# data[].attributes.headline
ธนากร กลิ่นมาลัย เลขที่ 18

# data[].attributes.subject
ธนากร กลิ่นมาลัย เลขที่ 18

# data[].attributes.body
ธนากร กลิ่นมาลัย
ตัวยุ่ง

# data[].attributes.headline
ธนากร กลิ่นมาลัย เลขที่ 18

# data[].attributes.subject
ธนากร กลิ่นมาลัย เลขที่ 18

# data[].attributes.body
ความสวยงามที่ไม่มีขอบเขตจำกัดทางด้านความคิด

# data[].attributes.headline
ธนากร กลิ่นมาลัย เลขที่ 18

# data[].attributes.subject
ธนากร กลิ่นมาลัย เลขที่ 18

# data[].attributes.body
ฉาก ในการแสดงโขนรามเกียรติ์

# data[].attributes.headline
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.headline
กิริยา  ยิ้มละไม เลขที่ 8

# data[].attributes.subject
กิริยา  ยิ้มละไม เลขที่ 8

# data[].attributes.body
กิริยา ยิ้มละไม
อัน , อัญ

# data[].attributes.headline
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.body
ความงาม อันเกิดจากความพากเพียรของมนุษย์

# data[].attributes.headline
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.subject
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.body
ภาพวาดได้แสดงให้เห็นถึงฉากของอาหารค่ำมื้อสุดท้ายของพระเยซูคริสถ์และเหล่าสาวกของพระองค์ทั้งสิบสองคน

# data[].attributes.headline
ธนากร กลิ่นมาลัย

# data[].attributes.subject
ธนากร กลิ่นมาลัย

# data[].attributes.headline
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.body
รอยยิ้มปริศนา

# data[].attributes.headline
ธนากร กลิ่นมาลัย 

# data[].attributes.subject
ธนากร กลิ่นมาลัย 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"พิพิธภัณฑ์" เป็นอีกสถานที่ท่องเที่ยวที่จะทำให้คุณได้เพลิดเพลินไปกับศิลปะและประวัติศาสตร์ต่างๆ กับของดี ของเด่น ที่แต่ละพิพิธภัณฑ์นำมาโชว์ บอกเลยว่าทั้งสนุก ทั้งผ่อนคลาย พร้อมได้ความรู้กลับบ้าน ซึ่งในแต่ละที่เขาพร้อมให้บริการนักท่องเที่ยวอย่างเราอยู่เสมอ รวมทั้งในกรุงเทพฯ เองนั้นก็มีพิพิธภัณฑ์หลากหลายประเภทให้ได้เลือกชมตามความสนใจ ไม่ต้องเสียค่ารถไปเที่ยวกันไกลๆ แล้วจะไปที่ไหนดีนั้นวันนี้ SC Asset ขอแนะนำ 5 พิพิธภัณฑ์น่าสนใจที่คุณสามารถไปเยี่ยมชมหาความรู้ได้ภายใน 1 วัน จะมีที่ไหนบ้างไปชมกันครับ

พิพิธภัณฑ์ศิลปะไทยร่วมสมัย

คนที่มีใจรักในงานศิลปะร่วมสมัยต้องไม่พลาดมาที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ "พิพิธภัณฑ์ศิลปะไทยร่วมสมัย (MOCA)" เลยครับ ที่นี่เป็นแหล่งรวบรวมความรู้และผลงานทัศนศิลป์ตั้งแต่ภาพวาดของศิลปินรุ่นใหม่ ไปจนถึงศิลปินระดับชั้นครู ไม่ว่าจะเป็นผลงานของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี หรืออาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ รวมไปถึงผลงานสื่อผสมและผลงานศิลปะที่ได้แรงบันดาลใจจากแนวคิดทางพุทธศาสนาและวรรณกรรมไทยต่างๆ และหากอยากรู้จักผลงานของศิลปินไทยว่ามีคุณค่าและสวยงามเพียงใด ก็ลองแวะมาพิสูจน์ให้เห็นด้วยตัวเองกันดูครับ

ค่าเข้าชม : ผู้ใหญ่ 250 บาท นักเรียน/นักศึกษา (โปรดแสดงบัตร) 100 บาท และเด็กที่อายุไม่เกิน 13 ปี เข้าฟรี (ต้องมากับผู้ปกครองเท่านั้น)

เปิด - ปิด : วันอังคาร - ศุกร์ เวลา 10.00 - 17.00 น. และวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 11.00 - 18.00 น. (ปิดวันจันทร์)

พิกัด Google Map : http://bit.ly/2qykzuK

นิทรรศน์รัตนโกสินทร์

สลับมาอีกที่กับพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ใจกลางเกาะรัตนโกสินทร์ "นิทรรศน์รัตนโกสินทร์" ศูนย์การเรียนรู้และแหล่งรวบรวมข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรมยุครัตนโกสินทร์ โดยนำมาจัดแสดงผ่านเทคโนโลยีทั้งหมด 9 ห้อง คือ รัตนโกสินทร์เรืองโรจน์ เกียรติยศแผ่นดินสยาม เรืองนามมหรสพศิลป์ ลือระบิลพระราชพิธี สง่าศรีสถาปัตยกรรม ดื่มด่ำย่านชุมชน เยี่ยมยลถิ่นกรุง เรื่องรุ่งวิถีไทย และดวงใจปวงประชา รวมทั้งยังมีจุดชมวิว ชั้น 4 และส่วนร้านขายของที่ระลึก ร้านอาหาร ร้านกาแฟ คอยให้บริการทุกคนภายในอีกด้วย

ค่าเข้าชม : ผู้ใหญ่ 100 บาท (ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ) เด็กส่วนสูงไม่ถึง 120 ซม. เข้าฟรี

เปิด - ปิด : วันอังคาร-วันอาทิตย์ เวลา 10.00 - 19.00 น. (ปิดวันจันทร์)

พิกัด Google Map : http://bit.ly/36epzUy

มิวเซียมสยาม

ไปต่อกันที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์สไตล์คนรุ่นใหม่กับ "มิวเซียมสยาม" เป็นพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้ที่โดดเด่นเกี่ยวกับการนำเทคนิคการเล่าเรื่องแบบโต้ตอบผ่านสิ่งต่างๆ ที่ชวนให้ตั้งคำถามและหาคำตอบผ่านเทคโนโลยีสมัยใหม่ รวมทั้งข้าวของเครื่องใช้ที่จัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังเป็นสิ่งที่สามารถจับต้องได้จริง เพื่อสื่อความหมายในการเล่าเรื่องและเชื่อมต่อสิ่งต่างๆ ได้อย่างสมบูรณ์ โดยภายในอาคารจะมีทั้งหมด 3 ชั้น แบ่งเป็น 17 ห้อง เช่น ห้องเบิกโรง ห้องไทยแท้ ห้องเปิดตำนานสุวรรณภูมิ ฯลฯ ซึ่งแต่ละห้องจะให้ความรู้ที่แตกต่างกันไปครับ

ค่าเข้าชม : นักเรียน/นักศึกษา (อายุ 15 ปีขึ้นไป) 50 บาท ผู้ใหญ่ (คนไทย/ต่างชาติ) 100 บาท และเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี เข้าฟรี

เปิด - ปิด : วันอังคาร - อาทิตย์ เวลา 10.00 - 18.00 น. (ปิดวันจันทร์)

พิกัด Google Map : http://bit.ly/2RyLCB7

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร

อีกหนึ่งพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์สถานแห่งชาติ ที่เราไม่อยากให้ทุกคนพลาดเลย ก็คือ "พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติพระนคร" เป็นสถานที่ที่คุณสามารถพาครอบครัวมาเรียนรู้ และเพลิดเพลินไปกับประวัติศาสตร์ชาติไทย ผ่านโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุของไทยแท้ ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ รวมถึงหมู่พระที่นั่งต่างๆ พร้อมออกแบบแสงไฟ ให้เห็นความงามแบบ 360 องศา ซึ่งจัดแสดงอยู่ในหมู่พระวิมาน 10 ห้อง และในอาคารประพาสพิพิธภัณฑ์อีก 2 ห้อง ที่มีการปรับปรุงท้ังสถานที่และรูปแบบการจัดแสดงใหม่ที่ทันสมัยมากขึ้น ควรค่าต่อการไปเยี่ยมชมเป็นอย่างยิ่งครับ

ค่าเข้าชม : คนไทย 30 บาท ชาวต่างชาติ 200 บาท

เปิด - ปิด : เปิดทุกวันพุธ - อาทิตย์ เวลา 09.00 - 16.00น. (ปิดวันจันทร์, อังคาร และวันหยุดนักขัตฤกษ์)

พิกัด Google Map : http://bit.ly/2rs8BTW

พิพิธบางลำพู

ปิดท้ายกันที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ "พิพิธบางลำพู" จัดเป็นพิพิธภัณฑ์เสมือนจริงที่จะพาทุกคนย้อนกลับไปในสมัยบางลำพูในอดีต โดยจะได้ทราบเรื่องราวการใช้ชีวิตของคนยุคก่อน รวมถึงศิลปะบ้านเมือง ตึกแถวสมัยก่อน ซึ่งภายในแบ่งออกเป็น 2 อาคารหลัก ได้แก่ อาคารปูน 3 ชั้น จัดแสดงเรื่องราวการสร้างเมืองและเกร็ดความรู้ของกรมธนารักษ์ และอาคารไม้ 2 ชั้น จะใช้จัดแสดงเรื่องราววิถีชีวิตของชาวบางลำพูและเรื่องราวอันน่าประทับใจของชาวกรุงสมัยก่อน ที่พร้อมจะทำให้ทุกคนเพลิดเพลินไปกับลูกเล่นต่างๆ ได้อย่างสนุกสนานและไม่น่าเบื่อ

ค่าเข้าชม : 100 บาท

เปิด - ปิด : วันอังคาร - ศุกร์ เวลา 08.30 - 16.30 น. และวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 10.00 - 18.00 น.

พิกัด Google Map : http://bit.ly/2P49xac

อย่าเพิ่งคิดว่าการไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์จะไม่สนุก ถ้าหากทุกคนยังไม่ได้มาลองให้เห็นกับตาตัวเอง เพราะจริงๆ แล้วแต่ละสถานที่นั้นมีอะไรมากกว่าที่ทุกคนคิดเอาไว้เสียอีก แถมเมื่อมาแล้วยังได้ทั้งความสุข สนุกสนาน รวมทั้งความรู้มากมายกลับบ้านอีกด้วยครับ

# data[].attributes.attachment_link.title
รวม 5 พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ ในไทย ที่ห้ามพลาด!

# data[].attributes.attachment_link.description
"พิพิธภัณฑ์" เป็นอีกสถานที่ท่องเที่ยวที่จะทำให้คุณได้เพลิดเพลินไปกับศิลปะและประวัติศาสตร์ต่างๆ กับของดี ของเด่น ที่แต่ละพิพิธภัณฑ์นำมาโชว์ บอกเลยว่าทั้งสนุก ทั้งผ่อนคลาย พร้อมได้ความรู้กลับบ้าน ซึ่งในแต่ละที่เขาพร้อมให้บริการนักท่องเที่ยวอย่างเราอยู่เสมอ รวมทั้งในกรุงเทพฯ เองนั้นก็มีพิพิธภัณฑ์หลากหลายประเภทให้ได้เลือกชมตามความสนใจ ไม่ต้องเสียค่ารถไปเที่ยวกันไกลๆ แล้วจะไปที่ไหนดีนั้นวันนี้ SC Asset ขอแนะนำ 5 พิพิธภัณฑ์น่าสนใจที่คุณสามารถไปเยี่ยมชมหาความรู้ได้ภายใน 1 วัน จะมีที่ไหนบ้างไปชมกันครับ คนที่มีใจรักในงานศิลปะร่วมสมัยต้องไม่พลาดมาที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ "พิพิธภัณฑ์ศิลปะไทยร่วมสมัย (MOCA)" เลยครับ ที่นี่เป็นแหล่งรวบรวมความรู้และผลงานทัศนศิลป์ตั้งแต่ภาพวาดของศิลปินรุ่นใหม่ ไปจนถึงศิลปินระดับชั้นครู ไม่ว่าจะเป็นผลงานของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี หรืออาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ รวมไปถึงผลงานสื่อผสมและผลงานศิลปะที่ได้แรงบันดาลใจจากแนวคิดทางพุทธศาสนาและวรรณกรรมไทยต่างๆ และหากอยากรู้จักผลงานของศิลปินไทยว่ามีคุณค่าและสวยงามเพียงใด ก็ลองแวะมาพิสูจน์ให้เห็นด้วยตัวเองกันดูครับ ค่าเข้าชม : ผู้ใหญ่ 250 บาท นักเรียน/นักศึกษา (โปรดแสดงบัตร) 100 บาท และเด็กที่อายุไม่เกิน 13 ปี เข้าฟรี (ต้องมากับผู้ปกครองเท่านั้น) เปิด - ปิด : วันอังคาร - ศุกร์ เวลา 10.00 - 17.00 น.

# data[].attributes.headline
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.subject
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.attachment_link.title
Banksy ศิลปินนิรนาม กับผลงานศิลปะแทนคำขอบคุณ ‘ฮีโร่’ สู้วิกฤตโควิด-19

# data[].attributes.headline
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
DIY 5 นาทีฉบับวัยใส

# data[].attributes.attachment_link.title
การสร้างสรรค์ผลงานศิลปะสนุกๆด้วยการใช้ฝ่ามือของคุณในการวาดภาพ

# data[].attributes.headline
ธนากร กลิ่นมาลัย 

# data[].attributes.subject
ธนากร กลิ่นมาลัย 

# data[].attributes.headline
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.subject
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
แหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมทั่วไทย เรียนรู้ประวัติศาสตร์และชมของหายากกับ ๕ แหล่งเรียนรู้ที่น่าสนใจของไทย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับครอบครัวที่ห้ามพลาด

สำหรับนักท่องเที่ยวที่กำลังหาสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ ๆ ไม่ซ้ำจำเจ ที่จะได้ทั้งความเพลิดเพลินและความรู้ การไปเที่ยว แหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรม ถือได้ว่าเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่น่าสนใจมาก ๆ เลยค่ะ ยิ่งถ้าอยากพาคนในครอบครัวไปเที่ยวด้วยกันก็ยิ่งเหมาะเลยทีเดียว วันนี้เราจึงจะพาไปรู้จักกับ ๕ แหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมในเมืองไทย ที่มีความน่าสนใจไม่น้อยหน้ากว่าที่ไหน ๆ จะมีที่ไหนน่าสนใจบ้าง ไปดูกันเลยค่ะ

อ๊ะ ๆ งงใช่ไหมคะว่าที่ "ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย" จะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวได้ยังไงกัน หลายคนอาจจะยังไม่ทราบว่าที่นี่มีการเปิดเป็นแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมด้วย ซึ่งเป็นโอกาสดีมาก ๆ สำหรับน้อง ๆ หนู ๆ รวมทั้งนักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไปที่ต้องการฝึกทักษะทางด้านศิลปะและวัฒนธรรม โดยจะมีการฝึกอบรมในหลาย ๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นทักษะทางด้านดนตรีไทย, งานแฮนด์เมด, ด้านศิลปะการแสดงและด้านทัศนศิลป์ ฯลฯ

เป็นการทำกิจกรรมได้ทุกเพศทุกวัย และสามารถมาสนุกกันได้ทั้งครอบครัว บอกเลยว่างานนี้ใครอยากได้ใช้เวลากับครอบครัวแบบได้ความรู้ด้วย การมาเที่ยวที่นี่ถือว่าคุ้มสุด ๆ เลยค่ะ ย้ำกันอีกสักนิด...เรียนฟรี !!! ไม่มีค่าใช้จ่ายนะคะ

ทั้งนี้ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้เลยที่ เฟซบุ๊ก แหล่งเรียนรู้ศิลปะและวัฒนธรรม และเว็บไซต์ culture.go.th

๒. ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชวัดฝั่งคลอง จังหวัดนครนายก

มาต่อกันด้วยที่เที่ยวใกล้ ๆ กรุงเทพฯ กับ "ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชวัดฝั่งคลอง" ตั้งอยู่ที่ตำบลเกาะหวาย อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก นี่เองค่ะ เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ "คนไทยเชื้อสายพวน" ไหมค่ะ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งกลุ่มคนพื้นเมืองที่มีประวัติยาวนานและน่าสนใจ โดยที่ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชวัดฝั่งคลองแห่งนี้ก็จะมีการจัดแสดงประวัติต่าง ๆ ของชาวไทยพวน ข้าวของเครื่องใช้ ของเก่าหายาก ไปจนถึงการจำลองบ้านเรือนโบราณของชาวไทยพวนมาให้ได้ชมกันด้วย

อาคารด้านนอกที่เราเห็นจะเป็นอาคารไม้ สีเรียบง่ายธรรมดา แต่พอเปิดประตูเข้าไปถึงกับต้องร้องโอ้โห ! เพราะมีแต่สิ่งที่น่าสนใจบางอย่างไม่เคยเห็นมาก่อนเลยค่ะ โดยเฉพาะข้าวของเครื่องใช้เก่า ๆ เช่น หม้อดินสำหรับใช้ต้มตาลโตนด, ตะเขิง ใช้สำหรับตากปลา เนื้อ, ไหสำหรับเก็บปลาหลา เป็นเครื่องมือใช้กรอเส้นไหมเข้าหลอดด้ายก่อนนำไปใส่กระสวยทอผ้า, กระบวย, หม้อต้มกาแฟโบราณ, หีบใส่ผ้า ฯลฯ ตลอดจนเครื่องแต่งกายสมัยโบราณ

ไม่เพียงเท่านั้น ที่นี่ยังมีนิทรรศการสุดพิเศษเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ ๙ อีกด้วย อ๊ะ ๆ แต่อย่ามัวเดินชมของเก่าเพลินจนลืมแวะไปชมความสวยงามของ "เสื้อมะกะแหล่ง" เสื้อโบราณอายุกว่า ๒๐๐ ปี กันด้วยนะคะ มองดูเผิน ๆ เสื้อตัวนี้เหมือนกับเสื้อสายเดี่ยวของวัยรุ่นในปัจจุบันเลยค่ะ แหม...สาวในสมัยก่อนก็สวยไม่เบาเหมือนกันนะเนี่ย :)

และพิเศษมาก ๆ หากใครมาเที่ยวชมกันเป็นแบบหมู่คณะ เพราะชาวบ้านจะมาต้อนรับกันอย่างอบอุ่น บางครั้งยังจะมีการจัดการแสดงแบบไทยพวนให้ชมกัน อีกทั้งยังจะได้อิ่มอร่อยกับอาหารและขนมพื้นบ้านด้วย

สามารถดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เฟซบุ๊ก พวน Thai phuanศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชวัดฝั่งคลอง อ.ปากพลี จ.นครนายก

๓. พิพิธภัณฑ์หลวงพ่อเดิม จังหวัดนครสวรรค์

มาต่อกันอีกหนึ่งแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมที่น่าสนใจค่ะ ถ้าพูดถึงพระครูที่เป็นที่เคารพนับถือของชาวบ้านในจังหวัดนครสวรรค์และจังหวัดใกล้เคียง เชื่อได้เลยค่ะว่าชื่อของ "พระครูนิวาสธรรมขันธ์" หรือ "หลวงพ่อเดิมพุทธสโธ" อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองโพ (พ.ศ. ๒๔๐๔-๒๔๙๔) จะต้องอยู่ในอันดับต้น ๆ แน่นอน ด้วยท่านเป็นพระอริยสงฆ์ที่สร้างคุณาปการในด้านพระพุทธศาสนา การศึกษา และศิลปวัฒนธรรม แก่ชาวเมืองนครสวรรค์และจังหวัดใกล้เคียงมาตลอดในช่วงชีวิตของท่าน

ซึ่งเราจะเห็นความศรัทธาของชาวบ้านที่มีต่อท่านได้จากที่มีการจัดตั้ง "พิพิธภัณฑ์หลวงพ่อเดิม" ขึ้น เพื่อเป็นการเผยแผ่เกียรติคุณของหลวงพ่อ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นแหล่งเรียนรู้ที่น่าสนใจและเป็นที่เที่ยวนครสวรรค์ที่ห้ามพลาดเลยล่ะค่ะ เพราะอาคารมีการออกแบบอย่างสวยงาม ตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกับพระมหาธาตุเจดีย์วัดหนองโพนั่นเอง

วินาทีแรกที่เดินเข้ามาด้านในอาคาร ต้องขอบอกว่าอึ้งไปเลยค่ะ เพราะมีการจัดตกแต่งอย่างสวยงามมาก ๆ แบ่งแยกเป็นโซนต่าง ๆ อย่างชัดเจน ขอสารภาพเลยว่ามุมแรกที่ตรงดิ่งเข้าไปก็คือ "ต้นโพธิ์ทอง" ซึ่งตั้งอย่างโดดเด่นอยู่กลางพิพิธภัณฑ์ ดึงดูดให้เราเดินเข้าไปเยี่ยมชมได้อย่างไม่ยากเลย และอีกมุมที่เราเชื่อว่าหลาย ๆ คนต้องชอบก็คือมุมร้านกาแฟเก่าแก่นิยมพานิช ที่จำลองร้านกาแฟสมัยก่อนมาให้ชมกัน

นอกจากนี้เรายังจะได้ศึกษาประวัติของหลวงพ่อเดิม และชมของเก่าหายากมากมายที่หลวงพ่อเดิมได้เก็บรักษาไว้ ไม่ว่าจะเป็นตำราทางด้านศิลปะการดนตรี งานช่าง ใบลาน สมุดไทยขาว สมุดไทยดำ สมุดฝรั่ง รวมไปถึงการจัดแสดงเรื่องราววิถีชีวิตแบบดั้งเดิมของชาวหนองโพ และเพื่อให้ง่ายต่อการเที่ยวชมพิพิธภัณฑ์หลวงพ่อเดิม ทางพิพิธภัณฑ์ก็ได้แบ่งออกเป็น ๔ ส่วนด้วยกัน ได้แก่

๑. มาตุภูมิบ้านหนองโพ ภายในห้องนี้จะมีการจัดแสดงเรื่องราวของการตั้งถิ่นฐาน วิวัฒนาการ และวิถีการดำรงชีวิตวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมามากกว่า ๒๐๐ ปีของชาวบ้านบ้านหนองโพ อีกทั้งวัตถุโบราณที่ขุดพบบริเวณตำบลหนองโพ ซึ่งมีอายุเก่าแก่หลายร้อยปีเลยทีเดียว สิ่งที่จัดแสดง เช่น เครื่องมือเครื่องใช้ที่ทำจากโลหะ, ภาชนะดินเผา, เครื่องประดับที่ทำจากหิน เปลือกหอย และเหรียญตราสมัยทวารวดี เป็นต้น

๒. ห้องพุทฺธสโร หลวงพ่อเดิม ในส่วนนี้ก็จะจัดแสดงเกี่ยวกับอัตชีวประวัติ วัตรปฏิบัติของหลวงพ่อเดิมในด้านต่าง ๆ ค่ะ ทั้งการช่วยเหลือทางด้านการศึกษาในตำบลหนองโพ การสร้างและบูรณะให้แก่วัดต่าง ๆ รวมไปถึงการช่วยเหลือสิ่งอื่น ๆ แก่ศิษยานุศิษย์และประชาชนทั่วไป

๓. ห้องเพิ่มพูนศรัทธา เป็นห้องที่จัดแสดงเกี่ยวกับความศรัทธาของชาวบ้านที่มีต่อหลวงพ่อเดิม และจัดแสดงวัตถุมงคลต่าง ๆ ที่เป็นที่ศรัทธาของเหล่าศิษยานุศิษย์ เช่น รูปหล่อ เหรียญ มีดหมอ แหวน ผ้ารอยเท้า งาแกะ สีผึ้ง ตะกรุด และภาพถ่าย

๔. ห้องกถาคัมภีร์ จัดแสดงคัมภีร์ซึ่งพบในวัดหนองโพ ที่เขียนและจารในสมุดไทยขาว สมุดไทยดำ สมุดฝรั่ง มีเนื้อหาที่หลากหลาย เช่น คัมภีร์ไสยเวทยันต์ คัมภีร์ยารักษาโรคทั่งตำราไทยและตำรายาฝรั่ง เป็นต้น

พิพิธภัณฑ์หลวงพ่อเดิมเปิดให้เข้าชมวันอังคาร-วันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา ๐๙.๐๐-๑๗.๐๐ น. (หยุดวันจันทร์) สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม โทรศัพท์ ๐๘ ๕๐๕๐ ๗๒๐๗ เรียกว่าเป็นอีกหนึ่งที่เที่ยวนครสรรค์ที่ไม่ควรพลาดจริง ๆ ค่ะ

๔. ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดแสนเมืองมา จังหวัดพะเยา

จังหวัดพะเยา เป็นอีกหนึ่งจังหวัดที่มีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจไม่น้อยหน้าไปกว่าจังหวัดอื่น ๆ ในภาคเหนือเลยค่ะ ซึ่งพื้นฐานวัฒนธรรมของคนท้องถิ่นก็จะคล้าย ๆ กับที่เชียงใหม่ ก็คือมีชาวล้านนาและไทลื้ออาศัยอยู่เช่นกัน แต่ว่าวัฒนธรรมบางอย่างก็จะแตกต่างออกไป ทำให้ชาวบ้านที่นี่มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง เพราะฉะนั้นใครมาเที่ยวพะเยาจึงไม่ควรพลาดการไปเที่ยวชม "ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดแสนเมืองมา" บ้านมาง เลขที่ ๑๓ หมู่ ๔ ตำบลหย่วน อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา

อาคารไม้แบบไทยล้านนาหลังงาม จะพาเราย้อนวันวานไปสัมผัสกับวิถีชีวิตของพวกเขา เพราะที่นี่เป็นสถานที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุทางพระพุทธศาสนา เครื่องมือ เครื่องใช้ในชีวิตประจำวันที่สะท้อนภาพวิถีชีวิต สภาพความเป็นอยู่ ขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมของชาวไทลื้อและชาวล้านนาในอดีตค่ะ นั่นแน่ ! เริ่มสนใจขึ้นมาแล้วใช่ไหม ไปค่ะ...ตามเราเข้าไปชมข้างในกันเลย

ภายในอาคารมีทั้งหมด ๒ ชั้น ชั้นแรกจะจัดแสดงเกี่ยวกับภาพพระราชกรณียกิจในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และพระกรณียกิจพระบรมวงศานุวงศ์ในพื้นที่จังหวัดพะเยา นิทรรศการไทลื้อเชียงคำ ประวัติชุมชน ชาติพันธุ์ ตำนานเทวดาหลวงเมืองมาง ภาพเก่าเล่าอดีต มุมบริหารข่าวสาร และร้านค้าชุมชนจำหน่ายผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรม

ส่วนชั้นที่สองจัดแสดงนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช นิทรรศการภูมิปัญญาชาวบ้าน วิถีชีวิต ศรัทธา และความเชื่อ เช่น บ้านจำลอง ๘ ชาติพันธุ์ ได้แก่ ไทยวน ไทลื้อ ไทใหญ่ ไทย-จีน ไทย-อีสาน ลาวเวียง ม้ง และเมี่ยน รวมถึงภาพวาดเกี่ยวกับความเป็นมาและวิถีชีวิตของชาวไทลื้อบ้านมางในอดีต

และไหน ๆ ก็มาเที่ยวชมศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดแสนเมืองมากันแล้ว ก็ลองไปนอนพักผ่อนโฮมสเตย์ กินอาหารพื้นเมือง พร้อมกับดื่มด่ำกับวัฒนธรรมและธรรมชาติสวย ๆ รอบบ้านมางกันด้วยนะคะ เป็นอีกหนึ่งแหล่งเรียนรู้วิถีชีวิตที่น่าสนใจค่ะ ลองไปใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ เดินเล่นงานถนนสายวัฒนธรรมไทลื้อ ที่จัดขึ้นในทุกวันพุธแรกของเดือนกันเพลิน ๆ เดินช้อปปิ้งสินค้าพื้นเมืองเก๋ ๆ ท่ามกลางบรรยากาศสุดชิลของเมืองพะเยาด้วยกันค่ะ ^_^

๕. ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชคลองแห จังหวัดสงขลา

ส่วนใหญ่ถ้าไปเที่ยวทางภาคใต้เราก็จะไปเที่ยวชมท้องทะเลกัน แต่เชื่อไหมคะว่าภาคใต้ก็มีดีมากกว่าที่เราคิด โดยเฉพาะวัฒนธรรมท้องถิ่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว น่าสนใจมาก ๆ ซึ่งชุมชนบ้านคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ก็เป็นอีกหนึ่งพื้นที่ที่มีวัฒนธรรมประเพณีและความเป็นมาของหมู่บ้านที่น่าสนใจ ถ้าเราอยากทำความรู้จักกับหมู่บ้านแห่งนี้ ก็ไม่ต้องไปตะลุยหมู่บ้านหรือไปนั่งคุยกับชาวบ้านให้ยุ่งยาก สามารถตรงดิ่งไปที่ "ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชคลองแห" จังหวัดสงขลา ได้เลย

ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชคลองแหแห่งนี้จัดแสดงเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของชาวคลองแห รวมไปถึงนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชค่ะ ภายในจะมีการแบ่งออกเป็น ๗ ห้อง โดยแต่ละห้องก็จะมีการจัดนิทรรศการแตกต่างกันออกไป ได้แก่

๑. ห้องเฉลิมองค์ราชา ภายในห้องนี้จัดแสดงอันเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ ที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตชาวสงขลา

๒. ธาราเล่าขาน มีนิทรรศการสรุปภาพรวมความเป็นมาของศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชคลองแห วัดคลองแห และคลองแห

๓. ตำนานฆ้องแห่ บอกเล่าเรื่องราวความเป็นมาของตำนานคลองแหในอาณาจักรตามพรลิงค์

๔. ผันแปรสู่เมือง แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของหาดใหญ่ที่กลายเป็นชุมชนใหญ่ เนื่องจากมีสถานีรถไฟ

๕. รุ่งเรืองวัดคลองแห จัดแสดงความเป็นมาของวัดคลองแหและอดีตเจ้าอาวาสที่เป็นที่เคารพเลื่อมใสของชุมชน และการอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขของศาสนิกทั้ง ๓ ศาสนา ได้แก่ พุทธ คริสต์ และอิสลาม

๖. เผยแพร่วัฒนธรรม มีนิทรรศการเกี่ยวกับวัฒนธรรมพื้นบ้าน การละเล่นของชาวคลองแห

๗. นำสู่อนาคต เป็นห้องที่มีบอร์ดสำหรับผู้เข้าชม ให้แสดงความคิดเห็นหลังการเข้าชมนิทรรศการ เพื่อรับฟังความคิดเห็นและปรับปรุงนิทรรศการให้ดีขึ้น

ทั้งนี้สามารถดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ chalermrajklonghae.com, เฟซบุ๊ก ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชคลองแห วัดคลองแห หรือโทรศัพท์ ๐ ๗๔๓๐ ๕๓๓๓ ต่อ ๗๐๒-๗๐๔

การเที่ยวชมแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมหรือพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ถือได้ว่าเป็นอีกหนึ่งทางเลือกของการพาครอบครัวไปเที่ยวพักผ่อนกันในวันหยุด ใครมีโอกาสไปเที่ยวจังหวัดไหนหรืออยู่ใกล้กับแหล่งการเรียนรู้ทางวัฒนธรรมแห่งใด ก็สามารถแวะเวียนไปเที่ยวชมกันได้ รับรองได้เลยว่าจะเพลิดเพลินกับความรู้ใหม่ ๆ ที่ได้จากศูนย์วัฒนธรรมเหล่านี้แน่นอน :)

ขอขอบคุณข้อมูลจาก
m-culture.go.th และ culture.go.th

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
แหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรม

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราช

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ที่เที่ยวครอบครัว

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
เที่ยวพิพิธภัณฑ์

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
สถานที่ท่องเที่ยว

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
แหล่งเรียนรู้

# data[].attributes.attachment_link.title
ชวนเยือน ๕ แหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมสุดคลาสสิก เที่ยวหรรษาได้ทั้งครอบครัว

# data[].attributes.attachment_link.description
แหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมทั่วไทย เรียนรู้ประวัติศาสตร์และชมของหายากกับ ๕ แหล่งเรียนรู้ที่น่าสนใจของไทย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับครอบครัวที่ห้ามพลาด สำหรับนักท่องเที่ยวที่กำลังหาสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ ๆ ไม่ซ้ำจำเจ ที่จะได้ทั้งความเพลิดเพลินและความรู้ การไปเที่ยว แหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรม ถือได้ว่าเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่น่าสนใจมาก ๆ เลยค่ะ ยิ่งถ้าอยากพาคนในครอบครัวไปเที่ยวด้วยกันก็ยิ่งเหมาะเลยทีเดียว วันนี้เราจึงจะพาไปรู้จักกับ ๕ แหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมในเมืองไทย ที่มีความน่าสนใจไม่น้อยหน้ากว่าที่ไหน ๆ จะมีที่ไหนน่าสนใจบ้าง ไปดูกันเลยค่ะ อ๊ะ ๆ งงใช่ไหมคะว่าที่ "ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย" จะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวได้ยังไงกัน หลายคนอาจจะยังไม่ทราบว่าที่นี่มีการเปิดเป็นแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมด้วย ซึ่งเป็นโอกาสดีมาก ๆ สำหรับน้อง ๆ หนู ๆ รวมทั้งนักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไปที่ต้องการฝึกทักษะทางด้านศิลปะและวัฒนธรรม โดยจะมีการฝึกอบรมในหลาย ๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นทักษะทางด้านดนตรีไทย, งานแฮนด์เมด, ด้านศิลปะการแสดงและด้านทัศนศิลป์ ฯลฯ เป็นการทำกิจกรรมได้ทุกเพศทุกวัย และสามารถมาสนุกกันได้ทั้งครอบครัว บอกเลยว่างานนี้ใครอยากได้ใช้เวลากับครอบครัวแบบได้ความรู้ด้วย การมาเที่ยวที่นี่ถือว่าคุ้มสุด ๆ เลยค่ะ ย้ำกันอีกสักนิด...เรียนฟรี !!!

# data[].attributes.headline
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ด้วยงานศิลปะวิดีโอ
ในยุคสมัยที่บ้านเมืองตกอยู่ภายใต้ระบอบเผด็จการ ประชาชนถูกกดขี่ข่มเหงโดยอำนาจรัฐอันไม่เป็นธรรม ศิลปะถูกใช้เป็นเครื่องมือในการวิพากษ์วิจารณ์และต่อต้านอยู่เสมอ

ในตอนนี้เราขอนำเสนอเรื่องราวของศิลปินผู้หนึ่งที่ใช้งานศิลปะในการต่อต้านและวิพากษ์วิจารณ์เผด็จการอย่างต่อเนื่องยาวนาน

ศิลปินผู้นั้นมีชื่อว่า เลทีเซีย พาเรนตี (Letícia Parente)

ศิลปินชาวบราซิล ผู้เชี่ยวชาญในการทำงานศิลปะในสื่อวิดีโอ หรือวิดีโออาร์ต (Video art) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับประเด็นทางการเมือง

ผลงานวิดีโอขนาดสั้นของเธอนำเสนอองค์ประกอบของงานศิลปะที่ใช้ร่างกายเป็นสื่อในการแสดงออกอย่างบอดี้อาร์ต (Body art) และศิลปะแสดงสด (Performance art) ที่มุ่งเน้นในการประท้วงและเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านการใช้ความรุนแรงและการทรมานนักโทษการเมืองโดยรัฐบาลเผด็จการทหารบราซิลในช่วงปี 1964-1985

อันที่จริงพาเรนตีไม่ได้ร่ำเรียนและเริ่มต้นอาชีพทางศิลปะมาตั้งแต่แรก

เดิมทีเธอเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์จนได้รับปริญญาเอกสาขาเคมี
พาเรนตียังเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์ในสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติของบราซิล
พาเรนตีเริ่มต้นทำงานศิลปะเมื่อตอนอายุ 40 กว่าปี หลังจากแต่งงานและมีลูกได้ 5 คนแล้ว

โดยในปี 1971 เธอเริ่มต้นเข้าเวิร์กช็อปเรียนศิลปะภาพพิมพ์ที่ศูนย์ศิลปะและความคิดสร้างสรรค์ (Núcleo de Artes e Criatividade) ในริโอเดจาเนโร ก่อนที่จะพบกับเหล่าศิลปินหัวก้าวหน้าที่แนะนำให้เธอรู้จักกับเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดในยุคนั้นอย่าง "วิดีโอ"

เธอจึงเริ่มต้นทำงานศิลปะด้วยสื่อชนิดนี้อย่างต่อเนื่องและจริงจังตลอดมา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานที่มีประเด็นเกี่ยวกับการเมืองและการวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลอย่างเผ็ดร้อน ซึ่งเป็นอะไรที่เสี่ยงคุกเอามากๆ ในยุคสมัยที่บราซิลปกครองด้วยระบอบเผด็จการทหารอย่างยาวนานเกือบ 20 ปี

ในยุคนั้นรัฐบาลทหารบราซิลทำการจับกุม, คุมขัง และทรมานนักโทษการเมืองผู้ต้องสงสัยว่าเป็นฝ่ายซ้ายและเป็นศัตรูของรัฐนับร้อยคน

หนึ่งในกระบวนการทรมานของเจ้าหน้าที่รัฐก็คือการชอร์ตไฟฟ้าที่ใบหูและฝ่าเท้าของผู้ต้องหาทางการเมือง

พาเรนตีตีแผ่กระบวนการอันป่าเถื่อนนี้ผ่านผลงานที่เป็นที่รู้จักที่สุดของเธอย่าง Marca Registrada ("Registered Trademark") (1975) ผลงานวิดีโออาร์ตความยาว 10:24 นาที ที่เธอบันทึกภาพตัวเองขณะกำลังบรรจงเย็บคำว่า "MADE IN BRASIL" ลงบนฝ่าเท้าของเธอ

ราวกับจะบอกว่าการถูกกดขี่ทรมานนั้นเป็นการติดป้ายยี่ห้อบ่งบอกความเป็นคนบราซิลในยุคสมัยนั้นก็ปาน

ผลงานวิดีโออาร์ต/บอดี้อาร์ตที่เล่นกับความเจ็บปวดของพาเรนตีชิ้นนี้ เป็นสัญลักษณ์แทนยุคสมัยแห่งความเลวร้ายของบราซิล ภายใต้การปกครองของเผด็จการทหารที่ใช้ความรุนแรง, กดขี่, ปราบปราม และปิดกั้นการแสดงออกทางความคิดประชาชน ไม่ว่าจะเป็นสื่อต่างๆ ไปจนถึงการทำงานศิลปะ

บทบาทของศิลปะในเวลานั้นจึงเป็นเหมือนหนทางระบายความคับข้องของผู้ถูกกดขี่ ไม่มีปากเสียงจากอำนาจรัฐ ร่างกายของศิลปินกลายเป็นเครื่องมือในการเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการถูกทรมาน การละเมิดศีลธรรม และความเจ็บปวดทุกข์ยากของผู้คนในช่วงเวลานั้น

"สถานะทางร่างกายเป็นพยานถึงสถานการณ์ทางวัฒนธรรม, การเมือง และสังคม ฉันต้องการแสดงออกถึงสิ่งเหล่านี้ในผลงานวิดีโอของฉัน ในผลงานชิ้นนี้ ฉันเย็บฝ่าเท้าของตัวเองด้วยเข็มและด้ายสีดำเป็นถ้อยคำว่า 'ผลิตในบราซิล' ลงไป มันเป็นประสบการณ์ที่ทรมานมาก เวลาที่เข็มทิ่มแทงเข้าไปข้างใน ฉันเจ็บเท้ามากๆ แต่มันก็ต้องเป็นเท้าของฉันเองเท่านั้นที่ถูกเย็บ (หาใช่เท้าคนอื่นไม่)" พาเรนตีกล่าว

หรือผลงานอีกชิ้นอย่าง In (1975) วิดีโออาร์ตความยาว 1:42 นาที ที่พาเรนตีแขวนเสื้อของเธอที่เธอยังสวมใส่อยู่ด้วยไม้แขวนเสื้อ และห้อยตัวเองอยู่ในตู้เสื้อผ้า ก่อนที่จะปิดประตูขังตัวเองไว้ข้างใน

ผลงานชิ้นนี้เป็นการวิพากษ์วิจารณ์เหตุการณ์การประหารชีวิตนักข่าวชาวบราซิล วลาดิเมียร์ แฮร์ซอก (Vladimir Herzog) อย่างทารุณ

แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจกลับอำพรางคดีว่าเป็นการฆ่าตัวตาย โดยพบร่างของเขาถูกแขวนคออยู่ในห้องขัง

นอกจากทำงานในประเด็นที่วิพากษ์วิจารณ์ความโหดร้ายของรัฐเผด็จการ พาเรนตียังทำงานศิลปะด้วยแนวคิดแบบสตรีนิยม

ดังเช่นในผลงาน Tarefa I ("Task 1") (1982) ที่เธอปีนขึ้นไปนอนคว่ำหน้าบนโต๊ะรีดผ้าให้ผู้หญิงอีกคนใช้เตารีดรีดเสื้อผ้าที่สวมอยู่บนตัวเธอ

ผลงานชิ้นนี้เสียดเย้ยบทบาทภาระหน้าที่ในชีวิตประจำวันของผู้หญิงในการเป็นแม่บ้านแม่เรือนตามขนบค่านิยมของสังคม และการจำใจต้องอยู่ภายใต้ความเป็นระเบียบเรียบร้อยในสายตาของรัฐเผด็จการโดยไม่มีปากเสียงของประชาชน ไม่ต่างอะไรกับการทนนอนให้คนอื่นเอาเตารีดร้อนๆ รีดเสื้อผ้าที่ยังสวมอยู่บนร่างกายโดยไม่ขยับตัวหรือปริปากใดๆ
พาเรนตีใช้กิจกรรมธรรมดาสามัญในบ้านที่อาจจะดูน่าเบื่อหน่ายของผู้หญิง อย่างการเย็บผ้า, รีดผ้า เพื่อวิพากษ์วิจารณ์การใช้ความรุนแรงและการทรมานประชาชนที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองอย่างโหดเหี้ยมของรัฐบาลเผด็จการทหาร ไปจนถึงสำรวจและตั้งคำถามเกี่ยวกับบทบาทและสถานภาพของผู้หญิงในสังคมบราซิลได้อย่างแนบเนียนและแหลมคม
นอกจากผลงานวิดีโออาร์ต พาเรนตียังทำผลงานในสื่อภาพนิ่ง อย่างงานในชุด Série 158 (Project 158) (1975) ที่เธอหยิบเอาภาพใบหน้านางแบบจากนิตยสารมาทำการตัดต่อให้ผิดรูปด้วยการยืดหรือหดองคาพยพบนใบหน้าให้ผิดสัดส่วน

หรือเอาเข็มกลัดมากลัดบนดวงตาและปากของนางแบบในภาพเหล่านั้นในผลงานอีกชุด

ผลงานเหล่านี้วิพากษ์วิจารณ์ค่านิยมลัทธิชายเป็นใหญ่และลัทธิชาตินิยม เกี่ยวกับคุณค่าของผู้หญิงที่ถูกตัดสินจากรูปลักษณ์ภายนอก จนทำให้ผู้หญิงต้องแต่งหน้าแต่งตัวให้สะสวย ฟิตหุ่นให้เฟิร์ม หรือแม้แต่ทำศัลยกรรมให้ใบหน้าและร่างกายสวยงามตามมาตรฐานความงามอันดีของสังคม

ถึงแม้จะมีผลงานโดดเด่นในแวดวงศิลปะ แต่พาเรนตีก็ยังไม่ละทิ้งงานหลักของเธอ

เธอยังเขียนตำราวิทยาศาสตร์, ทำงานสอนในโรงเรียนมัธยมและมหาวิทยาลัย และทำงานเป็นผู้อำนวยการของหน่วยงานการจัดการศึกษาท้องถิ่น และใช้เวลาที่เหลือถ่ายทำผลงานศิลปะส่วนใหญ่ที่อพาร์ตเมนต์ส่วนตัวของเธอในริโอเดจาเนโร

ในช่วงแรกๆ ของการทำงานศิลปะ พาเรนตีรู้สึกอึดอัดคับข้องกับสองบทบาทที่ดูเหมือนจะขัดแย้งกันในการทำงานสายวิทยาศาสตร์และการทำงานศิลปะของเธอ
จนกระทั่งเธอค้นพบในภายหลังว่าความรู้ทางวิทยาศาสตร์นั้นสามารถช่วยในการทำงานศิลปะของเธอได้
"ผลงานศิลปะบางชิ้นอาจใช้มุมมองหรือวิธีการทางวิทยาศาสตร์ในการทำลายความเชื่อหรือค่านิยมทางสังคมที่ไม่อาจแตะต้องได้ เพราะบางครั้ง ความเป็นเหตุเป็นผลทางวิทยาศาสตร์ก็ไม่ได้ถูกใช้เพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงเท่านั้น หากแต่สามารถใช้ในการวิพากษ์วิจารณ์และประณามความบิดเบี้ยวและไม่เป็นธรรมในสังคมได้ด้วย"

ดังเช่นในผลงาน Medidas (Measurements) (1976) ศิลปะจัดวางขนาดใหญ่ที่ผสมผสานศิลปะและวิทยาศาสตร์เข้าไว้ด้วยกัน โดยผู้ชมถูกเชิญให้เข้าไปทำการตรวจวัดร่างกายในรูปแบบต่างๆ อย่างความสูง, กรุ๊ปเลือด, ใบหน้า, รูปร่าง, ความจุปอด ฯลฯ ผลงานชิ้นนี้เป็นการวิพากษ์วิจารณ์ธุรกิจเครื่องสำอางและศัลยกรรมเสริมความงาม รวมถึงค่านิยมของสังคมที่กดขี่ผู้หญิงอยู่
หรือผลงาน Preparação II (Preparation II) (1976) ที่เธอใช้เข็มฉีดยาฉีดตัวเอง และจดบันทึกเอาไว้ว่าเป็นวัคซีนป้องกันอคติทางสังคม อย่างการต่อต้านการล่าอาณานิคมทางวัฒนธรรม, การเหยียดผิว และการทำให้การเมือง (และศิลปะ) เป็นเรื่องไกลตัว (น่าเอามาฉีดให้คนแถวนี้จริงๆ)
ถึงแม้พาเรนตีมีชีวิตอยู่จนถึงวันที่ได้เห็นการล่มสลายของรัฐบาลเผด็จการทหารบราซิลในปี 1985 ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตไปในปี 1991

แต่กว่าหนึ่งในสามของผลงานวิดีโออาร์ตที่ทำในช่วงเวลานั้นก็สูญหายไปจากการเสื่อมความนิยมของเทคโนโลยีวิดีโอและความไม่ใส่ใจของสถาบันศิลปะในบราซิล

แต่ผลงานที่ยังคงหลงเหลืออยู่ของพาเรนตี ก็กลายเป็นหลักฐานและมรดกทางความคิดอันทรงพลังในการต่อต้านและวิพากษ์วิจารณ์อำนาจรัฐที่กดขี่

รวมถึงท้าทายบรรทัดฐานทางสังคมที่ไม่อาจแตะต้องได้

ดังคำกล่าวของลูกชายของเธอว่า
"ในยุคสมัยที่สังคมคอยสั่งให้คุณแต่งตัวหรือวางตัวอย่างไร ผลงานศิลปะของเลทีเซีย พาเรนตี จะคอยประจันหน้ากับสิ่งเหล่านั้นอยู่เสมอมา"
ข้อมูล หนังสือ Forgotten Women : The Artists โดย Zing Tsjeng, Facebook @MarcaRegistradaLeticiaParente, https://bit.ly/3skj6U3, https://bit.ly/39tKFlf

# data[].attributes.attachment_link.title
อะไร(แม่ง)ก็เป็นศิลปะ : ศิลปินผู้ท้าทายเผด็จการ ด้วยงานศิลปะวิดีโอ | มติชนสุดสัปดาห์ | LINE TODAY

# data[].attributes.attachment_link.description
ด้วยงานศิลปะวิดีโอ ในยุคสมัยที่บ้านเมืองตกอยู่ภายใต้ระบอบเผด็จการ ประชาชนถูกกดขี่ข่มเหงโดยอำนาจรัฐอันไม่เป็นธรรม ศิลปะถูกใช้เป็นเครื่องมือในการวิพากษ์วิจารณ์และต่อต้านอยู่เสมอ ...

# data[].attributes.headline
ธนากร กลิ่นมาลัย 

# data[].attributes.subject
ธนากร กลิ่นมาลัย 

# data[].attributes.headline
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.headline
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.subject
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.headline
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.subject
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.headline
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.subject
กิริยา ยิ้มละไม 8

# data[].attributes.headline
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.subject
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.body
ความงามที่เป็นนามธรรม สามารถสัมผัสได้

# data[].attributes.headline
กิริยา  ยิ้มละไม เลขที่ 8

# data[].attributes.subject
กิริยา  ยิ้มละไม เลขที่ 8

# data[].attributes.body
ความงาม ความคิดสร้างสรรค์

# data[].attributes.headline
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
สโรชา เอื้อจิตสันติ เลขที่ 12

# data[].attributes.headline
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.subject
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.headline
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.subject
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.attachment_link.title
ประมูลภาพวาด Van Gogh ยุคแรกที่ฝรั่งเศส

# data[].attributes.headline
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.subject
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ศิลปะเป็นคำที่มีความหมายทั้งกว้างและจำเพาะเจาะจง ทั้งนี้ย่อมแล้วแต่ ทัศนะของนัก ปราชญ์แต่ละคน รวมทั้งความเชื่อแนวคิด ในแต่ละยุค แต่ละสมัย มีความแตกต่างกัน หรือแล้วแต่ว่า จะนำศิลปะไปใช้ ในแวดวงที่กว้างขวาง หรือจำกัดอย่างไร แต่จากทัศนะของนักปราชญ์ ทั้งหลายจะ เห็นว่าศิลปะมีคุณลักษณะ ที่เป็นตัวร่วม สำคัญที่สุด

ประการหนึ่ง คือ การแสดงออก ไม่ว่าจะเป็น อารมณ์ ความรู้สึก ความคิด ประสบการณ์ ความงามการเห็นแจ้ง สัญลักษณ์ ความเป็นเรื่องราวหรือ เหตุการณ์ ก็ล้วนแต่เป็น การแสดงออกโดยมนุษย์เป็นผู้เลือกสรร หรือสร้างสรรค์ ขึ้นทั้งสิ้น ดังนั้น จึงพอจะให้ความหมายของศิลปะในแนวกว้าง ๆ ได้ดังนี้

ศิลปะ คือ สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อแสดงออกซึ่งอารมณ์ ความรู้สึก ปัญญา ความคิดและหรือ ความงามทั้งนี้จะกล่าว โดยรวม ก็คือ ศิลปะ จะประกอบไปด้วย ส่วนประกอบ 3 ประการ คือ

1. มีความงาม

2. มีจุดมุ่งหมายที่แน่นอน

3. มีความคิดสร้างสรรค์

เหตุที่จำกัดวงอยู่เฉพาะผลิตผลของมนุษย์ อาจเป็นเพราะว่า ในบรรดา สัตว์โลกด้วยกัน มนุษย์เป็นสัตว์ประเภทเดียวที่สามารถ สร้างสื่อ ในการ ทำความเข้าใจร่วมกัน ดีที่สุด และการดำเนิน ชีวิตก็มีการพัฒนา ไปเป็นระบบ สิ่งเหล่านี้ นับเป็นสาเหตุหนึ่งที่มนุษย์ ยกย่องความเป็นสัตว์โลกของตน ว่าเป็นประเภทที่เหนือกว่า สัตว์โลกประเภทใด

ดังนั้น รูปร่างลักษณะหรือ ผลงาน สร้างสรรค์ จากสิ่งต่าง ๆ ที่มิใช่ผลงานของมนุษย์ รวมทั้งปรากฏการณ์ธรรมชาติ ที่มี ความ สลับซับซ้อน มีความสวยงาม มีรูปทรงแปลกตา แม้ มนุษย์ จะมีความชื่นชม แต่ก็ไม่ ยอมรับว่าเป็นผลงานศิลปะ แต่หากมนุษย์ ใช้ความบันดาลใจ จากสิ่งเหล่านั้น มาสร้างสรรค์ขึ้นมาใหม่ ถือว่าเป็นศิลปะ แต่จะเป็น ศิลปะบริสุทธิ์ ( Fine Art) หรือศิลปประยุกต์ (Applied Art) หรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับจุดมุ่งหมาย ในการสร้าง

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2525 ให้นิยามของศิลปะว่า ศิลปะ คือ ฝีมือ ฝีมือทางการช่าง การแสดงซึ่งอารมณ์ สะเทือนใจ ให้ประจักษ์เห็น

พจนานุกรมศัพท์ศิลปะ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2530 นิยามความหมายของศิลปะว่า ศิลปะ คือ ผลแห่งพลังความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ ที่แสดงออก ในรูปลักษณ์ ต่างๆให้ปรากฏซึ่งสุนทรียภาพความประทับใจ หรือ ความสะเทือนอารมณ์ ตามอัจฉริยภาพ พุทธิปัญญา ประสบการณ์ รสนิยม และทักษะของแต่ละคน เพื่อความพอใจ ความรื่นรมย์ ขนบธรรมเนียม จารีต ประเพณี หรือความเชื่อในลัทธิศาสนา และกล่าวว่า ศิลปะแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ วิจิตรศิลป์ ( Fine Art) กับประยุกต์ศิลป์ (Applied Art)

อริสโตเติล ( Aristotle) ปราชญ์ในยุคกรีกโบราณ นิยามความหมาย ของศิลปะว่า ศิลปะคือการเลียนแบบธรรมชาติ

Leo Tolstoi) นักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงชาวรัสเซีย นิยาม ความหมาย ของศิลปะ ว่า ศิลปะคือการถ่ายทอดความรู้สึกของมนุษย์ออกมา

ศาสตราจารย์ศิลป์ พีรศรี ( C. Feroci) ศิลปินชาวอิตาเลียนผู้มาวางรากฐาน การศึกษาศิลปะสมัยใหม่ในประเทศไทย ได้นิยามความหมายของศิลปะว่า ศิลปะคืองาน อันเป็น ความพากเพียรของมนุษย์ ซึ่งจะต้องใช้ความพยายาม ด้วยมือและความคิด และยังมีคำนิยามของศิลปะที่น่าสนใจและถูกใช้อ้างอิง อย่างแพร่หลาย ในปัจจุบัน ที่ปรากฎตามหนังสือ และเอกสารต่าง ๆ ดังจะยกตัวอย่าง พอเป็นสังเขป ดังนี้

ศิลปะ คือ การเลียนแบบธรรมชาติ ( Art is the imitation of nature) การตีความจากคำนิยามนี้ ธรรมชาติ ถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิด แรงบันดาลใจ ให้แก่ ศิลปินในการสร้างงาน คำนิยามนี้ว่าศิลปะคือ การเลียนแบบธรรมชาติ เป็น คำนิยาม ที่ถือกันว่าเก่าแก่ที่สุดซึ่ง อริสโตเติล (Aristotle 384-322 B.C.) นักปราชญ์ชาวกรีก เป็นผู้ตั้งขึ้น เป็นการชี้ให้เห็นว่า ธรรมชาติอาจเปรียบได้ดังแม่บทสำคัญ ที่มีต่อศิลปะ ด้วยศิลปะ เป็นสิ่งสร้างโดยมนุษย์ และมนุษย์ก็ ถือกำเนิดมาท่ามกลาง ธรรมชาติ อีกทั้งบนเส้นทาง การดำเนินชีวิตมนุษย์ก็ผูกพันธ์อยู่กับธรรมชาติ จนไม่สามารถ แยกออกจากกันไดในทางศิลปะ มิใช่เป็นการบันทึก เลียนแบบเหมือนกระจกเงาหรือ ภาพถ่าย ซึ่งบันทึกสะท้อนทุกส่วน ที่อยู่ตรงหน้า แต่อาจจะเพิ่มเติม ตัดทอน หรืออาจจะใส่อารมณ์ ความรู้สึกเข้าไปด้วย ธรรมชาติเป็นแหล่งบันดาลใจที่สำคัญในการสร้างงานศิลปะของมนุษย์

ธรรมชาติ จึงอาจคล้ายแหล่งวิทยาการที่ยิ่งใหญ่ ของมวลมนุษย์ ในการศึกษา ค้นคว้าลอก เลียนและที่สำคัญคือ มนุษย์ต้องเรียนรู้ธรรมชาติ เพื่อการดำรงชีวิตอย่าง มีประสิทธิภาพ และจากการ สังเกต มนุษย์อาจได้พบกับความพึงพอใจในลักษณะ ที่แฝงเร้นอยู่กับธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นสีสัน รูปร่าง บรรยากาศ ความแปลก ความงาม ฯลฯ และบางครั้งสังเกตเห็น ความเปลี่ยนแปลง ของธรรมชาติ ก่อให้เกิดความประทับใจ สะเทือนใจ เสียดายและความรู้สึกอื่น ๆ จนถึงความต้องการเป็น เจ้าของ จากความรู้สึกที่เกิดขึ้นนี้ เป็นแรงกระตุ้น ให้มนุษย์พยายาม ที่จะรักษาสภาพการณ์ นั้นไว้ให้คงอยู่ อาจด้วยความทรงจำ และถ่ายทอดความทรงจำนั้นด้วย สื่อและรูปแบบ ต่าง ๆ

ในคำนิยามนี้ ศิลปะก็เปรียบได้ดัง เครื่องมือ ของศิลปิน ที่ใช้บันทึก เลียนแบบธรรมชาติไว้ แต่ในการเลียนแบบธรรมชาติ ในทางศิลปะ มิใช่การเลียนแบบเหมือนกระจกเงา หรือภาพถ่าย แต่อาจเพิ่มเติม ตัดทอน หรืออาจสอดแทรกอารมณ์ ของศิลปิน เข้าไปด้วย

ศิลปะ คือ การถ่ายทอดความรู้สึกหรือแสดง ความรู้สึก เป็นรูปทรง ( Art is the transformation of Feeling into form) รูปทรง ในที่นี้ คือว่าเป็นรูปธรรมที่สามารถสัมผัสได้ และตีความหมายได้ ซึ่ง หมายถึง ผลงานศิลปะที่เริ่มมาจาก ความคิดที่เป็นลักษณะ นามธรรมภายในตัวศิลปินเอง ที่คนทั่วไปไม่สามารถสัมผัสได้โดยตรง นอกจากเจ้าของ ความรู้สึกนั้น จะถ่ายทอดหรือสะท้อนออกมาเป็นรูปทรง ที่สัมผัส ได้ ตามความหมายของนิยามนี้ ศิลปะอาจเปรียบ เสมือน สื่อหรือเครื่องมือ ที่ผู้ถ่ายทอดใช้เป็น ตัวกลาง เพื่อโยง ความรู้สึกของตน แสดงให้ผู้อื่นได้รับรู้ หรือเข้าใจ ในสิ่งที่ ต้องการแสดง หรืออาจกล่าวได้ว่า เป็นการแปลลักษณะ นามธรรมมาเป็น รูปธรรมนั่นเอง แต่รูปธรรมที่แสดงออกนี้ อาจจะมี ลักษณะเป็นรูปทรงที่ระบุเป็นตัวตน ได้ว่าเป็นรูปอะไร ที่เรียกว่า ศิลปะกึ่งนามธรรมหรือระบุเป็นตัวตน ไม่ได้ที่เรียกว่า ศิลปะนามธรรม

ส่วนความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้น ก็เนื่องมาจากสิ่งเร้า 2 ประการ คือ สิ่งเร้าภายนอก และสิ่งเร้าภายใน จากสิ่งเร้าทางใดทางหนึ่งนี้ มีอิทธิพลต่อการถ่ายทอด รูปแบบเป็นอันมาก คือ ถ้าเป็นความ รู้สึกที่เกิดขึ้น จากสิ่งเร้าภายนอก การถ่ายทอด มักจะเป็นรูปแบบ ในลักษณะเรื่องราว รายละเอียดของ สิ่งเร้านั้น เช่น การดู การแสดงในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แล้วเกิดความรู้สึก สนุกสนาน กับบทบาทของตัวแสดงที่เห็นได้จากภายนอก ซึ่งถือเป็น สิ่งเร้าภายนอก เมื่อถ่ายทอดโดยการเล่า ให้ผู้อื่นฟัง มักจะเล่าเรื่องราว รายละเอียด ของผู้แสดง และบทบาท การแสดงนั้น แต่ถ้าเป็น ความรู้สึกที่เกิดขึ้น จากสิ่งเร้าภายใน ของการแสดงนั้น ก็คือการเข้าใจ ซาบซึ้งในเนื้อหาสื่อเป็น ความรู้สึกออกมา เช่นโศกเศร้า ดีใจ สนุกสนาน เป็นต้น

ศิลปะ คือ สื่อภาษาชนิดหนึ่ง ( Art is The Language)

สื่อ เป็นตัวกลางที่สามารถชักนำเชื่อมโยงให้ถึงกัน หรือสามารถทำการ ติดต่อกันได้

ภาษา หมายถึง เสียงหรือสื่อที่สามารถเข้าใจซึ่งกันและกันได้ สรุป รวม แล้ว ทั้งสื่อและภาษาเป็นพฤติกรรม ที่แสดงออก เพื่อชักนำ เพื่อติดต่อให้ถึงกัน และเมื่อ ตีความหมายของคำนิยามที่ว่า ศิลปะ เป็นสิ่งหรือภาษาได้อย่างไร โดยนำศิลปะไปเปรียบเทียบกับสื่อที่เป็นภาษาพูด และภาษาเขียน ใน ภาษาพูด เป็นลักษณะถ่ายทอดโดยใช้สื่อประเภทเสียง เปล่งออกมาเป็นคำ หรือประโยค เพื่อสื่อความหมายในสิ่งที่ผู้พูดต้อง การถ่ายทอดให้ผู้ฟังได้รับรู้ ส่วนภาษาเขียนเป็นลักษณะการ สื่อความหมาย โดยอาศัยสระ พยัญชนะ วรรณยุกต์ ฯลฯ เพื่อโยง ให้เกิดความเข้าใจร่วมกันระหว่างผู้เขียนกับผู้อ่าน

การสื่อความหมายโดยใช้ภาษาเขียน และ ภาษาภาพ เป็นลักษณะ การถ่ายทอดสิ่งที่ต้องการ ให้ผู้อื่นรับรู้ ให้ปรากฎในรูป แบบศิลปะอันอาจเป็นลักษณะ เส้น รูปร่าง รูปทรง ทิศทาง แสงเงา สี และอื่น ๆ ทั้งในลักษณะที่เป็น รูปธรรมและนามธรรม ตัวอย่างเช่นในภาษาพูดสื่อความหมาย โดยกล่าวคำว่า ผีเสื้อ ผู้ฟัง ย่อมสามารถ รู้ความหมาย ด้วยการระลึกถึงลักษณะรูปร่าง สีสัน รายละเอียดของผีเสื้อ จากประสบการณ์เดิม ส่วนในภาษาเขียนก็ เช่นเดียวกันเขียนคำว่า ผีเสื้อ ผู้อ่านก็ต้องระลึกถึง ประสบการณ์เดิม มาประกอบในการ แปลความ เหมือนกัน และในทางศิลปะ อาจถ่ายทอด โดยการ วาดภาพผีเสื้อขึ้น ผู้ดูสามารถรับรู้และตีความ ได้ทันที โดยมิต้องใช้ความคิดจินตนาการในรูปแบบมาประกอบการตีความ ย่อมแสดง ได้ว่า ศิลปะสามารถจัดเข้าลักษณะสื่อ หรือภาษา ได้เช่นเดียวกัน และสื่อภาษา ที่ชัดเจน กว่าสื่อตัวอักษร หรือคำพูด ดังคำกล่าว ของนักปรัชญาจีนที่เคยกล่าวว่า รูปภาพ 1 รูปสามารถใช้แทนคำพูด ได้นับพันคำ

การที่จะเข้าใจการสื่อความหมาย ไม่ว่าจะสื่อภาษา ชนิดใดก็ตาม ทั้งภาษาพูด ภาษาเขียน หรือภาษาภาพ ผู้ที่สามารถตีความหมาย หรือทำความเข้าใจได้ย่อม ต้องอาศัย การศึกษาเรียนรู้ในหลักการ ของภาษานั้น รวมทั้งการ ฝึกฝน หาประสบการณ์เกี่ยวกับสื่อภาษา ชนิดนั้น ๆ มาเป็นพื้นฐาน ไว้โยงตีความหมาย ยิ่งมีพื้นฐานประสบการณ์มากเท่าไร ก็ยิ่งสามารถเข้าใจในสื่อภาษานั้นเป็น อย่างดี

ศิลปะ คือ การแสดงบุคลิคลักษณะของศิลปิน ( Art is the The Expression of Great Personallity)

บุคลิกภาพเป็นลักษณะคงที่ของบุคคล หรือแนวโน้มที่แสดงให้เห็นถึง ลักษณะที่ เหมือน หรือแตกต่างกันของพฤติกรรมทางจิตวิทยา เช่น ความนึกคิด ความรู้สึก และการกระทำในช่วงเวลาหนึ่ง และบุคลิกภาพ เป็นแบบแผนที่เป็นเอกลักษณ์ ( Unique) ที่ประกอบกันขึ้นของบุคคล เป็น เอกลักษณ์ประจำตัวของมนุษย์ทุกคน และไม่มีใคร เหมือนใครได้เลย เป็นความแตกต่างระหว่างบุคคลจากคำจำกัดความของนักจิตวิทยา ที่ให้ ความหมายเกี่ยวกับบุคลิกภาพนั้น พอที่จะสรุป กล่าวได้ว่า บุคลิกภาพ เป็นลักษณะเฉพาะหรือเอกลักษณ์ของแต่ละบุคคล ดังนั้น พฤติกรรมที่ ปรากฏในแต่ละบุคคลย่อมไม่เหมือนกัน ศิลปะอาจนับได้ว่า เป็นเครื่องมือ หรือสื่อ ที่ใช้ถ่ายทอดและ บันทึกพฤติกรรมของศิลปิน ดังนั้น ผลงานศิลปะ ก็คือ เครื่องบันทึก พฤติกรรมอันเป็นบุคลิกภาพ เฉพาะของศิลปินนั่นเอง

# data[].attributes.attachment_link.description
ศิลปะเป็นคำที่มีความหมายทั้งกว้างและจำเพาะเจาะจง ทั้งนี้ย่อมแล้วแต่ ทัศนะของนัก ปราชญ์แต่ละคน รวมทั้งความเชื่อแนวคิด ในแต่ละยุค แต่ละสมัย มีความแตกต่างกัน หรือแล้วแต่ว่า จะนำศิลปะไปใช้ ในแวดวงที่กว้างขวาง หรือจำกัดอย่างไร แต่จากทัศนะของนักปราชญ์ ทั้งหลายจะ เห็นว่าศิลปะมีคุณลักษณะ ที่เป็นตัวร่วม สำคัญที่สุด ประการหนึ่ง คือ การแสดงออก ไม่ว่าจะเป็น อารมณ์ ความรู้สึก ความคิด ประสบการณ์ ความงามการเห็นแจ้ง สัญลักษณ์ ความเป็นเรื่องราวหรือ เหตุการณ์ ก็ล้วนแต่เป็น การแสดงออกโดยมนุษย์เป็นผู้เลือกสรร หรือสร้างสรรค์ ขึ้นทั้งสิ้น ดังนั้น จึงพอจะให้ความหมายของศิลปะในแนวกว้าง ๆ ได้ดังนี้ ศิลปะ คือ สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อแสดงออกซึ่งอารมณ์ ความรู้สึก ปัญญา ความคิดและหรือ ความงามทั้งนี้จะกล่าว โดยรวม ก็คือ ศิลปะ จะประกอบไปด้วย ส่วนประกอบ 3 ประการ คือ 1.

# data[].attributes.headline
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.subject
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.headline
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.subject
นายวิชญะ แสนภูวา (แซ็ก)

# data[].attributes.body
เพิ่งวาดเสร็จตะกี้คับ