# data[].attributes.body
książka stworzona przez uczniów naszej szkoły podczas zajęć kształtowania kreatywności.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
dzieci z całego świata

Japonka

Irakijczyk

Afrykanka

Hinduska

Polka

Indianka

Eskimos

Rosjanka

Krążą po świecie dziecięce liściki. Oto na przykład taki list z Afryki: " Przyjeżdzajcie, koledzy kochani. U nas właśnie dojrzały banany".

Słyszałam, że w dalekim świecie lubią się w Indian bawić dzieci. Poznać Was będzie mi przyjemnie. Może się razem pobawimy we mnie?

Warto zobaczyć, daję Wam słowo, Japonię dawną i nową. I miecz błyszczący, który w spadku po samuraju mam - pradziadku.

Doprowadź dzieci mieszkające w różnych krajach do ich domów.

Popatrz na ilustrację i powiedz skąd pochodzą dzieci? Czy wiesz co robią?

To Japończycy, mieszkają w Azji. Składają origami.

ORIGAMI- to sztuka sładania papieru.Pochodzi z Japonii.

To Eskimosi. Mieszkańcy Grenlandii i północnej części Ameryki Północnej.

To Europejczycy. Mieszkańcy Europy.

To Chińczycy. Mieszkańcy Chin w Azji Wschodniej.

To Afrykańczyk- mieszkaniec Afryki.

A teraz posłuchaj piosenki o dzieciach żyjących na całym świecie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dzieci z całego świata by Ewelina Pysz on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
dzieci z całego świata Japonka Irakijczyk Afrykanka Hinduska Polka Indianka Eskimos Rosjanka Krążą po świecie dziecięce liściki. Oto na przykład taki list z Afryki: " Przyjeżdzajcie, koledzy kochani. U nas właśnie dojrzały banany". Słyszałam, że w dalekim świecie lubią się w Indian bawić dzieci. Poznać Was będzie mi przyjemnie.

# data[].attributes.attachment_link.title
~ JAK SIĘ UCZYĆ, żeby się NAUCZYĆ? ~ Czyli łatwo, szybko i SKUTECZNIE

# data[].attributes.headline
KARTY ZABAW WSPOMAGAJĄCE REGULACJĘ EMOCJI

# data[].attributes.subject
KARTY ZABAW WSPOMAGAJĄCE REGULACJĘ EMOCJI

# data[].attributes.body
Wydrukujcie karty, wyciszcie telefony i cieszcie się sobą wzajemnie :)

# data[].attributes.headline
BUDUJ RELACJE                I DBAJ O NIE!                 

# data[].attributes.subject
BUDUJ RELACJE                I DBAJ O NIE!                 

# data[].attributes.headline
Budujemy mosty - gra pomagająca w rozmowie

# data[].attributes.subject
Budujemy mosty - gra pomagająca w rozmowie

# data[].attributes.body
Hubert z klasy 6d i Dominik z klasy 7c podczas kwarantannowych zajęć online wymyślili pytania pomagające w rozmowie. Stworzyliśmy z nich grę, której można użyć, kiedy chcemy kogoś lepiej poznać. Karty można wydrukować, wyciąć i losować lub wymyślić swój własny sposób na ich użycie.

# data[].attributes.headline
Zagrajcie w rycerki i rycerzy króla Maciusia. Muzeum Polin zaprasza do zabawy.

# data[].attributes.subject
Zagrajcie w rycerki i rycerzy króla Maciusia. Muzeum Polin zaprasza do zabawy.

# data[].attributes.attachment_link.description
Nieustraszony Król Maciuś wzywa swoich rycerzy i rycerki na walne zebranie z okazji Dnia Dziecka. A kim będą Ci dzielni wojowie? Zapraszamy dzieci i ich opiekunów do wspólnej zabawy w rycerzy i rycerki! Stańcie w szranki i ustalcie razem, jaki powinien być rycerz i rycerka króla Maciusia.

# data[].attributes.body
Kolejna gra wspomagająca rozwój emocjonalny.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kliknij na ikonce emocji. ,,Opracowanie - Małgorzata Grzegorek,Ewa jest smutna, kiedy zgubi coś, co lubi.,Kiedy ty czujesz smutek?,Janek jest smutny, kiedy pokłóci się z kolegą.,Michał jest smutny, kiedy coś mu się nie uda.,Basia jest smutna, kiedy kończą się wakacje.,Adam jest smutny, kiedy wyjeżdża od babci.,Misia jest smutna, kiedy umiera jej zwierzątko.,Czuję smutek, kiedy...,Ewa jest wesoła, kiedy ma urodziny.,Kiedy ty czujesz radość?,Janek jest wesoły, kiedy bawi się z przyjacielem.,Michał jest wesoły, kiedy idzie z rodzicami na lody.,Basia jest wesoła, kiedy idzie do szkoły.,Adam jest wesoły, kiedy jedzie na wycieczkę. ,Misia jest wesoła, kiedy zrobi ładny rysunek.,Czuję radość, kiedy...,Ewa jest zła, kiedy pokłóci się z przyjaciółką.,Kiedy ty czujesz złość?,Janek jest zły, kiedy jest głodny.,Michał jest zły, kiedy musi się rano spieszyć.,Basia jest zła, kiedy pies nie słucha jej na spacerze.,Adam jest zły, kiedy nikt go nie słucha. ,Misia jest zła, kiedy młodsza siostra zniszczy jej rysunek.,Czuję złość, kiedy...,Ewa jest przestraszona, kiedy mama i tata się kłócą.,Janek jest przestraszony, kiedy widzi psa.,Michał jest przestraszony, kiedy jest burza.,Basia jest przestraszona, kiedy ma badania w przychodni.,Adam jest przestraszony, kiedy jest hałas. ,Misia jest przestraszona, kiedy widzi pająka.,Kiedy ty czujesz strach?,Czuję strach, kiedy...,Ewa jest zwstydzona, kiedy występuje na scenie.,Kiedy ty czujesz wstyd?,Janek jest zawstydzony, kiedy poznaje nowe osoby.,Michał jest zawstydzony, kiedy dużo osób na niego patrzy.,Basia jest zawstydzona, kiedy odpowiada na lekcji.,Adam jest zawstydzony, kiedy przewróci się na korytarzu.,Misia jest zawstydzona, kiedy zapomni o odrobieniu pracy domowej.,Czuję wstyd, kiedy...,Ewa jest zmęczona, kiedy długo odrabia prace domowe.,Janek jest zmęczony, kiedy pływa na basenie.,Michał jest zmęczony, kiedy długo chodzi.,Basia jest zmęczona, kiedy wokół jest hałas.,Adam jest zmęczony, kiedy wraca ze szkoły do domu.,Misia jest zmęczona, kiedy długo bawi się z koleżankami.,Kiedy ty czujesz zmęczenie?,Czuję zmęczenie, kiedy...

# data[].attributes.attachment_link.title
Czuję ... kiedy ... by Małgorzata Grzegorek on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Kliknij na ikonce emocji. ,,Opracowanie - Małgorzata Grzegorek,Ewa jest smutna, kiedy zgubi coś, co lubi.,Kiedy ty czujesz smutek?,Janek jest smutny, kiedy pokłóci się z kolegą.,Michał jest smutny, kiedy coś mu się nie uda.,Basia jest smutna, kiedy kończą się wakacje.,Adam jest smutny, kiedy wyjeżdża od babci.,Misia jest smutna, kiedy umiera jej zwierzątko.,Czuję smutek, kiedy...,Ewa jest wesoła, kiedy ma urodziny.,Kiedy ty czujesz radość?,Janek jest wesoły, kiedy bawi się z przyjacielem.,Michał jest wesoły, kiedy idzie z rodzicami na lody.,Basia jest wesoła, kiedy idzie do szkoły.,Adam jest wesoły, kiedy jedzie na wycieczkę.

# data[].attributes.body
Jak myślicie, co robić, a czego unikać, żeby zdobyć przyjaciół?

# data[].attributes.body
Co to właściwie znaczy, być przyjacielem?

# data[].attributes.headline
Gra online rozwijająca logiczne myślenie

# data[].attributes.subject
Gra online rozwijająca logiczne myślenie

# data[].attributes.body
Połącz ze sobą rury w tym samym kolorze.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ta gra jest obecnie zablokowana z powodu nowych przepisów dotyczących prywatności, a witryna www.gry.pl jej obecnie nie kontroluje. Aby kontynuować grę, należy kliknąć przycisk „Akceptuj" na poniższym banerze.

Gra rozpocznie się już za kilka sekund!

Ten proces trwa dłużej niż zwykle.

Czy chcesz jeszcze chwilę zaczekać czy< a href="?">ponownie załadować grę?

Oferujemy także inne gry nie wymagające wtyczki Flash. Oto kilka z nich.

Zagraj w inne gry

Wczytywanie kolejnych gier...

Przykro nam! Ta gra działa tylko na komputerze.

Dodaj do swoich ulubionych

Ta gra została dodana do twoich ulubionych.

Chyba coś jest nie tak.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ta gra jest obecnie zablokowana z powodu nowych przepisów dotyczących prywatności, a witryna www.gry.pl jej obecnie nie kontroluje. Aby kontynuować grę, należy kliknąć przycisk „Akceptuj" na poniższym banerze. Gra rozpocznie się już za kilka sekund! Ten proces trwa dłużej niż zwykle. Czy chcesz jeszcze chwilę zaczekać czy ponownie załadować grę?

# data[].attributes.headline
Coś do wspólnej zabawy oraz zadbania o relacje w rodzinie

# data[].attributes.subject
Coś do wspólnej zabawy oraz zadbania o relacje w rodzinie

# data[].attributes.body
Znajdźcie chwile dla siebie nawzajem...

# data[].attributes.body
Udostępnione dzięki uprzejmości Aleksandry Rozińskiej, wypatrzone przez niezawodną Hanię Gawrońską.

# data[].attributes.headline
Każdy z nas jest niedoskonały - bądźmy wobec siebie cierpliwi... 

# data[].attributes.subject
Każdy z nas jest niedoskonały - bądźmy wobec siebie cierpliwi... 

# data[].attributes.body
Dopasuj symbol emocji do przedstawionej sytuacji. Prosta gra rozwijająca świadomość emocjonalną i umiejętność empatii. Do odtwarzania na pełnym ekranie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ewa idzie na spacer z tatą.Po drodze mijają budkę z lodami. Ewa bardzo chce zjeść lody. Tata nie zgadza się. Co czuje Ewa?

opracowanie: Małgorzata Grzegorek

Michał jest w klasie.Czeka na początek lekcji.Kolega zabiera mu zeszyt i ucieka.Michał nie może go dogonić.Co czuje Michał?

Kasia lubi tańczyć.W szkole będzie bal karnawałowy.Kasia chce przebrać się za ducha.Dziadek uszył jej kostium.Co czuje Kasia?

W niedzielę Janek chciał odwiedzić babcię.Obudził się rano.Poczuł, że boli go gardło i głowa.Nie mógł jechać do babci.Co czuje Janek?

Lena lubi budować z klocków lego.Marzy o nowym zestawie klocków.Dzisiaj jedzie z siostrą na zakupy.Siostra kupi jej nowy zestaw klocków.Co czuje Lena?

Emilia ma bałagan w swoim pokoju.Tata prosi ją, żeby posprzątała.Emilia nie chce sprzątać.Rzuca przedmiotami po pokoju.Co czuje tata?

Wojtek ma psa Puszka.Lubi się z nim bawić.Puszka boli łapa.Nie może chodzić.Co czuje Wojtek?

Zosia narysowała piękny rysunek.Wysłała go na konkurs plastyczny.Zdobyła pierwsze miejsce.W nagrodę dostała dyplom i zestaw farb.Co czuje Zosia?

# data[].attributes.attachment_link.title
Co czuje... wersja2 by Małgorzata Grzegorek on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Ewa idzie na spacer z tatą.Po drodze mijają budkę z lodami. Ewa bardzo chce zjeść lody. Tata nie zgadza się. Co czuje Ewa? opracowanie: Małgorzata Grzegorek Michał jest w klasie.Czeka na początek lekcji.Kolega zabiera mu zeszyt i ucieka.Michał nie może go dogonić.Co czuje Michał?

# data[].attributes.attachment_link.title
instrumenty muzyczne - ćwiczenia słuchowe

# data[].attributes.attachment_link.description
Odsłuchaj dźwięk i połącz z odpowiednimi instrumentem.

# data[].attributes.body
Warto marzyć, bo to oznacza, że oczekuje się od życia czegoś dobrego i stara się do tego dążyć. Życie bez marzeń jest smutne...

# data[].attributes.body
Temperament dziedziczymy po przodkach, już u niemowląt możemy dostrzec jego przejawy.W dużym stopniu decyduje o naszym funkcjonowaniu w rodzinie i społeczeństwie - od niego zależy szybkość naszej reakcji w konkretnych sytuacjach, tempo wykonywania konkretnych czynności, umiejętność (bądź jej brak) łatwego wchodzenia w relacje z innymi osobami.

# data[].attributes.body
To jak myślisz i mówisz ma znaczenie i odzwierciedla się w twoim samopoczuciu.

# data[].attributes.body
z uwagi na zbliżające się święta, aby wykonać wiatrak dwukolorowy, przyklej 2 kartki do siebie białą i czerwoną, następnie postępuj zgodnie z instrukcją.

# data[].attributes.body
PROSZENIE O POMOC

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 1

# data[].attributes.body
Przygotowałam graficzna procedurę dotyczącą proszenia o pomoc. Można ją pobrać, wydrukować i powiesić na lodówce jako przypominajkę :)

# data[].attributes.body
PLANOWANIE WŁASNEJ PRACY

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 2

# data[].attributes.body
JAK RADZIĆ SOBIE Z NUDĄ

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 3

# data[].attributes.body
Sporo o nudzie jest w sąsiedniej zakładce dotyczącej organizacji czasu. Znajdziecie tam również pomocną bazę symboli.

# data[].attributes.body
DOWIADYWANIE SIĘ CZEGOŚ O INNYCH

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 4

# data[].attributes.headline
TUS odc.4 - procedura dowiadywania się czegoś o innych

# data[].attributes.subject
TUS odc.4 - procedura dowiadywania się czegoś o innych

# data[].attributes.body
RADZENIE SOBIE Z NAPIĘCIEM

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 5

# data[].attributes.body
Na schemacie można zaznaczyć miejsca, w których odczuwamy napięcie

# data[].attributes.body
KOMPLEMENTY

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 6

# data[].attributes.body
RADZENIE SOBIE ZE ZŁOŚCIĄ

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 7

# data[].attributes.headline
TUS odc.7 - technika oddechowa 4-7-8 - schemat

# data[].attributes.subject
TUS odc.7 - technika oddechowa 4-7-8 - schemat

# data[].attributes.body
POMAGANIE INNYM

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 8

# data[].attributes.body
RADZENIE SOBIE Z NIEPOWODZENIAMI

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 9

# data[].attributes.body
NIESŁUSZNE OSKARŻENIA

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening Umiejętności Społecznych - odc. 10

# data[].attributes.body
Każdy z nas rodzi się z określonym temperamentem ( przeważnie posiadamy mieszankę dwóch) .Nie zmienia się on w trakcie życia, ale  warto być świadomym swoich cech i czerpać z ich potencjału. Znajomość temperamentu ( dziecka, rodzica rodzeństwa czy przyjaciela) to cenna wskazówka tłumacząca charakter danej osoby, jej zachowań i reakcji, określająca rodzaj środowiska i aktywności w którym osoba czuje się najlepiej) Pamiętacie ,że temperament predysponuje nas do określonych zainteresowań i obszarów zawodowych?

Strona gdzie można zrobić test online na temperament

http://logos.warszawa.pl/test/

Zachęcam do przeczytania artykułu w którym znajdziesz opis temperamentu z przykładami pasujących zawodów.

https://www.aplikuj.pl/porady-dla-pracownikow/1640/typy-osobowosci-jaki-maja-wplyw-na-predyspozycje-zawodowe

# data[].attributes.attachment_link.title
4 typy CHARAKTERU Poznaj swój TEMPERAMENT

# data[].attributes.headline
Jeden za wszystkich i wszyscy za jednego :)

# data[].attributes.subject
Jeden za wszystkich i wszyscy za jednego :)

# data[].attributes.body
Jeszcze jedna gra planszowa, tym razem wymagająca współpracy...

# data[].attributes.body
wydrukujcie planszę i do dzieła!
Zadania można modyfikować w zależności od możliwości graczy. Można się też pokusić i stworzyć własną grę.

# data[].attributes.body
jest to zabawa przeznaczona dla grup, myślę jednak, że można dostosować ją do warunków domowych i przećwiczyć z dzieckiem.

# data[].attributes.attachment_link.title
Uważność i spokój żabki -  CD ćwiczenie "Mała żabka"

# data[].attributes.body
Możesz buszować i zostawiać pod postami swój ślad w postaci komentarza, możesz pisać o tym, czego Ci brakuje i co chciałbyś w naszej Strefie Rozwoju znaleźć.

# data[].attributes.body
Dzięki uprzejmości wydawnictwa Heim i czujności naszej logopedki Hani Gawrońskiej, zamieszczam karty pracy wspomagające rozwój emocjonalny.

# data[].attributes.headline
CZASEM SŁOŃCE, CZASEM DESZCZ cd.: Dołączam symbole PCS z uczuciami pomocne w rozmawianiu o emocjach...  

# data[].attributes.subject
CZASEM SŁOŃCE, CZASEM DESZCZ cd.: Dołączam symbole PCS z uczuciami pomocne w rozmawianiu o emocjach...  

# data[].attributes.body
To bardzo ważne, żeby rozmawiać z bliskimi o swoich uczuciach, choć czasem bywa trudno. Niewyrażone emocje kumulują się w nas i z biegiem czasu coraz bardziej grożą wybuchem - tak jak para podczas gotowania pod pokrywką zbiera się, aż potrawa zaczyna kipieć. Nie dopuśćmy do tego, by nasze przemilczane emocje wylały się z nas w najmniej dogodnym momencie - rozmawiajmy, by pozbywać się ciśnienia po trochu a nie w nagłym wybuchu...

# data[].attributes.body
Szalejcie, eksperymentujcie i koniecznie zostańcie w domu :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Music is for everyone. Play with simple experiments that let anyone, of any age, explore how music works.

# data[].attributes.body
Zapraszam do umieszczania w komentarzach Waszych przykładów, jak radzicie sobie z nudą :)

# data[].attributes.body
Specjalna zakładka od p. Hani Gawrońskiej - zabawy rytmiczne.

# data[].attributes.body
kolejna propozycja od naszej logopedki Hani Gawrońskiej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
System nerwowy dzieci dopiero się rozwija. Jest im znacznie trudniej radzić sobie z trudnymi emocjami niż dorosłym.

Niektórym dzieciom przychodzi to szczególnie trudno. Niestety z tego nie zawsze się wyrasta. Jeśli dziecko będzie narażone na zbyt wiele bodźców, z którym emocjonalnie sobie nie poradzi, nigdy nie nauczy się panowania nad złością i frustracją, a to bardzo utrudni mu życie.

Musi nastąpić równowaga.

Nerwowy wybuch raz na jakiś czas jest rzeczą najzupełniej normalną, jednak jeśli pojawiają się zbyt często, a otoczenie nie reaguje na nie odpowiednio, system nerwowy nie dojrzewa i nie stabilizuje się.

Dlatego zamiast krzyczeć, stawiać do kąta czy karać, warto nauczyć dziecko się wyciszać.

I najlepiej zrobić to poprzez ciekawą zabawę, która nie tylko sprawi mu przyjemność, ale uruchomi mechanizmy autokontroli.
Psycholog kliniczny Raquel Aldana zebrała zestaw zabaw, które pozwalają dziecku zająć uwagę i okiełznać emocje w trudnych momentach.
Oto one:

1. Brak dźwięku!

Weź dzwoneczek i trzymaj go w dłoniach by nie zadzwonił. Przekaż dziecku, niech spróbuje także trzymać go tak by nie wydał żadnego dźwięku. Potem niech zadzwoni dzwoneczkiem i słucha jak dźwięk powoli się wycisza.

Jeśli masz więcej dzieci przekazujcie sobie dzwonek tak, by nie zmącić ciszy.

2. Jestem balonem

Razem z dzieckiem napompuj kilka balonów, a następnie powoli wypuszczaj powietrze z każdego z nich.

Następnie poproś dziecko, aby stało się balonem: pozwól mu nabrać jak najwięcej powietrza przez nos do płuc, a następnie niech wypuszcza je jak najwolniej, jak wcześniej z balonów.

Zapytaj dziecko czy przypomina sobie sytuacje, gdy czuje się jak balon. Gdy wypełniają je emocje, złość, gniew, nienawiść. Powiedz, że może wtedy wypuścić te uczucia jak powietrze.

3. Rozluźnij zwierzątko

Daj swojemu dziecku puszystą, miękką, małą pluszową zabawkę, która zmieści mu się w rączkach. Następnie powiedz mu: „Oto mała (np. myszka) zamknięta w twoich rączkach, jest taka czuła i bezbronna. Ona tak bardzo boi się (np. kotka)! Przytul ją, porozmawiaj z nią, uspokój ją.

Pozwól dziecku trzymać zabawkę w dłoniach, głaskać, porozmawiać z nią, powiedzieć jej dobre słowa, uspokoić. Niech wypuści zabawkę, kiedy zwierzątko będzie już spokojne. Ta zabawa uspokoi dziecko, które poczuje się odpowiedzialne za opadające emocje.

4. Cicha woda.

Włącz relaksującą muzykę. Połóż się z dzieckiem na podłodze. Pozwól mu zająć wygodną pozycję. Możecie wymyślać razem historię.

Przy dźwiękach relaksującej muzyki możecie także pobawić się w grę w drzewo. Powiedz dziecku żeby cię naśladowało. Opowiadaj co robisz:

Wyobraź sobie, że jesteś małym nasionkiem, skul się na podłodze do jak najmniejszej postaci, następnie zacznij kiełkować, bardzo powoli wypuszczaj korzenie i łodygę i w końcu gałęzie stając się mocnym, wielkim i potężnym drzewem.

Ta zabawa doskonale wycisza dzieci przed snem i pozwala zasnąć. Powinna stać się codziennym rytuałem w waszym domu.

5. Dmuchanie

Ta prosta, ale bardzo zabawna gra polega na tym, aby nie upuścić kawałka papieru, płatka kwiatu lub piórka na podłogę. W tym przypadku nie można używać rąk i innych przedmiotów. Dozwolone jest tylko dmuchanie na mały kawałek, tak aby stale pozostawał w powietrzu.

Dmuchanie jest bardzo ważną techniką uwalniania napięcia. Dlatego podobnie jak zabawa balonem tak i inne formy zabaw w dmuchanie są w dzieciństwie bardzo ważne. W sezonie dmuchajcie dmuchawce, bawcie się w bańki mydlane, lub zabawę w dmuchanie postawionej w dużej odległości świeczki.

Ustaw dziecko tak daleko, by nie miało szansy zdmuchnąć świeczki, na około 2 metry. Stopniowo przysuwaj je tak, by dotarcie do odległości, która pozwoli zdmuchnąć ogień zajęło około 3-4 minut. Takie ćwiczenie daje bardzo dużo, a najważniejsze, że kończy się sukcesem.

6. Rozpoznawanie przez dotyk

Wybierz 6-7 małych przedmiotów o różnych fakturach: kawałek futra, pędzel, szklaną butelkę, naszyjnik, watę itp. Przykryj rzeczy kocykiem. Niech dziecko włoży rączki pod kocyk i próbuje rozpoznawać przedmioty. Zabawa uczy uważności, ale pamiętaj, faktury muszą być gładkie i miłe. Nie mogą być ostre, nieprzyjemne i stresować dziecka.

7. Historia żółwia

Opowieść o żółwie, opracowana przez Schneidera, świetnie nadaje się do rozwijania umiejętności samokontroli. Opowiada historię małego żółwia, który wpadł w złość i ciągle był zdenerwowany.

Pewnego dnia, gdy czuje się samotny i wściekły, spotyka mądrego żółwia, który daje mu radę, co zrobić by się opanować, kiedy się zdenerwuje: ma schować się do muszli i policzyć starając się nie myśleć o niczym. Może przestać liczyć i wyjść dopiero kiedy się uspokoi. Zależnie od wieku dziecka, może liczyć ile potrafi i zacząć od nowa.

Ta historia jest idealna dla dzieci w wieku od 3 do 7 lat. Aby je zachęcić do ćwiczenia tej umiejętności, możemy przygotować wcześniej i dawać mu naklejkę, czy karteczkę z żółwiem za każdym razem, gdy wykona ćwiczenie w napiętej sytuacji.

8. Zgniatanie kul

Zbieraj gazetki promocyjne, które dostajemy do skrzynek. Podziel jej na kartki, w chwilach napięcia podsuń je dziecku i pozwól mu zgniatać w kule.

Jeśli będzie chciało cię słuchać powiedz mu, że zwija w nich swoją złość i wyrzuca z siebie. To ćwiczenie szybko neutralizuje negatywne emocje, a przy okazji doskonale ćwiczy funkcje motoryczne dziecka.

Żyjemy w czasach szybko stawianych diagnoz i wdrażania leczenia farmakologicznego. Zanim wybierzesz się do specjalisty warto spróbować najpierw nieinwazyjnych metod.
Podziel się nimi z innymi rodzicami. A może znasz i stosujesz już jakieś techniki, które pomagają twojemu dziecko kontrolować swoje emocje? Opowiedz nam o tym w komentarzu!

# data[].attributes.attachment_link.title
8 genialnych zabaw, które pozwolą ci wychować silne emocjonalnie dziecko.

# data[].attributes.attachment_link.description
System nerwowy dzieci dopiero się rozwija. Jest im znacznie trudniej radzić sobie z trudnymi emocjami niż dorosłym. Niektórym dzieciom przychodzi to szczególnie trudno. Niestety z tego nie zawsze się wyrasta. Jeśli dziecko będzie narażone na zbyt wiele bodźców, z którym emocjonalnie sobie nie poradzi, nigdy nie nauczy się panowania nad złością i frustracją, a to ...

# data[].attributes.body
Przymusowe siedzenie w domu sprzyja czasem nerwowej atmosferze w rodzinie. Kiedy nie można wyjść i zmienić otoczenia łatwo o konflikty. Przesyłam więc coś na poprawę humoru. Troszczmy się o siebie nawzajem i miejmy dla siebie cierpliwość w tych trudnych dniach.

# data[].attributes.headline
Jeszcze coś do wspólnego poczytania i przemyślenia :)

# data[].attributes.subject
Jeszcze coś do wspólnego poczytania i przemyślenia :)

# data[].attributes.headline
Zapraszam też do sprawdzenia, czy dobrze zapamiętaliście, to co najważniejsze w opowiadaniu...

# data[].attributes.subject
Zapraszam też do sprawdzenia, czy dobrze zapamiętaliście, to co najważniejsze w opowiadaniu...

# data[].attributes.body
Kiedy z jakichś powodów spędzamy dużo czasu w domu, wytrąca nas to z codziennego rytmu dnia. Łatwo wtedy się zagubić, a czas przecieka nam między palcami na „nic nierobieniu”. Dobrze jest zaplanować i zorganizować sobie dzień, do czego przydatne mogą być powyższe symbole :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Zbuduj w pokoju bazę (+zdjęcie), Zagraj z kimś w państwa-miasta, Uporządkuj biurko, Znajdź 30 zielonych przedmiotów (zapisz je).

# data[].attributes.headline
Coś na zachętę, byście dalej dzielnie zostawali w domu :D

# data[].attributes.subject
Coś na zachętę, byście dalej dzielnie zostawali w domu :D

# data[].attributes.headline
Kreatywne rysowanie dla całej rodziny :)

# data[].attributes.subject
Kreatywne rysowanie dla całej rodziny :)

# data[].attributes.attachment_link.title
24 ZABAWNYCH I PROSTYCH RYSUNKÓW DLA CAŁEJ RODZINY

# data[].attributes.headline
Bądź wdzięczny za to, co masz, a będziesz mieć tego więcej.Jeśli koncentrujesz się na tym, czego nie masz.Nigdy nie będziesz mieć wystarczająco dużo by czerpać z tego zadowolenie i radość.

# data[].attributes.subject
Bądź wdzięczny za to, co masz, a będziesz mieć tego więcej.Jeśli koncentrujesz się na tym, czego nie masz.Nigdy nie będziesz mieć wystarczająco dużo by czerpać z tego zadowolenie i radość.

# data[].attributes.body
O.Winfrey

Jak ćwiczyć wdzięczność?
1. Prowadź dziennik lub słoik ;) wdzięczności zapisując na kartkach dobre rzeczy.
2. Używaj miłych i pozytywnych słów.
3.Uśmiechaj się jak najczęściej.
4. Fotografuj dobro.

# data[].attributes.headline
Po co są emocje czy da się bez nich żyć? o  czym nas informują ?

# data[].attributes.subject
Po co są emocje czy da się bez nich żyć? o  czym nas informują ?

# data[].attributes.body
Uczucia możemy wyrazić w sposób graficzny na papierze za pomocą farb lub kredek. Ta metoda sprawdza się w każdym wieku :)

# data[].attributes.headline
Propozycje ciekawych filmów do obejrzenia w domowym kinie :)

# data[].attributes.subject
Propozycje ciekawych filmów do obejrzenia w domowym kinie :)

# data[].attributes.headline
Polecam niezwykle ciekawe książki  wydawnictwa finebooks, fragment dostępny w linku:

# data[].attributes.subject
Polecam niezwykle ciekawe książki  wydawnictwa finebooks, fragment dostępny w linku:

# data[].attributes.body
https://issuu.com/finebooks/docs/bajki_ktore_pomagaja_odkrywac_talen

# data[].attributes.body
Inspirujący artykuł o tym, jak dzielić się odpowiedzialnością.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kilka dni temu w moim sklepie pojawiły się kolorowe naklejki z "obowiązkami dla dzieci".
Zarówno słowo „obowiązki", jak i słowo „dzieci" celowo zostały wzięte w cudzysłów. Zaraz wyjaśnię dlaczego.

Gdy mówiłam o tych naklejkach, uświadomiłam sobie, jakim wciąż niepopularnym tematem (a może raczej: rzadkim) jest w polskich domach kwestia obowiązków/zadań/odpowiedzialności. Ta myśl połączyła się z faktem, że bliska mi osoba - wykształcona, pewna siebie i mądra kobieta - nagle zorientowała się, że jej dzieci nie mają w domu... żadnych zadań poza odrabianiem lekcji. I na dodatek ona we wszystkim je wyręcza: w założeniu kurtki, w rozpięciu buta, w odniesieniu piżamy na miejsce, w umyciu kubka.
A jej dzieci nie mają już 3 lat.

Z racji tego, czym się zajmuję, spotykam tysiące kobiet. Większość z nich to matki i żony lub matki i partnerki/konkubiny itp.; osoby mające dzieci i żyjące z nimi i z kimś jeszcze w pewnym układzie, który tutaj będę nazywać systemem. I te kobiety nigdy... nie mają czasu.
Gdy się przyjrzeć, dlaczego nie mają czasu, czarno na białym wychodzi, że są zajęte ogarnianiem swojego życia oraz ogarnianiem życia wszystkich innych osób.
Dlatego myślę sobie, że tak długo, jak długo w Polsce za normalny będzie uznawany model, w którym mama zapiernicza ze wszystkim (opędzając się od dzieci, bo przeszkadzają i plączą się pod nogami), a tata siedzi sobie wygodnie w fotelu (bo jedynym jego zadaniem jest zmienianie kanałów na pilocie), tak długo będę mówić to, co mówię (bo od samego faktu, że chcemy zrobić coś inaczej, nic się nie zmieni!!!).

Dlatego, Drodzy Rodzice, apeluję do Was: weźcie sprawy rodziny w swoje ręce i zmieniajcie krok po kroku sposób, w jaki działacie! Z premedytacją piszę „Drodzy Rodzice" zamiast „Drogie Mamy", bo nie uważam, aby ogarnianie było zajęciem dla Mam. Jednocześnie widzę na co dzień, że mamy z wielką chęcią biorą we władanie ten obszar działania systemu; zagarniają go w 100%, nikomu nie pozwalając nic robić, a potem są zdziwione, że muszą robić wszystko!

Mówiąc o dzieleniu się obowiązkami w systemie zwanym rodziną, tak naprawdę dokonuję bardzo dużego uproszczenia. Tu w zasadzie nie o obowiązki chodzi. Fakt, że w rodzinie każdy ma zadania do zrealizowania, nie jest - i według mnie nie powinien być - kwestią zrobienia tablicy obowiązków i naklejenia na nią (choćby i moich) naklejek oznaczających pranie, ścielenie łóżka i podlewanie kwiatków, a potem dodania chmurek, gwiazdek czy cholera wie, czego jeszcze.

Realizowanie zadań w rodzinie nie polega na tym, że rodzina ma szefa (najczęściej ta rola przypada mamie), który rysuje plan i deleguje obowiązki, aby reszta mogła je pokornie wykonywać, i który przykleja buźkę, gdy ktoś z rodziny nakarmi psa, lub chmurę burzową, gdy nie umyje wanny.

Takie „wzmacnianie" dzieci i innych członków rodziny tak naprawdę niczego nie zmienia w Waszym układzie - wciąż to Ty jesteś odpowiedzialna za podział zadań i wciąż to Ty jesteś szefem, który pilnuje, nagradza i karze!

A co zrobią Twoje dzieci, gdy Ciebie zabraknie, gdy wyjedziesz na tydzień?
Powiem Ci, bo jako postronny obserwator widziałam to całkiem niedawno w zaprzyjaźnionej rodzinie: poczują, że szef ma wolne, i zrobią w domu bajzel na kółkach! Nikt im niczego nie nakazuje, nikt im nie rozkazuje, nie nakleja, nie wymaga, więc czują się jak na wakacjach! Nie mają żadnej odpowiedzialności, skoro nikt ich z tej odpowiedzialności nie rozlicza!!!

I właśnie o tę odpowiedzialność w rodzinie wszystko się rozbija! I o świadomość, że akcja wywołuje reakcję. I o pamięć o tym, że każde działanie ma konsekwencje.

Postaram się to opisać na przykładzie.

Moje dzieci nie mają listy obowiązków. Nie istnieją tablica obowiązków Jasia ani tablica obowiązków Frania. Ale oczywiście są zadania, które chłopcy regularnie wykonują, tak jak ja regularnie wykonuję w domu pewne zadania. Robię to nie dlatego, że na ścianie wisi lista moich obowiązków, tylko dlatego, że to mój/nasz dom i chcę te zadania wykonać (choć zdarza się, że czasami mi się nie chce).

Każdy z chłopaków ma natomiast checklistę, czyli listę zadań, które wykonuje po powrocie ze szkoły. Dlaczego powstały te checklisty i jakie zadania się na nich znajdują?

Powodów było kilka.
Po pierwsze chciałam, aby moje dzieci po powrocie ze szkoły myły ręce. Nie jestem gigantyczną strażniczką higieny, ale mycie rąk to dla mnie absolutne minimum.
Po drugie Jaś, ze względu na swoją chorobę, ma 3 razy więcej zadań na głowie, niż mają jego rówieśnicy (pamiętać o telefonie do szkoły, czymś słodkim, kanapkach, rzeczach cukrzycowych itp., mierzyć regularnie cukier, pamiętać o regularnym jedzeniu, pamiętać o insulinie), a ma dopiero 10 lat i zwyczajnie zdarza mu się zapomnieć. Lista mu o tym przypomina. Jest takie powiedzenie: „Czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał". Dobre nawyki żywieniowe i generalnie nawyk dbania o zdrowie są KLUCZOWE w cukrzycy, więc jeśli teraz Jaś sobie ich nie wyrobi, to w przyszłości będzie mu tylko trudniej!
Po trzecie znam siebie i wiem, że szlag mnie trafia, gdy powtarzam coś po raz trzeci, i że za czwartym razem zaczynam krzyczeć. Znacie mnie i wiecie, jak mogę krzyczeć. Lista minimalizuje to moje niezbyt miłe zachowanie.
Ostatnim powodem był fakt, że ja również... zapominałam! No bo, do jasnej cholery, odrobienie lekcji, sprawdzenie, jakie przedmioty chłopcy mają jutro w szkole, co mają przynieść, co odnieść, co zanieść, co wypożyczyć, co założyć, a czego nie, umycie rąk, spakowanie się NIE JEST przecież MOIM obowiązkiem!!! Dlatego JA NIE MUSZĘ o tym pamiętać! Wystarczy lista, którą będą mieli przed oczami.

Oczywiście JA TEJ LISTY NIE ROBIŁAM!!! To bardzo ważne, bo podejrzewam, że masa mam pomyślała: „O, jaki świetny pomysł! Gdy moje dziecko pójdzie do szkoły, to ja mu zrobię taką listę zrobię!". NIE!!! To jest lista dziecka, nie Twoja! To dziecko ma zrobić tę listę, nie Ty!

Chłopcy mają też swoje plany miesiąca. Tak naprawdę plan miesiąca przydaje się głównie Jasiowi, bo Franek jest w pierwszej klasie i wpisuje tylko jakieś wyjścia do teatru i zajęcia pozalekcyjne. Jaś, który chodzi do czwartej klasy, musiał zmierzyć się z nowym systemem uczenia się i odrabiania lekcji.

Nie wiem, jak jest w szkołach Waszych dzieci, ale w szkole Jasia w klasach I-III prace domowe były zadawane na bieżąco, czyli z poniedziałku na wtorek, z wtorku na środę itp., a w weekend w ogóle nie było zadań. Od IV klasy system się zmienia, bo tych samych przedmiotów nie ma codziennie. Czyli np. w poniedziałek jest zadana praca domowa z historii, chociaż kolejna lekcja odbędzie się dopiero w piątek (czy innego dnia; tak naprawdę to ja nie wiem, jakie lekcje ma danego dnia moje dziecko, bo to jego plan lekcji, nie mój). Dodatkowo w grę wchodzi sprawdzanie wiedzy z większych partii materiału, czyli sprawdziany, klasówki (nie mam pojęcia, czym się różni jedno od drugiego) i kartkówki (to akurat wiem - są niezapowiedziane), a przesunięcie w czasie jest większe (bo coś się wydarzy dopiero za 2 tygodnie itp.).

Co z tym zrobiłam?

Na początku roku szkolnego usiadłam z Jasiem, wyciągnęłam kalendarz i pokazałam mu, w jaki sposób można to sobie zaplanować i rozłożyć. Od babci (a nie od mamy, ha, ha) Jaś dostał kalendarz książkowy, ale w jego wypadku okazał się nieprzydatny (Jaś musi z lotu ptaka widzieć tygodnie i cały miesiąc). Nasz kalendarz miesięczny sprawdza się tutaj idealnie.

Pokazałam Jasiowi, że może stosować system kolorów: jednym kolorem może oznaczać wyjścia (kino, teatr, wycieczkę), innym - sprawdziany, jeszcze innym - zadania domowe. Pokazałam też, jak zaznaczać upływ czasu (Jaś wie, że jest piątek, ale czasem niekoniecznie umie powiedzieć, który to piątek w miesiącu - stąd zaznaczanie minionych dni). Swoją drogą między innymi dlatego nasz kalendarz miesięczny nie ma wpisanych dat; wprowadzanie dat to idealny sposób na uczenie dzieci upływu czasu! Ale - i to chciałabym podkreślić - NIE wypełniam za moje dzieci tych kalendarzy! Nigdy!!! Czasem zapytam chłopców, czy uzupełnili kalendarz, czasem im przypomnę, czasem faktycznie zainicjuję jego uzupełnianie, ale nigdy nie robię tego za nich! Bo to nie mój kalendarz, nie moje zadania, nie moje lekcje.

I tak na marginesie: jestem przerażona kierunkiem, w jakim zmierza świat, gdy widzę, jak mocno rodzice angażują się w robienie wszystkiego ZA dzieci. Tworzą grupy na What's upie, żeby wymieniać się informacjami o pracach domowych dzieci, tematach kartkówek, sprawdzianów itp. Jestem mocno zdziwiona, gdy podczas wywiadówki jakiś rodzic pyta mnie, co dostał Jasiu, czy bardzo marudził w domu i czy dla niego sprawdzian z czegoś tam był równie trudny jak dla ich Krystynki, bo Krystynka dostała coś tam. Prawda jest taka, że ja nie mam pojęcia, że był jakiś sprawdzian, bo TO NIE BYŁ MÓJ SPRAWDZIAN!!! I zanim usłyszę zarzuty, że nie interesuję się swoimi dziećmi, jestem wyrodną matką itp., chcę napisać, że bardzo mnie interesuje życie moich chłopców. Z wielką chęcią wysłuchuję wszystkiego, co mają mi do powiedzenia w zakresie budowy czegoś tam i stylu życia kogoś tam miliony lat temu, jeśli akurat to ich fascynuje i chcą o tym pogadać.

Sama inicjuję rozmowy podczas popołudniowej gry w karty, gry planszowej albo w trakcie czytania książek. Często ich pytam, ale nie o to, co było w szkole albo co mają zadane, tylko o to, czego się dowiedzieli nowego, o czym ja mogę nie wiedzieć, i słucham z autentycznym zaciekawieniem. Ale nie ma to nic wspólnego z ocenami, sprawdzianami, kartkówkami itp.!!! I prawda jest taka, że moi synowie nie ekscytują się ocenami. Ani tymi dobrymi, ani tymi złymi. Natomiast ciekawi ich wiedza, ciekawi ich poznawanie świata. Oceny są tylko dodatkiem - i to takim z konieczności, no bo w szkole każą.

Ostatnio po tej cholernej wywiadówce, o której pisałam wcześniej, poczułam nawet lekkie ukłucie w sercu: „Boszsz, boszsz, wszyscy rodzice tak przeżywają te wywiadówki, a ja nawet nie wiem, o co chodzi! Może trzeba coś z tym zrobić?". Zapytałam więc chłopców, jak postrzegają nasze zaangażowanie w życie szkoły i ich lekcje oraz czego chcieliby więcej, a czego mniej; jak postrzegają szkołę, do czego są lekcje, co jest w szkole ważne, gdzie rodzice powinni się udzielać, a gdzie nie. Rozmawialiśmy o samodzielności i o tym, jakie są nasze zadania i kiedy mogą liczyć na naszą pomoc.

Chcę położyć nacisk na słowo „ROZMAWIAMY", bo wydaje mi się, że w tym tkwi sedno sprawy.

Dzisiaj ludzie coraz mniej rozmawiają. Dzieci z dziećmi, dzieci z dorosłymi, dorośli z dziećmi, dorośli z dorosłymi. Coraz mniej się znamy, coraz mniej się rozumiemy i coraz bardziej wydaje się nam, że wystarczy wydać rozkaz, przykleić naklejkę i wymagać, aby wszystko śmigało. A ponieważ w rezultacie nic nie śmiga (bo nie ma prawa), rodzą się w nas frustracja i przekonanie, że już do końca życia musimy wydawać te polecenia i krzyczeć, bo tylko w ten sposób zyskujemy jakąkolwiek szansę, żeby pojawiły się efekty. A to tak nie działa.

A na koniec jeszcze o naklejkach, bo w sumie chciałam napisać o nich artykuł.
Naklejki nie są po to, aby je nakleić i wymagać. Naklejki są tylko narzędziem; nie zastąpią relacji, rozmowy, miłości, zaufania i odpowiedzialności, którymi obdarzamy nasze dzieci.
Pokazujmy naszym dzieciom, że życie nie składa się tylko z pracy i ze snu (czy też ze szkoły i snu), lecz jest czymś, co lubimy, czego nie możemy się doczekać i z czego czerpiemy pełnymi garściami.

Naklejki i wszelkie kolorowe pomoce mają sprawiać, że planowanie, ustalanie, zapisywanie itp. staną się dla dzieci nie obowiązkami, lecz zabawą, czasem spędzonym z rodzicami, którzy również planują swoje zadania, obowiązki i przyjemności i którzy pokazują dzieciom, że to jest fajne, że dzięki temu wyraźnie widać, kiedy mamy czas na kino, na wspólną zabawę, na wyjście, na lody i cokolwiek tam jeszcze.

A przynajmniej ja tak na to patrzę.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dzieci, zadania, obowiązki i konsekwencje | Pani Swojego Czasu

# data[].attributes.attachment_link.description
Kilka dni temu w moim sklepie pojawiły się kolorowe naklejki z "obowiązkami dla dzieci". Zarówno słowo „obowiązki", jak i słowo „dzieci" celowo zostały wzięte w cudzysłów. Zaraz wyjaśnię dlaczego. Gdy mówiłam o tych naklejkach, uświadomiłam sobie, jakim wciąż niepopularnym tematem (a może raczej: rzadkim) jest w polskich domach kwestia obowiązków/zadań/odpowiedzialności.