# data[].attributes.headline
ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ- ΓΙΑΓΚΑ ΜΥΡΤΩ

# data[].attributes.subject
ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ- ΓΙΑΓΚΑ ΜΥΡΤΩ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ ΧΙΟΥ

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ1

# data[].attributes.body
Νέα Μονή Χίου!!!

# data[].attributes.attachment_link.title
ΝΕΑ ΜΟΝΗ ΧΙΟΥ

# data[].attributes.headline
Ναοί Μόνες Πόντου 

# data[].attributes.subject
Ναοί Μόνες Πόντου 

# data[].attributes.body
Σοφία Μαρία Γιαβρίδου Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
Ναοί Μόνες Πόντου- Γιαβρίδου 

# data[].attributes.headline
Εκκλησίες του τόπου καταγωγής μας!Γιαννακοπούλου Μαρίνη

# data[].attributes.subject
Εκκλησίες του τόπου καταγωγής μας!Γιαννακοπούλου Μαρίνη

# data[].attributes.attachment_link.title
Εκκλησίες στη Σαντορίνη

# data[].attributes.headline
Ομοιότητες και διαφορές Ανατολικών και Δυτικών Θρησκειών

# data[].attributes.subject
Ομοιότητες και διαφορές Ανατολικών και Δυτικών Θρησκειών

# data[].attributes.body
Ομάδα 1 Γ1
Γιάγκα Μυρτώ, Κάσση Αθηνά

# data[].attributes.body
Σοφία Μαρία Γιαβρίδου Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχολιασμός Αποφθέγματος- Σοφία Μαρία Γιαβρίδου 

# data[].attributes.body
Σοφία Μαρία Γαιβρίδου Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
Ταοϊσμός- Σοφία Μαρία Γιαβρίδου  Γ1

# data[].attributes.headline
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΚΟΥΜΦΟΥΚΙΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΚΟΥΜΦΟΥΚΙΟΥ

# data[].attributes.body
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
Η  διαρκής  προσπάθεια  να είμαστε αρεστοί στους  άλλους  σκοτώνει την προσωπικότητα μας

# data[].attributes.headline
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΥ- ΜΥΡΤΩ ΓΙΑΓΚΑ Γ1

# data[].attributes.subject
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΥ- ΜΥΡΤΩ ΓΙΑΓΚΑ Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΥ

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1

# data[].attributes.body
Σχολιασμός Αποφθέγματος Κουμφούκιου"Η πραγματική γνώση είναι το να γνωρίζεις την έκταση της άγνοιάς σου"
Με αυτό θέλει να πει πως ενώ πολλές φορές νομίζουμε πως γνωρίζουμε τα πάντα , και γινόμαστε αλαζόνες , η πραγματική γνώση είναι η αυτογνωσία του ατόμου γιατί μόνο έτσι θα γνωρίζει τα όρια των δυνατοτήτων του.
Κατά τη άποψή μου , κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στις μέρες μας. Η αυτοπεποίθηση του ανθρώπου , μπορεί να τον οδηγήσει στην αλαζονεία και την έπαρση εγκαταλείποντας κάθε στοιχείο λογικής. Οι θεωρίες συνομωσίας αποτελούν το πιο ζωντανό παράδειγμα αυτής της κατάστασης  , ειδικά στις μέρες , όπου μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πως αφυπνίστηκαν από το κατεστημένο κάνοντας την "διαφορά "και  υποκεινούμενοι από ιδεολογίες και αντιλήψεις που αποσκοπούν στην παραλογία και την παράνοια.
Το αδιανόητο όμως είναι πως μετά από τόσα χιλιάδες χρόνια εξέλιξης του ανθρώπινου είδους , έχουμε φτάσει σε σημείο να πιστεύουμε δε δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις αποδίδοντας διάφορα φυσικά αίτια και καταστάσεις σε φανταστικά φαινόμενα και δυνάμεις. Ίσως λοιπόν να χρειάζεται να κάνουμε ένα βήμα πίσω να συνειδητοποιήσουμε πως μόνο μέσα από την γνώση επέρχεται η λογική και κετ'επέκταση η ελευθερία!!! Παράλληλα μέσα από την επιστημονική μέθοδο μπορούμε να εξακριβώνουμε υποθέσεις μέσα από την διαδικασία : υπόθεση-πείραμα-αποτέλεσμα-ανάλυση αποτελέσματος-θεωρία-γεγονός!

# data[].attributes.headline
Κουμφουκιανισμός- Σοφία Μαρία Γιαβρίδου Γ1

# data[].attributes.subject
Κουμφουκιανισμός- Σοφία Μαρία Γιαβρίδου Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
Κουμφουκιανισμός 

# data[].attributes.headline
ΤΑΟΪΣΜΟΣ ΜΥΡΤΩ ΓΙΑΓΚΑ Γ1

# data[].attributes.subject
ΤΑΟΪΣΜΟΣ ΜΥΡΤΩ ΓΙΑΓΚΑ Γ1

# data[].attributes.body
Γιαννακοπούλου Μαρίνη Γ1

# data[].attributes.headline
Ιάσοανς Βάσκας Γ1 

# data[].attributes.subject
Ιάσοανς Βάσκας Γ1 

# data[].attributes.body
Κουμφουκαινισμός

# data[].attributes.attachment_link.title
Κουμφουκιανισμος

# data[].attributes.headline
ΚΟΝΦΟΥΚΙΑΝΙΣΜΟΣ- ΚΑΣΣΗ ΑΘΗΝΑ Γ1

# data[].attributes.subject
ΚΟΝΦΟΥΚΙΑΝΙΣΜΟΣ- ΚΑΣΣΗ ΑΘΗΝΑ Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
ΚΟΝΦΟΥΚΙΑΝΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.headline
ΤΑΟΙΣΜΟΣ- ΚΑΣΣΗ ΑΘΗΝΑ Γ1

# data[].attributes.subject
ΤΑΟΙΣΜΟΣ- ΚΑΣΣΗ ΑΘΗΝΑ Γ1

# data[].attributes.body
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΝΗ Γ1

# data[].attributes.headline
Βουδισμός- Σοφία Μαρία Γιαβρίδου 

# data[].attributes.subject
Βουδισμός- Σοφία Μαρία Γιαβρίδου 

# data[].attributes.attachment_link.title
Βουδισμός- Σοφία Μαρία Γιαβρίδου 

# data[].attributes.headline
ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ ΜΥΡΤΩ ΓΙΑΓΚΑ Γ1

# data[].attributes.subject
ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ ΜΥΡΤΩ ΓΙΑΓΚΑ Γ1

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
γεωργιος καπετανακης

# data[].attributes.attachment_link.title
θρησκευτικα εργασια.wmv

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
γεωργιος καπετανακης

# data[].attributes.attachment_link.title
ινδουισμός/εργασια.wmv

# data[].attributes.attachment_link.title
...για το Μάθημα των Θρησκευτικών

# data[].attributes.attachment_link.description
" "Πρόσκληση σε επιμορφωτική εκδήλωση". ισλαμισμός ppt " ;

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΔΑ - (Guy Sweens - Siddharta's Journey)

# data[].attributes.headline
Άσκηση 1 σελ 93

# data[].attributes.subject
Άσκηση 1 σελ 93

# data[].attributes.body
Σοφία Μαρία Γιαβρίδου
Μαρίνη Γιαννακοπούλου
Βίκα Γκαλστιάν
Θάνος Δρίκος
Ευθύμης Ανδ/ουλος
Νίκος Δουφέκας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ασκ 1 σελ 93- Ομάδα 2

# data[].attributes.headline
Λατρευτικές πρακτικές Ινδουιστών 

# data[].attributes.subject
Λατρευτικές πρακτικές Ινδουιστών 

# data[].attributes.body
Γ'1 Σάντρα Αμπασχαρούν. Γιάγκα Μυρτώ

# data[].attributes.attachment_link.title
λατρευτικες πρακτικες ινδουιστων

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας ,Χαρά Ασλανίδη ,Άμπελ Ματθαίος , Κώστας Βατσινάς , Βασίλης Εικοσπένταρχος , Γιώργος Βαρδαξής 

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας ,Χαρά Ασλανίδη ,Άμπελ Ματθαίος , Κώστας Βατσινάς , Βασίλης Εικοσπένταρχος , Γιώργος Βαρδαξής 

# data[].attributes.attachment_link.title
Λατρευτικές πρακτικές ενός Ινδουιστή

# data[].attributes.headline
Άσκηση 4 σελ 77 

# data[].attributes.subject
Άσκηση 4 σελ 77 

# data[].attributes.body
Σοφία-Μαρία Γιαβρίδου
Μαρίνη Γιαννακοπούλου
Βίκα Γκαλστιάν
Θάνος Δρίκος
Ευθύμης Ανδ/ουλος
Νίκος Δουφέκας

# data[].attributes.attachment_link.title
Άσκηση 4 σελ 77- Ομάδα 2

# data[].attributes.headline
Το καντήλι στις μονοθεϊστικές θρησκείες

# data[].attributes.subject
Το καντήλι στις μονοθεϊστικές θρησκείες

# data[].attributes.body
ομάδα 1 Γ1
Γιάγκα Μυρτώ, Αμπασχαρούν Σάντρα, Γεωργαράς Γιώργο

# data[].attributes.attachment_link.title
εργασια θρησκευτικων

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας ,Χαρά Ασλανίδη ,Άμπελ Ματθαίος , Κώστας Βατσινάς , Βασίλης Εικοσπένταρχος , Γιώργος Βαρδαξής 

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας ,Χαρά Ασλανίδη ,Άμπελ Ματθαίος , Κώστας Βατσινάς , Βασίλης Εικοσπένταρχος , Γιώργος Βαρδαξής 

# data[].attributes.body
Μουσείο Ισλαμικών Τεχνών !!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Μουσείο Ισλαμικών Τεχνών

# data[].attributes.headline
Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ. 

# data[].attributes.subject
Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ. 

# data[].attributes.body
Αμπασχαρούν Σάντρα, Αθηνά Κάσση, Γιώργος Γεωργαράς, Γιάγκα Μυρτώ Γ1

# data[].attributes.headline
Άσκηση 2 σελ 77

# data[].attributes.subject
Άσκηση 2 σελ 77

# data[].attributes.body
Σοφία Μαρία Γιαβρίδου
Μαρίνη Γιαννακοπούλου
Βίκα Γκαλστιάν
Θάνος Δρίκος
Ευθύμης Ανδ/ουλος
Νίκος Δουφέκας

# data[].attributes.attachment_link.title
Άσκηση 2 σελ 77- Ομάδα 2

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Ευρωπαϊκά Τζαμιά!!!

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕυρωπαΪκά Τζαμιά

# data[].attributes.headline
ΧΑΡΤΕΣ ΚΑΤΑΝΟΜΗΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ 

# data[].attributes.subject
ΧΑΡΤΕΣ ΚΑΤΑΝΟΜΗΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ 

# data[].attributes.body
ΟΜΑΔΑ 1 Γ1 Γιάγκα Μυρτώ, Αμπασχαρούν Σάντρα, Γεωργαράς Γιώργος, Γραμματίκης Ηρακλής, Βένου Τζοάννα, Βένος Νίκος, Κάσση Αθηνά

# data[].attributes.attachment_link.title
ΧΑΡΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (1)

# data[].attributes.body
Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδρ/ουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ισλαμισμός- Ομάδα 2

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Χάρτης για το που ζουν οι Μουσουλμάνοι σήμερα!!!

# data[].attributes.headline
ΣΕΛΙΔΑ 70 ΑΣΚΗΣΗ5 

# data[].attributes.subject
ΣΕΛΙΔΑ 70 ΑΣΚΗΣΗ5 

# data[].attributes.body
ΓΙΑΒΡΙΔΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΚΑΛΣΤΙΑΝ ΑΝΔΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΔΟΥΦΕΚΑΣ ΔΡΙΚΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Σελιδα 70 ασκηση 5

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Εβραϊκές Κοινότητες στην Ελλάδα!!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Εβραϊκές κοινότητες στην Ελλάδα

# data[].attributes.headline
ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

# data[].attributes.subject
ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

# data[].attributes.body
Ομάδα 1
Γιάγκα Μυρτώ, Αμπασχαρούν Σάντρα, Γεωργαράς Γιώργος, Κάσση Αθηνά

# data[].attributes.attachment_link.title
Έγγραφο χωρίς τίτλο

# data[].attributes.body
Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδ/ουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.attachment_link.title
Χανουκά- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδ:ουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Χανουκά!!!

# data[].attributes.body
ομάδα 1 Γ1
Αμπασχαρούν Σάντρα, Γιάγκα Μυρτώ, Γραμματίκης Ηρακλής, Κάσση Αθηνά

# data[].attributes.attachment_link.title
θρησκευτικα (1)

# data[].attributes.headline
Ο Ναός της Αγίας Τριάδας της Φατίμας 

# data[].attributes.subject
Ο Ναός της Αγίας Τριάδας της Φατίμας 

# data[].attributes.body
Ομάδα 2- Γ1
Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδρ/ουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ναός της Αγίας Τριάδας της Φατίμας- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου,Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδ:ουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.headline
Ο Ναός της Αγίας Τριάδας στην Πορτογαλία

# data[].attributes.subject
Ο Ναός της Αγίας Τριάδας στην Πορτογαλία

# data[].attributes.body
Ομάδα 1 Γ΄1
Αμπασχαρούν Σάντρα, Γιάγκα Μυρτώ, Βένου Τζοάννα, Γραμματίκης Ηρακλής, Γεωργαράς Γιώργος, Κάσση Αθηνά

# data[].attributes.attachment_link.title
Εργασία Θρησκευτικων

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Παναγία της Φάτιμα

# data[].attributes.headline
Παναγία των Παρισίων

# data[].attributes.subject
Παναγία των Παρισίων

# data[].attributes.body
Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδ/ουλος, Δουφέκας Γ1 ΟΜΑΔΑ 2

# data[].attributes.attachment_link.title
Εργασία Θρησκευτικών- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδ:ουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Η Παναγία των Παρισίων !!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Παναγία των Παρισίων

# data[].attributes.headline
Σαγράδα Φαμίλια

# data[].attributes.subject
Σαγράδα Φαμίλια

# data[].attributes.body
Ομάδα 1
Αμπασχαρούν Σάντρα, Γιάγκα Μυρτώ, Γεωργαράς Γιώργος, Κάσση Αθηνά Γ1

# data[].attributes.headline
Καπνικαρέα- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδριτσόπουλος

# data[].attributes.subject
Καπνικαρέα- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδριτσόπουλος

# data[].attributes.headline
Ιερος Ναος Αγίας Τριάδος 

# data[].attributes.subject
Ιερος Ναος Αγίας Τριάδος 

# data[].attributes.body
ΟΜΑΔΑ 1 Γ΄1
Γιάγκα Μυρτώ, Αμπασχαρούν Σάντρα, Βένου Τζοάννα, Βένος Νίκος, Γεωργαράς Γιώργος, Γραμματίκης Ηρακλής, Κάσση Αθηνά

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Αγία Σοφιά!!!

# data[].attributes.headline
Χριστιανικές κατακόμβες

# data[].attributes.subject
Χριστιανικές κατακόμβες

# data[].attributes.body
Γιάγκα Μυρτώ , Αμπασχαρούν Σάντρα, Βένου Τζοάννα, Βένος Νίκος, Γεωργαράς Γιώργος, Γραμματίκης Ηρακλής, Κάσση Αθηνά

# data[].attributes.headline
Σχολιασμός Βίντεο

# data[].attributes.subject
Σχολιασμός Βίντεο

# data[].attributes.body
Σοφία-Μαρία Γιαβρίδου
Μαρίνη Γιαννακοπούλου
Βίκα Γκαλστιάν
Θάνος Δρίκος

# data[].attributes.headline
Άσκηση 1 σελ 62 

# data[].attributes.subject
Άσκηση 1 σελ 62 

# data[].attributes.body
Σοφία-Μαρία Γιαβρίδου
Μαρίνη Γιαννακοπούλου
Βίκα Γκαλστιάν
Θάνος Δρίκος
Γ1

# data[].attributes.headline
Σχολιασμός βίντεο

# data[].attributes.subject
Σχολιασμός βίντεο

# data[].attributes.body
Ομάδα 1
Γιάγκα Μυρτώ, Αμπασχαρούν Σάντρα, Βένου Τζοάννα, Βένος Νίκος, Γεωργαράς Γιώργος, Γραμματίκης Ηρακλής, Κάσση Αθηνά

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Σχολιασμός "Τα χριστούγεννα του Τεμπέλη"

To συγκεκριμένο αποτελεί ενα διήγημα του Αλέξανδου Παπαδιαμάντη.Ειδικότερα αυτο το χριστουγεννιάτικο διήγημα μιλάει για τον  μαστρο-Παυλάκη , που  είναι πολύ τεμπέλης και δεν αγαπάει τη δουλειά. Προτιμάει να περνά όλη την ημέρα στο καπηλειό και να δέχεται κεράσματα, αφού λεφτά δεν έχει! Που να τα βρεί αφού δεν δουλεύει. Τα νοίκια τα χρωστά, η οικογένεια του δεν έχει φαί να φάει και η γυναίκα του τον έδιωξε από το σπίτι. Ο ήρωας μας αυτά τα Χριστούγεννα θα καταλάβει οτι δεν είναι πάντα εύκολη και ευχάριστη η ζωή για τους τεμπέληδες…

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
σελ.51 ασκ. 6
Διαφορές καθολικών και Ορθοδόξων.

Ιεραρχία

Τόσο η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησίας όσο και η Καθολική διαθέτουν: διακόνους, ιερείς και επισκόπους.

Η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στις δύο εκκλησίες αφορά το αλάθητο και το πρωτείο του Πάπα.

Οι Ορθόδοξοι πιστεύουν ότι μόνο οι Άγιοι Απόστολοι είχαν αυτό το Πρωτείο, επειδή φωτίστηκαν από το Άγιο Πνεύμα.

Οι Καθολικοί αναγνωρίζουν στο πρόσωπο του Επισκόπου της Ρώμης ένα Πρωτείο το οποίο ωστόσο το χαρακτηρίζουν ως Πρωτείο αγάπης και όχι ως εξουσίας ή κυριαρχίας πάνω στην Εκκλησία.

Στη διάρκεια της δεύτερης χιλιετίας η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ανέπτυξε μια έντονα συγκεντρωτική πνευματική εξουσία, η Ορθόδοξη Εκκλησίας πάντα ήταν περισσότερο ανεκτική σε περισσότερη ανεξαρτησία. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν διαθέτει ευθεία δικαιοδοσία στους υπόλοιπους Πατριάρχες.

Δογματικές διαφορές

Στην Ορθοδοξία, το Σύμβολο της Πίστεως αναφέρει ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο εκ του Πατρός.

Και εις το Πνεύμα το άγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον…

Οι Καθολικοί, στο «Πιστεύω» έχουν προσθέσει ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού (Filióque).

Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit…

Το δόγμα της ασπιλλου συλληψεως της Θεοτόκου: Η Ορθοδοξια πιστευει οτι η Θεοτοκος γεννηθηκε με το προπατορικο αμαρτημα και απαλλαχτηκε κατα τον Ευαγγελισμο.

Η Καθολική Εκκλησια πιστεύει ότι γεννήθηκε χωρίς την ενοχή του προπατορικού αμαρτήματος.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου: Η Ορθοδοξία πιστεύει ότι η Θεοτόκος πέθανε και μετά μετέστη στον ουρανο.

Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει ότι μετέστη χωρις να εχει πεθάνει.

Λατρευτικές διαφορές

Θεία Ευχαριστία: οι Καθολικοί προσφέρουν άζυμο άρτο, ενώ οι Ορθόδοξοι άρτο κανονικό.

Βάφτιση: Η Ορθόδοξη Εκκλησία βαφτίζει δια καταδύσεως, ενώ η καθολική ρίχνει νερό στο κεφάλι του βαφτιζομένου.

Πάσχα: Για τους Ρωμαιοκαθολικούς, ο Ιησούς έσωσε τον άνθρωπο και του επέτρεψε να φτάσει στον Παράδεισμο πληρώνοντας ο ίδιος το τίμημα μέσω του θανάτου Του και της Σταύρωσής Του. Για τους Ορθόδοξους η σωτηρία επιτυγχάνεται από τον θρίαμβου του Χριστού επί του θανάτου με την Ανάσταση.

Λατρεία: Οι Καθολικοί χρησιμοποιούν αγάλματα για να τιμήσουν τους Αγίους, ενώ οι Ορθόδοξοι έχουν πλούσια αγιογραφία.

Χρίσμα: Στην Ορθοδοξια το χρίσμα(μύρωμα) γίνεται σε όλα τα νήπια, αμέσως μετά το βάπτισμα. Στην Καθολική γίνεται μόνο σε αυτούς που θα γίνουν ιερείς.

Υμνολογία: Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει εκκλησιαστικό όργανο και μόνο ο άνθρωπος με τη φωνή του υμνεί το Θεό. Στη δυτική Εκκλησία έχει μπει το εκκλησιαστικό πιάνο και έχει διαφοροποιηθεί η μουσική σε σχέση με τη βυζαντινή.

Αγαμία: Οι Καθολικοί επέβαλαν στους κληρικούς τους την υποχρεωτική αγαμία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τονίζει από την πλευρά της ότι σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη και ολόκληρη την Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση, ο Κληρικός είναι ελεύθερος να διαλέξει μεταξύ Γάμου και αγαμίας.

# data[].attributes.headline
Άσκηση  και  σελίδα 51

# data[].attributes.subject
Άσκηση  και  σελίδα 51

# data[].attributes.body
ΓΙΑΓΚΑ ΜΥΡΤΩ, ΑΜΠΑΣΧΑΡΟΥΝ ΣΑΝΤΡΑ, ΓΕΩΡΓΑΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΒΕΝΟΣ ΝΙΚΟΣ, ΒΕΝΟΥ ΤΖΟΑΝΝΑ, ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΗΡΑΚΛΗΣ, ΚΑΣΣΗ ΑΘΗΝΑ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
γεωργιος καπετανακης

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα Χριστούγεννα του Τεμπέλη του Άλεξανδρου Παπαδιαμάντη

# data[].attributes.headline
Αποτελέσματα ψηφοφορίας επιλογής κάρτας

# data[].attributes.subject
Αποτελέσματα ψηφοφορίας επιλογής κάρτας

# data[].attributes.headline
Άσκηση 2 σελ 51-Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδριτσόπουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.subject
Άσκηση 2 σελ 51-Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδριτσόπουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.body
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Το Σχίσμα του 1054 υπήρξε μεγάλη επιτυχία για τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως καθώς έτσι καθίστατο ανεξάρτητος από τον Πάπα και τη Δύση. Η εξουσία του γινόταν ακόμα μεγαλύτερη επί του Σλαβικού κόσμου και των τριών Πατριαρχείων της Ανατολής.

ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ 1024

Οι πολιτικές συνέπειες του Σχίσματος δεν ήταν μικρότερες για την πολιτική ύπαρξη του Βυζαντίου, καθώς δυσχέραινε τις προσπάθειες οποιασδήποτε μελλοντικής συνεργασίας ανάμεσα σε Κωνσταντινούπολη και Δύση. Το αποκορύφωμα αυτής της διαμάχης ήταν η κατάληψη της Πόλης από τους Φράγκους το 1204 με την δικαιολογία την Δ΄ Σταυροφορίας.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Μια ακόμα συνέπεια του Σχίσματος ήταν ο τρόπος με τον οποίο η Δύση αντιμετώπισε την πολιτιστική κληρονομιά του Βυζαντίου, εχθρότητα που εκφράστηκε με την παραγνώριση του Βυζαντίου από την ιστορική έρευνα, με το αρνητικό επίχρισμα που έλαβε ο όρος βυζαντινός, αλλά και με την χρήση του όρου ΄΄γραικός΄΄ (ήδη από τον 9ο αιώνα, με εσκεμμένως υποτιμητική διάθεση). Η απέχθεια των Δυτικών δεν άφησε ανεπηρέαστη και την βυζαντινή τέχνη και ιδιαίτερα την αγιογραφία η οποία παραμελήθηκε στη Δύση

ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Και οι κάποιες σημαντικές συνέπειες για την καθολική εκκλησία ήταν τα σχίσματα (πχ Προτεσταντισμός) και οι κρίσεις.

ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥ ΛΥΣΙΠΠΟΥ

Όταν η Αγία Τράπεζα της Αγίας Σοφίας τεμαχίστηκε και μοιράστηκε στους λαφυραγωγούς, ενώ τα χρυσά έπιπλα και οι αργυρές λυχνίες της εκκλησίας μετατράπηκαν σε άμορφη μάζα από τη φωτιά. Το ίδιο συνέβη και με τα γλυπτά συμπλέγματα του Ιπποδρόμου. Τα μόνα που διασώθηκαν από τη φωτιά ήταν τα τέσσερα επιχρυσωμένα άλογα του Ιπποδρόμου της Κωνσταντινούπολης, τμήμα του μεριδίου από τα λάφυρα που έλαβαν οι Βενετοί και κοσμούν σήμερα την εκκλησία του Αγίου Μάρκου.

# data[].attributes.headline
Άσκηση 6 σελ 51- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδριτσόπουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.subject
Άσκηση 6 σελ 51- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Δρίκος, Ανδριτσόπουλος, Δουφέκας

# data[].attributes.body
Αναμφισβήτητα οι διαφορές μεταξύ του Χριστιανισμού και των υπολοίπων θρησκειών αλλά και μεταξύ των ίδιων των χριστιανικών ομολογιών, Ορθοδοξίας, Ρωμαιοκαθολικισμού και Προτεσταντισμού, αποτυπώνονται κυρίως στα μνημεία του πολιτισμού.Μνημεία πολιτισμού ονομάζουμε τους χώρους όπου λαμβάνει τόπο η λατρεία κάθε θρησκείας, όπως οι ναοί, τα τεμένη, οι συναγωγές, αλλά και τα θεμελιώδη κείμενα μιας θρησκείας, δηλαδή η Αγία Γραφή, τα λειτουργικά κείμενα της θείας λατρείας, το Κοράνιο, οι Βέδες και οι Ουπανισάδες του Ινδουισμού, ο Κανόνας Πάλι του Βουδισμού. Μνημείο πολιτισμού όμως είναι και η γενικότερη ζωή που διαμορφώνει η θρησκεία μέσα στην κοινωνία.Στον Χριστιανισμό υπάρχουν σήμερα τρεις βασικές ομολογίες : η Ορθοδοξία, ο Ρωμαιοκαθολικισμός και ο Προτεσταντισμός. Οι άνθρωποι που ανήκουν στις άλλες ομολογίες ονομάζονται ετερόδοξοι, (άλλο δόγμα) ενώ οι άνθρωποι που ανήκουν στις άλλες θρησκείες, όπως ο Βουδισμός, ο Ινδουισμός, ο Μουσουλμανισμός ονομάζονται αλλόθρησκοι (άλλη θρησκεία). Οι τρεις προαναφερθέντες βασικοί κλάδοι του Χριστιανισμού δεν υπάρχουν βέβαια από τη γένεση του Χριστιανικής Θρησκείας, αλλά διαιρέθηκαν μέσα στο διάβα των αιώνων λόγω του διαφορετικού τρόπου, με τον οποίο οργανώνεται η Εκκλησία σε κάθε ομολογία. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αποσκίρτησε πρώτη τον 11ο μ.Χ. αιώνα, και συγκεκριμένα το 1054, και από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έφυγε η λεγόμενη Προτεσταντική το 1517, πέντε αιώνες αργότερα.Η αγία μας Εκκλησία ονομάζεται Ορθόδοξη, διότι διατηρεί, φρονεί, πιστεύει και ασπάζεται ορθά τη γνήσια διδασκαλία του Χριστού και των Αγίων Αποστόλων για τον Τριαδικό Θεό. Την ορθή αυτή διδασκαλία η Εκκλησία μας τη διατηρεί διαμέσου των αιώνων ανόθευτη, την ερμηνεύει αλαθήτως και έτσι «ορθοτομεί»., δηλαδή διδάσκει σωστά τον λόγο της αλήθειας. Οι άλλες «εκκλησίες» ονομάζονται αιρετικές ή ετερόδοξες, επειδή έφθειραν το δόγμα και εισήγαγαν νέα αντι-ευαγγελικά δόγματα (λανθασμένες δηλαδή διδασκαλίες), επειδή πιστεύουν διαφορετικά από το ορθό. Γι’ αυτόν τον λόγο γενικώς υπάρχουν οι διαφορές μεταξύ της Ορθοδοξίας και των άλλων ομολογιών: επειδή σε διάφορες χρονικές περιόδους μερίδες του Εκκλησιαστικού σώματος ακολούθησαν λανθασμένες διδασκαλίες και τελικά σχημάτισαν ξεχωριστές (αιρετικές) «εκκλησιαστικές» κοινότητες.ποιες μόνο από τις βασικότερες διαφορές στη διδασκαλία της Εκκλησίας σε σχέση με τα κυριότερα άλλα δόγματα (Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες) είναι οι εξής:

Α. Με τους Ρωμαιοκαθολικούς

1. Οι Ρωμαιοκαθολικοί παραλλάσσουν το Σύμβολο της Πίστης («Πιστεύω…») προσθέτοντας το «καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ» (Filioque) στην εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος, καταστρέφοντας έτσι την ενότητα και την ισοτιμία των Προσώπων της Αγίας Τριάδος.

2. Η ανάδειξη του Πάπα σε κοσμικό άρχοντα που έχει, δηλαδή, εξουσία κρατική.

3. Το πρωτείο του Πάπα: Σύμφωνα με αυτό, ο Πάπας κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ όλων των επισκόπων και γενικώς θεωρείται κυρίαρχος των Εκκλησιών και τοποτηρητής του Χριστού επί της γης.

4. Η πλάνη ότι ο Πάπας είναι αλάθητος όταν δογματίζει «από καθέδρας».

5. Οι «αξιομισθίες» των Αγίων, ότι δηλαδή η Θεοτόκος και οι Άγιοι έχουν «περίσσευμα» καλών έργων, τα οποία είναι περισσότερης αξίας από όση χρειάστηκαν για να σωθούν και άρα η αξία τους μπορεί να μοιράζεται (από τον Πάπα) σε άλλους ανθρώπους που την χρειάζονται(!). Σε κάποιες εποχές αυτό γινόταν και με το ανάλογο αντίτιμο (βλ. συγχωροχάρτια).

6. Το καθαρτήριο πυρ. Είναι το πυρ το οποίο, όπως διδάσκουν, καθαρίζει μετά θάνατον αμαρτίες που δεν καθαρίστηκαν όσο ζούσε ο άνθρωπος. Όμως γνωρίζουμε ότι μετά τον θάνατο δεν υπάρχει μετάνοια.

7. Η άσπιλη σύλληψη της Θεοτόκου, που θεσπίστηκε ως δόγμα το 1854 και διδάσκει ότι η Παναγία γεννήθηκε χωρίς το προπατορικό αμάρτημα. Αυτό σε συνδυασμό με άλλες αυθαίρετες θεωρίες των Ρωμαιοκαθολικών για το πρόσωπο της Θεοτόκου, τους οδηγούν να μην την θεωρούν ως άνθρωπο σαν κι εμάς, αλλά ως θεά την οποία λατρεύουν καταλήγοντας στην Μαριολατρεία.

8. Οι λαϊκοί κοινωνούν μόνο το Σώμα του Κυρίου στη θεία Κοινωνία!

9. Ευχέλαιο γίνεται μόνο στους ετοιμοθανάτους.

10. Για να γίνει κάποιος Καθολικός κληρικός, πρέπει υποχρεωτικά να είναι άγαμος.

11. Δεν βαπτίζουν κανονικά τους πιστούς, αλλά κάνουν ραντισμό.

12. Δεν αποδέχονται τη θεμελιώδη διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά για τη διάκριση ουσίας και ενεργειών του Θεού και τη δυνατότητα κάθε πιστού να μετέχει στη θεία Χάρη.

Β. Με τους Προτεστάντες

Ο Προτεσταντισμός εμφανίστηκε τον 16ο αιώνα ως αντίδραση στις αυθαιρεσίες των Ρωμαιοκαθολικών. Προσπαθώντας να διορθώσει αυτές τις αυθαιρεσίες, προέβη σε νέα μεγάλα σφάλματα τα οποία τον καθιστούν αίρεση.

1. Οι Προτεστάντες απορρίπτουν την Ιερά Παράδοση, που σύμφωνα με την Εκκλησία μας είναι ισόκυρη με την Αγία Γραφή. Οι Προτεστάντες δέχονται μόνο την Αγία Γραφή, θεωρώντας πως η Παράδοση «συσκοτίζει» την διδασκαλία της Αγίας Γραφής.

2. Ο κάθε Προτεστάντης θεωρείται ερμηνευτής της Αγίας Γραφής, την οποία ερμηνεύει όπως θέλει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν αναρίθμητες ερμηνείες της Αγίας Γραφής.

3. Δεν δέχονται τα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας ως αγωγούς της θείας χάριτος. Τα θεωρούν απλές τελετές.

4. Θεωρούν μέσο σωτηρίας μόνο την πίστη.

5. Απορρίπτουν τις εικόνες και τις εορτές των Αγίων.

6. Δεν τιμούν την Παναγία ως Θεοτόκο.

7. Δεν έχουν το μυστήριο της ιερωσύνης.

Οι Προτεστάντες, μετά την απόσχιση από τους Ρωμαιοκαθολικούς, έχουν διαιρεθεί σε πολλές νέες παραφυάδες-αιρέσεις, οι οποίες αυτοαποκαλούνται «Εκκλησίες». Όμως Εκκλησία χωρίς το μυστήριο της Ιερωσύνης δεν υπάρχει.

# data[].attributes.headline
ε' διδ. ενότητα (γ)

# data[].attributes.subject
ε' διδ. ενότητα (γ)

# data[].attributes.body
Καπετανάκης Γ.

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Χριστουγεννιάτικη Κάρτα .

# data[].attributes.attachment_link.description
Gmail is email that's intuitive, efficient, and useful. 15 GB of storage, less spam, and mobile access.

# data[].attributes.headline
Χριστουγεννιάτικες ευχές

# data[].attributes.subject
Χριστουγεννιάτικες ευχές

# data[].attributes.body
Γιαβρίδου Σοφία
Γκαλστιάν Βίκα
Γιαννακοπούλου Μαρίνη

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1,Χαρά Ασλανίδη Γ'1, Άμπελ Ματθαίος Γ'1,Κώστας Βατσινάς Γ'1.Βασίλης Εικοσιπένταρχος Γ'1, Γιώργος Βαρδαξής Γ'1

# data[].attributes.body
Σελίδα 51 άσκηση 2
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

1.Το Σχίσμα του 1054 υπήρξε μεγάλη επιτυχία για τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως καθώς έτσι καθίστατο ανεξάρτητος από τον Πάπα και τη Δύση. Η εξουσία του γινόταν ακόμα μεγαλύτερη επί του Σλαβικού κόσμου και των τριών Πατριαρχείων της Ανατολής.

2. ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ 1024

Οι πολιτικές συνέπειες του Σχίσματος δεν ήταν μικρότερες για την πολιτική ύπαρξη του Βυζαντίου, καθώς δυσχέραινε τις προσπάθειες οποιασδήποτε μελλοντικής συνεργασίας ανάμεσα σε Κωνσταντινούπολη και Δύση. Το αποκορύφωμα αυτής της διαμάχης ήταν η κατάληψη της Πόλης από τους Φράγκους το 1204 με την δικαιολογία την Δ΄ Σταυροφορίας.

3.ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Μια ακόμα συνέπεια του Σχίσματος ήταν ο τρόπος με τον οποίο η Δύση αντιμετώπισε την πολιτιστική κληρονομιά του Βυζαντίου, εχθρότητα που εκφράστηκε με την παραγνώριση του Βυζαντίου από την ιστορική έρευνα, με το αρνητικό επίχρισμα που έλαβε ο όρος βυζαντινός, αλλά και με την χρήση του όρου ΄΄γραικός΄΄ (ήδη από τον 9ο αιώνα, με εσκεμμένως υποτιμητική διάθεση). Η απέχθεια των Δυτικών δεν άφησε ανεπηρέαστη και την βυζαντινή τέχνη και ιδιαίτερα την αγιογραφία η οποία παραμελήθηκε στη Δύση

4. ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Και οι κάποιες σημαντικές συνέπειες για την καθολική εκκλησία ήταν τα σχίσματα (πχ Προτεσταντισμός) και οι κρίσεις.

5. ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥ ΛΥΣΙΠΠΟΥ

Όταν η Αγία Τράπεζα της Αγίας Σοφίας τεμαχίστηκε και μοιράστηκε στους λαφυραγωγούς, ενώ τα χρυσά έπιπλα και οι αργυρές λυχνίες της εκκλησίας μετατράπηκαν σε άμορφη μάζα από τη φωτιά. Το ίδιο συνέβη και με τα γλυπτά συμπλέγματα του Ιπποδρόμου. Τα μόνα που διασώθηκαν από τη φωτιά ήταν τα τέσσερα επιχρυσωμένα άλογα του Ιπποδρόμου της Κωνσταντινούπολης, τμήμα του μεριδίου από τα λάφυρα που έλαβαν οι Βενετοί και κοσμούν σήμερα την εκκλησία του Αγίου Μάρκου.

# data[].attributes.headline
Ομαδική Εργασία- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Ανδριτσόπουλος, Δρίκος, Δουφέκας

# data[].attributes.subject
Ομαδική Εργασία- Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν, Ανδριτσόπουλος, Δρίκος, Δουφέκας

# data[].attributes.headline
Γ1 ομαδική εργασία

# data[].attributes.subject
Γ1 ομαδική εργασία

# data[].attributes.body
Ομάδα 1 (Γεωργαράς Γιώργος, Βένος Νίκος, Αμπασχαρούν Σάντρα, Κάσση Αθηνά, Γραμματίκης Ηρακλής, Γιάγκα Μύρτω, Βένου Τζοάννα)

# data[].attributes.headline
Γ2 Ομαδική άσκηση

# data[].attributes.subject
Γ2 Ομαδική άσκηση

# data[].attributes.body
Ομάδα 1

# data[].attributes.headline
Γ2 - Πολιτικές, θεολογικές συνέπειες Σχίσματος  (Σελ. 51/Ασκ.2)- Ευαγγέλου Αντρέας, Ζωγράφος Φίλιππος, Κλέντου Ευαγγελία, Κουτσοδόντη Μαριαλένα

# data[].attributes.subject
Γ2 - Πολιτικές, θεολογικές συνέπειες Σχίσματος  (Σελ. 51/Ασκ.2)- Ευαγγέλου Αντρέας, Ζωγράφος Φίλιππος, Κλέντου Ευαγγελία, Κουτσοδόντη Μαριαλένα

# data[].attributes.attachment_link.title
εργασία θρησκευτικών ομάδας 2

# data[].attributes.headline
Κύριλλος και Μεθόδιο

# data[].attributes.body
Κύριλλος και Μεθόδιος
Κατρισιωτη Δήμητρα
Κουτσοδοντη Μαριαλενα
Καραπιστολη Γεωργία
Καραγιάννη Δωροθεα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος

# data[].attributes.attachment_link.title
Ε’ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Β

# data[].attributes.headline
Β' ΒΑΤΙΚΑΝΗ ΣΥΝΟΔΟΣ Γ1 / Σάντρα Αμπασχαρούν, Ηρακλής Γραμματίκης, Τζοάννα Βένου, Μυρτώ Γιάγκα, Αθηνά Κάσση 

# data[].attributes.subject
Β' ΒΑΤΙΚΑΝΗ ΣΥΝΟΔΟΣ Γ1 / Σάντρα Αμπασχαρούν, Ηρακλής Γραμματίκης, Τζοάννα Βένου, Μυρτώ Γιάγκα, Αθηνά Κάσση 

# data[].attributes.attachment_link.title
Β' ΒΑΤΙΚΑΝΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

# data[].attributes.headline
ανάκληση του αλληλοαφορισμού

# data[].attributes.subject
ανάκληση του αλληλοαφορισμού

# data[].attributes.body
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος - National Library of Greece

7 Δεκεμβρίου στις 2:20 μ.μ.  ·

Στις 7 Δεκεμβρίου 1965 γίνεται η αμοιβαία ανάκληση του αλληλοαφορισμού, με ταυτόχρονες λειτουργίες στην Κωνσταντινούπολη από τον Πατριάρχη Αθηναγόρα και στη Ρώμη από τον Πάπα Παύλο ΣΤ’. Χρειάστηκε να περάσουν 911 χρόνια από το Σχίσμα του 1054 και έξι χρόνια προσεγγίσεων για να αρθούν τα αναθέματα μεταξύ της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ιστορική αυτή κίνηση θεωρήθηκε ως μέρος μια διαδικασίας με τελικό σκοπό την ένωση των δύο Εκκλησιών μέσα σ’ ένα πλαίσιο έντασης των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Ψυχρού Πολέμου. Η υποδοχή ωστόσο της πρωτοβουλίας του Αθηναγόρα από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες αποδείχθηκε πιο περίπλοκη υπόθεση.

Πηγές:

Το Βήμα, αρ. φ. 6301, 7-12-1965, σ. 12, Το Βήμα, αρ. φ. 6302, 8-12-1965, σ. 1, 5, Εστία, αρ. φ. 25540, 13-2-1965, σ. 1

από την Έντυπη Συλλογή Εφημερίδων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος

Ελευθερία, αρ. φ. 6514, 7-12-1965, σ. 1, 7, Ελευθερία, αρ. φ. 6515, 8-12-1965, σ. 1, 7

από την Ψηφιακή Συλλογή Εφημερίδων http://efimeris.nlg.gr/

© Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ'1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ'1

# data[].attributes.body
Σχολιασμός του  3ου κειμένου σελίδας 45
Στο συγκεκριμένο κείμενο αναφέρεται πως μετά την Β' Βατικανή Σύνοδο (1962 - 65)παύει να είναι απλά μια ιεραρχική διαστρωματοση  που στην κορυφή της βρίσκεται ο κλήρος και μεταβάλλεταισε μια κοινότητα η οποία πλαισιώνεται και συγκροτείται από τα μέλη της , τα οποία έχουν βαπτιστεί.Αυτό το γεγονός δείχνει πως σε μια εποχή προόδου όπου ανοίγουν νέοι δίοδοι στην κοινωνία , η εκκλησια αφυπνίζεται και συμβαδίζει με τον υπόλοιπο κόσμο.Τα μέλη της εκκλησίας "ενηλικιώθηκαν" και με την σειρά της , η εκκλησία μπήκε σε μια καινούρια φάση απο άποψη λειτουργίας και δογματισμού.

# data[].attributes.attachment_link.description
Imgflip Pro GIF Maker Meme Generator Blank Meme Templates User Meme Templates GIF Templates Chart Maker Demotivational Maker Image Cropper About Privacy Terms API Slack App Request Image Removal

# data[].attributes.headline
Σοφία-Μαρία Γιαβρίδου, Μαρίνη Γιαννακοπούλου, Βίκα Γκαλστιάν Γ1 :Σχολιασμός του κειμένου του σχολικού βιβλίου σελ. 45 “Η Καθολική Εκκλησία σήμερα” 

# data[].attributes.subject
Σοφία-Μαρία Γιαβρίδου, Μαρίνη Γιαννακοπούλου, Βίκα Γκαλστιάν Γ1 :Σχολιασμός του κειμένου του σχολικού βιβλίου σελ. 45 “Η Καθολική Εκκλησία σήμερα” 

# data[].attributes.attachment_link.title
Εργασία Θρησκευτικών Γιαβρίδου, Γιαννακοπούλου, Γκαλστιάν Γ1

# data[].attributes.headline
ε ενότητα (α)

# data[].attributes.subject
ε ενότητα (α)

# data[].attributes.attachment_link.title
ε ενοτητα (α)

# data[].attributes.headline
Βαβέλ και Πεντηκοστή

# data[].attributes.subject
Βαβέλ και Πεντηκοστή

# data[].attributes.body
09.06.2020 • 15:32  Σύμφωνα με τη γνωστή βιβλική ιστορία του Πύργου της Βαβέλ (Γεν. 11:1-9), όταν οι άνθρωποι μιλούσαν όλοι μία μόνο γλώσσα, τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν μια πόλη και έναν πύργο: «Δεύτε οικοδομήσωμεν εαυτοίς πόλιν και πύργον, ου η κεφαλή έσται έως του ουρανού, και ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα προ του διασπαρήναι επί προσώπου πάσης της γης [και να αποκτήσουμε όνομα, μήπως και διασκορπιστούμε σε όλη τη γη]». Το έργο αυτό θα προκαλέσει την αντίδραση του Θεού: «Δεύτε και καταβάντες [αυτή είναι η....

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σύμφωνα με τη γνωστή βιβλική ιστορία του Πύργου της Βαβέλ (Γεν. 11:1-9), όταν οι άνθρωποι μιλούσαν όλοι μία μόνο γλώσσα, τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν μια πόλη και έναν πύργο: "Δεύτε οικοδομήσωμεν εαυτοίς πόλιν και πύργον, ου η κεφαλή έσται έως του ουρανού, και ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα προ του διασπαρήναι επί προσώπου πάσης της γης [και να αποκτήσουμε όνομα, μήπως και διασκορπιστούμε σε όλη τη γη]". Το έργο αυτό θα προκαλέσει την αντίδραση του Θεού: "Δεύτε και καταβάντες [αυτή είναι η παντοτινή κίνηση του Θεού, να κατεβαίνει] συγχέωμεν εκεί αυτών την γλώσσαν, ίνα μη ακούσωσιν έκαστος την φωνήν του πλησίον". Ποια είναι η αμαρτία των κατοίκων της γης Σενναάρ; Είναι κακό να θέλεις να χτίσεις μια πόλη και έναν πύργο; Η ραββινική και χριστιανική ερμηνευτική παράδοση θεωρούν ότι η αμαρτία των κατοίκων ήταν η επιδίωξη της δόξας μέσω της ανθρώπινης δύναμης, η λατρεία της δύναμης, εντέλει δηλαδή η απιστία. Το "ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα" ερμηνεύεται ως παραγνώριση του Θεού, ειδωλολατρία και αθεΐα. Μήπως, όμως, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε, με σημερινό λεξιλόγιο, ότι η αμαρτία τους είναι (και) η εργαλειοποίηση της σχέσης με τον Θεό; Θα πάμε στον Θεό κατευθείαν με έναν πύργο, με ένα εργαλείο (στη θέση του πύργου του βιβλικού μύθου, μπορεί ο αναγνώστης να βάλει πολλά άλλα, τις ακολουθίες, τις νηστείες, ακόμη και το βάπτισμα ή τη Θεία Κοινωνία).

Η αντίδραση του Θεού είναι να τους μπερδέψει τη γλώσσα ώστε να μην μπορούν να συνεννοηθούν και το έργο να μείνει έτσι ημιτελές. Ο Θεός δηλαδή χολώθηκε με ένα κατόρθωμα των ανθρώπων και τους έκανε πολύγλωσσους για να τους τιμωρήσει; Αποτελεί η πολυφωνία τιμωρία; Ο Ρικέρ, που θέτει το ερώτημα αυτό, απαντάει αρνητικά ("Le Juste 2", Editions Esprit, 2001, σ. 131-133). Αλλωστε στο τέλος τού αμέσως προηγούμενου κεφαλαίου (10: 31), όπως έχει επισημάνει ο Ουμπέρτο Εκο ("Η αναζήτηση της τέλειας γλώσσας", Ελληνικά Γράμματα, 1995, σ. 29-30), η πολυγλωσσία θεωρείται δεδομένη πραγματικότητα ("ούτοι υιοί Σημ εν ταις φυλαίς αυτών κατά γλώσσας αυτών εν ταις χώραις αυτών και εν τοις έθνεσιν αυτών"). Οχι, η τιμωρία του Θεού, γιατί περί τιμωρίας πρόκειται, δεν είναι η πολυγλωσσία, αλλά η απόλυτη αδυνατότητα συνεννόησης και επικοινωνίας, η σύγχυση (babel, που είναι το εβραϊκό όνομα της Βαβυλώνας, σημαίνει στα εβραϊκά σύγχυση). Αν η πολυφωνία είναι το κακό που τους στέλνει ο Θεός ως τιμωρία -εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο του μύθου-, τότε η ομοφωνία και η ομοείδεια θα έπρεπε εξ αντιδιαστολής να είναι το καλό. Το αμάρτημα της Βαβέλ όμως συντελείται από ομοφώνους - μία γλώσσα μιλούσαν όλοι ("χείλος εν και γλώσσα μία", κατά τους 0΄). Αρα, καμία ενότητα και καμία ομοφωνία δεν είναι καλή καθ' εαυτήν. Το τέλος, ο σκοπός, η επιδίωξη είναι αυτά που κρίνουν την ομοφωνία (όπως και την πολυφωνία). Οι άνθρωποι της Βαβέλ "ουκ εις δέον εκέχρηντο τη ομοφωνία", όπως τονίζει επαναληπτικά ο Χρυσόστομος ("Ομιλίαι εις την Γένεσιν", PG 53, 275, 277, 278). Το δέον είναι εκείνο που αξιολογεί την ομοφωνία (όσο και την ετεροφωνία). Η ενότητα μπορεί να γίνει συμπάγεια, κλειστότητα, αυτάρκεια, αλαζονεία, βία. Η ακραία βία μιας ενότητας που δεν έχει ούτε τον Θεό ως φραγμό στην επιδίωξη της δύναμης πρέπει να εμποδιστεί να ολοκληρώσει το έργο της. Αυτό ακριβώς έκανε ο Θεός, τους σταμάτησε. Το έργο τους έμεινε ανολοκλήρωτο, όπως κάθε έργο ανθρώπινης αλαζονείας.

Η χριστιανική απάντηση στη Βαβέλ είναι η Πεντηκοστή, που εορτάζουμε σήμερα. Η αφήγησή της στις Πράξεις των Αποστόλων (2:1-11) αποτελεί σημείο προς σημείο αναίρεση της Βαβέλ. Το Πνεύμα το Αγιον χαρίζει στους αποστόλους να μιλούν "ετέραις γλώσσαις" και ο καθένας από το συγκεντρωμένο πολυεθνικό πλήθος τούς ακούει στη δική του μητρική γλώσσα ("έκαστος τη ιδία διαλέκτω") να εξηγούν "τα μεγαλεία του Θεού". Πολυφωνία, πολυγλωσσία, αλλά και ενότητα και κοινωνία και αγάπη (Πράξεις 2: 42-47), ad majorem gloriam Dei. Αυτή η απάντηση της Πεντηκοστής στη Βαβέλ αποτυπώνεται και στην υμνολογία της ημέρας. Εκτός από το γνωστό κοντάκιο της εορτής, που ψάλλεται και τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος ("Οτε καταβάς τας γλώσσας συνέχεε ..."), στον εσπερινό της Πεντηκοστής ψάλλεται και το εξής τροπάριο: "Γλώσσαί ποτε συνεχύθησαν, διά την τόλμην της πυργοποιίας· γλώσσαι δε νυν εσοφίσθησαν, διά την δόξαν της θεογνωσίας. [...]

Τότε κατειργάσθη η αφωνία, προς τιμωρίαν· άρτι καινουργείται η συμφωνία, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών".

Για αυτές τις λίγες αράδες του βιβλικού μύθου έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες στην ιουδαιοχριστιανική γραμματεία συνολικά. Η βιβλική αφήγηση είναι ισχυρά παρούσα και στη θύραθεν γραμματεία για διάφορες όψεις της (όπως, επί παραδείγματι, το ζήτημα της καταγωγής των γλωσσών). Ο μύθος σταδιοδρόμησε και στις τέχνες, ιδίως στη ζωγραφική και ιδιαίτερα την ολλανδική του 16ου αι., με σταθμό τους δύο πίνακες του Μπρίγκελ του Πρεσβύτερου, και περισσότερο τον πρώτο (1563). Πάνω από εκατό πίνακες έγιναν στην Ολλανδία την περίοδο αυτή με θέμα τον Πύργο της Βαβέλ. Αυτή η πληθωρική παραγωγή μένει ακατανόητη, αν δεν ενταχθεί στη διαρκή ερμηνεία και επανερμηνεία της Βαβυλώνας στην ιστορία της Ευρώπης. Για τον Λούθηρο και τους προτεστάντες της Ολλανδίας, Βαβυλώνα είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Προσθέτω αυτά τα λίγα λόγια, για να επαναλάβω ad nauseam ότι ο βιβλικός και θρησκευτικός αναλφαβητισμός μάς αποξενώνει από την κοινή ευρωπαϊκή ιστορία.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σταύρος Ζουμπουλάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Βαβέλ και Πεντηκοστή | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
Σύμφωνα με τη γνωστή βιβλική ιστορία του Πύργου της Βαβέλ (Γεν. 11:1-9), όταν οι άνθρωποι μιλούσαν όλοι μία μόνο γλώσσα, τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν μια πόλη και έναν πύργο: "Δεύτε οικοδομήσωμεν εαυτοίς πόλιν και πύργον, ου η κεφαλή έσται έως του ουρανού, και ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα προ του διασπαρήναι επί προσώπου πάσης της γης [και να αποκτήσουμε όνομα, μήπως και διασκορπιστούμε σε όλη τη γη]".

# data[].attributes.headline
Από την Βαβέλ στην Πεντηκοστή

# data[].attributes.subject
Από την Βαβέλ στην Πεντηκοστή

# data[].attributes.headline
Βαβέλ και Πεντηκοστή

# data[].attributes.subject
Βαβέλ και Πεντηκοστή

# data[].attributes.body
09.06.2020 • 15:32  Σύμφωνα με τη γνωστή βιβλική ιστορία του Πύργου της Βαβέλ (Γεν. 11:1-9), όταν οι άνθρωποι μιλούσαν όλοι μία μόνο γλώσσα, τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν μια πόλη και έναν πύργο: «Δεύτε οικοδομήσωμεν εαυτοίς πόλιν και πύργον, ου η κεφαλή έσται έως του ουρανού, και ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα προ του διασπαρήναι επί προσώπου πάσης της γης [και να αποκτήσουμε όνομα, μήπως και διασκορπιστούμε σε όλη τη γη]». Το έργο αυτό θα προκαλέσει την αντίδραση του Θεού: «Δεύτε και καταβάντες [αυτή είναι η παντοτινή κίνηση του Θεού, να κατεβαίνει] συγχέωμεν εκεί αυτών την γλώσσαν, ίνα μη ακούσωσιν έκαστος την φωνήν του πλησίον». Ποια είναι η αμαρτία των κατοίκων της γης Σενναάρ; Είναι κακό να θέλεις να χτίσεις μια πόλη και έναν πύργο; Η ραββινική και χριστιανική ερμηνευτική παράδοση θεωρούν ότι η αμαρτία των κατοίκων ήταν η επιδίωξη της δόξας μέσω της ανθρώπινης δύναμης, η λατρεία της δύναμης, εντέλει δηλαδή η απιστία. Το «ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα» ερμηνεύεται ως παραγνώριση του Θεού, ειδωλολατρία και αθεΐα. Μήπως, όμως, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε, με σημερινό λεξιλόγιο, ότι η αμαρτία τους είναι (και) η εργαλειοποίηση της σχέσης με τον Θεό; Θα πάμε στον Θεό κατευθείαν με έναν πύργο, με ένα εργαλείο (στη θέση του πύργου του βιβλικού μύθου, μπορεί ο αναγνώστης να βάλει πολλά άλλα, τις ακολουθίες, τις νηστείες, ακόμη και το βάπτισμα ή τη Θεία Κοινωνία).Η αντίδραση του Θεού είναι να τους μπερδέψει τη γλώσσα ώστε να μην μπορούν να συνεννοηθούν και το έργο να μείνει έτσι ημιτελές. Ο Θεός δηλαδή χολώθηκε με ένα κατόρθωμα των ανθρώπων και τους έκανε πολύγλωσσους για να τους τιμωρήσει; Αποτελεί η πολυφωνία τιμωρία; Ο Ρικέρ, που θέτει το ερώτημα αυτό, απαντάει αρνητικά («Le Juste 2», Editions Esprit, 2001, σ. 131-133). Αλλωστε στο τέλος τού αμέσως προηγούμενου κεφαλαίου (10: 31), όπως έχει επισημάνει ο Ουμπέρτο Εκο («Η αναζήτηση της τέλειας γλώσσας», Ελληνικά Γράμματα, 1995, σ. 29-30), η πολυγλωσσία θεωρείται δεδομένη πραγματικότητα («ούτοι υιοί Σημ εν ταις φυλαίς αυτών κατά γλώσσας αυτών εν ταις χώραις αυτών και εν τοις έθνεσιν αυτών»).  Οχι, η τιμωρία του Θεού, γιατί περί τιμωρίας πρόκειται, δεν είναι η πολυγλωσσία, αλλά η απόλυτη αδυνατότητα συνεννόησης και επικοινωνίας, η σύγχυση (babel, που είναι το εβραϊκό όνομα της Βαβυλώνας, σημαίνει στα εβραϊκά  σύγχυση). Αν η πολυφωνία είναι το κακό που τους στέλνει ο Θεός ως τιμωρία –εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο του μύθου–, τότε η ομοφωνία και η ομοείδεια θα έπρεπε εξ αντιδιαστολής να είναι το καλό. Το αμάρτημα της Βαβέλ όμως συντελείται από ομοφώνους – μία γλώσσα μιλούσαν όλοι («χείλος εν και γλώσσα μία», κατά τους 0΄). Αρα, καμία ενότητα και καμία ομοφωνία δεν είναι καλή καθ’ εαυτήν. Το τέλος, ο σκοπός, η επιδίωξη είναι αυτά που κρίνουν την ομοφωνία (όπως και την πολυφωνία). Οι άνθρωποι της Βαβέλ «ουκ εις δέον εκέχρηντο τη ομοφωνία», όπως τονίζει επαναληπτικά ο Χρυσόστομος («Ομιλίαι εις την Γένεσιν», PG 53, 275, 277, 278). Το δέον είναι εκείνο που αξιολογεί την ομοφωνία (όσο και την ετεροφωνία). Η ενότητα μπορεί να γίνει συμπάγεια, κλειστότητα, αυτάρκεια, αλαζονεία, βία. Η ακραία βία μιας ενότητας που δεν έχει ούτε τον Θεό ως φραγμό στην επιδίωξη της δύναμης πρέπει να εμποδιστεί να ολοκληρώσει το έργο της. Αυτό ακριβώς έκανε ο Θεός, τους σταμάτησε. Το έργο τους έμεινε ανολοκλήρωτο, όπως κάθε έργο ανθρώπινης αλαζονείας.Η χριστιανική απάντηση στη Βαβέλ είναι η Πεντηκοστή, που εορτάζουμε σήμερα. Η αφήγησή της στις Πράξεις των Αποστόλων (2:1-11) αποτελεί σημείο προς σημείο αναίρεση της Βαβέλ. Το Πνεύμα το Αγιον χαρίζει στους αποστόλους να μιλούν «ετέραις γλώσσαις» και ο καθένας από το συγκεντρωμένο πολυεθνικό πλήθος τούς ακούει στη δική του μητρική γλώσσα («έκαστος τη ιδία διαλέκτω») να εξηγούν «τα μεγαλεία του Θεού». Πολυφωνία, πολυγλωσσία, αλλά και ενότητα και κοινωνία και αγάπη (Πράξεις 2: 42-47), ad majorem gloriam Dei. Αυτή η απάντηση της Πεντηκοστής στη Βαβέλ αποτυπώνεται και στην υμνολογία της ημέρας. Εκτός από το γνωστό κοντάκιο της εορτής, που ψάλλεται και τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος («Οτε καταβάς τας γλώσσας συνέχεε …»), στον εσπερινό της Πεντηκοστής ψάλλεται και το εξής τροπάριο: «Γλώσσαί ποτε συνεχύθησαν, διά την τόλμην της πυργοποιίας· γλώσσαι δε νυν εσοφίσθησαν, διά την δόξαν της θεογνωσίας. […]Τότε κατειργάσθη η αφωνία, προς τιμωρίαν· άρτι καινουργείται η συμφωνία, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών».Για αυτές τις λίγες αράδες του βιβλικού μύθου έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες στην ιουδαιοχριστιανική γραμματεία συνολικά. Η βιβλική αφήγηση είναι ισχυρά παρούσα και στη θύραθεν γραμματεία για διάφορες όψεις της (όπως, επί παραδείγματι, το ζήτημα της καταγωγής των γλωσσών). Ο μύθος  σταδιοδρόμησε και στις τέχνες, ιδίως στη ζωγραφική και ιδιαίτερα την ολλανδική του 16ου αι., με σταθμό τους δύο πίνακες του Μπρίγκελ του Πρεσβύτερου, και περισσότερο τον πρώτο (1563). Πάνω από εκατό πίνακες έγιναν στην Ολλανδία την περίοδο αυτή με θέμα τον Πύργο της Βαβέλ. Αυτή η πληθωρική παραγωγή μένει ακατανόητη, αν δεν ενταχθεί στη διαρκή ερμηνεία και επανερμηνεία της Βαβυλώνας στην ιστορία της Ευρώπης. Για τον Λούθηρο και τους προτεστάντες της Ολλανδίας, Βαβυλώνα είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Προσθέτω αυτά τα λίγα λόγια, για να επαναλάβω ad nauseam ότι ο βιβλικός και θρησκευτικός αναλφαβητισμός μάς αποξενώνει από την κοινή ευρωπαϊκή ιστορία.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σύμφωνα με τη γνωστή βιβλική ιστορία του Πύργου της Βαβέλ (Γεν. 11:1-9), όταν οι άνθρωποι μιλούσαν όλοι μία μόνο γλώσσα, τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν μια πόλη και έναν πύργο: "Δεύτε οικοδομήσωμεν εαυτοίς πόλιν και πύργον, ου η κεφαλή έσται έως του ουρανού, και ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα προ του διασπαρήναι επί προσώπου πάσης της γης [και να αποκτήσουμε όνομα, μήπως και διασκορπιστούμε σε όλη τη γη]". Το έργο αυτό θα προκαλέσει την αντίδραση του Θεού: "Δεύτε και καταβάντες [αυτή είναι η παντοτινή κίνηση του Θεού, να κατεβαίνει] συγχέωμεν εκεί αυτών την γλώσσαν, ίνα μη ακούσωσιν έκαστος την φωνήν του πλησίον". Ποια είναι η αμαρτία των κατοίκων της γης Σενναάρ; Είναι κακό να θέλεις να χτίσεις μια πόλη και έναν πύργο; Η ραββινική και χριστιανική ερμηνευτική παράδοση θεωρούν ότι η αμαρτία των κατοίκων ήταν η επιδίωξη της δόξας μέσω της ανθρώπινης δύναμης, η λατρεία της δύναμης, εντέλει δηλαδή η απιστία. Το "ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα" ερμηνεύεται ως παραγνώριση του Θεού, ειδωλολατρία και αθεΐα. Μήπως, όμως, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε, με σημερινό λεξιλόγιο, ότι η αμαρτία τους είναι (και) η εργαλειοποίηση της σχέσης με τον Θεό; Θα πάμε στον Θεό κατευθείαν με έναν πύργο, με ένα εργαλείο (στη θέση του πύργου του βιβλικού μύθου, μπορεί ο αναγνώστης να βάλει πολλά άλλα, τις ακολουθίες, τις νηστείες, ακόμη και το βάπτισμα ή τη Θεία Κοινωνία).

Η αντίδραση του Θεού είναι να τους μπερδέψει τη γλώσσα ώστε να μην μπορούν να συνεννοηθούν και το έργο να μείνει έτσι ημιτελές. Ο Θεός δηλαδή χολώθηκε με ένα κατόρθωμα των ανθρώπων και τους έκανε πολύγλωσσους για να τους τιμωρήσει; Αποτελεί η πολυφωνία τιμωρία; Ο Ρικέρ, που θέτει το ερώτημα αυτό, απαντάει αρνητικά ("Le Juste 2", Editions Esprit, 2001, σ. 131-133). Αλλωστε στο τέλος τού αμέσως προηγούμενου κεφαλαίου (10: 31), όπως έχει επισημάνει ο Ουμπέρτο Εκο ("Η αναζήτηση της τέλειας γλώσσας", Ελληνικά Γράμματα, 1995, σ. 29-30), η πολυγλωσσία θεωρείται δεδομένη πραγματικότητα ("ούτοι υιοί Σημ εν ταις φυλαίς αυτών κατά γλώσσας αυτών εν ταις χώραις αυτών και εν τοις έθνεσιν αυτών"). Οχι, η τιμωρία του Θεού, γιατί περί τιμωρίας πρόκειται, δεν είναι η πολυγλωσσία, αλλά η απόλυτη αδυνατότητα συνεννόησης και επικοινωνίας, η σύγχυση (babel, που είναι το εβραϊκό όνομα της Βαβυλώνας, σημαίνει στα εβραϊκά σύγχυση). Αν η πολυφωνία είναι το κακό που τους στέλνει ο Θεός ως τιμωρία -εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο του μύθου-, τότε η ομοφωνία και η ομοείδεια θα έπρεπε εξ αντιδιαστολής να είναι το καλό. Το αμάρτημα της Βαβέλ όμως συντελείται από ομοφώνους - μία γλώσσα μιλούσαν όλοι ("χείλος εν και γλώσσα μία", κατά τους 0΄). Αρα, καμία ενότητα και καμία ομοφωνία δεν είναι καλή καθ' εαυτήν. Το τέλος, ο σκοπός, η επιδίωξη είναι αυτά που κρίνουν την ομοφωνία (όπως και την πολυφωνία). Οι άνθρωποι της Βαβέλ "ουκ εις δέον εκέχρηντο τη ομοφωνία", όπως τονίζει επαναληπτικά ο Χρυσόστομος ("Ομιλίαι εις την Γένεσιν", PG 53, 275, 277, 278). Το δέον είναι εκείνο που αξιολογεί την ομοφωνία (όσο και την ετεροφωνία). Η ενότητα μπορεί να γίνει συμπάγεια, κλειστότητα, αυτάρκεια, αλαζονεία, βία. Η ακραία βία μιας ενότητας που δεν έχει ούτε τον Θεό ως φραγμό στην επιδίωξη της δύναμης πρέπει να εμποδιστεί να ολοκληρώσει το έργο της. Αυτό ακριβώς έκανε ο Θεός, τους σταμάτησε. Το έργο τους έμεινε ανολοκλήρωτο, όπως κάθε έργο ανθρώπινης αλαζονείας.

Η χριστιανική απάντηση στη Βαβέλ είναι η Πεντηκοστή, που εορτάζουμε σήμερα. Η αφήγησή της στις Πράξεις των Αποστόλων (2:1-11) αποτελεί σημείο προς σημείο αναίρεση της Βαβέλ. Το Πνεύμα το Αγιον χαρίζει στους αποστόλους να μιλούν "ετέραις γλώσσαις" και ο καθένας από το συγκεντρωμένο πολυεθνικό πλήθος τούς ακούει στη δική του μητρική γλώσσα ("έκαστος τη ιδία διαλέκτω") να εξηγούν "τα μεγαλεία του Θεού". Πολυφωνία, πολυγλωσσία, αλλά και ενότητα και κοινωνία και αγάπη (Πράξεις 2: 42-47), ad majorem gloriam Dei. Αυτή η απάντηση της Πεντηκοστής στη Βαβέλ αποτυπώνεται και στην υμνολογία της ημέρας. Εκτός από το γνωστό κοντάκιο της εορτής, που ψάλλεται και τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος ("Οτε καταβάς τας γλώσσας συνέχεε ..."), στον εσπερινό της Πεντηκοστής ψάλλεται και το εξής τροπάριο: "Γλώσσαί ποτε συνεχύθησαν, διά την τόλμην της πυργοποιίας· γλώσσαι δε νυν εσοφίσθησαν, διά την δόξαν της θεογνωσίας. [...]

Τότε κατειργάσθη η αφωνία, προς τιμωρίαν· άρτι καινουργείται η συμφωνία, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών".

Για αυτές τις λίγες αράδες του βιβλικού μύθου έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες στην ιουδαιοχριστιανική γραμματεία συνολικά. Η βιβλική αφήγηση είναι ισχυρά παρούσα και στη θύραθεν γραμματεία για διάφορες όψεις της (όπως, επί παραδείγματι, το ζήτημα της καταγωγής των γλωσσών). Ο μύθος σταδιοδρόμησε και στις τέχνες, ιδίως στη ζωγραφική και ιδιαίτερα την ολλανδική του 16ου αι., με σταθμό τους δύο πίνακες του Μπρίγκελ του Πρεσβύτερου, και περισσότερο τον πρώτο (1563). Πάνω από εκατό πίνακες έγιναν στην Ολλανδία την περίοδο αυτή με θέμα τον Πύργο της Βαβέλ. Αυτή η πληθωρική παραγωγή μένει ακατανόητη, αν δεν ενταχθεί στη διαρκή ερμηνεία και επανερμηνεία της Βαβυλώνας στην ιστορία της Ευρώπης. Για τον Λούθηρο και τους προτεστάντες της Ολλανδίας, Βαβυλώνα είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Προσθέτω αυτά τα λίγα λόγια, για να επαναλάβω ad nauseam ότι ο βιβλικός και θρησκευτικός αναλφαβητισμός μάς αποξενώνει από την κοινή ευρωπαϊκή ιστορία.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σταύρος Ζουμπουλάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Βαβέλ και Πεντηκοστή | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
Σύμφωνα με τη γνωστή βιβλική ιστορία του Πύργου της Βαβέλ (Γεν. 11:1-9), όταν οι άνθρωποι μιλούσαν όλοι μία μόνο γλώσσα, τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν μια πόλη και έναν πύργο: "Δεύτε οικοδομήσωμεν εαυτοίς πόλιν και πύργον, ου η κεφαλή έσται έως του ουρανού, και ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα προ του διασπαρήναι επί προσώπου πάσης της γης [και να αποκτήσουμε όνομα, μήπως και διασκορπιστούμε σε όλη τη γη]".

# data[].attributes.headline
Ο Ιωάννης Χρυσόστομος για την κοινωνική αδικία

# data[].attributes.subject
Ο Ιωάννης Χρυσόστομος για την κοινωνική αδικία

# data[].attributes.body
Δε φρίττεις, άνθρωπε, δεν κοκκινίζεις από ντροπή, όταν χαρακτηρίζεις επιτιθέμενον αυτόν
που παλεύει για το ψωμί του; Αυτός, αν και φέρεται επιθετικά, ωστόσο δικαιούται τη συμπάθειά
μας, γιατί τόσο πολύ πιέζεται από την πείνα, ώστε αναγκάζεται να φορέσει το προσωπείο
της επιθετικότητας. Και πρέπει να σου πω ακόμα πως αυτός που επιτίθεται στην πραγματικότητα
είσαι εσύ, γιατί –αν και έρχεσαι τακτικά στην Εκκλησία και ακούς τα κηρύγματά μου–
στην αγορά εντούτοις προτιμάς το χρυσάφι, τις επιθυμίες και τους φίλους σου, παρά τις δικές
μου προτροπές.
P.G. 60,535538

# data[].attributes.body
ΚΑΣΣΗ ΑΘΗΝΑ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
γεωργιος καπετανακης

# data[].attributes.headline
Ιάσονας Βάσκας Γ΄1

# data[].attributes.subject
Ιάσονας Βάσκας Γ΄1

# data[].attributes.body
Σελ.40 ασκ.4

Η άριστη γνώση του Κυρίλλου της θεολογίας και τόσο της Αραβικής όσο και της Εβραϊκής τον καθιστούσαν κατάλληλο για την πρώτη κρατική αποστολή του. Εστάλη στον Αββασίδη χαλίφη Αλ-Μουταβάκιλ για να συζητήσει το δόγμα της Αγίας Τριάδας με τους Άραβες θεολόγους και να βελτιώσει τις σχέσεις μεταξύ του Χαλιφάτου και της Αυτοκρατορίας.

Η δεύτερη αποστολή (860), που του ανέθεσαν ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ΄ και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Φώτιος (καθηγητής του Κυρίλλου στο Πανεπιστήμιο και κατηχητής του τα προηγούμενα χρόνια), ήταν μια ιεραποστολική επιχείρηση στο Χαγανάτο των Χαζάρων προκειμένου να αποφευχθεί η επέκταση του Ιουδαϊσμού εκεί. Η αποστολή του ήταν ανεπιτυχής, καθώς αργότερα ο Χαγάνος επέβαλε τον Ιουδαϊσμό στο λαό του ως εθνική θρησκεία. Έχει υποστηριχθεί ότι ο Μεθόδιος συνόδευε τον Κύριλλο κατά την αποστολή του στους Χαζάρους, αλλά αυτό είναι πιθανώς μεταγενέστερη επινόηση. Στην περιγραφή της ζωής του στη Λατινική "Legenda" υποστηρίζεται ότι έμαθε τη γλώσσα των Χαζάρων, ενώ ήταν στη Χερσόνησο, στην Ταυρική (σημερινή Κριμαία).

Μετά την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη, ο Κύριλλος έγινε καθηγητής της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο, ενώ ο αδελφός του είχε ήδη γίνει σημαντικός παράγοντας στις Βυζαντινές πολιτικές και διοικητικές υποθέσεις και ηγούμενος της μονής του.
Το 862 οι αδελφοί ξεκίνησαν το έργο, που θα τους χάριζε την ιστορική τους σημασία. Εκείνη τη χρονιά ο Πρίγκιπας Ραστισλάβος της Μεγάλης Μοραβίας ζήτησε από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ και τον Πατριάρχη Φώτιο να στείλουν ιεραποστόλους για να μεταδώσουν το ευαγγέλιο στους Σλάβους υπηκόους του. Τα κίνητρά του για αυτό ήταν ίσως περισσότερο πολιτικά παρά θρησκευτικά. Ο Ραστισλάβος είχε γίνει βασιλιάς με την υποστήριξη του Φράγκου ηγεμόνα Λουδοβίκου του Γερμανικού, αλλά στη συνέχεια προσπάθησε να διεκδικήσει την ανεξαρτησία του από τους Φράγκους. Είναι εσφαλμένη η αντίληψη ότι ο Κύριλλος και Μεθόδιος ήταν οι πρώτοι που έφεραν τον Χριστιανισμό στη Μοραβία και η επιστολή του Ραστισλάβου προς το Μιχαήλ Γ΄ αναφέρει σαφώς ότι ο λαός του "είχε ήδη απορρίψει τον παγανισμό και να συμμορφώνονται με το χριστιανικό νόμο". Λέγεται ότι ο Ραστισλάβος απέλασε τους ιεραπόστολους της Εκκλησίας της Ρώμης και αντ 'αυτού στράφηκε στην Κωνσταντινούπολη για εκκλησιαστικά βοήθεια και, πιθανώς σε κάποιο βαθμό, πολιτική υποστήριξη. Ο Αυτοκράτορας έσπευσε αμέσως να στείλει τον Κύριλλο, συνοδευόμενο από τον αδελφό του Μεθόδιο. Το αίτημα του έδινε μια βολική ευκαιρία για να επεκτείνει τη βυζαντινή επιρροή. Το πρώτο του έργο τους φαίνεται να ήταν η εκπαίδευση των βοηθών τους. Το 863 ξεκίνησαν το έργο της μετάφρασης της Αγίας Γραφής στη γλώσσα που είναι σήμερα γνωστή ως Παλαιά Εκκλησιαστική Σλαβονική και ταξίδεψαν στη Μεγάλη Μοραβία για να την προωθήσουν. Είχαν σημαντική επιτυχία στην προσπάθεια αυτή. Ωστόσο, ήρθαν σε σύγκρουση με Γερμανούς κληρικούς που αντιτάχθηκαν στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν μια ειδικά σλαβική λειτουργία

# data[].attributes.attachment_link.description
Imgflip Pro GIF Maker Meme Generator Blank Meme Templates User Meme Templates GIF Templates Chart Maker Demotivational Maker Image Cropper About Privacy Terms API Slack App Request Image Removal

# data[].attributes.headline
Μυρτώ Γιάγκα/ Ηρακλής Γραμματίκης/ Τζοάννα Βένου/ Σάντρα Αμπασχαρούν/ Αθηνά Κάσση Γ1

# data[].attributes.subject
Μυρτώ Γιάγκα/ Ηρακλής Γραμματίκης/ Τζοάννα Βένου/ Σάντρα Αμπασχαρούν/ Αθηνά Κάσση Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
εργασία θρησκευτικών (2)

# data[].attributes.headline
Μυρτώ Γιάγκα/ Ηρακλής Γραμματίκης/ Τζοάννα Βένου/Σάντρα Αμπασχαρούν/ Αθηνά Κάσση Γ1

# data[].attributes.subject
Μυρτώ Γιάγκα/ Ηρακλής Γραμματίκης/ Τζοάννα Βένου/Σάντρα Αμπασχαρούν/ Αθηνά Κάσση Γ1

# data[].attributes.attachment_link.title
εργασία θρησκευτικών (2)

# data[].attributes.headline
Άγιος Κύριλλος και Μεθόδιος- “Οι φωτιστές των Σλάβων- Σοφία-Μαρία Γιαβρίδου, Μαρίνη Γιαννακοπούλου, Βικτώρια Γκαλστίαν

# data[].attributes.subject
Άγιος Κύριλλος και Μεθόδιος- “Οι φωτιστές των Σλάβων- Σοφία-Μαρία Γιαβρίδου, Μαρίνη Γιαννακοπούλου, Βικτώρια Γκαλστίαν

# data[].attributes.body
Ο εκχριστιανισμός των Σλαβικών λαών αποτελεί ένα από τα  πιο σημαντικά γεγονότα τόσο για την εκκλησία όσο και για την ιστορία. Το ειδωλολατρικό και βάρβαρο παρελθόν των Σλάβων παραγκωνίστηκε από την ομοεθνία τους και κατάφεραν να γνωρίσουν την σώζουσα αλήθεια του Ευαγγελίου χάρις τους δύο Θεσσαλονικείς αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο. Έζησαν τον 9ο αιώνα και ήταν έμπειροι διπλωμάτες, γνωστοί λόγιοι και γνώριζαν άριστα τη σλαβική και άλλες γλώσσες.

Το 863 μετά από αίτημα του Σλάβου ηγεμόνα Ρατσισλάβου, ο Πατριάρχης Φώτιος επέλεξε τα δύο αδέλφια όντες διακρινόμενοι για την σοφία τους, για το δύσκολο έργο εκχριστιανισμού των Σλάβων. Οι δύο ιερώνυμοι δέχτηκαν με μεγάλη προθυμία και χαρά, θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα υπηρετούσαν το θέλημα του Θεού και θα οδηγούσαν στον δρόμο της σωτηρίας τους λαούς των περιοχών που βρίσκονταν πάνω από τα βόρεια σύνορα της αυτοκρατορίας.

Για να διευκολύνουν την προσέγγιση αυτών των λαών χρησιμοποιήσαν ένα νέο αλφάβητο βασισμένο στο ελληνικό, το οποίο μπορούσε να αποδώσει τους φθόγγους της Σλαβικής γλώσσας, το οποίο το εφηύρε ο Κύριλλος. Εργάστηκαν με πρωτοφανής ζήλο και σε σύντομο χρόνο εκχριστιάνησαν τους Μοραβούς και άλλους λαούς της Κεντρικής Ευρώπης. Απέδωσαν στα σκλαβικά την Θεία Λειτουργία και τα ιερά βιβλία, διευκόλυνε τους Μοραβούς να καταλάβουν το κήρυγμα και την λειτουργία.

Έτσι, ο χριστιανισμός των Σλάβων, που οφείλεται στον Κύριλλο και τον Μεθόδιο αποτελεί ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα του Βυζαντινού πολιτισμού. Όλα τα προαναφερόμενα τους καθιστούν “φωτιστές των Σλάβων” που χωρίς αμφιβολία ανήκουν στις κορυφαίες προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας.

# data[].attributes.headline
Ερμηνεύοντας την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη – Γράφει ο Κόττης Κωνσταντίνος

# data[].attributes.subject
Ερμηνεύοντας την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη – Γράφει ο Κόττης Κωνσταντίνος

# data[].attributes.headline
Γιαννακοπούλου Μαρία Ειρήνη Γ1

# data[].attributes.subject
Γιαννακοπούλου Μαρία Ειρήνη Γ1

# data[].attributes.body
Μια σύγχρονη εκδοχή της παραβολής του Καλού Σαμαρείτη

Ο Κύριος παρουσίασε την αριστουργηματική παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, ο οποίος αν και ήταν εχθρός με τον μισοπεθαμένο στον δρόμο άνθρωπο, δεν δίστασε να τον μεταφέρει με το γαϊδουράκι του μέχρι το πανδοχείο, αφού του πρόσφερε τις πρώτες βοήθειες. Και μάλιστα πλήρωσε χρήματα στον πανδοχέα περισσότερα απ’ όσα χρειάζονταν, για να τον φροντίσει. Έτσι λοιπόν με έναν πιο συμβατό, στα δεδομένα της σημερινής εποχής ,τρόπο παρουσιάζεται η προαναφερόμενη παραβολή μέσω ενός βίντεο.                 Αναλυτικότερα βλέπουμε την  ιστορία ενός Εβραίου ο οποίος πέφτει θύμα ληστείας .Ο ίδιος ήταν αβοήθητος και χτυπημένος και μοναδική του ελπίδα στην εκάστοτε χρονική στιγμή υπήρξε ένα ιερέας και ένας λευίτης, όμως αυτοί δεν έσπευσαν να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο τους και να πράξουν το θέλημα του Κυρίου, επικαλούμενοι δικαιολογίες .Τραγική ειρωνία θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε το γεγονός ότι και οι δύο άντρες ήταν εκπρόσωποι του ιερατίου. Φύλακας άγγελός του υπήρξε ένας σαμαρείτης ο οποίος δεν υπολογίζει ούτε κόπο, ούτε χρόνο , ούτε έξοδα και ξεπερνά θρησκευτικές και εθνικιστικές διαφορές, συμβάλλοντας ενεργά στην σωτηρία ενός βασανισμένου ανθρώπου που υποφέρει . Οι πράξεις του μαρτυρούν έμπρακτη αγάπη, τόλμη , θυσία χωρίς όρια. Το μήνυμα που πρέπει όλοι μας να  λάβουμε υπόψη μας είναι ότι ο Θεός μας αγαπάει όλους χωρίς διακρίσεις και πως όταν βλέπουμε τον πλησίον μας να κινδυνεύει πρέπει απλόχερα να τον βοηθήσουμε και να πράξουμε με γνώμονα την ανιδιοτέλεια μιμούμενοι την άξια θαυμασμού συμπεριφορά του καλου σαμαρείτη

# data[].attributes.headline
Μουσικό βίντεο- Ο Καλός Σαμαρείτης - Σοφία Μαρία Γιαβρίδου Γ1

# data[].attributes.subject
Μουσικό βίντεο- Ο Καλός Σαμαρείτης - Σοφία Μαρία Γιαβρίδου Γ1

# data[].attributes.body
Το βίντεο αποτελεί μια υπενθύμιση της παραβολής του Καλού Σαμαρείτη. Η παραβολή αυτή ήταν η απάντηση στην ερώτηση ενός νομικού για το ποιος είναι “ο πλησίον μας”. Έτσι, ο κύριος εξιστόρησε το περιστατικό ενός ανθρώπου που χτυπήθηκε και εγκαταλείφθηκε από αυτόν που το έκλεψε αλλά αργότερα παραγκωνίστηκε από ανθρώπους που θα έπρεπε να ήταν παράδειγμα αγάπης.

Δυστυχώς πολλές φορές, ακόμα και εμείς πράττουμε κάπως ανάλογα. Γινόμαστε άσπλαχνοι, σκληροί και αδιάφοροι στον ανθρώπινο πόνο. Το “να αγαπήσεις  τον πλησίον σου ως εαυτόν” αποτελεί το εισιτήριο στην βασιλιά του Θεού. Ο κύριος μας ζητά να δείξουμε την αγάπη στον συνάνθρωπο μας με πράξεις και όχι με ρητορεία. Ο Ιησούς με την ζωή του μας έδειξε τον τρόπο που πρέπει να ζούμε, διότι αγάπη σημαίνει θυσία, φιλευσπλαχνία, παρηγοριά, βοήθεια, ελπίδα σημαίνει να αγαπήσουμε τον συνάνθρωπο μας, όπως ο Θεός τον κόσμο, όπως ο Καλός Σαμαρείτης έτσι και εμείς θα πρέπει να βοηθήσουμε οποιονδήποτε βρεθεί στην ανάγκη μας χωρίς να τον κρίνουμε και με αγνή καρδιά να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε όταν κληθούμε.

# data[].attributes.attachment_link.description
Imgflip Pro GIF Maker Meme Generator Blank Meme Templates User Meme Templates GIF Templates Chart Maker Demotivational Maker Image Cropper About Privacy Terms API Slack App Request Image Removal

# data[].attributes.headline
Σάντρα Αμπασχαρούν Γ1            Σχολιασμός του βίντεο:

# data[].attributes.subject
Σάντρα Αμπασχαρούν Γ1            Σχολιασμός του βίντεο:

# data[].attributes.body
Στο συγκεκριμένο βίντεο παρατηρούμε έναν τραγουδιστή της ραπ να μας παρουσιάζει πληροφορίες σχετικές με την παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Με τον τρόπο αυτό το βίντεο επιτυγχάνει την εύκολη προσέγγιση των νέων ,καθώς η ραπ μουσική αποτελεί χαρακτηριστικό κυρίως της σύγχρονης εποχής.

Αφορμή για τον Ιησού να διηγηθεί την παραβολή αυτή ήταν η δοκιμαστική ερώτηση ενός νομοδιδασκάλου σχετικά με σχετική με τον τρόπο με τον οποίο κερδίζει κανείς την αιώνια ζωή. Η παραβολή ξεκινά με έναν Ιουδαίο που στον δρόμο του για την Ιεριχώ έπεσε πάνω σε ληστές οι οποίοι του έκλεψαν όλα του τα υπάρχοντα, τον τραυμάτισαν και τον άφησαν ετοιμοθάνατο στο δρόμο. Αργότερα από τον ίδιο δρόμο πέρασε κάποιος ιερέας κι ένας λευίτης και παρά το γεγονός ότι ήταν ομοεθνείς καθώς και ότι όφειλαν να τον βοηθήσουν λόγω της ιδιότητάς τους ,τον προσπέρασαν χωρίς να δώσουν λύση στο πρόβλημά του. Από την άλλη όταν ύστερα από λίγο πέρασε ένας Σαμαρείτης παρά τις εθνικιστικές διαφορές του Ιουδαίου με τον ίδιο του έδειξε ενδιαφέρον και του πρόσφερε βοήθεια μεταφέροντας τον σε πανδοχείο και πληρώνοντας όλα τα απαραίτητα έξοδα για την ανάρρωσή του.

Με την παραβολή αυτή ο Χριστός καλεί τον νομοδιδάσκαλο και όλους εμάς να ξεπεράσουμε τις εθνικιστικές μας αντιλήψεις και να θεωρήσουμε πλησίον μας όχι μόνο τους συμπατριώτες μας αλλά και κάθε άλλο άνθρωπο που έχει ανάγκη .Τέλος τονίζει την σημασία της αγάπης προς όλους τους συνανθρώπους μας μαζί και με τους "εχθρούς" μας.

# data[].attributes.headline
Η προσφορά των δύο αδελφών στον σλαβικό πολιτισμό

# data[].attributes.subject
Η προσφορά των δύο αδελφών στον σλαβικό πολιτισμό