# data[].attributes.body
Ik heb gekozen voor het liedje Jolene gecoverd door Miley Cyrus. Het liedje Jolene gaat over een vrouw die over de minnares van haar man zingt. Dit liedje sluit goed aan op het boek, omdat de vrouw van Bram niet weet dat haar man een minnares heeft en nog wel haar nicht. Ook wordt er gezongen ‘’Please don’t take him even though you can’’. De vrouw van Bram zit in een psychiatrische instelling waardoor het voor Ella, de minnares van Bram, makkelijker is om bij Bram te zijn. Ook heb ik voor de cover gekozen en niet voor het origineel van Dolly Parton. Omdat het boek een soort cover is op het originele verhaal van de Keizersgracht 268.

# data[].attributes.attachment_link.title
Miley Cyrus - The Backyard Sessions - "Jolene"

# data[].attributes.body
Welk perspectief
In het verhaal wordt gebruik gemaakt van het personaal perspectief. Je ziet het verhaal vanuit Bram Wenksterman, maar Bram is niet de 'ik' in het verhaal.

Wie is verteller
Bram Wenksterman is de verteller van het verhaal en is dus de belangrijkste persoon in het verhaal.

Betrouwbaar
Nee, de verteller van het verhaal is niet betrouwbaar omdat het verhaal alleen vanuit Bram wordt verteld je weet dus niet of Bram door zijn dochter als een hele andere man wordt gezien dan dat hij in het verhaal wordt omschreven.

# data[].attributes.body
Hoofdpersonage
In het verhaal is natuurfilosoof Bram Wenksterman die woont op Keizersgracht 268 in Amsterdam het hoofdpersonage.

Bij-personage
In het verhaal is de dochter van Bram, Amber een van de bij-personages. Amber is een helper, zij helpt Bram door een moeilijke tijd als hij net zijn vrouw in een psychiatrische inrichting stopt.
Ook de minnares van Bram,  Ella heeft een belangrijke rol in het verhaal. Ella is ook een helper, zij helpt Bram met het organiseren van een feest voor zijn verjaardag waardoor Bram weer onder de mensen komt.

Meeste te weten
In het verhaal kom je over Bram het meeste te weten. Het verhaal wordt ook vanuit Bram geschreven waardoor je zijn gedachten weet.

# data[].attributes.body
Ik vind het boek lastig, omdat er veel moeilijke woorden werden gebruikt in het verhaal. Ik vind dit niet fijn omdat ik steeds woorden moet opzoeken in het woordenboek. Ook vind ik dat dit het verhaal niet heel aantrekkelijk maakt doordat je van het verhaal wordt afgehouden. Als je woordenkennis heel groot is kan je makkelijk door het boek heen lezen. De schrijfster van het boek heeft aan verschillende universiteiten gestudeerd vandaar haar woordenkennis.

# data[].attributes.body
Het boek gaat over een natuurfilosoof, Bram Wenksterman die woont te Keizersgracht 268 in Amsterdam. Bram zijn dochter komt na een jaar in Cambridge gestudeerd te hebben terug om wat tijd met Bram door te brengen. Twee weken voor de terugkeer van zijn dochter heeft Bram zijn vrouw in een psychiatrische inrichten gestopt. Het gebouw aan de Keizersgracht waar Bram woont is aan onderhoudt toe maar Bram heeft het geld er niet voor. De minnares van Bram en tevens de nicht van Brams vrouw wil een groot feest voor Bram zijn vijfenvijftigste verjaardag organiseren. Op het feest wordt ook de schoonvader van Bram uitgenodigd, de schoonvader heeft wel genoeg geld om het pand te onderhouden. Bram durft niet om dit geld te vragen omdat hij zijn vrouw in de psychiatrische inrichten heeft gestopt.

# data[].attributes.body
Ik vind het boek geloofwaardig, omdat het verhaal gebaseerd is op een echt gebeurd verhaal. Op 11 februari 1998 zijn Keizersgracht 268 en 270 ingestort. Het huis op Keizersgracht 268 staat ook wel bekend als het huis met de gouden ketting. Het huis was tot 1772 zeven generaties lang in de handen van de familie Rauws. Na het overlijden van de man des huizes zeggen mensen dat het in het huis spookt met de geest van de weduwe van de man. De vrouw heeft zich na het overlijden van de man opgehangen in de zolderkamer.
(Op de foto is het ingestorte pand te zien)

# data[].attributes.body
Ik vind het boek iets te diepzinnig, omdat elk detail in het boek wordt beschreven. In het boek worden de drie dagen voor het ongeluk beschreven. Zo maak je bijna elke minuut van het verhaal mee. Dit begint na een tijdje te irriteren omdat ik persoonlijk niet alles over de hoofdpersonage hoef te weten. Zo maakt het mij echt niet uit wat de hoofdpersonage eet. Toch is het wel handig want je weet precies wat de hoofdpersonage denkt over alles wat wordt gezegd in het verhaal. Dit zorgt ervoor dat je je toch wel goed kan inleven in de hoofdpersonage.