# data[].attributes.body
Het boek helden van Olympus – de verloren held begint met een jongen genaamd Jason Grace, 15 jaar, die zich niets meer kan herinneren van wat hij in een schoolbus hand in hand met een meisje genaamd Piper en een vriend genaamd Leo Valdez doet. Hij weet niet meer waar ze zijn, en dat komt ook direct aan bod door dit citaat: “Hij (Jason) was wakker geworden op de achterbank van een bus, wist niet waar hij was en zat hand in hand met een meisje dat hij niet kende.”

Hij komt erachter dat hij op een kostschool voor lastige kinderen zit. Een tijdje later proberen windgeesten de drie kinderen samen met de leider van het groepje, coach Hedge, te doden. Het lukt ze om de windgeesten te verslaan, ook komen ze erachter dat Hedge in werkelijkheid een sater is. De coach neemt het trio mee naar het Griekse kamp Halfbloed (in Amerika), waar ze erachter komen dat ze halfgodkinderen zijn. De drie moeten op een zogenaamde queeste, een missie. Ze moeten Hera, de godin van het huwelijk, redden, ze is namelijk gevangengenomen door de slechte godin Gaia, godin van de aarde. Als ze Hera hebben gered, krijgt Jason zijn geheugen terug en begrijpt hij waar hij oorspronkelijk vandaan komt…

# data[].attributes.body
Toen we (Jason, Piper, Leo, coach Hedge en ik) op een ijzeren draak naar beneden stortten, belandden we in een tuin, heel groot en met een gigantisch wit landhuis erop. Ik rook het vers gemaaide gras om ons heen.
Ik voelde al dat het niet veilig hier was. Toen we naar de voordeur liepen (wat niet heel gemakkelijk ging, aangezien we door allemaal valluiken en ander afweermechanisme bijna werden vermoord), probeerden we aan te bellen, maar er was geen bel. We stonden voor de deur en de deur ging automatisch open.
Donker, was mijn eerste indruk van het huis. Terwijl we doorliepen, hoorden we de echo's van onze voetstappen, wat betekende dat alleen de intree al immens was. Ik probeerde het lichtknopje te vinden, maar die was er niet. Toen zagen we dat alles van goud was. De standbeelden (die we toen ook pas zagen), de vloer, de muur, zelfs de tapijten waren van goud. Voor zover je goud kon ruiken, rook alles naar goud.
Op een gegeven moment kwam er een oude man naar ons toe, gehuld in een gouden gewaad. Hij deed het licht met een afstandsbediening aan en  zei kalm:
'Welkom in mijn nederige stulp. Ik ben koning Midas.'

Er kwam nog iemand aan, genaamd Lit, die een groot zwaard in zijn handen had.
'Wat is er, majesteit?'
'Deze mensen komen in vrede, Lit, je hoeft ze niet te doden.'

Er hing een kille sfeer in de ruimte, vooral omdat Lit een zwaard in zijn hand vast had.
Toen we vertelden dat we op een queeste waren, fluisterde Midas wat in Lit's oor.
De koning zei:
'hebben jullie enig idee wat voor standbeelden dit zijn?
Dit zijn standbeelden van mijn vorige vijanden, die ik "vergoudt" heb. En jullie worden nu ook bij deze collectie toegevoegd!

Lit viel aan, maar we konden hem makkelijk tegenhouden. Ik rook Lit's adem, niet al te fris, en duwde hem op de grond. Toen hief Midas zijn hand, met die hand maakte hij mensen in goud, en liep op ons af. Nét voordat hij Jason wilde "vergoudden", duwde ik Lit voor hem en Lit veranderde in massief goud.
koning Midas wilde Piper net in goud laten veranderen, toen coach Hedge langs me heen rende en Midas doorkliefde met een zwaard.

# data[].attributes.body
Het is een stralende dag, we wandelen achter coach Hedge aan, naar kamp Halfbloed. Toen we daar aankwamen, voelde ik al meteen een gemoedelijke sfeer, een sfeer alsof iedereen welkom was. Kamp Halfbloed ligt op een hele grote grasheuvel, op de top van de heuvel (een platte top) stonden allemaal huizen. Terwijl we doorliepen, vertelt coach Hedge dat we halfgodkinderen zijn, en dat we een missie hadden. Ik dacht: hebben we eindelijk een goed thuis gevonden, moeten we al weer weg. De coach vertelde dat zo'n missie een queeste heet, en dat het een gevaarlijke missie zal worden. Niemand werd daar echt vrolijk van. Ook werd ons uitgelegd wat "de voorspelling" inhoudt. Chiron (het hoofd van kamp Halfbloed) vertelde ons dat er een voorspeller in kamp Halfbloed was, een halfgod van Apollo, hij had ons de voorspelling van de zeven had verteld, een voorspelling die moest zorgen dat Gaia voor eens en voor altijd werd uitgeschakeld.

# data[].attributes.body
Ik zit naast Jason, die langzaam wakker werd en ons raar aanstaart. Piper vroeg: 'Gaat het, Jason?' Jason antwoordde niet, hij liet haar hand alleen los, alsof hij het ongemakkelijk vond. Het was lekker warm in de bus, het was mooi weer en de sfeer in de bus was gezellig.
Coach Hedge remde de bus en zei dat we allemaal moesten uitstappen, aangezien hier een stop was, bij de brug van de Grand Canyon. De rotsen stonden prachtig in het mooie weer en de afgrond was enorm. Toen we uitstapten, kwamen er spontaan allemaal donderwolken, en Dylan, iemand uit de groep kinderen, loopt naar voren en verandert in een ventus, een soort windmonster. Er komen nog een paar venti bij. De lucht wordt helemaal donker en alle kinderen vluchten weg, op Jason, Piper, Leo, ik en coach Hedge na.
Jason loopt op hem af en stuurt een bliksemstraal op hen af. Hij zegt:
'Ik weet niet hoe ik het deed, maar het was te gek!'. Dylan verandert samen met de andere venti in een soort goudpoeder en alle wolken trekken weg. Coach Hedge zegt: 'ik moet jullie wat vertellen...'
Toen legde coach Hedge uit wat ze nou echt zijn...

# data[].attributes.body
Ik ga een blog schrijven over het avontuur dat Jason Grace in het boek Helden van Olympus - De verloren held beleefd, samen met zijn vrienden Leo en Piper. Het boek is geschreven door Rick Riordan, en is in de VS voor het eerst in 2010 uitgegeven, en in Nederland is het boek voor het eerst in 2012 uitgegeven. Het boek is niet in de "ik-vorm" geschreven, maar verplaatst zich steeds in één van de hoofdpersonen.
Ik vind het een erg leuk een spannend boek, omdat het over de Griekse en Romeinse goden gaat, ik merk dat de schrijver zich daar goed in heeft verdiept. Ik houd erg van Griekse en Romeinse mythologieën, de auteur heeft die twee mythologieën op een goede manier gemengd.

# data[].attributes.body
Bedankt voor het bekijken van mijn reisblog. Ik (Beau Hulsker) vond het erg leuk om dit blog te maken, ik hoop dat jullie er ook van hebben genoten. Dit was het eerste deel van de serie Helden van Olympus, het tweede deel is "de zoon van Neptunus", dat deel is ook heel leuk om te gaan lezen, maar ik zou eerst dit deel nog een keer lezen. Ik heb jullie namelijk alleen de hoofdlijnen verteld, maar er zijn nog heel veel meer leuke stukjes in het boek om te lezen. Ik raad jullie deze serie zeker aan, vooral omdat je onder andere naar het GGH bent gekomen voor de Griekse en Romeinse geschiedenis en goden, en die worden in dit boek heel goed gecombineerd. Aan het eind van De verloren held is een cliffhanger, ik wilde heel graag doorlezen dus ik had meteen de rest van de serie gekocht.
Ik hoop dat jullie het een leuke serie zullen vinden om te gaan lezen en in dat geval:
Veel leesplezier!
Groeten, Beau Hulsker (2F)