοιχεί στη μητέρα,  το  γλύκισμα στο βρέφος, η φωτιά στην εγκυμοσύνη και το πρώτο άναμμα στη  γυναίκα που θα κυοφορήσει πρώτη φορά.

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ<

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

Το ψωμί είναι στο τραπέζι
το νερό είναι στο σταμνί
το σταμνί στο σκαλοπάτι
δώσε του ληστή να πιει

Το ψωμί είναι στο τραπέζι
το νερό είναι στο σταμνί
το σταμνί στο σκαλοπάτι
δώσε του Χριστού να πιει

Δώσε μάνα του διαβάτη
του Χριστού και του ληστή
δώσε μάνα να χορτάσει
δωσ’ του αγάπη μου να πιει
ΑΠΟ

ΣΤΙΧΟΙ \ΠΟΙΗΜΑΤΑ \ΜΕΤΕΦΡΑΣΕΙΣ

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.body
Τραγούδια

ΑΙΣΑΡΙΑΝΗ

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Το απομεσήμερο

έμοιαζε να στέκει

σαν αμάξι γέρικο

στην ανηφοριά.

Κάθε απομεσήμερο

στο κρυφό μας στέκι

πίσω απ’ το μαγέρικο

του Δεληβοριά.

Κι όλα μοιάζαν ουρανός

και ψωμί σπιτίσιο

όλα μοιάζαν ουρανός

και γλυκό γλυκό ψωμί.

Τάχα, τι να ζήλεψαν

στα χλωρά σου μάτια

που γιομάν τ’ απόβραδο

γλύκα πρωινή;

Κι ήρθαν και βασίλεψαν

τα βαθιά σου μάτια

κάποιο Σαββατόβραδο

στην Καισαριανή.

Κι όλα γίναν κεραυνός

πελαγίσα αλμύρα.

Κι όλα γίναν κεραυνός

και πικρό πικρό ψωμί.

ΑΓΑΠΗ

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης

Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας

Αγάπη του ψωμιού και της φωτιάς

αγάπη της αρμύρας
ρεκλάμες θα μας πνίξουν κι αδειανά

κονσερβοκούτια μπύρας

Πού να σε ταξιδέψω
γυαλιά και λαμαρίνες

γεμίσανε τα χρόνια

με εκτελεσμένους μήνες

Αγάπη του ψωμιού και της βροχής

αγάπη στα μπαλκόνια

στην άσφαλτο τα αίματα θα δεις

και πλαστικά μπιτόνια

Πού να σε ταξιδέψω

γυαλιά και λαμαρίνες

γεμίσανε τα χρόνια

με εκτελεσμένους μήνες

# data[].attributes.headline
Φανή Νούση:)

# data[].attributes.subject
Φανή Νούση:)

# data[].attributes.body
Παροιμίες για το ψωμί

Ένα τρόφιμο που αγγίζει -ή τουλάχιστον άγγιζε- όλες σχεδόν τις πλευρές της καθημερινής ζωής ενός λαού, που, ως κύρια τροφή, σχεδόν καθόριζε την επιβίωση των ανθρώπων, πώς θα μπορούσε να μείνει έξω από τη λαϊκή σοφία και τις παροιμίες; Διαβάστε πιο κάτω μερικές μόνον από τις εκατοντάδες παροιμίες ή εκφράσεις που η λαϊκή σοφία έχει καθιερώσει για να περιγράψει καθημερινές καταστάσεις:

Βγάζει από κρύο φούρνο ζεστό ψωμί. (Όταν κάποιος είναι ικανός).

Για να ζυμώσεις το πρωί, αποβραδίς κοσκίνισε. (Όταν κάτι χρειάζεται προετοιμασία).

Φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι. (Δείχνει δεσμούς δυνατής φιλίας).

Αυτό είναι ψωμοτύρι για μένα. (Εύκολη δουλειά).

Ψωμί μη λείψει σπίτι μας και φούρνος να μη καπνίσει. (Λαϊκή Ευχή).

Μα το ψωμί που τρώω. (Ο καθημερινός άνθρωπος το σέβεται και ορκίζεται σ' αυτό).

Της προκομμένης το ψωμί γρήγορα ανεβαίνει. (Υπόδειξη ικανότητας σε μια εργασία).

Δεν έχει ψωμί να φάει, (αν είναι κάποιος φτωχός).

Για ένα κομμάτι ψωμί (όταν ξεπουλά κανείς την περιουσία του).

Ψωμοζήτης (είναι κάποιος που ζητιανεύει).

Λίγα τα ψωμιά του, λίγα τα καρβέλια του (για κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο θανάτου).

Φάγανε ψωμί και αλάτι (είναι η φράση που χαρακτηρίζει μία πολύχρονη και σταθερή φιλία).

Εγώ ειμί ο άρτος της ζωής (Από τη Βίβλο).

Αυτή η δουλειά έχει πολύ ψωμί (η δουλειά αυτή είναι σίγουρη ή αποφέρει μεγάλα κέρδη).

Βγάζω το ψωμί μου (κερδίζω τα απαραίτητα).

Δουλεύει για το ψωμί του (δουλεύει για τα απολύτως αναγκαία).

Εμείς ψωμί δεν έχουμε κι η γάτα πίτα σέρνει (Όταν κάποιοι δεν έχουν τα στοιχειώδη και άλλοι έχουν περισσευούμενα).

Η βιάση ψήνει το ψωμί, μα δεν το καλοψήνει (Όταν κάνεις κάτι με βιασύνη, πιθανόν να κάνεις λάθος).

Θα φάει πολλά ψωμιά ακόμη (θα γνωρίσει ή θα βιώσει πολλά).

Λίγα είναι τα ψωμιά του ή έφαγε τα ψωμιά του (δεν θα ζήσει για πολύ ακόμη).

Νηστεύει ο δούλος του Θεού, γιατί ψωμί δεν έχει (λέγεται ως δικαιολογία σε περιπτώσεις αδυναμίας οικονομικής).

Όταν κοιμάται ο γιόκας μου ψωμί δε μας γυρεύει (αποφυγή δύσκολων καταστάσεων).

Το έδωσε για ένα κομμάτι ψωμί (πούλησε κάτι πολύ φτηνά, με μικρό αντάλλαγμα).

Ψωμί δεν έχουμε, ραπανάκια για την όρεξη (δεν έχουμε τα βασικά και ζητάμε τα μη απαραίτητα).

Ψωμί δεν είχαμε, τυρί μας ήρθε (για απρόσμενη βοήθεια).

# data[].attributes.headline
ΜΑΡΙΛΙΑ ΜΠΛΕΤΣΑ

# data[].attributes.subject
ΜΑΡΙΛΙΑ ΜΠΛΕΤΣΑ

# data[].attributes.body
Tο ψωμί, παρεξηγημένο από πολλούς, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες τροφές του ανθρώπου. Oι περισσότεροι το αποφεύγουμε για να μην παχύνουμε, αλλά και γιατί θεωρούμε ότι μας προσφέρει «κενές» θερμίδες. Tο ψωμί όμως είναι ωφέλιμο. Διαβάστε, λοιπόν, τι κερδίζουμε όταν απολαμβάνουμε το ψωμί μας, πότε πρέπει να το περιορίσουμε, αλλά και ποιο είδος ψωμιού πρέπει να προτιμάμε όταν ακολουθούμε κάποια δίαιτα αδυνατίσματος ή αντιμετωπίζουμε συγκεκριμένα προβλήματα υγείας. Γνωρίστε, ακόμη, όλους τους μύθους που έχουν καλλιεργηθεί κατά καιρούς γύρω από αυτό το τρόφιμο και μάθετε ποια θρεπτικά συστατικά μάς παρέχει το κάθε είδος ψωμιού.

Tα θετικά από την κατανάλωσή του
•Tο ψωμί είναι ένα από τα βασικότερα στοιχεία της διατροφής μας. Bρίσκεται εξάλλου στη βάση της πυραμίδας της μεσογειακής διατροφής, μαζί με άλλα αμυλούχα προϊόντα.
•Παρέχει στον οργανισμό ενέργεια, φυτικές ίνες, βιταμίνες του συμπλέγματος B και ειδικά φυλλικό οξύ, πρωτεΐνες και σίδηρο, συστατικά απαραίτητα για τις λειτουργίες του οργανισμού μας.
•Υπάρχουν πολλά είδη ψωμιού στην αγορά. Προτιμήστε το ψωμί ολικής αλέσεως γιατί προσφέρει περισσότερες φυσικές βιταμίνες και φυτικές ίνες, αλλά και γιατί είναι χρήσιμο στην αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, όπως η δυσκοιλιότητα, οι καρδιαγγειακές δυσλειτουργίες και η υπερχοληστεριναιμία. O λόγος είναι κυρίως οι φυτικές ίνες που περιέχει. Σύμφωνα με έρευνες, το μαύρο ψωμί ίσως συμβάλλει στην προστασία του παχέος εντέρου από καρκίνο. Aκόμη, το συνιστούν οι διαιτολόγοι σε άτομα που ακολουθούν δίαιτα για απώλεια βάρους, γιατί χάρη στις φυτικές ίνες που περιέχει, προκαλεί αίσθημα κορεσμού, με αποτέλεσμα να χορταίνουμε εύκολα.

# data[].attributes.headline
ΜΑΡΙΛΙΑ ΜΠΛΕΤΣΑ

# data[].attributes.subject
ΜΑΡΙΛΙΑ ΜΠΛΕΤΣΑ

# data[].attributes.body
Ένα από τα βασικά συστατικά του πρωινού μπορεί να είναι το ψωμί. Είναι βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και θα πρέπει να καταναλώνεται καθημερινά μαζί με άλλα δημητριακά. Το ψωμί περιέχει υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, ανόργανα συστατικά, βιταμίνες και νερό.

Οι βασικοί τύποι ψωμιού είναι:

Καθάριο ή άσπρο ψωμί

Φτιαγμένο μόνο από καλά κοσκινισμένο σιτάρι

Σταρένιο ή ολικής αλέσεως ψωμί

Προέρχεται από την άλεση ολόκληρου του σιταριού

(και είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες).

Το σταρένιο ψωμί που γίνεται με προζύμι είναι το παραδοσιακό ελληνικό ψωμί

Μπομπότα

Ψωμί από καλαμπόκι

Πολύσπορο ψωμί

Γίνεται από το σύνολο των δημητριακών (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, βρώμη, καλαμπόκι, ρύζι και κεχρί) με την προσθήκη σπόρων

Ψωμί σίκαλης

Είναι καλό για τους διαβητικούς, γιατί έχει μικρή ποσότητα αμύλου και περισσότερη πρωτεΐνη από το σταρένιο

Γερμανικό ψωμί

Γίνεται από μείγμα δημητριακών με κυρίαρχη τη σίκαλη

Το ψωμί είναι πλούσιο σε:

Γλουτένη (πρωτεΐνη), η οποία βοηθάει στην ανάπτυξη και συντήρηση του μυϊκoύ συστήματος.

Άμυλο (υδατάνθρακας), το οποίο παρέχει ενέργεια στον οργανισμό για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις διάφορες δραστηριότητες.

Κυτταρίνη (υδατάνθρακες), η οποία είναι απαραίτητη για την καλή πέψη και καλή λειτουργία του εντέρου.

Φυτικές ίνες, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα.

Βιταμίνη Ε, η οποία έχει αντιοξειδωτική δράση.

Βιταμίνες του συμπλέγματος Β (Β1, Β2, νιασίνη), οι οποίες είναι υπεύθυνες για την καλή κατάσταση του νευρικού και πεπτικού συστήματος καθώς και για την καλή κατάσταση του δέρματος.

Ψωμί λευκό ή ολικής αλέσεως; Ποιο να προτιμήσουμε;

Λευκό ψωμί

1 φέτα λευκό ψωμί (30γραμμ.) παρέχει περίπου 70Kcal

Περιέχει 2 φορές μεγαλύτερη ποσότητα ασβεστίου από το ολικής αλέσεως ψωμί

Έχει υψηλό γλυκαιμικό δείκτη (αντενδείκνυται για τους διαβητικούς)

Ψωμί ολικής αλέσεως

1 φέτα ψωμί ολικής αλέσεως (35γραμμ.) παρέχει περίπου 70Kcal

Περιέχει 4 φορές μεγαλύτερη ποσότητα φυτικών ινών και περισσότερο σίδηρο

Έχει χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη από το λευκό ψωμί και έτσι ενδείκνυται για τους διαβητικούς

Από τα παραπάνω βλέπουμε ότι το ολικής αλέσεως ψωμί υπερτερεί σε πολλά από το λευκό.

Από έρευνες που έχουν γίνει διαπιστώνουμε ότι μία διατροφή πλούσια σε ψωμί ολικής αλέσεως και χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά προφυλάσσει σημαντικά από καρδιακά νοσήματα, ορισμένες μορφές καρκίνου, υπέρταση και διαβήτη.
Πολυετής έρευνα που έγινε σε δείγμα 75.521 ατόμων από την Αμερικανική Ιατρική Εταιρεία απέδειξε ότι τρώγοντας καθημερινά στο πρωινό μία φέτα ψωμί ολικής αλέσεως μειώνεται ο κίνδυνος εκδήλωσης εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 40%.

# data[].attributes.headline
Ένα από τα βασικά συστατικά του πρωινού μπορεί να είναι το ψωμί. Είναι βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και θα πρέπει να καταναλώνεται καθημερινά μαζί με άλλα δημητριακά. Το ψωμί περιέχει υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, ανόργανα συστατικά, βιταμίνες και νερό.	    Οι βασικοί τύποι ψωμιού είναι:Καθάριο ή άσπρο ψωμίΦτιαγμένο μόνο από καλά κοσκινισμένο σιτάριΣταρένιο ή ολικής αλέσεως ψωμίΠροέρχεται από την άλεση ολόκληρου του σιταριού(και είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες).Το σταρένιο ψωμί που γίνεται με προζύμι είναι το παραδοσιακό ελληνικό ψωμίΜπομπόταΨωμί από καλαμπόκιΠολύσπορο ψωμίΓίνεται από το σύνολο των δημητριακών (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, βρώμη, καλαμπόκι, ρύζι και κεχρί) με την προσθήκη σπόρωνΨωμί σίκαληςΕίναι καλό για τους διαβητικούς, γιατί έχει μικρή ποσότητα αμύλου και περισσότερη πρωτεΐνη από το σταρένιοΓερμανικό ψωμίΓίνεται από μείγμα δημητριακών με κυρίαρχη τη σίκαληΤο ψωμί είναι πλούσιο σε:Γλουτένη (πρωτεΐνη), η οποία βοηθάει στην ανάπτυξη και συντήρηση του μυϊκoύ συστήματος.Άμυλο (υδατάνθρακας), το οποίο παρέχει ενέργεια στον οργανισμό για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις διάφορες δραστηριότητες.Κυτταρίνη (υδατάνθρακες), η οποία είναι απαραίτητη για την καλή πέψη και καλή λειτουργία του εντέρου.Φυτικές ίνες, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα.Βιταμίνη Ε, η οποία έχει αντιοξειδωτική δράση.Βιταμίνες του συμπλέγματος Β (Β1, Β2, νιασίνη), οι οποίες είναι υπεύθυνες για την καλή κατάσταση του νευρικού και πεπτικού συστήματος καθώς και για την καλή κατάσταση του δέρματος.Ψωμί λευκό ή ολικής αλέσεως; Ποιο να προτιμήσουμε;Λευκό ψωμί1 φέτα λευκό ψωμί (30γραμμ.) παρέχει περίπου 70KcalΠεριέχει 2 φορές μεγαλύτερη ποσότητα ασβεστίου από το ολικής αλέσεως ψωμίΈχει υψηλό γλυκαιμικό δείκτη (αντενδείκνυται για τους διαβητικούς)Ψωμί ολικής αλέσεως1 φέτα ψωμί ολικής αλέσεως (35γραμμ.) παρέχει περίπου 70KcalΠεριέχει 4 φορές μεγαλύτερη ποσότητα φυτικών ινών και περισσότερο σίδηροΈχει χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη από το λευκό ψωμί και έτσι ενδείκνυται για τους διαβητικούςΑπό τα παραπάνω βλέπουμε ότι το ολικής αλέσεως ψωμί υπερτερεί σε πολλά από το λευκό.Από έρευνες που έχουν γίνει διαπιστώνουμε ότι μία διατροφή πλούσια σε ψωμί ολικής αλέσεως και χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά προφυλάσσει σημαντικά από καρδιακά νοσήματα, ορισμένες μορφές καρκίνου, υπέρταση και διαβήτη.Πολυετής έρευνα που έγινε σε δείγμα 75.521 ατόμων από την Αμερικανική Ιατρική Εταιρεία απέδειξε ότι τρώγοντας καθημερινά στο πρωινό μία φέτα ψωμί ολικής αλέσεως μειώνεται ο κίνδυνος εκδήλωσης εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 40%. 

# data[].attributes.subject
Ένα από τα βασικά συστατικά του πρωινού μπορεί να είναι το ψωμί. Είναι βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και θα πρέπει να καταναλώνεται καθημερινά μαζί με άλλα δημητριακά. Το ψωμί περιέχει υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, ανόργανα συστατικά, βιταμίνες και νερό.	    Οι βασικοί τύποι ψωμιού είναι:Καθάριο ή άσπρο ψωμίΦτιαγμένο μόνο από καλά κοσκινισμένο σιτάριΣταρένιο ή ολικής αλέσεως ψωμίΠροέρχεται από την άλεση ολόκληρου του σιταριού(και είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες).Το σταρένιο ψωμί που γίνεται με προζύμι είναι το παραδοσιακό ελληνικό ψωμίΜπομπόταΨωμί από καλαμπόκιΠολύσπορο ψωμίΓίνεται από το σύνολο των δημητριακών (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, βρώμη, καλαμπόκι, ρύζι και κεχρί) με την προσθήκη σπόρωνΨωμί σίκαληςΕίναι καλό για τους διαβητικούς, γιατί έχει μικρή ποσότητα αμύλου και περισσότερη πρωτεΐνη από το σταρένιοΓερμανικό ψωμίΓίνεται από μείγμα δημητριακών με κυρίαρχη τη σίκαληΤο ψωμί είναι πλούσιο σε:Γλουτένη (πρωτεΐνη), η οποία βοηθάει στην ανάπτυξη και συντήρηση του μυϊκoύ συστήματος.Άμυλο (υδατάνθρακας), το οποίο παρέχει ενέργεια στον οργανισμό για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις διάφορες δραστηριότητες.Κυτταρίνη (υδατάνθρακες), η οποία είναι απαραίτητη για την καλή πέψη και καλή λειτουργία του εντέρου.Φυτικές ίνες, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα.Βιταμίνη Ε, η οποία έχει αντιοξειδωτική δράση.Βιταμίνες του συμπλέγματος Β (Β1, Β2, νιασίνη), οι οποίες είναι υπεύθυνες για την καλή κατάσταση του νευρικού και πεπτικού συστήματος καθώς και για την καλή κατάσταση του δέρματος.Ψωμί λευκό ή ολικής αλέσεως; Ποιο να προτιμήσουμε;Λευκό ψωμί1 φέτα λευκό ψωμί (30γραμμ.) παρέχει περίπου 70KcalΠεριέχει 2 φορές μεγαλύτερη ποσότητα ασβεστίου από το ολικής αλέσεως ψωμίΈχει υψηλό γλυκαιμικό δείκτη (αντενδείκνυται για τους διαβητικούς)Ψωμί ολικής αλέσεως1 φέτα ψωμί ολικής αλέσεως (35γραμμ.) παρέχει περίπου 70KcalΠεριέχει 4 φορές μεγαλύτερη ποσότητα φυτικών ινών και περισσότερο σίδηροΈχει χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη από το λευκό ψωμί και έτσι ενδείκνυται για τους διαβητικούςΑπό τα παραπάνω βλέπουμε ότι το ολικής αλέσεως ψωμί υπερτερεί σε πολλά από το λευκό.Από έρευνες που έχουν γίνει διαπιστώνουμε ότι μία διατροφή πλούσια σε ψωμί ολικής αλέσεως και χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά προφυλάσσει σημαντικά από καρδιακά νοσήματα, ορισμένες μορφές καρκίνου, υπέρταση και διαβήτη.Πολυετής έρευνα που έγινε σε δείγμα 75.521 ατόμων από την Αμερικανική Ιατρική Εταιρεία απέδειξε ότι τρώγοντας καθημερινά στο πρωινό μία φέτα ψωμί ολικής αλέσεως μειώνεται ο κίνδυνος εκδήλωσης εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 40%. 

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ<

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

Ποίημα : Ο κύκλος του ψωμιού

Να σας πω , πώς γίνεται και στον κόσμο δίνεταιαπ’ τον σπόρο το σταράκι το γλυκό ψωμάκι :
πρώτα – πρώτα οι γεωργοί σαν οργώσουνε τη γημες στη χούφτα σπόρο παίρνουν κι έτσι σπέρνουν .
Τον καλό τον θεριστή τραγουδώντας , γελαστοίμε δρεπάνια που γυαλίζουν στάχυα ολόχρυσα θερίζουν .
Και στ’ αλώνι θα στρωθεί , θα τριφτεί , θα πατηθείκι ύστερα το καθαρίζουν ,πιάνουνε και το λιχνίζουν .
Κι από κει θα φορτωθεί , και στο μύλο θ’ αλεστείκι η μυλόπετρα γυρίζει , άσπρο αλεύρι μας χαρίζει .
Σαν το παίρνει με χαρά η καλή νοικοκυρά ,μες στη σκάφη τ’ απιθώνει και ζυμώνει και ζυμώνει .
Κι όταν καλοζυμωθεί , πάει στο φούρνο να ψηθεί ,με το φτυάρι μια του δίνουν μέσα να ψηθεί τ’ αφήνουν .
Κι όταν βγει λαχταριστό , ροδοκόκκινο , ζεστό τρώει ,τρώει το παιδάκι το γλυκό , γλυκό ψωμάκι .

ΑΠΟ Χ. Σακελλαρίου

# data[].attributes.headline
Καλλιρρόη Λουμπή

# data[].attributes.subject
Καλλιρρόη Λουμπή

# data[].attributes.headline
Καλλιρρόη Λουμπ

# data[].attributes.subject
Καλλιρρόη Λουμπ

# data[].attributes.headline
Καλλιρρόη Λουμπή

# data[].attributes.subject
Καλλιρρόη Λουμπή

# data[].attributes.body
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΣΤΑ ΨΩΜΙΑ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ Η ΛΑΓΑΝΑ

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ 

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

Τα δέκα καλύτερα ψωμιά στον κόσμο

Το ψωμί είναι το βασικό προιόν της τοπικής κουλτούρας

Βασικά, πρόκειται για έναν απλό κουλούρι (ένα δακτύλιο ζύμης με μαγιά), τον οποίο πρώτα βράζουν και μετά ψήνουν. Λέγεται ότι προέρχεται από το 16ο αιώνα στην Πολωνία και δινότανε ως δώρο για τις γυναίκες κατά τον τοκετό.
Και ενώ τα bagels δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη και αφού μεταφέρθηκαν στην περιοχή Brick Lane του Λονδίνου, τελειοποιήθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα στη Νέα Υόρκη από την πολωνική-Εβραική κοινότητα των μεταναστών.
Λένε επίσης ότι άν τα φάς στη Νέα Υόρκη, θα καταλάβεις της διαφορά απο άλλα Bagel.
Παραδοσιακά στη Νέα Υόρκη τα σερβίρουν με μια παχιά στρώση τυριού κρέμας, προσθέτοντας και λίγο lox (λεπτοκομμένο καπνιστό σολομό), όπως το πωλούσαν οι Εβραίοι μετανάστες από τα καροτσάκια τους στις αρχές τους 20ου αιώνα στην ανατολική πλευρά της Νέας Υόρκης.
Εμείς θα το τολμήσουμε με σουσάμι ή κομμάτια σοκολάτας.

Roti

Το roti είναι ένα δημοφιλές σταρένιο ψωμί χωρίς μαγιά.Είναι μια λεπτή, μαλακή και εύκαμπτη στρογγυλή ζύμη που ψήνεται σε πολύ καυτό τηγάνι.
Το συναντάμε κυρίως σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, όπως στην Ινδία, την Ινδονησία, τη Σρι Λάνκα, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και την Ταϊλάνδη.
Μια από τις πιο διαδεδομένες παραλλαγές του είναι το roti της Μαλαισίας. Εκεί το εμπλουτίζουν με αυγό (roti telur) ή κρεμμύδι (roti bawang), αλλά ο παραδοσιακός τρόπος σερβιρίσματος του είναι μεdhal (κάρι από φακές) ή σάλτσα κάρι με κρέας, οπότε και λέγεται roti canai.

Η συνταγή που βρήκα είναι η εξής:

Υλικά :
2 1/2 φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει, ή 2 φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει και 1/2 φλιτζάνι αλεύρι ολικής αλέσεως
2 κουταλιές της σούπας φυτικό λάδι
1 φλιτζάνι ζεστό νερό
Βούτυρο ή λάδι για το τηγάνι
Ετοιμασία:
Δημιουργούμε μια ζύμη ελαστική και μαλακή. Κόβουμε κομμάτια και προσπαθούμε να ανοίξουμε ένα λεπτό κύκλο τον οποίο ψήνουμε στο τηγάνι με βούτυρο ή λάδι.
ΑΠΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΣ ΓΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΨΩΜΙΟΥ

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.body
Ιρλανδικό ψωμί χωρίς μαγιά..

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.body
Τα καλύτερα ψωμιά στον κόσμο!!

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.body
Πως φτιάχνει ο φούρναρης το τελικό προιόν και μερικά παιχνίδια :)

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος 

# data[].attributes.body
είδη ψωμιού.

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.body
Το ψωμί στην καθημερινή ζωή της Τουρκοκρατίας.

# data[].attributes.headline
Κωνσταντινος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.subject
Κωνσταντινος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.body
Το στάρι και το ψωμί στα βυζαντινά χρόνια..

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.body
Το ψωμί στην αρχαιότητα:

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.body
Τραγούδια!!!

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.body
Τυρόψωμο

παραδοσιακή συνταγή  Ορχομενου

# data[].attributes.attachment_link.title
Τυρόψωμο Νο.05 (παραδοσιακή συνταγή Ορχομένου).wmv

# data[].attributes.headline
Δημητρης Μοβραντιν

# data[].attributes.subject
Δημητρης Μοβραντιν

# data[].attributes.body
Το ψωμί (αρχ. άρτος) είναι βασικό είδος τροφίμου με ιδιαίτερη θρεπτική αξία. Ανήκει στην παραδοσιακή διατροφή, ιδιαίτερα αυτής των φτωχών. Το ψωμί είναι η βασική τροφή στην Ευρώπη, αλλά και στους πολιτισμούς της Αμερικής, της Μέσης Ανατολής (όπου έχει σχήμα πίτας) και της Βόρειας Αφρικής, σε αντίθεση με την ανατολική Ασία, όπου η βασική τροφή είναι το ρύζι. Γνωστό και ως «η ουσία της ζωής», το ψωμί παρασκευάζεται εδώ και 30.000 χρόνια. Θεωρείται η πλέον πλήρης και φτηνή τροφή και θεωρείται βασικό βοηθητικό τρόφιμο σε περιόδους ακραίας διατροφικής ένδειας.

Στην αρχαία Ελληνική γλώσσα το ψωμί λέγεται άρτος. Η λέξη έχει αμφίβολη ετυμολογική προέλευση [1]. Ο άρτος χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο, κατά κόρον από θρησκείες (Τον άρτον ημών τον επιούσιον, δός ημίν σήμερον, Χριστιανική Προσευχή) αλλά και από καθεστώτα όπως οι Ρωμαίοι στο Κολοσσαίο (άρτον και θεάματα). Η λέξη ψωμί είναι μεταγενέστερο και αποτελεί υποκοριστικό του Ψωμuς (= τεμάχιον), ψωμίον (κομματάκι, μπουκιά), ψωμί. Ολα είναι παράγωγα του ρήματος ψώω = τρίβω[1].

Βικηπαιδεια

# data[].attributes.headline
Κατερίνα Ξαγοράρη

# data[].attributes.subject
Κατερίνα Ξαγοράρη

# data[].attributes.body
Μύθοι για το ψωμί...

Στο πέρασμα των αιώνων, το ψωμί, στην οποιαδήποτε μορφή του αποτελούσε βάση της διατροφής του ανθρώπου. Τα θρεπτικά συστατικά του το καθιστούν απαραίτητο στο καθημερινό μας διαιτολόγιο.

►Μύθος 1: Το ψωμί παχαίνει.
Όπως για όλες τις κατηγορίες φαγητού έτσι και στην περίπτωση του ψωμιού ισχύει ο ίδιος κανόνας. Για μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή πρέπει να καταναλώνουμε να μέτρο. Καμία τροφή δεν παχαίνει εάν τρώμε την σωστή ποσότητα καθημερινά.

►Μύθος 2: Το μαύρο ψωμί είναι πιο υγιεινό από το λευκό ψωμί.
Κάθε τύπος ψωμιού έχει την δική του διατροφική και θερμιδική αξία. Το μαύρο ψωμί λόγω της μεγαλύτερης περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες δίνει το αίσθημα του κορεσμού γρηγορότερα σε σχέση με το σιταρένιο ψωμί.

►Μύθος 3: Μόνο το σπιτικό ψωμί είναι υγιεινό.
Το ψωμί είτε παρασκευαστεί στο σπίτι είτε στον φούρνο της γειτονιάς σας, θα περιέχει τα ίδια βασικά συστατικά: αλεύρι, μάγια, νερό και αλάτι.

# data[].attributes.headline
Κατερίνα Ξαγοράρη

# data[].attributes.subject
Κατερίνα Ξαγοράρη

# data[].attributes.body
Παροιμίες σχετικές με το ψωμί :)

Βγάζει από κρύο φούρνο ζεστό ψωμί. (Όταν κάποιος είναι ικανός).

Για να ζυμώσεις το πρωί, αποβραδίς κοσκίνισε. (Όταν κάτι χρειάζεται προετοιμασία).

Φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι. (Δείχνει δεσμούς δυνατής φιλίας).

Αυτό είναι ψωμοτύρι για μένα. (Εύκολη δουλειά).

Ψωμί μη λείψει σπίτι μας και φούρνος να μη καπνίσει. (Λαϊκή Ευχή).

Μα το ψωμί που τρώω. (Ο καθημερινός άνθρωπος το σέβεται και ορκίζεται σ' αυτό).

Της προκομμένης το ψωμί γρήγορα ανεβαίνει. (Υπόδειξη ικανότητας σε μια εργασία).

Δεν έχει ψωμί να φάει, (αν είναι κάποιος φτωχός).

Για ένα κομμάτι ψωμί (όταν ξεπουλά κανείς την περιουσία του).

Ψωμοζήτης (είναι κάποιος που ζητιανεύει).

Λίγα τα ψωμιά του, λίγα τα καρβέλια του (για κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο θανάτου).

Φάγανε ψωμί και αλάτι (είναι η φράση που χαρακτηρίζει μία πολύχρονη και σταθερή φιλία).

Εγώ ειμί ο άρτος της ζωής (Από τη Βίβλο).

Αυτή η δουλειά έχει πολύ ψωμί (η δουλειά αυτή είναι σίγουρη ή αποφέρει μεγάλα κέρδη).

Βγάζω το ψωμί μου (κερδίζω τα απαραίτητα).

Δουλεύει για το ψωμί του (δουλεύει για τα απολύτως αναγκαία).

Εμείς ψωμί δεν έχουμε κι η γάτα πίτα σέρνει (Όταν κάποιοι δεν έχουν τα στοιχειώδη και άλλοι έχουν περισσευούμενα).

Η βιάση ψήνει το ψωμί, μα δεν το καλοψήνει (Όταν κάνεις κάτι με βιασύνη, πιθανόν να κάνεις λάθος).

Θα φάει πολλά ψωμιά ακόμη (θα γνωρίσει ή θα βιώσει πολλά).

Λίγα είναι τα ψωμιά του ή έφαγε τα ψωμιά του (δεν θα ζήσει για πολύ ακόμη).

Νηστεύει ο δούλος του Θεού, γιατί ψωμί δεν έχει (λέγεται ωε δικαιολογία σε περιπτώσεις αδυναμίας οικονομικής).

Όταν κοιμάται ο γιόκας μου ψωμί δε μας γυρεύει (αποφυγή δύσκολων καταστάσεων).

Το έδωσε για ένα κομμάτι ψωμί (πούλησε κάτι πολύ φτηνά, με μικρό αντάλλαγμα).

Ψωμί δεν έχουμε, ραπανάκια για την όρεξη (δεν έχουμε τα βασικά και ζητάμε τα μη απαραίτητα).

Ψωμί δεν είχαμε, τυρί μας ήρθε (για απρόσμενη βοήθεια).

# data[].attributes.body
Πως φτιαχνόταν το ψωμί στα παλιά χρόνια

Ο πλάστης, το πλαστήρι, η πινακωτή, η μεγάλη πήλινη ή ξύλινη λεκάνη ήταν τα χρειαζούμενα της γιαγιάς μου, η οποία, όπως οι περισσότερες Ελληνίδες νοικοκυρές, ζύμωνε το ψωμί της οικογένειας για ολόκληρη εβδομάδα. Από το βράδυ της προηγούμενης ημέρας η γιαγιά έπιανε το προζύμι. Ένα κομμάτι ζυμάρι που είχε φυλαγμένο στην παγωνιέρα από το ψωμί της προηγούμενης εβδομάδας, το δούλευε με νερό και αλεύρι, έτσι που να γίνει πηκτός χυλός και τον άφηνε κουκουλωμένο με μάλλινη κουβέρτα όλη τη νύχτα. Μ’ αυτή τη μαγιά, πολλή πρωί την άλλη μέρα ζύμωνε το ψωμί, το κουκούλωνε και πάλι με την κουβέρτα και το άφηνε να ανεβεί. Ύστερα κράταγε πάλι ένα κομμάτι ζυμάρι (προζύμι), για να κάνει το ψωμί της επόμενης εβδομάδας. Με το υπόλοιπο έπλαθε 4-5 μεγάλα καρβέλια (όσα και οι θέσεις της πινακωτής), που ήταν στρωμένη με βαμβακερές πετσέτες καλά αλευρωμένες. Δίπλωνε τις πετσέτες πάνω από τα ψωμιά και σκέπαζε την πινακωτή με την κουβέρτα, για να μην κρυώσει η ζύμη και για να φουσκώσει γρήγορα. Όταν φούσκωνε το ψωμί, ι γιαγιά μου έβαζε την πινακωτή στον ώμο και το πήγαινε στο φούρνο. Εκεί άναβε το φούρνο με ξύλα και όταν ο φούρνός πύρωνε, έβαζε με ένα ξύλινο φτυάρι τα ψωμιά.

# data[].attributes.body
Τα τελευταία 2-3 χρόνια κυκλοφορεί ευρύτατα στο ελληνικό διαδίκτυο η "είδηση" για την περίφημη Ζέα ή Ζειά το δημητριακό των αρχαίων Ελλήνων από το οποίο υποτίθεται ότι έφτιαχναν το ψωμί τους, και το οποίο απαγορεύτηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο το 1928, και μάλιστα κατ' εντολή ξένων κέντρων εξουσίας. Επειδή το κακό έχει πάρει διαστάσεις, τελευταία μάλιστα ξεφυτρώνουν και πολλά "ειδικά" καταστήματα που πουλάνε αλεύρι και προϊόντα Ζειάς, θεωρούμε σκόπιμο σαν επιστημονικός φορέας να ξεκαθαρίσουμε τι επιτέλους είναι αλήθεια και τι ψέμα γύρω από το θέμα αυτό. Ας δούμε όμως πρώτα τι λέει ο μύθος που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο σε διάφορα "έγκυρα" και λιγότερο έγκυρα site:
"Το ψωμί που τρώμε από το Σιτάρι έχει τελείως διαφορετικές πρωτεΐνες στηρίξεως από το ψωμί από τη Ζειά. Εδώ ακριβώς έγκειται και η διαφορά τους. Εις το Σιτάρι υπάρχει άφθονη η γλουτένη. Η γλουτένη είναι μία ισχυρή κόλλα και χρησιμοποιείται ως φυσική κόλλα υπό των ανθρώπων στην καθημερινή ζωή των. Η γλουτένη όμως ως πρωτεΐνη – (στηρίξεως-συγκόλλησις) των πρωτεϊνών του εγκεφάλου διά την δημιουργίαν τής μνήμης είναι καλή μεν, διότι δημιουργεί ισχυράν μνήμην, αλλά περιορισμένην, διότι συγκολλά περισσότερες πρωτεΐνες των απαιτουμένων και περιορίζει το απόθεμα αυτών. Αποτέλεσμα είναι να περιορίζει την μνήμην εις πολύ λίγες εικόνες. Έτσι καταστρέφει την φαντασίαν και το δημιουργικό πνεύμα. Είναι δε εγκληματική, διότι έμμεσα καταστρέφει την υγείαν και το πνεύμα, την πρόοδον και τον πολιτισμόν του ανθρώπου. Η γλουτένη του σιταριού καταστρέφει την ύγείαν, το πνεύμα, την μεγαλοφυίαν, τον πολιτισμόν της ανθρωπότητος, διότι ως ισχυρή κόλλα επικολλάται εις τα τοιχώματα όλων των αγγείων που διέρχεται, πεπτικούς σωλήνες, έντερα, φλέβες, αρτηρίες κ.λπ. Ένεκα τούτου παρακωλύει την σωστήν πέψιν, κενώσεις και κυκλοφορίαν του αίματος, με τις αντίστοιχες επιβαρύνσεις εις την υγείαν...
Οι αρχαίοι δεν έτρωγαν ψωμί από σιτάρι. Το σιτάρι το είχαν ως τροφή των ζώων και το ονόμαζαν πυρρό. Έτρωγαν μόνον ψωμί από Ζειά ή Κριθάρι και εν ανάγκη μόνον από κριθάρι ανάμεικτο με Σιτάρι. Ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεφε την στρατιάν του μόνο με Ζειά, διά να είναι οι άνδρες του υγιείς και πνευματικά ανεπτυγμένοι. Αν οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν ψωμί από σιτάρι δεν θα είχαν τόσο υψηλήν πνευματικήν ανάπτυξιν...
...Μόλις οι κοσμοκράτορες εδιάβασαν αυτήν την έκθεσιν της επιτροπής, δίδουν εντολή το 1928 να αναιρεθεί αμέσως η καλλιέργεια Ζειά στην Ελλάδα και μόνον στην Ελλάδα...  ...Ναι αλλά πώς θα το επιτύχουν αυτό; Αμέσως δίδουν εντολήν εις το τέκνον των, τον Βενιζέλο να επιστρέψει στην Ελλάδα και να εξαφανίσει την Ζειά. Οπότε βλέπουμε τον Βενιζέλο να επιστρέφει στην Ελλάδα μετά από 8 χρόνια αυτοεξορίας του, να ανασκουμπώνεται και να ορμά σαν λέων κατά της Ζειάς...  ... Προς το τέλος του 1928 ο “Εθνάρχης” μας Βενιζέλος, προφανώς μετά από κάποια εντολή, με της Αμύνης τα Παιδιά, τυφλά εις τον νουν και την κρίσιν, και διψασμένα το πώς να ευχαριστήσουν καλλίτερα τον αρχηγόν των εκήρυξαν τον πόλεμον κατά της Ζειάς και εφορμήσαντες ακαταμάχητοι, ενίκησαν νίκην λαμπράν και εις βραχύτατον χρόνον 4 ετών δεν υπήρχε εις την Ελλάδα ούτε ένα σπυρί Ζειάς για σπόρο. Είπαν εις τον λαό ότι η Ζειά είναι ζωοτροφή, δι’ αυτό τα λεξικά την γράφουν έκτοτε ζωοτροφή και ότι είναι βλαβερή στην υγεία. Αυτό το πρόβαλαν έντονα τα ΜΜΕ και σε 4 χρόνια εξηφανίσθη η Ζειά."
Τα παραπάνω τερατώδη έχουν δημοσιευτεί εδώ. Αν νομίζετε ότι παρόμοια κείμενα κυκλοφορούν μόνο σε περιθωριακούς ιστότοπους που αρέσκονται στις θεωρίες συνωμοσίας δείτε και μία αναπαραγωγή του μύθου (αν και με επιφυλάξεις) από ιστότοπο μεγάλης εμβέλειας. Δυστυχώς, και παρά τις απίστευτες τερατολογίες που περιέχουν κείμενα σαν και το παραπάνω, υπάρχουν άνθρωποι, ακόμα και μορφωμένοι, που τα πιστεύουν. Ακόμα χειρότερα, υπάρχουν άνθρωποι που ακριβοπληρώνουν προϊόντα ζειάς, προκειμένου να απολαύσουν τα ευεργήματα αυτής της ...υπερτροφής των αρχαίων Ελλήνων. Ας δούμε λοιπόν τι είναι αλήθεια από όλους αυτούς τους ισχυρισμούς.
Αν οι αρχαίοι έφτιαχναν ψωμί από ζειά, θα αρκούσαν μερικές παραπομπές σε αρχαίους συγγραφείς. Αν ο Μεγαλέξαντρος έτρεφε με ζειά τη στρατιά του, σε κάποια πρωτογενή πηγή θα πρέπει να είναι καταγραμμένο. Και βέβαια, αν ο Βενιζέλος εν έτει 1928, δηλαδή τότε που ζούσαν οι πατεράδες πολλών από εμάς, ή έστω οι παππούδες μας, έκανε τόσο μεγάλη εκστρατεία, να ξεριζώσει μια καλλιέργεια που βέβαια θα πρέπει να καλλιεργούνταν σε χιλιάδες και χιλιάδες στρέμματα (αφού υποτίθεται πως όλο το ελληνικό ψωμί φτιαχνόταν από ζειά!) και να την αντικαταστήσει με μιαν άλλη, αυτή η κοσμογονική αλλαγή δεν θα έπρεπε να καταγραφτεί κάπου; Δόξα τω Θεώ, στην εποχή μας υπάρχουν ονλάιν δυο-τρεις εφημερίδες του 1928, γιατί δεν μας δείχνουν οι υποστηρικτές της απίθανης αυτής θεωρίας, έστω ένα άρθρο από την “έντονη εκστρατεία” των ΜΜΕ εναντίον της Ζειάς;
Η απάντηση είναι απλή: διότι δεν υπάρχει άρθρο. Και δεν υπάρχει άρθρο διότι δεν υπήρξε εκστρατεία. Και δεν υπήρξε εκστρατεία, επειδή όλο αυτό το παραμύθι ελάχιστους κόκκους αλήθειας περιέχει.
Ο κόκος της αλήθειας είναι ότι πράγματι η ζειά αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς αλλά όλες σχεδόν οι αναφορές βεβαιώνουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τη ζειά σα ζωοτροφή (και τα δρωμένα τ΄ άλογα ξεζέψαν απ΄ τ΄ αμάξι, και στ΄ αλογήσα τα παχνιά τα δέσαν, και τους βάλαν να φάνε ζειά ανακατευτή με κάτασπρο κριθάρι.) (Οδύσσεια δ 41. μετάφραση Α. Εφταλιώτη). Τη ζειά λοιπόν οι αρχαίοι δεν την έτρωγαν αλλά την έδιναν στα ζώα! Και για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι αυτή η τακτική συνεχίστηκε και στα επόμενα χρόνια, διαβάζουμε στον Θεόφραστο (Φυτών ιστορία 8.9.2.5) ότι η ζειά, που την εξετάζει μαζί με άλλα φυτά που χρησιμοποιούνται για ζωοτροφές, είναι “προσφιλής πάσι τοις ζώοις”.
Είναι δύσκολο να αποφανθούμε με βεβαιότητα ποιο σημερινό δημητριακό είναι η αρχαία ζειά. Αυτό συμβαίνει πολύ συχνά με τα φυτά της αρχαιότητας, διότι μπορεί η ίδια λέξη να δηλώνει κατά περιόδους διαφορετικό φυτό. Όσοι πάντως πλασάρουν ζειά (παράδειγμα), υποστηρίζουν ότι η αρχαία ζειά είναι το δίκοκκο σιτάρι (Triticum dicoccum). Το Triticum dicoccum μαζί με το Triticum monococcum και το Triticum spelta είναι τα τρία αρχέγονα είδη σιταριού από τα οποία έχουν προέλθει όλα σχεδόν τα σημερινά καλλιεργούμενα είδη και ποικιλίες σιταριού, και κυρίως το Triticum aestivum και Triticum durum (μαλακό και σκληρό σιτάρι) που καλλιεργούνται σχεδόν αποκλειστικά στην Ελλάδα. Ωστόσο, αυτό το σιτάρι σαφώς και έχει γλουτένη, επομένως δεν μπορεί να έχει τις… μαγικές ιδιότητες που του αποδίδονται. Ο Γ. Γεννάδιος, στο μνημειώδες Φυτολογικό λεξικό του, γραμμένο το 1914, καταλήγει (σελ. 401) ότι η Ζειά των αρχαίων ήταν μια ποικιλία σόργου, και ότι η Όλυρα, που επίσης αναφέρεται συχνά σε αρχαίες πηγές, και που ο Θεόφραστος τη διαχωρίζει από τη Ζειά, αν και άλλοι συγγραφείς τα θεωρούν συνώνυμα, ήταν άλλη ποικιλία σόργου.
Η δεύτερη πτυχή του παραμυθιού, ότι τάχα το 1928 οι Έλληνες έφτιαχναν ψωμί από ζειά και μόνο μετά την… άγρια καταστολή της ζειάς από τον Βενιζέλο άλλαξαν γνώμη είναι πολύ εύκολο να ανασκευαστεί. Αρκεί να ανοίξουμε ένα οποιοδήποτε βιβλίο γραμμένο πριν από το 1928, για να δούμε πώς έφτιαχναν το ψωμί. Για παράδειγμα, στη Γεωργική και οικιακή οικονομία του πρωτοπόρου Γρηγ. Παλαιολόγου, γραμμένη γύρω στα 1830, βλέπουμε ποιες ποικιλίες σιταριού καλλιεργούνταν τότε στην Ελλάδα και τι ψωμί έδινε η καθεμιά. Ή, στην Συνέκδημο υγιεινή του Πύρλα (1864) στη σελ. 115: "ο εκ σίτου άρτος είναι η προτιμοτέρα φυτική τροφή". Καταντάει κωμικό, να πρέπει να επικαλείσαι πηγές για τα αυτονόητα, ότι 1+1=2 ή ότι ψωμί φτιάχναν από σιτάρι.
Υπάρχει όμως και μία τρίτη παράμετρος σε όλον αυτό το μύθο: η γλουτένη και οι καταστρεπτικές της ιδιότητες για τον άνθρωπο! Όσοι έχουν έστω και ελάχιστες γνώσεις βιοχημείας καταλαβαίνουν αμέσως ότι οι ισχυρισμοί πως η γλουτένη δρά ως ισχυρή κόλλα που ...συγκολλά τις πρωτεΐνες του εγκεφάλου και εναποτίθεται στα αγγεία, είναι επιεικώς για τα πανηγύρια. Το μόνο πρόβλημα που μπορεί να προκαλέσει σε ορισμένους η γλουτένη (πολύ μικρό ποσοστό του γενικού πληθυσμού με γενετική προδιάθεση) είναι η γωστή δυσανεξία στη γλουτένη (κοιλιοκάκη) που εκδηλώνεται με εντερικά και στομαχικά προβλήματα.
Αν κάποιοι θέλουν να τρώνε ψωμί από δίκοκκο σιτάρι, ή από Triticum spelta (στα γερμανικά Dinkel) που το αλεύρι του εισάγεται από τη Γερμανία και κοστίζει πανάκριβα, και μάλιστα να το διαφημίζουν σε ιστοτόπους μεγάλης εμβέλειας, είναι δικαίωμά τους, αλλά ας μη μπλέκουν στη μέση τον Βενιζέλο και ας μη διαστρεβλώνουν την ιστορία. Και κυρίως ας μην το πλασάρουν σαν "ψωμί χωρίς γλουτένη" γιατί αυτό είναι καθαρή απάτη και παραπλάνηση του κοινού! Οι Έλληνες δεν έφτιαχναν ποτέ ψωμί από ζειά, η αρχαία ζειά χρησιμοποιόταν για ζωοτροφή, το 1928 οι Έλληνες έφτιαχναν ψωμί από σιτάρι και συνέχισαν και μετά και η περίφημη εκστρατεία του Βενιζέλου κατά της ζειάς δεν συνέβη ποτέ. (Σκάνδαλο αλεύρων συνέβη επί Βενιζέλου, αλλά αφορούσε την τιμή του ψωμιού, όχι την αντικατάσταση του αλευριού ζειάς από σιτάλευρο!)

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ<

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

ΠΟΣΟ ΨΩΜΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΩΜΕ?????

Μαύρο, άσπρο, κίτρινο, με γλυκάνισο, από σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, φτιαγμένο με μαγιά ή προζύμι. Το ψωμί, ακρογωνιαίος λίθος της καθημερινής διατροφής έχει ενοχοποιηθεί αδίκως, ότι φορτώνει τον οργανισμό με περιττές θερμίδες. Στον αντίποδα, οι ειδικοί επιμένουν ότι πρόκειται για άριστη διατροφική επιλογή, τροφή πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, και νόστιμη όσο λίγες!

Θερμίδες και ψωμίΤο ψωμί προσθέτει βάρος, μόνον όταν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες, όπως όλες οι τροφές. Δεν συγκαταλέγεται, με άλλα λόγια, στις παχυντικές τροφές, και δη όταν τρώγεται στο πλαίσιο ενός ισορροπημένου διαιτολογίου. Στην πραγματικότητα, όλοι οι τύποι ψωμιού έχουν περίπου τις ίδιες θερμίδες. Μία φέτα (περίπου 30 γρ.) οποιουδήποτε τύπου ψωμιού αποδίδει 80 θερμίδες. Μόνο όταν το ψωμί φτιάχνεται με σπόρους, σουσάμι και ξηρούς καρπούς, αυξάνεται η θερμιδική του αξία.
Πλούσιο σε θρεπτικά συστατικάΤο ψωμί:αποτελεί βασική πηγή σύνθετων υδατανθράκων_ όπως άλλωστε και όλα τα αμυλούχα προϊόντα (ρύζι, δημητριακά, όσπρια, πατάτες και ζυμαρικά). Περιέχει κατά μέσο όρο 55 mg άμυλο ανά 100 γρ. Οι σύνθετοι υδατάνθρακες προσφέρουν στον οργανισμό την απαραίτητη ενέργεια για να λειτουργήσει σωστά και συμβάλλουν στη διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Μερικοί τύποι ψωμιού (κυρίως το ολικής άλεσης) είναι πλούσιοι σε φυτικές ίνες, που μεταξύ άλλων βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου.Προσφέρει στον οργανισμό βιταμίνες του συμπλέγματος Β (θειαμίνη-Β1, ριβοφλαβίνη-Β2, νιασίνη-Β3, φυλλικό οξύ), οι οποίες είναι απαραίτητες για το μεταβολισμό των πρωτεϊνών και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος και τη διατήρηση της υγείας του δέρματος.Περιέχει μικρή ποσότητα βιταμίνης Ε, η οποία έχει ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιθρομβωτική δράση και βοηθά στη γονιμότητα.Αποτελεί πηγή μετάλλων και ιχνοστοιχείων, π.χ. σιδήρου (απαραίτητου για την ανάπτυξη και οξυγόνωση των κυττάρων), καλίου (ρυθμίζει την κυτταρική λειτουργία), ασβεστίου (διατηρεί την υγεία του σκελετού), σεληνίου (ισχυρό αντιοξειδωτικού).
Πόσο ψωμί ;Ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο βασίζεται κατά 50-60% στην πρόσληψη υδατανθράκων. Για παράδειγμα, αν κάποιος χρειάζεται 1.800 θερμίδες την ημέρα, 900-1.000 από αυτές πρέπει να προέρχονται από τους υδατάνθρακες. Ένας υγιής άνθρωπος που προσλαμβάνει υδατάνθρακες και από άλλες πηγές μπορεί να καταναλώνει 2 φέτες (περίπου 30 γρ. η καθεμία) ψωμί ολικής άλεσης την ημέρα. Τα παιδιά, οι αθλητές και οι ηλικιωμένοι, που έχουν αυξημένες διατροφικές ανάγκες, μπορούν να τρώνε 4-5 φέτες ψωμί ολικής άλεσης την ημέρα, με την προϋπόθεση ότι το υπόλοιπο διαιτολόγιό τους είναι ισορροπημένο.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.body
ΑΓΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

Συνταγή για Σταφιδόψωμο - ΜΥΛΟΙ ΚΡΗΤΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Συνταγή για Σταφιδόψωμο - ΜΥΛΟΙ ΚΡΗΤΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
Συνταγή για Σταφιδόψωμο

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

Είδη ψωμιού

Λευκό ψωμί: Γίνεται από αλεύρι που περιέχει μόνο τον κεντρικό πυρήνα των σιτηρών (ενδοσπέρμιο).

Μαύρο ψωμί: Παρασκευάζεται από αλεύρι που προέρχεται από το ενδοσπέρμιο και από 10% πίτουρο. Μπορεί επίσης να αναφέρεται στο άσπρο ψωμί με προσθήκη χρωστικών (συχνά χρωστική καραμέλα) για να γίνει καφέ.

Ψωμί ολικής αλέσεως: Περιέχει το σύνολο του κόκκου του σιταριού (ενδοσπέρμιο, πίτουρο, φύτρο).

Πολύσπορο ψωμί: Πρόκειται για υψηλής θρεπτικής αξίας ψωμί, πλούσιο σε φυτικές ίνες, βιταμίνες, αμινοξέα και θρεπτικά συστατικά. Από το όνομά του, καταλαβαίνουμε ότι παρασκευάζεται από διάφορα είδη δημητριακών, όπως σιτάρι, σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, καλαμπόκι, σπόρους κεχριού, παπαρούνας, ηλιόσπορου.

Χωριάτικο ψωμί: Παρασκευάζεται από αλεύρι, το οποίο παράγεται αποκλειστικά και μόνο από σκληρό σιτάρι και έχει χρυσοκίτρινο χρώμα.

Καλαμποκόψωμο: Παρασκευάζεται από αλεύρι καλαμποκιού, το οποίο παράγεται από την άλεση του αραβόσιτου, έχει έντονο κίτρινο χρώμα, απαλή υφή και νόστιμη γεύση.

Ψωμί σίκαλης: Γίνεται από αλεύρι σίκαλης, το οποίο έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες από πολλούς κοινούς τύπους ψωμιού και συχνά είναι πιο σκούρο στο χρώμα. Μπορεί να έχει ανοιχτό ή σκούρο χρώμα, ανάλογα με τον τύπο του άλευρου που χρησιμοποιείται και την προσθήκη χρωστικών, και συνήθως είναι πυκνότερο από το ψωμί που γίνεται από αλεύρι σίτου, ενώ έχει περισσότερες φυτικές ίνες από το λευκό ψωμί.

# data[].attributes.body
Ο Δημόκριτος πέθανε σε βαθιά γεράματα. Στα πρόθυρα του θανάτου κι ενώ δεν είχε ελπίδα να ζήσει ούτε μια μέρα ακόμη, η αδελφή του λυπόταν γιατί ο θάνατος του αδελφού της θα την εμπόδιζε να πάρει μέρος αμέσως στη γιορτή  των Θεσμοφορίων, προς τιμή της Δήμητρας. Τότε ο Δημόκριτος ζήτησε να του φέρει ζεστά ψωμιά και τ' ακούμπησε στα ρουθούνια του, για ν' αναπνέει το ζεστό αέρα. Έτσι κρατήθηκε στη ζωή, μέχρι να τελειώσει το τριήμερο της γιορτής. Γι' αυτό είπαν ότι ο σοφός Δημόκριτος φιλοξένησε το θάνατο στο σπίτι του τρεις μέρες και του πρόσφερε ζεστό ψωμί (Διογένης Λαέρτιος, 9, 7, 43).

Στην αρχαία Αθήνα, και ειδικά στα συμπόσια, προσφέρονταν άφθονες ποσότητες κρέατος και οι καλεσμένοι έτρωγαν με τα χέρια και χρησιμοποιούσαν αντί για πετσέτα, κομμάτια ψωμί, τα οποία πετούσαν έπειτα στα σκυλιά τους, που τους ακολουθούσαν παντού.

Εκτός όμως αυτού, στην καθημερινή ζωή των περισσοτέρων Ελλήνων που ήταν λιτοδίαιτοι, η συνηθισμένη τροφή ήταν χορταρικά, ψωμί, τυρί κι ελιές.

Οι αρχαίοι Έλληνες μακεδόνες. Αφού κοβόταν το ψωμί, δοκίμαζε και τις δύο μερίδες ο μέλλων σύζυγος. Έτσι έγινε και στον γάμο του Μ. Αλεξάνδρου με τη Ρωξάνη.

Αλλά και στις τελετές του γάμου στην αρχαία Ρώμη, οι δύο οικογένειες που ενώνονταν έτρωγαν ψωμί μαζί.

Στις τελετές μυήσεως στη μιθραϊκή πίστη,ο μυούμενος γονατίζει με τα δύο πόδια και φέρνει τα χέρια σταυρωτά στον λαιμό, ενώ ο μυσταγωγός πίσω του, πατά με το ένα πόδι την κνήμη του μυούμενου και κρατά ένα μπαστούνι ή σπαθί, στο όποιο είναι περασμένο ένα κομμάτι ψωμί. Αυτό γινόταν επειδή το ψωμί ήταν ιερό, καθώς γινόταν από καρπούς της γης.

Στην μυκηναϊκή εποχή, κάθε σπίτι έφτιαχνε μόνο του το ψωμί που κατανάλωνε και για το λόγο αυτό είχε το χειροκίνητο μύλο του, που μετέτρεπε την ζέα σε αλεύρι.

Η Κύπρος ήταν μία από τις αποθήκες του ελληνικού κόσμου. Κατά τα λεγόμενα του Πλίνιου, η ζέα της Κύπρου έδινε ένα περίφημο καστανόξανθο ψωμί.

Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να βάζουν θαλασσινό αλάτι στο ψωμί για νοστιμιά.

Στα μεγάλα Διονύσια όσοι έπαιρναν μέρος, πήγαιναν με καλάθια που περιείχαν κρασί, νερό και ψωμί, που χρειαζόταν για την θυσία.

Το άσπρο ψωμί, σύμφωνα με τους ονειροκρίτες της αρχαίας Αιγύπτου, ήταν καλό σημάδι.

Διδακτικά κείμενα στην αρχαία Αίγυπτο αναφέρουν: Ανταπόδωσε στη μητέρα σου όλα όσα έκανε για σένα. Δώσε της άφθονο ψωμί και σήκωνε την στα χέρια, όπως σε σήκωσε και αυτή.

Στο γερμανικό Μουσείο Ψωμιού που λειτουργεί στην πόλη Ουλμ, τα ωραιότερα εκθέματα είναι τέσσερα ελληνικά ειδώλια του 5ου αιώνα π.Χ., προερχόμενα από τη Βοιωτία, με γυναικείες μορφές. Στα ειδώλια εικονίζεται το άλεσμα του σταριού σε γουδί, το πλάσιμο της ζύμης, το ψήσιμο του ψωμιού και οι άρτοι έτοιμοι προς πώληση και βρώση.

# data[].attributes.headline
ΑΡΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣΤο

# data[].attributes.body
ΑΡΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ

Το ψωμί παχαίνει... ή μήπως όχι?

# data[].attributes.headline
ΑΡΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ

# data[].attributes.subject
ΑΡΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Mην πυροβολείτε το ψωμί

# data[].attributes.attachment_link.description
Mήπως το ψωμί είναι πια εντελώς περιττό στη διατροφή μας; H ψίχα είναι πιο παχυντική από την κόρα; Περιέχει χημικά πρόσθετα το ψωμί; Πότε να...

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ<

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

Για να μη φάει ο γάτος το ψωμί, τρώει ο ποντικός τα ρούχα»

Καμιά φορά με την τσιγκουνιά μας παθαίνουμε μεγαλύτερες ζημιές από το κέρδος που εξοικονομούμε.

*  *  *

«Εμείς ψωμί δεν είχαμε, λουκούμια εγυρέψαμε»

Όταν δεν έχουμε τα βασικά, δεν πρέπει να ζητούμε τα δευτερεύοντα.

*  *  *

«Η βιάση ψήνει το ψωμί μα δεν το καλοψήνει»

Οι βιαστικές ενέργειες δεν έχουν καλά αποτελέσματα.

*  *  *

«Κάλλιο το σημερινό ψωμί παρά την αυριανή πίτα»

Τα σίγουρα έσοδα – έστω κι αν είναι λίγα – είναι προτιμότερα από τα πολλά αλλά μελλοντικά έσοδα, γιατί αυτά είναι αβέβαια.

Όλα τα στραβά κουλούρια (ή ψωμιά) η νύφη τα κάνει»

Όλα τα σφάλματα ή οι παραλείψεις της πεθεράς επιρρίπτονται στη νύφη.

*  *  *

«Ο λόγος σου με χόρτασε, και το ψωμί σου φα’ το»

Πολλές φορές βοηθάμε τόσο επιδεικτικά ή επιτιμητικά ή ταπεινωτικά κάποιον, ώστε τον κάνουμε να αρνηθεί την προσφορά μας, γιατί θίξαμε την αξιοπρέπειά του.

*  *  *

«Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται»

Όποιος επιθυμεί κάτι, συνεχώς αυτό σκέφτεται, ακόμα και στον ύπνο του.

*  *  *

«Όποιος έχει νου και γνώση, πριν πεινάσει θα ζυμώσει»

Όποιος είναι προνοητικός και συνετός, αυτός προετοιμάζεται κατάλληλα για κάθε ενέργεια ή περίσταση.

*  *  *

«Σίγουρο ψωμί σε τρύπιο σακούλι»

Τα χρήσιμα πράγματα χρειάζονται και ανάλογη προσοχή ή διαφύλαξη.
ΚΑΛΟ ΧΡΟΝΙΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΡΙΖΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ειδοποίηση ανακατεύθυνσης

# data[].attributes.headline
Ειρήνη Μούργκα

# data[].attributes.subject
Ειρήνη Μούργκα

# data[].attributes.body
Χαρούμενο το 2015!:)

# data[].attributes.headline
Ειρήνη Μούργκα

# data[].attributes.subject
Ειρήνη Μούργκα

# data[].attributes.body
Συνταγη σπιτικου ψωμιου!

Aπό τις βασικότερες τροφές το ψωμί, το τρώμε όλοι κάθε μέρα. Aπό τη μια, υπάρχει ένα είδος για κάθε γούστο (σταρένιο, χωριάτικο, ολικής άλεσης, πολύσπορο, σίκαλης) και από την άλλη τα απλά υλικά (νερό, αλάτι, αλεύρι και μαγιά) και η εύκολη διαδικασία παρασκευής του το κάνει προσιτό σε όλα τα νοικοκυριά. Πιθανότατα αυτοί είναι και οι λόγοι που αποτελεί τη βασική τροφή των ανθρώπων. Αν ακολουθείτε τη σύγχρονη τάση των σπιτικών, άρα και πιο υγιεινών προϊόντων, εφαρμόστε την παρακάτω συνταγή και η φράση «βγάζω το ψωμί μου» θα αποκτήσει για εσάς κυριολεκτική σημασία.

Bήμα 1ο. Σε ένα μπολ, διαλύετε 25 γρ. νωπή μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό.
Bήμα 2ο . Σε μια μεγάλη λεκάνη, ανακατεύετε 20 γρ. αλάτι (1 κουταλάκι) με 1 κιλό αλεύρι κίτρινο ή για όλες τις χρήσεις.
Bήμα 3ο. Aνοίγετε μια τρύπα στο αλεύρι και ρίχνετε μέσα τη μαγιά, ενώ σταδιακά προσθέτετε τα 550 γρ. νερού ζυμώνοντας διαρκώς. Σε περίπτωση που χρειάζεται να προσθέσετε νερό, κάντε το με προσοχή, ώστε να μην αραιώσει η ζύμη. Tο ζυμάρι θα είναι έτοιμο όταν γίνει ελαστικό και ξεκολλάει από τα χέρια σας. Aν δεν ξεκολλάει, ρίχνετε λίγο ακόμα αλεύρι και συνεχίζετε το ζύμωμα για 15 λεπτά ακόμα.
Bήμα 4ο. Πλάθετε τη ζύμη στο σχήμα που θέλετε (καρβέλι ή φραντζόλα) και τη βάζετε σε ένα ταψί (στρογγυλό ή μακρόστενο) που έχετε προηγουμένως λαδώσει. Φροντίζετε η ζύμη να μην καλύπτει όλη την επιφάνεια του σκεύους, γιατί θα φουσκώσει και θα διογκωθεί.
Bήμα 5ο. Mε ένα μαχαίρι, χαράζετε την επιφάνεια της ζύμης, την αλείφετε με νερό και την αφήνετε σε ζεστό μέρος για περίπου 45 λεπτά μέχρι να φουσκώσει.
Bήμα 6ο. Mόλις φουσκώσει, το ψήνετε για 45 λεπτά στους 200-220 βαθμούς, σε φούρνο που έχετε προθερμάνει.

Oδηγίες χρήσης
H ποσότητα ψωμιού που θα παρασκευάσετε με τα υλικά αυτά είναι περίπου 1 κιλό.Aν δεν το καταναλώσετε άμεσα, μπορείτε να το φυλάξετε στην κατάψυξη και όταν θελήσετε να το χρησιμοποιήσετε, να το βγάλετε να το ζεστάνετε στο φούρνο.

Υγιεινές ιδέες
• Aν θέλετε να ενισχύσετε και άλλο τη διατροφική αξία του ψωμιού που θα φτιάξετε στο σπίτι, μπορείτε στο
3ο βήμα να ρίξετε μέσα στο ζυμάρι σπόρους από κολοκύθα, παπαρούνα, αλλά και λιναρόσπορο, ηλιόσπορο, πίτουρο, βρόμη, κύμινο, σουσάμι ή σίκαλη. Xρησιμοποιήστε ένα ή και περισσότερα από τα συστατικά αυτά.
• Mπορείτε, επίσης, να προσθέσετε αρωματικά, μπαχαρικά ή μέλι.
• Mια ακόμα, πιο υγιεινή επιλογή είναι το μαύρο ψωμί. Aκολουθήστε τη βασική διαδικασία αντικαθιστώντας το αλεύρι για όλες τις χρήσεις με αλεύρι ολικής άλεσης σκληρό στη ίδια ποσότητα ή ανάμεικτο (700 γρ. σκληρό και 300 γρ. μαλακό). Mην ξεχάσετε να αφήσετε το καρβέλι ή τη φραντζόλα να «ξεκουραστεί» αρκετή ώρα, καθώς η ζύμη από αλεύρι ολικής άλεσης αργεί να φουσκώσει (περίπου 60 λεπτά).

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ<

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

Το ψωμί κινδυνεύει να γίνει... ψωμάκι

23

email εκτύπωση
Το ψωμί, ένα από τα βασικά συστατικά της μεσογειακής μας διατροφής, μπορεί να κρύβει θησαυρούς. Αρκεί να διατηρεί το βασικό συστατικό του, το αλεύρι, τα ωφέλιμα στοιχεία του και να ξέρουμε ποια πρόσθετα δεν θέλουμε να τα βρίσκουμε εκεί μέσα. Γι' αυτό δίνουμε και έναν κατάλογο με Ε-ουσίες τις οποίες οργανισμοί καταναλωτών σε κάποια χώρα με πολύ αυστηρότερες προδιαγραφές στην πώληση του ψωμιού δέχονται ως τις πιο ακίνδυνες και αποδεκτές. Για να καταλαβαίνουμε τι λένε και τι δεν λένε οι συσκευασίες.

Ξέρουμε, για παράδειγμα, ότι το λευκό είναι λιγότερο ωφέλιμο από το μαύρο ψωμί αλλά ποιος κερδίζει από το να διακινεί το λευκό αλεύρι; Τι διαφορά έχει ο τύπος 55 από τον τύπο Μ; Πότε το ψωμί βγαίνει κίτρινο; Τι είναι το ντίνκελ; Είναι καλύτερο ένα φρεσκοαλεσμένο αλεύρι ή κάποιο που έχει μείνει δυο μήνες στην αποθήκη; Τελικά πόσα ξέρουμε για το ψωμί μας;

Το πιο πρόχειρο αλλά και κλασικό παράδειγμα ομαδικής, παρορμητικής και μακροχρόνιας αγοράς ενός προϊόντος, ανεξαρτήτως από τα όσα μαθαίνουμε κατά καιρούς, είναι αυτό του ψωμιού και των υπολοίπων προϊόντων της αρτοποιίας. Ψωμάκια, κουλουράκια, πίτες και παξιμάδια. Γεμίζουμε σακούλες με αυτά. Ισως οι πληροφορίες να φαίνονται στον καταναλωτή πολύπλοκες, ίσως να είναι και δύσκολο να ελέγξεις το πόσο καλό είναι το ψωμί _ ένα προϊόν που πρέπει επιπλέον να το αγοράζεις σχεδόν κάθε ημέρα αν δεν ανήκεις στους λίγους και επίμονους, τους αποφασισμένους να φτιάχνουν μόνοι το δικό τους ψωμί.

Επιούσιος: μια λέξη ταυτισμένη με το ψωμί και ταυτοχρόνως «πανελλήνια επιτυχία», που εμφανίστηκε στην Καινή Διαθήκη - κείμενο με αναμφισβήτητα υπέροχα ελληνικά -τονίζοντας μονολεκτικά τη διαχρονική αξία μιας βασικής τροφής. Ο άρτος ο «επί την ούσαν ημέραν», δηλαδή για αυτή την ημέρα και εννοείται για κάθε μία από τις επόμενες. Διάφορες εργασίες κατά καιρούς προσπαθούν να μας κάνουν προσεκτικούς σχετικά με την καθημερινή και απαραίτητη αυτή τροφή. Διότι ακόμη και το κλασικό και ισοπεδωτικό «εγώ έχω κόψει το ψωμί» κάθε άλλο παρά είναι λύση καλή για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Αρχίζοντας από το Α-(λεύρι)

Για όποιον όμως έχει τη διάθεση να ψάξει το θέμα του ψωμιού, τα προβλήματα αρχίζουν πολύ νωρίς και πολύ πιο μακριά από τον φούρνο της γειτονιάς του. Τι αλεύρι παραγγέλθηκε από τη βιομηχανία που αλέθει σήμερα το σιτάρι σε τεράστιες κυλινδρομηχανές και όχι σε μύλους με μυλόπετρες;

Πίτουρο, δηλαδή ό,τι αποτελεί το φλούδι, ενδοσπέρμιο, φύτρο και εξωτερικά το γένι του είναι τα τμήματα κάθε κόκκου σιταριού. Στο ενδοσπέρμιο βρίσκουμε τις όποιες πρωτεΐνες περιέχονται στο σιτάρι και τους αμυλόκοκκους, στο φύτρο έχουμε σε μικρογραφία τα μέρη ενός μελλοντικού φυτού, τα αντίστοιχα για τη ρίζα, τον βλαστό και τα φύλλα. Στους παλαιούς μύλους και σε ελάχιστους σημερινούς που λειτουργούν με μυλόπετρες, έπαιρναν σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία λόγω χαμηλής ταχύτητας περιστροφής από τον κάθε κόκκο σιταριού αλεσμένα όλα μαζί τα μέρη που αναφέραμε παραπάνω. Η σημερινή τεχνολογία επιτρέπει την άλεση πολλαπλών φάσεων και σε μεταλλικούς κυλίνδρους με πολύ υψηλότερη ταχύτητα περιστροφής από ό,τι οι μυλόπετρες. Εδώ κρίνεται και η ποιότητα των βιομηχανικής παραγωγής αλεύρων, αφού οι καλοί κυλινδρόμυλοι είναι εκείνοι που εξασφαλίζουν ότι η θερμοκρασία δεν θα ανέβει υπερβολικά κατά την άλεση, ενώ και το αλεύρι θα μπορεί να ψύχεται επαρκώς ανάμεσα στις διάφορες φάσεις της. Αν το αλεύρι κατά την άλεση υπερθερμανθεί καταστρέφονται τα ευαίσθητα στη θερμοκρασία ωφέλιμα συστατικά του. Η βιομηχανική παραγωγή προσφέρει ωστόσο το εμπορικά εκμεταλλεύσιμο πλεονέκτημα να εκμαιεύεται το ενδοσπέρμιο χωρίς να θρυμματίζεται, αλλά και να προκύπτουν διάφοροι συνδυασμοί σχετικά με το μέγεθος των αλευρόκοκκων. Εκτός όμως από την παραγωγή ποσοτήτων πολύ μεγαλύτερων από παλαιότερα, υπάρχει και άλλος λόγος που μπαίνουν σε όλον αυτόν τον κόπο χρησιμοποιώντας τόσο ακριβά μηχανήματα αντί να αλέθουν τον κόκκο με όλα τα κομμάτια του;

Εννοείται ότι υπάρχει. Η άλεση ολόκληρου του κόκκου επιβάλλει στη συνέχεια να αποθηκεύεται το αλεύρι σε πολύ δροσερούς χώρους, περισσότερο ψυγεία παρά αποθήκες, διότι μέσα από το φύτρο προκύπτει και το λάδι του, το πλούσιο μεν σε βιταμίνη Ε, αλλά δυστυχώς τόσο ευαίσθητο ώστε να ταγγίζει και αντίστοιχα γρήγορα, όσο γρήγορα δηλαδή ξινίζει και το γάλα τις θερμές ημέρες. Ο Ιπποκράτης πολλά είχε καταλάβει από τότε όπως φαίνεται αφού συνιστούσε αλεσμένους και όχι απαλλαγμένους από το φλούδι με κοσκίνισμα σπόρους σιταριού και κριθαριού. Επίσης η υψηλή θερμοκρασία στους κυλίνδρους καταστρέφει πολλές από τις βιταμίνες, κάτι που δεν συμβαίνει στον ίδιο βαθμό με το ψήσιμο του ψωμιού διότι εκεί η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλότερη. Αυτό όμως φαίνεται ότι δεν αποτελεί τόσο μεγάλο πρόβλημα όσο το χρώμα στο αλεύρι που προκύπτει! Από τότε που οι άνθρωποι εγκατέλειψαν το χωριό και το ψωμί που φτιαχνόταν εκεί, διαγράφηκε μια σαφής τάση να στρέφονται προς το ψωμί το όλο και πιο λευκό. Μπορεί στο χωριό το άσπρο ψωμί να λεγόταν (και να ήταν κυριολεκτικά) «χάσικο», αλλά μετοικώντας στην πόλη αυτό ζητούσαν επίμονα. Η βιομηχανία λοιπόν δεν χάνει την ευκαιρία να εφοδιάζει με καθ' υπερβολήν λευκό αλεύρι τον αρτοποιό.

Ασπρο και φτωχό

Οπως παραδέχονται και τα επαγγελματικά έντυπα, το φρεσκοαλεσμένο αλεύρι κανονικά δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να γίνει ψωμί. Κατ' αρχήν είναι το ότι μπορεί να μην έχει το κατάλληλο χρώμα για να βγάλει χαριτωμένα φραντζολάκια. Επίσης πρέπει να αποθηκευτεί για ενάμιση ως και δύο μήνες πρώτα. Διότι η οξείδωση που συμβαίνει μέσα σε αυτό το διάστημα βελτιώνει τις ιδιότητές του. Οι πρωτεΐνες στην αρχή παρουσιάζουν ανελαστικότητα και μικρή αντοχή στην πίεση των αερίων όταν γίνεται η ζύμωση και το ανέβασμα του ψωμιού. Τελικά το συμφέρον έδωσε λύση. Μέσα σε δύο ημέρες μπορούν να ξεκινήσουν την αρτοποίηση αρκεί να χρησιμοποιηθούν λευκαντικές ουσίες όπως: χλώριο, διοξείδιο του χλωρίου, υπεροξειδική ακετόνη, χλωριώδης αμμωνία, υπεροξείδιο του βενζολίου και βελτιωτικές ουσίες όπως: ασκορβικό οξύ, αμυλάσες, L-κυστίνη, κιτρικό και τρυγικό οξύ. Με χλωριούχες δηλαδή ενώσεις στο αλεύρι θα προκύψει τελικά ένα ψωμί όσο γίνεται πιο άσπρο, συμφέρον ως προς την παρασκευή του, αφού έχει μειωθεί το κόστος για την αποθήκευση, ενώ θα έχει ικανοποιήσει και την (όχι και τόσο βάσιμη σε σχέση με την υγεία τους) προτίμηση πολλών καταναλωτών για (παλ)λευκό ψωμί. Μόνο που το ψωμί έτσι γίνεται ψωμάκι από την άποψη της θρεπτικής αξίας και πρέπει κάτι να γίνει.

Σήμερα βάζουν πίσω κάποια από τα θρεπτικά συστατικά που χάθηκαν έστω και αν το ισοζύγιο είναι σε βάρος του καταναλωτή. Διότι, για παράδειγμα, προκύπτει ένα ψωμί με λιγότερα από τα 30 τουλάχιστον θρεπτικά υλικά που περιείχε ο αρχικός κόκκος του σιταριού. Επίσης όταν αναγράφεται στη συσκευασία ότι προσθέσαμε ασκορβικό οξύ, δηλαδή βιταμίνη C, όχι για λόγους θρεπτικής πληρότητας, ο καταναλωτής ίσως να μη γνωρίζει ότι με το ψήσιμο ανελήφθη στους ουρανούς… Και όταν ο καταναλωτής δει στη συσκευασία να αναγράφονται ουσίες όπως γαλλικός προπυλεστέρας, γλουταμινικό μονονάτριο ή διάφορες βενζοϊκές ενώσεις τότε πρέπει να κρατιέται μακριά από αυτό το προϊόν.

Επιστρέφοντας τα «κλεμμένα»

Τη λέξη «εμπλουτισμένο» που αναγράφεται αρκετές φορές σε διάφορες συσκευασίες ψωμιού θα πρέπει να τη δεχόμαστε με τη γλώσσα στο μάγουλο, με μια δόση ειρωνείας δηλαδή, αφού εκεί είναι συμπυκνωμένη η προσπάθεια να ξεχάσουμε ότι κάτι πήραμε από το αλεύρι και κάτι λιγότερο προσπαθούμε να του δώσουμε ξανά. Συνήθως με τον εμπλουτισμό εννοούν ότι έχει προστεθεί μια ποσότητα βιταμινών Β1, Β2, Β3 και σιδήρου. Από τα συστατικά που έχουν χαθεί και δεν επιστρέφονται είναι 44% βιταμίνη Ε, 52% παντοθενικό οξύ, 65% φολικό οξύ, 76% βιοτίνη, 84% βιταμίνη Β6. Εδώ να σημειώσουμε ότι και στο αλεύρι ολικής αλέσεως, που όμως το φτιάχνουν σε χαλύβδινους μύλους με τεράστιες ταχύτητες περιστροφής, ανεβάζοντας δηλαδή αρκετά τη θερμοκρασία στο παραγόμενο αλεύρι, χάνονται επίσης πολλά από τα συστατικά του.

Υπάρχει σωτηρία μέσα σε αυτό τον χημικό και τεχνολογικό λαβύρινθο, που αποτυπώνεται και στις συσκευασίες των διαφόρων αρτοσκευασμάτων; Οταν για παράδειγμα αναγράφεται ότι για ένα ψωμί έχει χρησιμοποιηθεί κριθάρι ή αλεύρι ολικής και αλεύρι τύπου 70, αλλά δεν αναγράφεται η αριθμητική αναλογία (γιατί άραγε;), όταν αναγράφονται πλέον τα ονόματα των προσθέτων χωρίς να δίνεται και ο αντίστοιχος αριθμός τους στον κατάλογο των Ε, γιατί κάποια από αυτά έχουν χαρακτηριστεί ύποπτα για βλάβες στην ανθρώπινη υγεία, όταν δεν αναφέρεται φυσικά ο χρόνος αποθήκευσης των αλεύρων; Η υπόθεση θέλει πολύ ψάξιμο και πληροφόρηση. Οπως καταλαβαίνει ο αναγνώστης από τα προηγούμενα, μεγάλο ρόλο παίζει ο τρόπος που παράγεται το αλεύρι. Μετά είναι το να κόψουμε τη συνήθεια να μαγευόμαστε από το χρώμα του ψωμιού είτε αυτό είναι υπερβολικά άσπρο, κίτρινο ή μαύρο. Για όλα μερικοί επιτήδειοι έχουν βρει τρόπο να μας εξαπατούν. Το πολύ άσπρο δεν είναι ωφέλιμο ή αν λένε ότι είναι εξίσου ωφέλιμο με το μαύρο μάλλον εννοούν ότι έχουν προσθέσει εκ των υστέρων κάποιες ουσίες. Αν είναι κίτρινο, όπως θα γινόταν ένα ψωμί ολικής αλέσεως αν είχαμε χρησιμοποιήσει ολόκληρους κόκκους σκληρού σιταριού, έχουν απλώς προσθέσει λίγο καλαμπόκι ή άλλη ουσία, αν είναι πολύ σκούρο μπορεί να έχουν προσθέσει απλώς καραμελόχρωμα.

Τί να προτιμήσουμε

Πάντως υπάρχουν κάποια σιτάρια που είναι ιδιαίτερα καλά και συνήθως τα χρησιμοποιούν αρτοποιοί με μεράκι διότι δεν είναι και τα πιο εύκολα στο να δώσουν ψωμί με σταθερή σύσταση. Εκτός από τα δικά μας σιτάρια και κριθάρια (π.χ. η πτισάνη, το απαλλαγμένο από το πολύ χονδρό εξωτερικό φλούδι κριθάρι, ήταν και παραμένει γιατρικό), ένα άλλο καλό παράδειγμα είναι το σιτάρι Ντίνκελ. Ο ποταμός στα σύνορα Γερμανίας - Ολλανδίας ονομάζεται Ντίνκελ, αλλά το ίδιο όνομα έχει και μια ποικιλία σιταριού που υπήρχε εδώ και δεκαπέντε χιλιάδες χρόνια σε διάφορα μέρη της Κεντρικής Ασίας και τώρα έχει βρει ευνοϊκό μέρος για την καλλιέργειά του στους πρόποδες των Αλπεων. Εξωτερικό χαρακτηριστικό του είναι πως δεν φτιάχνει ξεχωριστό στάχυ στην άκρη του φυτού, αλλά οι σπόροι του μεγαλώνουν κολλημένοι κατά κάποιον τρόπο στον κορμό.

Επίσης όταν είμαστε βέβαιοι ότι το αλεύρι για το ψωμί που θα αγοράσουμε έχει προκύψει από άλεση σε πετρόμυλο έχουμε κάποια εγγύηση ότι δεν πρόκειται για ένα τελείως «άδειο» τρόφιμο. Η πρόσμειξη με άλλα δημητριακά, όπως η βρώμη και το κριθάρι, πιο πολύ προσθέτουν παρά αφαιρούν από το ψωμί, ενώ η σίκαλη, ένα δημητριακό των βορείων κυρίως κλιμάτων, σε κάποιους ανθρώπους φέρνει παρενέργειες και δεν υπάρχει λόγος να ανακατεύεται με το σιτάρι στο ψωμί μας (φυσικά όποιος θέλει για λόγους διαίτης ή άλλους μπορεί να τρώει ψωμί φτιαγμένο αποκλειστικά με σίκαλη).

Ψωμί προκάτ

Αν βρεθεί ο απλός καταναλωτής του καθημερινού ψωμιού σε μια έκθεση για τους επαγγελματίες της αρτοποιίας θα τα χάσει. Γιατί θα δει σε κάποια περίπτερα να προσφέρονται έτοιμα σε χωριστό σακί τα μείγματα για τα διάφορα είδη ψωμιών που αντικρίζει κάθε πρωί στα ράφια του φούρνου στη γειτονιά του. Εδώ το μείγμα για το τσιαπάτα, εδώ το μείγμα για το πολύσπορο, για τη λαγάνα, για το κουλούρι Θεσσαλονίκης, για το Χριστόψωμο, εκεί το μείγμα για το (ας πούμε;) ολικής με βύνη για να δίνει όπως λέει και η διαφήμιση «το χαρακτηριστικό σκούρο χρώμα στο ψωμί αυτό». Και απέναντι σε αυτή την ακραία τυποποίηση υπάρχει ο αρτοποιός που όπως διάβασα κάθε πρωί ξεκινάει μια καινούργια περιπέτεια φτιάχνοντας εξ αρχής το δικό του μείγμα από αγνά αλεύρια ολικής, με ντίνκελ, βρώμη, κριθάρι, αλεσμένα σε πετρόμυλο και αφού εκείνος και οι βοηθοί του πλύνουν καλά τα χέρια τους με οινόπνευμα και υπάρχει και η ηλικιωμένη φουρνάρισσα στο Νέο Ηράκλειο που φτιάχνει το ψωμί της κάθε ημέρα ακροβατώντας με το προζύμι της προηγουμένης και τη βρήκα νωρίς ένα πρωί καταστεναχωρημένη μπροστά σε λαμαρίνες με άχρηστες φραντζόλες που δεν είχαν ανέβει γιατί δεν είχε υπολογίσει ότι έκανε κρύο εκείνη τη φορά παραπάνω από το κανονικό. Η μάχη πάντως θα είναι άνιση όσο δεν υποστηρίζουμε αυτούς

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ   ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρό,
το νερό της θολό και το στρώμα σκληρό.
Τα λεφτά που αποχτάς, τα βλαστημάς
υποφέρεις, πονάς, την πατρίδα ζητάς.

Κλέφτρα ξενιτιά, τα παλικάρια κλέβεις
μάγισσα κακιά, με τα λεφτά μαγεύεις
πάντα μ’ απονιά, χωρίζεις μάνες και παιδιά.
Κάνε, Παναγιά, η ξενιτιά να πάψει
κι άλλη μάνα πια για χωρισμό μην κλάψει
κι όλα τα παιδιά στο σπίτι τους να ‘ρθουν ξανά.

Το ψωμί της ξενιτιάς είναι ξερό
και με δάκρυ πικρό το ‘χω βρέξει κι εγώ.
Πιο καλά στο φτωχικό ψωμί κι ελιά
παρά χίλια καλά στη σκληρή ξενιτιά.
Μουσική: Γιάννης Βασιλόπουλος/Στίχοι: Νίκος Πετρίδης/Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης

ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρό,
το νερό της θολό και το στρώμα σκληρό.
Τα λεφτά που αποχτάς, τα βλαστημάς
υποφέρεις, πονάς, την πατρίδα ζητάς.

Κλέφτρα ξενιτιά, τα παλικάρια κλέβεις
μάγισσα κακιά, με τα λεφτά μαγεύεις
πάντα μ’ απονιά, χωρίζεις μάνες και παιδιά.
Κάνε, Παναγιά, η ξενιτιά να πάψει
κι άλλη μάνα πια για χωρισμό μην κλάψει
κι όλα τα παιδιά στο σπίτι τους να ‘ρθουν ξανά.

Το ψωμί της ξενιτιάς είναι ξερό
και με δάκρυ πικρό το ‘χω βρέξει κι εγώ.
Πιο καλά στο φτωχικό ψωμί κι ελιά
παρά χίλια καλά στη σκληρή ξενιτιά.
Μουσική: Γιάννης Βασιλόπουλος/Στίχοι: Νίκος Πετρίδης/Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ   ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

Σπιτικό ψωμί

# data[].attributes.attachment_link.title
Σπιτικό ψωμί

# data[].attributes.attachment_link.description
Παραδοσιακός τρόπος παρασκευής ψωμιού, με όλα τα μυστικά για καρβέλια που κρατάνε τη νοστιμιά τους και τη φρεσκάδα τους όπως τα παλιά τα χρόνια! Σχετικά με το MagiaCookTv / about us : Καλωσορίσατε στο magiacookTv δηλαδή στην κουζίνα μου, εκεί όπου με πολύ κέφι και μεράκι σας παρουσιάζω συνταγές αγαπημένες.

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ<

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

ΤΟ ΨΩΜΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Ευρωπαϊκό Μουσείο Άρτου

Σε όλους είναι γνωστό, ότι ο ελληνικός λαός και κυρίως ο αγροτικός πληθυσμός, έδινε μεγάλη αξία στο ψωμί και το ταύτιζε με την ίδια τη διατροφή. Δουλεύοντας στην ύπαιθρο και κάνοντας «διάλειμμα» το μεσημέρι για φαγητό, έλεγαν, θα φάμε ψωμί αντί του, θα φάμε φαΐ. Τόση σημασία έδιναν σε αυτή την πηγή. Μία πηγή όπου ο άνθρωπος αντλούσε τα κυριότερα θρεπτικά συστατικά. Κυριολεκτικά λοιπόν το λάτρευαν. Γι’ αυτό όταν επρόκειτο να αρχίσει το ζύμωμα του ψωμιού σταύρωναν το ζυμάρι και η κομμένη όψη του έβλεπε το κέντρο του τραπεζιού. Ή αν έπεφτε κάτω κομμάτι ψωμιού το φιλούσαν και το επέστρεφαν στο τραπέζι. Όσο για τα ψίχουλα, ποτέ δεν τίναζαν το βράδυ το τραπεζομάντιλο αλλά τα πετούσαν στον κήπο ή την αυτή, να τα φάνε τα πουλιά, το επόμενο πρωινό. Και βέβαια δεν ξεχνάμε το «αντίδωρο» δηλαδή «αντί δώρου» στη θεία κοινωνία το ψωμί συμβόλιζε και συμβολίζει το σώμα του Χριστού. Έτσι είχαμε τροφή (ψωμί) για την καθημερινότητα, για τις γιορτές αλλά και για την θρησκευτική ζωή.
Η ιστορία του ψωμιού βέβαια αρχίζει χιλιάδες χρόνια πριν. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι στην Αίγυπτο το ψωμί χρησιμοποιούνταν για πληρωμή, δηλαδή ως είδος νομίσματος. Μαύρο ψωμί από κριθάρι για τους εργάτες, ψωμί από σιτάλευρο για τους αξιωματούχους. Βλέπετε οι ανισότητες προϋπήρχαν. Η φράση δε, «βγάζω το ψωμί μου» κρατάει από την Αίγυπτο, όπου σε αυτή ήταν οι μεγαλύτεροι σιτοβολώνες από τα Βυζαντινά χρόνια κι ιδιαίτερα τους πρώτους Χριστιανικούς αιώνες, όταν το σιτάρι συγκεντρωνόταν στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας και από εκεί περνούσε στην Κωνσταντινούπολη για να αποθηκευτεί στις αποθήκες του κράτους.
Όταν όμως η Αίγυπτος κατελήφθη από τους Άραβες την θέση της πήρε η Θράκη. Έτσι καταλαβαίνοντας πλέον την αξία του ψωμιού, το κράτος τον 11ο αιώνα δημιούργησε κρατικό μονοπώλιο και ίδρυσε στην Ραιδεστό τον πρώτο εμπορικό σταθμό, εξυπηρετώντας τους εμπόρους της εποχής.
Αλλά και η Αθήνα συνδεόταν με το Βόσπορο τον 4ο αιώνα λόγω του ψωμιού μέσω εμπορικών σχέσεων με πολλαπλά οφέλη για αυτούς. Και οι Έλληνες σκλάβοι ήταν αυτοί που διέδωσαν στην αρχαία Ρώμη την τέχνη του ψωμιού, μετά την πτώση του Περσέα γιο του Φιλίππου του Ε΄.
Ο Ηρόδοτος επίσης αναφέρει ότι το ζύμωμα την εποχή αυτή γίνονταν με τα πόδια, κάτι βέβαια που συνέβαινε έως τις αρχές του αιώνα και στην Ευρώπη συμπεριλαμβανόμενης και της χώρας μας.
Και ενώ το ψωμί στην αρχαία Ελλάδα παρασκευάζονταν και ψήνονταν στα σπίτια, τα πρώτα αρτοποιεία έκαναν την εμφάνισή τους στη Ρώμη (97-177μ.χ.) όπου αυτοκράτορας ήταν ο Τραϊανός. Από τον 2ο αιώνα εμφανίστηκαν αρτοποιεία και στην Ελλάδα. Η ιστορία του ψωμιού λοιπόν είναι τόσο μεγάλη ίσως όσο και η παρουσία του ανθρώπου στη γη.

Παππά Μηλέα Πρόεδρος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Βαρνάβα

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΟΓΙΑΝΝΟΥ

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΟΓΙΑΝΝΟΥ

ΔΕΚΑΟΚΤΩ ΨΩΜΙΑ

Μια φορά κι έναν καιρό σε κάποιο μικρό χωριό ζούσε μια ηλικιωμένη χήρα με τον μονάκριβο γιο της. Η ζωή θες, οι κακοτυχίες θες, έκαναν την χήρα αρκετά δύστροπη και δύσκολη στην συμπεριφορά και σκληρή στην καρδιά χωρίς κανένα ίχνος συμπόνιας μέσα της για τους άλλους. Σχεδόν με όλους τους γείτονές της αλλά και τους συγγενείς της είχε προ-βλήματα και μάλωνε με όλους συνεχώς, όμως του γιου της δεν χαλούσε κανένα χατίρι και γινόταν τελείως άλλος άνθρωπος μαζί του από την α-πέραντη αγάπη και αδυναμία που του είχε. Άλλωστε γι’ αυτήν ήταν το μόνο πράγμα που της είχε μείνει στον κόσμο για το οποίο είχε λόγο για να ζήσει. Τέτοιο ήταν το δέσιμό της μαζί του που σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να φανταστεί τη ζωή της χωρίς αυτόν.  Τα χρόνια όμως περνού-σαν γρήγορα και όπως όλα τα παιδιά του κόσμου έτσι και το παιδί της χήρας μεγάλωνε εξίσου γρήγορα και με τα λίγα και τα πολλά έφτασε και σε ηλικία γάμου, ηλικία όπου θα έπρεπε να βρει την κατάλληλη γι’ αυτόν γυναίκα και να κάνει κι αυτός με την σειρά του την δική του οικογέ-νεια και παιδιά. Η μητέρα του ούτε που ήθελε να φαντα στεί πως θα μοι-ραζόταν την αγάπη του μοναχογιού της με κάποια άλλη γυναίκα άσε που φοβότανε κιόλας ότι μπορεί όταν παντρευόταν ο γιος της να έφευγε μα-κριά σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα. Τότε τι θα απογίνονταν αυτή η καψε-ρή; Μόνη κι έρημη σε ένα άδειο σπιτικό, κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους τι τάχα να αποζητούσε πια από την ζωή της; Και μόνο με την σκέψη αυτή τρόμαζε και δεν έκλεινε μάτι τα βράδια. Από την άλλη, έβλεπε πως ο γιος της ήθελε πολύ να κάνει την δική του οικογένεια και δεν της πήγαινε η καρδιά να του χαλάσει τα σχέδια. Όταν μάλιστα ο νεαρός ερωτεύθηκε μια κοπέλα από το χωριό τους, άρχισε να σκέφτεται πως παρόλο που ή-ταν μαλωμένη με τους γονείς της, ίσως και να ήταν μια καλή λύση. Ήταν από το ίδιο χωριό και επομένως δεν υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να φύ-γουν για άλλα μέρη όταν με το καλό θα παντρευόντουσαν. Όμως δεν της έφτανε αυτό.- Μητέρα θα μας δώσεις την ευχή σου; Ρώτησε με αγωνία  ο νεαρός αφού μίλησε στην μητέρα του ανοιχτά για πρώτη φορά σχετικά με τα μελλοντικά του σχέδια.- Μα και βέβαια κανακάρη μου! Χαμογέλασε η μητέρα του. - Όμως, συ-νέχισε σοβαρεύοντας γρήγορα, - τι θ’ απογίνω μοναχή εγώ η έρμη;- Μη στεναχωριέσαι άδικα μάνα και θα ζήσεις μαζί μας. Αυτό ήθελε ν’ ακούσει η χήρα κι έδωσε την ευχή της για τον γάμο χωρίς άλλη σκέψη. Ο γάμος έγινε με το καλό και όλα έγιναν όπως τα είχαν πει. Η νύφη πανέμορφη αλλά και με χρυσή καρδιά, με χαρά μπήκε στην οι-κογένειά τους. Η χαρά όμως δεν ήταν η ίδια και για την πεθερά . Όσο έβλεπε ότι ο γιος της αγαπούσε την νύφη τόσο ζήλευε που μοιραζόταν την αγάπη του μαζί της και αισθανόταν μίσος γι αυτήν. Έτσι προσπαθού-σε με τρόπο να της κάνει την ζωή δύσκολη, χωρίς όμως να γίνεται αυτό φανερό στον γιο της. Η νύφη από την άλλη, πάντα βολική και καλόγνω-μη, υπόμενε όλες τις ταλαιπωρίες χωρίς παράπονο από τον μεγάλο σε-βασμό που είχε για την πεθερά της αλλά και εξ αιτίας της αγάπης που είχε για τον άντρα της.- Που θα πάει, θα στρώσουν τα πράγματα με τον καιρό, έλεγε και ξανά-λεγε στον εαυτό της και το πίστευε με όλη της την καρδιά. Όσο όμως η νύφη άντεχε τα καψώνια τόσο η πεθερά άρχιζε να χάνει τον έλεγχο και να γίνεται πιο στριμμένη. Ώσπου μια μέρα, πάνω στην τρέλα του μίσους της που γινόταν όλο και πιο δυνατό, συνέλαβε ένα σχέδιο ώστε να ντρο-πιάσει για τα καλά την νύφη της και να την φέρει σε δύσκολη θέση. Φώ-ναξε λοιπόν την νύφη της όλο γλύκα και της είπε:- Έλα καλή μου κοπέλα να με βοηθήσεις να κάνουμε ψωμιά γιατί σήμε-ρα θα έρθουν κάποιοι συγγενείς επίσκεψη και πρέπει να τους φιλέψου-με. Έπιασαν λοιπόν οι δυο τους, κοσκίνισαν το αλεύρι, ζύμωσαν τα ψω-μιά και ετοίμασαν δεκαοχτώ συνολικά φραντζόλες. Σύρε παιδί μου να τα πας στον φούρναρη να τα ψήσει μια που εγώ είμαι γριά και δεν μπορώ, παρακάλεσε με ευγένεια η πονηρή χήρα. Η νύφη χωρίς καμιά υποψία κίνησε ευθύς αμέσως για τον φούρνο. Μέσα της μάλιστα ήταν κάπως χα-ρούμενη αφού η πεθερά της την είχε εμπιστευτεί και όλη την ημέρα της φερόταν με ευγένεια και καλοσύνη. Προφανώς με τον καιρό είχε κερδί-σει την αγάπη και την συμπάθεια της ηλικιωμένης γυναίκας και μάλλον από εδώ και πέρα θα τα πήγαιναν καλά οι δυο τους. Έτσι λοιπόν πήγε τα ψωμιά στον φούρνο και όταν ήρθε η ώρα που ήταν έτοιμα ξαναπήγε και τα πήρε. Όταν έφτασε στο σπίτι και άφησε τα ψωμιά πάνω στο τραπέζι η πεθερά της έχασε την ευγενική και χαρωπή συμπεριφορά και σοβάρεψε ξαφνικά.- Νύφη γιατί τα ψωμιά είναι δεκαοχτώ; Ρώτησε με αυστηρότητα και συ-νέχισε παγερά- Σε γέλασε ο φούρναρης ή έφαγες εσύ κρυφά κανένα; Εγώ σου έδωσα δεκαεννέα ψωμιά για ψήσιμο. Η νύφη χλόμιασε …- Μα είναι δυνατόν μητέρα; Κάποιο λάθος θα κάνετε! Απάντησε με ευγέ-νεια αλλά και σιγουριά. Εγώ πήρα δεκαοχτώ ψωμιά και έφερα δεκαοχτώ ψωμιά. Η πεθερά της που αυτό περίμενε να ακούσει έγινε έξαλλη. Τολμάς και μου λες ψέματα ! Δεν ντρέπεσαι καθόλου! Πάμε τώρα στον φούρναρη να δούμε πόσα έψησε. Και λέγοντας αυτά την τράβηξε με το ζόρι να πάνε στον φούρνο. Ο φούρναρης που ήταν δασκαλεμένος από την πεθερά έκανε όπως του είπε.- Εγώ δεκαεννέα ψωμιά πήρα, δεκαεννέα ψωμιά έψησα, δεκαεννέα ψω-μιά έδωσα ! Είπε με ύφος που δεν δεχόταν αντιρρήσεις.- Εγώ δεκαεννέα ψωμιά ζύμωσα, δεκαεννέα ψωμιά σου έδωσα να πας στον φούρνο. Κι εσύ τι έκανες; Μου έφερες πίσω δεκαοχτώ! Η νύφη δεν άντεξε, άρχισε να κλαίει και να επαναλαμβάνει συνεχώς:<<Δεκαοχτώ ψωμιά ήταν, δεκαοχτώ ψωμιά, δεκαοχτώ, δεκαοχτώ, δεκα-οχτώ, δεκαοχτώ …>> και πήρε να τρέχει σαν τρελή μέσα στο χωριό ανα-μαλλιασμένη και απελπισμένη. Έτρεχε φωνάζοντας και κλαίγοντας και σε λίγο χάθηκε μέσα στο κοντινό δάσος. Λένε ότι στην κατάσταση που βρέθηκε εντελώς άδικα την είδε και την λυπήθηκε ο Θεός και την μετα-μόρφωσε σε πουλί. Όμως ο καημός της κοπέλας ήταν τόσο δυνατός που ακόμα και σαν πουλί δεν μπόρεσε να ξεχάσει και να δεχτεί τις κατηγορί-ες που δέχτηκε και αντί να κελαηδάει όπως τα περισσότερα άλλα πουλιά, αυτό επαναλαμβάνει συνεχώς την ίδια μόνο λέξη: Δεκαοχτώ, δεκαοχτώ, δεκαοχτώ, δεκαοχτώ …

ΑΠΟ ΠΕΡΙΒΟΛΑ

# data[].attributes.body
Ένα τρόφιμο που αγγίζει -ή τουλάχιστον άγγιζε- όλες σχεδόν τις πλευρές της καθημερινής ζωής ενός λαού, που, ως κύρια τροφή, σχεδόν καθόριζε την επιβίωση των ανθρώπων, πώς θα μπορούσε να μείνει έξω από τη λαϊκή σοφία και τις παροιμίες; Διαβάστε πιο κάτω μερικές μόνον από τις εκατοντάδες παροιμίες ή εκφράσεις που η λαϊκή σοφία έχει καθιερώσει για να περιγράψει καθημερινές καταστάσεις:

Βγάζει από κρύο φούρνο ζεστό ψωμί. (Όταν κάποιος είναι ικανός).

Για να ζυμώσεις το πρωί, αποβραδίς κοσκίνισε. (Όταν κάτι χρειάζεται προετοιμασία).

Φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι. (Δείχνει δεσμούς δυνατής φιλίας).

Αυτό είναι ψωμοτύρι για μένα. (Εύκολη δουλειά).

Ψωμί μη λείψει σπίτι μας και φούρνος να μη καπνίσει. (Λαϊκή Ευχή).

Μα το ψωμί που τρώω. (Ο καθημερινός άνθρωπος το σέβεται και ορκίζεται σ' αυτό).

Της προκομμένης το ψωμί γρήγορα ανεβαίνει. (Υπόδειξη ικανότητας σε μια εργασία).

Δεν έχει ψωμί να φάει, (αν είναι κάποιος φτωχός).

Για ένα κομμάτι ψωμί (όταν ξεπουλά κανείς την περιουσία του).

Ψωμοζήτης (είναι κάποιος που ζητιανεύει).

Λίγα τα ψωμιά του, λίγα τα καρβέλια του (για κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο θανάτου).

Φάγανε ψωμί και αλάτι (είναι η φράση που χαρακτηρίζει μία πολύχρονη και σταθερή φιλία).

Εγώ ειμί ο άρτος της ζωής (Από τη Βίβλο).

Αυτή η δουλειά έχει πολύ ψωμί (η δουλειά αυτή είναι σίγουρη ή αποφέρει μεγάλα κέρδη).

Βγάζω το ψωμί μου (κερδίζω τα απαραίτητα).

Δουλεύει για το ψωμί του (δουλεύει για τα απολύτως αναγκαία).

Εμείς ψωμί δεν έχουμε κι η γάτα πίτα σέρνει (Όταν κάποιοι δεν έχουν τα στοιχειώδη και άλλοι έχουν περισσευούμενα).

Η βιάση ψήνει το ψωμί, μα δεν το καλοψήνει (Όταν κάνεις κάτι με βιασύνη, πιθανόν να κάνεις λάθος).

Θα φάει πολλά ψωμιά ακόμη (θα γνωρίσει ή θα βιώσει πολλά).

Λίγα είναι τα ψωμιά του ή έφαγε τα ψωμιά του (δεν θα ζήσει για πολύ ακόμη).

Νηστεύει ο δούλος του Θεού, γιατί ψωμί δεν έχει (λέγεται ωε δικαιολογία σε περιπτώσεις αδυναμίας οικονομικής).

Όταν κοιμάται ο γιόκας μου ψωμί δε μας γυρεύει (αποφυγή δύσκολων καταστάσεων).

Το έδωσε για ένα κομμάτι ψωμί (πούλησε κάτι πολύ φτηνά, με μικρό αντάλλαγμα).

Ψωμί δεν έχουμε, ραπανάκια για την όρεξη (δεν έχουμε τα βασικά και ζητάμε τα μη απαραίτητα).

Ψωμί δεν είχαμε, τυρί μας ήρθε (για απρόσμενη βοήθεια).

# data[].attributes.body
Παροιμίες

Αυτή η δουλειά έχει πολύ ψωμί: η δουλειά αυτή είναι σίγουρη ή αποφέρει μεγάλα κέρδη.

Βγάζω το ψωμί μου: κερδίζω τα απαραίτητα.

Δουλεύει για το ψωμί του: δουλεύει για τα αναγκαία της ζωής.

Εμείς ψωμί δεν έχουμε κι η γάτα πίτα σέρνει.

Η βιάση ψήνει το ψωμί, μα δεν το καλοψήνει.: ακόμα κι αν κάνεις κατι με βιασυνη, πιθανον να εχεις κανει λαθος.

Θα φάει πολλά ψωμιά ακόμη: θα γνωρίσει ή θα βιώσει πολλά.

Λίγα είναι τα ψωμιά του ή έφαγε τα ψωμιά του: δεν θα ζήσει για πολύ ακόμη.

Νηστεύει ο δούλος του Θεού,γιατί ψωμί δεν έχει.

Όταν κοιμάται ο γιόκας μου ψωμί δε μας γυρεύει.

Το έδωσε για ένα κομμάτι ψωμί: το έδωσε πολύ φτηνά, με μικρό αντάλλαγμα.

Φάγαμε μαζί ψωμί και αλάτι: έχουμε ζήσει πολλά μαζί ή είμαστε φίλοι από παλιά.

Ψωμί δεν έχουμε, ραπανάκια για την όρεξη: δεν έχουμε τα βασικά και ζητάμε τα επιπλέον.

Ψωμί δεν είχαμε, τυρί μας ήρθε.

πηγή- wikipaidia

# data[].attributes.body
Ψωμί

Το ψωμί δια μέσου των αιώνων

Η ιστορία του ψωμιού είναι τόσο μεγάλη, όσο και η παρουσία σχεδόν του ανθρώπου στη γη. Στην αρχαία Αίγυπτο με την ανατολή του πολιτισμού άρχισε να παρασκευάζεται και το ψωμί.

Το πρώτο αλεύρι δεν είχε καμιά ομοιότητα με το σημερινό. Ήταν αλεύρι φτιαγμένο από καβουρδισμένους ή αποξηραμένους σπόρους που είχαν τριφτεί ή κοπανιστεί ανάμεσα σε δυο λείες πείρες. Αργότερα, οι άνθρωποι έμαθαν να ανακατεύουν αυτό το πρωτόγονο αλεύρι με νερό και να παρασκευάζουν τους πρώτους χυλούς που είναι οι πραγματικοί πρόγονοι του σημερινού ψωμιού. Στη συνέχεια έμαθαν να φτιάχνουν πιο πηχτούς χυλούς, τους οποίους έψηναν απευθείας στη φωτιά ή τούς άπλωναν μέσα σε πυρακτωμένους λίθους. Τα πρώτα σκεύη που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πήλινα ταψιά.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι στην αρχαία Αίγυπτο το ψωμί ζυμωνόταν με τα πόδια, κάτι που συνεχιζόταν ως τις αρχές του περασμένου αιώνα.

Τα πρώτα οργανωμένα αρτοποιεία εμφανίστηκαν στη Ρώμη επί αυτοκράτορα Τραϊανού το 97 - 117 μ.Χ.

Στην Κύπρο

Η Κύπρος ήταν μία από τις σιταποθήκες του ελληνικού κόσμου. Κατά τα λεγόμενα του Πλίνιου, το σιτάρι της Κύπρου έδινε ένα περίφημο καστανόξανθο ψωμί. Από τα αρχαία χρόνια, οι κάτοικοι του νησιού μας είχαν καθιερώσει το ψωμί, ως ένα από τα πιο βασικά στοιχεία της καθημερινής τους διατροφής  ενώ η καλή ποιότητα του κυπριακού σιταριού ήταν δεδομένη. Το ψωμί είχε κυρίαρχη παρουσία στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές και σε σημαντικά γεγονότα όπως ο γάμος, η γέννηση, η βάφτιση κ.α.

Προζύμι

Το σημαντικότερο συστατικό για την παρασκευή του ψωμιού ήταν και είναι ακόμα και σήμερα, το προζύμι, δηλαδή ένα μικρό κομμάτι ζύμης, το οποίο είχε ήδη ζυμωθεί από μέρες. Το προζύμι θεωρείτο  ιερό, καθώς και ευλογία του Θεού και για το λόγο αυτό ετοιμαζόταν με θρησκευτική ευλάβεια.

Δεκάδες προκαταλήψεις υπήρχαν γύρω από το πολύτιμο κομματάκι αυτής της ζύμης. Η κάθε νοικοκυρά έπρεπε να διατηρεί το προζύμι καθαρό, κυριολεκτικά και μεταφορικά, αφού δεν ήταν ορθό να έρθει σε ερωτική επαφή με το σύζυγό της, τις τελευταίες τρεις μέρες πριν από την Παρασκευή του προζυμιού. Για να αποφευχθεί οποιοδήποτε «παρατράγουδο» σε  πολλά χωριά το προζύμι ζύμωναν νεαρά κορίτσια ή γριές. Ακόμη, κάποιες ημέρες του χρόνου θεωρούνταν ακατάλληλες για το ζύμωμα της μαγιάς, ενώ κάποιοι υποστήριζαν, ότι το προζύμι δεν έπρεπε να δίνεται ποτέ σε άλλα άτομα τη νύχτα ή πριν περάσουν σαράντα μέρες, επειδή κάτι τέτοιο θα έφερνε μεγάλα προβλήματα στην οικογένεια.

Στην Ελλάδα

Οι Έλληνες ναυτικοί και έμποροι έφεραν το αιγυπτιακό αλεύρι στην Ελλάδα, όπου άρχισε και το ψήσιμο του ψωμιού. Περισσότερο δημοφιλές ήταν το λευκό ψωμί και μεταξύ των πόλεων υπήρχε πολύ έντονος ανταγωνισμός για το καλύτερο ψωμί. Η Αθήνα «καμάρωνε» για τον Θεάριο, τον καλύτερο αρτοποιό της, το όνομα του οποίου βρισκόταν στα γραπτά πολλών συγγραφέων.

Αρτοποιεία εμφανίστηκαν κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. Ανάμεσα στις πολλές ποιότητες ψωμιού που παρασκευάζονταν στην αρχαία Ελλάδα ήταν ο ζυμίτης, από αλεύρι, νερό και προζύμι, ο άζυμος, από αλεύρι και νερό, ο σιμιγδαλίτης, από λεπτότατο αλεύρι προερχόμενο από καλής ποιότητας σιτάρι κλπ.

Από αρχαία κείμενα προκύπτει ότι οι Έλληνες προσέφεραν άρτους στους θεούς, στους οποίους ονόμαζαν θειαγόνους άρτους. Στο ναό της Δήμητρας στην Ελευσίνα, κατά την εορτή των θεσμοφορίων, προσφερόταν στη θεά μεγάλος άρτος από τον οποίο η συγκεκριμένη γιορτή ονομαζόταν μεγαλάρτια.

Στο γερμανικό Μουσείο Ψωμιού που λειτουργεί στην πόλη Ουλμ, τα ωραιότερα εκθέματα είναι τέσσερα ελληνικά ειδώλια του 5ου αιώνα π.Χ., προερχόμενα από τη Βοιωτία, με γυναικείες μορφές. Στα ειδώλια εικονίζεται το άλεσμα του σταριού σε γουδί, το πλάσιμο της ζύμης, το ψήσιμο του ψωμιού και οι άρτοι έτοιμοι προς πώληση και βρώση.

Να σημειωθεί ότι οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να βάζουν θαλασσινό αλάτι στο ψωμί για νοστιμιά.

Στη θρησκεία

Στην Καινή Διαθήκη περιγράφεται το θαύμα που έκανε ο Ιησούς Χριστός, που με πέντε άρτους και δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους. Επίσης ο Χριστός παρομοίαζε τον εαυτό του στους μαθητές του σαν άρτο τον οποίον όποιος τρώει θα έχει ζωή αιώνια. Στο Μυστικό δείπνο ο Ιησούς ευλόγησε ένα  ψωμί, το έκοψε σε κομμάτια και είπε: «Λάβετε, φάγετε, αυτό είναι το σώμα μου». Μετά ευλόγησε το κρασί και έδωσε το ποτήρι του σε όλους και είπε: «Πιείτε από αυτό όλοι, αυτό είναι το αίμα μου». Στην προσευχή που έδωσε ο ίδιος ο Χριστός, υπάρχει αίτημα για τον άρτον τον επιούσιον.

Στην εκκλησία, χωρίς άρτο, δεν είναι δυνατόν να τελεσθεί θεία λειτουργία. Ο άρτος πρέπει  να είναι καλά ζυμωμένος και να έχει την σφραγίδα του σταυρού  και την επιγραφή  ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ. Ένα μέρος του άρτου  χρησιμοποιείται από τον ιερέα για την ετοιμασία της  Θείας Κοινωνίας (σε ανάμνηση του Μυστικού Δείπνου), και το υπόλοιπο κόβεται  σε μικρά κομμάτια, τα αντίδωρα  και μοιράζεται στους πιστούς στο τέλος της Θείας Λειτουργίας.

Η ευλάβεια των ανθρώπων απέναντι στο ψωμί που ποτέ δεν πετούν, δείχνει τη σημασία του στη διαβίωση αλλά και στη θρησκευτική ζωή.

Το ψωμί σήμερα

Η παρουσία του ψωμιού στο καθημερινό μας τραπέζι θεωρείται κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη. Το ψωμί είναι πλούσια πηγή σύνθετων υδατανθράκων ενώ οι ίνες που περιέχει είναι πολύτιμες για την καλή λειτουργία του οργανισμού. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη Β και σίδηρο και ιδιαίτερα χαμηλό σε περιεκτικότητα ζάχαρης και λιπαρών. Το ψωμί παρασκευάζεται από αλεύρι, νερό και μαγιά. Τα τελευταία χρόνια μπορούμε να βρούμε μεγάλη ποικιλία ανάλογα με τον τύπο του αλεύρου που χρησιμοποιείται. Το κοινό (λευκό) ψωμί ή πολυτελείας με αλεύρι τύπου 70%, χωρίς πίτουρο. Το ψωμί σίκαλης που γίνεται από μείγμα σιτάλευρου και άλευρου σίκαλης. Το ψωμί ολικής αλέσεως που παρασκευάζεται από άλεσμα όλου του σιταριού (μαζί με το φλοιό). Το πολύσπορο ψωμί που γίνεται από το σύνολο των δημητριακών, όπως το σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, βρώμη, καλαμπόκι και πολλές φορές με ανάμειξη άλλων σπόρων ή ξηρών καρπών (σουσάμι, νιφάδες βρώμης, καρύδι).

Η θρεπτική αξία του ψωμιού εξαρτάται από το αλεύρι που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή του, επειδή η διαδικασία της άλεσης καταστρέφει μεγάλο μέρος των θρεπτικών συστατικών. Οι πρωτεΐνες του σιταριού είναι κυρίως γλουτένη, προλαμίνη και λευκοσίνη. Η γλουτένη προσδίδει τις επιθυμητές ιδιότητες στην αρτοζύμη όπως την στερεότητα, την ελαστικότητα, την αντοχή και το χρώμα. Ο καρπός του σιταριού είναι πλούσιος σε μεταλλικά άλατα και βιταμίνες, ιδίως του συμπλέγματος Β. Επομένως, το λευκό ψωμί υπολείπεται θρεπτικά από το μαύρο και το ολικής αλέσεως, επειδή περιέχει ελάχιστες φυτικές ίνες, λιγότερες βιταμίνες και μεταλλικά άλατα. Το ψωμί ολικής αλέσεως είναι πλουσιότερο σε σίδηρο, ψευδάργυρο και ασβέστιο. Επίσης περιέχει περίπου τη διπλάσια ποσότητα μαγνησίου από το λευκό, μέταλλο το οποίο τελευταίες έρευνες το φέρνουν να έχει αντικαταθλιπτική δράση. Οι φυτικές ίνες του μαύρου ψωμιού συντελούν στην καλή λειτουργία του εντέρου, προστατεύουν από καρδιαγγειακές παθήσεις, συμβάλλοντας στην αποβολή της χοληστερίνης και στη μείωση της κακής (LDL) χοληστερίνης και διατηρούν σταθερά τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.

πηγή-ZORBAS

# data[].attributes.body
Μύθοι για το ψωμί

Στο πέρασμα των αιώνων, το ψωμί, στην οποιαδήποτε μορφή του αποτελούσε βάση της διατροφής του ανθρώπου. Τα θρεπτικά συστατικά του το καθιστούν απαραίτητο στο καθημερινό μας διαιτολόγιο.

Μύθος 1: Το ψωμί παχαίνει.
Όπως για όλες τις κατηγορίες φαγητού έτσι και στην περίπτωση του ψωμιού ισχύει ο ίδιος κανόνας. Για μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή πρέπει να καταναλώνουμε να μέτρο. Καμία τροφή δεν παχαίνει εάν τρώμε την σωστή ποσότητα καθημερινά.

Μύθος 2: Το μαύρο ψωμί είναι πιο υγιεινό από το λευκό ψωμί.
Κάθε τύπος ψωμιού έχει την δική του διατροφική και θερμιδική αξία. Το μαύρο ψωμί λόγω της μεγαλύτερης περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες δίνει το αίσθημα του κορεσμού γρηγορότερα σε σχέση με το σιταρένιο ψωμί.

Μύθος 3: Μόνο το σπιτικό ψωμί είναι υγιεινό.
Το ψωμί είτε παρασκευαστεί στο σπίτι είτε στον φούρνο της γειτονιάς σας, θα περιέχει τα ίδια βασικά συστατικά: αλεύρι, μάγια, νερό και αλάτι. Ωστόσο, στους Φούρνους Ζορπάς θα βρείτε καθημερινά ποιοτικό, φρέσκο ψωμί, με τα αγνότερα υλικά, πλούσιο σε διατροφικές αξίες, φτιαγμένο κάτω από αυστηρές διαδικασίες ασφάλειας και υγιεινής τροφίμων. Επιπλέον, σας προσφέρουν μεγάλη ποικιλία από κυπριακές, ελληνικές, γαλλικές και γερμανικές συνταγές ψωμιού, σιταρένιο, ολικής άλεσης, πιτυρούχο, πολύσπορο, καλαμποκιού, χωρίς γλουτένη και πολλά άλλα, τα οποία θα ικανοποιήσουν όλες τις διατροφικές σας απαιτήσεις.

πηγή-ZORBAS

# data[].attributes.body
Ψωμί και ορθοδοξία

"Το ψωμί είναι ο ίδιος ο Χριστός" λέει ο παροιμιακός μας λόγος.

"Σώμα και αίμα Κυρίου" μεταλαμβάνουν οι χριστιανοί κατά τη Θεία Κοινωνία.

"Τον άρτον ημών το επιούσιον δος ημίν σήμερον" παρακαλούμε το Θεό στην Κυριακή Προσευχή.

Με άρτους και πρόσφορά συμμετέχουν οι πιστοί στην εκκλησιαστική μας παράδοση. Όλα αυτά φαίνεται να ενσωματώνουν τους χριστιανικούς συμβολισμούς του Χριστού με το ψωμί.

1. Πρόσφορο

Συμβολίζει τον άρτο που μοίρασε ο Χριστός στους μαθητές του στο Μυστικό δείπνο και το ετοιμάζουν οι νοικοκυρές με ιδιαίτερη προσοχή και φροντίδα για να το πάνε στην εκκλησία την Κυριακή ή στη γιορτή ή τα Σαρανταλείτουργα. Το ζύμωμα του ακολουθεί ένα τυπικό που αποσκοπεί στο να διασφαλιστεί η καθαριότητά του. Οι γυναίκες που το ζυμώνουν πρέπει να είναι καθαρές στην ψυχή και στο σώμα.

Πριν αρχίσουν το ζύμωμα, ανάβουν το καντήλι και κάνουν την προσευχή τους. Το σφράγισμά του με το βασικό σύμβολο του Χριστιανισμού το σταυρό που δίνει ταυτότητα στο ψωμί το οποίο θα λειτουργηθεί και θα μοιραστεί στους πιστούς αντίδωρο.

2. Πίτα Αγίου Φανουρίου

Ο Άγιος Φανούριος στη λαϊκή μας παράδοση θεωρείται ευεργέτης απολεσθέντων αντικειμένων. "Φανούριος - φανερώνει". Για την ιδιότητά του αυτή οι πιστοί προσφέρουν στον Άγιο για να φανερώσει, είτε στην ανύπαντρη κοπέλα τον υποψήφιο γαμπρό είτε κάποιο αντικείμενο που χάθηκε.

Συνήθως η Φανουρόπιτα παρασκευάζεται με 7 ή 9 υλικά (αλεύρι, αλάτι, νερό, λάδι, κανέλλα, ζάχαρη, χυμό πορτοκαλιού). Τη μοιράζουν σε επτά μονοστέφανες γυναίκες και λένε: "ο Θεός να συγχωρέσει του Αγίου Φανουρίου τη μάνα και την αδελφή". Ο Άγιος θα τους πραγματοποιήσει την επιθυμία τους στα όνειρά τους.

πηγή- παροιμιακή και ποιητική προσέγγιση της γεύσης

# data[].attributes.body
Είδη ψωμιού

Σταρένιο (άσπρο ψωμί)

Κρίθινο (ψωμί των κατωτέρων τάξεων φτιαγμένο με κριθάρι)

Σίκαλης (ψωμί φτωχού)

Καλαμποκίσιο (μπομπότα φτιαγμένο με αλεύρι καλαμποκιού)

Σμιγάδι (σταρένιο και κρίθινο αλεύρι)

Ψωμί ανεβατό αραποσιτένιο

Επειδή η παραγωγή του σταριού πολλές φορές ήταν μικρή και δεν αρκούσε να βγάλει τη χρονιά η οικογένεια, καλλιεργούσαν και καλαμπόκι που έβγαινε και όψιμο. Το καθημερινό ψωμί, κυρίως στις άγονες περιοχές ήταν αραποσιτένιο μπομπότα ανεβατή ή λειψή.

Το αραποσιτένιο ψωμί ζυμώνεται όπως το σταρένιο αλλά ανακατεύουμε το αλεύρι με καυτό νερό, και το τοποθετούμε σε ταψιά λαδωμένα και πασπαλισμένα με αραβοσιτάλευρο. Γίνεται και καρβέλι αλλά απλώνει.

Μπομπότα λειψή

Ζυμώνεται όπως η ανεβατή χωρίς προζύμι όμως, τοποθετείται σε λαδωμένα ταψιά και πασπαλίζεται με σουσάμι. Μένει πολλές ώρες για να φουσκώσει. Μπορεί να ψηθεί στο φούρνο ή στη θράκα στο τζάκι και σκεπάζεται με τη μπουγάνα (είδος τενεκεδένιου ταψιού) ή με τη χόβολη.

πηγή- παροιμιακή και ποιητική προσέγγιση της γεύσης

# data[].attributes.body
Το ψωμί στον ποιητικό στίχο

"Σκύβω της γης και σαν ψωμί φιλώ το μυρισμένο χώμα".

(Ν. Καζαντζάκης)

"Οι νιες ζυμώνουνε ψωμί κι οι γριές το φούρνο πολεμάνε

κι όλοι αρχινούν τραγούδια της δουλειάς το μόχθο ν' αλαφρώσουν".

(Ν. Καζαντζάκης)

"Να σας πω πως γίνεται

και στον κόσμο δίνεται

απ' το σπόρο το σταράκι

το γλυκό - γλυκό ψωμάκι."

(Χ. Σακελλαρίου)
πηγή- παροιμιακή και ποιητική προσέγγιση της γεύσης

# data[].attributes.body
Η αξία του ψωμιού ως διατροφικό είδος.

"Όλα 'ναι υφάδια της κοιλιάς και το ψωμί στημόνι".

"Το ψωμί είναι ο ίδιος ο Χριστός".

Η έλλειψή του είναι ταυτόσημη με την πείνα

"Ο χορτάτος λέει ψωμί κι ο νηστικός ψωμάκι"

"Άνθρωπος που δεν πεινάει, τι θα πει ψωμί δεν ξέρει".

"Είπε το ψωμί ψωμάκι".

"το ψωμί τα δάκρυα δένει, το ψωμί τα σταματάει".

Το ψωμί ορίζει την σφυρηλατημένη φιλία

"Εφάγαμε ψωμί κι αλάτι".

"Γλυκό ψωμί δεν έφαγαν"

"Έφαγα ψωμί στο σπίτι σου".

"Βρε τον ψωμοπάτη!" (Ορίζει τον άπιστο φίλο που περιφρονημένος από τους ανθρώπους και καταραμένος από το Θεό που αθέτησε τον όρκο του.)

"Μα το ψωμί που τρώω"  (Ο καθημερινός άνθρωπος το σέβεται και ορκίζεται σ' αυτό.)

"Να τιμάς το ψωμί που τρως" (ευχή γονέων στα παιδιά τους)

"Για ένα κομμάτι ψωμί το αγόρασα"

"Πιο πολύ ψωμί τρώγεται με μέλι παρά με ξίδι"

"Όποιος βαριέται να ζυμώσει πέντε μέρες κοσκινάει"

"Ψωμοτύρι και γλυκιά ζωή"

"της προκομμένης το ψωμί γρήγορα ανεβαίνει".

"Αυτό είναι ψωμοτύρι για μένα" (Εύκολη δουλειά)

"Πρέπει να φας πολλά καρβέλια ακόμα" (για κάποιον που αποτυγχάνει σε κάτι που δοκίμασε πάνω από τις δυνάμεις του).

"Ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται" (γι' αυτούς που προσδοκούν υπερβολικά πράγματα).

"Θέλει βρεγμένα τα παξιμάδια" (για απαιτητικούς τεμπέληδες).
πηγή- παροιμιακή και ποιητική προσέγγιση της γεύσης

# data[].attributes.body
Ποίημα

Το ψωμί
Μίλτος Σαχτούρης
Ένα τεράστιο καρβέλι, μία πελώρια φραντζόλα ζεστό

ψωμί, είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό

ένα παιδί με πράσινο κοντό βρακάκι και με μαχαίρι

έκοβε και μοίραζε στον κόσμο γύρω,

όμως και μια μικρή, ένας μικρός άσπρος άγγελος,

κι αυτή

μ' ένα μαχαίρι έκοβε και μοίραζε

κομμάτια γνήσιο ουρανό

κι όλοι τώρα τρέχαν σ' αυτή, λίγοι πηγαίναν στο ψωμί,

όλοι τρέχανε στον μικρόν άγγελο που μοίραζε ουρανό!

Ας μην το κρύβουμε.

Διψάμε για ουρανό.

πηγή- paidika

# data[].attributes.body
ΠΩΣ ΦΤΙΑΧΝΕΤΑΙ ΤΟ ΨΩΜΙ

πηγή-youtube

# data[].attributes.attachment_link.title
Σπιτικό ψωμί

# data[].attributes.attachment_link.description
Παραδοσιακός τρόπος παρασκευής ψωμιού, με όλα τα μυστικά για καρβέλια που κρατάνε τη νοστιμιά τους και τη φρεσκάδα τους όπως τα παλιά τα χρόνια! Σχετικά με το MagiaCookTv / about us : Καλωσορίσατε στο magiacookTv δηλαδή στην κουζίνα μου, εκεί όπου με πολύ κέφι και μεράκι σας παρουσιάζω συνταγές αγαπημένες.

# data[].attributes.body
Μια φορά κι έναν καιρό σε κάποιο μικρό χωριό ζούσε μια ηλικιωμένη χήρα με τον μονάκριβο γιο της. Η ζωή θες, οι κακοτυχίες θες, έκανα ν την χήρα αρκετά δύστροπη και δύσκολη στην συμπεριφορά και σκληρή στην καρδιά χωρίς κανένα ίχνος συμπόνιας μέσα της για τους άλλους. Σχεδόν με όλους τους γείτονές της αλλά και τους συγγενείς της είχε προ-βλήματα και μάλωνε με όλους συνεχώς, όμως του γιου της δεν χαλούσε κανένα χατίρι και γινόταν τελείως άλλος άνθρωπος μαζί του από την α-πέραντη αγάπη και αδυναμία που του είχε. Άλλωστε γι’ αυτήν ήταν το μόνο πράγμα που της είχε μείνει στον κόσμο για το οποίο είχε λόγο για να ζήσει. Τέτοιο ήταν το δέσιμό της μαζί του που σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να φανταστεί τη ζωή της χωρίς αυτόν.  Τα χρόνια όμως περνούσαν γρήγορα και όπως όλα τα παιδιά του κόσμου έτσι και το παιδί της χήρας μεγάλωνε εξίσου γρήγορα και με τα λίγα και τα πολλά έφτασε και σε ηλικία γάμου, ηλικία όπου θα έπρεπε να βρει την κατάλληλη γι’ αυτόν γυναίκα και να κάνει κι αυτός με την σειρά του την δική του οικογένεια και παιδιά. Η μητέρα του ούτε που ήθελε να φαντα στεί πως θα μοιραζόταν την αγάπη του μοναχογιού της με κάποια άλλη γυναίκα άσε που φοβότανε κιόλας ότι μπορεί όταν παντρευόταν ο γιος της να έφευγε μακριά σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα. Τότε τι θα απογίνονταν αυτή η καψε ρή; Μόνη κι έρημη σε ένα άδειο σπιτικό, κλεισμένη σε τέσσερις τοίχου ς τι τάχα να αποζητούσε πια από την ζωή της; Και μόνο με την σκέψη αυτή τρόμαζε και δεν έκλεινε μάτι τα βράδια. Από την άλλη, έβλεπε πως ο γιος της ήθελε πολύ να κάνει την δική του οικογένεια και δεν της πήγαινε η καρδιά να του χαλάσει τα σχέδια. Όταν μάλιστα ο νεαρός ερωτεύθηκε μια κοπέλα από το χωριό τους, άρχισε να σκέφτεται πως παρόλο που ή-ταν μαλωμένη με τους γονείς της, ίσως και να ήταν μια καλή λύση. Ήταν από το ίδιο χωριό και επομένως δεν υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να φύ γουν για άλλα μέρη όταν με το καλό θα παντρευόντουσαν. Όμως δεν της έφτανε αυτό.- Μητέρα θα μας δώσεις την ευχή σου; Ρώτησε με αγωνία  ο νεαρός αφού μίλησε στην μητέρα του ανοιχτά για πρώτη φορά σχετικά με τα μελλοντικά του σχέδια.- Μα και βέβαια κανακάρη μου! Χαμογέλασε η μητέρα του. - Όμως, συ νέχισε σοβαρεύοντας γρήγορα, - τι θ’ απογίνω μοναχή εγώ η έρμη;- Μη στεναχωριέσαι άδικα μάνα και θα ζήσεις μαζί μας. Αυτό ήθελε ν’ ακούσει η χήρα κι έδωσε την ευχή της για τον γάμο χωρίς άλλη σκέψη. Ο γάμος έγινε με το καλό και όλα έγιναν όπως τα είχαν πει. Η νύφη πανέμορφη αλλά και με χρυσή καρδιά, με χαρά μπήκε στην οι κογένειά τους. Η χαρά όμως δεν ήταν η ίδια και για την πεθερά . Όσο έβλεπε ότι ο γιος της αγαπούσε την νύφη τόσο ζήλευε που μοιραζόταν την αγάπη του μαζί της και αισθανόταν μίσος γι αυτήν. Έτσι προσπαθού σε με τρόπο να της κάνει την ζωή δύσκολη, χωρίς όμως να γίνεται αυτοφάνερο στον γιο της. Η νύφη από την άλλη, πάντα βολική και καλόγνω μη, υπόμενε όλες τις ταλαιπωρίες χωρίς παράπονο από τον μεγάλο σε βασμό που είχε για την πεθερά της αλλά και εξ αιτίας της αγάπης που είχε για τον άντρα της.- Που θα πάει, θα στρώσουν τα πράγματα με τον καιρό, έλεγε και ξανά-λεγε στον εαυτό της και το πίστευε με όλη της την καρδιά. Όσο όμως η νύφη άντεχε τα καψώνια τόσο η πεθερά άρχιζε να χάνει τον έλεγχο και να γίνεται πιο στριμμένη. Ώσπου μια μέρα, πάνω στην τρέλα του μίσους της που γινόταν όλο και πιο δυνατό, συνέλαβε ένα σχέδιο ώστε να ντρο πιάσει για τα καλά την νύφη της και να την φέρει σε δύσκολη θέση. Φώ ναξε λοιπόν την νύφη της όλο γλύκα και της είπε:- Έλα καλή μου κοπέλα να με βοηθήσεις να κάνουμε ψωμιά γιατί σήμε ρα θα έρθουν κάποιοι συγγενείς επίσκεψη και πρέπει να τους φιλέψου με. Έπιασαν λοιπόν οι δυο τους, κοσκίνισαν το αλεύρι, ζύμωσαν τα ψω μιά και ετοίμασαν δεκαοχτώ συνολικά φραντζόλες. Σύρε παιδί μου να τα πας στον φούρναρη να τα ψήσει μια που εγώ είμαι γριά και δεν μπορώ, παρακάλεσε με ευγένεια η πονηρή χήρα. Η νύφη χωρίς καμιά υποψία κίνησε ευθύς αμέσως για τον φούρνο. Μέσα της μάλιστα ήταν κάπως χα ρούμενη αφού η πεθερά της την είχε εμπιστευτεί και όλη την ημέρα της φερόταν με ευγένεια και καλοσύνη. Προφανώς με τον καιρό είχε κερδίσει την αγάπη και την συμπάθεια της ηλικιωμένης γυναίκας και μάλλον από εδώ και πέρα θα τα πήγαιναν καλά οι δυο τους. Έτσι λοιπόν πήγε τα ψω μιά στον φούρνο και όταν ήρθε η ώρα που ήταν έτοιμα ξαναπήγε και τα πήρε. Όταν έφτασε στο σπίτι και άφησε τα ψωμιά πάνω στο τραπέζι η πεθερά της έχασε την ευγενική και χαρωπή συμπεριφορά και σοβάρεψε ξαφνικά.- Νύφη γιατί τα ψωμιά είναι δεκαοχτώ; Ρώτησε με αυστηρότητα και συ νέχισε παγερά- Σε γέλασε ο φούρναρης ή έφαγες εσύ κρυφά κανένα; Εγώ σου έδωσα δεκαεννέα ψωμιά για ψήσιμο. Η νύφη χλόμιασε …- Μα είναι δυνατόν μητέρα; Κάποιο λάθος θα κάνετε! Απάντησε με ευγένεια αλλά και σιγουριά. Εγώ πήρα δεκαοχτώ ψωμιά και έφερα δεκαοχτώ ψωμιά. Η πεθερά της που αυτό περίμενε να ακούσει έγινε έξαλλη. Τολμάς και μου λες ψέματα ! Δεν ντρέπεσαι καθόλου! Πάμε τώρα στον φούρναρη να δούμε πόσα έψησε. Και λέγοντας αυτά την τράβηξε με το ζόρι να πάνε στον φούρνο. Ο φούρναρης που ήταν δασκαλεμένος από την πεθερά έκανε όπως του είπε.- Εγώ δεκαεννέα ψωμιά πήρα, δεκαεννέα ψωμιά έψησα, δεκαεννέα ψω μιά έδωσα ! Είπε με ύφος που δεν δεχόταν αντιρρήσεις.- Εγώ δεκαεννέα ψωμιά ζύμωσα, δεκαεννέα ψωμιά σου έδωσα να πας στον φούρνο. Κι εσύ τι έκανες; Μου έφερες πίσω δεκαοχτώ! Η νύφη δεν άντεξε, άρχισε να κλαίει και να επαναλαμβάνει συνεχώς:<<Δεκαοχτώ ψωμιά ήταν, δεκαοχτώ ψωμιά, δεκαοχτώ, δεκαοχτώ, δέκα-οχτώ, δεκαοχτώ …>> και πήρε να τρέχει σαν τρελή μέσα στο χωριό ανα μαλλιασμένη και απελπισμένη. Έτρεχε φωνάζοντας και κλαίγοντας και σε λίγο χάθηκε μέσα στο κοντινό δάσος. Λένε ότι στην κατάσταση που βρέθηκε εντελώς άδικα την είδε και την λυπήθηκε ο Θεός και την μετα μόρφωσε σε πουλί. Όμως ο καημός της κοπέλας ήταν τόσο δυνατός που ακόμα και σαν πουλί δεν μπόρεσε να ξεχάσει και να δεχτεί τις κατηγορίες που δέχτηκε και αντί να κελαηδάει όπως τα περισσότερα άλλα πουλιά, αυτό επαναλαμβάνει συνεχώς την ίδια μόνο λέξη: Δεκαοχτώ, δεκαοχτώ, δεκαοχτώ, δεκαοχτώ …

# data[].attributes.body
Το παιδί του βασιλιά Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ έναν τόπο πολύ μακριά από δω, ζούσαν ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα. Ήταν ένα ζευγάρι νιόπαντρο, πολύ όμορφο κι αγαπημένο.
Μια μέρα ο βασιλιάς λέει στην βασίλισσα:
- Θλω να μου κάνεις ένα γλυκό, μοναχή σου, με τα χεράκια σου.
- Ότι θες βασιλιά μου, του απάντησε εκείνη.
- Δεν θέλω όμως να σε βοηθήσει κανείς άλλος. Συνέχισε ο βασιλιάς. Ούτ’ ο μάγειρας του παλατιού, ούτ’ η μαγείρισσα, ούτ’ ο ζαχαροπλάστης, ούτ’ οι υπηρέτες. Κανένας άλλος, παρά μόνο εσύ.
- Θα σου κάνω το πιο νόστιμο γλυκό που έχεις φάει ποτέ! Του απάντησε η βασίλισσα.
- Ναι, αλλά θέλω όλα να τα κάμεις μόνη σου. Επέμενε ο βασιλιάς. Εσύ να το πας στον φούρνο, εσύ να το ψήσεις, εσύ να το φέρεις, εσύ να το κόψεις, εσύ να το σερβίρεις.
- Όπως θες βασιλιά μου, του ξαναπάτησε εκείνη.
Κατεβαίνει λοιπόν η βασίλισσα στο κελάρι του παλατιού, και βάζει μέσα σ’ ένα καλάθι όλα τα υλικά που θα χρειαζόταν. Μύγδαλα και καρύδια, αλεύρι και ζάχαρη, ροδόσταμο και μέλι.
Ανασκουμπώθηκε, στρώθηκε στην δουλειά, κι έκαμε ένα γλυκό, που πιο νόστιμό του άνθρωπος σ’ όλο τον κόσμο δεν είχε ματακάνει.
Το πήγε στον φούρνο, το φούρνισε, το ‘φερε στο παλάτι, το βαλε σε μια πιατέλα, και το πήγε στον βασιλιά.
Ο βασιλιάς πολύ χάρηκε, που η γυναίκα του τον φρόντιζε τόσο. Άλλωστε το γλυκό μοσχομύριζε τόσο πολύ, που με δυσκολία κρατιόταν για να μην πιάσει να το τρώει με τα χέρια!
Η βασίλισσα, έβαλε δυο πιάτα στο τραπέζι, κι ετοιμάστηκε να κόψει το γλυκό, για να σερβίρει τον βασιλιά. Την ώρα όμως που το ‘κοβε, φταρνίστηκε! Ο βασιλιάς το θεώρησε μεγάλη προσβολή, να φταρνίζεται κάποιος πάνω απ το γλυκό του, και θυμωμένος έβαλε τις φωνές.
- Δεν ντρέπεσαι να φταρνίζεσαι πάνω απ’ το γλυκό του βασιλιά; Αυτή είναι πολύ μεγάλη προσβολή!
- Δεν το ‘θελα βασιλιά μου. Αποκρίθηκε εκείνη.
Ο βασιλιάς ήταν πολύ θυμωμένος και δεν άκουγε τίποτα!
- Να σηκωθείς να φύγεις απ’ το παλάτι! Δεν θέλω να σε ξαναδώ στα μάτια μου! Μα τέτοια προσβολή!
Η βασίλισσα με κλάματα και παρακάλια προσπαθούσε να τον μεταπείσει, αλλά εκείνος δεν ήθελε ν’ ακούσει τίποτα. Έτσι είδε κι απόειδε, και πήρε των ομματίων της κι έφυγε απ’ το παλάτι. Περπατούσε μια ολόκληρη μέρα, κι έφτασε σε μια μεγάλη πολιτεία. Εκεί, βρήκε ένα χαμόσπιτο κι έμεινε μέσα. Πέρασαν λίγες μέρες, κι η βασίλισσα κατάλαβε ότι ήταν έγκυος. Δεν ήξερε τι να κάμει. Έκλαιγε μέρες και νύχτες. Στο τέλος, στερέψανε τα δάκρυά της, και το πήρε απόφαση πώς μόνη της θα μεγάλωνε το παιδί της.
Περάσανε μήνες εννιά, κι η βασίλισσα γέννησε ένα πανέμορφο αγόρι. Είχε τον ήλιο στα μαλλιά, στα μάτια το φεγγάρι. Μεγαλώνοντας, έγινε ένα παλικαράκι πανέξυπνο και γεμάτο καλοσύνη. Αγαπούσε πάρα πολύ την μητέρα του, μόνο που κάθε λίγο την ρωτούσε:
- Μάνα, γιατί όλα τα άλλα τα παιδιά έχουν πατέρα κι εγώ δεν έχω;
- Έχεις παιδί μου, του απαντούσε η βασίλισσα. Έχεις έναν πολύ καλό και σημαντικό άνθρωπο για πατέρα.
- Και που ναι ο πατέρας, μάνα; Ξαναρωτούσε το παλικαράκι.
- Είναι καπετάνιος στα καράβια, και ταξιδεύει, τ` απαντούσε εκείνη.
Το παιδί μεγάλωνε, κι όταν έγινε 17 χρονών, ήταν ένα πανέμορφο παλικάρι. Είχε πάρει την αρχοντιά του πατέρα του, και την γλύκα της μάνας του. Απ’ όπου περνούσε όλοι στέκονταν και τον καμάρωναν κι έλεγαν ότι αυτό το παιδί, δεν μπορεί παρά να κρατούσε από αρχοντική γενιά.
Όταν η μάνα του είδε πώς είχε γίνει άντρας πια, καλός και μυαλωμένος, τον κάλεσε μια μέρα, και του ‘πε όλη την αλήθεια για τον πατέρα του.
Εκείνο, ένα ολόκληρο βράδυ, σκεφτότανε την ιστορία που του πε η μάνα του και τι μπορούσε να κάνει. Ο πατέρας του είχε φερθεί πολύ άδικα, και την αδικία δεν την σήκωνε.
Όταν χάραζε η μέρα, το παλικάρι είχε βρει λύση σ’ αυτό που τον απασχολούσε. Έβαλε καθαρά ρούχα, κατέβηκε στο κελάρι, και γέμισε ένα μπουκάλι με το καλύτερο κρασί που είχαν. Πήγε στο παλάτι, κι έδωσε το μπουκάλι στον μάγειρα του βασιλιά, λέγοντας του να του το σερβίρει με το μεσημεριανό του φαγητό. Ο βασιλιάς ήπιε το κρασί με το φαγητό του και πολύ του άρεσε. Την άλλη μέρα το παλικάρι ξαναπήγε ένα μπουκάλι κρασί στον βασιλιά, κι ο βασιλιάς πολύ το ευχαριστήθηκε. Αυτό γινότανε για μια ολόκληρη βδομάδα. Στο τέλος ο βασιλιάς ρώτησε τον μάγειρά τίνος ήταν αυτό το υπέροχο κρασί, κι εκείνος του είπε ότι κάθε μέρα ένα παλικάρι του το ‘φερνε κέρασμα. Τότε εκείνος είπε ότι θέλει να γνωρίσει τον κεραστή. Έτσι κι έγινε. Την άλλη μέρα, όταν το παλικάρι πήγε το κρασί στο παλάτι, ένας υπηρέτης, τον οδήγησε μπροστά στον βασιλιά.
Εκείνος τον ευχαρίστησε για το κρασί που του έστελνε, και του είπε:
- Ποιοι είναι οι γονιοί σου παλικάρι μου; Φαίνεσαι να κρατάς από αρχοντική γενιά. Πες στον πατέρα και στην μάνα σου, να έρθουν μια μέρα να φάμε όλοι μαζί, να τους γνωρίσω κιόλας.
- Ο πατέρας μου, είναι ναυτικός και ταξιδεύει, του απάντησε το παλικάρι. Κι η μάνα μου χωρίς τον κύρη μου δεν έρχεται στο παλάτι.
Ο βασιλιάς κούνησε το κεφάλι του με κατανόηση.
- Τότε του είπε, να έρθεις μια μέρα μόνος σου. Εγώ δεν έχω παιδιά, και πολύ θα θελα να χω έναν γιο σαν κι εσένα. Να έρχεσαι λοιπόν να κάνουμε παρέα.
Κι έτσι συμφωνήσανε την άλλη μέρα να πάει το παλικάρι στο παλάτι να φάει μαζί με τον βασιλιά.
Το παλικάρι έφυγε χαμογελώντας απ’ το παλάτι. Το σχέδιο του πήγαινε καλύτερα απ’ ότι περίμενε και λογάριαζε.
Όταν γύρισε σπίτι του, πήρε απ’ το στάρι που ‘χαν στο κελάρι μια φούχτα, πήγε σ’ έναν χρυσοχόο να του το επιχρυσώσει και το ‘ριξε στην τσέπη του.
Το άλλο μεσημέρι, πήγε στο παλάτι και κάθισε στο τραπέζι μαζί με τον βασιλιά. Όταν κόντευαν να τελειώσουν το φαΐ τους, γυρίζει ο βασιλιάς και του λέει:
- Είσαι πολύ καλό και συμπαθητικό παιδί, και σ’ αγαπώ σαν παιδί μου.
- Κι εγώ σε συμπαθώ βασιλιά μου, απάντησε εκείνο, επειδή μοιάζεις με τον πατέρα μου. Κι όλα στο τραπέζι ήταν πολύ ωραία εκτός απ’ το ψωμί.
- Γιατί, τι έχει το ψωμί και δεν σ’ άρεσε; Τον ρώτησε ο βασιλιάς.
- Τι αλέθετε; Ρώτησε αντί γι’ άλλη απάντηση το παλικάρι
- Σιτάρι, του απάντησε εκείνος.
- Α, τότε δεν είναι σαν το δικό μας στάρι!  Εμείς έχουμε πολύ καλύτερο ψωμί απ το σιτάρι που αλέθουμε. Να χτες εκεί που καθόμουνα έπιασα μια φούχτα και την έβαλα στην τσέπη μου. Δες τι ωραίο στάρι που είναι! Είπε το παλικάρι, κι έδειξε στον βασιλιά τα χρυσωμένα σπυριά.
Ο βασιλιάς το είδε και το θαύμασε.
- Τι ωραίο σιτάρι! Αναφώνησε. Μπορείς να μου προμηθέψεις καμιά εκατοστή οκάδες, να το σπείρω στα χωράφια μου;
- Και βέβαια βασιλιά μου. Του απάντησε το παλικάρι. Μόνο που αυτό το στάρι, για να βγει καλό, πρέπει να το σπείρει άνθρωπος που δεν έχει φτερνιστεί ποτέ στην ζωή του.
- Και ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος; Ρώτησε ο βασιλιάς.
- Μα εσύ βασιλιά μου! Του απάντησε το παλικάρι. Εσύ μόνος σου θα το σπείρεις.
- Μα κι εγώ έχω φτερνιστεί πολλές φορές στην ζωή μου! Είπε ο βασιλιάς κοιτάζοντάς τον έκπληκτος.
- Αλήθεια βασιλιά μου; Τον ρώτησε το παλικάρι. Και τότε γιατί έδιωξες την μανά μου μόνο και μόνο επειδή φτερνίστηκε την ώρα που σου σέρβιρε το γλυκό σου;
Ο βασιλιάς το κοίταξε έκπληκτος. Όταν κατάλαβε ότι το παλικάρι που είχε απέναντί του ήταν γιος του, τρελάθηκε απ’ την χαρά του. Το αγκάλιασε, κατάλαβε το λάθος που είχε κάνει, και το έστειλε την ίδια ώρα να φέρει την βασίλισσα στο παλάτι. Της ζήτησε να τον συγχωρέσει κι από τότε, μείνανε όλοι μαζί και ζήσανε αυτοί καλά, κι εμείς καλύτερα.

πηγή- το περιβολάκι

# data[].attributes.body
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ

ΝΤΑΛΑΡΑΣ-ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΞΕΝΗΤΙΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΝΤΑΛΑΡΑΣ -ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΞΕΝΗΤΙΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
Χαρακτηριστικο τραγουδι της δεκαετιας του 1960 με θεμα την ξενητεια, σε μουσικη του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ και στιχους του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΤΡΑΙΔΗ. ----Πρώτη εκτέλεση: ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ..

# data[].attributes.body
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ

ΤΟ ΨΩΜΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

πηγή-athinal

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΟ ΨΩΜΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ 1964

# data[].attributes.attachment_link.description
ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ ''Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ'' ΤΟΥ 1974.Η ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1964.Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΔΙΣΚΟ ''Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ'' ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 1963. ΣΤΙΧΟΙ:ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ:ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

# data[].attributes.body
ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ.
ΠΟΙΟ ΨΩΜΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ;

Τα ψωμιά τα οποία παρασκευάζονται από άλευρα ολικής άλεσης, τα μαύρα ή ολικής άλεσης δηλαδή, είναι προτιμότερα από τα «λευκά» ψωμιά, τα οποία περιέχουν πολύ λιγότερες (διαιτητικές) φυτικές ίνες.
Το ψωμί σίκαλης δεν είναι προτιμότερο από το σταρένιο, αν δεν είναι ολικής άλεσης. Ένα σταρένιο ψωμί από αλεύρι ολικής άλεσης είναι πολύ καλύτερο από το απλό ψωμί σίκαλης.
Επίσης κάτι που κυκλοφορεί ολοένα και περισσότερο τελευταία είναι το πολύσπορο ψωμί, το οποίο παρασκευάζεται από ένα μίγμα αλεύρων και συχνά περιέχει και σπόρους όπως για παράδειγμα ηλιόσπορους, σιτάρι ολόκληρο ή ακόμα και καρύδια ή άλλους καρπούς.
Οι καρποί αυτή μπορεί να αυξήσουν την ενεργειακή αξία του ψωμιού αλλά παράλληλα αυξάνουν σημαντικά και την διατροφική του αξία, κυρίως σε πρωτεΐνες. Γενικά όσο πιο "σκούρο", όσο πιο «βαρύ» είναι κάποιο ψωμί τόσο μεγαλύτερη διατροφική αξία έχει.

πηγήartognosi.blogspot.gr

# data[].attributes.body
Schokobrötchen(γερμανικό σοκολατόψωμο)

Νόστιμα Γερμανικά σοκολατόψωμα. Θα τα λατρέψετε μικροί και μεγάλοι. Γίνονται πολύ αφράτα και νόστιμα.

Τι χρειαζόμαστε:

900 γρ. αλεύρι (περίπου)

300 γρ. γιαούρτι

1 φλ. γάλα

1 φλ. λάδι

½ φλ. ζάχαρη

2 βανίλιες

1 Μπέγκιν Πάουερ

200 γρ. σταγόνες σοκολάτας

Για την επικάλυψη:

1 αυγό

1 κ.σ. γάλα Νουνού

Πώς το κάνουμε:

1. Βάζουμε σε μια μεγάλη λεκάνη, το γιαούρτι, το γάλα, το λάδι, τη ζάχαρη, τις βανίλιες και το Μπέγκιν Πάουερ. Ανακατεύουμε με το χεράκι μας για λίγο.

2. Προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι μας, προτού να βάλουμε όλο το αλεύρι προς το τέλος προσθέτουμε μέσα στο μείγμα τις σοκολατένιες σταγόνες.

3. Ανακατεύουμε λίγο ακόμα και προσθέτουμε το υπόλοιπο αλεύρι. Η ζύμη γίνεται μαλακή και εύπλαστη και κολλάει.

4. Αλευρώνουμε τα χέρια μας, παίρνουμε την ζύμη και την φτιάχνουμε ένα μεγάλο σαλάμι.

5. Κόβουμε τα Schokobrötchen ψωμάκια όσο τα σταφιδόψωμα και τα βάζουμε πάνω σε ταψί με λαδόκολλα. Χτυπάμε το αυγό με το γάλα και αλείφουμε τα Schokobrötchen.

6. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 μέχρι να ροδίσουν ελάχιστα, δεν θέλουν πολύ ψήσιμο.

7. Τα βγάζουμε από τον φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν, μετά τα συντηρούμε σε σακούλα ή τάπερ.

ΠΗΓΗ- ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ

# data[].attributes.headline
Ένα εύκολο και εντυπωσ

# data[].attributes.body
Ένα εύκολο και εντυπωσιακό ψωμάκι!!!!!! Η συνταγή είναι από το allrecipes.co.uk μου άρεσε πολύ, είναι και πανεύκολο και νόστιμο!

Τι χρειαζόμαστε:

500-600 γρ. αλεύρι γ. ό. χ.

1 φακελάκι μαγιά ξηρή

120ml γάλα

1 κουταλιά σ. βούτυρο

1 κ.σ. ζάχαρη άχνη

1 κ.γλ. αλάτι

1 αυγό

2 σταφίδες για μάτια

Πώς το κάνουμε:
1) Ζεσταίνουμε το γάλα σε μια μικρή κατσαρόλα, προσθέτουμε το βούτυρο ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει (αφού αφαιρέσουμε το γάλα από τη φωτιά).

2) Σε μεγάλο μπολ ρίχνουμε το αλεύρι, την μαγιά, το γάλα με το βουτύρο, το αυγό, αλάτι και ζάχαρη.

3) Ζυμώνουμε καλά 5 λεπτά, φτιάχνοντας μια μαλακή ζύμη, την αφήνουμε να ξεκουραστεί για 15 λεπτά σκεπασμένη.

4) Χωρίζουμε τη ζύμη σε επτά κομμάτια. Ένα στογγυλό κομμάτι 5 εκατοστά διάμετρο για το κεφάλι, πέντε μικρότερα κομμάτια 2,5 εκατοστών για τα πόδια

5) και το υπόλοιπο σε ένα μεγάλο κύκλο για το σώμα.

6) Βάζουμε λαδόκολλα στη λαμαρίνα της κουζίνας μας και ξεκινάμε να ενώνουμε τη χελώνα μας. Βάζουμε πρώτα το μεγάλο κομμάτι-σώμα της χελώνας, κολλάμε τα τέσσερα μικρά κομμάτια με νεράκι στο πλάι του σώματος για τα ποδαράκια της, το πέμπτο μικρό κομμάτι το κολλάμε για ουρά.

7) Το μεγαλύτερο 5 εκ. το κολλάμε για κεφάλι. Τα κομμάτια ζύμης κολλάνε πολύ εύκολα βρέχοντας τα δάχτυλά μας σε νερό.

8) Το ίδιο θα κάνουμε και με τις σταφίδες, τις βρέχουμε λίγο για να κολλήσουν καλά και να μην καούν στο ψήσιμο.

9) Για το στόμα της κόβουμε με ένα ψαλίδι το ζυμαράκι μας.

10) Για το κέλυφος της χελώνας, με ένα μαχαιράκι κάνουμε γραμμούλες σταυρωτές.

11) Σκεπάζουμε και αφήνουμε 30'-45' να φουσκώσει, ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς στο δεύτερο ράφι της κουζίνας μας για 35 λεπτά περίπου να ροδίσει.

# data[].attributes.body
Όπως όλα τα γιορτινά ψωμιά, έτσι και τούτο δεν το κόβετε με μαχαίρι, αλλά τα κομμάτια του έκολα ξεχωρίζουν τραβώντας τα με το χέρι. Σερβίρετε με μυζήθρα, μανούρι, γκοργκοντζόλα, βούτρο, ή έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και μαρμελάδα. Δείτε πώς θα κάνετε ψωμάκια για χάμπουργκερ.

Για 16 κομμάτια

1/2 φλιτζάνι ζεστό νερό εμφιαλωμένο (χωρίς χλώριο)
2-3 κουτ. σούπας μέλι
1 1/2 κουτ. γλυκού μαγιά σκόνη, στιγμής
3 κουτ. γλυκού γλυκάνισο
1 κουτ. γλυκού σπόρο κόλιανδρο
3 - 3 1/2 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
--ή 1 1/2 Λήμνου, 1 φλιτζάνι ολικής, και 1/2 -1 φλιτζ. Αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/4 φλιτζανιού ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι γιαούρτι στραγγιστό
1 κουτ. γλυκού αλάτι χοντρό
2/3 φλιτζανιού νερό κρύο εμφιαλωμένο
Γάλα, για να αλείψετε

Σε μικρή γαβάθα ανακατέψτε μαζί το ζεστό νερό, το μέλι, και τη μαγιά, και αφήστε για 5 λεπτά περίπου, να αφρίσει.

Σε γουδί ή μύλο καφέ καθαρό, χοντροτρίψτε μαζί το γλυκάνισο και το κόλιανδρο. Στον κάδο του μίξερ, βάλτε μαζί το λευκό ή τα διαφορετικά αλεύρια, και ανακατώστε προσθέτοντας το αλάτι και τα μυρωδικά. Με το μοτέρ να δουλεύει, προσθέστε το ελαιόλαδο, το γιαούρτι, το μίγμα μέλι-μαγιά και 1/2 φλιτζ. κρύο νερό. Δουλέψτε 1-2 λεπτά, ίσα να ανακατωθούν τα υλικά, και αφήστε τη ζύμη να ησυχάσει στο μπλέντερ για 15 λεπτά. Δουλέψτε άλλα 2-3 λεπτά για να πάρετε μαλακή και ελαστική ζύμη. Αν είναι πολύ στεγνή, βάλτε λίγο νερό ακόμη, ή λίγο λευκό αλεύρι, αν είναι πολύ νερουλή. Εναλλακτικά, μπορείτε και να ζυμώσετε με τα χέρια, στην αρχή σε γαβάθα και κατόπιν στην επιφάνεια εργασίας.

Λαδώστε μια γαβάθα. Αδειάστε τη ζύμη σε ελαφρά αλευρωμένη επιφάνεια, και ζυμώστε λίγο ακόμη. Δώστε στη ζύμη σχήμα σφαιρικό, μεταφέρετε στη λαδωμένη γαβάθα, και σκεπάστε με λαδωμένη πλαστική μεμβράνη. Αφήστε να ανέβει 2-3 ώρες, μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.

Ντύστε λαμαρίνα με λαδόχαρτο. Αδειάστε τη ζύμη σε ελαφρά αλευρωμένη επιφάνεια, χωρίστε στα 4, και το κάθε τέταρτο ξανά στα 4.

Πλάστε το ένα κομμάτη ζύμη σε κορδόνι, μήκους 50 εκ. περίπου, διπλώστε το και στρίψτε το ένα μισό γύρω από το άλλο. Ακουμπήστε στη λαμαρίνα. Κάντε το ίδιο με το δεύτερο κορδόνι, τοποθετώντας το δίπλα στο πρώτο, αλλά αντίθετα, τα πάνω κάτω, δηλαδή τα ελεύθερα άκρα του ενός, προς τη ‘θηλιά’ του άλλου. Συνεχίστε σχηματίζοντας και τα υπόλοιπα στριφτάρια τοποθετώντας τα δίπλα-δίπλα, να σχηματίσουν ορθογώνιο. Σκεπάστε με λαδωμένη πλαστική μεμβράνη, και αφήστε να ανέβει 35 λεπτά.

Προθερμάνετε το φούρνο στους 230° C.

Αφαιρέστε την πλαστική μεμβράνη, αλείψτε την επιφάνεια του ψωμιού με γάλα, αν θέλετε, και ψήστε 10 λεπτά. Χαμηλώστε το φούρνο στους 200° C, και ψήστε άλλα 35 λεπτά, μέχρι να ροδίσει το ψωμί από πάνω. Προσεκτικά, βγάλτε το από τη λαμαρίνα, και ακουμπήστε στη σχάρα του φούρνου. Ψήστε 10-15 λεπτά, ή περισσότερο, να ροδίσει καλά πάνω και κάτω, και να ακούγεται κούφιο όταν το χτυπάτε. Μεταφέρετε σε σχάρα να κρυώσει, προτού το κόψετε με το χέρι.

ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ:

Ψωμάκια για χάμπουργκερ

Για να κάνετε ψωμάκια για χάμπουργκερ, χωρίστε στα 8 τη ζύμη, και φορμάρετε κάθε κόμμάτι σε μπάλα, πιέζοντας από πάνω. Αφήστε 30 λεπτά να ανέβουν τα ψωμάκια, αλείψτε με γάλα, πασπαλίστε με σουσάμι και ψήστε 30 λεπτά περίπου, στους 200 βαθμούς, να ροδίσουν πάνω-κάτω. Αφήστε σε σχάρα να κρυώσουν τελείως, προτούνα τα κόψετε για να βάλετε μέσα τα μπιφτέκια.

Διατηρούνται σε σακκούλες στην κατάψυξη. Αφήστε τα να ξεπαγώσουν ξεσκέπαστα, και αν θέλετε, ζεστάνετε για 15-20 λεπτά τα ψωμάκια σε φούρνο προθερμασμένο στους 200° βαθμούς, αφού τα τυλίξετε χαλαρά με αλουμινόχαρτο.

βιβλίο παραγωγής ψωμιου

# data[].attributes.body
Τα δέκα καλύτερα ψωμιά στον κόσμο...

Σε όλο τον κόσμο, τα ψωμιά, απο όλες τις συνταγές, απο όλα τα σχήματα και τα μεγέθη, ήταν και θα είναι ένα βασικό μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κουζίνας.
Ξεκινάμε λοιπόν ένα γαστριμαργικό ταξίδι γύρω από τον κόσμο, για να ανακαλύψουμε μερικά από τα καλύτερα ψωμιά, που ο πλανήτης έχει να προσφέρει.
Σε ορισμένα απο αυτά βρήκα και συνταγές, εγώ θα το τολμήσω!! εσείς;

Βασικά, πρόκειται για έναν απλό κουλούρι (ένα δακτύλιο ζύμης με μαγιά), τον οποίο πρώτα βράζουν και μετά ψήνουν. Λέγεται ότι προέρχεται από το 16ο αιώνα στην Πολωνία και δινότανε ως δώρο για τις γυναίκες κατά τον τοκετό.
Και ενώ τα bagels δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη και αφού μεταφέρθηκαν στην περιοχή Brick Lane του Λονδίνου, τελειοποιήθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα στη Νέα Υόρκη από την πολωνική-Εβραική κοινότητα των μεταναστών.
Λένε επίσης ότι άν τα φάς στη Νέα Υόρκη, θα καταλάβεις της διαφορά απο άλλα Bagel.
Παραδοσιακά στη Νέα Υόρκη τα σερβίρουν με μια παχιά στρώση τυριού κρέμας, προσθέτοντας και λίγο lox (λεπτοκομμένο καπνιστό σολομό), όπως το πωλούσαν οι Εβραίοι μετανάστες από τα καροτσάκια τους στις αρχές τους 20ου αιώνα στην ανατολική πλευρά της Νέας Υόρκης.
Εμείς θα το τολμήσουμε με σουσάμι ή κομμάτια σοκολάτας.

Σας βρήκα και μια εύκολη συνταγή! Καλή επιτυχία!

Roti

Το roti είναι ένα δημοφιλές σταρένιο ψωμί χωρίς μαγιά.Είναι μια λεπτή, μαλακή και εύκαμπτη στρογγυλή ζύμη που ψήνεται σε πολύ καυτό τηγάνι.
Το συναντάμε κυρίως σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, όπως στην Ινδία, την Ινδονησία, τη Σρι Λάνκα, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και την Ταϊλάνδη.
Μια από τις πιο διαδεδομένες παραλλαγές του είναι το roti της Μαλαισίας. Εκεί το εμπλουτίζουν με αυγό (roti telur) ή κρεμμύδι (roti bawang), αλλά ο παραδοσιακός τρόπος σερβιρίσματος του είναι μεdhal (κάρι από φακές) ή σάλτσα κάρι με κρέας, οπότε και λέγεται roti canai.

Η συνταγή που βρήκα είναι η εξής:

Υλικά :
2 1/2 φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει, ή 2 φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει και 1/2 φλιτζάνι αλεύρι ολικής αλέσεως
2 κουταλιές της σούπας φυτικό λάδι
1 φλιτζάνι ζεστό νερό
Βούτυρο ή λάδι για το τηγάνι
Ετοιμασία:
Δημιουργούμε μια ζύμη ελαστική και μαλακή. Κόβουμε κομμάτια και προσπαθούμε να ανοίξουμε ένα λεπτό κύκλο τον οποίο ψήνουμε στο τηγάνι με βούτυρο ή λάδι.

Tortilla

Tortilla

Η Tortilla είναι το πιο σημαντικό τρόφιμο στο Μεξικό. Είναι σύμβολο της σύνδεσης με ένα παρελθόν 2.500 χρόνων.
Είναι το βασικό στοιχείο της διατροφής για πολλούς Μεξικανούς, ειδικά στις αγροτικές περιοχές.
Εκτός από τρόφιμο, χρησιμεύει επίσης και σαν πιάτο για σάλτσες, κρέατα, λαχανικά, πατάτες, ρύζι.
Γνωστά μας τα tacos, burritos (ένα πιάτο καταγωγής βόρειο Μεξικό), και enchiladas. Η Tortillas επίσης χρησιμοποιείται για να κάνει το Baleadas, ένα τυπικό πιάτο από την Ονδούρα.
Στην Κίνα, υπάρχει η laobing (烙饼), μια πίτσα σε σχήμα πάχους «τηγανίτα» που είναι παρόμοια με την τορτίγια.

Η συνταγή της εύκολη πιστεύω, δείτε το σχετικό video:

Baguette

Η φίνα γαλλική φραντζόλα, γνωστή για το λεπτό σχήμα και την τραγανή κρούστα. Θεωρείται χωριάτικο τρόφιμο και αποτελεί ένα βασικό μέρος της παραδοσιακής γαλλικής γαστριμαργικής κουλτούρας. Χρονολογείται από την εποχή του Louis XIV.
Λέγεται ότι το γαλλικό δίκαιο, φρόντισε για αυτό το ψωμί έτσι, ώστε να φτιάχνεται χωρίς συντηρητικά. Ως εκ τούτου οι φραντζόλες μπαγιατεύουν σε λιγότερο από 24 ώρες, γεγονός που καθιστά την προμήθεια του φρέσκου ​​ψωμιού καθημερινά απαραίτητη.
Λέγεται επίσης ότι αν θέλεις να το γευτείς, πρέπει να το φάς μέσα σε τέσσερες ώρες από το ψήσιμό του.

Brioche

Ένα πλούσιο και λιπαρό κρουασάν, μια εντελώς Γαλατική λιχουδιά.
Αυτό το φίνο γυαλιστερό με τη λαμπερή κρούστα ψωμί  συχνά στολισμένο με φρούτα ή σοκολάτα τσιπ, είναι η μεγάλη στο πρωινό λιχουδιά.
Εκτός απο επιδόρπιο μπορεί επίσης να σερβιρισθεί ζεστό και να συνοδεύσει φουά γκρα ή σούπα.
Νορμανδική η προέλευση του, μια περιοχή γνωστή για την ποιότητα του βουτύρου. Το όνομά του προέρχεται από τη γαλλικό ρήμα «broyer», που σημαίνει «σπάει» ή «τρίβει».

Pumpernickel

Pumpernickel

Το pumpernickel είναι ένα νόστιμο μαύρο ψωμί με ιδιαίτερη υφή, συχνά αναμιγνύεται σιτάρι και κριθάρι και υπάρχουν περίπου 300 παραλλαγές.
Ηταν κάποτε και αυτό ένα τυπικό φαγητό των αγροτών.
Το pumpernickel ψήνεται στον ατμό αντί σε ξερό φούρνο κι έτσι γίνεται ιδιαίτερα υγρό.
Προέρχεται απο την περιοχή Βεστφαλία της Γερμανίας και συχνά συνδυάζεται με καπνιστό σολομό και χαβιάρι. Η  διαδικασία ψησίματος του μπορεί να διαρκέσει έως και 24 ώρες.
Όταν βρισκόταν εξόριστος στην Καλιφόρνια το 1941, ο Γερμανός σεναριογράφος Μπέρτολτ Μπρέχτ, αποκάλυψε ότι αυτό που του έλειπε περισσότερο από τη γενέτειρα του ήταν το ψωμί.

Πίτα

«Μια πίτα με όλα» ή «μια πίτα σουβλάκι» η δικιά μας πίτα. Οχι ακριβώς! γιατί θεωρείται προιόν που καταναλώνεται ευρέως στη Μέση Ανατολή και στη Μεσόγειο και χρονολογείται απο τον 3ο π.Χ. αιώνα.
Συνήθως χρησιμοποιείται για να τυλίξει σουβλάκι (Ελληνική κεμπάπ) , αλλά και φαλάφελ, ή συνοδευτικό για βουτιά σε hummous (Το Χούμους είναι μια κρεμώδης σαλάτα, που χρησιμοποιείται στην Μέση Ανατολή ως συνοδεία του ψωμιού ή αραβικής πίτας σε ρόλο ορεκτικού).

Ciabatta

Ξέρουμε ότι κατάγεται από τη Βόρεια Ιταλία, αν και οι ντόπιοι στην περιοχήτην  αποκαλούν Francese pane  ή «γαλλικό ψωμί», πιθανώς λόγω των γαλλικών επιρροών στην κουζίνα της περιοχής. Η ονομασία του στα ιταλικά σημαίνει «παντόφλα», εξαιτίας του σχήματος της. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές της συνταγής· Όταν γίνεται με αλεύρι ολικής άλεσης λέγεται ciabatta integrale, ενώ όταν προστίθεται γάλα στη ζύμη το αποκαλούν ciabatta al latte.
Είναι νόστιμο ψωμί, με τραγανή κρούστα εξωτερικά, μαλακή ψίχα εσωτερικά που έχει μεγάλες τρύπες, σα το ελβετικό τυρί.
Συνταγή – Υλικά
3½ δοσομετρικές κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
½ δοσομετρική κούπα αλεύρι σκληρού σίτου (χωριάτικο)
2 δοσομετρικές κούπες χλιαρό νερό
¼ κουταλάκι του γλυκού ξηρή μαγιά
1½ κουταλάκι του γλυκού αλάτι
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
Ετοιμασία
Σε ένα μπωλ βάλτε τα αλεύρια με τα υπόλοιπα υλικά, προσθέστε το νερό και το λάδι και ανακατέψτε με μια κουτάλα ή σπάτουλα, ίσα να αναμειχθούν τα υλικά. Η ζύμη θα είναι υγρή και θα κολλάει. Δεν το ζυμώνουμε. Καλύψτε το μπωλ με πλαστική μεμβράνη ή πετσέτα και αφήστε το σε ένα θερμό σημείο (πχ. κοντά στο καλοριφέρ) να «αυτοζυμωθεί» για 12-18 ώρες, ανάλογα με τη θερμοκρασία του χώρου.
Η ζύμη το επόμενο πρωί θα είναι σχετικά ρευστή και θα έχει κάνει φουσκάλες, σημάδι πως είναι έτοιμη. Αλευρώστε γεναιόδωρα μια λαδόκολλα και τα χέρια σας και αναποδογυρίστε τη ζύμη επάνω με τη βοήθεια μιας σπάτουλας.
Πασπαλίστε τη με αλεύρι από πάνω και κάντε τη πακετάκι. Καλύψτε τη με μια αλευρωμένη πετσέτα και αφήστε τη για δύο ώρες, κάπου ζεστά, να φουσκώσει. Όταν το ζυμάρι διπλασιαστεί σε όγκο είναι έτοιμο για ψήσιμο.
Λαδώστε και αλευρώστε ένα ρηχό ταψί, τύπου λαμαρίνας, και αναποδογυρίστε μέσα το ζυμάρι. Προθερμάνετε το φούρνο στους 220°C και ψήστε το ψωμί για 35-45 λεπτά της ώρας. Μόλις πάρει καλό χρώμα το βγάζετε από το φούρνο και το αφήνετε να κρυώσει πάνω σε μια σχάρα για 20-30 λεπτά.
Απολαύστε!
Πηγή: http://oliviart-gr.blogspot.com/2013/01/ciabatta.html#ixzz2Xz9VdWL6

Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε και το video:

Focaccia

Foccacia

Μια άλλη ιταλική υποψήφια, επίπεδη και αυτή σαν την προηγούμενη, αλλα με καρυκεύματα όπως με δεντρολίβανο, φασκόμηλο ή βασιλικό. Μπορούμε επίσης να προσθέσουμε τυρί, ντομάτα, ελιές, ή κουκουνάρια πριν από το ψήσιμο. Παραδοσιακά ψημένο σε πέτρινο φούρνο, αυτό το χωριάτικο ψωμί χρονολογείται από την αρχαία Ρώμη, όπου ήταν τυπικά ψημένο στη στάχτη.

Damper

Damper

To Damper είναι ένα παραδοσιακό ψωμί της Αυστραλίας φτιαγμένο με σόδα.
Φτιάχθηκε αρχικά από τους κτηνοτρόφους που ταξίδευαν σε απομακρυσμένες περιοχές για εβδομάδες ή μήνες και με προμήθειες μόνο βασικά υλικά όπως  αλεύρι, ζάχαρη και τσάι.
Τα βασικά συστατικά του είναι αλεύρι, νερό, σόδα και μερικές φορές το γάλα. Παραδοσιακά ψήνεται στα κάρβουνα.  Οι στάχτες ισοπεδώνονται και το ψωμί τοποθετείται εκεί για δέκα λεπτά. Μετά καλύπτεται με στάχτη και ψήνεται για άλλα 20 έως 30 λεπτά έως ότου το ψωμί ακούγεται κούφιο όταν το χτυπάς.
Για τη συνταγή χρειάζεται κέφι και περιπέτεια! Φαντασθείτε τον εαυτό σας νομά στην Αυστραλία και το ψήσιμο του Damper θα σας γοητεύσει!

# data[].attributes.body
Αγαπημένη «παρασπονδία» των περισσότερων από εμάς είναι οι «βουτιές» του ψωμιού σε ελαιόλαδο από σαλάτες ή σε λιπαρές σάλτσες φαγητού. Άλλοτε, τσιμπολογούμε ψωμί λίγο πριν ξεκινήσουμε να τρώμε, μαζί με ελιές ή τυρί φέτα. Και φυσικά, οι «τσιμπιές» σε ένα ολόφρεσκο και ζεστό καρβέλι, που μόλις έχει βγει από τον φούρνο, αποτελούν για τους περισσότερους από εμάς, μια αγαπημένη και αξεπέραστη συνήθεια. Όσο για το ψωμί στο πρωϊνό; Ποτέ μα ποτέ δεν καταναλώνουμε σκέτο ψωμί ή φρυγανιές αλλά πάντα τα συνοδεύουμε με φρέσκο βούτυρο, μέλι ή διάφορες μαρμελάδες…

Και έτσι, «κόβοντας» το ψωμί από τη διατροφή μας, αυτομάτως κόβουμε και τα… παρελκόμενά του! Και, όπως είναι αναμενόμενο, τα περιττά κιλά, εξαφανίζονται ως δια μαγείας…

Αποδεικνύεται επομένως, πως αυτό που παχαίνει περισσότερο δεν είναι το ίδιο το ψωμί αλλά τα… λιπαρά που συχνά το συνοδεύουν. Μια κανονική φέτα ψωμιού, περίπου 30 γραμμαρίων, αποδίδει κοντά 80 θερμίδες στον οργανισμό μας, ένα ποσό που αποδεικνύει, πως η θερμιδική αξία του ψωμιού είναι ιδιαίτερα χαμηλή και επομένως η απουσία του από το καθημερινό μας τραπέζι δεν θα έχει ιδιαίτερα οφέλη.

Αντίθετα, η παρουσία του στο καθημερινό μας τραπέζι θεωρείται κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη. Το ψωμί είναι πλούσια πηγή σύνθετων υδατανθράκων ενώ οι ίνες που περιέχει είναι πολύτιμες για την καλή λειτουργία του οργανισμού. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη Β και σίδηρο και ιδιαίτερα χαμηλό σε περιεκτικότητα ζάχαρης και λιπαρών.

Ποιο είδος ψωμιού είναι προτιμότερο για τη διατροφή μας;

Το «μαύρο», δηλαδή το ολικής άλεσης ψωμί είναι σαφώς προτιμότερο από το «λευκό» ψωμί. Πλουσιότερο σε ίνες και θρεπτικά συστατικά, το «μαύρο» ψωμί, ωφελεί ιδιαίτερα τον οργανισμό ενώ το θερμιδικό του βάρος είναι σαφώς μικρότερο από το «λευκό».

Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, κυκλοφορούν στην αγορά διάφορα είδη ψωμιών, εμπλουτισμένα με άλλα συστατικά, όπως π.χ. με καρύδια, με ηλιόσπορους, με σταφίδα ή τυρί φέτα, τα οποία ανεβάζουν αισθητά τις θερμίδες που προσλαμβάνει ο οργανισμός μας. Παρόλα αυτά, το είδος αυτό των ψωμιών αποτελούν μια ιδανική εναλλακτική πρόταση αντί των λιπαρών σνακ-αρκεί να περιοριστεί κανείς στη μία φέτα-καθώς είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και πρωτεϊνες.

Τα διλήμματα του ψωμιού…

Το ψωμί που πωλείται στα super markets μέσα σε τυποποιημένες συσκευασίες, συχνά δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το ψωμί που παράγεται και πωλείται στον φούρνο. Το τυποποιημένο ψωμί, προκειμένου να διατηρηθεί φρέσκο για περισσότερο καιρό, περιέχει αρκετά λιπαρά καθώς και βελτιωτικά γεύσης για να είναι νοστιμότερο. Συχνά δε, περιέχει και σημαντική ποσότητα ζάχαρης συγκριτικά με το ψωμί του φούρνου, που σε κάθε περίπτωση αποτελεί μια πιο υγιεινή επιλογή.

Αντίστοιχα, και στο δίλημμα «ψωμί ή φρυγανιές;», παρά την αντίθετη επικρατούσα αντίληψη, το ψωμί χρίζεται και πάλι νικητής. Στα 100 γραμμάρια βάρους, το ψωμί διαθέτει λιγότερες θερμίδες από τις φρυγανιές καθώς περιέχει υγρασία και η περιεκτικότητά του σε ζάχαρη ή λιπαρά είναι ελάχιστη συγκριτικά με την αντίστοιχη των φρυγανιών. Επίσης, η κατανάλωση του ψωμιού δίνει γρηγορότερα την αίσθηση του κορεσμού και επομένως χορταίνει ευκολότερα από τις φρυγανιές, οι οποίες πρέπει να καταναλωθούν σε μεγάλο αριθμό προκειμένου να «κατευνάσουν» την πείνα μας…

πηγή-clickatlife.gr

# data[].attributes.body
Η κυρία στον φούρναρη:
- Είμαι τόσο νευριασμένη μαζί σας! Το ψωμί που μου πουλήσατε χτες ήταν μπαγιάτικο!
- Μα τί λέτε κυρία μου! Εμείς φτιάχνουμε ψωμί εδώ και 20 χρόνια!
- Ναι, αλλά το πουλάτε τώρα!
πηγή- asteiakia

# data[].attributes.body
Υλικά για 1 φραντζόλα1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 πρέζα αλάτι λεπτό
1/2 λίτρο νερό χλιαρό
20 γρ. φρέσκια μαγιά

Παρασκευή
Ανακατεύετε το αλάτι με το αλεύρι. Διαλύετε τη μαγιά σε λίγο νερό και την προσθέτετε στο αλεύρι. Ανακατεύετε τα υλικά με τις άκρες των δαχτύλων σας και σταδιακά προσθέτετε και το υπόλοιπο νερό, δουλεύοντας πάντα τη ζύμη. Την αφήνετε να σταθεί για 20 περίπου λεπτά, σκεπασμένη με στεγνή πετσέτα. Της δίνετε το σχήμα της αρεσκείας σας και την αφήνετε για 1 ώρα να ανέβει. Ψήνετε το ψωμί, για 30 λεπτά, σε προθερμασμένο στους 220-250°C, ακουμπισμένο σε μια λαδωμένη λαμαρίνα. Το αφήνετε σε μια σχάρα να κρυώσει.
Πηγή Αθηνόραμα umami.gr

# data[].attributes.body
Κάποτε ήταν ένας πλούσιος βασιλιάς, πολύ πλούσιος, που ό,τι επιθυμούσε η καρδιά του το ’χε. Όλα τα είχε, και τον έλεγαν ευτυχισμένο, ώσπου έπαθε μια παράξενη ανορεξιά και δεν είχε όρεξη να βάλει τίποτα στο στόμα του. Σιγά σιγά αδυνάτιζε, κι άρχισε να γίνεται γκρινιάρης και παράξενος. Πολλοί γιατροί επήγαιναν και τον έβλεπαν, μα τα γιατρικά τους τίποτα δεν μπορούσαν να του κάμουν. Η ανορεξιά του βασιλιά όλο και κρατούσε, κι εκείνος έρεβε μέρα με την ημέρα. Τίποτα δε λιμπιζόταν να φάει· ούτε «του πουλιού το γάλα», που λέει ο λόγος.

Oπού κάποια μέρα, έτυχε να περνάει από το παλάτι του ένας ασπρομάλλης γέροντας φτωχός, που ήτανε όμως σοφός κι ήξερε από γιατρικά. Του είπανε λοιπόν για το βασιλιά, κι ανέβηκε να τον δει. «Μήπως κουράζεσαι, βασιλιά μου;», τον ρώτησε. «Τι λες, γιατρέ μου», του λέει ο βασιλιάς. «Όλη μέρα ξαπλωμένος απάνου στο θρόνο μου, ούτε το μικρό μου δαχτυλάκι δεν κουνώ». «Μήπως έχεις έγνοιες και σκοτούρες για το λαό σου;» «Όχι, κάθε άλλο. Εγώ ζω ξέγνοιαστος, και καρφάκι δε μου καίεται για κανέναν!» «Μήπως επιθύμησες ποτέ σου κάτι και δεν μπόρεσες να το ’χεις;» «Oύτε κι αυτό! Βασιλιάς είμαι, κι ό,τι γυρέψω, το βλέπω μπροστά μου!…».

Σκέφτηκε, σκέφτηκε λίγο ο γέροντας, ύστερα γυρίζει και λέει του βασιλιά: «Άκουσε, βασιλιά μου: Καθώς βλέπω, δεν έχεις τίποτα σοβαρό. Εκείνο που φταίει και δεν έχεις όρεξη να τρως, είναι το ψωμί που σου δίνουν στο παλάτι! Να διατάξεις να σου φέρουν να φας το πιο γλυκό ψωμί του κόσμου. Αν μπορέσεις να το ’χεις αυτό, τότε θα γιατρευτείς!».

Από την ίδια μέρα ο βασιλιάς έδωσε διαταγή στους φουρναραίους του παλατιού να ζυμώσουν και να του ψήσουν «το πιο γλυκό ψωμί του κόσμου!». Έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά οι ψωμάδες σ’ όλο το βασίλειο, ποιος θα κάμει στο βασιλιά το πιο γλυκό ψωμί! Ζύμωσαν με ζάχαρη κι ανθόγαλα κάθε λογής ψωμιά και του τα ’φερναν στο παλάτι να τα δοκιμάσει. Μα κανένα απ’ όλα εκείνα τα ψωμιά δεν άνοιγε την όρεξη στο βασιλιά. Oύτε κι ήθελε να τα φάει. Το ’να του μύριζε, τ’ άλλο του βρομούσε. Ώσπου μια μέρα, έξω φρενών ο βασιλιάς, έστειλε ανθρώπους του να πάνε να βρούνε το γέροντα και να τον ξαναφέρουνε μπροστά του. Έτσι λοιπόν κι έγινε.

«Θα σε κρεμάσω, που με ξεγέλασες!», του φώναξε ο βασιλιάς μόλις τον είδε. «Γιατί, βασιλιά μου;», τον ρώτησε ο γέροντας. «Γιατί το γλυκό ψωμί, που είπες να μου φτιάξουνε να φάω, δε μου έκαμε τίποτα!» «Μπα;», έκαμε ο γέροντας. «Φαίνεται πως το ψωμί που σου ζύμωσαν, δεν ήταν τόσο γλυκό όσο έπρεπε!» O βασιλιάς ήταν πάλι έτοιμος ν’ αγριέψει, μα είδε το γέρο που κάτι συλλογιζότανε, και περίμενε.

«Άκουσε, βασιλιά μου», του λέει ο γέροντας ύστερ’ από λίγο. «Αν θέλεις να δοκιμάσεις στ’ αληθινά το ψωμί που θα σε γιατρέψει, πρέπει να ’ρθεις μαζί μου για τρεις μέρες μονάχα και να κάνεις ό,τι σου λέω. Αν δε γίνεις καλά, είσαι ελεύτερος να μου πάρεις το κεφάλι!»

Κι ο βασιλιάς, παιδί μου, θέλοντας και μη, δέχτηκε να πάει μαζί με τον παράξενο γέροντα, εκεί που του ’λεγε. Φόρεσε κι αυτός φτωχικά ρούχα, ποδέθηκε παλιοπάπουτσα, πήρε κι ένα μπαστούνι στα χέρια του κι έφυγε κρυφά από το παλάτι, μακριά, κι επήγανε στον κάμπο, εκεί που καθόταν ο γέροντας, σε μια καλύβα, μέσα σ’ ένα χωράφι σπαρμένο.

Ξημερώνοντας, έδωκε ο γέροντας στο βασιλιά ένα δρεπάνι και του λέει: «Έλα να θερίσουμε!». Έπιασε ο βασιλιάς και θέριζε μες στο λιοπύρι ολάκερη μέρα. Έκαμε καμιά σαρανταριά δεμάτια στάχυα. Ήρθε το βράδυ, πέσανε ξεροί να κοιμηθούνε. Oύτε φαΐ όλη μέρα, ούτε τίποτα. Έμενε, βλέπεις, κι ο γέροντας νηστικός.

Την άλλη μέρα, πρωί πρωί, ξύπνησε ο γέροντας το βασιλιά και του λέει: «Σήκω τώρα, να πάρουμε όλ’ αυτά τα δεμάτια, να τα πάμε στ’ αλώνι να τ’ αλωνίσουμε!». Κουβάλησε στην πλάτη του ο βασιλιάς περσότερ’ από τα μισά, κι ύστερα όλη μέρα, γκαπ γκουπ, τα κοπάνιζε με το δάρτη, ώσπου κάμανε το στάρι σωρό, τ’ ανεμίσανε και το βάλανε στο σακί. Κι όλη μέρα την περάσανε πάλε έτσι, νηστικοί κι οι δυο τους, μόνο λίγο νερό ήπιανε από τη στέρνα, που ήτανε κοντά στην καλύβα. Πέσανε πάλι κουρασμένοι το βράδυ και κοιμηθήκανε.

Την τρίτη μέρα, το χάραμα, ο γέροντας σήκωσε το βασιλιά: «Ξύπνα», του λέει, «τώρα να πάμε το στάρι μας στο μύλο να τ’ αλέσουμε! Πάρ’ το εσύ στην πλάτη σου, γιατί εγώ δεν μπορώ, και πάμε εκεί στην κορφή του βουνού, που ’ναι ο μύλος». Τι να κάμει ο βασιλιάς, αφού έτσι ήτανε η συφωνία, φορτώνεται το σακί στην πλάτη, και κουρασμένος κι ελεεινός το κουβάλησε στην κορφή. Τώρα αρχίνησε και να πεινάει, μα δεν έλεγε ακόμα τίποτα.

Αλέσανε το στάρι τους, και για να μην τα πολυλογούμε, γυρίσανε κατά το μεσημέρι στην καλύβα, πάλι ο βασιλιάς φορτωμένος τ’ αλεύρι. «Έλα τώρα να ζυμώσουμε», του λέει ο γέρος. Ξεχώρισε ως δέκα λίτρες αλεύρι, το ’ριξε στη σκάφη κι έβαλε το βασιλιά να ζυμώνει. Ύστερα τον έστειλε στο λόγγο να κόψει ξύλα, κι αργά κατά το βράδυ βάλανε κι εκάψανε το φούρνο, για να ψήσουνε 3-4 καρβέλια. O βασιλιάς τώρα πεινούσε κι επερίμενε πότε να ψηθούν τα ψωμιά, για να φάει! Μα πιο πολύ τα λιμπιζόταν, όταν άρχισε να βγαίνει από το φούρνο η μυρωδιά τους. «Πεινάω πολύ», λέει του γέρου. «Περίμενε και θα φας!», του απάντησε κείνος.

Σε λίγο βγήκανε τα καρβέλια, αχνιστά και ροδοψημένα. Σαν πεινασμένος λύκος τότε ο βασιλιάς άρπαξε το καρβέλι, το έκοψε με τα χέρια του κι άρχισε να τρώει. Μα με την πρώτη μπουκιά που κατάπιε, το πρόσωπό του έγινε κόκκινο από χαρά και φώναξε: «Μάλιστα! Αυτό είναι το πιο γλυκό ψωμί του κόσμου! Κι όμως ούτε μια κουταλιά ζάχαρη δεν έριξα στο ζυμάρι του!». Τότε ο γέροντας χαμογέλασε και του είπε: «Βασιλιά μου, πρέπει να ξέρεις πως η ζάχαρη του ψωμιού σου ήταν ο ιδρώτας που έχυσες για να το φτιάξεις. Τώρα είσ’ ελεύτερος να ξαναπάς στο παλάτι σου. Κοίτα μονάχα να δουλεύεις αποδώ κι εμπρός, και θα δεις πως η όρεξη δε θα σου λείψει».

O βασιλιάς ακολούθησε την ορμήνεια του γέροντα, κι όταν γύρισε στο παλάτι του, δούλευε κάθε μέρα για το λαό του, εκατέβαινε και στον κήπο του γι’ άλλες δουλειές, κι από τότε γιατρεύτηκε από την ανορεξιά κι έτρωε καλά, που μακάρι να τρώαμε κι εμείς έτσι!

Νεοελληνικά κείμενα α γυμασίου

# data[].attributes.body
Το ψωμί είναι βασικό είδος τροφίμου με ιδιαίτερη θρεπτική αξία. Ανήκει στην παραδοσιακή διατροφή, ιδιαίτερα αυτής των φτωχών. Το ψωμί είναι η βασική τροφή στην Ευρώπη, αλλά και στους πολιτισμούς της Αμερικής, της Μέσης Ανατολής έχει και της Βόρειας Αφρικής, σε αντίθεση με την ανατολική Ασία, όπου η βασική τροφή είναι το ρύζι. Γνωστό και ως «η ουσία της ζωής», το ψωμί παρασκευάζεται εδώ και 30.000 χρόνια. Θεωρείται η πλέον πλήρης και φτηνή τροφή και θεωρείται βασικό βοηθητικό τρόφιμο σε περιόδους ακραίας διατροφικής ένδειας.Στην αρχαία Ελληνική γλώσσα το ψωμί λέγεται άρτος. Η λέξη έχει αμφίβολη ετυμολογική προέλευση. Ο άρτος χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο, κατά κόρον από θρησκείες (Τον άρτον ημών τον επιούσιον, δός ημίν σήμερον, Χριστιανική Προσευχή) αλλά και από καθεστώτα όπως οι Ρωμαίοι στο Κολοσσαίο. Η λέξη ψωμί είναι μεταγενέστερο και αποτελεί υποκοριστικό του Ψωμuς, ψωμίον (κομματάκι, μπουκιά), ψωμί. Ολα είναι παράγωγα του ρήματος ψώω = τρίβω.Το ψωμί παρασκευάζεται βασικά από αλεύρι και νερό. Επιπλέον, το αλάτι και οι διογκωτικοί παράγοντες, όπως είναι η μαγιά και η μαγειρική σόδα είναι συνήθη συστατικά, αν και μπορεί να περιέχει και άλλα, όπως γάλα, αυγά, μπαχαρικά, φρούτα (π.χ. σταφίδες), ζάχαρη, ελιές, λαχανικά (π.χ. κρεμμύδι), ξηρούς καρπούς (π.χ. καρύδια) ή σπόρους (π.χ. σπόροι παπαρούνας). Συνήθως, το ψωμί φτιάχνεται από αλεύρι σίτου και νερό αναμειγμένο με μαγιά. Ο παραγόμενος πολτός λέγεται ζύμη ή προζύμι. Η ζύμη αφήνεται να φουσκώσει και τελικά ψήνεται στο φούρνο. Κατά την ζύμωση, μύκητες της μαγιάς προκαλούν διάσπαση του αμύλου σε μικρότερα μόρια, με αποτέλεσμα την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα και το ψωμί φουσκώνει. Αυτό απαιτεί 1 έως 5 ώρες. Ο ιδεώδης χρόνος για να γίνει άριστο ένα ζυμωτό "χωριάτικο" ψωμί είναι 4 ώρες. Αν αφεθεί λιγότερο είναι άνοστο και δύσπεπτο, ενώ αν αφεθεί περισσότερο φουσκώνει πολύ και ξινίζει. Εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας σε γλουτένη, το μαλακό σιτάρι είναι το πιο κοινό είδος δημητριακού που χρησιμοποιείται για την παρασκευή του.

Πηγή:Βικιπαίδεια

# data[].attributes.headline
AΓΓΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ  

# data[].attributes.body
AΓΓΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ Μηπως σας αρεσουν τα ανεκδοτα? Τότε δειτε ΚΑΤΙ!!!!!!!!!

ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ
Κάποιο πρωί ένας τύπος πάει σε έναν φούρνο και ρωτάει.
-Παρακαλώ έχετε 500 κιλά ψωμί;
Όχι λέει ο φούρναρης.
Την άλλη μέρα πάλι το ίδιο.
-Μήπως σήμερα έχετε 500 κιλά ψωμί;
Όχι κύριε λέει ο φούρναρης, γιατί ξέρετε είμαστε μικρός φούρνος και βγάζουμε ψωμί για τις ανάγκες της γειτονιάς. Προβληματίστηκε όμως ο φούρναρης και μη θέλοντας να χάσει αυτόν τον πελάτη, ενεργοποιεί όλη την οικογένεια και κάτι φίλους και ξενυχτώντας όλο το βράδυ έβγαλαν εκτός απο την ημερήσια παραγωγή και 500 κιλά επιπλέον.
Την άλλη μέρα το πρωί εμφανίζεται πάλι ο τύπος και ρωτάει.
-Είμαι σίγουρος ότι σήμερα έχετε 500 κιλά ψωμί.
Βεβαίως κύριε του απαντά ο φούρναρης χαρούμενος.
-Αντε ρε φίλε να δούμε πως θα το πουλήσεις τώρα!!! Του λέει ο τύπος και φεύγει.ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΕΙΑΚΙΑ

# data[].attributes.headline
PREP: 3 hrs 10 minsCOOK: 35 minsREADY IN: 3 hrs 45 minsΥπέροχο, αφράτο PREP: 3 hrs 10 minsCOOK: 35 minsREADY IN: 3 hrs 45 minsΥπέροχο, αφράτο Χριστουγεννιάτικο ψωμί.Μια εκπληκτική συνταγή για ψωμί σαν τσουρέκι, μπου μπορείτε να απολαύσετε ιδανικά τις περίοδο των Χριστουγέννων κάθε ώρα!Κατάλληλο για ειδικά πρωινό, σνάκ αλλά και να συνοδεύσει ένα πλούσιο γεύμα!Ingredients341 gr. αλεύρPREP: 3 hrs 10 minsCOOK: 35 minsREADY IN: 3 hrs 45 minsΥπέροχο, αφράτο Χριστουγεννιάτικο ψωμί.Μια εκπληκτική συνταγή για ψωμί σαν τσουρέκι, μπου μπορείτε να απολαύσετε ιδανικά τις περίοδο των Χριστουγέννων κάθε ώρα!Κατάλληλο για ειδικά πρωινό, σνάκ αλλά και να συνοδεύσει ένα πλούσιο γεύμα!Ingredients341 gr. αλεύρι για όλες τις χρήσεις37 ml. σπορέλαιο100 ml. νερό χλιαρό55 gr. αυγά ολόκληρα39 gr. κρόκους αυγών13 gr. μέλι18 gr. ζάχαρη> Επιπλέον θα χρειαστείτε1 αυγό Σουσάμι προαιρετικάInstructionsΧτυπάμε σε ένα μπωλ το αυγό, τους κρόκους, το νερό, το μέλι, την ζάχαρη, την μαγιά για 1 λεπτό.Προσθέτουμε στο μείγμα το αλεύρι μέσα στο οποίο έχουμε προσθέσει το αλάτι.Χρηιμοποιούμε μίξερ ή ζυμώνουμε με το χέρι για 5 λεπτά.Χριστουγεννιάτικες Συνταγές για ΨωμιΚατόπιν την ζυμώνουμε ελαφρά και την αφήνουμε ακόμη 45 λεπτά να ξαναφουσκώσει.Μόλις η ζύμη ομογενοποιηθεί με το λάδι, την μεταφέρουμε σε καθαρό μπωλ.Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό σημείο για 45 λεπτά.Χριστουγεννιάτικες Συνταγή για ΨωμιΖυγίζουμε την ζύμη και την χωρίζουμε σε 3 ισόποσες ζύμες.Πλέκουμε τις ζύμες σε μια πλεξούδα.Χτυπάμε το αυγό με 1 κουταλιά της σούπας νερό και αλείφουμε την επιφάνεια του ψωμιού.Χριστουγεννιάτικη Συνταγή για ΨωμίΠασπαλίζουμε με σουσάμι αν θέλουμε και αφήνουμε το ψωμί σε ζεστό σημείο για 1 ώρα και 30 λεπτά.Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C Κελσίου.Χριστουγεννιάτικη Συνταγή για ΨωμίΨήνουμε το ψωμί για περίπου 35 λεπτά.Επειδή το έχουμε αλείψει με αυγό και θα πάρει χρώμα, μόλις ροδίσει η επιφάνειά του, σκεπάζουμε με λαδόκολλά.Αφήνουμε το ψωμί να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, ακουμπώντας το σε σχάρα.Τυλίγουμε με πλαστική μεμβράνη για να παραμείνει μαλακό και αφράτο!Χριστουγεννιάτικες Συνταγές για ΨωμίCUISINE: ΕυρωπαϊκήCOURSE: Πρωινοι για όλες τις χρήσεις37 ml. σπορέλαιο100 ml. νερό χλιαρό55 gr. αυγά ολόκληρα39 gr. κρόκους αυγών13 gr. μέλι18 gr. ζάχαρη> Επιπλέον θα χρειαστείτε1 αυγό Σουσάμι προαιρετικάInstructionsΧτυπάμε σε ένα μπωλ το αυγό, τους κρόκους, το νερό, το μέλι, την ζάχαρη, την μαγιά για 1 λεπτό.Προσθέτουμε στο μείγμα το αλεύρι μέσα στο οποίο έχουμε προσθέσει το αλάτι.Χρηιμοποιούμε μίξερ ή ζυμώνουμε με το χέρι για 5 λεπτά.Κατόπιν την ζυμώνουμε ελαφρά και την αφήνουμε ακόμη 45 λεπτά να ξαναφουσκώσει.Μόλις η ζύμη ομογενοποιηθεί με το λάδι, την μεταφέρουμε σε καθαρό μπωλ.Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό σημείο για 45 λεπτά.Ζυγίζουμε την ζύμη και την χωρίζουμε σε 3 ισόποσες ζύμες.Πλέκουμε τις ζύμες σε μια πλεξούδα.Χτυπάμε το αυγό με 1 κουταλιά της σούπας νερό και αλείφουμε την επιφάνεια του ψωμιού.Πασπαλίζουμε με σουσάμι αν θέλουμε και αφήνουμε το ψωμί σε ζεστό σημείο για 1 ώρα και 30 λεπτά.Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C Κελσίου.Ψήνουμε το ψωμί για περίπου 35 λεπτά.Επειδή το έχουμε αλείψει με αυγό και θα πάρει χρώμα, μόλις ροδίσει η επιφάνειά του, σκεπάζουμε με λαδόκολλά.Αφήνουμε το ψωμί να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, ακουμπώντας το σε σχάρα.Τυλίγουμε με πλαστική μεμβράνη για να παραμείνει μαλακό και αφράτο!CUISINE: ΕυρωπαϊκήCOURSE: ΠρωινοΧριστουγεννιάτικο ψωμί.Μια εκπληκτική συνταγή για ψωμί σαν τσουρέκι, μπου μπορείτε να απολαύσετε ιδανικά τις περίοδο των Χριστουγέννων κάθε ώρα!Κατάλληλο για ειδικά πρωινό, σνάκ αλλά και να συνοδεύσει ένα πλούσιο γεύμα!Ingredients341 gr. αλεύρι για όλες τις χρήσεις37 ml. σπορέλαιο100 ml. νερό χλιαρό55 gr. αυγά ολόκληρα39 gr. κρόκους αυγών13 gr. μέλι18 gr. ζάχαρη> Επιπλέον θα χρειαστείτε1 αυγό Σουσάμι προαιρετικάInstructionsΧτυπάμε σε ένα μπωλ το αυγό, τους κρόκους, το νερό, το μέλι, την ζάχαρη, την μαγιά για 1 λεπτό.Προσθέτουμε στο μείγμα το αλεύρι μέσα στο οποίο έχουμε προσθέσει το αλάτι.Χρηιμοποιούμε μίξερ ή ζυμώνουμε με το χέρι για 5 λεπτά.Κατόπιν την ζυμώνουμε ελαφρά και την αφήνουμε ακόμη 45 λεπτά να ξαναφουσκώσει.Μόλις η ζύμη ομογενοποιηθεί με το λάδι, την μεταφέρουμε σε καθαρό μπωλ.Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό σημείο για 45 λεπτά.Ζυγίζουμε την ζύμη και την χωρίζουμε σε 3 ισόποσες ζύμες.Πλέκουμε τις ζύμες σε μια πλεξούδα.Χτυπάμε το αυγό με 1 κουταλιά της σούπας νερό και αλείφουμε την επιφάνεια του ψωμιού.Πασπαλίζουμε με σουσάμι αν θέλουμε και αφήνουμε το ψωμί σε ζεστό σημείο για 1 ώρα και 30 λεπτά.Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C Κελσίου.Ψήνουμε το ψωμί για περίπου 35 λεπτά.Επειδή το έχουμε αλείψει με αυγό και θα πάρει χρώμα, μόλις ροδίσει η επιφάνειά του, σκεπάζουμε με λαδόκολλά.Αφήνουμε το ψωμί να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, ακουμπώντας το σε σχάρα.Τυλίγουμε με πλαστική μεμβράνη για να παραμείνει μαλακό και αφράτο!CUISINE: ΕυρωπαϊκήCOURSE: Πρωινο

# data[].attributes.subject
PREP: 3 hrs 10 minsCOOK: 35 minsREADY IN: 3 hrs 45 minsΥπέροχο, αφράτο PREP: 3 hrs 10 minsCOOK: 35 minsREADY IN: 3 hrs 45 minsΥπέροχο, αφράτο Χριστουγεννιάτικο ψωμί.Μια εκπληκτική συνταγή για ψωμί σαν τσουρέκι, μπου μπορείτε να απολαύσετε ιδανικά τις περίοδο των Χριστουγέννων κάθε ώρα!Κατάλληλο για ειδικά πρωινό, σνάκ αλλά και να συνοδεύσει ένα πλούσιο γεύμα!Ingredients341 gr. αλεύρPREP: 3 hrs 10 minsCOOK: 35 minsREADY IN: 3 hrs 45 minsΥπέροχο, αφράτο Χριστουγεννιάτικο ψωμί.Μια εκπληκτική συνταγή για ψωμί σαν τσουρέκι, μπου μπορείτε να απολαύσετε ιδανικά τις περίοδο των Χριστουγέννων κάθε ώρα!Κατάλληλο για ειδικά πρωινό, σνάκ αλλά και να συνοδεύσει ένα πλούσιο γεύμα!Ingredients341 gr. αλεύρι για όλες τις χρήσεις37 ml. σπορέλαιο100 ml. νερό χλιαρό55 gr. αυγά ολόκληρα39 gr. κρόκους αυγών13 gr. μέλι18 gr. ζάχαρη> Επιπλέον θα χρειαστείτε1 αυγό Σουσάμι προαιρετικάInstructionsΧτυπάμε σε ένα μπωλ το αυγό, τους κρόκους, το νερό, το μέλι, την ζάχαρη, την μαγιά για 1 λεπτό.Προσθέτουμε στο μείγμα το αλεύρι μέσα στο οποίο έχουμε προσθέσει το αλάτι.Χρηιμοποιούμε μίξερ ή ζυμώνουμε με το χέρι για 5 λεπτά.Χριστουγεννιάτικες Συνταγές για ΨωμιΚατόπιν την ζυμώνουμε ελαφρά και την αφήνουμε ακόμη 45 λεπτά να ξαναφουσκώσει.Μόλις η ζύμη ομογενοποιηθεί με το λάδι, την μεταφέρουμε σε καθαρό μπωλ.Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό σημείο για 45 λεπτά.Χριστουγεννιάτικες Συνταγή για ΨωμιΖυγίζουμε την ζύμη και την χωρίζουμε σε 3 ισόποσες ζύμες.Πλέκουμε τις ζύμες σε μια πλεξούδα.Χτυπάμε το αυγό με 1 κουταλιά της σούπας νερό και αλείφουμε την επιφάνεια του ψωμιού.Χριστουγεννιάτικη Συνταγή για ΨωμίΠασπαλίζουμε με σουσάμι αν θέλουμε και αφήνουμε το ψωμί σε ζεστό σημείο για 1 ώρα και 30 λεπτά.Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C Κελσίου.Χριστουγεννιάτικη Συνταγή για ΨωμίΨήνουμε το ψωμί για περίπου 35 λεπτά.Επειδή το έχουμε αλείψει με αυγό και θα πάρει χρώμα, μόλις ροδίσει η επιφάνειά του, σκεπάζουμε με λαδόκολλά.Αφήνουμε το ψωμί να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, ακουμπώντας το σε σχάρα.Τυλίγουμε με πλαστική μεμβράνη για να παραμείνει μαλακό και αφράτο!Χριστουγεννιάτικες Συνταγές για ΨωμίCUISINE: ΕυρωπαϊκήCOURSE: Πρωινοι για όλες τις χρήσεις37 ml. σπορέλαιο100 ml. νερό χλιαρό55 gr. αυγά ολόκληρα39 gr. κρόκους αυγών13 gr. μέλι18 gr. ζάχαρη> Επιπλέον θα χρειαστείτε1 αυγό Σουσάμι προαιρετικάInstructionsΧτυπάμε σε ένα μπωλ το αυγό, τους κρόκους, το νερό, το μέλι, την ζάχαρη, την μαγιά για 1 λεπτό.Προσθέτουμε στο μείγμα το αλεύρι μέσα στο οποίο έχουμε προσθέσει το αλάτι.Χρηιμοποιούμε μίξερ ή ζυμώνουμε με το χέρι για 5 λεπτά.Κατόπιν την ζυμώνουμε ελαφρά και την αφήνουμε ακόμη 45 λεπτά να ξαναφουσκώσει.Μόλις η ζύμη ομογενοποιηθεί με το λάδι, την μεταφέρουμε σε καθαρό μπωλ.Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό σημείο για 45 λεπτά.Ζυγίζουμε την ζύμη και την χωρίζουμε σε 3 ισόποσες ζύμες.Πλέκουμε τις ζύμες σε μια πλεξούδα.Χτυπάμε το αυγό με 1 κουταλιά της σούπας νερό και αλείφουμε την επιφάνεια του ψωμιού.Πασπαλίζουμε με σουσάμι αν θέλουμε και αφήνουμε το ψωμί σε ζεστό σημείο για 1 ώρα και 30 λεπτά.Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C Κελσίου.Ψήνουμε το ψωμί για περίπου 35 λεπτά.Επειδή το έχουμε αλείψει με αυγό και θα πάρει χρώμα, μόλις ροδίσει η επιφάνειά του, σκεπάζουμε με λαδόκολλά.Αφήνουμε το ψωμί να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, ακουμπώντας το σε σχάρα.Τυλίγουμε με πλαστική μεμβράνη για να παραμείνει μαλακό και αφράτο!CUISINE: ΕυρωπαϊκήCOURSE: ΠρωινοΧριστουγεννιάτικο ψωμί.Μια εκπληκτική συνταγή για ψωμί σαν τσουρέκι, μπου μπορείτε να απολαύσετε ιδανικά τις περίοδο των Χριστουγέννων κάθε ώρα!Κατάλληλο για ειδικά πρωινό, σνάκ αλλά και να συνοδεύσει ένα πλούσιο γεύμα!Ingredients341 gr. αλεύρι για όλες τις χρήσεις37 ml. σπορέλαιο100 ml. νερό χλιαρό55 gr. αυγά ολόκληρα39 gr. κρόκους αυγών13 gr. μέλι18 gr. ζάχαρη> Επιπλέον θα χρειαστείτε1 αυγό Σουσάμι προαιρετικάInstructionsΧτυπάμε σε ένα μπωλ το αυγό, τους κρόκους, το νερό, το μέλι, την ζάχαρη, την μαγιά για 1 λεπτό.Προσθέτουμε στο μείγμα το αλεύρι μέσα στο οποίο έχουμε προσθέσει το αλάτι.Χρηιμοποιούμε μίξερ ή ζυμώνουμε με το χέρι για 5 λεπτά.Κατόπιν την ζυμώνουμε ελαφρά και την αφήνουμε ακόμη 45 λεπτά να ξαναφουσκώσει.Μόλις η ζύμη ομογενοποιηθεί με το λάδι, την μεταφέρουμε σε καθαρό μπωλ.Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό σημείο για 45 λεπτά.Ζυγίζουμε την ζύμη και την χωρίζουμε σε 3 ισόποσες ζύμες.Πλέκουμε τις ζύμες σε μια πλεξούδα.Χτυπάμε το αυγό με 1 κουταλιά της σούπας νερό και αλείφουμε την επιφάνεια του ψωμιού.Πασπαλίζουμε με σουσάμι αν θέλουμε και αφήνουμε το ψωμί σε ζεστό σημείο για 1 ώρα και 30 λεπτά.Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C Κελσίου.Ψήνουμε το ψωμί για περίπου 35 λεπτά.Επειδή το έχουμε αλείψει με αυγό και θα πάρει χρώμα, μόλις ροδίσει η επιφάνειά του, σκεπάζουμε με λαδόκολλά.Αφήνουμε το ψωμί να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, ακουμπώντας το σε σχάρα.Τυλίγουμε με πλαστική μεμβράνη για να παραμείνει μαλακό και αφράτο!CUISINE: ΕυρωπαϊκήCOURSE: Πρωινο

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ

ΑΠΟ FUNKY COOK

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ 

# data[].attributes.body
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΟΥ Tο ψωμί είναι ένα από τα βασικότερα στοιχεία της διατροφής μας. Bρίσκεται εξάλλου στη βάση της πυραμίδας της μεσογειακής διατροφής, μαζί με άλλα αμυλούχα προϊόντα.
•Παρέχει στον οργανισμό ενέργεια, φυτικές ίνες, βιταμίνες του συμπλέγματος B και ειδικά φυλλικό οξύ, πρωτεΐνες και σίδηρο, συστατικά απαραίτητα για τις λειτουργίες του οργανισμού μας.
•Υπάρχουν πολλά είδη ψωμιού στην αγορά. Προτιμήστε το ψωμί ολικής αλέσεως γιατί προσφέρει περισσότερες φυσικές βιταμίνες και φυτικές ίνες, αλλά και γιατί είναι χρήσιμο στην αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, όπως η δυσκοιλιότητα, οι καρδιαγγειακές δυσλειτουργίες και η υπερχοληστεριναιμία. O λόγος είναι κυρίως οι φυτικές ίνες που περιέχει. Σύμφωνα με έρευνες, το μαύρο ψωμί ίσως συμβάλλει στην προστασία του παχέος εντέρου από καρκίνο. Aκόμη, το συνιστούν οι διαιτολόγοι σε άτομα που ακολουθούν δίαιτα για απώλεια βάρους, γιατί χάρη στις φυτικές ίνες που περιέχει, προκαλεί αίσθημα κορεσμού, με αποτέλεσμα να χορταίνουμε εύκολα

ΑΠΟ VITA.GR

# data[].attributes.body
'Ηταν καποτε ενας βασιλιας που αντιμετωπιζε το προβλημα της ανορεξιας. Πολλοι γιατροι θελησαν να τον γιατρεψουν ομως ο βασιλιας συνεχιζε να ειναι ανορεχτος και συνεχως αδυνατιζε. Μια μερα επισκεφτηκε τον βασιλια ενας γεροντας ο οποιος συμβουλεψε τον βασιλια να ζητησει να του φτιαξουν το πιο γλυκο ψωμι. Ο βασιλιας μην εχοντας τι να κανει αποφασισε να ακολουθησει τη συμβουλη του γεροντα κι ετσι ζητησε να του φτιαξουν το πιο γλυκο ψωμι. Οι φουρναρηδες ολοκληρου του βασιλειου επεσαν με τα μουτρα στην δουλεια. Κανενα ομως ψωμι δεν γιτρευε τον βασιλια. Θυμωμενος ζητησε να του φερουν το γεροντα. Οταν ο γεροντας πηγε στο παλατι ο βασιλιας του ειπε πως θα τον κρεμουσε. Ο γεροντας ειπε ψυχρεμα στο βασιλια πως εαν τον ακολουθουσε στην καλυβα του για τρεις μερες μοναχα και δουλευε μαζι του για να φτιαξουν ψωμι η ανορεξια του θα γιατρευοταν. Ο βασιλιας δεχηκε. Για να μην πολυλογουμε, επειτα απο τρεις μερες σκληρης δουλειας ο βασιλιας, με την βοηθεια του γεροντα, εφτιαξε ψωμι το οποιο οταν το δοκιμασε ο βασιλιας του φανηκε πως ηταν το πιο γλυκο ψωμι του κοσμου. Απο τοτε ο βασιλιας δουλευε σκληρα και δεν ποτε ξανα ανορεχτος. Ετσι εζησε αυτος καλα κι εμεις καλυτερα....

Πηγη: κειμενα Ν. Λογοτεχνιας Α γυμνασιου

# data[].attributes.headline
Θοδωρής Παπαθεοδώρου

# data[].attributes.subject
Θοδωρής Παπαθεοδώρου

# data[].attributes.body
TO ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ.

Το ψωμί του Χριστού ,το έφτιαχνε την παραμονή των Χριστουγέννων,η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά από ξερό βασιλικό.

Απαραίτητος επάνω χαραγμένος ο σταυρός.Γύρω-γύρω διάφορα, διακοσμητικά σκαλιστά στο ζυμάρι ή πρόσθετα στολίδια.Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και έκφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.

Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο,το σταύρωνε , το έκοβε και το μοίραζε σε όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Πηγή:Καζαμίας ο Πλανητάριος

ΣΤΑΦΙΔΟΨΩΜΟ.

ΥΛΙΚΑ.

3-4 κούπες αλεύρι δυνατό.

30 γραμμάρια μαγιά νωπή ή 1 κουταλιά ξερή.

1 κουταλάκι αλάτι.

1 κουταλάκι μπέικεν πάουντερ.

1 1/3 κούπας γάλα.

1/4 κούπας λιωμένο βούτυρο.

1 αυγό χωρισμένο.

1 κουταλιά ξύσμα λεμονιού.

1 κούπα σταφίδες μαύρες ή ξανθές πλυμμένες και σκουπισμένες.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ.

Σε μια λεκάνη ανακατέψτε 3 κούπες αλεύρι με την ξερή μαγιά, το αλάτι και το μπέικεν πάουντερ. Ανοίξτε στο κέντρο ένα λάκκο και ρίξτε μέσα τη ζάχαρη. Βράστε το γάλα και προσθέστε το λιωμένο βούτυρο.Αφήστε το μίγμα να γίνει χλιαρό και ρίξτε το επάνω στη ζάχαρη.Προσθέστε το ασπράδι, ανακατέψτε με ένα κουτάλι και κατόπιν παίρνοντας το αλεύρι λίγο, λίγο από τριγύρω ζυμώστε επί 10', ώσπου να επιτύχετε μια ζύμη λεία και εύπλαστη. Ανακατέψτε τις σταφίδες με το ξύσμα λεμονιού, προσθέστε και ενσωματώστε τες μέσα στη ζύμη.Βάλτε τη ζύμη σε βουτυρωμένο μπολ κι αλείψτε την επιφάνεια με λίγο βούτυρο.Σκεπάστε κι αφήστε να μείνει σε χλιαρό μέρος, 1 ώρα και 30' περίπου, ώσπου να διπλασιασθεί σε όγκο.Πατήστε τη ζύμη να ξεφουσκώσει.Χωρίστε τη στη μέση.Ανοίξτε δύο παραλληλόγραμμα φύλλα σε δύο παραλληλόγραμμα 30 επί 40cm και ξεκινώντας από τη μακριά πλευρά, τυλίξτε δύο ρολά.Βάλτε τα σε δύο στενόμακρες φόρμες ψωμιού βουτυρωμένες και πατήστε τα,να πάρουν το σχήμα της φόρμας.Σκεπάστε κι αφήστε τα να διπλασιαστούν σε όγκο.Αλείψτε τα με το κροκάδι του αυγού χτυπημένο με λίγο νερό ή γάλα και ψήστε τα στους 200C, 15 -20'.Βγάλτε τα από το ταψί ή τις φόρμες κι αφήστε τα να κρυώσουν σε σχάρα.Μπορείτε να τα φυλάξετε στην κατάψυξη, κλεισμένα σε πλαστικά σακουλάκια.Εναλλακτικά , φτιάξτε με την ίδια ζύμη μικρά σταφιδόψωμα.

Πηγή: Βέφα Αλεξιάδου Οι 20 καλύτερες συνταγές για γλυκά και αλμυρά ψωμιά.

H.

# data[].attributes.headline
Μάρω Μαυροπούλου

# data[].attributes.subject
Μάρω Μαυροπούλου

# data[].attributes.body
Πάει ένας σε ένα φούρνο και λέει στον φούρναρη

-Έχετε 100 κιλά ψωμί;

Και ο φούρναρης

-Όχι!

Πάει και την άλλη μέρα και κάνει την ίδια ερώτηση και παίρνει την ίδια απάντηση. Αυτό επαναλαμβάνονταν για πολύ καιρό. Ο φούρναρης σκέφτεται να φτιάξει 100 κιλά ψωμί.

Πάει πάλι αυτός στον φούρνο και λέει

-Έχετε 100 κιλά ψωμί;

Και λέει ο φούρναρης

-Ναι!

-Να δω που θα τα πουλήσετε!

# data[].attributes.headline
Αιμιλία Λαδοπο

# data[].attributes.subject
Αιμιλία Λαδοπο

# data[].attributes.body
Δεν νομίζω να είναι πολύ υγιεινό,αλλά αυτό το ψμί..καρπούχο φένται πολύ νόστιμο!

# data[].attributes.attachment_link.entities[].name
Mutita Art Of Fruit And Vegetable Carving Video

# data[].attributes.attachment_link.title
Watermelon Look-Alike Raisin Bread- with yoyomax12

# data[].attributes.attachment_link.description
How to make raisin bread that looks like a watermelon when sliced! Watermelon Goodies playlist: http://www.youtube.com/playlist?list=PL9B30FB031C1F013C This is the same bread recipe that I used for the panda bread and the rainbow bread.

# data[].attributes.headline
Αιμιλία Λαδοπούλου

# data[].attributes.subject
Αιμιλία Λαδοπούλου

# data[].attributes.body
Χριστουγεννιάτικα Έθιμα:Κρήτη

Το χριστουγεννιάτικο ψωμί το φτιάχνουν οι γυναίκες με ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή. Η ετοιμασία του είναι ολόκληρη ιεροτελεστία: χρησιμοποιούν ακριβά υλικά, ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα, γαρίφαλα και καθώς ζυμώνουν λένε:  "Ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει."

Όταν πλάσουν το ζυμάρι, παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα, ενώ με την υπόλοιπη φτιάχνουν ένα σταυρό με λωρίδες και τον τοποθετούν πάνω στο ψωμί. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι και στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια , φύλλα, καρπούς, πουλάκια.

Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, ανταλλάσσοντας πολλές ευχές.

(Από το ηλεκτρονικό περιοδικό «Παπάκι»)

# data[].attributes.headline
Αιμιλία Λαδοπούλου

# data[].attributes.subject
Αιμιλία Λαδοπούλου

# data[].attributes.body
Χριστουγεννιάτικα Έθιμα:Μάνη

Κάθε οικογένεια στο φούρνο του σπιτιού «ρίχνει» τα χριστόψωμα, για να τα κόψει στο τραπέζι των Χριστουγέννων ο οικοδεσπότης σταυρώνοντάς τα, και ευχόμενος «Χρόνια πολλά και του χρόνου». Τα χριστόψωμα κατασκευάζονται όπως το ψωμί, μόνο που στολίζονται με σταυρούς και ποικίλα στολίδια ανάλογα με την καλαισθησία της νοικοκυράς.

(Από το περιοδικό «Αδούλωτη Μάνη»)

# data[].attributes.headline
Αιμιλία Λαδοπούλου

# data[].attributes.subject
Αιμιλία Λαδοπούλου

# data[].attributes.body
Καλά Χριsτούγεννα Με..Ψωμί Αη Βασίλη^^

# data[].attributes.headline
Μάρω Μαυροπούλου

# data[].attributes.subject
Μάρω Μαυροπούλου

# data[].attributes.body
Ψωμί με μπύρα

Σε μια λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι και κάνουμε μια λακουβίτσα στη μέση. Ρίχνουμε τη ζάχαρη, τον γλυκάνισο, λίγο θυμάρι και την μπύρα. Ανακατεύουμε καλά με ξύλινη κουτάλα όλα τα υλικά και ρίχνουμε το αλάτι. Πλάθουμε τη ζύμη μας σε σχήμα φρατζόλα.

Παίρνουμε μια μακρόστενη, αντικολλητική φόρμα του κέικ, την αλείφουμε με ελαιόλαδο και στον πάτο της βάζουμε σουσάμι. Βάζουμε μέσα στη ζύμη και την απλώνουμε ομοιόμορφα για να ψηθεί σωστά. Ξαναβάζουμε σουσάμι από πάνω και με ένα μαχαίρι κάνουμε 3 επιφανειακές χαραγματίες. Βρέχουμε τα χέρια μας και ραντίζουμε από πάνω τη ζύμη με λίγο νερό.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς ψήνουμε το ψωμί για μισή ώρα περίπου ή μέχρι να πάρει ένα ανοιχτό καφέ χρώμα.

# data[].attributes.headline
Μάρω Μαυροπούλου 

# data[].attributes.subject
Μάρω Μαυροπούλου 

# data[].attributes.body
το ψωμί της ξενιτιάς είναι ξερό

και με δάκρυ πικρό το έχω βρέξει και εγώ

πιο καλά στο φτωχικό ψωμί και ελιά

παρά χίλια καλά στην πικρή ξενιτιά.

# data[].attributes.headline
Δημοτικά Τραγούδια!!!

# data[].attributes.subject
Δημοτικά Τραγούδια!!!

# data[].attributes.body
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Το απομεσήμερο

έμοιαζε να στέκει

σαν αμάξι γέρικο

στην ανηφοριά.

Κάθε απομεσήμερο

στο κρυφό μας στέκι

πίσω απ’ το μαγέρικο

του Δεληβοριά.

Κι όλα μοιάζαν ουρανός

και ψωμί σπιτίσιο

όλα μοιάζαν ουρανός

και γλυκό γλυκό ψωμί.

Τάχα, τι να ζήλεψαν

στα χλωρά σου μάτια

που γιομάν τ’ απόβραδο

γλύκα πρωινή;

Κι ήρθαν και βασίλεψαν

τα βαθιά σου μάτια

κάποιο Σαββατόβραδο

στην Καισαριανή.

Κι όλα γίναν κεραυνός

πελαγίσα αλμύρα.

Κι όλα γίναν κεραυνός

και πικρό πικρό ψωμί.
________________________________________ Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.headline
Η διαδικασία του ζυμώματος

# data[].attributes.subject
Η διαδικασία του ζυμώματος

# data[].attributes.body
Το ζύμωμα του ψωμιού είναι μια σχετικά εύκολη διαδικασία. Χρειάζεται απλώς λίγος χρόνος, γερά χέρια και υπομονή. Η ανταμοιβή μας είναι όμως ένα σπίτι που θα μοσχομυρίζει φρεσκοψημένο ψωμί.
Η κάθε συνταγή είναι λίγο διαφορετική, αλλά η διαδικασία του ζυμώματος είναι πάντα η ίδια.

ΖΥΜΩΜΑ Υπάρχουν δύο τρόποι για να αρχίσουμε: ή προσθέτουμε νερό στο αλεύρι μας ή προσθέτουμε το αλεύρι στο νερό, πάντα σιγά σιγά, μέχρι να επιτύχουμε τη ζύμη που θέλουμε.

Εάν προσθέσουμε νερό στο αλεύρι κάνουμε τα εξής: Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη ή το μέλι, το αλάτι και τα μπαχαρικά που τυχόν υπάρχουν στη συνταγή. Αν η μαγιά μας είναι σε φακελάκι, από αυτές που δεν χρειάζονται διάλυση, τότε βάζουμε και τη μαγιά μέσα.
Εάν η μαγιά μας χρειάζεται διάλυση, τότε τη διαλύουμε σε λίγο ζεστό νερό και την προσθέτουμε στο αλεύρι, διαλυμένη (προσοχή το νερό να μην είναι βραστό).
Προσθέτουμε σιγά σιγά τα υγρά (πρώτα τα υγρά εκτός νερού εάν έχει η συνταγή μας και μετά το νερό, πάντα χλιαρό). Προσθέτουμε νερό μέχρι να γίνει η ζύμη υγρή αλλά όχι νερουλή.
Εάν προσθέσουμε το αλεύρι στο νερό κάνουμε τα εξής:
Ανακατεύουμε σε ένα μπολ τα υγρά (πάντα χλιαρά) και προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι. Όσο είναι ακόμα σχετικά νερουλή η ζύμη, προσθέτουμε τα υπόλοιπα στερεά υλικά μας και συνεχίζουμε με το υπόλοιπο αλεύρι, μέχρι να σταματήσει η ζύμη μας να είναι νερουλή.
Από εδώ και πέρα η διαδικασία είναι ίδια.
Η ζύμη μας στην αρχή θα κολλάει λίγο στα χέρια, αλλά όσο τη ζυμώνουμε θα αποκτάει σιγά σιγά ελαστικότητα. Όταν θα αρχίσει να είναι πιο εύπλαστη, μπορούμε να τη βγάλουμε από το μπολ και να συνεχίσουμε το ζύμωμα πάνω σε αλευρωμένο πάγκο, ώστε να έχουμε μια περισσότερη ελευθερία κινήσεων (δείτε στις οδηγίες “το ζύμωμα του ψωμιού”). Αν είναι πολύ σφιχτή προσθέτουμε νερό, εάν κολλάει πολύ στα χέρια, προσθέτουμε αλεύρι (πάντα όμως λίγο λίγο).

Γενικά πρέπει να ζυμώσουμε για αρκετή ώρα το ψωμί μας. Η ζύμη πρέπει να ειναι μαλακή και ελαστική. Επίσης αν βρέξουμε τα δάχτυλά μας και τα τρίψουμε ελαφρά πάνω της, θα πρέπει να γίνει το νερό γαλακτώδες.

Αν η συνταγή μας έχει μέσα ξηρούς καρπούς, σταφίδες, φρούτα ή σπόρους, τα προσθέτουμε τώρα και ξαναζυμώνουμε και στο τέλος βάζουμε το λάδι.
Εδώ να πω πως μπορούμε τη ζύμη αυτή να τη ζυμώσουμε και σε μίξερ. Το βάζουμε στην πιο μικρή ταχύτητα και προσθέτουμε σιγά σιγά τα υλικά που χρειάζονται. Το σταματάμε κάθε τόσο και ελέγχουμε αν η ζύμη μας είναι έτοιμη.
ΠΡΩΤΟ ΑΝΕΒΑΣΜΑ

Αφήνουμε μετά τη ζύμη μας σκεπασμένη σε μέρος ζεστό να ξεκουραστεί μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο (ανάλογα αν έχουμε χρησιμοποιήσει μαγιά ή προζύμι και ανάλογα με το αλεύρι που έχουμε βάλει, ο χρόνος ποικίλλει από μισή ώρα έως και 3). Για να δούμε ότι είναι έτοιμη, την πιέζουμε με δύο δάχτυλά μας. Αν το βαθούλωμα επανέλθει, είναι έτοιμη.

Πλάθουμε καρβέλια ή φρατζόλες και τα βάζουμε ή κατευθείαν σε λαδωμένο ταψί ή σε φόρμα λαδωμένη. Προσπαθούμε να μην έχει ρωγμές και σημάδια η ζύμη μας και το μέρος που τυχόν έχει, το βάζουμε από κάτω.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΝΕΒΑΣΜΑ

Τα αφήνουμε να διπλασιαστούν και πάλι. Αλείφουμε την επιφάνεια με λίγο νερό και τα πασπαλίζουμε με αλεύρι ή με σουσάμι ή με αλάτι ή με γλυκάνισο ή ό,τι άλλο μας αρέσει (εάν θέλουμε). Επίσης μπορούμε να τα αλείψουμε με ασπράδι αβγού ή με τον κρόκο του αραιωμένο σε λίγο νερό. Κάθε ένα από αυτά θα έχει άλλο οπτικό αποτέλεσμα στο ψωμί μας. Επίσης μπορούμε να μη του βάλουμε τίποτα και να το ψεκάσουμε με λίγο νερό μόλις το βγάλουμε από το φούρνο.

ΨΗΣΙΜΟ

Χαράζουμε τα ψωμιά με το μαχαίρι και το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180° για μία ώρα περίπου, ανάλογα με το μέγεθος του ψωμιού. Αν το χτυπήσουμε από κάτω το ψωμί, θα πρέπει να κάνει ένα κούφιο ήχο.
Αφήνουμε το ψωμί πάνω σε σχάρα για να κρυώσει και αν θέλουμε μαλακή κόρα, το τυλίγουμε με μια πετσέτα.
Πηγή, Συνταγές της παρέας

Κωνσταντίνος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.headline
Ανέκδοτο!!! 

# data[].attributes.subject
Ανέκδοτο!!! 

# data[].attributes.body
Πάει ένα άλογο στον φούρνο της γειτονιάς για να αγοράσει ψωμί. Ο φούρναρης το βλέπει έκπληκτος και αφού το δίνει το ψωμί και τα ρέστα του λέει.
- Με σύγχρωρείς που σε κοιτάω έτσι αλλά πρώτη φόρα βλέπω άλογο να αγοράζει ψωμί.
- Μην ανησυχείς το έχω συνηθήσει πιά. Μήπως σου βρίσκεται καμιά τσαντούλα γιατί είμαι με το μηχανάκι..;

Κων/νος Μαυροειδάκος

# data[].attributes.headline
Ήθη και Έθιμα 

# data[].attributes.subject
Ήθη και Έθιμα 

# data[].attributes.body
Κων/νος Μαυροειδάκος