# data[].attributes.headline
เรื่อง นิทานเวตาล(เรื่องที่๑๐)

# data[].attributes.subject
เรื่อง นิทานเวตาล(เรื่องที่๑๐)

# data[].attributes.body
นส.เปรมมิกา ประดิษฐ์สุข เลขที่๑๕

# data[].attributes.attachment_caption
ตัวละครเด่นหรือตัวละครในเรื่อง

# data[].attributes.body
๑.ท้าวมหาพล

๒.พระมเหสี

๓.พระธิดา เเห่งกรุงธรรมปุระ

๔.ท้าวจันทรเสน

๕.พระโอรส

# data[].attributes.attachment_caption
จุดมุ่งหมายในการแต่ง

# data[].attributes.headline
จุดมุ่งหมายในการแต่ง

# data[].attributes.subject
จุดมุ่งหมายในการแต่ง

# data[].attributes.body
เพื่อเล่านิทาน

# data[].attributes.attachment_caption
ลักษณะคำประพันธ์ มีดังนี้

# data[].attributes.headline
ลักษณะคำประพันธ์

# data[].attributes.subject
ลักษณะคำประพันธ์

# data[].attributes.body
ลักษณะคำประพันธ์ นิทานเวตาล แต่งเป็นร้อยแก้ว โดยนำทำนองเขียนร้อยแก้วของฝรั่งมาปรับเข้ากับสำนวนไทยได้อย่างกลมกลืน และไม่ทำให้เสียอรรถรส แต่กลับทำให้ภาษาไทยมีชีวิตชีวา จึงได้รับยกย่องเป็นสำนวนร้อยแก้วที่ใหม่ที่สุดในยุคนั้น เรียกว่า “สำนวน น.ม.ส.”

# data[].attributes.body
พระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ
(นามแฝง "น.ม.ส." หรือพระองค์เจ้า"รัชนีแจ่มจรัส")