# data[].attributes.headline
พระราชบัญญัติจัดตั้ง

# data[].attributes.body
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542. (2542, ตุลาคม 5).
ราชกิจจานุเบกษา, 116(94ก), 1-40.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่2) พ.ศ.2545. (2545, มีนาคม 31).
ราชกิจจานุเบกษา, 119(29ก), 1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่3) พ.ศ.2548. (2548, กุมภาพันธ์ 😎.
ราชกิจจานุเบกษา, 122(14ก), 26-29.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่4) พ.ศ.2550. (2550, สิงหาคม  24).
ราชกิจจานุเบกษา, 124(46ก), 11-13.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่5) พ.ศ.2551. (2551, กุมภาพันธ์ 27).
ราชกิจจานุเบกษา, 125(39ก), 1-3.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่6) พ.ศ.2554. (2554, เมษายน 27).
ราชกิจจานุเบกษา, 128(29ก), 1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่7) พ.ศ.2557. (2557, ธันวาคม 4).
ราชกิจจานุเบกษา, 131(79ก), 4-10.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่8) พ.ศ.2559. (2559, เมษายน 26).
ราชกิจจานุเบกษา, 133(36ก), 1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่9) พ.ศ.2560. (2560, กันยายน 26).
ราชกิจจานุเบกษา, 134(98ก), 5-22.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่10) พ.ศ.2561. (2561, พฤศจิกายน 21).
ราชกิจจานุเบกษา, 135(97ก), 6-16.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่11) พ.ศ.2561. (2561, ธันวาคม 28).
ราชกิจจานุเบกษา, 135(112ก), 8-10.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่12) พ.ศ.2562. (2562, เมษายน 30).
ราชกิจจานุเบกษา, 136(56ก), 247-252.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่13) พ.ศ.2564. (2564, กุมภาพันธ์ 10).
ราชกิจจานุเบกษา, 138(11ก), 10-12.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่14) พ.ศ.2564. (2564, พฤษภาคม 26).
ราชกิจจานุเบกษา, 138(35ก), 4-6

# data[].attributes.attachment_link.title
ประกาศนียบัตรวิชากฎหมายพื้นฐานสำหรับข้าราชการ-ศิรินภา เสร็จสิ้น

# data[].attributes.body
เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2565 ได้เข้าร่วมอบรมในหัวข้อเรื่อง "การปฎิบัติงานของเจ้าหน้าที่ของรัฐตามหลักกฎหมายปกครอง"

# data[].attributes.body
เมื่อวันที่ 23 พ.ย. พศ. 2565 ได้เข้าร่วมโครงการโมเดลการจัดการขยะชุมชน ที่บ้านโนนสมบูรณ์ ต.หนองตาดหมู่ที่ 10 อ.เมือง จ.บุรีรัมย์ในกานใช้หลัก 3 R คือ1"Reuse" การใช้ซ้ำ2"Recycle" การกลับมาใช้ใหม่3"Reduce" ลดการใช้

# data[].attributes.body
เพราะว่าสำหรับแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 13 ถือเป็นแผนระดับที่ 2 ซึ่งเป็นกลไกที่สำคัญในการแปลงยุทธศาสตร์ชาติไปสู่การปฏิบัติและกำหนดทิศทางการพัฒนาที่ประเทศควรมุ่งเน้นในระยะ 5 ปีถัดไปคือปี 2566-2570
(กรุงเทพธุรกิจ,2565:ออนไลน์)

เอกสารอ้างอิง/บรรณานุกรม
กรุงเทพธุรกิจ.(2565).แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่13 (2566-2570).สืบค้นวันที่ 9 พฤศจิกายน 2565. จาก https://www.bangkokbiznews.com/business/1002395

# data[].attributes.body
กฎหมายพื้นฐานสำหรับบุคลากรภาครัฐรายวิชา 2553602 : หลักกฎหมายปกครอง [ ประวัติ แนวคิด และลักษณะทั่วไปของฝ่ายปกครองและกฎหมายปกครอง ที่มาของกฎหมายปกครอง การใช้และการตีความกฎหมายปกครอง การจัดระเบียบการบริหารราชการแผ่นดิน ระบบราชการไทยสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์

# data[].attributes.attachment_link.title
ศิรินภา เสร็จสิ้น

# data[].attributes.body
บรรณานุกรม

นันทวัฒน์ บรมานันท์.( 2560 ).กฎหมายปกครอง.(พิมพ์ครั้งที่5).กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์วิญญูชนจำกัด.
มานิตย์ จุมปา.( 2544 ). คำอธิบายกฏหมายปกครองว่าด้วยการจัดระเบียบราชกานบริหาร. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์เเห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2558). การบริหารพัฒนา . อุบลราชธานี : บพิธการพิมพ์
รงค์ บุญสวยขวัญ.(2561).การบริหารจัดการ การเมือง ท้องถิ่นและเมือง:ณัฐการ การพิมพ์.

# data[].attributes.body
บรรณานุกรม

โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2556). หลักรัฐประศาสนศาสตร์. กรุงเทพฯ : จรัลสนิทวงศ์.
นันทวัฒน์ บรมสนันท์.( 2560 ).กฎหมายปกครอง.(พิมพ์ครั้งที่5).กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์วิญญูชนจำกัด.
มานิตย์ จุมปา.( 2544 ). คำอธิบายกฏหมายปกครองว่าด้วยการจัดระเบียบราชกานบริหาร. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์เเห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2558). การบริหารพัฒนา . อุบลราชธานี : บพิธการพิมพ์.
ศิริพร เชาวลิต.(2559).การเมืองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย.(พิมพ์ครั้งที่3).สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

# data[].attributes.headline
คำอธิบายรายวิชา

# data[].attributes.subject
คำอธิบายรายวิชา

# data[].attributes.body
ประวัติ แนวคิด และลักษณะทั่วไปของฝ่ายปกครองและกฎหมายปกครอง ที่มาของกฎหมายปกครอง การใช้และการตีความกฎหมายปกครอง การจัดระเบียบการบริหารราชการแผ่นดิน ระบบราชการไทย ความเกี่ยวพันระหว่างเจ้าหน้าที่ของรัฐตามกฎหมาย การควบคุมฝ่ายปกครอง ศาลปกครอง คดีปกครองและพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองฉบับปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
วิธีการกระจายอำนาจมีกี่วิธี

# data[].attributes.subject
วิธีการกระจายอำนาจมีกี่วิธี

# data[].attributes.body
วิธีการกระจายอำนาจมีด้วยกัน 3 รูปแบบดังนี้

1. การกระจายอำนาจทางการปกครอง คือ การที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจบางส่วนให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทำหน้าที่ในการบริการสาธารณะหรือไปทำภารกิจในพื้นที่เขตปกครองตามที่กฎหมายกำหนด

2. การกระจายอำนาจทางการเมือง เป็นการกระจายอำนาจที่ให้ความอิสระในการตัดสินใจให้ไปอยู่ระดับล่างหรือระดับรอง มีการแทรกแซงอำนาจจากส่วนกลางน้อย

3. การกระจายอำนาจทางเศรษฐกิจ เป็นการที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจบางส่วนให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือองค์กรที่อยู่ในระดับเมืองทำหน้าที่ในการตัดสินใจทางเศรษฐกิจทำกิจกรรมทางเศรษฐกิจได้อย่างอิสระในระดับหนึ่ง(รงค์ บุญสวยขวัญ, 2561 : 73-74)

วิธีการกระจายอำนาจ

สำหรับวิธีการในการกระจายอำนาจปกครองนั้นสามารถทำได้ใน ๒ วิธีการ คือ

(๑) การกระจายอำนาจปกครองทางเขตแดน คือ การกระจายอำนาจปกครองโดยพิจารณาตาม อาณาเขต มีการมอบอำนาจในการปกครองให้แต่ละพื้นที่ตามอาณาเขต แต่ละเขตมีอำนาจปกครอง ตนเองภายในเขตนั้น ๆ จะใช้อำนาจนอกเขตไม่ได้ โดยเขตแต่ละเขตมีอิสระในการปกครองตนเอง ๆ มีเจ้าหน้าที่ของท้องถิ่นในแต่ละเขตแยกต่างหากจากราชการบริหารส่วนกลาง

(๒) การกระจายอำนาจปกครองตามกิจการ คือ การมอบอำนาจหน้าที่ในการจัดทำบริการ สาธารณะบางอย่างให้องค์กรที่จัดตั้งขึ้นเป็นนิติบุคคลเป็นผู้ดำเนินการแทน โดยองค์กรดังกล่าว มีทรัพย์สิน งบประมาณ และเจ้าหน้าที่เป็นของตนเอง เช่น การมอบอำนาจในการจัดทำบริการ สาธารณะในการให้บริการไฟฟ้าแก่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เพื่อให้บริการไฟฟ้าในส่วนภูมิภาคแก่ประชาชน(มานิตย์ จุมปา, 2554 : 7)

การกระจายอำนาจปกครองสามารถจำแนกได้ 2 แบบ คือ การกระจายอำนาจทางพื้นที่และ การกระจายอำนาจทางกิจการ

2.2.1 การกระจายอำนาจทางพื้นที่ หรืออีกนัยหนึ่งที่เรียกกันว่า การกระจาย อำนาจทางเขตแดน มีที่มาจากแนวความคิดทางการเมืองซึ่งเน้นความสำคัญของการเลือกตั้ง โดยเห็นว่าหากเจ้าหน้าที่ที่ทำการบริหารหรือปกครองท้องถิ่นได้รับการแต่งตั้งจากส่วนกลาง ก็จะ เป็นการปกครองแบบรวมอำนาจ (centralisation) มิใช่การกระจายอำนาจ (decentralisation) การเมืองต่างๆ เป็นผู้ปฏิบัติแทนโดยตลอด กิจการที่ฝ่ายบริหารปฏิบัติในฐานะของฝ่ายปกครอง ก็คือ กิจการต่าง ๆ ที่อยู่ในหน้าที่ของกระทรวงทบวงการเมืองต่างๆ เช่น การรักษาความสงบ เรียบร้อยของประชาชน การป้องกันประเทศ การสาธารณสุข การคมนาคม การเกษตร การ อุตสาหกรรม การเศรษฐกิจ เป็นต้น ดังนั้น การกระจายอำนาจทางพื้นที่จึงต้องมีการจัดตั้งองค์กรปกครองทางเขตแดน เช่น องค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น มีการเลือกตั้งผู้บริหาร มีเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นที่เป็นอิสระจากส่วนกลางไม่อยู่ ภายใต้การบังคับบัญชาของส่วนกลาง แต่จะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของส่วนกลาง องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นก็จะจัดทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยตนเองและมีงบประมาณของตนเพื่อใช้ในการจัดทำกิจกรรม เหล่านั้น

2.2.2 การกระจายอำนาจทางกิจการ หรืออีกนัยหนึ่งที่เรียกกันว่า กระจายอำนาจทางบริการ เป็นวิธีการกระจายอำนาจโดยมอบบริการสาธารณะอย่างใดอย่างหนึ่ง ให้องค์การซึ่งมิได้อยู่ในสังกัดของส่วนกลางรับไปจัดทำด้วยเงินทุนและเจ้าหน้าที่ขององค์การนั่นเอง บริการสาธารณะที่แยกมาจัดทำนั้นอาจเป็นบริการสาธารณะทางด้านเศรษฐกิจ สังคม กีฬา หรือ วัฒนธรรม วิธีการกระจายอำนาจทางกิจการนี้ไม่ใช่การกระจายอำนาจปกครอง แต่เป็นการ “มอบ” ให้องค์การของรัฐบาลไปจัดทำบริการสาธารณะโดยแยกออกมาเป็นนิติบุคคลต่างหากจากรัฐ มีทรัพย์สินของตนเองและมีผู้บริหารของตนเอง โดยนิติบุคคลกระจายอำนาจนี้จะต้องอยู่ภายใต้ การกำกับดูแลของรัฐเช่นกัน การ แนวความคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการจัดการปกครองส่วนท้องถิ่นที่กล่าวมา ข้างต้นทั้งหมดนั้น เป็นสิ่งที่นำมาใช้กันในประเทศต่างๆ เพื่อจัดระเบียบราชการบริหารภายใน ประเทศ โดยหากประเทศใดที่สภาพพลเมืองยังไม่มีความรู้ความสามารถในการปกครองตนเองได้ ก็จะใช้หลักการรวมอำนาจปกครอง ในทางตรงข้ามหากประชาชนมีความรู้ความสามารถที่จะ ปกครองตนเองได้ ก็จะใช้หลักการกระจายอำนาจปกครอง(นันทวัฒน์ บรมานันท์, 2560 : 61-62)

วิธีการกระจายอำนาจปกครอง หมายถึง การถ่ายโอนอำนาจให้แก่หน่วยงานที่ทำหน้าที่เฉพาะจากฐานความคิดดังกล่าวแบ่งการกระจายอำนาจได้เป็น 3 ประเภทได้แก่

1. การกระจายอำนาจภายในโครงสร้างทางการเมืองที่เป็นทางการ เช่นรัฐบาลกลางกระจายอำนาจหน้าที่เพิ่มเติมให้กับการปกครองท้องถิ่น เรียกว่าการถ่ายโอนอำนาจ

2. การกระจายอำนาจภายในโครงสร้างทางการบริหารของรัฐบาลหรือกึ่งรัฐเช่นกระทรวงมอบอำนาจให้จังหวัดและอำเภอเรียกว่าการแบ่งอำนาจ

3. การกระจายอำนาจจากสถาบันของรัฐไปยังหน่วยงานนอกภาครัฐเช่นการขายสายการบินแห่งชาติให้กับผู้ถือหุ้นเอกชนเรียกว่าการแปรรูป (เรืองวิทย์เกษสุรรณ.2558: 203)

กล่าวโดยสรุปวิธีการกระจายอำนาจปกครองได้แก่กระจายอำนาจปกครองทางเขตเเดนและการกระจายอำนาจปกครองตามกิจการ

# data[].attributes.headline
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจกับการกระจายอำนาจ

# data[].attributes.subject
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจกับการกระจายอำนาจ

# data[].attributes.body
หลักการแบ่งอำนาจไม่ว่าส่วนกลางจะแบ่งอำนาจหรือมอบอำนาจให้แก่ส่วนภูมิภาคมากน้อยเพียงใด อำนาจที่แท้จริงทั้งหมดยังคงขึ้นอยู่กับส่วนกลาง เพราะการแบ่งอำนาจประชาชนไม่มีโอกาสในการควบคุม กำกับ ตรวจสอบผู้ใช้อำนาจ การควบคุมกำกับและตรวจสอบการใช้อำนาจของระบบบริหารส่วนภูมิภาคเป็นของส่วนกลาง ตรงกันข้ามกับการกระจายอำนาจซึ่งเป็นเรื่องที่ส่วนกลางยินยอมให้ประชาชนในท้องถิ่นมีอำนาจในการปกครองตนเอง ประชาชนมีอำนาจในการกำหนดผู้บริหารของท้องถิ่นโดยตรง โดยผ่านกระบวนการเลือกตั้ง และผู้บริหารท้องถิ่นจะมีหน้าที่ในการนำเสนอปัญหาและความต้องการของประชาชนในท้องถิ่นให้สภาท้องถิ่นเป็นผู้พิจารณาให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชน(ศิริพร เชาวลิต,2559 : 10)
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจปกครองและการกระจายอำนาจปกครอง หมายถึง การกระจายอำนาจภายในรัฐเกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนอำนาจหน้าที่เพื่อให้บริการบางอย่างแก่ประชาชนจากบุคคลหรือหน่วยงานของรัฐบาลกลางไปยังคนอื่นที่ใกล้ชิดกับประชาชนที่รับบริการมากกว่าฐานความคิดของการถ่ายโอนอำนาจมี 2 ด้านได้แก่เขตแดนซึ่งเป็นฐานของการกำหนดอำนาจหน้าที่ในระดับร่างตามลำดับชั้นของเขตแดนและความใกล้ชิดระหว่างผู้ให้บริการกับผู้รับบริการและ 2 หน้าที่เป็นการถ่ายโอนอำนาจ ให้แก่หน่วยงานที่ทำหน้าที่เฉพาะ การแบ่งอำนาจ 1 ระบบตามหน้าที่ระบบนี้ให้ข้าราชการระดับสูงของรัฐที่เป็นตัวแทนในจังหวัดรับผิดชอบการทำหน้าที่เฉพาะรัฐเช่นการศึกษาสุขภาพการพัฒนาอุตสาหกรรมหรือการขยายการเกษตรการประสานงานเกิดขึ้นในระดับรัฐบาลกลางหรือระดับภาคและยังไม่มีตัวแทนทั่วไปของรัฐบาลกลางในระดับอำเภอหรือพื้นที่ ที่รองลงไปจากจังหวัดระบบนี้เน้นการสื่อสารตามแนวตั้งความชำนาญทางเทคนิคการแบ่งอำนาจการตามความชำนาญเฉพาะด้านและการให้บริการรูปแบบเดียวกัน 2  ระบบจังหวัดแบบบูรณาการระบบนี้ให้ตัวแทนของรัฐบาลกลางมีอำนาจมากเช่นผู้ว่าราชการจังหวัดหรือนายอำเภอผู้ว่าราชการจังหวัดรับผิดชอบต่อการปกครองภายในจังหวัดเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการในจังหวัดและหัวหน้าผู้บริหารองค์การปกครองท้องถิ่นการออกแบบดังกล่าวจัดสรรหน้าที่ได้แก่การบริหารในพื้นที่ซึ่งจำกัดความเป็นอิสระของการปกครองส่วนย่อย 3 ระบบจังหวัดที่ไม่ใช่แบบบูรณาการระบบนี้ยึดจังหวัดเป็นเขตแดนแต่ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจน้อยรับผิดชอบการประสานงาน หน่วยงานแต่ไม่ได้เป็นผู้บังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่ระดับสูงในเขตจังหวัดสำหรับองค์การปกครองท้องถิ่นก็เช่นกันผู้ว่าราชการจังหวัดทำหน้าที่ให้คำแนะนำแต่ไม่สามารถสั่งการได้ในระบบนี้พยายามใช้ระบบการจัดการแบบเมตริกซ์ ซึ่งใช้การสื่อสารทั้งแนวตั้งและแนวนอน
(เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ์, 2558 : 205)
การกระจายอำนาจเจ้าหน้าที่นั้นยังคงเป็นเจ้าหน้าที่ของส่วนกลางและอยู่ภายใต้การบังคับบัญชา ของส่วนกลาง การแบ่งอำนาจจึงเป็นส่วนหนึ่งของหลักการรวมอำนาจปกครอง ไม่ใช่เป็นการกระจายอำนาจปกครองตามหลักการ กระจายอำนาจปกครองเป็นการตัดอำนาจหน้าที่ดำเนินกิจการบางส่วนจากราชการบริหารส่วนกลาง ไปมอบให้แก่เจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่น ซึ่งมิใช่เจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนกลาง เพื่อให้ท้องถิ่น ดำเนินกิจการได้เองโดยตรง ไม่ต้องอยู่ใต้การบังคับบัญชาสั่งการของราชการบริหารส่วนกลาง(นันทวัฒน์ บรมานันท์, 2560 : 61-63)
การบริหารราชการส่วนภูมิภาคนี้ ใช้หลักการแบ่งอำนาจ ( Deconcentration)  คือการที่รัฐบาลกลางได้มอบอำนาจในการตัดสินใจสำหรับการปฏิบัติราชการในบางเรื่องให้แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลกลางที่ถูกส่งไปประจำในส่วนภูมิภาค แต่เจ้าหน้าที่ตัวแทนส่วนกลางนั้นยังอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของรัฐบาลกลาง และหลักการแบ่งอำนาจต้องใช้ควบคู่กับหลักการรวมศูนย์อำนาจ ส่วนการกระจายอำนาจมีข้อแตกต่าง คือ การบริหารส่วนท้องถิ่น ดำเนินการโดยใช้หลักการกระจายอำนาจ (Decentralization) คือ การที่รัฐบาลกลางได้โอนหรือมอบอำนาจการปกครองบางส่วนให้แก่องค์กรอื่นนอกจากองค์กรหรือหน่วยงานราชการส่วนกลาง เพื่อดำเนินการจัดทำบริการสาธารณะบางอย่างได้โดยอิสระตามที่กฎหมายกำหนด ส่วนกลางจะมีหน้าที่เฉพาะเพียงการกำกับ ดูแล เท่านั้น (โกวิท วงศ์สุรวัฒน์ , 2556:109-111)
หลักการแบ่งอำนาจปกครองกับหลักการกระจายอำนาจปกครอง มีข้อแตกต่างกันดังนี้
(๑) ความแตกต่างในด้านเจ้าหน้าที่ขององค์กร กล่าวคือ หลักการแบ่งอำนาจปกครองที่มีการ แบ่งอำนาจปกครองไปให้ราชการบริหารส่วนภูมิภาคนั้น เจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนภูมิภาคยัง คงถือว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนกลางอยู่ เพราะการแต่งตั้งโยกย้ายต่างก็อยู่ภายในอำนาจของราชการบริหารส่วนกลาง ส่วนหลักการกระจายอำนาจปกครองนั้น เจ้าหน้าที่ในราชการ บริหารส่วนท้องถิ่นนั้นได้รับการเลือกตั้งจากคนในท้องถิ่นนั้น ไม่ใช่แต่งตั้งโดยราชการบริหารส่วนกลาง
(๒) ความแตกต่างในด้านการควบคุมบังคับบัญชาและการกำกับดูแล กล่าวคือ หลักการ แบ่งอำนาจปกครองนั้นเป็นการแบ่งอำนาจปกครองบางอย่างจากส่วนกลางไปยังส่วนภูมิภาค แต่ยัง คงถือว่าราชการบริหารส่วนภูมิภาคเป็นส่วนหนึ่งของราชการบริหารส่วนกลางอยู่ ราชการบริหาร ส่วนกลางจึงมีอำนาจในการ “ควบคุมบังคับบัญชา” ราชการบริหารส่วนภูมิภาคอย่างเต็มที่ ส่วน หลักการกระจายอำนาจปกครองนั้น ราชการบริหารส่วนท้องถิ่นมีความเป็นอิสระในการปกครอง ตนเอง ราชการบริหารส่วนกลางมีอำนาจเพียง “กำกับดูแล” ราชการบริหารส่วนท้องถิ่นให้ปฏิบัติการ ต่าง ๆ ภายใต้ขอบเขตที่กฎหมายกาหนดไว้เท่านั้น(มานิตย์ จุมปา, 2554 : 7-8)
การกระจายอำนาจเจ้าหน้าที่นั้นยังคงเป็นเจ้าหน้าที่ของส่วนกลางและอยู่ภายใต้การบังคับบัญชา ของส่วนกลาง การแบ่งอำนาจจึงเป็นส่วนหนึ่งของหลักการรวมอำนาจปกครอง ไม่ใช่เป็นการกระจายอำนาจปกครองตามหลักการ กระจายอำนาจปกครองเป็นการตัดอำนาจหน้าที่ดำเนินกิจการบางส่วนจากราชการบริหารส่วนกลาง ไปมอบให้แก่เจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่น ซึ่งมิใช่เจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนกลาง เพื่อให้ท้องถิ่น ดำเนินกิจการได้เองโดยตรง ไม่ต้องอยู่ใต้การบังคับบัญชาสั่งการของราชการบริหารส่วนกลาง(นันทวัฒน์ บรมานันท์, 2560 : 61-63)
สรุปได้ว่า ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจการปกครองกับหลักการกระจายอำนาจปกครอง
-ด้านเจ้าหน้าที่
-ด้านการควบคุมบังคับบัญชาและการกำกับดูแล

# data[].attributes.headline
ชื่อ นส.ศิรินภา เสร็

# data[].attributes.body
ชื่อ นส.ศิรินภา เสร็จสิ้น
ชื่อเล่น ปราง
รหัส 630112801140
สาาขารัฐประศาสนศาสตร์ ปี3หมู่ 3
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์

มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

# data[].attributes.headline
ความหมายกฎหมายปกครอง

# data[].attributes.subject
ความหมายกฎหมายปกครอง

# data[].attributes.body
กฎหมายปกครอง คือ กฎหมายมหาชนที่วางหลักด้านการจัดระเบียบบริหารราชการทางปกครอง มีความเกี่ยวข้องกับการจัดองค์กรของฝ่ายปกครอง และการดำเนินกิจกรรมด้านบริการสาธารณะของฝ่ายปกครอง รวมถึงการควบคุมการจัดบริการสาธารณะของฝ่ายปกครอง

# data[].attributes.headline
หนังสือกฎหมายการปกครอง

# data[].attributes.subject
หนังสือกฎหมายการปกครอง

# data[].attributes.body
จิรนิติ หะวานนท์.(2553).คำอธิบายกฎหมายปกครอง.(พิมพ์ครั้งที่5).กรุงเทพฯ:พิมพ์โดยสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา.