# data[].attributes.headline
ความรู้และข้อคิดที่ได้

# data[].attributes.subject
ความรู้และข้อคิดที่ได้

# data[].attributes.body
๑. ความกล้าหาญ ไม่หวาดหวั่นพรั่นพรึงต่อข้าศึกศัตรู เช่น ท้าวดาหารู้ว่าท้าวกะหมังกุหนิง จะยกทัพออกไปสู้รบโดยมิเกรงกลัวแต่อย่างใด
๒. ความรักในศักดิ์ศรี การมีขัตติยมานะหรือความสำนึกในเกียรติแห่งวงศ์ของตนเอง เช่น อิเหนาเมื่อทราบว่าเมืองดาหาเกิดศึก แม้จะไม่อยากไปช่วยแต่ความรักในวงศ์อสัญแดหวา จึงต้องยกทัพไปช่วย
๓. รักษาคำสัตย์ การรู้จักรักษาคำพูด เมื่อพูดไว้อย่างไรก็ต้องทำตาม แม้ว่าจะมีใครมาบีบบังคับหรือฝืนคำพูดหรือมีเหตุการณ์ใดๆ เกิดขึ้นก็ไม่ควรเสียคำพูด เช่น ท้าวดาหาได้ยกนางบุษบาพระราชธิดาให้กับระตูจรกาไปแล้ว เมื่อท้าวกะหมังกุหนิงส่งทูตมาขอนางให้เเก่โอรสของตน ก็ทรงปฏิเสธและยืนยันว่าได้ยกให้ระตูจรกาไปแล้วไม่อาจกลับคำ และพร้อมที่จะทำสงครามถ้าท้าวกะหมังกุหนิงยกทัพมาโจมตี

# data[].attributes.attachment_caption
ลักษณะคำประพันธ์ของ อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.headline
ลักษณะคำประพันธ์

# data[].attributes.subject
ลักษณะคำประพันธ์

# data[].attributes.body
ลักษณะคำประพันธ์เป็นกลอนบทละคร แต่มีลักษณะบังคับเหมือนกลอนสุภาพ แต่ละวรรคจะขึ้นด้วยคำว่า เมื่อนั้น บัดนั้น และมาจะกล่าวบทไป

# data[].attributes.attachment_caption
ตัวละครเด่นใน อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.body
๑) ท้าวกุเรปัน
๒) ท้าวดาหา
๓) อิเหนา
๔) จินตะหรา
๕) ท้าวกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.attachment_caption
จุดมุ่งหมายในการแต่ง อิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.headline
จุดมุ่งหมายในการแต่ง

# data[].attributes.subject
จุดมุ่งหมายในการแต่ง

# data[].attributes.body
เพื่อให้เป็นบทละครใน สำหรับเล่นเพื่อสร้างความบันเทิงแก่ข้าราชบริพาร

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้แต่งอิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.body
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
รัชกาลที่2

# data[].attributes.headline
เรื่อง อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.subject
เรื่อง อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง

# data[].attributes.body
สมาชิก
นายจักรพันธ์ พึ่งเพิ้ง ม.๔/๕ เลขที่๒