# data[].attributes.body
Yazar: Yaşar Kemal

# data[].attributes.body
Yaşar Kemal, 6 Ekim 1923'te Hemite, Osmaniye'de doğdu. 28 Şubat 2015'te 91 yaşındayken İstanbul'da öldü. Üç buçuk yaşında kurban kesimi sırasında sağ gözüne giren bıçak ile tek gözünü kaybetti. Dört buçuk yaşında iken, camide namaz kılan babasının yanı başında evlatlık oğlunun babasını öldürmesini izledi. Bu olaydan sonra 12 yaşına kadar kekeme kalan Yaşar Kemal, okur yazar olduktan sonra kekelemekten kurtuldu. Dokuz yaşında ilkokula giderek 3 ayda okuma ve yazmayı öğrendi. Ortaokul ikinci sınıftayken sınavla Türk Maarif Cemiyeti'nde yatılı olarak okumaya başladı fakat üç ayı bulan devamsızlığından ötürü yatılı okuma hakkını kaybetti. Son sınıftayken okuldan tasdikname ile ayrılarak çeşitli işlerde çalıştı. Kuzucuoğlu Pamuk Üretme Çiftliği'nde ırgat kâtipliği (1941), Adana Halkevi Ramazanoğlu kitaplığında memurluk (1942), Zirai Mücadele'de ırgatbaşlığı, daha sonra Kadirli'nin Bahçe köyünde öğretmen vekilliği (1941-42), pamuk tarlalarında, batozlarda ırgatlık, traktör sürücülüğü, çeltik tarlalarında kontrolörlük yaptı .Yaşar Kemal'in edebi çalışmalarında halka dönük bir düşünce hakim oldu ve bunu, bir yerde politik düşünce ile birleştirerek yürüttü. Yapıtlarında, halk şiirinde, epopelerde olduğu gibi insan değerlerinden kopmamaya çalıştı. Yaşar Kemal, siyasi görüşü ile sanatının paralel olduğunu, "halk ve doğa"ya inandığını, sanatının proletaryanın çıkarlarının emrinde olduğunu dile getirmiştir.

Eserleri
Öykü

Sarı Sıcak, İst.: Varlık, 1952

Bütün Hikâyeler, İst.: Cem, 1975.

Roman

İnce Memed, I. Cilt, İst., 1955

Teneke, İst.: Varlık, 1955

Orta Direk, İst.: Remzi, 1960

Yer Demir Gök Bakır, İst.: Güven, 1963

Ölmez Otu, İst.: Ant, 1968

İnce Memed, II. Cilt, İst., 1969

# data[].attributes.body
Fakirlik ve zorluk içinde yaşayan Durmuş Ali ve Yaşar Kemalin, ortaokul yıllarından kalma anılarını anlatmaktadır. Yaşından daha olgun davranmaya çalışan Yaşar Kemal ve arkadaşının başından geçenler, aslında onların çocukluklarını yaşayamadan olgunlaşmak zorunda kaldıklarının net bir göstergesidir.

# data[].attributes.body
Yazar: Haldun Taner

# data[].attributes.body
16 Mart 1915'te İstanbul'da doğdu. 7 Mayıs 1986'da 71 yaşında öldü.  Gürcü asıllı bir ailenin oğluydu. Babasını 5 yaşındayken kaybetti. Galatasaray Sultanisi'ndeki orta öğrenimini 1935 yılında tamamladı. Mezuniyetinden sonra devlet tarafından Heidelberg Üniversitesi'nde öğrenim görmek üzere Almanya’ya gönderildi. Siyasal Bilgiler alanındaki öğrenimini, geçirdiği ağır tüberküloz nedeniyle 1938’de yarıda bıraktı ve yurda döndü. 1938-1942 yılları arasında Erenköy Sanatoryumunda tedavi gördü. Köşe yazıları yazdı ve oyun yazarlığı yaptı. Epik tiyatro ve kabarenin alanında verdiği yapıtlar çağdaş Türk tiyatrosunun klasikleri oldu. Eşsiz bir arı Türkçe kullanan Haldun Taner, Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının ve tiyatrosunun önde gelen yazarları arasına girdi. Adı, İstanbul Şehir Tiyatroları’nın Kadıköy’deki sahnesine verilmiştir. Bilgi Yayınevi, bütün eserlerini dizi hâlinde basmıştır. Milliyet gazetesi, Haldun Taner anısına 1987’den beri her yıl Haldun Taner Öykü Ödüllerini düzenlemektedir.

Eserleri
Tiyatro oyunları

Timsah

Günün Adamı (1949)

Dışardakiler (1952)

Ve Değirmen Dönerdi (1958)

Fazilet Eczanesi (1960)

Lütfen Dokunmayın (1961)

Huzur Çıkmazı (1962)

Keşanlı Ali Destanı (1964)

Öykü kitapları

Yaşasın Demokrasi (1949)

Tuş (1951)

Şişhane'ye Yağmur Yağıyordu (1953)

Ayışığında Çalışkur (1954)

Onikiye Bir Var (1954)

Düz yazı

Önce İnsan - Devekuşuna Mektuplar I (1960)

Yaz Boz Tahtası - Devekuşuna Mektuplar II (1977)

Ölürse Ten Ölür Canlar Ölesi Değil (1978)

# data[].attributes.body
İskambil kartları ile insanlar arasında benzetme yaptığı hikâyedir. Her kartın rengine ve sembolüne göre yansıttığı kişilikler vardır. Öyküde kartların birbirleriyle olan ilişkisi ve çatışması görülür. Bu kartların her biri birer kişiliği temsil eder. Kartlar üzerinden yazar sevdiği kişilikleri ve sevmediği kişilikleri aktarmaktadır. Aslında yazar bu kartlar üzerinden ironik, mizahi ve nükteli bir anlatım sergilemektedir. Gerçek yaşama ilişkin sorunları, konuları bu öykü üzerinden mizahi bir anlatımla göstermek istemiştir. Yazar bu öyküde iskambil kağıtları üzerinden çeşitli sosyal sınıfları ve insan tiplerini betimlemiştir.

# data[].attributes.headline
''Yatak'' ve ''Konçinalar'' Adlı Hikâyelerin Karşılaştırması

# data[].attributes.subject
''Yatak'' ve ''Konçinalar'' Adlı Hikâyelerin Karşılaştırması

# data[].attributes.body
Konu:
-''Yatak'' Durmuş Ali ile Yaşar Kemal'in başından geçen olayları anlatmaktadır.
-''Konçinalar'' İskambil kartları ile insan tiplerinin ve sosyal sınıfların betimlemesi yapılmaktadır.

Tema:
-''Yatak'' Fakirlik ve zorluk içinde geçen hayat.
-''Konçinalar'' Dünya düzeni eleştirisi.

Yer-Zaman-Kişi-Olay:
-''Yatak'' Olaylar Çukurova'da geçmektedir. Ortaokul dönemlerinde birkaç ay içerisinde yaşadıkları olayların anısıdır. Durmuş Ali, Yaşar Kemal, Yusuf, Durmuş Ali'nin annesi ve oteldeki 2 kadın hikâyedeki kahramanlardır.
Olay: Yaşar Kemal ve Durmuş Ali ortaokul yıllarındayken Çukurova mahallelerinde sokaktaki yataklarında kalmaktadırlar. Durmuş Ali yatılı okulun sınavını kazandığından emin olmasına karşın, Yaşar Kemal'in dersleri kötüdür ve çalıştığı fabrikadan da çocuk çalıştırmanın yasaklanması sebebiyle atılmıştır. Sokakta kaldıklarını duyan arkadaşları Yusuf ise onları kendi evinin çatısında kalmaları için çağırır ancak bu durum Çukurova'daki kış yağmurları gelene kadar ancak sürer. Kış yağmurlarının gelmesi ile birlikte yataklarını alıp 10 kuruşa otelde koridorda kalmaya giderler. Koridordaki odalardan birinde kalan kadınlardan biri Yaşar Kemal'den kibrit isteyip niye uyumadıklarını sorunca Yaşar Kemal kibritle birlikte sinirli bir cevap vererek, arkadaşı Durmuş Ali'yi ıslak yatakta uyumaya zorlar. Kendisi de ıslak yatağa girip üşüdükten sonra arkadaşıyla birlikte ısınmak için koşuya çıkarlar. Sıtma ağacının altında mola verirken Durmuş Ali neden ıslak yatakta zorla yatırıldığını kavrayamaz ve ''sahiden, o ıslak yataklara biz ne diye girdik?'' der.

-''Konçinalar'' Olayların nerde ve ne zaman geçtiği bilinmemektedir çünkü genel olarak dünya düzeni hakkında fikirlerini iskambil kartları üzerinden mizahi bir şekilde dile getirir. Kahramanlar iskambil kartlarıdır.
Olay: İskambil kartları insanlara benzetilir. Jolly joker dediği sevdiği, hareketli bulduğu karttan başlayarak konçinalar dediği yani sayı değeri altı ve aşağı olan kartlara sosyal ve ekonomik kimlikler vererek dünya düzeni hakkındaki fikrini dile getirir. Bu kartlara verdiği bu kimlikler aslında okura toplumda eşitsizlik ve sınıfsızlık olduğunu göstermektedir. Joker ve üstü yani renkliler, toplumda burjuvazi sınıfı temsil ederken, ondan geriye doğru gelindiğinde alt sınıflara doğru düşen yani aristokrasi sınıfını temsil eden, altıdan beşe doğru düşen kartlara bakıldığında ise halkı, köylüleri, işçi sınıfını yani alt tabakayı temsil ettiği görülür. Haldun Taner kendisi yeni bir düzen yeni bir oynayış tarzı yaratmaya çalışır fakat bu çabasının boşa olduğunu anlayınca önceden oynadığı tüm oyunları ve yaratmaya çalıştığı tüm oyunları bırakır. Bu sebepten dolayı da artık bu kart oyunları oynamadığını söyler. Sadece pasyans adlı oyunda her bir kartın eşit değerinin olduğu oyunu oynadığını anlatır. Yazar burada toplumsal eşitliğin kendisi için ne kadar önemli olduğunu okura göstermiş olmaktadır. Yazar toplumdaki bu eşitsizliğe ve güçlü, önemli olan insanların alt sınıfı çok fazla ezmesine karşı geliyor ve bunu mizahi bir şekilde dile getiriyor.

Çatışma:
-''Yatak'' Yaşlarından daha olgun davranmaya çalışmaları fakat yaptıkları bazı şeylerin anlamsızlığını fark etmeleri.
-''Konçinalar'' Düzenin saçmalığını fark etmesi ve bunu değiştirmeye çalışması fakat düzenin hep aynı kalacağını, çabalarının boşa gideceğini anlaması.

Bakış Açısı:
-''Yatak'' Kahraman bakış açısı kullanılmıştır.
-''Konçinalar'' Kahraman bakış açısı kullanılmıştır.

Dil-Anlatım Özellikleri:
-''Yatak'' hikâyesinde dil yalın ve sade bir şekilde halkın anlayacağı şekilde halk ağzıyla yazılmıştır.
-''Konçinalar'' adlı hikâyede sıkça betimlemeye ve benzetmeye başvurulmuştur. Yazar durum (Çehov) öyküsü olan bu hikâyede her ne kadar eski Türkçeden kalan kelimeleri kullansa da çoğunlukla yalın ve sade bir dil kullanmıştır.

# data[].attributes.body
https://tr.wikipedia.org/wiki/Haldun_Taner
https://tr.wikipedia.org/wiki/Ya%C5%9Far_Kemal
İlkgençlik Çağına Öyküler 2

# data[].attributes.body
İki hikâyede de yazarlar hayat hakkında kendi düşüncelerini ve eleştirilerini mizahi bir şekilde aktarmışlardır. Hayat zor olsa ve düzeni değiştiremesek bile evrendeki küçücük bir nokta olan dünyada mini minnacık bir iz bırakabilmek için yaşamamız ve ardımızda iyi işler bırakmamız gerekir. Hiçbir anlamı olmasa bile. Kim bilir belki de vardır?