# data[].attributes.body
Ik raad dit boek zeker aan! Het is een heel mooi en ook wel zielig boek, omdat het niet goed afloopt. Het boek is ook heel informatief. Je leert veel over hoe het is om kanker te hebben. Ik vond het heel interresant om deze reis te maken. Het boek is in de ik vorm geschreven, dus je maakt echt extra mee hoe Hazel Grace zich voelt. De belangrijkste les die je van dit boek leert, is dat de wereld niet perfect kan zijn. Hiermee bedoel ik dat je niet zelf bepaalt hoe je leven loopt, maar het lot bepaalt voor jou. Ik ben heel blij met het eindresultaat van deze reisblog. Ik heb er ook veel tiid in gestoken.

Dit was het einde van mijn reisblog. Ik hoop dat jij, de lezer, net zo veel hebt genoten als dat ik heb gedaan met het maken ervan.

Zoë Cyrus

# data[].attributes.body
Het verhaal gaat over een 16- jarig meisje dat op haar 13e kanker krijgt. Ze heet Hazel Grace en ze heeft schildklierkanker dat is uitgezaaid naar haar longen. Ze moet altijd een draagbare zuurstoftank bij zich hebben, om adem te kunnen halen. Haar ouders hebben besloten dat ze depressief is en daarom moet ze naar een praatgroep die “Het hart van Jezus” heet. Daar ontmoet ze Augustus Waters. Hij is daar voor zijn vriend Isaac. Augustus heeft zelf botkanker gehad en daarom heeft hij nog maar één been. Augustus heeft een grote verrassing voor Hazel. Hij wil met haar naar Amsterdam omdat zij dat altijd al wilde. Het zou alleen waarschijnlijk niet doorgaan omdat ze vlak voor de reis naar de intensive care moet, omdat haar longen zich vullen met vocht. Augustus en Hazel vinden elkaar langzaam maar zeker leuker en leuker…

“ Eindelijk taxieden we naar de startbaan en de piloot riep om: ‘Cabinecrew, ready for take-off’, waarna twee gigantische straalmotoren brullend tot leven kwamen en we snelheid begonnen te maken. ‘Zo voelde het nou om bij jou in de auto te zitten’, zei ik en hij glimlachte, maar hield zijn kaken strak op elkaar geklemd.”

# data[].attributes.body
Augustus Waters: jongen die botkanker heeft gehad, Hazels (latere) vriendje

Isaac: Augustus en Hazels blinde vriend (door een tumor in zijn ogen)

Mrs. Lancaster: Hazels moeder

Mr. Lancaster: Hazels vader

Patrick: leider van de praatgroep

Peter van Houten: schrijver van het boek "Een vorstelijke beproeving". Hazel en Augustus bezoeken hem in Amsterdam

Mrs. Waters: Augustus' moeder

Mr. Waters: Augustus' vader

Monica: Isaacs ex-vriendin

Hazel Grace

Mijn favoriete personen zijn Hazel en Augustus, omdat ik ze gewoon heel leuk samen vind. Ze begrijpen elkaar en helpen elkaar.

# data[].attributes.body
Augustus heeft mij gevraagd om met hem naar Amsterdam te gaan. Ik zei natuurlijk ja, want ik wil al heel lang naar Amsterdam.

Alleen de avond voor vertrek had ik een grote tegenvaller. Er kwam heel veel vocht in mijn longen en ik moest met spoed naar het ziekenhuis. Ik was helemaal verdrietig, want nu mocht ik natuurlijk niet meer naar Amsterdam. Maar toen kwam de doker met verrassend nieuws: ik mocht ondanks alles wel naar Amsterdam. De dokter vond dat ik het uiterste uit mijn leven moest gaan halen.

Augustus is heel zenuwachtig en ik vraag aan hem of hij nog nooit heeft gevlogen. Hij schudt met zijn hoofd. Ik word wakker van het landingsgestel dat uitklapt. Ik realiseer me dat we gaan landen! Ik ben helemaal onder de indruk van de mooie grote huizen. De volgende dag ga ik met Augustus naar een chique restaurant. De dag daarna ga ik met Augustus naar de schrijver van mijn lievelings boek "een vorstelijke beproeving", Peter van Houten. We komen aan in zijn straat. Eenmaal binnen zie ik meteen een gigantische houten eiken tafel. We lopen naar een griezelige woonkamer. Het lijkt wel een museum alleen dan zonder kunst. En dan zie ik meneer van Houten, een oude man.

"Hebben jullie trek in ontbijt?' zei Lindewij.
Ik wilde zeggen dat we al hadden ontbeten, maar Peter was me voor.
'Het is veel te vroeg voor ontbijt, Lindewij'
Nou, zij komen uit Amerika, Peter, dus voor hun lichaam voelt het alsof het al middag is."

# data[].attributes.body
We vervolgen de reis naar het huis van Augustus.
Hij woont in een nieuw-bouwwijk, die omgeven is met een hoge gestuukte muur.
Het huis is het eerste huis aan de linkerkant. Het is een huis van twee verdiepingen. We komen aan in de hal. Daar hangt een houten bordje met uitgesneden letters met de tekst 'zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens'. Ik kijk goed rond en zie nog veel meer van die spreuken. Augustus ziet dat ik de bordjes aandachtig aan het lezen ben en begint te vertellen dat zijn ouders dat 'aanmoedigend' vinden.
Zijn ouders staan in de keuken en ik begroet ze. Augustus wil de kelder laten zien. Ik loop achter hem aan de trap af. We komen in een enorme slaapkamer in de kelder.
Er is een plank opgehangen met allemaal basketbal spullen.  Augustus loopt naar de tv. Daar ligt een enorme voorraad dvd's en videospelletjes opgestapeld.

"Heb je nog broertjes of zusjes?' vraag ik.
'Huh?' vroeg hij enigszins verstrooid.
'Je had het over spelende kinderen."

# data[].attributes.body
Mijn reis in het boek begint in de praatgroep  'het hart van Jezus'. De praatgroep zit in de kelder van een Anglicaanse kerk met stenen muren. De kerk is gebouwd in de vorm van een kruis. Iedereen zit in een kring. In het midden van de ruimte is een groot kleed met Jezus erop afgebeeld. Hier heb ik Augustus voor het eerst ontmoet. Iedereen die hier is, heeft wel een verhaal.

"Augustus, misschien zou jij je angsten met de groep willen delen?
'Mijn angsten?'
'Ja.'
'Mijn angst is dat ik vergeten word,' zei hij zonder enige aarzeling."

# data[].attributes.body
Het boek dat ik heb uitgekozen voor mijn reisblog heet: "Een weeffout in onze sterren".

Het is geschreven door John Green en voor het eerst uitgegeven in januari 2012. Later in het jaar kwam het boek  uit in Nederland. Het boek is vertaald door Nan Lenders.

Ik denk dat het boek heel mooi en emotionaal gaat worden. Toen ik in groep 8 zat, heb ik een boekbespreking gehouden over het boek "8e groepers huilen niet" en dat boek ging ook over een meisje dat kanker had. En ik vond dat een heel mooi boek.