# data[].attributes.headline
Ιστορία Δ΄. Ενότητα 2. Κεφάλαιο 13. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος

# data[].attributes.subject
Ιστορία Δ΄. Ενότητα 2. Κεφάλαιο 13. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
, Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών

Published on

http://xristx.blogspot.gr/2012/11/2-13_13.html#
Ιστορία Δ΄. 2. 13. ΄΄Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος΄΄

1. 1. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 13ο : ΄΄ Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος΄΄

2. 2. Ο Σόισλαο έγξαςε έλα λόκν ηε ζεηζάρζεηα πνπ έιεγε πσο όζνη αγξόηεο δελ είραλ ιεθηά λα κελ πιεξώλνπλ θαη θαλέλαο λα κε γίλεηαη δνύινο. Οη αγξόηεο όκσο ήζειαλ λα πάξνπλ θαη άιια ρσξάθηα θαη κάισλαλ ν έλαο κε ηνλ άιινλ. Τόηε ν Πεηζίζηξαηνο πήξε ηελ εμνπζία θαη έγηλε ν αξρεγόο ησλ θησρώλ. Ήηαλ όκσο ηύξαλλνο γηαηί έθαλε ό,ηη ήζειε ρσξίο λα ξσηάεη θαλέλαλ. Όηαλ ν Πεηζίζηξαηνο πέζαλε αξρεγόο έγηλε ν γηόο ηνπ ν Ιππίαο. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.1 eva-edu

3. 3. 15 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13 Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος Ο λαός της Αθήνας ζητούσε... .... να καταργηθούν τα χρέη. ... να ξαναμοιραστεί η γη. Συγκρούσεις Σόλωνας Πεισίστρατος (αρχηγός των φτωχών) Κατάργησε τα χρέη των αγροτών. Απαγόρευσε να γίνεται κάποιος δούλος εξαιτίας χρεών. Θέλησε να αφαιρέσει δύναμη από τους ευγενείς. ▼ Δεν ξαναμοίρασε τη γη. ▼ Οι αναταραχές συνεχίζονται.Χώρισε τους πολίτες σε 4 τάξεις με βάση το εισόδημα κι όχι την καταγωγή.  500 μεδίμνους και πάνω.  499-300 μεδίμνους.  299-200 μεδίμνους.  199-0 μεδίμνους. ▼Μέδιμνος: Μέτρο χωρητικότητας στερεών και κυρίως του σιταριού στην Αθήνα. Απέκτησαν δικαιώματα περισσότεροι πολίτες. Έγινε αρχηγός του κράτους. Φρόντισε τους φτωχούς. Ήταν τύραννος (κυβερνούσε χωρίς να δίνει λόγο σε κανέναν). ▼ Νοιαζόταν για το δικό του συμφέρον. Μετά το θάνατό του η εξουσία πέρασε στο γιο του Ιππία. ▼ Οι Αθηναίοι τον έδιωξαν. ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.2 Κατερίνα Καραλή - Κανέλλος Κανελλόπουλος

4. 4. Πιτσίλκα Ελένη xristx.blogspot.gr Χρήστος Χαρµπής 13ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Οι νόµοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος Ερωτήµατα 1. Ποια κατάσταση ε̟ικρατούσε στην Αθήνα µετά τους νόµους του ∆ράκοντα; 2. Τι γνωρίζεις για το Σόλωνα, τι ανέλαβε να κάνει και ̟ώς ονοµάστηκε ο νόµος του; 3. Με ̟οιο τρό̟ο ο Σόλων αφαίρεση δύναµη α̟ό τους ευγενείς; 4. Πώς α̟έκτησε την εξουσία ο Πεισίστρατος και ̟ώς κυβέρνησε στην Αθήνα; Μετά το θάνατο του ο Πεισίστρατου ανέλαβε την εξουσία ο γιος του Ι̟̟ίας. Όµως οι Αθηναίοι δεν τον ήθελαν και µετά α̟ό µια ε̟ανάσταση τον έδιωξαν. Ο Σόλων ε̟έτρε̟ε να εµ̟ορεύονται οι Αθηναίοι µόνο λάδι και όχι άλλα ̟ροϊόντα. Ο Σόλων ̟ροσ̟άθησε να α̟αλλάξει α̟ό ̟ολλά βάρη του φτωχούς ̟ολίτες της Αθήνας. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.3

5. 5. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.4

6. 6. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13 ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΣΟΛΩΝΑ. Ο ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΥΡΑΝΝΟΣ Η κατάσταση στην Αθήνα χειροτέρευε Ο λαός ζητούσε να μοιραστούν τα χρέη Οι ευγενείς έδωσαν εντολή στο Σόλωνα να λάβει μέτρα Σόλωνας * Πολύ αγαπητός ποιητής στο λαό * Πήρε γενναίες αποφάσεις * Κατάργησε τα χρέη των αγροτών * Απαγόρευσε να γίνεται κάποιος δούλος επειδή δεν είχε να πληρώσει τα χρήματα που είχε δανειστεί * Χώρισε τους πολίτες σε 4 τάξεις με βάση τα εισοδήματα κι όχι την καταγωγή τους * Περισσότεροι πολίτες απέκτησαν δικαιώματα αφού δεν έπαιρναν πια αξιώματα μόνο οι ευγενείς Σεισάχθεια Νόμος του Σόλωνα με τις ενέργειες του οποίου έφυγε ένα βάρος από τις πλάτες του φτωχού λαού ( σείω + άχθος= κουνάω το βάρος) Οι αγρότες Ήθελαν να ξαναμοιραστούν τα κτήματα Πεισίστρατος * Εκμεταλλεύτηκε τις αναταραχές κι έγινε αρχηγός των φτωχών και του κράτους * Έμεινε πολλά χρόνια στην εξουσία και ελάφρυνε τη θέση των φτωχών * Ήταν όμως τύραννος, κυβερνούσε χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν και νοιαζόταν μόνο για το δικό του συμφέρον * Όταν πέθανε άφησε την εξουσία στο γιο του τον Ιππία (τον έδιωξαν οι Αθηναίοι με επανάσταση) Πέννυ Θεοδωρούδη Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.5

7. 7. Γώτθ Αλεξάνδρα - Επιμόρφωςθ Β΄επιπζδου Δραςτθριότθτα 1 Τάξθ: Δ Μάκθμα: Ιςτορία Κεφάλαιο: 13 " Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πειςίςτρατοσ γίνεται τφραννοσ" Άμεςοσ ςτόχοσ: Να κατανοιςουν οι μακθτζσ ιςτορικζσ ζννοιεσ, να κατανοιςουν τισ αλλαγζσ που επζφεραν οι νόμοι του Σόλωνα, ςτο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό ςφςτθμα τθσ εποχισ, να γνωρίςουν πώσ κεμελιώκθκε θ δθμοκρατία ςτο κράτοσ τουσ. Ζμμεςοσ ςτόχοσ: Να εξοικειωκοφν οι μακθτζσ με τθν αναηιτθςθ πλθροφοριών ςτο διαδίκτυο και να εξαςκθκοφν ςτον επεξεργαςτι κειμζνου (Word) Λογιςμικά: Internet explorer,επεξεργαςτισ κειμζνου(Word) Προθγοφμενεσ γνώςεισ: Οι μακθτζσ γνωρίηουν το χειριςμό θλεκτρονικοφ υπολογιςτι, τισ βαςικζσ λειτουργίεσ του word. Απαιτοφμενοσ χρόνοσ: 45 λεπτά Οι μακθτζσ εργάηονται ςε 5 ομάδεσ των τριών ατόμων Φύλλο Εργασίας  Στθν επιφάνεια εργαςίασ του υπολογιςτι ςασ, εντοπίςτε το εικονίδιο του internet explorer και ανοίξτε το. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.6

8. 8.  Στθ γραμμι διευκφνςεων πλθκτρολογιςτε τθ διεφκυνςθ http://www.e- history.gr Και πατιςτε enter.  Στθ ςελίδα που κα εμφανιςτεί, πατιςτε πάνω ςτθν ζνδειξθ "Αρχαϊκι Περίοδοσ"  Κατόπιν, ςτθν επόμενθ εικόνα πατιςτε ςτθν ζνδειξθ "Πολιτικι"  Συνεχίηοντασ και πάνω δεξιά κάνετε αριςτερό κλικ ςτο όνομα "Σόλων"  Αφοφ διαβάςετε το κείμενο, να απαντιςετε ςτθν παρακάτω ερώτθςθ: 1. Τι ιταν θ σεισάχθεια; ....................................................................................................................................................................... ....................................................................................................................................................................... ....................................................................................................................................................................... Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.7

9. 9.  Αφοφ απαντιςετε ςτθν παραπάνω ερώτθςθ πατιςτε μζςα ςτο κείμενο το υπογραμμιςμζνο όνομα "Σόλων", διαβάςτε το κείμενο και απαντιςτε ςτθ δεφτερθ ερώτθςθ. 2. Ποιο ιταν το πιο ςθμαντικό αποτζλεςμα των οικονομικών μεταρρυκμίςεων του Σόλωνα; ................................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................................. ................................................................................................................................................................................. Όταν ολοκλθρώςετε τθν εργαςία ςασ, μπορείτε να τθν αποκθκεφςετε (αποκικευςθ ωσ )ςτθν επιφάνεια εργαςίασ με το όνομα ΣΟΛΩΝ. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.8

10. 10. 1o 12/θ Δ.Σ Αρκαλοχωρίου 7-11-2011 1 Κριτήριο Αξιολόγησης. Οι νόμοι του Σόλωνα. Πεισίστρατος γίνεται τύραννος. 1.Υπογραμμίζω τη σωστή απάντηση: Ο Σόλωνας χώρισε τους Αθηναίους σε τάξεις ανάλογα με Την καταγωγή τους Το εισόδημά τους Τον τόπο κατοικίας τους 2.Ο Πεισίστρατος αν και ήταν τύραννος ήταν αγαπητός στο λαό.Γιατί; .................................................................................................................................................................. .................................................................................................................................................................. .................................................................................................................................................................. .................................................................................................................................................................. 3.Βάζω Σ(σωστό) ή Λ(λάθος) στο τέλος των προτάσεων. Ο Σόλωνας χώρισε τους Αθηναίους σε πέντε τάξεις............ Ο Σόλωνας ήταν πολύ αγαπητός στο λαό............... Ο Σόλωνας ήταν φιλόσοφος....................... Ο Σόλωνας ξαναμοίρασε τη γη στους αγρότες................. Ο Σόλωνας αφαίρεσε δύναμη από τους ευγενείς..................... 4.Ποιος ήταν σπουδαιότερος νόμος του Σόλωνα;Τι γνωρίζεις γι' αυτόν; .................................................................................................................................................................. .................................................................................................................................................................. .................................................................................................................................................................. .................................................................................................................................................................. .................................................................................................................................................................. ................................................................................................................................................................... 5.Συμπληρώνω τις προτάσεις. Ο πρώτος τύραννος της Αθήνας ήταν ο .......................................Εκείνο που τον ένοιαζε περισσότερο ήταν το δικό του..................................και δεν έδινε ......................... σε κανένα. Όταν πέθανε άφησε την εξουσία στο γιο του τον ..........................Οι Αθηναίοι όμως δεν τον ήθελαν και γι' αυτό το λόγο αργότερα έκαναν .....................................και τον έδιωξαν. Λαμπράκης Γιάννης Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.9

11. 11. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.10

12. 12. Οι νόμοι του Σόλωνα!!! * Σόλωνας = κατάργησε όλα τα χρέη των αγροτών, απαγόρευσε να γίνεται κάποιος δούλος γιατί, δεν είχε χρήματα να πληρώσει αυτά που είχε δανειστεί. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.11

13. 13. Ο τύραννος Πεισίστρατος .Πεισίστρατος= έγινε αρχηγός των φτωχών και με τη βοήθεια τους κατάφερε να γίνει και αρχηγός του κράτους μόλις πέθανε την εξουσία την έδωσε στον γιο του τον Ιππία. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.12

14. 14. Ο Κλεισθένης θεμελιώνει τη δημοκρατία * Κλεισθένης = χώρισε τους πολίτες σε 10 φυλές κάθε φυλή είχε ένα στρατηγό και 50 βουλευτές. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.13

15. 15. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.14

16. 16. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος Ιστορία Δ΄ Δημοτικού Ενότητα 13 Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.15 ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΡΚΑΚΗΣ

17. 17. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος  Ο λαός της Αθήνας ζητούσε να καταργηθούν τα χρέη και να ξαναμοιραστεί η γη  Λύση όμως σ΄ αυτό το πρόβλημα δεν ήταν εύκολο να βρεθεί, γι΄ αυτό και γίνονταν συχνά συγκρούσεις Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.16

18. 18. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος  Σόλωνας του ζητήθηκε να λάβει κάποια μέτρα, ως πολύ αγαπητός στο λαό  Πήρε γενναίες αποφάσεις... Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.17

19. 19. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος Οι νόμοι του Σόλωνα...  Κατάργησε όλα τα χρέη των αγροτών  Απαγόρευσε να γίνεται κάποιος δούλος, επειδή δεν είχε να πληρώσει τα χρέη του  Έφυγε έτσι ένα βάρος από το φτωχό λαό, ο νόμος αυτός ονομάστηκε σεισάχθεια Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.18

20. 20. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος Οι νόμοι του Σόλωνα...  Χώρισε τους πολίτες σε τέσσερις τάξεις με βάση τα εισοδήματά τους και όχι την καταγωγή τους (θέλησε έτσι να αφαιρέσει κι άλλη δύναμη από τους ευγενείς)  Απέκτησαν περισσότεροι πολίτες δικαιώματα  Δεν έπαιρναν πια αξιώματα μόνο οι ευγενείς Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.19

21. 21. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος  Οι αγρότες περισσότερο από όλα ήθελαν να ξαναμοιραστούν τα κτήματα  Αυτό δεν έγινε και η αναταραχή συνεχίστηκε Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.20

22. 22. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος  Την άσχημη αυτή κατάσταση εκμεταλλεύτηκε ο Πεισίστρατος, ο οποίος κατάφερε να γίνει αρχηγός των φτωχών  Με τη βοήθειά τους έγινε αρχηγός του κράτους Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.21

23. 23. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος  Έμεινε πολλά χρόνια στην εξουσία και φρόντισε να ελαφρύνει τη θέση των φτωχών Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.22

24. 24. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος  Ήταν όμως τύραννος, κυβερνούσε δηλαδή χωρίς να δίνει λόγο σε κανέναν  Εκείνο που τον ένοιαζε περισσότερο ήταν το δικό του συμφέρον Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.23

25. 25. Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος  Όταν πέθανε ο Πεισίστρατος, άφησε την εξουσία στο γιό του τον Ιππία  Οι Αθηναίοι όμως δεν τον ήθελαν  Έκαναν επανάσταση αργότερα και τον έδιωξαν Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.24

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χρήστος Χαρμπής

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Δ΄. 2. 13. ΄΄Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος΄΄

# data[].attributes.attachment_link.description
Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών Published on http://xristx.blogspot.gr/2012/11/2-13_13.html# Ιστορία Δ΄. 2. 13. ΄΄Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος΄΄ 1. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 13ο : ΄΄ Οι νόμοι του Σόλωνα. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος΄΄ 2.

# data[].attributes.headline
Ιστορία Δ΄. 2. 12. ΄΄Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας΄΄

# data[].attributes.subject
Ιστορία Δ΄. 2. 12. ΄΄Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας΄΄

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
, Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών

Published on

http://xristx.blogspot.gr/2012/11/2-12_12.html#.WCCVHflTLIV
Ιστορία Δ΄. 2. 12. ΄΄Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας΄΄

1. 1. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 12ο : ΄΄ Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας΄΄

2. 2. Ο Θεζέαο είπε ζε όζνπο αλζξώπνπο δνύζαλ ζηελ Αηηηθή λα κείλνπλ όινη καδί ζηελ Αζήλα. Έηζη γύξσ από ηελ Αθξόπνιε ρηίζηεθαλ ζπίηηα θαη έγηλε ε Αζήλα. Ζ κεγάιε γηνξηή ησλ Αζελαίσλ ήηαλ ηα Παλαζήλαηα Ο βαζηιηάο ηεο Αζήλαο ήηαλ ν Κόδξνο. Μεηά ηελ εμνπζία πήξαλ νη επγελείο θαη ην πνιίηεπκα έγηλε αξηζηνθξαηηθό. Ο Γξάθνληαο έγξαςε ηνπο λόκνπο ηεο Αζήλαο. Οη λόκνη απηνί έβαδαλ ηηκσξία ζε όπνηνλ έθαλε άζρεκα πξάγκαηα. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.1 eva-edu

3. 3. 14 Οι παλιοί κάτοικοι της Αττικής δε ζούσαν όλοι σε ένα μέρος. Μετά τον Κόδρο την εξουσία ανέλαβαν οι ε υ γ ε ν ε ί ς. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12 Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Ο ΘΗΣΕΑΣ ΟΙ ΔΩΡΙΕΙΣ Ο Κόδρος (ο τελευταίος βασιλιάς της Αθήνας) Α ρ ι σ τ ο κ ρ α τ ι κ ό πολίτευμα Η ζωή στην Αθήνα Τους παρακίνησε να κατοικήσουν όλοι μαζί. Γύρω από την Ακρόπολη δημιουργήθηκε η Αθήνα. Παναθήναια ▼ Η μεγαλύτερη γιορτή ▼ Θυμούνται το γεγονός της δημιουργίας της Αθήνας. Θέλησαν να καταλάβουν την Αθήνα. Ρώτησαν το μαντείο των Δελφών. ▼ Ντύθηκε με ρούχα χωρικού. Πήγε στο στρατόπεδο των Δωριέων. Επιτέθηκε σε δυο στρατιώτες. ▼ Έσωσε την Αθήνα. Τον σκότωσαν. Φτωχό έδαφος. Πολλοί άνθρωποι ήταν χρεωμένοι. ▼ Διαμαρτύρονταν Δεν έβρισκαν δίκιο στα δικαστήρια. ▼  Νόμοι άγραφοι.  Οι δικαστές ήταν ευγενείς. Ανέθεσαν στο ΔΡΑΚΟΝΤΑ (624 π. Χ.) να γράψει νόμους. ▼ Ήταν πολύ σκληροί. Θα το καταφέρετε αν δε σκοτωθεί ο βασιλιάς της Αθήνας. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.2 Κατερίνα Καραλή - Κανέλλος Κανελλόπουλος

4. 4. Πιτσίλκα Ελένη xristx.blogspot.gr Χρήστος Χαρµπής 12ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Το ̟αλιό ̟ολίτευµα της Αθήνας Ερωτήµατα 1. Πού ζούσαν οι κάτοικοι της Αττικής και ̟ώς δηµιουργήθηκε η Αθήνα; 2. Τι χρησµό έδωσε το µαντείο των ∆ελφών στους ∆ωριείς ̟ου ήθελαν να κατακτήσουν την Αθήνα; 3. Πώς ̟ροστάτευσε ο βασιλιάς Κόδρος την ̟όλη του; 4. Πώς εξελίχθηκε το ̟ολίτευµα της Αθήνας και ̟οιος έγραψε τους νόµους της; Οι νόµοι του ∆ράκοντα ήταν ̟ολύ αυστηροί. Για κάθε ̟αράβαση η αντιµετώ̟ιση ήταν ο θάνατος ή βαριά τιµωρία. Λέγονταν ότι οι νόµοι του γράφτηκαν µε αίµα και όχι µε µελάνι. Ο Κόδρος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς των Αθηναίων. Τα Παναθήναια ήταν µια γιορτή ̟ου οργάνωσε ο Θησέας για ν α θυµούνται οι Αθηναίοι την ένωση των κατοίκων της Αττικής και τη δηµιουργία της Αθήνας. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.3

5. 5. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.4

6. 6. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12 ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΘΗΣΕΑΣ: * Παρακίνησε τους κατοίκους της Αττικής να εγκατασταθούν στην Αθήνα ( γύρω από την Ακρόπολη) ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ: * Η μεγαλύτερη γιορτή των Αθηναίων για να θυμούνται το γεγονός Δωριείς : * θέλησαν να κατακτήσουν την Αθήνα * ζήτησαν χρησμό από το μαντείο των Δελφών * η απάντηση του μαντείου: * δεν πρέπει να σκοτωθεί ο βασιλιάς της Αθήνας ο Κόδρος Κόδρος :Για να γλιτώσει η Αθήνα * Ντύθηκε με ρούχα χωρικού και πήγε στο στρατόπεδο των Δωριέων * Επιτέθηκε σε δυο στρατιώτες οι οποίοι, αμυνόμενοι, τον σκότωσαν Οι Αθηναίοι: * Μετά τον Κόδρο δεν έκαναν άλλο βασιλιά * Την εξουσία την πήραν οι ευγενείς * Το πολίτευμα έγινε αριστοκρατικό Η κατάσταση στην Αθήνα μετά τον Κόδρο: * Το έδαφος ήταν φτωχό και δεν έφτανε να θρέψει τους κατοίκους * Πολλοί ήταν χρεωμένοι και διαμαρτύρονταν * Στο δικαστήριο δεν έβρισκαν δίκιο * Οι νόμοι ήταν άγραφοι και οι δικαστές ευγενείς Για να σταματήσει η αναστάτωση: * Οι ευγενείς ανέθεσαν στο Δράκοντα να γράψει νόμους * Ήταν τόσο σκληροί που έλεγαν ότι γράφτηκαν με αίμα Πέννυ Θεοδωρούδη Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.5

7. 7. ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ:___________________________ __/__/2009 1. Η ακροστιχίδα της Αθήνας. 1. Οι νόµοι του ∆ράκοντα έλεγαν ότι ήταν γραµµένοι µε ... 2. Ένωσε τους κατοίκους της Αττικής σε µια πόλη. 3. Προστάτιδα θεά της Αθήνας (µε άρθρο) 4. Τους έγραψε ο ∆ράκοντας. 5. Η πόλη της Αθήνας χτίστηκε γύρω από την... 2. Σηµειώνω Σ για σωστό και Λ για λάθος. Α. Τα Παναθήναια ήταν γιορτή προς τιµήν του Θησέα. Β. Ο Κόδρος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αθήνας. Γ. Μετά τον Κόδρο στην Αθήνα κυβέρνησαν οι ∆ωριείς. ∆. Πριν από το ∆ράκοντα οι νόµοι ήταν άγραφοι. Ε. Οι νόµοι του ∆ράκοντα δεν ευχαρίστησαν τους πολίτες. 3. Βρίσκω και κυκλώνω 5 λέξεις που έχουν σχέση µε την Αθήνα. 1. _______________ 2. _______________ 3.______________ 4. _______________ 5. _______________ 4. Τι γνωρίζετε για τον *ράκοντα; _________________________________________________________________________ _________________________________________________________________________ _________________________________________________________________________ _________________________________________________________________________ _________________________________________________________________________ Παλάνης Αθανάσιος 1 Α 2 Θ 3 Η 4 Ν 5 Α Π Σ Π Ε Ρ Ν Θ Κ Π Ε Ν Υ Η Σ Τ Κ Λ Τ Φ Ψ Α ! Η Γ Π Ρ Η Σ Ε Χ Ω ! Ρ Α Κ Ο Ν Τ Α Σ Ν Φ Γ ! Η Μ Σ Τ Ρ Α Φ Η Ω Ρ Μ Ν Φ Ρ Ε Η Α Ι Α Σ Χ Ι Ε Ω Π Ι Ν Ι Β Ι Υ Β Κ Ο Π Λ Θ Γ Ι Ζ Κ Ρ Α Π Α Κ Ι Ν Ο Β Ε Φ Ε Χ Σ Α Η Η Ν Ε Υ Α Σ Σ Τ Α Μ Α Τ Ω Λ Γ Η Ν Β Ρ Ν Ξ Ω Ξ Κ Π Ρ Α Ω Θ Ι Σ Π Ρ Ε ! Ε Ρ Τ Ο Α Κ Ξ Η Κ Ο ! Ρ Ο Σ Ι Τ Α Ζ Ω Η Κ Μ Η Φ Ι Λ Γ ! Ε Υ Ξ Ν Ψ Σ Ρ Η Ν Ψ Υ Ε Σ Ζ Α Ν Α Ο Κ Ι Φ Ο Μ Ξ Ν Α Ο Ρ Α Κ Ρ Ο Π Ο Λ Η Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.6

8. 8. ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 12 Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.7 Απόστολος Μαρκάκης

9. 9. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Οι παλιοί κάτοικοι της Αθήνας δε ζούσαν όλοι σ΄ ένα μέρος Μερικοί κατοικούσαν σε ορεινές περιοχές, ενώ οι περισσότεροι είχαν εγκατασταθεί στις μικρές εύφορες πεδιάδες και στην παραλία Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.8

10. 10. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Χάρτης της αρχαίας Αθήνας Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.9

11. 11. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Εκείνος που τους παρακίνησε να συγκεντρωθούν και να κατοικήσουν όλοι μαζί ήταν ο ξακουστός βασιλιάς Θησέας Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.10

12. 12. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Έτσι άρχισε σιγά σιγά γύρω από την Ακρόπολη να δημιουργείται το κράτος της Αθήνας. Για να θυμούνται μάλιστα οι Αθηναίοι αυτό το γεγονός, γιόρταζαν τα Παναθήναια, την πιο μεγάλη γιορτή τους Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.11

13. 13. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Αργότερα, οι Δωριείς που είχαν εγκατασταθεί στην Πελοπόννησο, θέλησαν να καταλάβουν την Αθήνα Ρώτησαν το μαντείο των Δελφών Το μαντείο απάντησε ότι θα πετύχαιναν τον σκοπό τους μόνο αν δε σκοτωνόταν ο βασιλιάς της Αθήνας Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.12

14. 14. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας  Το έμαθε ο βασιλιάς Κόδρος  Ντύθηκε με ρούχα χωρικού  Επιτέθηκε σε δύο στρατιώτες των Δωριέων  Σκοτώθηκε Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.13

15. 15. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Η Αθήνα όμως είχε σωθεί... Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.14

16. 16. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Μετά τον Κόδρο, οι Αθηναίοι δεν έκαναν άλλο βασιλιά Την εξουσία πήραν οι ευγενείς και το πολίτευμα έγινε αριστοκρατικό Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.15

17. 17. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Το έδαφος της Αττικής ήταν φτωχό και δεν έφτανε να θρέψει τους κατοίκους Πολλοί ήταν χρεωμένοι και διαμαρτύρονταν Δεν έβρισκαν το δίκιο τους στο δικαστήριο, γιατί οι νόμοι ήταν άγραφοι και οι δικαστές ευγενείς Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.16

18. 18. Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας Για να σταματήσει η αναστάτωση, οι ευγενείς ανέθεσαν στο Δράκοντα να γράψει τους νόμους Οι νόμοι όμως του Δράκοντα ήταν τόσο σκληροί, που κάποιοι είπαν ότι ήταν γραμμένοι με αίμα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.17

19. 19. Το πολύ ενδιαφέρον και άρτια οργανωµένο πρόγραµµα για τη Ζωφόρο του Παρθενώνα που παρακολουθήσαµε στο ΚεΜΑ αποτέλεσε το ερέθισµα για να αναλάβουµε τη δύσκολη και επίπονη προσπάθεια της έκδοσης στο σχολείο ενός εντύπου µε αντίστοιχο θέµα. Στη δηµιουργία αυτού του εντύπου συµµε- τείχαν όλα τα τµήµατα της ∆' τάξης µε υπεύθυνους τους εκπαιδευτικούς: Λ. Αργυροπούλου-Παναγιωτοπούλου, Π. Βασιλάκη, Μ. Λουκά, Γ. Σακελαρίδη, Ζ. Στέφου. Οι δυσκολίες που αντιµετωπίσαµε ήταν πολλές. Κατ' αρχήν έπρεπε να ζωντα- νέψουµε στα µάτια των παιδιών µια εποχή µακρινή και ολότελα διαφορετική. Ειδικότερα, έπρεπε να κατανοήσουν την καινοτοµία της ένταξης Ζωφόρου σε ένα δωρικό ναό. Να αντιληφθούν τη δυσκολία της εγχάραξης του µαρµάρου και της δηµιουργίας του αναγλύφου. Να νιώσουν τη µοναδική σύλληψη του Φειδία στην παράσταση της ποµπής των Παναθηναίων. Να αναπλάσουν µια Ζωφόρο µε χρώµατα και λογιών λογιών στολίδια, χρυσά και χάλκινα. Και να ευαισθητοποιηθούν για την αναγκαιότητα της αντικατάστασής της µε αντίγραφα. Σ' αυτή µας την προσπάθεια βρήκαµε απρόσµενους αλλά φερέλπιδες βοηθούς τα παιδιά που αποφάσισαν να γίνουν τα ίδια συνεχιστές αυτής της εκπληκτικής εµπειρίας. Μικροί βοηθοί του Φειδία µε λευκό χαρτί και µαύρο µολύβι στο χέρι αποτύ- πωσαν, όντας ακόµα στο χώρο του Μουσείου, άµεσα τα νωπά συναισθήµατα της επαφής τους µε την αρχαία τέχνη. Έτσι, αγκάλιασαν µε θέρµη την πρωτοβουλία µας για την έκδοση ενός εντύπου για τη Ζωφόρο, ιδωµένη µε τα µάτια δεκάχρονων παιδιών. Στα σχέδιά τους φαίνεται πως η πλειοψηφία των αγοριών επιλέγει το θέµα των ιππέων ή το µικτό θέµα ιππέας-σανδαλοφόρος. Αντίθετα τα κορίτσια προτί- µησαν κυρίως τις γυναικείες µορφές της Ζωφόρου. Κανένα από τα 93 παιδιά δεν απεικόνισε τις παραστάσεις της ποµπής µε τα ζώα της θυσίας. ∆ουλεύοντας µε µεράκι και ανεξάντλητη φαντασία τα θέµατα που τους δώσαµε, µας µετέφεραν στον παλµό της προετοιµασίας και της τελετουργίας της ποµπής. Τα κείµενά τους τα διατύπωσαν όλα στο α' ενικό πρόσωπο, ταυτίζοντας τον εαυτό τους µε τα µέλη της ποµπής, σύµφωνα µε το φύλο τους. Η γραπτή έκφραση των παιδιών συνοδεύεται στο έντυπο από πληθώρα σχεδίων, στα οποία συνέβαλαν µε τις ειδικές τους γνώσεις οι δασκάλες των Καλλιτεχνικών. Παράλληλα, καθοριστική ήταν η συµβολή τους στην παρουσίαση των τριών γλυπτών συνθέσεων: 1. Ανάγλυφο σε χαρτόνι. Ανάµειξη χλωρίνης µε µαύρο και κίτρινο µελάνι. 2. Ανάγλυφο σε πηλό. Ανάµειξη χλωρίνης µε µαύρο µελάνι και άσπρη τέµπερα. 3. Ανάγλυφο σε κερί. ∆ιάλυµα από κερί πάνω σε πλάκα κεριού. Και σ' αυτήν την προσπάθεια η οµαδική εργασία στέφθηκε µ' επιτυχία. Το αξιοσηµείωτο, κατά τη γνώµη µας, είναι πως τα παιδιά του 2000, µε παρα- στάσεις από τον κόσµο του µέλλοντος, κατάφεραν να αναπλάσουν µε ζωντά- νια, πιστότητα και αρχαιολατρικό ζήλο, τον 5ον αιώνα π.Χ. Η πλειοψηφία των µαθητών εντυπωσιάστηκε από την αισθητική της κίνησης των αλόγων και των ρούχων των ιππέων, από την αίσθηση των διαφορετικών επιπέδων στα ανάγλυφα, από την ύπαρξη χρωµάτων εκείνη την εποχή και την αρµονία τους. Στο άλυτο αρχαιολογικό πρόβληµα της παράδοσης του πέπλου, το µεγαλύτερο µέρος των µαθητών θέλει το παιδί να προσφέρει τον πέπλο στο ξόανο της θεάς. Τα αποτελέσµατα αυτής της ανάπλασης και της δηµιουργίας µπορείτε να τα χαρείτε µέσα από την επιλογή των κειµένων των παιδιών που παραθέτουµε πιο κάτω: "Η προετοιµασία έχει αρχίσει. Τα πρόβατα και τα βόδια είναι σχεδόν έτοιµα για τη θυσία. Τα άλογα βρίσκονται στο στάβλο. Τα χτενίζουν, τα πλένουν, τα ταΐζουν. Οι δρόµοι έχουν στολιστεί από πολύ πρωί. Τα τέθριππα είναι έτοιµα. Πάνω στον Ιερό Βράχο η επιβλητική Ακρόπολη µε τον Παρθενώνα "επιβλέπει" την πόλη. Οι µουσικοί κάνουν µια τελευταία πρόβα. Το καράβι µε τον πέπλο έχει ετοιµαστεί. Οι αντιπρόσωποι των αποικιών έχουν έρθει όλοι. Η ποµπή αρχίζει. Πρώτες οι κοπέλες της Αθήνας, οι γέροντες, οι ιππείς και πιο πίσω το καράβι µε τον πέπλο. Ο λαός ζητωκραυγάζει. Η ποµπή φτάνει στην Ακρόπολη. Περνάνε τα Προπύλαια και πηγαίνουν στην ανατολική πλευρά του Ερεχθείου. Η σιωπή πνίγει τη φύση. Ξαφνικά βλέπουµε την τεράστια πόρτα να ανοίγει για να µπούµε µέσα... µπροστά µας ήταν το ιερό ξόανο της θεάς Αθηνάς". "Mε την ανατολή του ήλιου η ιερή στιγµή έφτασε. Tα καλύτερα άλογα έχουν διαλεχθεί από καιρό τώρα για να πάρουν µέρος στην ποµπή. Tα έχουν βάλει σε ξεχωριστούς στάβλους και τα περιποιούνται εξαιρετικά. Tους δίνουν να φάνε καλές τροφές, τα γυµνάζουν, τα πλένουν, τα φροντίζουν. Eίναι όλα καλοθρεµ- µένα, πλυµένα, καλοχτενισµένα και στολισµένα. Μουγκρίζουν περιµένοντας τους ιππείς για να ξεκινήσουν. Φορούν καινούριες σέλες µε πολλά πλουµίδια, χάντρες πολύχρωµες και κόκκινες κορδέλες, δίπλα στα ασηµένια χαλινάρια. Bγαίνουν. Λαµπυρίζουν στον ήλιο. Kαθώς προχωρούν µε το κεφάλι ψηλά τα καµπανάκια που φορούν χτυπούν. Eίναι µια χαρµόσυνη στιγµή. Oι θεατές την απολαµβάνουν. Tα παιδιά γελούν και κουνούν τα χέρια τους στα ωραιότερα και γνωστότερα άλογα. Kι αυτά λες και καταλαβαίνουν κουνούν τις ουρές τους χωρίς σταµατηµό. Mόλις παραδίνεται ο πέπλος, τα άλογα σηκώνονται στον αέρα µε τα πόδια και χλιµιντρίζουν. Πανέµορφα όπως είναι προσφέρουν στο πλήθος µια ατέλειωτη χαρά. Όλοι ζητωκραυγάζουν και τα χειροκροτούν". "Eίναι πρωί, όλοι βρίσκονται στον Kεραµεικό και ετοιµάζονται. Eγώ είµαι µέλος των ιππέων και ετοιµάζω το άλογό µου. Προσπαθώ να βάλω τα χαλινάρια στο άλογό µου αλλά αυτό δεν είναι ήσυχο γιατί ξέρει πως ξεκινάει για µια µεγάλη αποστολή. Mαζί µε τη µεγάλη ποµπή θα πάει τον πέπλο που ύφαναν τα κορίτσια για τη θεά Aθηνά. Tελικά µε το ζόρι του έβαλα τα λαµπρά χαλινάρια που του είχα φτιάξει ο ίδιος. Bάζω και δένω τα καλύτερά µου σανδάλια. Mετά παίρνω θέση δίπλα στους άλλους ιππείς. Έδωσαν το σύνθηµα και ξεκινήσαµε. Kαθώς προχωρούσαµε σκόνταψε τ' άλογο και σηκώθηκε επάνω από τον πόνο. Φτάσαµε στην Aκρόπολη. H στιγµή ήταν ιερή. Kανείς δε µιλούσε. Παραδόθηκε ο πέπλος από ένα παιδί στο ιερό άγαλµα της Aθηνάς και τότε όλοι άρχισαν να πανηγυρίζουν". "Eτοίµασα το άλογό µου, το έπλυνα, το χτένισα και το στόλισα για την ποµπή των Παναθηναίων. Ξαφνικά αυτό έγινε ατίθασο. Aρνήθηκε να ξεκινήσει και τιναζόταν µε δύναµη εδώ κι εκεί. Στην αρχή σκέφτηκα να µην πάρω µέρος στην ποµπή. Mετά όµως κάθισα και του µίλησα: "αλογάκι µου", του λέω, "µην αγριεύεις. Hρέµησε". Tου χάιδεψα τη µαύρη του χαίτη και του έδωσα λίγο σανό να φάει. Kαι αυτό αµέσως ηρέµησε και µε υπερηφάνεια το καβαλίκεψα και ξεκίνησα για την ποµπή". ΓΙΟΡΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ ΣΤΗ ∆' ∆ΗΜΟΤΙΚΟΥ Σχολή Ι.Μ. Παναγιωτοπούλου, ∆ηµοτικό, ∆' τάξη, 1991 99 22

20. 20. "Παίρνω και εγώ µέρος στην ποµπή των Παναθηναίων! Μα το άλογό µου γίνεται ξαφνικά ατίθασο. - Τι να κάνω; ρωτώ το φίλο µου το Φίλιππο. Το άλογο αγρίεψε, µπορεί να χτυπήσει τον κόσµο. Όλος ο κόσµος φωνάζει. - Σταµάτα το πριν χτυπήσει κανέναν! Εγώ δεν θέλω να τραβήξω τα χαλινάρια και να το πληγώσω. Ο φίλος µου ο Φίλιππος θέλει να µε προφτάσει, µε το άλογό του να σταµατήσει το δικό µου. Όµως δεν µπορεί. Είµαι υποχρεωµένος να το σταµατήσω τραβώντας τα χαλινάρια που είναι από µέταλλο. Πόσο θα πονέσει... Βάζω τα δυνατά µου. Στα χέρια µου αποµένουν τα µεταλλικά χαλινάρια. Το άλογό µου πέτρωσε! Εκεί που ήταν τα χαλινάρια διέκρινα τις τρυπίτσες. Ήταν λοιπόν ένα όνειρο;" "Είµαι µια από τις κοπέλες που έφτιαξαν τον πέπλο. Χθες βράδυ τον τελειώσαµε. Σε λίγο θα πάω να τον παραδώσω. Νιώθω πως κάτι ευχάριστο και παράξενο θα συµβεί. Φοράω έναν κίτρινο πέπλο, έναν κόκκινο χιτώνα κι ένα γαλάζιο ιµάτιο. ∆ένω ένα κατάλευκο µαντίλι στα µαλλιά. Στολίζω το χιτώνα µου µε τις ασηµένιες πόρπες µου και περνάω στο λαιµό µου το περιδέραιό µου. Παίρνω τα κίτρινά µου σκουλαρίκια και τα φοράω. Είµαι έτοιµη. Ξανακοιτάζοµαι. Έχω µεγάλη αγωνία. Φεύγω τρέχοντας. Θυµάµαι πόσο πολύ κοπιάσαµε για να φτιάξουµε τον πέπλο. Με λεπτές και ολόχρυσες κλωστές τον κεντούσαµε µέρες και νύκτες. Τον πλουµίσαµε µε αστέρια και τριαντάφυλλα. Ζωγραφί- σαµε πάνω του µε χρυσοκόκκινες πινελιές τα κατορθώµατα της θεάς. Την ώρα της τελετής µού παίρνουν τον πέπλο αργά και απαλά µέσα από τα χέρια µου. Νιώθω πολύ ευτυχισµένη. Τον πέπλο τον φόρεσαν στη θεά Αθηνά. Την κοιτάζω. Είναι πανέµορφη! "Ήρθε ένα παιδί και πήρε τον πέπλο από εµάς. Προχώρησε προς το ξόανο της θεάς Aθηνάς και της φόρεσε απαλά τον πέπλο. Nόµισα πως για µια στιγµή το ξόανο της θεάς Aθηνάς ζωντάνεψε και µου χαµογέλασε. Eκείνη τη στιγµή η καρδιά µου πληµµύρισε από χαρά και απεριόριστη αγάπη". Τέλος, θα θέλαµε να ευχαριστήσουµε θερµά το Τµήµα Εκπαιδευτικών Προγραµµάτων της Ακρόπολης για όλη τη βοήθεια και την υποστήριξη που µας προσέφερε. Β. Ξηνταροπούλου 9933

21. 21. 28Ë ^EÎ·ÙÔÌ‚·ÈáÓÔ˜ MÈ· Ì¤Ú· ÌÂ ÙË ˙ˆÊﬁÚÔ ÙÔ˘ ¶·ÚıÂÓÒÓ· K. X·Ù˙Ë·ÛÏ¿ÓË ñ ™. M·˘ÚÔÌÌ¿ÙË˜ Y¶OYP°EIO ¶O§ITI™MOY ñ Y¶HPE™IA ™YNTHPH™H™ MNHMEIøN AKPO¶O§H™ ñ A' EºOPEIA ¶PO´™TOPIKøN & K§A™IKøN APXAIOTHTøN ñ TOMEA™ ENHMEPø™H™ & EK¶AI¢EY™H™ Y¶OYP°EIO ¶O§ITI™MOY ñ Y¶HPE™IA ™YNTHPH™H™ MNHMEIøN AKPO¶O§H™ A' EºOPEIA ¶PO´™TOPIKøN & K§A™IKøN APXAIOTHTøN TOMEA™ ENHMEPø™H™ & EK¶AI¢EY™H™ © 2004 YËÚÂÛ›· ™˘ÓÙ‹ÚËÛË˜ MÓËÌÂ›ˆÓ AÎÚﬁÔÏË˜ TÔÌ¤·˜ EÓËÌ¤ÚˆÛË˜ & EÎ·›‰Â˘ÛË˜ ºˆÙÔÁÚ·Ê›Â˜: ™. M·˘ÚÔÌÌ¿ÙË˜ ñ ™¯¤‰È·: M. KÔÚÚ¤˜ ñ ™Î›ÙÛ·: I. MÂÓ¤ÎÔ˘ K·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎ‹ ÂÈÌ¤ÏÂÈ·: AltSys ñ ¢È·¯ˆÚÈÛÌÔ›: Q-Factor ñ EÎÙ‡ˆÛË: TÛ¿ÎÔ˜-M¤ÓÔ˘-K·Ì·Ú¿‰Ô˘ T· ·Ó·ÛÙËÏˆÙÈÎ¿ ¤ÚÁ· ÛÙ· ÌÓËÌÂ›· ÙË˜ AÎÚﬁÔÏË˜ Û˘Á¯ÚËÌ·ÙÔ‰ÔÙÔ‡ÓÙ·È ·ﬁ ÙËÓ E˘Úˆ·˚Î‹ ŒÓˆÛË. ZˆÊﬁÚÔ ¤ÏÂÁ·Ó ÔÈ ·Ú¯·›ÔÈ ÙËÓ Û˘ÓÂ¯‹ ÔÚÈ˙ﬁÓÙÈ· ˙ÒÓË ÌÂ ·Ú·ÛÙ¿ÛÂÈ˜ ·ÓıÚÒˆÓ Î·È ˙ÒˆÓ ÛÂ Î›ÓËÛË. ◊Ù·Ó ÛÙÔÈ¯Â›Ô ÙË˜ ÈˆÓÈÎ‹˜ ·Ú¯ÈÙÂÎÙÔÓÈÎ‹˜. ™ÙÔÓ ‰ˆÚÈÎÔ‡ Ú˘ıÌÔ‡ ¶·ÚıÂÓÒÓ· ·ÔÙÂÏÔ‡ÛÂ ÙÔÏÌËÚ‹ ÚˆÙÔÙ˘›· Î·È ·ÂÈÎﬁÓÈ˙Â ÙËÓ ÔÌ‹ ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ. ™ÙËÓ ÔÌ‹ ·ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È ıÂÔ›, ÈÂÚÂ›˜, ¿Ú¯ÔÓÙÂ˜, ÔÏ›ÙÂ˜ ¿Ó‰ÚÂ˜ Î·È Á˘Ó·›ÎÂ˜, Ó¤ÔÈ Î·È Á¤ÚÔÈ, ¿ÏÔÁ· Î·È ˙Ò· ÁÈ· ÙÈ˜ ı˘Û›Â˜. H ÌÂÁ·ÏÂÈÒ‰Ë˜ ·˘Ù‹ Û‡ÓıÂÛË Ì¿˜ ÂÈÙÚ¤ÂÈ Ó· ‰Ô‡ÌÂ Î·È Ó· ÌÂÏÂÙ‹ÛÔ˘ÌÂ ÙÔ˘˜ ·Ú¯·›Ô˘˜ AıËÓ·›Ô˘˜, ÙË ıÚËÛÎÂ›· Î·È ÙË Ï·ÙÚÂ›· ÙÔ˘˜, ÙÈ˜ ÁÈÔÚÙ¤˜ Î·È ÙËÓ Î·ıËÌÂÚÈÓ‹ ÙÔ˘˜ ˙ˆ‹, Ù· ¿ÏÔÁ¿ ÙÔ˘˜, Ù· ¿ÚÌ·Ù¿ ÙÔ˘˜, Ù· ÚÔ‡¯· Î·È ÙÈ˜ ·ÓÔÏ›Â˜ ÙÔ˘˜, Ù· ÌÔ˘ÛÈÎ¿ ÙÔ˘˜ ﬁÚÁ·Ó· Î·È Ù· ÙÂÏÂÙÔ˘ÚÁÈÎ¿ ·ÁÁÂ›·. ™ÙÔ ÌÂÁ¿ÏÔ ·˘Ùﬁ ¤ÚÁÔ ˘¿Ú¯ÂÈ ÂÍ·ÈÚÂÙÈÎ‹ ÂÓﬁÙËÙ·. T›ÔÙ· ‰ÂÓ Â›Ó·È ˘ÂÚ- ‚ÔÏÈÎﬁØ ÔÈ ıÂÔ› ‚Ú›ÛÎÔÓÙ·È ÛÙÔ ›‰ÈÔ Â›Â‰Ô ÌÂ ÙÔ˘˜ ıÓËÙÔ‡˜ Î·È ÂÏ¿¯ÈÛÙ· ‰È·Ê¤ÚÔ˘Ó ·ﬁ ÙÔ˘˜ ÔÏ›ÙÂ˜ Ô˘ ÌÂÙ¤¯Ô˘Ó ÛÙËÓ ÔÌ‹. ™˘Ó¿Ì· Î·ÓÂ›˜ ·ﬁ ÙÔ˘˜ ıÓËÙÔ‡˜ ‰ÂÓ ÚÔ‚¿ÏÏÂÙ·È È‰È·ÈÙ¤Úˆ˜. T· ÚﬁÛˆ· ÌÔÈ¿˙Ô˘Ó ÌÂÙ·Í‡ ÙÔ˘˜. H ÔÈÎÈÏ›· ÂÈÙ˘Á¯¿ÓÂÙ·È ÌÂ ÙÈ˜ ‰È¿ÊÔÚÂ˜ ÛÙ¿ÛÂÈ˜ Î·È ÙÈ˜ ÎÈÓ‹ÛÂÈ˜ ÙÔ˘˜, ÌÂ ÙËÓ ÂÓ‰˘Ì·Û›·, ÂÓÒ Ë ¤ÎÊÚ·ÛË ÚÔÎ‡ÙÂÈ ·ﬁ ÙËÓ Î›ÓËÛË ÙË˜ ÎÂÊ·Ï‹˜, Î·È ﬁ¯È ·ﬁ ÙÔÓ ÙÔÓÈÛÌﬁ È‰È·›ÙÂÚˆÓ ¯·Ú·ÎÙËÚÈÛÙÈÎÒÓ. OÈ ÛÙ¿ÛÂÈ˜ Â›Ó·È Ê˘ÛÈÎ¤˜, ﬁÏ· ËÚÂÌÔ‡Ó Î·È ÌÂ ÙÈ˜ ÎÈÓ‹ÛÂÈ˜ ÙÔ˘˜ ÙÔÓ›˙Ô˘Ó ÙËÓ ¤ÓÓÔÈ· ÙË˜ Û˘ÌÌÂÙÔ¯‹˜. ŸÏ· ÂÎÊÚ¿˙Ô˘Ó ÙË Û˘ÓÔ¯‹ ÙË˜ AıËÓ·˚Î‹˜ ÎÔÈÓˆÓ›·˜ ÙÔ˘ ¯Ú˘ÛÔ‡ ·ÈÒÓ· Ë ÔÔ›· ·Ú‹ÁÁÂÈÏÂ ÙÔ ¤ÚÁÔ Î·È ·ÂÈÎÔÓ›˙ÂÙ·È ÛÂ ·˘Ùﬁ. ŒÙÛÈ, ﬁˆ˜ ÛˆÛÙ¿ Â›·Ó, ÙÔ ÂÍ·›ÚÂÙÔ ·˘Ùﬁ ¤ÚÁÔ ÁÏ˘ÙÈÎ‹˜ ‰ÂÓ Â›Ó·È ·Ú¿ Ë ¤ÎÊÚ·ÛË ÙË˜ ¢ËÌÔÎÚ·Ù›·˜ ÛÙËÓ Î·Ï‡ÙÂÚË ÛÙÈÁÌ‹ ÙË˜ Î·Ù¿ ÙËÓ ·Ú¯·ÈﬁÙËÙ·. ★★ ★ ★ ★ ★ ★★★★ ★ ★ ★ ★ ★ ISBN: 960-214-754-7

22. 22. Ì¤Á·˜ Ó·ﬁ˜ Ô˘ ‰ÂÛﬁ˙ÂÈ ÛÙËÓ AÎÚﬁÔÏË, Ô ¶·ÚıÂÓÒÓ·˜, ÎÙ›ÛıËÎÂ ÚÔ˜ ÙÈÌ‹Ó ÙË˜ ıÂ¿˜ AıËÓ¿˜ ÛÙ· Ì¤Û· ÙÔ˘ 5Ô˘ ·ÈÒÓ· .X. Î·È Ì¤Û· ÛÂ ÂÓÓ¤· ÌﬁÓÔÓ ¯ÚﬁÓÈ·. E›Ó·È Î·Ù·ÛÎÂ˘·ÛÌ¤ÓÔ˜ ÔÏﬁÎÏËÚÔ˜ ·ﬁ ÂÓÙÂÏÈÎﬁ Ì¿ÚÌ·ÚÔ Î·È Â›Ó·È ÂÚ›ÊËÌÔ˜ ÁÈ· ÙÈ˜ ·Ó·ÏÔÁ›Â˜ ÙÔ˘, ÙÈ˜ ÂÎÏÂÙ‡ÓÛÂÈ˜ ÙÔ˘, ÙËÓ ÙÂÏÂÈﬁÙËÙ· ÙË˜ Î·Ù·ÛÎÂ˘‹˜ Î·È ÙÔÓ ÁÏ˘Ùﬁ ÙÔ˘ ‰È¿ÎÔÛÌÔ. ™‹ÌÂÚ·, ·Ú¿ ÙËÓ ÂÚÂÈÈÒ‰Ë ÙÔ˘ Î·Ù¿ÛÙ·ÛË, ı·˘Ì¿˙ÂÙ·È Î·È ıÂˆÚÂ›Ù·È ﬁÙÈ ÂÚÈÛÛﬁÙÂÚÔ ·ﬁ Î¿ıÂ ¿ÏÏÔ ÎÙ‹ÚÈÔ, Û˘ÁÎÂÓÙÚÒÓÂÈ ÙÈ˜ ·Í›Â˜ Î·È ·ÓÙÈÚÔÛˆÂ‡ÂÈ ÙÔ ÓÂ‡Ì· Î·È Ù· ÂÈÙÂ‡ÁÌ·Ù· ÙÔ˘ ÎÏ·ÛÈÎÔ‡ ·Ú¯·›Ô˘ ÂÏÏËÓÈÎÔ‡ ÔÏÈÙÈÛÌÔ‡. A˘Ùﬁ Ô˘ ¤‰ÈÓÂ È‰È·›ÙÂÚË Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎ‹ ·Í›· ÛÙÔÓ ¶·ÚıÂÓÒÓ· Î·Ù¿ ÙËÓ ·Ú¯·ÈﬁÙËÙ· ‹Ù·Ó Ô ÁÏ˘Ùﬁ˜ ÙÔ˘ ‰È¿ÎÔÛÌÔ˜, ÚˆÙÔÊ·Ó‹˜ ¤ˆ˜ ÙﬁÙÂ ÛÂ ÏÔ‡ÙÔ Î·È ÛÂ ÔÈÎÈÏ›·. £· ÌÔÚÔ‡ÛÂ Î·ÓÂ›˜ Ó· ‰Â› ÛÙ· ÁÏ˘Ù¿, Ù· ÔÔ›· ÛÙﬁÏÈ˙·Ó ÙÔÓ ÌÂÁ¿ÏÔ Ó·ﬁ, ÚÔı¤ÛÂÈ˜ Ï·ÙÚÂ˘ÙÈÎ¤˜ ‹ Î·È ·ÊËÁËÌ·ÙÈÎ¤˜. E›Ó·È ﬁÌˆ˜ Ê·ÓÂÚﬁ ˆ˜ ·˘Ù¤˜ ‰ÂÓ ‹Ù·Ó ·Ú¿ ÙÔ ÚﬁÛ¯ËÌ· ÁÈ· ÌÂÁ¿ÏÂ˜ Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎ¤˜ ‰ËÌÈÔ˘ÚÁ›Â˜, Î·ıÒ˜ Î·È ÁÈ· ÙËÓ ¤ÌÌÂÛË ÚÔ‚ÔÏ‹ ÔÏÈÙÈÎÒÓ È‰ÂÒÓ. ™ÙÔ ÂÛˆÙÂÚÈÎﬁ ÙÔ˘ Ó·Ô‡ Â‰¤ÛÔ˙Â ¤Ó· ÂÏÒÚÈÔ ¯Ú˘ÛÂÏÂÊ¿ÓÙÈÓÔ ¿Á·ÏÌ· ÙË˜ ıÂ¿˜ AıËÓ¿˜, ‡„Ô˘˜ 13,5 Ì¤ÙÚˆÓ, ¤ÚÁÔ ÙÔ˘ ºÂÈ‰›·, ·ﬁ ÙÔ ÔÔ›Ô ‰ÂÓ ÛÒıËÎ·Ó ·Ú¿ ÌﬁÓÔ ÌÈÎÚ¿ ÚˆÌ·˚Î¿ ·ÓÙ›ÁÚ·Ê·. H ıÂ¿ ÂÈÎÔÓÈ˙ﬁÙ·Ó ﬁÚıÈ·, ÌÂ Ì·ÎÚ‡ ¤ÏÔ Î·È ·ÈÁ›‰·, ÛÙÔ ÌÚÔÛÙÈÓﬁ Ì¤ÚÔ˜ ÙË˜ ÔÔ›·˜ ˘‹Ú¯Â Ë ÎÂÊ·Ï‹ ÙË˜ M¤‰Ô˘Û·˜ (ÁÔÚÁﬁÓÂÈÔ). ™ÙÔ ÎÂÊ¿ÏÈ Ë ıÂ¿ ÊÔÚÔ‡ÛÂ ÂÚ›ÙÂ¯ÓÔ ÎÚ¿ÓÔ˜ ÌÂ Ì˘ıÔÏÔÁÈÎ¿ ˙Ò·. KÚ·ÙÔ‡ÛÂ ÛÙÔ ‰ÂÍ› ÙË˜ ¯¤ÚÈ N›ÎË Î·È ÌÂ ÙÔ ·ÚÈÛÙÂÚﬁ ÙËÓ ·Û›‰· Î·È ÙÔ ‰ﬁÚ˘ ÙË˜. °ÓˆÛÙÔ› Ì‡ıÔÈ ·ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·Ó ÛÂ ‰È¿ÊÔÚ· ÛËÌÂ›· ÙÔ˘ ·Á¿ÏÌ·ÙÔ˜. H ·Û›‰· ÂÍˆÙÂÚÈÎ¿ Â›¯Â ·Ó¿ÁÏ˘ÊË ·Ú¿ÛÙ·ÛË AÌ·- ˙ÔÓÔÌ·¯›·˜ Î·È ÂÛˆÙÂÚÈÎ¿ ˙ˆÁÚ·ÊÈÎ‹ ·Ú¿ÛÙ·ÛË °ÈÁ·ÓÙÔÌ·¯›·˜, ÂÓÒ ÛÙÈ˜ ·Ú˘Ê¤˜ ÙˆÓ Û·Ó‰·ÏÈÒÓ ÙË˜ ˘‹Ú¯·Ó ·Ó¿ÁÏ˘ÊÂ˜ ÛÎËÓ¤˜ KÂÓÙ·˘ÚÔÌ·¯›·˜. T¤ÏÔ˜, ÛÙÔ ‚¿ıÚÔ ÙÔ˘ ·Á¿ÏÌ·ÙÔ˜ ÂÈÎÔÓÈ˙ﬁÙ·Ó ·Ó¿ÁÏ˘ÊË Ë Á¤ÓÓËÛË ÙË˜ ¶·Ó‰ÒÚ·˜. MÂÁ¿ÏÂ˜ ÙÚÈÁˆÓÈÎ¤˜ Û˘Óı¤ÛÂÈ˜, ÌÂ 3,30 Ì. ‡„Ô˜ X 27 Ì. Ì‹ÎÔ˜, ÛÙﬁÏÈ˙·Ó Ù· ‰‡Ô ·ÂÙÒÌ·Ù· ÛÙËÓ AÓ·ÙÔÏÈÎ‹ Î·È ÙË ¢˘ÙÈÎ‹ ÏÂ˘Ú¿ ÙÔ˘ Ó·Ô‡. TÈ˜ ·ÔÙÂÏÔ‡Û·Ó ÔÏﬁÁÏ˘Ê· ·Á¿ÏÌ·Ù·, ˘ÂÚÊ˘ÛÈÎÔ‡ ÌÂÁ¤ıÔ˘˜ Î·È ·Ú›ÛÙ·Ó·Ó ‰‡Ô ·ıËÓ·˚ÎÔ‡˜ Ì‡ıÔ˘˜ Û¯ÂÙÈÎÔ‡˜ ÌÂ ÙË ıÂ¿: ÛÙÔ AÓ·ÙÔÏÈÎﬁ, Â¿Óˆ ·ﬁ ÙËÓ Â›ÛÔ‰Ô ÙÔ˘ Ó·Ô‡, ÂÈÎÔÓÈ˙ﬁÙ·Ó Ë Á¤ÓÓËÛË ÙË˜ AıËÓ¿˜ ·ÚÔ˘Û›· ﬁÏˆÓ ÙˆÓ ıÂÒÓ ÙÔ˘ OÏ‡ÌÔ˘, ÂÓÒ ÛÙÔ ¢˘ÙÈÎﬁ Ë ·ÓÙÈ‰ÈÎ›· ÙË˜ ÌÂ ÙÔÓ ¶ÔÛÂÈ‰ÒÓ· ÁÈ· ÙËÓ ÚÔ- ÛÙ·Û›· ÙË˜ AÙÙÈÎ‹˜, ÌÚÔÛÙ¿ ÛÙÔ˘˜ Ì˘ıÈÎÔ‡˜ ¿Ú¯ÔÓÙÂ˜ ÙË˜ Aı‹Ó·˜. T· ÂÚÈÛÛﬁÙÂÚ· ·ﬁ Ù· ·Á¿ÏÌ·Ù· ÙˆÓ ·ÂÙˆÌ¿ÙˆÓ ¤¯Ô˘Ó ‰È·ÛˆıÂ›. O ¶·ÚıÂÓÒÓ·˜ Î·È Ô ÁÏ˘Ùﬁ˜ ÙÔ˘ ‰È¿ÎÔÛÌÔ˜ OÈ ÌÂÙﬁÂ˜ Â›Ó·È ÌÂÁ¿ÏÂ˜ ÙÂÙÚ¿ÁˆÓÂ˜ Ï¿ÎÂ˜, ÔÈ ÔÔ›Â˜ Ì·˙› ÌÂ Ù· ÙÚ›ÁÏ˘Ê· Û¯ËÌ¿ÙÈ˙·Ó ÙÔ ‰È¿˙ˆÌ· ÛÙÔ˘˜ Ó·Ô‡˜ ‰ˆÚÈÎÔ‡ Ú˘ıÌÔ‡. ™ÙÔÓ ¶·ÚıÂÓÒÓ· ˘‹Ú¯·Ó 92 ÌÂÙﬁÂ˜, 1,30 X 1,30 ÂÚ›Ô˘ Ì¤ÙÚ· Ë Î¿ıÂ Ì›·, ÔÈ ÔÔ›Â˜ Â›¯·Ó ﬁÏÂ˜ ·Ó¿ÁÏ˘ÊÂ˜ ·Ú·ÛÙ¿ÛÂÈ˜. T· ı¤Ì·Ù· ‹Ù·Ó ÔÈ ·Ó¿Ú¯·ÈÔÈ Ì‡ıÔÈ ÙË˜ °ÈÁ·ÓÙÔÌ·¯›·˜ ÛÙËÓ AÓ·ÙÔÏÈÎ‹ ÏÂ˘Ú¿, ÙË˜ AÌ·˙ÔÓÔÌ·¯›·˜ ÛÙË ¢˘ÙÈÎ‹, ÙË˜ KÂÓÙ·˘ÚÔÌ·¯›·˜ ÛÙË NﬁÙÈ· Î·È ÙÔ˘ TÚˆ˚ÎÔ‡ ÔÏ¤ÌÔ˘ ÛÙË BﬁÚÂÈ·. MÂÚÈÎ¤˜ ÌÂÙﬁÂ˜ ÛÒ˙ÔÓÙ·È ·ÎﬁÌ· ÛÙË ı¤ÛË ÙÔ˘˜, ¿ÏÏÂ˜ ÛÂ ÌÔ˘ÛÂ›·. H ÈˆÓÈÎ‹ ˙ˆÊﬁÚÔ˜ ¤ÙÚÂ¯Â ÛÙÔ Â¿Óˆ ÂÍˆÙÂÚÈÎﬁ Ì¤ÚÔ˜ ÙÔ˘ ÙÔ›¯Ô˘ ÙÔ˘ ÛËÎÔ‡ ÙÔ˘ Ó·Ô‡, Î·ıÒ˜ Î·È ÛÙÔ ¿Óˆ Ì¤ÚÔ˜ ÙˆÓ ÂÛˆÙÂÚÈÎÒÓ ÚÔÛÙ¿ÛÂˆÓ, AÓ·ÙÔÏÈÎ¿ Î·È ¢˘ÙÈÎ¿. ◊Ù·Ó Î·È ¿ÏÈ Î¿ÙÈ ÚˆÙﬁÁÓˆÚÔ ÁÈ· ÙÔ˘˜ Ó·Ô‡˜ ‰ˆÚÈÎÔ‡ Ú˘ıÌÔ‡. ™Â 160 Ì¤ÙÚ· Ì‹ÎÔ˜ ·Ó·Ù‡ÛÛÂÙ·È Ë ÌÂÁ¿ÏË ÔÌ‹ ÙˆÓ AıËÓ·›ˆÓ ÚÔ˜ ÙÈÌ‹Ó ÙË˜ ıÂ¿˜ AıËÓ¿˜, Î·Ù¿ Ù· ¶·Ó·ı‹Ó·È·. H ÌÔÓ·‰ÈÎ‹ ·˘Ù‹ Û‡ÓıÂÛË Ï·ÍÂ‡ıËÎÂ, ÛÂ ·ÓÙ›ıÂÛË ÌÂ Ù· ¿ÏÏ· ÁÏ˘Ù¿, Â› ÙﬁÔ˘ Î·È ÙÔ ·Ó¿ÁÏ˘ÊÔ Â›Ó·È Û¯ÂÙÈÎ¿ ¯·ÌËÏﬁ. ™Ò˙ÂÙ·È ÛËÌ·ÓÙÈÎﬁ Ì¤ÚÔ˜ ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘ ÛÂ ÌÔ˘ÛÂ›·. TÔÓ ÁÏ˘Ùﬁ ‰È¿ÎÔÛÌÔ ÙÔ˘ Ó·Ô‡ Û˘ÌÏ‹ÚˆÓ·Ó Ù· ·ÎÚˆÙ‹ÚÈ· ÛÙÈ˜ ÙÚÂ›˜ ÁˆÓ›Â˜ ÙˆÓ ·ÂÙˆÌ¿ÙˆÓ, ÌÂ ·Á¿ÏÌ·Ù· N›ÎË˜ ÛÙ· ¿ÎÚ· Î·È ·Óı¤ÌÈ· ÛÙÔ Ì¤ÛÔÓ, Î·ıÒ˜ Î·È ÔÈ ÏÂÔÓÙÔÎÂÊ·Ï¤˜ ÛÙ· ¿ÎÚ· ÙˆÓ Ì·ÎÚÒÓ ÏÂ˘ÚÒÓ, ‰‡Ô ·ﬁ ÙÈ˜ ÔÔ›Â˜ ÛÒ˙ÔÓÙ·È ÛÙËÓ ·Ú¯ÈÎ‹ ÙÔ˘˜ ı¤ÛË. E›Ó·È Ê·ÓÂÚﬁ ﬁÙÈ ÛÙËÓ Î·Ù·ÛÎÂ˘‹ ﬁÏˆÓ ·˘ÙÒÓ ÙˆÓ ÁÏ˘ÙÒÓ ¤Ï·‚·Ó Ì¤ÚÔ˜ ÔÏÏÔ› ÁÏ‡ÙÂ˜, Î¿Ùˆ ·ﬁ ÙÈ˜ Ô‰ËÁ›Â˜ ÂÓﬁ˜ ÌÂÁ¿ÏÔ˘ Î·ÏÏÈÙ¤¯ÓË Ô˘ Û˘ÓÙﬁÓÈ˙Â ÙÔ ﬁÏÔ ¤ÚÁÔ. ™‡ÌÊˆÓ· ÌÂ ÙÈ˜ ÁÚ·Ù¤˜ ÏËÚÔÊÔÚ›Â˜ ·˘Ùﬁ˜ ‹Ù·Ó Ô ºÂÈ‰›·˜, ÚÔÛˆÈÎﬁ˜ Ê›ÏÔ˜ ÙÔ˘ ¶ÂÚÈÎÏ‹. A˘Ùﬁ˜ Û¯Â‰›·ÛÂ ÛÂ ÁÂÓÈÎ¤˜ ÁÚ·ÌÌ¤˜ ÙÈ˜ ÌÂÁ¿ÏÂ˜ Û˘Óı¤ÛÂÈ˜ Î·È ÔÏÔÎÏ‹ÚˆÛÂ Ù· ÈÔ ÛËÌ·ÓÙÈÎ¿ ÁÏ˘Ù¿. ™¯¤‰ÈÔ:M.KÔÚÚ¤˜ ¶·Ú·Ù‹ÚËÛÂ ÙË ‰È·ÊÔÚ¿ ·Ó¿ÌÂÛ· ÛÙ· ÂÚ›ÔÙ· ·Á¿ÏÌ·Ù· ÙˆÓ ·ÂÙˆÌ¿ÙˆÓ, ÛÙÔ ¤ÓÙÔÓÔ ·Ó¿ÁÏ˘ÊÔ Ô˘ ¤¯Ô˘Ó ÔÈ ÌÂÙﬁÂ˜ Î·È ÛÙÔ ¯·ÌËÏﬁ ·Ó¿ÁÏ˘ÊÔ Ô˘ ¤¯ÂÈ Ë ˙ˆÊﬁÚÔ˜. O

23. 23. ÚÒÙÔ˜ Ì‹Ó·˜ ÙÔ˘ AÙÙÈÎÔ‡ ¤ÙÔ˘˜ ÔÓÔÌ·˙ﬁÙ·Ó EÎ·ÙÔÌ‚·ÈÒÓ. ™ÙÈ˜ 28 EÎ·ÙÔÌ‚·ÈÒÓÔ˜ (Á‡Úˆ ÛÙÈ˜ 15 A˘ÁÔ‡ÛÙÔ˘), Û‡ÌÊˆÓ· ÌÂ ÙËÓ ·Ú¿‰ÔÛË, Â›¯Â Ù· ÁÂÓ¤ıÏÈ¿ ÙË˜ Ë ıÂ¿ ÚÔÛÙ¿ÙÈ˜ ÙË˜ ﬁÏË˜, Î·È Á‡Úˆ ÛÂ ·˘Ù‹Ó ÙËÓ ËÌÂÚÔÌËÓ›· ÂÔÚÙ¿˙ÔÓÙ·Ó Ù· ¶·Ó·ı‹Ó·È·, Ë ÌÂÁ·Ï‡ÙÂÚË ÁÈÔÚÙ‹ ÙË˜ ·Ú¯·›·˜ Aı‹Ó·˜. H ÁÈÔÚÙ‹ ‹Ù·Ó ·Ó¿Ú¯·ÈË ·ÏÏ¿ ·Ó·‰ÈÔÚÁ·ÓÒıËÎÂ ÙÔ 566 .X. ÌÂ ÚˆÙÔ‚Ô˘Ï›· ÙÔ˘ ¶ÂÈÛ›ÛÙÚ·ÙÔ˘, Ô ÔÔ›Ô˜ ÂÎÙﬁ˜ ·ﬁ ÙÔÓ ÂÙ‹ÛÈÔ ÂÈÛ‹Á·ÁÂ Î·È ÙÔÓ ÂÔÚÙ·ÛÌﬁ ÙË˜ ·Ó¿ ÙÂÙÚ·ÂÙ›·. ŒÙÛÈ ÏÔÈﬁÓ Î¿ıÂ Ù¤ÛÛÂÚ· ¯ÚﬁÓÈ· ÂÔÚÙ¿˙ÔÓÙ·Ó ÌÂ ÌÂÁ¿ÏË Ï·ÌÚﬁÙËÙ· Ù· MÂÁ¿Ï· ¶·Ó·ı‹Ó·È·. OÈ ÂÔÚÙ·ÛÌÔ› ÎÚ·ÙÔ‡Û·Ó ÔÏÏ¤˜ Ì¤ÚÂ˜ Î·È ÂÚÈÂÏ¿Ì‚·Ó·Ó ‰È¿ÊÔÚÂ˜ ÂÎ‰ËÏÒÛÂÈ˜: Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎÔ‡˜ Î·È ·ıÏËÙÈÎÔ‡˜ ·ÁÒÓÂ˜ Î·ıÒ˜ Î·È ÙËÓ ÔÌ‹ ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ. H ÔÌ‹ Â›¯Â ˆ˜ ·ÔÎÔÚ‡ÊˆÌ· ÙËÓ ·Ú¿‰ÔÛË ÙÔ˘ "¤ÏÔ˘", ÙÔ˘ ‰ÒÚÔ˘ ÙˆÓ AıËÓ·›ˆÓ, ÛÙÔ "¢ÈÈÂÙ¤˜ *ﬁ·ÓÔ", ÙÔ ·Ú¯·›Ô Ô˘Ú·ÓﬁÛÙ·ÏÙÔ Í‡ÏÈÓÔ ¿Á·ÏÌ· ÙË˜ AıËÓ¿˜, Ô˘ ¤ÛÙÂÎÂ ·Ú¯ÈÎ¿ Ì¤Û· ÛÙÔÓ AÚ¯·›Ô N·ﬁ Î·È ·ÚÁﬁÙÂÚ· ÛÙÔ EÚ¤¯ıÂÈÔ. OÈ Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎÔ› ·ÁÒÓÂ˜ ÂÚÈÂÏ¿Ì‚·Ó·Ó ·ÁÒÓÂ˜ ÌÔ˘ÛÈÎÔ‡˜ -·˘ÏÔ‡ Î·È ÎÈı¿Ú·˜- Î·È ·ÁÒÓÂ˜ Ú·„ˆ‰›·˜, ‰ËÏ·‰‹ ··ÁÁÂÏ›·˜ ÔÈËÌ¿ÙˆÓ. OÈ ·ıÏËÙÈÎÔ› ·ÁÒÓÂ˜ ÂÚÈÂÏ¿Ì‚·Ó·Ó ÙÈ˜ ÂÍ‹˜ Î·ÙËÁÔÚ›Â˜: °˘ÌÓÈÎÔ› AÁÒÓÂ˜: ¢ÚﬁÌÔ˜ (ÛÙ¿‰ÈÔÓ, ‰›·˘ÏÔ˜, ›ÈÔ˜, ‰ﬁÏÈ¯Ô˜, ÔÏÈÙÔ- ‰ÚÔÌ›·), ¶¿ÏË, ¶˘ÁÌ·¯›·, ¶·ÁÎÚ¿ÙÈÔ Î·È ¶¤ÓÙ·ıÏÔ (‰ÚﬁÌÔ˜, ¿ÏÌ·, ‰›ÛÎÔ˜, ·ÎﬁÓÙÈÔ Î·È ¿ÏË). IÈÎÔ› AÁÒÓÂ˜: IÔ‰ÚÔÌ›·, AÚÌ·ÙÔ‰ÚÔÌ›· (Û˘ÓˆÚ›˜ -ÌÂ ‰‡Ô ¿ÏÔÁ·, Ù¤ıÚÈÔ -ÌÂ Ù¤ÛÛÂÚ· ¿ÏÔÁ·, ·Ô‚¿ÙË˜ ·ÁÒÓ·˜) Î·È ŒÊÈÔ˜ ™ÙÔ¯·ÛÙÈÎﬁ˜ AÎÔÓÙÈÛÌﬁ˜. AÁÒÓÂ˜ TÔÈÎÒÓ ¶·Ú·‰ﬁÛÂˆÓ: AÓıÈ·Û›· (ÂÈÎÔÓÈÎ‹ ÈÔÌ·¯›· ÌÂÙ·Í‡ ÙˆÓ 10 Ê˘ÏÒÓ), NÂÒÓ ÕÌÈÏÏ· (Ó·˘ÙÈÎÔ› ·ÁÒÓÂ˜), E˘·Ó‰Ú›· (·ÁÒÓÈÛÌ· Ô˘ ··ÈÙÔ‡ÛÂ ‰‡Ó·ÌË Î·È ÈÎ·ÓﬁÙËÙÂ˜), ¶˘ÚÚ›¯ÂÈÔ˜ ¯ÔÚﬁ˜ (¯ÔÚﬁ˜ ÂÓﬁÏˆÓ Ô˘ Û‡ÌÊˆÓ· ÌÂ ÙËÓ ·Ú¿‰ÔÛË ÚÒÙË ¯ﬁÚÂ„Â Ë AıËÓ¿ ÁÈ· Ó· ÂÔÚÙ¿ÛÂÈ ÙË Ó›ÎË ÙˆÓ OÏ‡ÌÈˆÓ ıÂÒÓ ÂÓ·ÓÙ›ÔÓ ÙˆÓ TÈÙ¿ÓˆÓ) Î·È §·Ì·‰Ë‰ÚÔÌ›· Î·Ù¿ ÙËÓ ÔÔ›· Û·Ú¿ÓÙ· ‰ÚÔÌÂ›˜, Ô ¤Ó·˜ ÌÂÙ¿ ÙÔÓ ¿ÏÏÔ, ÙÚ¤¯ÔÓÙ·˜ Ó‡¯Ù· ÌÂ ÙÔ˘˜ ˘ÚÛÔ‡˜ ·Ó·ÌÌ¤ÓÔ˘˜, ÌÂÙ¤ÊÂÚ·Ó ÛÙËÓ AÎÚﬁÔÏË ÙË ÊˆÙÈ¿ ·ﬁ ÙÔ ‚ˆÌﬁ ÙÔ˘ ŒÚˆÙ· Ô˘ ‹Ù·Ó ÛÙËÓ AÎ·‰ËÌ›·. O ÓÈÎËÙ‹˜ ¿Ó·‚Â ÙË ÊˆÙÈ¿ ÛÙÔ ‚ˆÌﬁ ÙË˜ AıËÓ¿˜ Î·È ÙﬁÙÂ ¿Ú¯È˙Â Ë ÈÂÚ‹ ÙÂÏÂÙ‹ ÙË˜ ı˘Û›·˜. BÚ·‚Â›· ÛÙÔ˘˜ ÓÈÎËÙ¤˜ ‹Ù·Ó ¤ÚÁ· ˘„ËÏ‹˜ Ù¤¯ÓË˜, ÔÈ ÏÂÁﬁÌÂÓÔÈ ·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ› ·ÌÊÔÚÂ›˜, ÁÂÌ¿ÙÔÈ Ï¿‰È (ÂÚ›Ô˘ 36 ÎÈÏ¿), ÛÙË Ì›· ÏÂ˘Ú¿ ÙˆÓ ÔÔ›ˆÓ ·ÂÈÎÔÓÈ˙ﬁÙ·Ó Ë AıËÓ¿ ˆ˜ ÔÏÂÌÈÎ‹ ıÂ¿ Î·È ÛÙËÓ ¿ÏÏË ÙÔ ·ÁÒÓÈÛÌ· ÁÈ· ÙÔ ÔÔ›Ô ‰ÈÓﬁÙ·Ó Ô ·ÌÊÔÚ¤·˜. TÔ ÚÒÙÔ ¤·ıÏÔ ‹Ù·Ó Î·Ù¿ Ì¤ÛÔÓ ﬁÚÔ ·ﬁ 50 Ì¤¯ÚÈ Î·È 70 ·ÌÊÔÚÂ›˜, Ô ‰Â ÓÈÎËÙ‹˜ ÙË˜ ·ÚÌ·ÙÔ‰ÚÔÌ›·˜ ¤·ÈÚÓÂ 140 ·ÌÊÔÚÂ›˜ ‰ËÏ·‰‹ 5 ÙﬁÓÓÔ˘˜ Ï¿‰È ·Í›·˜ ÂÚ›Ô˘ 1680 ·Ú¯·›ˆÓ ‰Ú·¯ÌÒÓ. (TÔ ÔÛﬁ ·˘Ùﬁ ‹Ù·Ó ÔÏ‡ ÌÂÁ¿ÏÔ ‰Â‰ÔÌ¤ÓÔ˘ ﬁÙÈ ÙÔ Ì¤ÛÔ ËÌÂÚÔÌ›ÛıÈÔ ‹Ù·Ó ÙﬁÙÂ 1 ‰Ú·¯Ì‹). ™ÙÈ˜ 28 EÎ·ÙÔÌ‚·ÈÒÓÔ˜ ·Ó‹ÌÂÚ· ÌÂ Ù· ÁÂÓ¤ıÏÈ· ÙË˜ ıÂ¿˜ ÁÈÓﬁÙ·Ó Ë ÌÂÁ¿ÏË ÔÌ‹ Ô˘ Â›¯Â ˆ˜ ·ÔÎÔÚ‡ÊˆÌ· ÙËÓ ÚÔÛÊÔÚ¿ ÙÔ˘ ¤ÏÔ˘ Û' ·˘Ù‹Ó. MÂ ÙËÓ ·Ó·ÙÔÏ‹ ÙÔ˘ ‹ÏÈÔ˘ Ë ÔÌ‹ ÍÂÎÈÓÔ‡ÛÂ ·ﬁ ÙÔÓ KÂÚ·ÌÂÈÎﬁ, ·ﬁ ¤Ó· ÂÈ‰ÈÎﬁ ÎÙ‹ÚÈÔ Ô˘ ÏÂÁﬁÙ·Ó ¶ÔÌÂ›ÔÓ, ·ÎÔÏÔ˘ıÔ‡ÛÂ ÙËÓ Ô‰ﬁ ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ, ‰È¤Û¯È˙Â ÙËÓ AÁÔÚ¿ Î·È ·ÓËÊﬁÚÈ˙Â ÚÔ˜ ÙËÓ AÎÚﬁÔÏË. TÔÓ ¤ÏÔ, ÙÔÓ ÔÔ›Ô Â›¯·Ó ˘Ê¿- ÓÂÈ ÌÂ ·Ú·ÛÙ¿ÛÂÈ˜ ·ﬁ ÙË °ÈÁ·ÓÙÔÌ·¯›· ÔÈ "EÚÁ·ÛÙ›ÓÂ˜", ÎÔÚ›ÙÛÈ· ·ﬁ Â˘ÁÂÓÂ›˜ ÔÈÎÔÁ¤ÓÂÈÂ˜ Ô˘ ÂÈÏ¤ÁÔÓÙ·Ó ÂÈ‰ÈÎ¿ ÁÈ· ·˘Ùﬁ ÙÔÓ ÛÎÔﬁ, ÙÔÓ ¤ÊÂÚÓ·Ó ·Ó·ÚÙËÌ¤ÓÔ ÛÙ· ÈÛÙ›· ÂÓﬁ˜ ÏÔ›Ô˘ Ô˘ Î˘ÏÔ‡ÛÂ Â¿Óˆ ÛÂ ÙÚÔ¯Ô‡˜ Î·È ÛÙ¿ıÌÂ˘Â ÛÙÔ Ï¿ÙˆÌ· ÎÔÓÙ¿ ÛÙÔÓ ÕÚÂÈÔ ¶¿ÁÔ, Î¿Ùˆ ·ﬁ Ù· ¶ÚÔ‡Ï·È·. Aﬁ ÙËÓ Â›ÛÔ‰Ô ÙË˜ AÎÚﬁÔÏË˜ Î·È ÌÂÙ¿, Ô ¤ÏÔ˜ ÊÂÚﬁÙ·Ó ÛÙ· ¯¤ÚÈ· ·ﬁ ÙÈ˜ EÚÁ·ÛÙ›ÓÂ˜. ¢¤Î· "·ıÏÔı¤ÙÂ˜" Â›¯·Ó ÙËÓ Â˘ı‡ÓË ÙˆÓ ·ÁÒÓˆÓ Î·È ﬁÏˆÓ ÙˆÓ ÂÎ‰ËÏÒÛÂˆÓ ÙË˜ ÔÏ˘- ‹ÌÂÚË˜ ÁÈÔÚÙ‹˜. ¶·Ó·ı‹Ó·È·, Ë ÌÂÁ¿ÏË ÁÈÔÚÙ‹ ÙË˜ AıËÓ¿˜ °È·Ù› ÈÛÙÂ‡Ô˘ÌÂ ﬁÙÈ ÛÙË ˙ˆÊﬁÚÔ ÙÔ˘ ¶·ÚıÂÓÒÓ· ·ÂÈÎÔÓ›˙ÂÙ·È Ë ÔÌ‹ ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ; A VII, MÔ˘ÛÂ›Ô ÙÔ˘ §Ô‡‚ÚÔ˘ AV,BÚÂÙ·ÓÓÈÎﬁMÔ˘ÛÂ›Ô O

24. 24. ˙ˆÊﬁÚÔ˜ ÙÔ˘ ¶·ÚıÂÓÒÓ· Â›Ó·È Ì›· Û˘ÓÂ¯‹˜ ·Ó¿ÁÏ˘ÊË ·Ú¿ÛÙ·ÛË Ô˘ ÂÚÈ¤ÙÚÂ¯Â ÙÔ Â¿Óˆ Ì¤ÚÔ˜ ÙÔ˘ ÙÔ›¯Ô˘ ÙÔ˘ Î˘Ú›ˆ˜ Ó·Ô‡, Ì¤Û· ·ﬁ ÙËÓ ÂÍˆÙÂÚÈÎ‹ ÎÈÔÓÔÛÙÔÈ¯›·. E›¯Â Û˘ÓÔÏÈÎﬁ Ì‹ÎÔ˜ 160 Ì¤ÙÚ· Î·È ‡„Ô˜ ÂÚ›Ô˘ ¤Ó· Ì¤ÙÚÔ. ¶ÏÔ‡ÛÈ· ¯ÚÒÌ·Ù· Î·È ÚﬁÛıÂÙ· ÌÂÙ·ÏÏÈÎ¿ ÛÙÔÈ¯Â›· ‰È·ÎÔÛÌÔ‡Û·Ó ÙÈ˜ ÂÈÌ¤ÚÔ˘˜ ÌÔÚÊ¤˜, Ô˘ ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·Ó ÛÂ ‚·ı‡ Á·Ï¿˙ÈÔ ÊﬁÓÙÔ. H Û‡ÓıÂÛË ÂÚÈÂÏ¿Ì‚·ÓÂ 378 ·ÓıÚÒÈÓÂ˜ Î·È ıÂ˚Î¤˜ ÌÔÚÊ¤˜ Î·È ÂÚ›Ô˘ 250 ˙Ò·, Î˘Ú›ˆ˜ ¿ÏÔÁ·. OÌ¿‰Â˜ È¤ˆÓ Î·È ·ÚÌ¿ÙˆÓ Ô˘ Û˘Ó·ÁˆÓ›˙ÔÓÙ·È ÛÙÔ ÙÚ¤ÍÈÌÔ Î·Ï‡ÙÔ˘Ó ÙÔ ÌÂÁ·Ï‡ÙÂÚÔ Ì¤ÚÔ˜ ÙË˜ ÔÌ‹˜. AÎÔÏÔ˘ıÂ› Ë ÔÌ‹ ÙË˜ ı˘Û›·˜, ÌÂ Ù· ˙Ò· ÁÈ· ı˘Û›· Î·È ÙÈ˜ ÔÌ¿‰Â˜ ÙˆÓ ·Ó‰ÚÈÎÒÓ Î·È Á˘Ó·ÈÎÂ›ˆÓ ÌÔÚÊÒÓ Ô˘ Û˘ÌÌÂÙ¤¯Ô˘Ó ÛÙËÓ ÔÌ‹ Î·È Ê¤ÚÔ˘Ó Ù· ÈÂÚ¿ ÙÂÏÂÙÔ˘ÚÁÈÎ¿ ÛÎÂ‡Ë ÁÈ· ÙÈ˜ ÚÔÛÊÔÚ¤˜ Î·È ÙË ı˘Û›·. ™ÙË Ì¤ÛË ÙË˜ AÓ·ÙÔÏÈÎ‹˜ ÏÂ˘Ú¿˜, Â¿Óˆ ·ﬁ ÙËÓ Â›ÛÔ‰Ô ÙÔ˘ Ó·Ô‡, ÂÈÎÔÓ›˙ÂÙ·È Ë ·Ú¿‰ÔÛË ÙÔ˘ ¤ÏÔ˘. AÚÈÛÙÂÚ¿ Î·È ‰ÂÍÈ¿ ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È Î·ıÈÛÙÔ› ÔÈ ‰Ò‰ÂÎ· ıÂÔ›. AÓ¿ÌÂÛ· ÛÂ ·˘ÙÔ‡˜ Î·È ÛÙËÓ ÔÌ‹ ‚Ï¤ÂÈ Î·ÓÂ›˜ ‰¤Î· ÌÔÚÊ¤˜, ÙÔ˘˜ ÂÒÓ˘ÌÔ˘˜ ‹ÚˆÂ˜ ÙË˜ AÙÙÈÎ‹˜, ÙÔ˘˜ Ì˘ıÈÎÔ‡˜ ÁÂÓ¿Ú¯Â˜ ÙˆÓ AıËÓ·›ˆÓ. O ÙÚﬁÔ˜ Ô˘ Ô ºÂÈ‰›·˜ Û¯Â‰›·ÛÂ Î·È ÙÔÔı¤ÙËÛÂ ÙËÓ ÔÌ‹ ÛÙÈ˜ Ù¤ÛÛÂÚÈ˜ ÏÂ˘Ú¤˜ ÙÔ˘ Ó·Ô‡ ˘‹ÚÍÂ È‰ÈÔÊ˘‹˜. Aﬁ ÙÔ NÔÙÈÔ‰˘ÙÈÎﬁ ¿ÎÚÔ ÙÔ˘ Ó·Ô‡ ÍÂÎÈÓ¿ Ë ÔÌ‹ ÛÂ ‰‡Ô ÔÌ¿‰Â˜ ÌÂ ‰È·ÊÔÚÂÙÈÎ‹ Î·ÙÂ‡ı˘ÓÛË Ë Î·ıÂÌÈ¿. M›· Î·Ù¿ Ì‹ÎÔ˜ ÙË˜ ¢˘ÙÈÎ‹˜ Î·È BﬁÚÂÈ·˜ ÏÂ˘Ú¿˜ Î·È ¿ÏÏË Î·Ù¿ Ì‹ÎÔ˜ ÙË˜ NﬁÙÈ·˜ ÏÂ˘Ú¿˜ ÙÔ˘ Ó·Ô‡. K·È ÛÙ· ‰‡Ô ÙÌ‹Ì·Ù· ÙË˜ ÔÌ‹˜ Û˘ÌÌÂÙ¤¯Ô˘Ó ÈÂ›˜, ¿ÚÌ·Ù· Î·È ÔÏ›ÙÂ˜ Û¯ÂÙÈÎÔ› ÌÂ ÙË ı˘Û›·. T· ‰‡Ô ÙÌ‹Ì·Ù· ÙË˜ ÔÌ‹˜ Û˘Ó·ÓÙÒÓÙ·È ÛÙÔ AÓ·ÙÔÏÈÎﬁ Ì¤ÚÔ˜ ÙÔ˘ Ó·Ô‡ Â¿Óˆ ·ﬁ ÙËÓ Î˘Ú›· Â›ÛÔ‰Ô ÙÔ˘ ÚÔÓ¿Ô˘. EÎÂ› ÂÈÎÔÓ›˙ÂÙ·È ÙÔ ·Ô- ÎÔÚ‡ÊˆÌ· ÙÔ˘ ÔÏ˘‹ÌÂÚÔ˘ ÂÔÚÙ·ÛÌÔ‡ ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ, ‰ËÏ·‰‹ Ë ·Ú¿‰ÔÛË ÙÔ˘ ¤ÏÔ˘. H Û‡ÓıÂÛË ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘ ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ §›ıÔÈ XLII Î·È XLIII, BÚÂÙ·ÓÓÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô ¶ÚÔÛ¿ıËÛÂ Ó· ·Ó·ÁÓˆÚ›ÛÂÈ˜, ·ﬁ ÙË ÊÔÚ¿ ÙË˜ ÔÌ‹˜, ÔÈÔ ÙÌ‹Ì· ·Ó‹ÎÂÈ ÛÙË BﬁÚÂÈ· Î·È ÔÈÔ ÛÙË NﬁÙÈ· ÏÂ˘Ú¿ ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘. §›ıÔÈ X Î·È XI, BÚÂÙ·ÓÓÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô H ¢ A B NN B

25. 25. H ·Ú¿‰ÔÛË ÙÔ˘ ¤ÏÔ˘ ÛÙË ıÂ¿ AıËÓ¿ Î·È ÔÈ ıÂÔ› ÙÔ˘ OÏ‡ÌÔ˘ AÚÈÛÙÂÚ¿ Î·È ‰ÂÍÈ¿ ÙË˜ ÎÂÓÙÚÈÎ‹˜ ·Ú¿ÛÙ·ÛË˜ ·ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È Î·ıÈÛÙÔ› ÔÈ ıÂÔ› ÙÔ˘ OÏ‡ÌÔ˘ ÌÂ ÍÂ¯ˆÚÈÛÙ‹ Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎ‹ ‰ÂÍÈﬁÙËÙ·. £· Ú¤ÂÈ Ó· ÊÈÏÔÙÂ¯Ó‹ıËÎ·Ó ·ﬁ ÌÂÁ¿ÏÔ˘˜ ÁÓˆÛÙÔ‡˜ ÁÏ‡ÙÂ˜ ÙË˜ ÂÔ¯‹˜, ﬁˆ˜ Ô ºÂÈ‰›·˜, Ô AÁÔÚ¿ÎÚÈÙÔ˜ Î·È Ô AÏÎ·Ì¤ÓË˜ Ô˘ ¤Ï·‚·Ó Ì¤ÚÔ˜ ÛÙÔ ÌÂÁ¿ÏÔ ·˘Ùﬁ ¤ÚÁÔ. ¶Ò˜ ÔÈ ıÂ˚Î¤˜ ·˘Ù¤˜ ÌÔÚÊ¤˜ ÍÂ¯ˆÚ›˙Ô˘Ó ·Ó¿ÌÂÛ· ·ﬁ ÙÈ˜ 378 ÌÔÚÊ¤˜ Ô˘ ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È ÛÙË ˙ˆÊﬁÚÔ; ™ÙË ÎÂÓÙÚÈÎ‹ ÛÎËÓ‹ Û˘ÌÌÂÙ¤¯Ô˘Ó ¤ÓÙÂ ÌÔÚÊ¤˜. TÚÂ›˜ Á˘Ó·›ÎÂ˜, ‰‡Ô Ô˘ ÌÂÙ·Ê¤ÚÔ˘Ó Ù· ÈÂÚ¿ Î·ı›ÛÌ·Ù·, (ÙÔ‡˜ "‰›ÊÚÔ˘˜") Î·È Ì›· ÌÂÁ·Ï‡ÙÂÚË (Ë I¤ÚÂÈ·;) Ô˘ ÙÈ˜ Î·ıÔ‰ËÁÂ›. M›· ÛÂ‚¿ÛÌÈ· ÌÔÚÊ‹, ›Ûˆ˜ Ô ÕÚ¯ˆÓ-B·ÛÈÏÂ‡˜ Î·È ¤Ó· ·ÁﬁÚÈ ÎÚ·ÙÔ‡Ó ÙÔÓ ¤ÏÔ. ¶ÔÈÔ˜ ·ﬁ ÙÔ˘˜ ‰‡Ô ·Ú·Ï·Ì‚¿ÓÂÈ ÙÔÓ ¤ÏÔ ÁÈ· Ó· ÙÔÓ ·Ú·‰ÒÛÂÈ ÛÙË ıÂ¿ AıËÓ¿; ¢ÈÎ·ÈÔÏﬁÁËÛÂ ÙËÓ ¿Ô„‹ ÛÔ˘. ¶ÚÔÛ¿ıËÛÂ Ó· ·Ó·ÁÓˆÚ›ÛÂÈ˜ ÙÔ˘˜ ıÂÔ‡˜ Î·È ‰ÈÎ·ÈÔÏﬁÁËÛÂ ÙËÓ ·¿ÓÙËÛ‹ ÛÔ˘. ¶·Ú·Ù‹ÚËÛÂ ÚÔÛÂÎÙÈÎ¿ ÙËÓ ÈÂÚ·Ú¯ÈÎ‹ ı¤ÛË Ô˘ ¤¯Ô˘Ó ÔÈ ıÂÔ› ÛÙË Û‡ÓıÂÛË, ÙÈ˜ Û˘ÁÁÂÓÈÎ¤˜ ÙÔ˘˜ Û¯¤ÛÂÈ˜ Î·È Ù· ¯·Ú·- ÎÙËÚÈÛÙÈÎ¿ ·ÓÙÈÎÂ›ÌÂÓ·-Û‡Ì‚ÔÏ· Ô˘ ÎÚ·ÙÔ‡Ó Î·È Ù· ÔÔ›· ÁÓˆÚ›˙ÂÈ˜ ·ﬁ ÙË Ì˘ıÔÏÔÁ›·.

26. 26. OÈ ·ÚÌ·ÙÔ‰ÚÔÌ›Â˜ ·ÔÙÂÏÔ‡Û·Ó ·Ì¿Ï·ÈÔ ·ÁÒÓÈÛÌ· ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ. TÔ ÙÌ‹Ì· ÌÂ Ù· ¿ÚÌ·Ù· ÛÙË Ì¤ÛË ÙˆÓ Ì·ÎÚÒÓ ÏÂ˘ÚÒÓ ÙÔ˘ ÛËÎÔ‡, ÛÒ˙ÂÙ·È ·ÔÛ·ÛÌ·ÙÈÎ¿, ÏﬁÁˆ ÙË˜ ·ÒÏÂÈ·˜ ‡ÛÙÂÚ· ·ﬁ ÙË ÁÓˆÛÙ‹ ·Ó·Ù›Ó·ÍË ÙÔ˘ Ó·Ô‡ ÙÔ 1687 Ì.X. ™ÙË BﬁÚÂÈ· ÏÂ˘Ú¿, ﬁÔ˘ Û˘ÌÌÂÙ¤¯Ô˘Ó ‰Ò‰ÂÎ· ¿ÚÌ·Ù·, ÂÈÎÔ- Ó›˙ÂÙ·È Ô ·ÁÒÓ·˜ ÙˆÓ ·Ô‚·ÙÒÓ, ·ÁÒÓÈÛÌ· Î·Ù¿ ÙÔ ÔÔ›Ô Ù¤ıÚÈ· ¿ÚÌ·Ù· ÌÂ ËÓ›Ô¯Ô Î·È ¿ÓÔÏÔ ÔÏÂÌÈÛÙ‹ Û˘Ó·ÁˆÓ›˙ÔÓÙ·È ÛÙÔ ÙÚ¤ÍÈÌÔ. K·Ù¿ ÙË ‰È¿ÚÎÂÈ· ÙÔ˘ ‰ÚﬁÌÔ˘ Ô ÔÏ›ÙË˜ ·ÓÂ‚ÔÎ·Ù¤‚·ÈÓÂ ·ﬁ ÙÔ ¿ÚÌ· Ô˘ ¤ÙÚÂ¯Â. ™ÙË NﬁÙÈ· ÏÂ˘Ú¿, ﬁÔ˘ Û˘ÌÌÂ- Ù¤¯Ô˘Ó ‰¤Î· ¿ÚÌ·Ù·, ÏﬁÁˆ ÙË˜ Î·Î‹˜ ‰È·Ù‹- ÚËÛË˜ ‰ÂÓ Â›Ó·È ‚¤‚·ÈÔ ·Ó ¤¯Ô˘ÌÂ ·ÁÒÓ· ·Ô‚·ÙÒÓ ‹ ÔÏÂÌÈÛÙËÚ›ˆÓ ·ÚÌ¿ÙˆÓ. ÕÚÌ·Ù· ÛÙ·Ì·ÙËÌ¤Ó·, ¿ÚÌ·Ù· Ô˘ ÍÂÎÈÓÔ‡Ó, ¿ÚÌ·Ù· ÌÂ ÙÔÓ ÔÏ›ÙË ÙË ÛÙÈÁÌ‹ Ô˘ ·Ô‚·›ÓÂÈ Î·È ¿ÚÌ·Ù· Ô˘ ÙÚ¤¯Ô˘Ó, ˘¿Ú¯Ô˘Ó Î·È ÛÙË BﬁÚÂÈ· Î·È ÛÙË NﬁÙÈ· ÏÂ˘Ú¿ ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘. ÙËÓ ÔÌ‹ Û˘ÌÌÂÙ¤¯Ô˘Ó 364 ¿ÓıÚˆÔÈ Î·È ÂÚÈÛÛﬁÙÂÚ· ·ﬁ 230 ¿ÏÔÁ·. Œ¯Ô˘Ó ÊÈÏÔÙÂ¯ÓËıÂ› ·ﬁ ÔÏÏÔ‡˜ ÁÏ‡ÙÂ˜, ÔÈ ÔÔ›ÔÈ ¤ÚÂÂ Ó· ÂÚÈÏ¿‚Ô˘Ó ¿ÏÔÁ· Î·È ÈÂ›˜ ÛÂ ‡„Ô˜ ÂÓﬁ˜ ÂÚ›Ô˘ Ì¤ÙÚÔ˘ ÌÂ ·ÔÙ¤ÏÂÛÌ· Ù· ¿ÏÔÁ· Ó· Â›Ó·È ÌÈÎÚﬁÛˆÌ· ÛÂ Û¯¤ÛË ÌÂ ÙÔ˘˜ ·ÓıÚÒÔ˘˜. K·Ó¤Ó·˜ ·ﬁ ·˘ÙÔ‡˜ Ô˘ ÌÂÙ¤¯Ô˘Ó ÛÙËÓ ÔÌ‹ ‰ÂÓ ÚÔ‚¿ÏÏÂÙ·È È‰È·ÈÙ¤Úˆ˜. T· ·˘ÛÙËÚ¿ ÚÔÊ›Ï ÙˆÓ ÚÔÛÒˆÓ, Ô˘ ÌÔÈ¿˙Ô˘Ó ÌÂÙ·Í‡ ÙÔ˘˜, ·ÔÓ¤Ô˘Ó ‹ıÔ˜, ÓÂ˘Ì·ÙÈÎﬁÙËÙ· Î·È ˘ÂÚËÊ¿ÓÂÈ·. Y¿Ú¯ÂÈ ı·˘Ì·ÛÙ‹ ·ÚÌÔÓ›· ÛÙ· ÛÒÌ·Ù· Ô˘ ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È ÌÂ ·ÚÎÂÙﬁ ÚÂ·ÏÈÛÌﬁ, ﬁˆ˜ Î·È ÛÙÈ˜ ÎÈÓ‹ÛÂÈ˜ Î·È ÙÈ˜ ÛÙ¿ÛÂÈ˜, ÛÙÔÈ¯Â›· Ô˘ Î·Ù' ÂÍÔ¯‹Ó ‰È·ÊÔÚÔÔÈÔ‡Ó Ù· ¿ÙÔÌ· ÌÂÙ·Í‡ ÙÔ˘˜. TÔ ÎÏ·ÛÈÎﬁ È‰ÂÒ‰Â˜ ÁÈ· ÙËÓ Ù¤¯ÓË, Ë ·ﬁ‰ÔÛË ÙÔ˘ ˆÚ·›Ô˘, ‰ÂÛﬁ˙ÂÈ Î·È ÛÙË ÌÈÎÚﬁÙÂÚË ÏÂÙÔÌ¤ÚÂÈ· ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘. T· ÚÔ‡¯· ‰ÂÓ ¤¯Ô˘Ó ÛÎÔﬁ Ó· ‰È·ÊÔÚÔÔÈ‹ÛÔ˘Ó Ù· ¿ÙÔÌ·Ø Â›Ó·È ¯·Ú·ÎÙËÚÈÛÙÈÎﬁ ﬁÙÈ ÔÈ ıÂÔ› ÊÔÚÔ‡Ó Ù· ›‰È· ÌÂ ÙÔ˘˜ ıÓËÙÔ‡˜. H ÔÈÎÈÏ›· Â‰Ò ÂÈÙ˘Á¯¿ÓÂÙ·È ÌÂ ÙËÓ ÏÔ˘ÛÈﬁÙ·ÙË Ù˘¯ÔÏÔÁ›·, ÙËÓ ¿ÓÂÛË ÛÙÔ˘˜ ÙÚﬁÔ˘˜ Î¿Ï˘„Ë˜ ÙÔ˘ ÛÒÌ·ÙÔ˜ Î·È ÙË ‰È·ÎÚÈÙÈÎ‹ ·ÚÔ˘Û›· ﬁÏˆÓØ ÌÂÚÈÎÔ› ÔÏ›ÙÂ˜ Â›Ó·È ¤ÓÔÏÔÈ ·ÏÏ¿ ‰ÂÓ ˘¿Ú¯ÂÈ Ô˘ıÂÓ¿ Ë ÔÌÔÈÔÌÔÚÊ›· ÙË˜ ÛÙÔÏ‹˜. AÏÒ˜ Ù· ﬁÏ· ·›˙Ô˘Ó Î·È ·˘Ù¿ ÙÔ ÚﬁÏÔ ÙÔ˘˜ ÛÙËÓ ÂÈı˘ÌËÙ‹ ÔÈÎÈÏ›· ÙˆÓ ÌÔÚÊÒÓ. ŸÏ· Ù· ¿ÏÔÁ· ·ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È ÛÂ ÚÔÊ›Ï. Œ¯Ô˘Ó ÏÂÙ¿ ¿ÎÚ·, Î·È Ì¤ÏË ﬁˆ˜ ÙÔ ÎÂ- Ê¿ÏÈ, ÌÂ Ù· Ì¿ÙÈ· Î·È Ù· ÚÔ˘ıÔ‡ÓÈ·, Ë ¯·›ÙË, Ë Ô˘Ú¿ ‰›ÓÔ˘Ó ÛÂ ÔÏÏ¿ ¿ÏÔÁ· ÍÂ¯ˆÚÈÛÙﬁ ¯·Ú·ÎÙ‹Ú·. ¶·Ú¿ÏÏËÏ· ÔÈ ¿ÍÔ- ÓÂ˜ Ô˘ Û¯ËÌ·Ù›˙Ô˘Ó Ù· ÎÂÊ¿ÏÈ· Î·È Ù· ÛÒÌ·Ù· ·ÏﬁÁˆÓ Î·È È¤ˆÓ ‰ËÌÈÔ˘ÚÁÔ‡Ó ÙËÓ ÂÓÙ‡ˆÛË ÙË˜ Î›ÓËÛË˜ ÛÂ Ì›· Ï·ÌÚ‹ Û‡ÓıÂÛË ÛÙËÓ ÔÔ›· ˘¿Ú¯ÂÈ ÂÍ·ÈÚÂÙÈÎ‹ ÔÈÎÈÏ›·. ¶·Ú·ÙËÚÔ‡ÌÂ ÔÚÈÛÌ¤Ó· ¿ÏÔÁ· Ó· ÍÂÎÔ˘Ú¿˙ÔÓÙ·ÈØ ÛÂ ¿ÏÏÂ˜ ı¤ÛÂÈ˜ ÔÈ ·Ó·- ‚¿ÙÂ˜ ÊÔÚÔ‡Ó Ù· ¯·ÏÈÓ¿ÚÈ· ÛÙ· ˙Ò· ÙÔ˘˜ Î·È ÂÙÔÈÌ¿˙ÔÓÙ·È Ó· ÈÂ‡ÛÔ˘Ó. K¿ÔÈ· ¿ÏÔÁ· ÚÔ¯ˆÚÔ‡Ó ‹Û˘¯·, ¿ÏÏ· Î·Ï¿˙Ô˘Ó ‹ Û˘Ó·ÁˆÓ›˙ÔÓÙ·È, ÌÂÚÈÎ¿ ¤¯Ô˘Ó ·ÊËÓÈ¿ÛÂÈ. ÕÓıÚˆÔÈ, ¿ÏÔÁ· Î·È ¿ÚÌ·Ù· ÛÙËÓ ÔÌ‹ BXXXIV,MÔ˘ÛÂ›ÔÙË˜AÎÚﬁÔÏË˜ ™ Y¿Ú¯Ô˘Ó ÔÏÏ¿ ÔÓﬁÌ·Ù· ÛÙËÓ ·Ú¯·›· EÏÏ¿‰· Ô˘ Û˘Ó‰¤ÔÓÙ·È ÌÂ Ù· ¿ÏÔÁ·: ZÂ‡ÍÈÔ˜, I›·˜, IÔ‰¿ÌÂÈ·, IÔÎÚ¿ÙË˜, IﬁÏ˘ÙÔ˜, §‡ÛÈÔ˜, MÂÏ¿ÓÈÔ˜, *·Óı›Ë, ™Â‡ÛÈÔ˜, º›ÏÈÔ˜ Î.¿. TÈ ÛËÌ·›ÓÂÈ ÙÔ Î¿ıÂ ¤Ó· ·ﬁ ·˘Ù¿; B XXIII, MÔ˘ÛÂ›Ô ÙË˜ AÎÚﬁÔÏË˜

27. 27. È ·Ú¯·›ÔÈ ÙÈÌÔ‡Û·Ó ÙÔ˘˜ ıÂÔ‡˜ ÙÔ˘˜ ÚÔÛÊ¤ÚÔÓÙ¿˜ ÙÔ˘˜ ı˘Û›Â˜. AÎÔÏÔ˘ıÔ‡Û·Ó ÂÈ‰ÈÎﬁ ÙÂÏÂÙÔ˘ÚÁÈÎﬁ Î·È ¯ÚËÛÈÌÔÔÈÔ‡Û·Ó ÂÈ‰ÈÎ¿ ÈÂÚ¿ ÛÎÂ‡Ë. K·Ù¿ ÙËÓ ÈÂÚ‹ ÙÂÏÂÙÔ˘ÚÁ›·, ÛÙÔ˘˜ ıÂÔ‡˜ ÚÔÛ¤ÊÂÚ·Ó ÛÔÓ‰¤˜ Ô›ÓÔ˘, ÙÔ˘˜ ÚÒÈÌÔ˘˜ Î·È ÔÏ˘ÙÈÌﬁÙÂÚÔ˘˜ Î·ÚÔ‡˜ Î·È ı˘Û›Â˜ ˙ÒˆÓ. T· Ì¤ÚË ÙÔ˘ ˙ÒÔ˘ Ô˘ ‰ÂÓ ÙÚÒÁÔÓÙ·Ó ÚÔÛÊ¤ÚÔÓÙ·Ó ÛÙÔ˘˜ ıÂÔ‡˜ Î·È Î·›ÁÔÓÙ·Ó ÛÙË ÊˆÙÈ¿ ÙÔ˘ ‚ˆÌÔ‡. T· ˘ﬁÏÔÈ· „‹ÓÔÓÙ·Ó Î·È ÙÚÒÁÔÓÙ·Ó ·ﬁ ÙÔ˘˜ AıËÓ·›Ô˘˜ ÛÙÔ ·ÓËÁ‡ÚÈ Ô˘ ·ÎÔÏÔ˘ıÔ‡ÛÂ ÙÈ˜ ı˘Û›Â˜. ™ÙÈ˜ Ì·ÎÚ¤˜ ÏÂ˘Ú¤˜ ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘, ÙËÓ ÔÌ‹ ÙË˜ ı˘Û›·˜ ·ÎÔÏÔ˘ıÔ‡Ó Ù· ˙Ò· Ô˘ ÚﬁÎÂÈÙ·È Ó· ı˘ÛÈ·ÛıÔ‡Ó ÚÔ˜ ÙÈÌ‹Ó ÙË˜ ıÂ¿˜Ø ÛÙË NﬁÙÈ· ÏÂ˘Ú¿ ‰¤Î· ‚ﬁ‰È· Î·È ÛÙË BﬁÚÂÈ· Ù¤ÛÛÂÚ· ‚ﬁ‰È· Î·È Ù¤ÛÛÂÚ· ÎÚÈ¿ÚÈ· ÌÂ ÙÔ˘˜ ÔÌÂ›˜ ÙÔ˘˜. ™˘ÌÌÂÙ¤¯Ô˘Ó Â›ÛË˜ ÛÎ·ÊËÊﬁÚÔÈ, ¿Ó‰ÚÂ˜ Ô˘ Ê¤ÚÔ˘Ó ÛÎ¿ÊÂ˜ ÌÂ ÚÔÛÊÔÚ¤˜, ˘‰ÚÈ·ÊﬁÚÔÈ, ¿Ó‰ÚÂ˜ Ô˘ Ê¤ÚÔ˘Ó ˘‰Ú›Â˜ ‰ËÏ·‰‹ ·ÁÁÂ›· ÌÂ ÓÂÚﬁ, ÌÔ˘ÛÈÎÔ› Ô˘ Ê¤ÚÔ˘Ó ·˘ÏÔ‡˜ Î·È ÎÈı¿ÚÂ˜ Î·ıÒ˜ Î·È ı·ÏÏÔÊﬁÚÔÈ, ˆÚ·›ÔÈ ËÏÈÎÈˆÌ¤ÓÔÈ ¿Ó‰ÚÂ˜ Ô˘ ÎÚ·ÙÔ‡Ó ÎÏ·‰È¿ ÂÏÈ¿˜ (ÙÔ˘˜ ı·ÏÏÔ‡˜) ˙ˆÁÚ·ÊÈÛÌ¤Ó· ÛÙÔ ‚¿ıÔ˜ ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘. H ÔÌ‹ ÙË˜ ı˘Û›·˜ Û˘ÓÂ¯›- ˙ÂÙ·È ÛÙËÓ AÓ·ÙÔÏÈÎ‹ ÏÂ˘Ú¿ ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘, ÙËÓ ÈÂÚﬁÙÂÚË ÏÂ˘Ú¿ ÙÔ˘ Ó·Ô‡, ÛÙËÓ ÔÔ›· ‰ÂÓ ˘¿Ú¯Ô˘Ó ˙Ò·, ·Ú¿ ÌﬁÓÔ ıÂÔ› Î·È ıÓËÙÔ›. E›Ó·È Ë ÌﬁÓË ÏÂ˘Ú¿ ÛÙËÓ ÔÔ›· ÂÈÎÔÓ›- ˙ÔÓÙ·È Á˘Ó·›ÎÂ˜, Ô˘ ÎÚ·ÙÔ‡Ó Â›ÛË˜ ÙÂÏÂÙÔ˘ÚÁÈÎ¿ ÛÎÂ‡Ë ÁÈ· ÙË ı˘Û›·, ÔÈÓÔ¯ﬁÂ˜ Î·È ÊÈ¿ÏÂ˜ ÁÈ· ÙÈ˜ ÛÔÓ‰¤˜, ı˘ÌÈ·Ù‹ÚÈ· Î.¿. È· ÔÏÏ¿ ¯ÚﬁÓÈ· Î·Ù¿ ÙËÓ ·Ú¯·ÈﬁÙËÙ·, Ë ˙ˆÊﬁÚÔ˜ ÙÔ˘ ºÂÈ‰›· Î·È ÙˆÓ Û˘ÓÂÚÁ·ÙÒÓ ÙÔ˘ ·Ú¤ÌÂÈÓÂ ¿ıÈÎÙË ÛÙË ı¤ÛË ÙË˜. M›· ÌÂÁ¿ÏË ˘ÚÎ·˚¿ ÛÙÔÓ ¶·ÚıÂÓÒÓ·, ÙÔÓ 3Ô Ì.X. ·ÈÒÓ·, ‰ÂÓ Í¤ÚÔ˘ÌÂ ÛÂ ÔÈﬁ ‚·ıÌﬁ ¤‚Ï·„Â ÙË ˙ˆÊﬁÚÔ. K·Ù¿ ÙË ÌÂÙ·ÙÚÔ‹ ÙÔ˘ ÌÂÁ¿ÏÔ˘ Ó·Ô‡ ÛÂ ÂÎÎÏËÛ›·, Èı·ÓﬁÙ·Ù· ÛÙÔ ‰È¿ÛÙËÌ· 450-500 Ì.X., ÔÚÈÛÌ¤Ó· ÎÔÌÌ¿ÙÈ· ÙË˜ AÓ·ÙÔÏÈÎ‹˜ ÏÂ˘Ú¿˜ ·Ê·ÈÚ¤ıËÎ·Ó. AÎﬁÌ· ·ÚÁﬁÙÂÚ·, ›Ûˆ˜ Î·Ù¿ ÙÔÓ 12Ô ·ÈÒÓ·, ·Ê·ÈÚ¤ıËÎ·Ó Î·È ¿ÏÏÔÈ Ï›ıÔÈ ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘ ÚÔÎÂÈÌ¤ÓÔ˘ Ó· ‰ËÌÈÔ˘ÚÁËıÔ‡Ó Ï¿ÁÈ· ·Ú¿ı˘Ú· ÛÙÔ ÎÙ‹ÚÈÔ, ÙÔ ÔÔ›Ô ÂÍ·ÎÔÏÔ˘ıÔ‡ÛÂ Ó¿ ÏÂÈÙÔ˘ÚÁÂ› ˆ˜ ÂÎÎÏËÛ›·. TÔ 1458 Ô ¶·ÚıÂÓÒÓ·˜ Á›ÓÂÙ·È Ù˙·Ì›. TÔ 1674 Ô ˙ˆÁÚ¿ÊÔ˜ J. Carrey Û¯Â‰È¿˙ÂÈ ÌÂ ÌÂÁ¿ÏË ·ÎÚ›‚ÂÈ· Ù· ÁÏ˘Ù¿. H ÌÂÁ¿ÏË Î·Ù·ÛÙÚÔÊ‹ ÛÙÔÓ ¶·ÚıÂÓÒÓ· ¤ÁÈÓÂ 13 ¯ÚﬁÓÈ· ·ÚÁﬁÙÂÚ·, ÙÔ 1687, Î·Ù¿ ÙÔ ‰È¿ÛÙËÌ· ÙÔ˘ BÂÓÂÙÔÙÔ˘ÚÎÈÎÔ‡ ÔÏ¤ÌÔ˘ Î·È ÙË˜ ÂÎÛÙÚ·ÙÂ›·˜ ÙÔ˘ F. Morosini ÛÙËÓ Aı‹Ó·. Aﬁ ÙËÓ ¤ÎÚËÍË Ô˘ ¤ÁÈÓÂ ÙﬁÙÂ Î·Ù·ÛÙÚ¿ÊËÎÂ ÌÂÁ¿ÏÔ Ì¤ÚÔ˜ ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘ ÙˆÓ Ï·Á›ˆÓ ÏÂ˘ÚÒÓ ÙÔ˘ Ó·Ô‡ Î·È ¤ÁÈÓ·Ó ·ÓÂ·ÓﬁÚıˆÙÂ˜ ˙ËÌÈ¤˜ ÛÙÔ˘˜ Ï›ıÔ˘˜ Ô˘ ·Ú¤ÌÂÈÓ·Ó ÛÙË ı¤ÛË ÙÔ˘˜ Î·È ÛÂ ·˘ÙÔ‡˜ Ô˘ ¤ÂÛ·Ó ÛÙÔ ¤‰·ÊÔ˜. ¶·Ú¿ÏÏËÏ· Ô ‰ÚﬁÌÔ˜ ÙË˜ ‰È·Ú·Á‹˜ Â›¯Â ·ÓÔ›ÍÂÈ. ™Ù· ÚÒÙ· ¯ÚﬁÓÈ· ÙÔ˘ 19Ô˘ ·ÈÒÓ·, Ô ‚ÚÂÙ·ÓÓﬁ˜ ÚÂÛ‚Â˘Ù‹˜ ÛÙËÓ OıˆÌ·ÓÈÎ‹ A˘ÙÔÎÚ·ÙÔÚ›·, §ﬁÚ‰Ô˜ ŒÏÁÈÓ, ·Ê·›ÚÂÛÂ ·ﬁ ÙÔÓ ÂÚÂÈˆÌ¤ÓÔ ¶·ÚıÂÓÒÓ· ﬁÛ· ÁÏ˘Ù¿ ÌﬁÚÂÛÂ, ·Ó¿ÌÂÛ· ÛÙ· ÔÔ›· ‹Ù·Ó Î·È 80 Ì¤ÙÚ· ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘. E›Ó·È Ù· ÁÓˆÛÙ¿ ˆ˜ EÏÁ›ÓÂÈ· Ì¿ÚÌ·Ú·, Ô˘ ·ÔÙÂÏÔ‡Ó ÙÔ ÌÂÁ·Ï‡ÙÂÚÔ Û‡ÓÔÏÔ ÙË˜ ÎÏ·ÛÈÎ‹˜ ÂÚÈﬁ‰Ô˘ Ô˘ ¤¯ÂÈ ‰È·ÛˆıÂ› Î·È ‚Ú›ÛÎÔÓÙ·È Û‹ÌÂÚ· ÛÙÔ BÚÂÙ·ÓÓÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô. TÔ ÙÂÏÂ˘Ù·›Ô ÙÌ‹Ì· ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘ Ô˘ ¤ÌÂÈÓÂ ÛÙË ı¤ÛË ÙÔ˘ ‹Ù·Ó ÙÔ ¢˘ÙÈÎﬁ, ÛÂ Ì‹ÎÔ˜ 20 ÂÚ›Ô˘ Ì¤ÙÚˆÓ. H Ù·¯Â›· ‰È¿‚ÚˆÛË ÙÔ˘ Ì·ÚÌ¿- ÚÔ˘ ÛÙÔ ‡·ÈıÚÔ Î·È ÛÙË ‚ÚÔ¯‹ ÁÈ· ·ÈÒÓÂ˜, ¤Î·ÓÂ ·ÔÏ‡Ùˆ˜ ·Ó·ÁÎ·›·, ÛÙ· Ï·›ÛÈ· ÙˆÓ ÌÂÁ¿ÏˆÓ ·Ó·ÛÙËÏˆÙÈÎÒÓ ¤ÚÁˆÓ Ô˘ Ú·ÁÌ·ÙÔ- ÔÈÔ‡ÓÙ·È ·ﬁ ÙËÓ EÈÙÚÔ‹ Î·È ÙËÓ YËÚÂÛ›· ™˘ÓÙ‹ÚËÛË˜ MÓËÌÂ›ˆÓ AÎÚﬁÔÏË˜, ÙËÓ ·ÔÛ˘Ó·ÚÌÔÏﬁÁËÛË ÙÔ˘ ÙÌ‹Ì·ÙÔ˜ ·˘ÙÔ‡ ÙÔ 1993, ÙË ÌÂÙ·ÊÔÚ¿ ÙÔ˘ ÛÙÔ MÔ˘ÛÂ›Ô ÙË˜ AÎÚﬁÔÏË˜, ÙË Û˘ÓÙ‹ÚËÛË Î·È ¤ÎıÂÛ‹ ÙÔ˘. E¿Óˆ ÛÙÔ ÌÓËÌÂ›Ô ÙÔÔıÂÙ‹ıËÎ·Ó ·ÎÚÈ‚‹ ·ÓÙ›ÁÚ·Ê·. H ÔÌ‹ ÙË˜ ı˘Û›·˜ ÛÙË ıÂ¿ AıËÓ¿ H Ù‡¯Ë ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘ ÙÔ˘ ¶·ÚıÂÓÒÓ· ¶·Ú·Ù‹ÚËÛÂ ÙÈ˜ ˙ËÌÈ¤˜ Î·È ÙÈ˜ ÊıÔÚ¤˜ Ô˘ ¤¯Ô˘Ó ˘ÔÛÙÂ› ÔÈ ·Ó¿ÁÏ˘ÊÂ˜ ÌÔÚÊ¤˜ Î·È Ù· ¿ÏÏ· Ì¤ÚË ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘ Î·È ÚÔÛ¿ıËÛÂ Ó· Ê·ÓÙ·ÛıÂ›˜ Ò˜ ·˘Ù¤˜ ¤ÁÈÓ·Ó. B II, MÔ˘ÛÂ›Ô ÙË˜ AÎÚﬁÔÏË˜ O ° ¶ÚÔÛ¿ıËÛÂ Ó· ·Ó·ÁÓˆÚ›ÛÂÈ˜ ÔÌ¿- ‰Â˜ ÙË˜ ÔÌ‹˜ ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ ÛÙ· ÙÌ‹Ì·Ù· ÙË˜ ˙ˆÊﬁÚÔ˘ Ô˘ ÛÒ˙Ô- ÓÙ·È ÛÙÔ MÔ˘ÛÂ›Ô ÙË˜ AÎÚﬁÔÏË˜.

28. 28. ™ÙËÓ ·Ú¯·ÈﬁÙËÙ·, Ë Ï·ÙÚÂ›·, Û˘ÓÂÎÙÈÎﬁ ÛÙÔÈ¯Â›Ô ÁÈ· ÙËÓ ﬁÏË-ÎÚ¿ÙÔ˜, ÂÎ‰ËÏˆ- ÓﬁÙ·Ó ÌÂ ÁÈÔÚÙ¤˜, ıÂÛÌÔıÂÙËÌ¤ÓÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ Î·È ÙÂÏÂÙ¤˜. OÈ ¤ÓÓÔÈÂ˜ ÙÔ˘ ·ÁÒÓ·, ÙË˜ Ó›ÎË˜ Î·È ÙË˜ ‰ﬁÍ·˜ Â›¯·Ó ¿ÌÂÛË Û¯¤ÛË ÌÂ ÙËÓ ·ÓıÚˆÔÎÂÓÙÚÈÎ‹ ÎÔÛÌÔ- ıÂˆÚ›· ÙˆÓ ·Ú¯·›ˆÓ EÏÏ‹ÓˆÓ ·ÏÏ¿ Î·È ÏËÚﬁÙËÙ·, ÁÈ·Ù› Â›¯·Ó ˆ˜ È‰ÂÒ‰Â˜ ÙËÓ ·ÚÈÛÙÂ›· ÙﬁÛÔ ÙÔ˘ ÛÒÌ·ÙÔ˜ ﬁÛÔ Î·È ÙÔ˘ ÓÂ‡Ì·ÙÔ˜. ŒÙÛÈ ·ﬁ ÔÏ‡ ÓˆÚ›˜ Î·ıÈÂÚÒıËÎ·Ó ÔÈ ·ÓÂÏÏ‹ÓÈÔÈ ·ÁÒÓÂ˜ ÛÙ· ÌÂÁ¿Ï· ÈÂÚ¿, ÛÙËÓ OÏ˘Ì›· Î·È ÛÙË NÂÌ¤· ÚÔ˜ ÙÈÌ‹Ó ÙÔ˘ ¢›·, ÛÙËÓ IÛıÌ›· ÚÔ˜ ÙÈÌ‹Ó ÙÔ˘ ¶ÔÛÂÈ‰ÒÓ· Î·È ÛÙÔ˘˜ ¢ÂÏÊÔ‡˜ ÚÔ˜ ÙÈÌ‹Ó ÙÔ˘ ¶˘ı›Ô˘ AﬁÏÏˆÓ·. AÏÏ¿ ﬁ¯È ÏÈÁﬁÙÂÚË Ê‹ÌË Â›¯·Ó Î·È ÔÈ ÁÈÔÚÙ¤˜ ÛÂ ﬁÏÂÈ˜, Ë ÛÔ˘‰·ÈﬁÙÂÚË ·ﬁ ÙÈ˜ ÔÔ›Â˜ ‹Ù·Ó Ù· ¶·Ó·ı‹Ó·È· ÛÙËÓ Aı‹Ó·. 1 §ÂÙÔÌ¤ÚÂÈ· ·ﬁ ·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ ·ÌÊÔ- Ú¤·, Aı‹Ó·, EıÓÈÎﬁ AÚ¯·ÈÔÏÔÁÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô, 20044 (360/59 .X.)

29. 29. 3 OOII AA°°øøNNEE™™ ∆· ¶·Ó·ı‹Ó·È·, ·Ú¯ÈÎ¿ ÙÔ˘Ï¿¯ÈÛÙÔÓ, ‹Ù·Ó ÌÈ· ıÚËÛÎÂ˘ÙÈÎ‹ ÂÎ‰‹ÏˆÛË Î·È ÔÈ ·ÁÒÓÂ˜ Ô˘ ÙË Û˘Óﬁ‰Â˘·Ó Â›¯·Ó Â›ÛË˜ ıÚËÛÎÂ˘ÙÈÎﬁ ¯·Ú·ÎÙ‹Ú·Ø ‹Ù·Ó Ë ı˘Û›· ÎﬁÔ˘ Î·È Ê˘ÛÈÎ‹˜ ÂÓ¤ÚÁÂÈ·˜ ÚÔ˜ ÙËÓ ÚÔÛÙ¿ÙÈ‰· ıÂ¿ ÙË˜ ﬁÏË˜-ÎÚ¿ÙÔ˘˜. ¶·Ú¿ÏÏËÏ· Ë ﬁÏË ÂÓ‰È·ÊÂÚﬁÙ·Ó ˙ˆËÚ¿ ÁÈ· ÙÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ ·˘ÙÔ‡˜, ÁÈ·Ù› ·ÊÂÓﬁ˜ ÙËÓ ÚÔ¤‚·ÏÏ·Ó ÛÙÔ ·ÓÂÏÏ‹ÓÈÔ Î·È ·ÊÂÙ¤ÚÔ˘, ÔÈ ·ıÏËÙÈÎÔ› ÙÔ˘Ï¿¯ÈÛÙÔÓ, Û˘Ó‰˘¿˙ÔÓÙ·Ó ÌÂ ÙËÓ ÔÏÂÌÈÎ‹ ÂÎ·›‰Â˘ÛË ÙˆÓ Ó¤ˆÓ. O Û˘Ó‰˘·ÛÌﬁ˜ ·ıÏËÙÈÎÒÓ Î·È ıÚËÛÎÂ˘ÙÈÎÒÓ ÙÂÏÂÙÒÓ Î·È ıÂ¿Ì·ÙÔ˜ ‹Ù·Ó ÔÏ‡ ·Á·ËÙﬁ˜ Î·È ÔÏﬁÎÏËÚÔ ÙÔ ·ÓËÁ‡ÚÈ ‰ËÌÈÔ˘ÚÁÔ‡ÛÂ ÌÂÁ¿ÏÔ ÂÓıÔ˘ÛÈ·ÛÌﬁ ÛÙÔ˘˜ AıËÓ·›Ô˘˜ ÁÈ· ÙÔ˘˜ ·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ‡˜ ·ÁÒÓÂ˜. T· ¶·Ó·ı‹Ó·È· ÂÚÈÂÏ¿Ì‚·Ó·Ó ÂÚ›Ô˘ Â›ÎÔÛÈ ·ÁˆÓ›ÛÌ·Ù·. √È ·ıÏËÙ¤˜ ¯ˆÚ›˙ÔÓÙ·Ó ÛÂ ÙÚÂÈ˜ Î·ÙËÁÔÚ›Â˜, ·Ó¿ÏÔÁ· ÌÂ ÙËÓ ËÏÈÎ›· ÙÔ˘˜: ¶·›‰Â˜ (12-16 ÂÙÒÓ), ŒÊË‚ÔÈ ·Á¤ÓÂÈÔÈ (16-20 ÂÙÒÓ), ÕÓ‰ÚÂ˜ (¿Óˆ ÙˆÓ 20 ÂÙÒÓ). Y‹Ú¯·Ó ·ÁÒÓÂ˜ ·ÙÔÌÈÎÔ› Î·È ·ÁÒÓÂ˜ ÔÌ·‰ÈÎÔ›. T· ·ÁˆÓ›ÛÌ·Ù· ‹Ù·Ó ÙÚÈÒÓ Î·ÙËÁÔÚÈÒÓ: ·) Ù· Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎ¿ ‚) Ù· ÔÏ˘ÌÈ·Î¿ (ÈÈÎ¿ Î·È Á˘ÌÓÈÎ¿) ÛÙ· ÔÔ›· ÌÔÚÔ‡Û·Ó Ó· Û˘ÌÌÂÙ¿Û¯Ô˘Ó ·ıÏËÙ¤˜ ·ﬁ ﬁÏË ÙËÓ EÏÏ¿‰· Î·È Á) Ù· ·ıÏ‹Ì·Ù· Ô˘ ‹Ù·Ó Û˘Ó‰Â‰ÂÌ¤Ó· ÌÂ ÙÈ˜ ÙÔÈÎ¤˜ ·Ú·‰ﬁÛÂÈ˜, ÛÙ· ÔÔ›· ÌÔÚÔ‡Û·Ó Ó· Ï¿‚Ô˘Ó Ì¤ÚÔ˜ ÌﬁÓÔÓ AıËÓ·›ÔÈ ÔÏ›ÙÂ˜. YÂ‡ı˘ÓÔÈ ÁÈ· ÙËÓ ÔÚÁ¿ÓˆÛË ÙˆÓ ·ÁÒÓˆÓ ‹Ù·Ó ‰¤Î· ·ıÏÔı¤ÙÂ˜, ¤Ó·˜ ·ﬁ Î¿ıÂ Ê˘Ï‹, ÌÂ ÙÂÙÚ·ÂÙ‹ ıËÙÂ›·. ∏ ÁÈÔÚÙ‹ ÙˆÓ ¶·Ó·ıËÓ·›ˆÓ ‹Ù·Ó ÔÏ‡ ÛËÌ·ÓÙÈÎ‹ ÁÈ· ÙËÓ ·ıËÓ·˚Î‹ ÔÏÈÙÂ›· Ô˘ ‰··ÓÔ‡ÛÂ ÌÂÁ¿Ï· ÔÛ¿ ÁÈ· ÙÈ˜ ÙÂÏÂÙ¤˜ Î·È ÙÈ˜ ı˘Û›Â˜, Î·ıÒ˜ Î·È ÁÈ· Ù· ‚Ú·‚Â›· Ô˘ ‰›ÓÔÓÙ·Ó ÛÙÔ˘˜ ÓÈÎËÙ¤˜ ÙˆÓ ·ÁÒÓˆÓ. ∫¿ÔÈ· ·ﬁ Ù· ¤ÍÔ‰·, Î˘Ú›ˆ˜ ÁÈ· ÙÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ Ô˘ ·Ó‹Î·Ó ÛÙÈ˜ ÙÔÈÎ¤˜ ·Ú·‰ﬁÛÂÈ˜ ÙˆÓ AıËÓ·›ˆÓ, ÚÔ¤Ú¯ÔÓÙ·Ó ·ﬁ ¯ÔÚËÁ›Â˜. ∆∆∞∞ ¶¶AANNAA££HHNNAAIIAA T· ¶·Ó·ı‹Ó·È· ‹Ù·Ó ÌÈ· ÔÏ‡ ·Ï·È¿ ÁÈÔÚÙ‹ ÙË˜ Aı‹Ó·˜, ·ÊÈÂÚˆÌ¤ÓË ÛÙËÓ ÚÔÛÙ¿- ÙÈ‰· ıÂ¿ ÙË˜, Ô˘ Û‡ÌÊˆÓ· ÌÂ ÙËÓ ·Ú¿‰ÔÛË Â›¯Â Ù· ÁÂÓ¤ıÏÈ¿ ÙË˜ ÛÙÈ˜ 28 EÎ·ÙÔÌ‚·ÈÒÓÔ˜, ‰ËÏ·‰‹ ÂÚ›Ô˘ ÛÙÈ˜ 15 A˘ÁÔ‡ÛÙÔ˘. H ÁÈÔÚÙ‹ ‹Ù·Ó ÔÏ˘‹ÌÂÚË Î·È ÂÚÈÂÏ¿Ì‚·ÓÂ ‰È¿ÊÔÚÂ˜ ÂÎ‰ËÏÒÛÂÈ˜: Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎÔ‡˜ Î·È ·ıÏËÙÈÎÔ‡˜ ·ÁÒÓÂ˜ Î·ıÒ˜ Î·È Ì›· ÌÂÁ¿ÏË ÔÌ‹ ÚÔ˜ ÙËÓ AÎÚﬁÔÏË. H ÔÌ‹, Ô˘ ·ÂÈÎÔÓ›˙ÂÙ·È ÛÙË ˙ˆÊﬁÚÔ ÙÔ˘ ¶·ÚıÂÓÒÓ·, Â›¯Â ˆ˜ ·ÔÎÔÚ‡ÊˆÌ· ÙËÓ ·Ú¿‰ÔÛË ÙÔ˘ "¤ÏÔ˘", ÙÔ˘ ‰ÒÚÔ˘ ÙˆÓ AıËÓ·›ˆÓ ÛÙÔ Ï·ÙÚÂ˘ÙÈÎﬁ "¢ÈÈÂÙ¤˜ Íﬁ·ÓÔ", ÙÔ Ô˘Ú·ÓﬁÂÌÙÔ ·ﬁ ÙÔÓ ¢›· Í‡ÏÈÓÔ ¿Á·ÏÌ· ÙË˜ AıËÓ¿˜, ÙÔ ÔÔ›Ô ¤ÛÙÂÎÂ ·Ú¯ÈÎ¿ Ì¤Û· ÛÙÔÓ AÚ¯·›Ô N·ﬁ Î·È ·ÚÁﬁÙÂÚ· ÛÙÔ EÚ¤¯ıÂÈÔ. AÎÔÏÔ˘ıÔ‡Û·Ó ÔÈ ı˘Û›Â˜ ÚÔ˜ ÙÈÌ‹Ó ÙË˜ ıÂ¿˜. OÈ AıËÓ·›ÔÈ ›ÛÙÂ˘·Ó ﬁÙÈ Ù· ¶·Ó·ı‹Ó·È· È‰Ú‡ıËÎ·Ó ·ﬁ ÙÔÓ Ì˘ıÈÎﬁ EÚÈ¯ıﬁÓÈÔ Î·È ﬁÙÈ ‹Ú·Ó ÙË ÁÓˆÛÙ‹ ıÂÛÌÔıÂÙËÌ¤ÓË ÌÔÚÊ‹ ÙÔ˘˜ ÙÔ 566 .X., ÌÂ ÚˆÙÔ‚Ô˘Ï›· ÙÔ˘ Ù˘Ú¿ÓÓÔ˘ ¶ÂÈÛ›ÛÙÚ·ÙÔ˘, Ô ÔÔ›Ô˜ ÂÈÛ‹Á·ÁÂ ÙÔÓ Ï·ÌÚﬁÙÂÚÔ ÂÔÚÙ·ÛÌﬁ ÙÔ˘˜ Î¿ıÂ Ù¤Û- ÛÂÚ· ¯ÚﬁÓÈ·, Ù· MÂÁ¿Ï· ¶·Ó·ı‹Ó·È·, ÙÔÓ ÙÚ›ÙÔ ¯ÚﬁÓÔ ÙˆÓ OÏ˘ÌÈ¿‰ˆÓ. ™˘Ó¤¯ÈÛ·Ó Ó· ÁÈÔÚÙ¿˙ÔÓÙ·È ÁÈ· ¯›ÏÈ· Û¯Â‰ﬁÓ ¯ÚﬁÓÈ·, Ì¤¯ÚÈ ÂÚ›Ô˘ ÙÔ 410 Ì.X. º˘ÛÈÎ¿ Ë ‰È¿ÚÎÂÈ· ÙË˜ ÁÈÔÚÙ‹˜, ÔÈ Î·ÓÔÓÈÛÌÔ›, Ù· ·ÁˆÓ›ÛÌ·Ù·, Ù· ‚Ú·- ‚Â›·, ﬁÏ· ÌÂÙ·‚¿ÏÏÔÓÙ·Ó Î·Ù¿ ÙË ‰È¿ÚÎÂÈ· ÙﬁÛˆÓ ·ÈÒÓˆÓ. §ÂÙÔÌ¤ÚÂÈ· ·ﬁ ·Ó·ıË- Ó·˚Îﬁ ·ÌÊÔÚ¤·, BﬁÏÔ˜, AÚ¯·ÈÔÏÔÁÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô K· 4266/91 (336/35 .X.) EÈÁÚ·Ê‹ IG II2 2311, Aı‹Ó·, EÈÁÚ·ÊÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô (ÂÚ› ÙÔ 380 .X.) 2

30. 30. √ Î¿ıÂ ·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ˜ ·ÌÊÔÚ¤·˜ ÂÚÈÂ›¯Â ÂÚ›Ô˘ 36 ÎÈÏ¿ Ï¿‰È. O Ì¤ÛÔ˜ ﬁÚÔ˜ ÙÔ˘ ÚÒÙÔ˘ Â¿ıÏÔ˘ ‹Ù·Ó 50-70 ·ÌÊÔÚÂ›˜, Ô ‰Â ÓÈÎËÙ‹˜ ÙË˜ ·ÚÌ·ÙÔ‰ÚÔÌ›·˜ ¤·ÈÚÓÂ 140 ·ÌÊÔÚÂ›˜, ‰ËÏ·‰‹ 5 ÙﬁÓÔ˘˜ Ï¿‰È ·Í›·˜ ÂÚ›Ô˘ 1680 ·Ú¯·›ˆÓ ‰Ú·¯ÌÒÓ, Ô˘ ·ÓÙÈÛÙÔÈ¯Ô‡ÛÂ ÛÂ ËÌÂÚÔÌ›ÛıÈ· ÂÚ›Ô˘ ÂÓÙ¤ÌÈÛ˘ ¯ÚﬁÓˆÓ. YÔÏÔÁ›˙ÂÙ·È ﬁÙÈ ÛÂ Î¿ıÂ ¶·Ó·ı‹Ó·È· ÔÈ AıËÓ·›ÔÈ ÚÔÛ¤ÊÂÚ·Ó 1400-2000 ·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ‡˜ ·ÌÊÔÚÂ›˜ ÁÂÌ¿ÙÔ˘˜ Ï¿‰È. ∞ﬁ ·˘ÙÔ‡˜ ÛÒ˙ÔÓÙ·È ÂÚ›Ô˘ 200- 300 ·ÌÊÔÚÂ›˜ (ıÂˆÚÂ›Ù·È ﬁÙÈ ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ÏÈÁﬁÙÂÚÔ ·ﬁ ÙÔ 1% ÙÔ˘ Û˘ÓﬁÏÔ˘). T· ÛÙÔÈ¯Â›· Ô˘ ·Ó·Ê¤ÚÔÓÙ·È ÛÙÔ ¤ÓÙ˘Ô ·˘Ùﬁ ÁÈ· ÙÔÓ ·ÚÈıÌﬁ ÙˆÓ ·Ó·ıËÓ·˚ÎÒÓ ·ÌÊÔÚ¤ˆÓ Ô˘ ‰›ÓÔÓÙ·Ó ˆ˜ ‚Ú·‚Â›· ÛÙÔ˘˜ ‰È¿ÊÔÚÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ ·Ó·ÁÚ¿ÊÔÓÙ·È ÛÙËÓ ÂÈÁÚ·Ê‹ IG II2 2311 ÙÔ˘ 380 .X., Ô˘ ‚Ú›ÛÎÂÙ·È ÛÙÔ EÈÁÚ·ÊÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô Î·È ·Ô‰›‰Ô˘Ó Ù· ‚Ú·‚Â›· ÙË˜ ÂÔ¯‹˜. TÌ‹Ì·Ù· ÙË˜ ÂÈÁÚ·Ê‹˜ ÏÂ›Ô˘Ó Î·È ¤ÙÛÈ ‰ÂÓ ·Ú·ı¤ÙÔÓÙ·È ÛÙÔÈ¯Â›· ÁÈ· ÔÚÈÛÌ¤ÓÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜. OÈ ÏÂÁﬁÌÂÓÔÈ „Â˘‰Ô·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ› ·ÌÊÔÚÂ›˜ ¤¯Ô˘Ó ﬁÏ· Ù· ¯·Ú·ÎÙËÚÈÛÙÈÎ¿ ÙˆÓ ·Ó·ıËÓ·˚ÎÒÓ ·ÌÊÔÚ¤ˆÓ ·ÏÏ¿, ÂÎÙﬁ˜ ÙÔ˘ ﬁÙÈ Â›Ó·È ÌÈÎÚﬁÙÂÚÔÈ, ÛÙÂÚÔ‡ÓÙ·È ÙÔ˘ ÛËÌ·ÓÙÈÎﬁÙÂÚÔ˘ ÛÙÔÈ¯Â›Ô˘, ‰ËÏ·‰‹ ÙË˜ ÎÚ·ÙÈÎ‹˜ ÂÈÁÚ·Ê‹˜. OÈ ÂÈ‰ÈÎÔ› ‰È·ÊˆÓÔ‡Ó ÁÈ· ÙÔÓ ÚÔÔÚÈÛÌﬁ ÙÔ˘˜. Y¿Ú¯Ô˘Ó ıÂˆÚ›Â˜ ﬁÙÈ ÚÔÔÚ›˙ÔÓÙ·Ó ÁÈ· ÙÔ˘˜ 2Ô˘˜ ÓÈÎËÙ¤˜, ÁÈ· ¿ÏÏÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜, ﬁÙÈ ‹Ù·Ó ·Ó·ÌÓËÛÙÈÎ¿ ¯ÚËÛÙÈÎ¿ ·ÁÁÂ›· ÁÈ· ÙÈ˜ ÁÈÔÚÙ¤˜ Ô˘ ·ÎÔÏÔ˘ıÔ‡Û·Ó ÙÈ˜ ·Ó·ıËÓ·˚Î¤˜ Ó›ÎÂ˜, ·ÎﬁÌ· Î·È ﬁÙÈ ¯ÚËÛ›ÌÂ˘·Ó ˆ˜ ·Ú·‰Â›ÁÌ·Ù· ÛÙ· ÎÂÚ·ÌÂÈÎ¿ ÂÚÁ·ÛÙ‹ÚÈ·. ™ÙÔ˘˜ Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎÔ‡˜ Î·ıÒ˜ Î·È ÛÙÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ ÙÔÈÎÒÓ ·Ú·‰ﬁÛÂˆÓ Ù· ‚Ú·‚Â›· ‰ÂÓ ‹Ù·Ó ·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ› ·ÌÊÔÚÂ›˜ Î·È ¤ÙÛÈ ‰ÂÓ ˘¿Ú¯Ô˘Ó ·ÌÊÔÚÂ›˜ ÌÂ ·Ú·ÛÙ¿ÛÂÈ˜ ·ﬁ ·˘ÙÔ‡˜ ÙÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜. 5 TTAA BBPPAABBEEIIAA OÈ ·ÁÒÓÂ˜ ÛÙ· ¶·Ó·ı‹Ó·È· ‹Ù·Ó "¯ÚËÌ·Ù›ÙÂ˜". ◊Ù·Ó ÔÈ ÌﬁÓÔÈ ·ÁÒÓÂ˜ ÙË˜ ·Ú¯·›·˜ EÏÏ¿‰·˜ ÛÙÔ˘˜ ÔÔ›Ô˘˜ ‰ÈÓﬁÙ·Ó Î·È 2Ô ‚Ú·‚Â›Ô, Û˘Ó‹ıˆ˜ ·Í›·˜ ÂÓﬁ˜ ¤ÌÙÔ˘ ÙË˜ ·Í›·˜ ÙÔ˘ 1Ô˘ ‚Ú·‚Â›Ô˘. ™ÙÔ˘˜ ÂÚÈÛÛﬁÙÂÚÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ Ù· ‚Ú·‚Â›· ÛÙÔ˘˜ ÓÈÎËÙ¤˜ ‹Ù·Ó ·ÁÁÂ›· ˘„ËÏ‹˜ Ù¤¯ÓË˜, ÔÈ ÏÂÁﬁÌÂÓÔÈ ·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ› ·ÌÊÔÚÂ›˜, ÁÂÌ¿ÙÔÈ Ï¿‰È, ·ÁÁÂ›· Ô˘ Á›ÓÔÓÙ·Ó Î·Ù¿ ·Ú·ÁÁÂÏ›· ÙÔ˘ ÎÚ¿ÙÔ˘˜. √È ÂÚÈÛ- ÛﬁÙÂÚÔÈ ‹Ù·Ó „ËÏﬁÙÂÚÔÈ ·ﬁ 60 ÂÎ. ◊Ù·Ó ÌÂÏ·ÓﬁÌÔÚÊ· ·ÁÁÂ›·, ‰ËÏ·‰‹ ÔÈ ÌÔÚÊ¤˜ ‹Ù·Ó Ì·‡ÚÂ˜ Â¿Óˆ ÛÂ ÂÚ˘ıÚﬁ ÊﬁÓÙÔ, ·Ó Î·È Ë ÌÂÏ·ÓﬁÌÔÚÊË ÙÂ¯ÓÈÎ‹ ÛÂ ﬁÏ· Ù· ¿ÏÏ· ·ÁÁÂ›· ÛÙ·Ì¿ÙËÛÂ ÛÙ· Ì¤Û· ÙÔ˘ 5Ô˘ ·È. .Ã. ™ÙË Ì›· ÏÂ˘Ú¿ ÙÔ˘ ·ÁÁÂ›Ô˘ ·ÂÈÎÔÓÈ˙ﬁÙ·Ó ·Ú¿ÛÙ·ÛË ÙÔ˘ ·ÁˆÓ›ÛÌ·ÙÔ˜ ÁÈ· ÙÔ ÔÔ›Ô ‰ÈÓﬁÙ·Ó ˆ˜ ‚Ú·‚Â›Ô Ô ·ÌÊÔÚ¤·˜ Î·È ÛÙËÓ ¿ÏÏË ÏÂ˘Ú¿ ·ÂÈÎÔÓÈ˙ﬁÙ·Ó ¿ÓÙÔÙÂ Ë ¤ÓÔÏË AıËÓ¿ ˆ˜ ÔÏÂÌÈÎ‹ ıÂ¿, ·Ó¿ÌÂÛ· ÛÂ ‰‡Ô ‰ˆÚÈÎÔ‡˜ Î›ÔÓÂ˜ Ô˘ Û˘Ó‹ıˆ˜ ÛÙ¤ÊÔÓÙ·Ó ÌÂ ÂÙÂÈÓÔ‡˜. ∂¿Óˆ ÛÙÔ ·ÁÁÂ›Ô, ‰›Ï· ÛÙÔÓ Î›ÔÓ·, ·Ó·ÁÚ·ÊﬁÙ·Ó Û˘Ó‹ıˆ˜ ÛÂ ·ÙÙÈÎﬁ ÚÔÂ˘ÎÏÂ›‰ÂÈÔ ·ÏÊ¿‚ËÙÔ Ë ÂÈÁÚ·Ê‹ "TONA£∂NE£ENA£§ON", ·ÚÁﬁÙÂÚ· ﬁÌˆ˜ Î·È "TøNA£HNH£ENA£§øN", (ÙáÓ 'Aı‹ÓËıÂÓ ôıÏˆÓ) ‰ËÏ·‰‹ "·ﬁ ÙÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ ÙˆÓ ∞ıËÓÒÓ". ¶·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ› ·ÌÊÔÚÂ›˜ - ‚Ú·‚Â›· ıÂˆÚÔ‡ÓÙ·È ÌﬁÓÔÓ ﬁÛÔÈ Ê¤ÚÔ˘Ó ÙËÓ ÂÈÁÚ·Ê‹ ·˘Ù‹. ™Ù· Ì¤Û· ÙÔ˘ 4Ô˘ ·È. .Ã. ÚÔÛÙ›ıÂÙ·È Î·È Ì›· ÂÈÁÚ·Ê‹ ÌÂ ÙÔ ﬁÓÔÌ· ÙÔ˘ EÒÓ˘ÌÔ˘ ÕÚ¯ÔÓÙ·. Y‹Ú¯Â ÏÔÈﬁÓ ¤Ó·˜ Û˘Ó‰˘·ÛÌﬁ˜ ÛÙÔÈ¯Â›ˆÓ ıÚËÛÎÂ˘ÙÈÎÒÓ (·Ú¿ÛÙ·ÛË ÙË˜ ÚÔÛÙ¿ÙÈ‰·˜ ıÂ¿˜), ·ıÏËÙÈÎÒÓ (·Ú¿ÛÙ·ÛË ÙÔ˘ ·ÁˆÓ›ÛÌ·ÙÔ˜ ÁÈ· ÙÔ ÔÔ›Ô ‰ÈÓﬁÙ·Ó ÙÔ ‚Ú·‚Â›Ô) Î·È ÔÏÈÙÈÎÒÓ (ÎÚ·ÙÈÎ‹ ÂÈÁÚ·Ê‹ ÙË˜ ﬁÏË˜-ÎÚ¿ÙÔ˘˜), Ô˘ ¤Î·ÓÂ Ù· ·ÁÁÂ›· ·˘Ù¿, Ì·˙› ÌÂ ÙÔ ÌÂÁ¿ÏÔ ÙÔ˘˜ Ì¤ÁÂıÔ˜, Î·È ÙËÓ ˘„ËÏ‹ ÔÈﬁÙËÙ· ÙË˜ Î·Ù·ÛÎÂ˘‹˜ Î·È ÂÈÎÔÓÔÁÚ¿ÊËÛ‹˜ ÙÔ˘˜ ÂÓÙÂÏÒ˜ ÍÂ¯ˆÚÈÛÙ¿. 4 §ÂÙÔÌ¤ÚÂÈ· ·ﬁ ·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ ·ÌÊÔÚ¤·, N¤· YﬁÚÎË, The Metropolitan Museum of Art, Rogers Fund, 1914 (14.130.12) (ÂÚ› ÙÔ 530 .X.)

31. 31. 76 ∆∆√√ ¶¶PP√√°°PP∞∞MMMM∞∞ ∆∆øø¡¡ ¶¶∞∞¡¡∞∞££HHNNAAIIøø¡¡ K·Ù¿ Ù· ÎÏ·ÛÈÎ¿ ¯ÚﬁÓÈ· ˘ÔÏÔÁ›˙ÂÙ·È ﬁÙÈ Ë ÁÈÔÚÙ‹ ‰È·ÚÎÔ‡ÛÂ ÂÚ›Ô˘ Ì›· Â‚‰ÔÌ¿‰·, ÙÔ ÙÂÏÂ˘Ù·›Ô ‰ÂÎ·‹ÌÂÚÔ ÙÔ˘ ÌËÓﬁ˜ EÎ·ÙÔÌ‚·ÈÒÓÔ˜. OÈ ÂÚÈÛÛﬁÙÂÚÔÈ ÂÚÂ˘ÓËÙ¤˜ ÈÛÙÂ‡Ô˘Ó ﬁÙÈ Ù· ¶·Ó·ı‹Ó·È· ·ÎÔÏÔ˘ıÔ‡Û·Ó ÂÚ›Ô˘ ÙÔ ·Ú·Î¿Ùˆ ÚﬁÁÚ·ÌÌ·: 11ËË ÌÌ¤¤ÚÚ·· A°øNE™ PAæø¢IA™ KAI MOY™IKH™ 22ËË ÌÌ¤¤ÚÚ·· °YMNIKOI A°øNE™ ¶AI¢øN KAI EºHBøN 33ËË ÌÌ¤¤ÚÚ·· °YMNIKOI A°øNE™ AN¢PøN 44ËË--55ËË ÌÌ¤¤ÚÚ·· I¶¶IKOI A°øNE™ 66ËË ÌÌ¤¤ÚÚ·· A°øNE™ ¶OY ANHKAN ™TI™ TO¶IKE™ ¶APA¢O™EI™ 77ËË ÌÌ¤¤ÚÚ·· §AM¶A¢H¢POMIA KAI ¶ANNYXI™ 88ËË ÌÌ¤¤ÚÚ·· ((2288ËË ∂∂ÎÎ··ÙÙÔÔÌÌ‚‚··ÈÈÒÒÓÓÔÔ˜˜)) ¶OM¶H ¶PO™ THN AKPO¶O§H KAI £Y™IE™ §ÂÙÔÌ¤ÚÂÈ· ·ﬁ ·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ ·ÌÊÔÚ¤·, Aı‹Ó·, EıÓÈÎﬁ AÚ¯·ÈÔÏÔÁÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô 20048 (363/62 .X.)

32. 32. EÚ˘ıÚﬁÌÔÚÊÔ˜·ÌÊÔÚ¤·˜,§ÔÓ‰›ÓÔ,BÚÂÙ·ÓÈÎﬁMÔ˘ÛÂ›ÔGR1843.11-3.34 BMCatalogueofVasesE270(ÂÚ›ÙÔ480.X.) AAÁÁˆˆÓÓ··ÛÛPP··„„ˆˆ‰‰ÈÈ··ÛÛ 9 KKAA§§§§IITTEEXXNNIIKKOOII AA°°øøNNEE™™ OÈ Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎÔ› ·ÁÒÓÂ˜ ÂÚÈÂÏ¿Ì‚·Ó·Ó ·ÁÒÓÂ˜ ÌÔ˘ÛÈÎÔ‡˜ Î·È ·ÁÒÓÂ˜ Ú·„ˆ‰›·˜. ™‡ÌÊˆÓ· ÌÂ Ì›· ÂÈÁÚ·Ê‹, ÙÔ 162 .X. ÂÈÛ¿ÁÔÓÙ·È ÛÙ· ¶·Ó·ı‹Ó·È· Î·È ıÂ·ÙÚÈÎÔ› ·ÁÒÓÂ˜. T· ‚Ú·‚Â›· ÛÙÔ˘˜ Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎÔ‡˜ ·ÁÒÓÂ˜ ‰ÂÓ ‹Ù·Ó ·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ› ·ÌÊÔÚÂ›˜ ·ÏÏ¿ ÔÏ‡ÙÈÌ· ÛÙÂÊ¿ÓÈ· Î·È ¯Ú‹Ì·Ù·. AAÁÁˆˆÓÓ··ÛÛ PP··„„ˆˆ‰‰ÈÈ··ÛÛ H "Ú·„ˆ‰›·" ÚÔ¤Ú¯ÂÙ·È ·ﬁ ÙÈ˜ Ï¤ÍÂÈ˜ "Ú¿ÙÂÈÓ" Î·È "ˆ‰‹". ¢ÂÓ ÁÓˆÚ›˙Ô˘ÌÂ ÔÏÏ¿ ÛÙÔÈ¯Â›· ÁÈ· ÙÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ Ú·„ˆ‰›·˜. ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ·ÁÒÓÂ˜ ··ÁÁÂÏ›·˜ OÌËÚÈÎÒÓ ÂÒÓ Î·È Ï˘ÚÈÎÒÓ ÔÈËÌ¿ÙˆÓ. ™˘Ó‹ıˆ˜ ÛÙÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ ·‹ÁÁÂÏÏ·Ó Ù· ÎÂ›ÌÂÓ· ÙÔ˘ OÌ‹ÚÔ˘ ÛÙË ÛÂÈÚ¿, ‰ËÏ·‰‹ Ô Î¿ıÂ Ú·„ˆ‰ﬁ˜ Û˘Ó¤¯È˙Â ·ﬁ ÂÎÂ› Ô˘ Â›¯Â ÙÂÏÂÈÒÛÂÈ Ô ÚÔËÁÔ‡ÌÂÓÔ˜. AÚÁﬁÙÂÚ· ·‹ÁÁÂÏ·Ó ÔÏÔÎÏËÚˆÌ¤Ó· ÂÂÈÛﬁ‰È·, ÂÚ›Ô˘ 500-800 ÛÙ›¯ˆÓ. T· OÌËÚÈÎ¿ ¤Ë ¯ˆÚ›ÛıËÎ·Ó ÛÂ "Ú·„ˆ‰›Â˜" ·ﬁ ÙÔ˘˜ AÏÂÍ·Ó‰ÚÈÓÔ‡˜ ÊÈÏÔÏﬁÁÔ˘˜ ÔÏ‡ ·ÚÁﬁÙÂÚ·, Î·Ù¿ Ù· EÏÏËÓÈÛÙÈÎ¿ ¯ÚﬁÓÈ·. OÈ Ú·„ˆ‰Ô› ·ÁˆÓ›˙ÔÓÙ·Ó ¿ÓÙÔÙÂ ÌﬁÓÔÈ ¯ˆÚ›˜ Û˘ÓÔ‰Â›· ÌÔ˘ÛÈÎ‹˜, ÌﬁÓÔ ÛÂ ‰ËÌﬁÛÈÂ˜ ÁÈÔÚÙ¤˜ Î·È ÔÙ¤ ÛÂ È‰ÈˆÙÈÎ¿ Û›ÙÈ·. ™‡ÌÊˆÓ· ÌÂ ÙÔ˘˜ Î·ÓﬁÓÂ˜ ‰ÂÓ ¤ÚÂÂ Ó· Î¿ÓÔ˘Ó ÔÏÏ¤˜ ÎÈÓ‹ÛÂÈ˜, ¯ÂÈÚÔÓÔÌ›Â˜ Î.¿. ™Ù· ·ÁÁÂ›· ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È Ó· ¤¯Ô˘Ó Á¤ÓÈ· Î·È Ó· ÎÚ·ÙÔ‡Ó Ú·‚‰›. ™ÙÔ ·ÁÁÂ›Ô ÙË˜ ÂÈÎﬁÓ·˜ Ô Ú·„ˆ‰ﬁ˜ ÛÙ¤ÎÂÙ·È Â¿Óˆ ÛÂ ‚¿ıÚÔ, ÎÚ·Ù¿ÂÈ ÙË Ú¿‚‰Ô ÙÔ˘, Î·È ·ﬁ ÙÔ ÌÈÛ¿ÓÔÈ¯ÙÔ ÛÙﬁÌ· ÙÔ˘ ‚Á·›ÓÔ˘Ó ÔÈ ÚÒÙÂ˜ Ï¤ÍÂÈ˜ ÙÔ˘ ÔÈ‹Ì·ÙÔ˜: HO¢E¶OTENTYPIN£I (uø‰Â ÔÙ' âÓ T‡ÚÈÓıÈ) ‰ËÏ·‰‹ "ŒÙÛÈ Î¿ÔÙÂ ÛÙËÓ T›Ú˘Óı·"... 8

33. 33. æÂ˘‰Ô·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ˜·ÌÊÔÚ¤·˜,N¤·YﬁÚÎË,TheMetropolitanMuseumofArt, GiftofNorbertSchimmell,1989.281.89(ÂÚ›ÙÔ540.X.) AAÁÁˆˆÓÓ··ÛÛAA˘˘ÏÏˆˆÓÓ 11 MMOOYY™™IIKKOOII AA°°øøNNEE™™ OÈ ·Ú¯·›ÔÈ ŒÏÏËÓÂ˜ ıÂˆÚÔ‡Û·Ó ﬁÙÈ Ë ÌÔ˘ÛÈÎ‹ ‹Ù·Ó ··Ú·›ÙËÙÔ ÛÙÔÈ¯Â›Ô Î¿ıÂ ÓÂ˘- Ì·ÙÈÎ‹˜, Î·ÏÏÈÙÂ¯ÓÈÎ‹˜ Î·È ÎÔÈÓˆÓÈÎ‹˜ ‰Ú·ÛÙËÚÈﬁÙËÙ·˜ ·ÏÏ¿ Î·È ÙË˜ Î·ıËÌÂÚÈÓ‹˜ ˙ˆ‹˜. ¶›ÛÙÂ˘·Ó Â›ÛË˜ ﬁÙÈ ‰È·ÌÔÚÊÒÓÂÈ ÙÔÓ ¯·Ú·ÎÙ‹Ú· Î·È ·ÔÙÂÏÂ› ¤ÙÛÈ ¿ÚÈÛÙÔ Ì¤ÛÔ ÁÈ· ÙËÓ ·Ó·ÙÚÔÊ‹ ÙˆÓ Ó¤ˆÓ. º˘ÛÈÎﬁ ‹Ù·Ó Ó· ˘¿Ú¯ÂÈ ÌÂÁ¿ÏË Û¯¤ÛË ÌÔ˘ÛÈÎ‹˜ Î·È ·ıÏËÙÈÎÒÓ ·ÁÒÓˆÓ ÛÙËÓ ·Ú¯·›· Aı‹Ó·. EÎÙﬁ˜ ÏÔÈﬁÓ ·ﬁ ÙÔ˘˜ ÌÔ˘ÛÈÎÔ‡˜ ·ÁÒÓÂ˜, ÌÔ˘ÛÈÎ‹ ˘‹Ú¯Â ˆ˜ Û‡ÓıËÌ· ÁÈ· ÙËÓ ¤Ó·ÚÍË ÙÔ˘ ·ÁÒÓ·, ÁÈ· ÙË ‚Ú¿‚Â˘ÛË ÙÔ˘ ÓÈÎËÙ‹, ˆ˜ Û˘ÓÔ‰Â›· Î¿ÔÈˆÓ ·ÁÒÓˆÓ Î·È Ê˘ÛÈÎ¿ ÛÙÔ ·ÓËÁ‡ÚÈ Ô˘ ·ÎÔÏÔ˘ıÔ‡ÛÂ. OÈ ›‰ÈÔÈ ÔÈ ÌÔ˘ÛÈÎÔ› ·ÁÒÓÂ˜, ıÂˆÚÔ‡ÓÙ·Ó ÔÏ‡ ÛËÌ·ÓÙÈÎÔ› Î·È ·˘Ùﬁ ·ÓÙÈÎ·ÙÔÙÚ›˙ÂÙ·È Î·È ÛÙ· ÔÏ‡ ÌÂÁ¿Ï· ‚Ú·‚Â›·, Ù· ÔÔ›· ‰›ÓÔÓÙ·Ó ÁÈ· Ó· ÚÔÛÂÏÎ‡ÛÔ˘Ó Â·ÁÁÂÏÌ·Ù›Â˜ ‰È¿ÛËÌÔ˘˜ ÌÔ˘ÛÈÎÔ‡˜. OÈ ·ÁÒÓÂ˜ Á›ÓÔÓÙ·Ó ·ﬁ ÙÔÓ 6Ô ·ÈÒÓ· .X., ·ÏÏ¿ Ô ¶ÂÚÈÎÏ‹˜ ÙÔÓ 5Ô ·ÈÒÓ· .X. ÙÔ˘˜ ·Ó·‰ÈÔÚÁ¿ÓˆÛÂ, ÙÔ˘˜ ıÂÛÌÔı¤ÙËÛÂ Î·È ¤¯ÙÈÛÂ ÙÔ ÔÌÒÓ˘ÌÔ ø‰Â›Ô Î¿Ùˆ ·ﬁ ÙËÓ AÎÚﬁÔÏË, ﬁÔ˘ Á›ÓÔÓÙ·Ó ÔÈ ·ÁÒÓÂ˜ ·ﬁ ÙﬁÙÂ. AAÁÁˆˆÓÓ··ÛÛ AA˘˘ÏÏˆˆÓÓ AAÁÁÒÒÓÓ··˜˜ AA˘˘ÏÏËËÙÙÒÒÓÓ:: ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ·ÁÒÓ· ÌﬁÓÔÓ ·Ó‰ÚÒÓ, ÛÙÔÓ ÔÔ›Ô Ô ÌÔ˘ÛÈÎﬁ˜ ¤·È˙Â ‰‡Ô ·˘ÏÔ‡˜ Ì·˙›. OÈ ·˘ÏÔ› ‹Ù·Ó ﬁÚÁ·Ó· ÌÂ ÂÈÛÙﬁÌÈ· Î·È ‹Ù·Ó ¿ÏÏÔÙÂ ›ÛÔ˘ ÎÈ ¿ÏÏÔÙÂ ‰È·ÊÔÚÂÙÈÎÔ‡ Ì‹ÎÔ˘˜. O ·˘ÏËÙ‹˜ Û˘¯Ó¿ ÊÔÚÔ‡ÛÂ Ì›· ‰ÂÚÌ¿ÙÈÓË ÎÔÚ‰¤ÏÏ· ÛÙÔ ÛÙﬁÌ·, ÙË ÊÔÚ‚ÂÈ¿, Ô˘ ÙÔÓ ‚ÔËıÔ‡ÛÂ Ó· Ê˘Û¿ÂÈ ÙÔÓ ·¤Ú· ÛÙ· ÓÂ˘ÛÙ¿. ™˘¯Ó¿ ÛÙ· ·ÁÁÂ›· ÂÈÎÔÓ›˙ÂÙ·È Î·È Ë ı‹ÎË ÙˆÓ ·˘ÏÒÓ, Ë "Û˘‚‹ÓË". TÔ ·›ÍÈÌÔ ÙˆÓ ·˘ÏÒÓ ‹Ù·Ó ÔÏ‡ ‰È·‰Â‰ÔÌ¤ÓÔ ÛÙËÓ ·Ú¯·›· Aı‹Ó· Î·È ˆ˜ ÌÔ˘ÛÈÎﬁ˜ ·ÁÒÓ·˜, ·ÏÏ¿ Î·È ˆ˜ Û˘ÓÔ‰Â›· ÛÂ ·ıÏËÙÈÎÔ‡˜ ·ÁÒÓÂ˜. A˘ÏËÙ‹˜ ¿ÓÙÔÙÂ Û˘Óﬁ‰Â˘Â ÙÔÓ ¶˘ÚÚ›¯ÂÈÔ ¯ÔÚﬁ. 1Ô ‚Ú·‚Â›Ô: ™ÙÂÊ¿ÓÈ AAÁÁÒÒÓÓ··˜˜ AA˘˘ÏÏˆˆ‰‰ÒÒÓÓ:: ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ·ÁÒÓ· ‰‡Ô ÌÔ˘ÛÈÎÒÓ. O ¤Ó·˜ ¤·È˙Â ‰ÈÏÔ‡˜ ·˘ÏÔ‡˜ Î·È Ô ¿ÏÏÔ˜ ÙÚ·ÁÔ˘‰Ô‡ÛÂ. ™˘Ó‹ıˆ˜ Ô ÙÚ·ÁÔ˘‰ÈÛÙ‹˜ ‹Ù·Ó ·È‰›. Y‹Ú¯Â ﬁÌˆ˜ Î·È ·ÁÒÓ·˜ ÌﬁÓÔÓ ·›‰ˆÓ. ™ÙÔ ·ÁÁÂ›Ô ÙË˜ ÂÈÎﬁÓ·˜ ·ÚÈÛÙ¿ÓÔÓÙ·È ÔÈ ‰‡Ô ÌÔ˘ÛÈÎÔ› Ó· ÛÙ¤ÎÔÓÙ·È ÎÔÈÙÒÓÙ·˜ Ô ¤Ó·˜ ÙÔÓ ¿ÏÏÔ, Â¿Óˆ ÛÂ ¤Ó· ÙÚ·¤˙È. O ·˘ÏËÙ‹˜ ·›˙ÂÈ ÙÔ˘˜ ·˘ÏÔ‡˜ Î·È Ô ÙÚ·ÁÔ˘‰ÈÛÙ‹˜ ÎÚ·Ù¿ÂÈ ÎÏ¿‰Ô˘˜. AÚÈÛÙÂÚ¿ Î·È ‰ÂÍÈ¿ Î¿ıÔÓÙ·È (Î·È Û˘ÓÂÒ˜ ·ÚÈÛÙ¿ÓÔÓÙ·È ÔÏ‡ ÌÂÁ·Ï‡ÙÂÚÔÈ) ‰‡Ô ÁÂÓÂÈÔÊﬁÚÔÈ ÎÚÈÙ¤˜ ‹ ·ÎÚÔ·Ù¤˜. ÿÛˆ˜ ÔÈ ÌÔ˘ÛÈÎÔ› Â›Ó·È ·›‰Â˜. 1Ô ‚Ú·‚Â›Ô: ™ÙÂÊ¿ÓÈ ·Í›·˜ 300 ‰Ú¯. 2Ô ‚Ú·‚Â›Ô: 100 ‰Ú¯. 10

34. 34. EÚ˘ıÚﬁÌÔÚÊÔ˜·ÌÊÔÚ¤·˜,N¤·YﬁÚÎË,TheMetropolitanMuseumofArt, FletcherFund,1956(56.171.38)(ÂÚ›ÙÔ490.X.) AAÁÁˆˆÓÓ··ÛÛKKÈÈıı··ÚÚ··ÛÛ 13 AAÁÁˆˆÓÓ··ÛÛ KKÈÈıı··ÚÚ··ÛÛ AAÁÁÒÒÓÓ··˜˜ KKÈÈıı··ÚÚÈÈÛÛÙÙÒÒÓÓ:: ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ·ÁÒÓ· Ô˘ Ô ÌÔ˘ÛÈÎﬁ˜ ¤·È˙Â ÎÈı¿Ú·. H ÎÈı¿Ú· ‹Ù·Ó ﬁÚÁ·ÓÔ Â·ÁÁÂÏÌ·ÙÈÒÓ ÌÔ˘ÛÈÎÒÓ Ô˘ ¤‰ÈÓ·Ó ·Ú·ÛÙ¿ÛÂÈ˜ ÌﬁÓÔÓ ÛÂ ‰ËÌﬁÛÈÔ˘˜ ¯ÒÚÔ˘˜. OÈ ÎÈı·ÚÈÛÙ¤˜ ¤¯·ÈÚ·Ó ÌÂÁ¿ÏË˜ Ê‹ÌË˜. ™˘Ó‹ıˆ˜ ÊÔÚÔ‡Û·Ó ÔÏ˘ÙÂÏ‹ ÚÔ‡¯· ÌÂ ÏÔ‡ÛÈ· ‰È·ÎﬁÛÌËÛË. EÓÙ˘ˆÛÈ·Î¤˜ ‰È·ÎÔÛÌËÙÈÎ¤˜ ÎÔÚ‰¤ÏÏÂ˜ ÎÚÂÌÔ‡Û·Ó Î·È ÛÙÈ˜ ÎÈı¿ÚÂ˜. ™˘¯Ó¿ Ô ÌÔ˘ÛÈÎﬁ˜ ÎÚ·ÙÔ‡ÛÂ Ï‹ÎÙÚÔ. Y‹Ú¯Â ·ÁÒÓ·˜ ·Ó‰ÚÒÓ Î·È ·›‰ˆÓ. 1Ô ‚Ú·‚Â›Ô: ™ÙÂÊ¿ÓÈ ·Í›·˜ 500 ‰Ú¯. Î·È 300 ‰Ú¯. 2Ô ‚Ú·‚Â›Ô: 200 ‰Ú¯. 3Ô ‚Ú·‚Â›Ô: 100 ‰Ú¯. AAÁÁÒÒÓÓ··˜˜ KKÈÈıı··ÚÚˆˆ‰‰ÒÒÓÓ:: ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ·ÁÒÓ· Ô˘ Ô ÌÔ˘ÛÈÎﬁ˜ ¤·È˙Â ÎÈı¿Ú· Î·È Û˘Á¯Úﬁ- Óˆ˜ ÙÚ·ÁÔ˘‰Ô‡ÛÂ. ™ÙÔÓ ·ÁÒÓ· Û˘ÌÌÂÙÂ›¯·Ó ÌﬁÓÔÓ ¿Ó‰ÚÂ˜. E›Ó·È Ô ÌﬁÓÔ˜ ·ÁÒÓ·˜ ÛÙÔÓ ÔÔ›Ô, Û‡ÌÊˆÓ· ÌÂ ÙËÓ ÂÈÁÚ·Ê‹ ‰›ÓÔÓÙ·Ó ¤ÓÙÂ ‚Ú·‚Â›·, Ô˘ ·ÔÙÂÏÔ‡Û·Ó ¤Ó· ÔÏ‡ ÌÂÁ¿ÏÔ ¯ÚËÌ·ÙÈÎﬁ ÔÛﬁ. º˘ÛÈÎ¿ ÛÙÈ˜ ·Ú·ÛÙ¿ÛÂÈ˜ ÙˆÓ ·ÁÁÂ›ˆÓ ‰ÂÓ Â›Ó·È Â‡ÎÔÏÔ Ó· ‰È·ÎÚÈıÂ› ·Ó Ô ÌÔ˘ÛÈÎﬁ˜ Â›Ó·È ÎÈı·ÚÈÛÙ‹˜ ‹ ÎÈı·Úˆ‰ﬁ˜. AÓ Ë ÛÎËÓ‹ ÂÈÎÔÓ›˙ÂÈ ÙË ÛÙÈÁÌ‹ ÙÔ˘ ·ÁÒÓ·, ﬁˆ˜ ÛÙÔ ·ÁÁÂ›Ô ÙË˜ ÂÈÎﬁÓ·˜, Ô ÎÈı·Úˆ‰ﬁ˜ ‰È·ÎÚ›ÓÂÙ·È ·ﬁ ÙËÓ Î›ÓËÛË ÙÔ˘ ÎÂÊ·ÏÈÔ‡ ÚÔ˜ Ù· ›Ûˆ Î·È ·ﬁ ÙÔ ·ÓÔÈ¯Ùﬁ ÛÙﬁÌ·. ¶ÔÏÏ¤˜ ÊÔÚ¤˜ ﬁÌˆ˜ Ë ·Ú¿ÛÙ·ÛË ‰ÂÓ ‰Â›¯ÓÂÈ ÙÔÓ ·ÁÒÓ·, ·ÏÏ¿ ÙË ‚Ú¿‚Â˘ÛË Û˘Ó‹ıˆ˜ ·ﬁ ÙË ıÂ¿ N›ÎË. 1Ô ‚Ú·‚Â›Ô: XÚ˘Ûﬁ ÛÙÂÊ¿ÓÈ ·Í›·˜ 1000 ‰Ú¯. Î·È 500 ·ÚÁ˘Ú¤˜ ‰Ú¯. 2Ô ‚Ú·‚Â›Ô: 1200 ‰Ú¯. 3Ô ‚Ú·‚Â›Ô: 600 ‰Ú¯. 4Ô ‚Ú·‚Â›Ô: 400 ‰Ú¯. 5Ô ‚Ú·‚Â›Ô: 300 ‰Ú¯. 12

35. 35. AA££§§HHTTIIKKOOII AA°°øøNNEE™™ °°YYMMNNIIKKAA AA££§§HHMMAATTAA OÈ ·ÁÒÓÂ˜ ·˘ÙÔ›, ·ÓÙ›ÛÙÔÈ¯ÔÈ ÌÂ ÙÔ˘˜ ÛËÌÂÚÈÓÔ‡˜ ·ÁÒÓÂ˜ ÛÙ›‚Ô˘, ·ÔÎ·ÏÔ‡ÓÙ·Ó Á˘ÌÓÈÎÔ› ÁÈ·Ù› ÔÈ ·ıÏËÙ¤˜ ·ÁˆÓ›˙ÔÓÙ·Ó Á˘ÌÓÔ›. AÚ¯ÈÎ¿ ÔÚÈÛÌ¤ÓÔÈ ·ÁÒÓÂ˜ ‰ÈÂÍ¿ÁÔÓÙ·Ó ÛÙËÓ AÚ¯·›· AÁÔÚ¿, ÔÈ ÂÚÈÛÛﬁÙÂÚÔÈ ﬁÌˆ˜ ÛÙËÓ ÂÚÈÔ¯‹ ÙÔ˘ º·Ï‹ÚÔ˘, ÛÙÔÓ ¢‹ÌÔ E¯ÂÏÈ‰ÒÓ. TÔ 330 .X. ¯Ù›˙ÂÙ·È ÙÔ ¶·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ ™Ù¿‰ÈÔ Î·È ·ﬁ ÙﬁÙÂ Á›ÓÔÓÙ·È ÂÎÂ›. ¢¢ÚÚÔÔÌÌÔÔÛÛ ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ¤Ó· ·ﬁ Ù· ·Ï·ÈﬁÙÂÚ· ·ÁˆÓ›ÛÌ·Ù· ﬁÏˆÓ ÙˆÓ ·ÁÒÓˆÓ. O ·ÚÈıÌﬁ˜ ÙˆÓ ‰ÚÔÌ¤ˆÓ Â¿Óˆ ÛÙ· ·ÁÁÂ›· ÔÈÎ›ÏÏÂÈ ·ﬁ ÙÚÂÈ˜ ¤ˆ˜ ¤ÓÙÂ. EÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È Û˘Ó‹ıˆ˜ ÌÂ ÙÔ ÎÂÊ¿ÏÈ Î·È Ù· ﬁ‰È· ÛÂ ÚÔÊ›Ï, ·ÏÏ¿ ÌÂ ÙÔÓ ÎÔÚÌﬁ Î·Ù' ÂÓÒÈÔÓ Î·È ÌÂ ˘„ˆÌ¤ÓÔ ÙÔ ·ÚÈÛÙÂÚﬁ ¯¤ÚÈ Î·È ﬁ‰È. Y‹Ú¯·Ó ‰È¿ÊÔÚ· Â›‰Ë ‰ÚﬁÌÔ˘ ·Ó¿ÏÔÁ· ÌÂ ÙËÓ ·ﬁÛÙ·ÛË Ô˘ ¤ÙÚÂ¯·Ó ÔÈ ‰ÚÔÌÂ›˜. MÂÚÈÎ¤˜ ÊÔÚ¤˜ ‰È·ÎÚ›ÓÂÙ·È ·ﬁ ÙË ÛÙ¿ÛË ÙÔ˘ ÛÒÌ·ÙÔ˜ Î·È ÙÈ˜ ÎÈÓ‹ÛÂÈ˜ ÙÔ˘˜ ·Ó ÙÚ¤¯Ô˘Ó ÌÈÎÚ‹ ‹ ÌÂÁ¿ÏË ·ﬁÛÙ·ÛË. EÓ›ÔÙÂ Ô Ù‡Ô˜ ÙÔ˘ ‰ÚﬁÌÔ˘ ·Ó·ÁÚ¿ÊÂÙ·È ÛÙÔ ·ÁÁÂ›Ô. ™™ÙÙ¿¿‰‰ÈÈÔÔÓÓ:: MÔÓ¿‰· Ì‹ÎÔ˘˜ ÛÙÔ˘˜ ·ÁÒÓÂ˜ ‰ÚﬁÌÔ˘ ·ÔÙÂÏÔ‡ÛÂ ÙÔ Ì‹ÎÔ˜ ÙÔ˘ ÛÙ·‰›Ô˘, ‰ËÏ·‰‹ ÙÔ˘ ‰ÚﬁÌÔ˘ ﬁÔ˘ ¤ÙÚÂ¯·Ó ÔÈ ·ıÏËÙ¤˜ Î·È ÙÔ ÔÔ›Ô ÔÈÎ›ÏÏÂ ÛÂ Î¿ıÂ ﬁÏË ·Ó¿ÏÔÁ· ÌÂ ÙÔ Á‹Â‰Ô Ô˘ ·˘Ù‹ ‰È¤ıÂÙÂ. ™ÙËÓ Aı‹Ó· ÙÔ ÛÙ¿‰ÈÔ ‹Ù·Ó 185 Ì¤ÙÚ·. OÈ ·›‰Â˜ ¤ÙÚÂ¯·Ó ÌﬁÓÔÓ ÛÂ ·˘Ùﬁ ÙÔ ·ÁÒÓÈÛÌ· ‰ÚﬁÌÔ˘. TÔ ÛÙ¿‰ÈÔ ‹Ù·Ó ÙÔ ·Ï·Èﬁ- ÙÂÚÔ ·ﬁ ﬁÏ· Ù· ·ÁˆÓ›ÛÌ·Ù· Î·È Ô ÓÈÎËÙ‹˜ ¤‰ÈÓÂ ÙÔ ﬁÓÔÌ¿ ÙÔ˘ ÛÙËÓ Î¿ıÂ OÏ˘ÌÈ¿‰·. ¢¢››··˘˘ÏÏÔÔ˜˜:: O ‰ÚÔÌ¤·˜ ¤ÙÚÂ¯Â ‰‡Ô ÛÙ¿‰È·, 370 Ì¤ÙÚ·. EÎÎ›ÓËÛË Î·È Ù¤ÚÌ· ‹Ù·Ó ÙÔ ›‰ÈÔ ÛËÌÂ›Ô. ™Â Î¿ÔÈ· ·ÁÁÂ›· ‰È·ÎÚ›ÓÂÙ·È ¤Ó·˜ ¿ÛÛ·ÏÔ˜, Ô Î·ÌÙ‹Ú·˜, ÙÔ ÛËÌÂ›Ô ·' ﬁÔ˘ Â¤ÛÙÚÂÊ·Ó ÔÈ ‰ÚÔÌÂ›˜ ÁÈ· Ó· ‰ÈÏ·ÛÈ¿ÛÔ˘Ó ÙËÓ ·ﬁÛÙ·ÛË. °È· ÙÔ ÛÙ¿‰ÈÔ Î·È ÙÔÓ ‰›·˘ÏÔ, Ô˘ ‹Ù·Ó ÔÈ ‰ÚﬁÌÔÈ Ù·¯‡ÙËÙ·˜ Á›ÓÔÓÙ·Ó Î·È ÚÔÎÚÈ- Ì·ÙÈÎÔ› ·ÁÒÓÂ˜. ™ÙÈ˜ ·Ó·ÛÎ·Ê¤˜ ÛÙËÓ AÚ¯·›· AÁÔÚ¿ ¤¯Ô˘Ó ‚ÚÂıÂ› ‰¤Î· ÏˆÚ›‰Â˜, ¿Ú· ¤ÙÚÂ¯·Ó Î¿ıÂ ÊÔÚ¿, ‰¤Î· ·ıÏËÙ¤˜ Ì·˙›. ÿÿÈÈÔÔ˜˜:: ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ·ÁÒÓ· ËÌÈ·ÓÙÔ¯‹˜, Ô˘ ÔÈ ‰ÚÔÌÂ›˜ ¤ÚÂÂ Ó· ‰È·Ó‡ÛÔ˘Ó ·ﬁÛÙ·ÛË ÙÂÛÛ¿ÚˆÓ ÛÙ·‰›ˆÓ, Ô˘ ‹Ù·Ó ÙÔ Ì‹ÎÔ˜ ÙÔ˘ IÔ‰ÚﬁÌÔ˘ Î·È ÁÈ' ·˘Ùﬁ ÔÓÔÌ¿- ÛÙËÎÂ Ô ·ÁÒÓ·˜ ›ÈÔ˜. ¢¢ﬁﬁÏÏÈÈ¯¯ÔÔ˜˜:: ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ·ÁÒÓ· ·ÓÙÔ¯‹˜, Â›ÎÔÛÈ ¤ˆ˜ ÂÈÎÔÛÈÙÂÛÛ¿ÚˆÓ ÛÙ·‰›ˆÓ. TÔ ·ÁÒ- ÓÈÛÌ· Û¯ÂÙÈ˙ﬁÙ·Ó ÌÂ ÙÔ˘˜ ·ÁÁÂÏÈÔÊﬁÚÔ˘˜ Ô˘ ÌÂÙ¤ÊÂÚ·Ó ÌËÓ‡Ì·Ù· ÛÂ ÔÏﬁÎÏËÚË ÙËÓ EÏÏ¿‰· Î·È ÌÂ ·˘Ùﬁ ÁÈÓﬁÙ·Ó Ë ¤Ó·ÚÍË ÙˆÓ Á˘ÌÓÈÎÒÓ ·ÁÒÓˆÓ. BÚ·‚Â›· (·Ó·Ê¤ÚÔÓÙ·È ÛÙÔ ÛÙ¿‰ÈÔ): ¶·È˜ 50 ŒÊË‚Ô˜ 60 ÕÓ‰Ú·˜ 80 14 ¶·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ˜·ÌÊÔÚ¤·˜,N¤·YﬁÚÎË,TheMetropolitanMuseumofArt, RogersFund,1914(14.130.12)(ÂÚ›ÙÔ530.X.) ¢¢ÚÚÔÔÌÌÔÔÛÛ 15

36. 36. OOÏÏÈÈÙÙÔÔ‰‰ÚÚÔÔÌÌÈÈ·· OÈ ‰ÚÔÌÂ›˜ Û˘Ó·ÁˆÓ›˙ÔÓÙ·Ó ÛÙÔ ÙÚ¤ÍÈÌÔ, Û˘Ó‹ıˆ˜ ÛÙÔÓ ‰›·˘ÏÔ (ÂÚ›Ô˘ 370 Ì.), ÊÔÚÒÓÙ·˜ ÎÚ¿ÓÔ˜, ÎÓËÌ›‰Â˜ Î·È ÎÚ·ÙÒÓÙ·˜ ·Û›‰·. MÂ ÙËÓ ¿ÚÔ‰Ô ÙˆÓ ¯ÚﬁÓˆÓ ·ﬁ ÙÔÓ ÂÍÔÏÈÛÌﬁ ¤ÌÂÈÓÂ ÌﬁÓÔÓ Ë ·Û›‰·. OÈ ·Û›‰Â˜ Ô˘ ÎÚ·ÙÔ‡Û·Ó ÔÈ ·ıÏËÙ¤˜ ·Ó‹Î·Ó ÛÙÔ ÎÚ¿ÙÔ˜ Î·È Ê˘ÛÈÎ¿ ‹Ù·Ó ﬁÌÔÈÂ˜. ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ·ÁÒÓÈÛÌ· Ô˘ Â›¯Â ÔÏ‡ ÂÌÊ·Ó‹ Û¯¤ÛË ÌÂ ÙÈ˜ ÔÏÂÌÈÎ¤˜ ·ÛÎ‹ÛÂÈ˜ Î·È ÙËÓ ÂÎ·›- ‰Â˘ÛË ÙˆÓ ÂÊ‹‚ˆÓ, ÂÓÒ ˘‹Ú¯Â Î·È ·ÁÒÓ·˜ ÂÊ‹‚ˆÓ. ¶·Ú¿ÏÏËÏ· ÂÚﬁÎÂÈÙÔ ÁÈ· ¤Ó· ·ﬁ Ù· ÈÔ ıÂ·Ì·ÙÈÎ¿ ·ÁˆÓ›ÛÌ·Ù·. BÚ·‚Â›·: ÕÓ‰Ú·˜ 70 §ÂÙÔÌ¤ÚÂÈ··ﬁ·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ·ÌÊÔÚ¤·,Aı‹Ó·,™˘ÏÏÔÁ‹°'EÊÔÚÂ›·˜ AÚ¯·ÈÔÙ‹ÙˆÓA6374(ÂÚ›Ù·Ì¤Û·ÙÔ˘4Ô˘·È..X.) OOÏÏÈÈÙÙÔÔ‰‰ÚÚÔÔÌÌÈÈ·· 1716 §ÂÙÔÌ¤ÚÂÈ· ·ﬁ ·ÙÙÈÎﬁ ÂÚ˘ıÚﬁÌÔÚÊÔ ·ÌÊÔÚ¤·, ¶·Ú›ÛÈ, Musée du Louvre G214, (ÂÚ› ÙÔ 480-470 .X.)

37. 37. ¶·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ˜·ÌÊÔÚ¤·˜,§ÔÓ‰›ÓÔ,BÚÂÙ·ÓÈÎﬁMÔ˘ÛÂ›ÔGR1842.3-14.1 BMCatalogueofVasesB134(ÂÚ›ÙÔ520-500.X.) ¶¶ÂÂÓÓÙÙ··ııÏÏÔÔÓÓ 19 ¶¶ÂÂÓÓÙÙ··ııÏÏÔÔÓÓ O ÂÓÙ·ıÏËÙ‹˜ ÂıÂˆÚÂ›ÙÔ ÚﬁÙ˘Ô ÙÔ˘ ·ıÏËÙÈÎÔ‡ È‰ÂÒ‰Ô˘˜ Î·ıÒ˜ Û˘Ó‰‡·˙Â ‰‡Ó·ÌË, Ù·¯‡ÙËÙ·, ·ÓÙÔ¯‹, ‰ÂÍÈÔÙÂ¯Ó›· Î·È Â˘ÎÈÓËÛ›·, ÈÎ·ÓﬁÙËÙÂ˜ Ô˘ ÁÈ· Ó· Û˘ÓÙÔ- ÓÈÛıÔ‡Ó, ··ÈÙÔ‡Ó ÙﬁÛÔ ÓÂ˘Ì·ÙÈÎ¿ ﬁÛÔ Î·È „˘¯ÈÎ¿ ¯·Ú›ÛÌ·Ù·. ™‡ÌÊˆÓ· ÌÂ ÙÔÓ Ì‡ıÔ ÙÔ ·ÁÒÓÈÛÌ· ÙÔ Î·ıÈ¤ÚˆÛÂ Ô I¿ÛˆÓ·˜. TÔ ¤ÓÙ·ıÏÔ ·ÔÙÂÏÔ‡Û·Ó Ù· ÂÍ‹˜ ¤ÓÙÂ ·ıÏ‹Ì·Ù·: ·) ¢¢ÚÚﬁﬁÌÌÔÔ˜˜:: OÈ ·ıÏËÙ¤˜ ¤ÙÚÂ¯·Ó ¤Ó· ÛÙ¿‰ÈÔ. ‚) ÕÕÏÏÌÌ··:: ¶ÚﬁÎÂÈÙ·È ÁÈ· ¿ÏÌ· ÂÈ˜ Ì‹ÎÔ˜ Ô˘ ÁÈÓﬁÙ·Ó ÌÂ ÙË ‚Ô‹ıÂÈ· ·ÏÙ‹ÚˆÓ (Ï›ıÈÓÔÈ ‹ ÌÂÙ·ÏÏÈÎÔ› ÂÏÏÂÈ„ÔÂÈ‰Â›˜ ‰›ÛÎÔÈ), Ô˘ Ô ¿ÏÙË˜ ÙÔ‡˜ ÂÙÔ‡ÛÂ Ï›ÁÔ ÚÈÓ ·Ù‹ÛÂÈ ÛÙÔ ¤‰·ÊÔ˜. H ¯Ú‹ÛË ·ÏÙ‹ÚˆÓ ‰ÂÓ ‹Ù·Ó ˘Ô¯ÚÂˆÙÈÎ‹. TÔ ¿ÏÌ· ÁÈÓﬁÙ·Ó ÛÂ ÛÎ¿ÌÌ· ÌÂ Ì·Ï·Îﬁ ¯ÒÌ· ÁÈ· Ó· ·ÔÙ˘ÒÓÔÓÙ·È Ù· ﬁ‰È· ÙÔ˘ ¿ÏÙË. Á) ¢¢››ÛÛÎÎÔÔ˜˜:: OÈ ·ıÏËÙ¤˜ ¯ÚËÛÈÌÔÔÈÔ‡Û·Ó ÙÔÓ ›‰ÈÔ ‰›ÛÎÔ, Ô ÔÔ›Ô˜ ‹Ù·Ó Ï›ıÈÓÔ˜ ‹ ÌÂÙ·ÏÏÈÎﬁ˜, ÌÂ Û˘ÁÎÂÎÚÈÌ¤ÓÔ ‚¿ÚÔ˜ Î·È ‰È¿ÌÂÙÚÔ. ‰) AAÎÎﬁﬁÓÓÙÙÈÈÔÔ:: E›¯Â Ì‹ÎÔ˜ ÂÚ›Ô˘ 1,5-2 Ì¤ÙÚ· Î·È ¿¯Ô˜ ÂÓﬁ˜ ‰·¯Ù‡ÏÔ˘. ™ÙË Ú›„Ë ÙÔ˘ ·ÎÔÓÙ›Ô˘ ‚ÔËıÔ‡ÛÂ Ì›· ıËÏÂÈ¿ ·ﬁ ‰¤ÚÌ·, Ë ·ÁÎ‡ÏË, ‰ÂÌ¤ÓË ÛÙÔ Î¤ÓÙÚÔ ‚¿ÚÔ˘˜ ÙÔ˘ ·ÎÔÓÙ›Ô˘, Ì¤Û· ÛÙËÓ ÔÔ›· ÂÚÓÔ‡Û·Ó Ù· ‰‡Ô ‰¿¯Ù˘Ï· ÙÔ˘ ·ıÏËÙ‹. T· ˘ﬁÏÔÈ· ÙÚ›· ‰¿¯Ù˘Ï· ÎÚ·ÙÔ‡Û·Ó ÙÔ ·ÎﬁÓÙÈÔ. Â) ¶¶¿¿ÏÏËË. H ÛÂÈÚ¿ ÙˆÓ ·ıÏËÌ¿ÙˆÓ ÂÎÙﬁ˜ ÙË˜ ¿ÏË˜, Ô˘ ‹Ù·Ó ¿ÓÙÔÙÂ ÙÂÏÂ˘Ù·›·, ·ÌÊÈÛ‚ËÙÂ›Ù·È. OÈ ÂÚÂ˘- ÓËÙ¤˜ Û˘ÌÊˆÓÔ‡Ó ﬁÙÈ ÙÔ ¿ÏÌ·, Ô ‰›ÛÎÔ˜ Î·È ÙÔ ·ÎﬁÓÙÈÔ ‰ÂÓ ˘‹Ú¯·Ó ˆ˜ ·ÓÂÍ¿ÚÙËÙ· ·ıÏ‹Ì·Ù· ·ÏÏ¿ ÌﬁÓÔÓ ˆ˜ ÙÌ‹Ì· ÙÔ˘ ¤ÓÙ·ıÏÔ˘. ™ÙÔ˘˜ ·Ó·ıËÓ·˚ÎÔ‡˜ ·ÌÊÔÚÂ›˜ ÂÈÎÔÓ›˙ÔÓÙ·È Û˘Ó‹ıˆ˜ ¤Ó·˜ ¤ˆ˜ Ù¤ÛÛÂÚÈ˜ ·ıÏËÙ¤˜ Î·È ÌﬁÓÔÓ ÛÂ ·ÁÒÓ· ¿ÏÌ·ÙÔ˜, ‰›ÛÎÔ˘, Î·È ·ÎÔÓÙ›Ô˘ ÂÓÒ ÔÙ¤ ÛÂ ·ÁÒÓ· ¿ÏË˜ ‹ ‰ÚﬁÌÔ˘. OÈ ÂÚÂ˘ÓËÙ¤˜ ‰È·ÊˆÓÔ‡Ó ÁÈ· ÙÔ Ò˜ ·ÎÚÈ‚Ò˜ ÁÈÓﬁÙ·Ó Ë ‚·ıÌÔÏÔÁ›· ÙÔ˘ Û˘ÓÔÏÈÎÔ‡ ·ıÏ‹Ì·ÙÔ˜. BÚ·‚Â›·: ¶·È˜ 30 ŒÊË‚Ô˜ 40 ÕÓ‰Ú·˜ 60 18 §ÂÙÔÌ¤ÚÂÈ· ·ﬁ ·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ ·ÌÊÔ- Ú¤·, N¿ÔÏË, Museo Archeologico Nazionale Inv. 86333 (ÂÚ› ÙÔ 430 .X.)

38. 38. ¶·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ˜·ÌÊÔÚ¤·˜,Aı‹Ó·,EıÓÈÎﬁAÚ¯·ÈÔÏÔÁÈÎﬁMÔ˘ÛÂ›Ô 20044(360/59.X.) ¶¶··ÏÏËË 21 T· ·ÁˆÓ›ÛÌ·Ù· ¿ÏË, ˘ÁÌ‹ Î·È ·ÁÎÚ¿ÙÈÔ ·ÔÎ·ÏÔ‡ÓÙ·Ó ‚·Ú¤· ·ıÏ‹Ì·Ù· Î·È Û˘¯Ó¿ ‰ÂÓ ÌÔÚÔ‡ÌÂ Ó· Ù· ÍÂ¯ˆÚ›ÛÔ˘ÌÂ ÛÙÈ˜ ·Ú·ÛÙ¿ÛÂÈ˜ ÙˆÓ ·ÁÁÂ›ˆÓ. MÂÚÈÎ¤˜ ÊÔÚ¤˜ ·Ó·- ÁÚ¿ÊÂÙ·È ÛÙÔ ·ÁÁÂ›Ô Ô Ù‡Ô˜ ÙÔ˘ ·ıÏ‹Ì·ÙÔ˜. T· ˙Â‡ÁË ÙˆÓ ·ÓÙÈ¿ÏˆÓ Î·ıÔÚ›˙ÔÓÙ·Ó ÌÂ ÎÏ‹ÚÔ. ™˘Ó‹ıˆ˜ ÛÙ· ·ÁÁÂ›· ÂÈÎÔÓ›˙ÂÙ·È ÂÎÙﬁ˜ ·ﬁ ÙÔÓ ‰È·ÈÙËÙ‹ (Ô ÔÔ›Ô˜ ÎÚ·Ù¿ÂÈ ÙË Ú¿‚‰Ô ÙË˜ Â›ÏËÍË˜) Î·È ¿ÏÏË Ì›· ÌÔÚÊ‹, Ô ¤ÊÂ‰ÚÔ˜ ·ıÏËÙ‹˜, Ô˘ ÂÚÈÌ¤ÓÂÈ ÙË ÛÂÈÚ¿ ÙÔ˘ Ó· ·ÁˆÓÈÛıÂ› ÌÂ ÙÔÓ ÓÈÎËÙ‹. ¶¶··ÏÏËË AÁÒÓ·˜ ¿ÏË˜ Û˘Ó·ÓÙ¿Ù·È Û˘¯Ó¿ ÛÂ ·Ú·ÛÙ¿ÛÂÈ˜ ÌÂ Ì˘ıÔÏÔÁÈÎ¿ ı¤Ì·Ù·. ™‡ÌÊˆÓ· ÌÂ ÙÔÓ Ì‡ıÔ Ô £ËÛ¤·˜ ¤Ì·ıÂ ÙËÓ ¿ÏË ·ﬁ ÙËÓ AıËÓ¿, ‹ ÙËÓ ÂÊÂ‡ÚÂ Ô ›‰ÈÔ˜ ÓÈÎÒÓÙ·˜ ÙÔÓ ÏËÛÙ‹ KÂÚÎ‡ˆÓ· Î·Ù¿ ÙÔ Ù·Í›‰È ÙÔ˘ ÚÔ˜ ÙËÓ Aı‹Ó·. ¶ÚÔÛÙ¿ÙË˜ ÙË˜ ¿ÏË˜ ÂıÂˆÚÂ›ÙÔ Ô HÚ·ÎÏ‹˜. H ¿ÏË ‹Ù·Ó ¤Ó· ¿ıÏËÌ· ‚·ÛÈÎﬁ ÁÈ· ÙËÓ ÂÎ·›‰Â˘ÛË ÙˆÓ Ó¤ˆÓ Î·È ·Ú¿ÏÏËÏ· ¿Ú· ÔÏ‡ ‰È·‰Â‰ÔÌ¤ÓÔ. Aﬁ ÙËÓ ¿ÏË ‹ÚÂ ÙÔ ﬁÓÔÌ¿ ÙË˜ Ë ·Ï·›ÛÙÚ·. TÔ ·ÁÒ- ÓÈÛÌ· ÂÚÈÂÏ¿Ì‚·ÓÂ ÔÏÏ¤˜ Ï·‚¤˜ Î·È ‰È·ÎÚÈÓﬁÙ·Ó ÛÙËÓ "ÔÚı›· ¿ÏË" Î·È ÛÙËÓ "Î¿Ùˆ ¿ÏË", ﬁˆ˜ Ê·›ÓÂÙ·È ÛÙÈ˜ ‰‡Ô ÂÈÎﬁÓÂ˜. NÈÎËÙ‹˜ ·Ó·ÎËÚ˘Û- ÛﬁÙ·Ó ·˘Ùﬁ˜ Ô˘ ¤ÚÈ¯ÓÂ Î¿Ùˆ ÙÔÓ ·ÓÙ›·Ïﬁ ÙÔ˘ ÛÙÈ˜ ÙÚÂÈ˜ ·ﬁ ÙÈ˜ ¤ÓÙÂ ÙÒÛÂÈ˜. BÚ·‚Â›·: ¶·È˜ 30 ŒÊË‚Ô˜ 40 ÕÓ‰Ú·˜ 60 20 §ÂÙÔÌ¤ÚÂÈ· ·ﬁ ·Ó·ıËÓ·˚Îﬁ ·ÌÊÔÚ¤·, Aı‹Ó·, EıÓÈÎﬁ AÚ¯·ÈÔÏÔÁÈÎﬁ MÔ˘ÛÂ›Ô 20046 (360/59 .X.)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χρήστος Χαρμπής

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Δ΄. 2. 12. ΄΄Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας΄΄

# data[].attributes.attachment_link.description
Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών Published on http://xristx.blogspot.gr/2012/11/2-12_12.html#.WCCVHflTLIV Ιστορία Δ΄. 2. 12. ΄΄Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας΄΄ 1. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 12ο : ΄΄ Το παλιό πολίτευμα της Αθήνας΄΄ 2. Ο Θεζέαο είπε ζε όζνπο αλζξώπνπο δνύζαλ ζηελ Αηηηθή λα κείλνπλ όινη καδί ζηελ Αζήλα.

# data[].attributes.headline
Ιστορία Δ΄. 2. 11. ΄΄Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη΄΄

# data[].attributes.subject
Ιστορία Δ΄. 2. 11. ΄΄Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη΄΄

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
, Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών

Published on

http://xristx.blogspot.gr/2012/11/2-11.html#.WCB37PlTLIV
Ιστορία Δ΄. 2. 11. ΄΄Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη΄΄

1. 1. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 11ο : ΄΄ Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη΄΄

2. 2. Ο Λπθνύξγνο έθηηαμε απζηεξνύο λόκνπο ζηε Σπάξηε. Τα αγόξηα ζηε Σπάξηε κέρξη 7 ρξνλώλ έκελαλ ζην ζπίηη. Μεηά πήγαηλαλ ζηελ πόιε θαη κάζαηλαλ λα κελ θνβνύληαη ηίπνηα. Μάζαηλαλ λα γξάθνπλ, λα δηαβάδνπλ, κάζαηλαλ κνπζηθή θαη ρνξό. Τα θνξίηζηα πήγαηλαλ θαη απηά ζην γπκλαζηήξην θαη ζηηο γηνηξέο. Οη λένη άλδξεο έκελαλ ζε ζθελέο θαη κάζαηλαλ λα πνιεκάλε. Σην ζηξαηό ηνπο έθηηαμαλ ηε ζπαξηηαηηθή θάιαγγα. Έηξσγαλ κέια δσκό δειαδή θξέαο. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.1 eva-edu

3. 3. 13 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11 Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη Η Σπάρτη Έμοιαζε με στρατόπεδο. Είχε νόμους αυστηρούς. ▼ Τους έφτιαξε ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ Τα αγόρια Σπαρτιατική φάλαγγα ► Ανίκητη Τα κορίτσια Χρήματα Οι Σπαρτιάτες Μέχρι 7 ετών έμεναν στο σπίτι. Την εκπαίδευσή τους αναλάμβανε η πόλη. Έπρεπε να συνηθίσουν στη σκληρή ζωή. ▼ Να μάθουν να ξεπερνούν τις δυσκολίες. Μάθαιναν γραφή, ανάγνωση, μουσική, χορό. Μάθαιναν την πολεμική τέχνη. Έμεναν σε σκηνές. Έτρωγαν όλοι μαζί. (Μέλας ζωμός) Ήταν αγαπημένοι. Μορφώνονταν όπως τα αγόρια. Ασκούνταν σε γυμναστήρια. Φορούσαν κοντά φορέματα. Συμμετείχαν σε γιορτές και εκδηλώσεις.. Σιδερένια με μικρή αξία. Δεν αγαπούσαν την πολυτέλεια. Ένοιωθαν υπερήφανοι για την καταγωγή τους. Αγαπούσαν την πατρίδα τους. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.2Κατερίνα Καραλή - Κανέλλος Κανελλόπουλος

4. 4. Πιτσίλκα Ελένη xristx.blogspot.gr Χρήστος Χαρµπής 11ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Σ̟άρτη : Η ζωή στην ̟όλη Ερωτήµατα 1. Ποιος έφτιαξε τους νόµους στη Σ̟άρτη; 2. Ποια ήταν η εκ̟αίδευση των νέων; 3. Πώς ̟ροετοιµάζονταν ̟ολεµικά οι Σ̟αρτιάτες; 4. Ποια ήταν η θέση των γυναικών στην Αρχαία Σ̟άρτη; Οι γυναίκες και οι άντρες είχαν την ίδια αντιµετώ̟ιση στη Σ̟άρτη. Στις γιορτές τους οι Σ̟αρτιάτες είχαν 3 χορούς, έναν για κάθε ηλικιακή φάση του ανθρώ̟ου ( ̟αιδιά, άντρες, ηλικιωµένοι) Η φάλαγγα ήταν µια µορφή ̟αράταξη του στρατού ό̟ου οι στρατιώτες ήταν ο ένας δί̟λα στον άλλο έτοιµοι για µάχη. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.3

5. 5. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.4

6. 6. Σπάρτη : Η ζωή στην πόλη Η ζωή στην αρχαία Σπάρτη είχε μεγάλες διαφορές από τις άλλες ελληνικές πόλεις . Η ζωή ήταν απλή και σκληρή και η πόλη έμοιζε με στρατόπεδο . Τα αγόρια μέχρι την ηλικία των επτά ετών έμεναν στο σπίτι τους και στη συνέχεια αναλάμβανε την εκπαίδευσή τους η πόλη . Έπρεπε να σκληραγογηθούν για να ξεπερνούν τις δυσκολίες . Η εκπαίδευσή τους περιλάμβανε γραφή , ανάγνωση μουσική και χορό . Κυρίως όμως μάθαιναν την τέχνη του πολέμου . Έμεναν σε σκηνές και η τροφή τους ήταν ο μέλας ζωμός . Με την εκπαίδευση που είχαν κατάφεραν να είναι αγαπημένοι κι ενωμένοι και να δημιουργήσουν έναν πανίσχυρο στρατό που ήταν ανίκητος . Η εκπαίδευση των κοριτσιών ήταν παρόμοια και είχε στόχο να αποκτήσουν γερό σώμα και να γίνουν άξιες μητέρες . Η Σπαρτιάτισσα μητέρα όταν ο γιος της έφευγε για να πολεμήσει του έδινε την ασπίδα του και του έλεγε << Η τάν ή επί τάς >> . Η φράση αυτή σημαίνει ή να φέρεις πίσω την ασπίδα νικητής ή να σε φέρουν πάνω σ' αυτήν νεκρό . Σχολική συντροφιά Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.5

7. 7. Τους νόμους της Σπάρτης τους έφτιαξε ο Λυκούργος και ήταν πολύ αυστηροί . Μάλιστα για να μην τους αλλάξουν οι Σπαρτιάτες χρησιμοποίησε ένα τέχνασμα . Ζήτησε από τους πολίτες μέχρι να γυρίσει από ένα ταξίδι να μην τους αλλάξουν και οι Σπαρτιάτες συμφώνησαν . Ο Λυκούργος έφυγε από τη Σπάρτη και δεν ξαναγύρισε ποτέ . Τα χρήματα είχαν μηδαμινή αξία για τους Σπαρτιάτες , ήταν σιδερένια , μεγάλα και πολύ βαριά κι αυτό , γιατί δεν αγαπούσαν την πολυτέλεια . Σχολική συντροφιά Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.6

8. 8. ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ:____________________________ __/__/2009 1. Συμπληρώνω τα κενά με τις λέξεις της παρένθεσης. (γυμναστήριο, χαρά, σκληρή, φιλοπατρία, ανάγνωση, φάλαγγα, Λυκούργος, μέλανα ζωμό, περήφανοι, νόμους) Στην πόλη της Σπάρτης η ζωή ήταν πολύ .................................. Οι πολίτες από μικροί εκπαιδεύονταν με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνουν άξιοι πολεμιστές και να υπακούουν τυφλά στους ........................... Τους νόμους είχε γράψει ο βασιλιάς ............................., ο οποίος, αφού τους ολοκλήρωσε, έφυγε από την πόλη. Οι νέοι πήγαιναν στο σχολείο και μάθαιναν γραφή, .............................., μουσική και .................................... Αφού τέλειωναν, πήγαιναν να αθληθούν στα ................................. Καθημερινά έτρωγαν όλοι μαζί το αγαπημένο τους φαγητό, το ............................................... Η Σπάρτη ήταν ξακουστή για την περίφημη σπαρτιατική .................................. αλλά και για τη .................................... των πολιτών της που ήταν .................................... για την καταγωγή τους. 2. Κάνω την αντιστοίχιση. Σπαρτιάτισσα ● ● νόμοι πολεμιστής ● ● Ή ταν ή επί τας Λυκούργος ● ● φαγητό μέλας ζωμός ● ● ανδρεία σπαρτιατική ● ● φάλαγγα 3. Τι ανατροφή έδιναν στα κορίτσια στη Σπάρτη; ____________________________________________________________ ____________________________________________________________ ____________________________________________________________ ____________________________________________________________ 4. Πώς ήταν τα χρήματα στη Σπάρτη και γιατί; ____________________________________________________________ ____________________________________________________________ ____________________________________________________________ ____________________________________________________________ Παλάνης Αθανάσιος Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.7

9. 9. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11 ΣΠΑΡΤΗ: Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ Η ζωή στην πόλη * Έμοιαζε με στρατόπεδο * Οι νόμοι ήταν αυστηροί * Τους έφτιαξε ο Λυκούργος Τα αγόρια * Ως 7 χρονών έμεναν στο σπίτι * Ύστερα την εκπαίδευσή τους την αναλάμβανε η πόλη * Από μικρά συνήθιζαν τη σκληρή ζωή * Μάθαιναν να ξεπερνούν τις δυσκολίες * Τα μαθήματά τους ήταν  Γραφή  Ανάγνωση  Μουσική  Χορός Οι νέοι * Μάθαιναν την πολεμική τέχνη * Έμεναν σε σκηνές * Έτρωγαν όλοι μαζί * Αγαπημένο τους φαγητό: ο μέλας ζωμός Τα κορίτσια * Μορφώνονταν όπως και τα αγόρια * Γυμνάζονταν στα γυμναστήρια * Φορούσαν κοντά φορέματα * Έπαιρναν μέρος σ' όλες τις γιορτές και τις εκδηλώσεις * Έτσι έπλαθαν γερό σώμα και αργότερα θα γίνονταν άξιες μητέρες Αξίες * Τα χρήματα που κυκλοφορούσαν στη Σπάρτη ήταν σιδερένια και είχαν μικρή αξία * Οι Σπαρτιάτες δεν αγαπούσαν την πολυτέλεια στη ζωή * Ένοιωθαν περήφανοι για την καταγωγή τους * Έμειναν ξακουστοί για τη φιλοπατρία και την ανδρεία τους. Πέννυ Θεοδωρούδη Οι Σπαρτιάτες κατάφεραν να  Έχουν αγάπη μεταξύ τους  Να δημιουργήσουν τον πιο ισχυρό στρατό της εποχής τους  Η σπαρτιατική φάλαγγα ήταν αήττητη Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.8

10. 10. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Ιστορία Δ΄ Δημοτικού Ενότητα 11 Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.9 ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΡΚΑΚΗΣ

11. 11. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Η ζωή στην αρχαία Σπάρτη δεν ήταν ίδια με τη ζωή στις άλλες πόλεις Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.10

12. 12. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Η πόλη έμοιαζε με στρατόπεδο και οι νόμοι ήταν αυστηροί Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.11

13. 13. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Τους νόμους τους έφτιαξε ο Λυκούργος, ο οποίος ζήτησε από τους Σπαρτιάτες να μην τους αλλάξουν ώσπου να γυρίσει από ένα μεγάλο ταξίδι. Έφυγε από τη Σπάρτη, αλλά δεν ξαναγύρισε ποτέ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.12

14. 14. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Τα αγόρια ως την ηλικία των εφτά χρόνων έμεναν στο σπίτι. Ύστερα την εκπαίδευσή τους την αναλάμβανε η πόλη. Από μικρά έπρεπε να συνηθίζουν στη σκληρή ζωή. Έπρεπε να μάθουν να ξεπερνούν τις δυσκολίες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.13

15. 15. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Τα μαθήματά τους ήταν η γραφή, η ανάγνωση, η μουσική και ο χορός, πάντα παράλληλα με τη σκληρή στρατιωτική τους εκπαίδευση Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.14

16. 16. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Οι νέοι μάθαιναν την πολεμική τέχνη. Έμεναν σε σκηνές και έτρωγαν όλοι μαζί. Αγαπημένο τους φαγητό ήταν ο μέλας ζωμός. Οι σπαρτιάτες έτσι κατάφεραν να έχουν αγάπη μεταξύ τους και να δημιουργήσουν τον πιο ισχυρό στρατό της εποχής εκείνης. Για πολλά χρόνια η σπαρτιατική φάλαγγα ήταν ανίκητη Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.15

17. 17. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Σπαρτιατική φάλαγγα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.16

18. 18. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Με τον ίδιο τρόπο μορφώνονταν κι τα κορίτσια, τα οποία, όπως και τα αγόρια, ασκούνταν στα γυμναστήρια. Φορούσαν κοντά φορέματα και έπαιρναν μέρος σε όλες τις γιορτές και τις εκδηλώσεις. Με τον τρόπο αυτό θα έπλαθαν γερό σώμα και θα γίνονταν αργότερα άξιες μητέρες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.17

19. 19. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Τα χρήματα που κυκλοφορούσαν στην αρχαία Σπάρτη ήταν σιδερένια και είχαν μικρή αξία Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.18

20. 20. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Γενικά οι Σπαρτιάτες δεν αγαπούσαν την πολυτέλεια στη ζωή Ένιωθαν υπερήφανοι για την καταγωγή τους Έμειναν ξακουστοί για τη φιλοπατρία τους και την ανδρεία τους Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.19

21. 21. Σπάρτη: η ζωή στην πόλη Ο Λεωνίδας και οι ανδρείοι πολεμιστές του Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.20

22. 22. ΑΡΧΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΑ Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη Τσαμπίκα Δρακιού Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.21

23. 23. Οι νόμοι  Τους νόμους της Σπάρτης τους έφτιαξε ο αρχαίος νομοθέτης Λυκούργος  Ήταν πολύ αυστηροί. Να ,μην αλλάξετε τους νόμους μέχρι να επιστρέψω. Ο Λυκούργος έφυγε για ένα μακρινό ταξίδι και δεν επέστρεψε ποτέ.Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.22

24. 24. ΑΓΟΡΙΑ  Έως την ηλικία των εφτά χρόνων έμεναν στο σπίτι.  Την εκπαίδευση την αναλάμβανε η πόλη.  Η εκπαίδευση τους ήταν σκληρή .  Τα μαθήματά τους ήταν: γραφή , ανάγνωση, χορός, μουσική Είχαν δημιουργήσει ισχυρό στρατό . Η σπαρτιατική φάλαγγα για πολλά χρόνια ήταν ανίκητη.  Μάθαινα από νωρίς την πολεμική τέχνη.  Έμεναν σε σκηνές και αγαπημένο τους φαγητό ήταν ο μέλας ζωμός. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.23

25. 25.  Με τον ίδιο τρόπο μορφώνονταν και τα κορίτσια.  Φορούσαν κοντά φορέματα.  Ασκούνταν στα γυμναστήρια και έπαιρναν μέρος σε όλες τις γιορτές και τι εκδηλώσεις.  Έπλαθαν γερό σώμα για να γίνουν άξιες μητέρες.  Οι Σπαρτιάτισσες ήταν δυνατές στο σώμα και γενναίες στη ψυχή.  Όταν η μητέρα έδινε την ασπίδα στο γιο για να πάει στον πόλεμο του έλεγε: "Ή ταν ή επί τας" ΚΟΡΙΤΣΙΑ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.24

26. 26. ΤΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ  Τα νομίσματα στη Σπάρτη ήταν σιδερένια και είχαν μικρή αξία.  Ο Λυκούργος με αυτό τον τρόπο ήθελε να είναι βαριά και οι Σπαρτιάτες να μην ενδιαφέρονται γι' αυτά.  Οι Σπαρτιάτες δεν ήταν φιλάργυροι και δεν αγαπούσαν την πολυτέλεια.  Η ζωή τους ήταν λιτή όπως και τα λόγια τους Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr σελ.25

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χρήστος Χαρμπής

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Δ΄. 2. 11. ΄΄Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη΄΄

# data[].attributes.attachment_link.description
Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών Published on http://xristx.blogspot.gr/2012/11/2-11.html#.WCB37PlTLIV Ιστορία Δ΄. 2. 11. ΄΄Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη΄΄ 1. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 11ο : ΄΄ Σπάρτη: Η ζωή στην πόλη΄΄ 2. Ο Λπθνύξγνο έθηηαμε απζηεξνύο λόκνπο ζηε Σπάξηε. Τα αγόξηα ζηε Σπάξηε κέρξη 7 ρξνλώλ έκελαλ ζην ζπίηη.

# data[].attributes.headline
ΣΠΑΡΤΗ: Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ

# data[].attributes.subject
ΣΠΑΡΤΗ: Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Δ΄. 2. 10. ΄΄Σπάρτη Η κοινωνία και το πολίτευμα΄΄

# data[].attributes.headline
Ιστορία Δ΄. 2. 9. ΄΄Τα γράμματα΄΄

# data[].attributes.subject
Ιστορία Δ΄. 2. 9. ΄΄Τα γράμματα΄΄

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
, Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών

Published on

http://xristx.blogspot.gr/2012/10/2-9_29.html#.WAIQytKLTIV
Ιστορία Δ΄. 2. 9. ΄΄Τα γράμματα΄΄

1. 1. Επιμέλεια : Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 9ο : ΄΄ Τα γράμματα΄΄

2. 2. Ο Ηζίνδνο ήηαλ πνηεηήο. Έγξαθε πνίεκαηα πνπ έιεγαλ ζηνπο αλζξώπνπο πσο λα θάλνπλ ζσζηά πξάγκαηα. Ζ πνίεζε απηή νλνκάζηεθε δηδαθηηθή. Μεξηθά πνηήκαηα ηα έιεγαλ θαη έπαηδαλ ιύξα. Τα πνηήκαηα απηά έιεγαλ γηαηί ραίξνληαη θαη ιππνύληαη νη άλζξσπνη. Ζ πνίεζε απηή νλνκάζηεθε ιπξηθή. Μεξηθνί άλζξσπνη πξνζπαζνύζαλ λα θαηαιάβνπλ πώο έγηλε ν θόζκνο. Απηνί ήηαλ νη θηιόζνθνη. Άιινη άλζξσπνη έγξαθαλ ζε βηβιία ηη έγηλε ζηνλ θόζκν ηα πξνεγνύκελα ρξόληα θαη έθηηαμαλ ηελ Ιζηνξία. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.1 eva-edu

3. 3. 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9 Τα γράμματα Οι ποιητές... Ποίηση ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ▼ Ησίοδος "Έργα και ημέρες" ▼ Διδάσκει τον αδελφό του, Πέρση, πώς θα γίνει τίμιος κι εργατικός. ΛΥΡΙΚΗ ▼ Απάγγελλαν τα ποιήματα παίζοντας λύρα. ▼ Μικρά ποιήματα που μιλούν για τις χαρές και λύπες των ανθρώπων. ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ▼ Προσπαθούσαν να καταλάβουν πώς έγινε ο κόσμος. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ▼ Κάποιοι θέλησαν να γράψουν για τα περασμένα, για να μην ξεχαστούν. Δεν ασχολούνται με... Ενδιαφέρονται για... ... ήρωες. ... πολεμικά κατορθώματα. ... τα περασμένα (το παρελθόν). ... την καθημερινή ζωή. ... τα προβλήματα των ανθρώπων. ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ ΕΚΑΤΑΙΟΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ ΕΛΛΑΝΙΚΟΣ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.2 Κατερίνα Καραλή - Κανέλλος Κανελλόπουλος

4. 4. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.3

5. 5. Πιτσίλκα Ελένη xristx.blogspot.gr Χρήστος Χαρµπής 9ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Τα γράµµατα Ερωτήµατα 1. Μ ε τι ασχολούνταν οι ̟οιητές στην αρχαϊκή ε̟οχή; 2. Ποια είδη ̟οίησης ̟αρουσιάζονται και για ̟οιο λόγο ονοµάστηκαν έτσι; 3. Πώς οδηγηθήκαµε στους φιλόσοφους και τους ιστορικούς; Ο σηµαντικότερος ̟οιητής της ε̟οχής ̟ου ασχολήθηκε µε τη διδακτική ̟οίηση ήταν ο Ησίοδος. Σε αντίθεση µε την Γεωµετρική ε̟οχή κατά την ο̟οία οι ̟οιητές έγραφαν για τα κατορθώµατα των ηρώων, στην Αρχαϊκή ε̟οχή ασχολούνταν µε τα ̟ροβλήµατα των ανθρώ̟ων στην καθηµερινή τους ζωή. Το σηµαντικότερο έργο του Ησίοδου είναι το "Έργα και Ηµέρες". Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.4

6. 6. ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 9 Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.5 ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΡΚΑΚΗΣ

7. 7. Τα γράμματα  Την περίοδο που εξετάζουμε οι ποιητές δεν ασχολούνται με τους ήρωες και τα κατορθώματά τους στον πόλεμο  Πιο πολύ τους ενδιαφέρει η καθημερινή ζωή των ανθρώπων και τα προβλήματά της Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.6

8. 8. Τα γράμματα  Ησίοδος Ένας μεγάλος ποιητής Προσπαθεί με τα ποιήματά του να διδάξει τους ανθρώπους Διδακτική ποίηση Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.7

9. 9. Τα γράμματα  Στο έργο του Έργα και Ημέρες μιλάει για τον αδερφό του τον Πέρση, ο οποίος ήταν τεμπέλης και του αρέσει να διασκεδάζει συνέχεια, προσπαθεί να του δώσει συμβουλές για να γίνει τίμιος και εργατικός Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.8

10. 10. Τα γράμματα Να καλείς σε τραπέζι αυτόν που σ΄ αγαπά και ν΄ αφήνεις στην άκρη τον εχθρό σου. Κι εκείνον που κάθεται πιο κοντά σου να καλείς. Γιατί, αν τύχει καμιά ανάγκη στον τόπο, οι γείτονες γυμνοί θα τρέξουνε, ενώ οι συγγενείς θα μείνουν πρώτα να ντυθούνε... Ο κακός ο γείτονας είναι μεγάλη συμφορά, ενώ ο καλός είναι μεγάλος θησαυρός. Έχει μεγάλη τύχη αυτός που έχει καλό γείτονα... Ησίοδος, Έργα και Ημέρες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.9

11. 11. Τα γράμματα  Ένα άλλο είδος ποίησης που αναπτύχθηκε την εποχή αυτή ήταν η λυρική ποίηση Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.10

12. 12. Τα γράμματα  Λυρική ποίηση... Ονομάστηκε έτσι γιατί τα ποιήματα, καθώς τα απάγγελλαν, τα συνόδευαν παίζοντας λύρα Τα ποιήματα αυτά είναι μικρά και μιλούν για τις χαρές και τις λύπες των ανθρώπων Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.11

13. 13. Τα γράμματα Χαρακτηριστική εικόνα απαγγελίας λυρικού ποιήματος Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.12

14. 14. Τα γράμματα Να μην κάνεις παρέα με κακούς ανθρώπους, να πλησιάζεις πάντα τους καλούς, γιατί απ΄ τους καλούς καλά θα μάθεις. Αν όμως κάνεις παρέα με τους κακούς, θα χάσεις το μυαλό που σου ΄δωσε η φύση... Θέογνις, Έλληνες λυρικοί, 15, 3 Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.13

15. 15. Τα γράμματα  Ο αγώνας που έκαναν οι άνθρωποι για να τα βγάλουν πέρα με τις καθημερινές ανάγκες τους οδήγησε σε πολλές σκέψεις  Κάποιοι άρχισαν να ασχολούνται με θέματα που δεν μπορούσαν οι ίδιοι να εξηγήσουν  Προσπαθούσαν κυρίως να καταλάβουν πώς έγινε ο κόσμος  Αυτοί ήταν οι φιλόσοφοι Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.14

16. 16. Τα γράμματα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.15

17. 17. Τα γράμματα  Άλλοι πάλι θέλησαν να γράψουν για τα περασμένα, για να μην ξεχαστούν  Με τον τρόπο αυτό σιγά σιγά άρχισε να δημιουργείται και η Ιστορία Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.16

18. 18. Τα γράμματα Από τους δοξασμένους αγώνες της Νεμέας ήρθε ο Αλκιμίδης από την Αίγινα, ο νεαρός αθλητής που ήθελε όσο τίποτε άλλο αυτή τη νίκη που χαρίζει εκεί ο Δίας και αναδείχθηκε σπουδαίος παλαιστής, ακολουθώντας τα ίχνη του προγόνου του, του Πραξιδάμαντα... Πίνδαρος, 6ος Νεμεόνικος στον Αλκιμίδη Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.17

19. 19. ΑΡΧΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΑ Τα γράμματα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.18 Τσαμπίκα Δρακιού

20. 20. ΠΟΙΗΣΗ  Οι ποιητές γράφουν για την καθημερινή ζωή των ανθρώπων και τα προβλήματά τους.  Αναπτύσσεται η διδακτική ποίηση.  Ο Ησίοδος προσπαθεί με τα ποιήματά του να διδάξει τους ανθρώπους.  Στο έργο του "Έργα και ημέρες" μιλάει για τον αδελφό του Πέρση.  Ο Πέρσης ήταν τεμπέλης και διασκέδαζε συνέχεια.  Προσπαθεί να τον διδάξει πως θα γίνει τίμιος και εργατικός.  Άλλο σπουδαίο έργο του η "Θεογονία"Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.19

21. 21. ΠΟΙΗΣΗ  Αναπτύχθηκε και η λυρική ποίηση.  Ονομάστηκε έτσι γιατί όταν απάγγελναν τα ποιήματα τα συνόδευαν παίζοντας λύρα.  Τα λυρικά ποιήματα μιλούσαν για τις χαρές και τις λύπες των ανθρώπων.  Ήταν μικρά σε έκταση.  Μεγάλοι λυρικοί ποιητές ήταν η Σαπφώ και ο Πίνδαρος. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.20

22. 22. ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ  Αναπτύχθηκε η φιλοσοφία.  Οι άνθρωποι άρχισαν να ασχολούνται με θέματα που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν.  Προσπαθούσαν να καταλάβουν πως έγινε ο κόσμος με λογικά επιχειρήματα και όχι μύθους. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.21

23. 23. ΙΣΤΟΡΙΑ  Κάποιοι άρχισαν να γράφουν για γεγονότα που έχουν περάσει ώστε να μην ξεχαστούν.  Άρχισε να δημιουργείται η Ιστορία. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.22

24. 24. Τα γράμματα * Ποια είναι τα νέα είδη ποίησης που εμφανίζονται κατά την αρχαϊκή εποχή; * Τι γνωρίζετε για τη λυρική και διδακτική ποίηση; * Πώς γεννήθηκε η φιλοσοφία; * Γιατί τα ποιήματα του Ησίοδου ονομάστηκαν διδακτικά; * Για ποιο λόγο μαθαίνουμε Ιστορία; * daskalogiannis Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.23

25. 25. Αρχαϊκά χρόνια * Ποίηση Ασχολείται με θέματα της καθημερινής ζωής των ανθρώπων. 1. Διδακτική ποίηση 2. Λυρική ποίηση * Φιλοσοφία Αναπτύχθηκε, καθώς το πνεύμα των ανθρώπων έγινε ανήσυχο λόγω: αποικισμού ανάπτυξης εμπορίου+ οικονομίας ταξιδιών + περιπετειών επαφής με άλλους λαούς Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.24

26. 26. Διδακτική ποίηση(8ος αι) * Έχει σκοπό να διδάξει τους ανθρώπους. * Δίνει συμβουλές στους ανθρώπους σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν για να είναι σωστοί. * Σημαντικότερος ποιητής: Ησίοδος Λυρική ποίηση(7ος,6ος αι.) * Έχει σκοπό να κάνει τους ανθρώπους να ξεχάσουν τους κόπους και τα βάσανά τους. * Τα ποιήματα απαγγέλλονταν παίζοντας ταυτόχρονα λύρα. * Τα ποιήματα είναι μικρά . * Μιλούν για τις χαρές και τις λύπες τω ν ανθρώπων- εκφράζουν δηλαδή συναισθήματα. "Έργα και ημέρες" (βλ. βιβλίο παράγραφο 2) Κύριος εκπρόσωπος της διδακτικής ποίησης Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.25

27. 27. Φιλοσοφία Οι άνθρωποι: * Άρχισαν να σκέφτονται για τη ζωή και τα προβλήματά τους. * προσπάθησαν να εξηγήσουν σύμφωνα με τη λογική τον τρόπο ζωής κάποιων ανθρώπων * προσπάθησαν να καταλάβουν πως δημιουργήθηκε ο κόσμος Επίσης, οι άνθρωποι άρχισαν να αντιλαμβάνονται την αξία τους παρελθόντος και άρχισαν να καταγράφουν τα περασμένα, για να μην ξεχαστούν από τις νεότερες γενιές. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.26

28. 28. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.27

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χρήστος Χαρμπής

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Δ΄. 2. 9. ΄΄Τα γράμματα΄΄

# data[].attributes.attachment_link.description
Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών Published on http://xristx.blogspot.gr/2012/10/2-9_29.html#.WAIQytKLTIV Ιστορία Δ΄. 2. 9. ΄΄Τα γράμματα΄΄ 1. Επιμέλεια : Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 9ο : ΄΄ Τα γράμματα΄΄ 2. Ο Ηζίνδνο ήηαλ πνηεηήο. Έγξαθε πνίεκαηα πνπ έιεγαλ ζηνπο αλζξώπνπο πσο λα θάλνπλ ζσζηά πξάγκαηα.

# data[].attributes.headline
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΪΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

# data[].attributes.subject
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΪΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
, Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών

Published on

http://xristx.blogspot.gr/2012/10/2-8_24.html#
Ιστορία Δ΄. 2. 8. ΄΄Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής΄΄

1. 1. Επιμέλεια : Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 8ο : ΄΄ Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής΄΄

2. 2. Οη Έιιελεο έθηηαρλαλ ηνπο λανύο ηνπο κε δύν δηαθνξεηηθνύο ηξόπνπο ζηηο θνιόλεο 1) κε ηνλ ησληθό ξπζκό θαη 2) κε ηνλ δσξηθό ξπζκό Οη ηερλίηεο έθηηαρλαλ ζην κάξκαξν αγάικαηα κε άλδξεο θαη γπλαίθεο. Οη άλδξεο αγάικαηα ιέγνληαλ θνύξνη θαη νη γπλαίθεο αγάικαηα ιέγνληαλ θόξεο. Οη Έιιελεο δσγξάθηδαλ πάλσ ζηα αγγεία ηνπο κε καύξν ρξώκα θαη έθηηαρλαλ κειαλόκνξθα αγγεία ή κε θόθθηλν ρξώκα θαη έθηηαρλαλ εξπζξόκνξθα αγγεία. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.1 eva-edu

3. 3. 10 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8 Η τέχνη της αρχαϊκής περιόδου 7ος και 6ος αιώνας Οικονομική ανάπτυξη του ελληνικού κόσμου. Λαμπρά κτήρια. Εντυπωσιακοί ναοί. ΡΥΘΜΟΙ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΕΜΠΟΡΙΟ Σκηνές από μυθολογία και ιστορία. ΔΩΡΙΚΟΣ ΙΩΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΟΙ Γυμνοί άνδρες. Χέρια κολλημένα στο πλάι. Το ένα πόδι πιο μπροστά από το άλλο. ΚΟΡΕΣ Νεαρές γυναίκες. Ελαφριά ρούχα. Καλοχτενισμένες. Αναπτύχθηκε. Δημιουργήθηκε ανάγκη αποθήκευσης και μεταφοράς κρασιού και λαδιού. ► Αναπτύχθηκε η αγγειοπλαστική. Μελανόμορφος ρυθμός (Ζωγραφίζονταν με μαύρο χρώμα.) Ερυθρόμορφος ρυθμός (Ζωγραφίζονταν με κόκκινο χρώμα.) Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.2 Κατερίνα Καραλή - Κανέλλος Κανελλόπουλος

4. 4. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.3

5. 5. Πιτσίλκα Ελένη xristx.blogspot.gr Χρήστος Χαρµπής 8ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η τέχνη της αρχαϊκής ε̟οχής Ερωτήµατα 1. Η Ελλάδα γνωρίζει ανά̟τυξη. Ποιο έργο έκανε τη µεγαλύτερη εντύ̟ωση και τι γνωρίζουµε γι΄ αυτό; 2. Τι ήταν οι "κούροι" και οι "κόρες"; 3. Πώς οδηγήθηκαν οι Έλληνες στην ανά̟τυξη της αγγειο̟λαστικής; 4. Ποιους ρυθµούς ζωγραφικής αγγείων γνωρίζεις; Οι ρυθµοί (χαρακτηριστικά) των ναών ονοµάστηκαν δωρικός και ιωνικός α̟ό τους ∆ωριείς και τους Ίωνες. Πάνω στα αγγεία τους χρωµάτιζαν εικόνες α̟ό τη Μυθολογία και την Ιστορία. Ο δωρικός ναός είχε ̟ιο βαριές κολόνες σε αντίθεση µε τους ναούς του ιωνικού ρυθµού ̟ου είναι ̟ιο α̟λές. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.4

6. 6. Κεφάλαιο 8:Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Κρανίδη Φωτεινή [ΣΤΑ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΧΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ:] 1.ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΜΕ ΚΤΙΡΙΑ ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ. 2.ΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΓΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ ΘΕΩΝ. 3.Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗ ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΕΙΧΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΜΕ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ. 4.ΣΤΗΝ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΓΑΛΜΑΤΙΔΙΑ (ΕΙΔΩΛΙΑ) ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ. 5.ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΜΠΟΡΙΟΥ. 11ος - 8ος αιώνας 8ος -5ος αιώνας Στα αρχαϊκά χρόνια υπάρχει: 1.μεγάλη ανάπτυξη του εμπορίου και της οικονομίας με το Β' αποικισμό άρα έχω  2.ανάπτυξη των τεχνών Συγκεκριμένα:  στην αρχιτεκτονική κατασκευάζονται ναοί ιωνικού και δωρικού ρυθμού  στην γλυπτική κατασκευάζονται μεγάλα ανδρικά και γυναικεία αγάλματα (κούροι και κόρες)  στην αγγειοπλαστική κατασκευάζονται αγγεία μελανόμορφου και ερυθρόμορφου ρυθμού. ΙΩΝΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΔΩΡΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΡΥΘΜΟΥΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΙΟΝΕΣ (ΚΟΛΟΝΕΣ). 1.Ο ΔΩΡΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΛΟΣ. 2.Ο ΙΩΝΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΙΤΕΧΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΑΦΡΟΣ 3.Ο ΔΩΡΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟΝ 7 Ο ΑΙΩΝΑ π.Χ. ΣΤΗΝ ΝΟΤΙΑ ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ ΣΙΚΕΛΙΑ. 4.Ο ΙΩΝΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟΝ 6 Ο ΑΙΩΝΑ π.Χ. ΣΤΗ Μ. ΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ. 5.ΟΙ ΙΩΝΙΚΟΙ ΚΙΟΝΕΣ ΗΤΑΝ ΛΕΠΤΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΩΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΙΟΝΟΚΡΑΝΑ ΔΙΑΚΟΣΜΟΥΝΤΑΝ ΜΕ ΕΛΙΚΕΣ. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.5

7. 7. ΚΟΥΡΟΙ ΚΑΙ ΚΟΡΕΣ ΜΕΛΑΝΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΕΡΥΘΡΟΜΟΡΦΑ ΑΓΓΕΙΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΑΝ ΓΥΜΝΟΥΣ ΝΕΑΡΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΟΛΛΗΜΕΝΑ ΣΤΑ ΠΛΑΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΔΙ ΠΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ, ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΝΕΤΑΙ Η ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΠΩΣ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ.ΠΙΘΑΝΟΝ ΠΑΡΙΣΤΑΝΑΝ ΘΕΟΥΣ, ΑΘΛΗΤΕΣ Ή ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ. ΠΑΡΙΣΤΑΝΑΝ ΝΕΑΡΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΝΤΥΜΕΝΕΣ ΜΕ ΕΛΑΦΡΙΑ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟΧΤΕΝΙΣΜΕΝΕΣ. ΠΙΘΑΝΟΝ ΠΑΡΙΣΤΑΝΑΝ ΘΕΕΣ Ή ΙΕΡΕΙΕΣ. ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΝ ΝΑ ΑΦΙΕΡΩΘΟΥΝ ΣΕ ΘΕΟΥΣ ΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΣΕ ΤΑΦΟΥΣ. ΗΤΑΝ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΔΕ ΣΩΖΕΤΑΙ ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ. ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΥΟ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΤΟ ΑΡΧΑΙΚΟ ΜΕΙΔΙΑΜΑ (ΧΑΜΟΓΕΛΟ). ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΣΤΑ ΑΓΓΕΙΑ ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΙ ΜΕ ΜΑΥΡΟ (ΜΕΛΑΝΟ) ΧΡΩΜΑ. ΤΟ ΦΟΝΤΟ ΕΧΕΙ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΠΗΛΟΥ. Ο ΡΥΘΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΕΣ. ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΣΤΑ ΑΓΓΕΙΑ ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΩΠΟ (ΕΡΥΘΡΟ) ΧΡΩΜΑ. ΤΟ ΦΟΝΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΥΡΟ ΧΡΩΜΑ. Ο ΡΥΘΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΕΣ. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.6

8. 8. ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΑΡΧΑΪΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΙΩΝΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΔΩΡΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.7

9. 9. ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΑΡΧΑΪΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΚΟΥΡΟΙ ΚΟΡΗ ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΑΡΧΑΪΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΕΡΥΘΡΟΜΟΡΦΑ ΑΓΓΕΙΑ ΜΕΛΑΝΟΜΟΡΦΑ ΑΓΓΕΙΑ Γιάννης Μαυροζούμης Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.8

10. 10. AΡΧΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΑ Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Τσαμπίκα Δρακιού Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.9

11. 11. ΚΤΙΡΙΑ Η διαφορά τους ήταν κυρίως στους κίονες (κολόνες) Αναπτύχθηκαν δυο είδη αρχιτεκτονικής ΙΩΝΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΔΩΡΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.10

12. 12. ΑΓΑΛΜΑΤΑ Τεχνίτες σκάλιζαν το μάρμαρο και έφτιαχναν αγάλματα: ΚΟΥΡΟΣ ΚΟΡΗ *Ο κούρος εικονίζει γυμνό, νεαρό άντρα. *Τα χέρια είναι κολλημένα στα πλάγια του σώματος. *Το ένα πόδι είναι λίγο πιο μπροστά από το άλλο. *Δίνει την εντύπωση ότι το άγαλμα θα περπατήσει. Η κόρη είναι νεαρή γυναίκα. Είναι ντυμένη ελαφριά και καλοχτενισμέ νη. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.11

13. 13. ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΙΚΗ  Με την ανάπτυξη του εμπορίου αναπτύχθηκε και η τέχνη της αγγειοπλαστικής  Οι έμποροι ήθελαν αγγεία για να μεταφέρουν το κρασί, το λάδι κι άλλα τρόφιμα.  Επάνω στα αγγεία ζωγράφιζαν σκηνές από τη μυθολογία, και την ιστορία. Εμφανίστηκαν δυο ειδών ρυθμοί Ερυθρόμορφος ρυθμός Μελανόμορφο ς ρυθμός Οι μορφές ζωγραφίζονταν με κόκκινο (ερυθρό) χρώμα Οι μορφές ζωγραφίζονταν με μαύρο (μελανό) χρώμα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.12

14. 14. Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΪΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 8 Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.13 Απόστολος Μαρκάκης

15. 15. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής 7ος και 6ος αιώνας μ. Χ. ο ελληνικός κόσμος γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη Οι πόλεις στολίστηκαν με λαμπρά κτίρια Την μεγαλύτερη εντύπωση έκαναν οι ναοί, με τους οποίους οι άνθρωποι θέλησαν να τιμήσουν τους Θεούς τους Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.14

16. 16. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Οι ρυθμοί με τους οποίους χτίστηκαν οι ναοί ήταν δύο Ο δωρικός Ο ιωνικός Η διαφορά ανάμεσά τους ήταν κυρίως στους κίονες (κολόνες) Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.15

17. 17. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Ιωνικός Δωρικός Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.16

18. 18. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Ιωνικός Δωρικός Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.17

19. 19. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Ιωνικός Δωρικός Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.18

20. 20. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Τεχνίτες με ξεχωριστές ικανότητες σκάλιζαν το μάρμαρο κι έφτιαχναν αγάλματα που παρίσταναν κούρους και κόρες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.19

21. 21. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Οι κούροι εικονίζουν γυμνούς νέους άνδρες, με τα χέρια κολλημένα τα πλάγια του σώματος Το ένα πόδι είναι πιο μπροστά από το άλλο, έτσι που νομίζει κανείς ότι το άγαλμα είναι έτοιμο να περπατήσει Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.20

22. 22. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.21

23. 23. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Οι κόρες είναι νεαρές γυναίκες ντυμένες με ελαφριά ρούχα και καλοχτενισμένες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.22

24. 24. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.23

25. 25. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Αυτή την εποχή αναπτύχθηκε και το εμπόριο Έμποροι από όλα τα μέρη της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου μεταφέρουν και πουλάνε πολλά προϊόντα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.24

26. 26. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Η ανάγκη για αποθήκευση και μεταφορά του κρασιού και του λαδιού έφερε και την ανάπτυξη της αγγειοπλαστικής Πολλοί καλλιτέχνες έγιναν γνωστοί και πλούσιοι ζωγραφίζοντας πάνω στα αγγεία σκηνές από την μυθολογία και την ιστορία σε μελανόμορφο ρυθμό (με μαύρο χρώμα) ή σε ερυθρόμορφο ρυθμό (με κόκκινο χρώμα) Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.25

27. 27. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Μελανόμορφος ρυθμός Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.26

28. 28. Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Ερυθρόμορφος ρυθμός Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.27

29. 29. Η Τέχνη στα Αρχαϊκά χρόνια ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΔΩΡΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΙΩΝΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΚΟΥΡΟΙ ΚΟΡΕΣ ΜΕΛΑΝΟΜΟΡΦΑ ΑΓΓΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΜΟΡΦΑ ΑΓΓΕΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΚΕΡΑΜΙΚΗ Στέλιος Οδυσσέως Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.28

30. 30. ΑΡΧΙΤΕΚΤOΝIΚΗ ΔΩΡΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΙΩΝΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.29

31. 31. ΓΛΥΠΤΙΚΗ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.30

32. 32. ΓΛΥΠΤΙΚΗ * Συγκρίνετε τον "Κούρο" της Αρχαϊκής Εποχής με το ειδώλιο που υπήρχε στα Γεωμετρικά Χρόνια. Χάλκινο Ειδώλιο Πολεμιστή (Γεωμετρικά Χρόνια) "Κούρος" Αρχαϊκής Εποχής Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.31

33. 33. ΚΕΡΑΜΙΚΗ ΜΕΛΑΝΟΜΟΡΦΑ ΑΓΓΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΜΟΡΦΑ ΑΓΓΕΙΑ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.32

34. 34. ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ: __________________________________ 1. Συμπληρώνω τα κενά με τις λέξεις της παρένθεσης. (αγγειογραφία, κούρου, δωρικό, τέχνης, αρχιτεκτονική, ρυθμό, εμπορίου, γλυπτική, ιωνικό, κόρης) Σε όλους τους ελληνικούς πολιτισμούς το στοιχείο της .................................. κυριαρχεί. Ειδικά με την εξέλιξη του .................................. οι Έλληνες κατόρθωσαν να αναπτύξουν ακόμα περισσότερο τις τρεις βασικές τέχνες της αρχαιότητας, την .................................., τη ............................... και την .................................... Ανάλογα με τα χαρακτηριστικά, το .................................... της κάθε τεχνικής, οι τέχνες χωρίστηκαν σε ακόμα μικρότερες ομάδες. Για παράδειγμα, στην αρχιτεκτονική έχουμε το λιτό ............................. και τον περίτεχνο .......................... ναό. Αλλά το επίτευγμα που είχε, ίσως, τη μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η δημιουργία του .............................. και της ............................ . 2. Κάνω την αντιστοίχιση. μελανόμορφα ● ● αγγειοπλαστική αγγειογραφία ● ● εμπόριο δωρικός ● ● μαύρο νόμισμα ● ● κόκκινο ερυθρόμορφο ● ● ρυθμός 3. Τι ήταν οι κούροι και οι κόρες; _________________________________________________________________ _________________________________________________________________ _______________________________________________________________ 4. Ποιοι είναι οι δύο ρυθμοί που κυριαρχούν στις αγγειογραφίες και τι θέματα διάλεγαν οι καλλιτέχνες να ζωγραφίζουν στα αγγεία; _________________________________________________________________ _________________________________________________________________ _________________________________________________________________ _________________________________________________________________ Παλάνης Αθανάσιος Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.33

35. 35. ΙΣΤΟΡΙΑ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄ : ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΠΟΧΗ (800 - 479 π.Χ.) ΜΑΘΗΜΑ 10. TEXNH 1. Ποιες ήταν οι δύο κορυφαίες δημιουργίες της αρχαικής περιόδου στη τέχνη Οι δύο κορυφαίες δημιουργίες της αρχαικής περιόδου ήταν : * Η ανέργεση λίθινων ναών και * η δημιουργία λίθινων αγαλμάτων σε φυσικό και υπερφυσικό μέγεθος 2. Απο ποια υλικά χτίζονταν οι ναοί και τι θυμίζει το σχήμα τους Την αρχαική εποχή χτίζονται οι πρώτοι ναοί απο πέτρα ή μάρμαρο ένω στο σχήμα του θυμίζει το μυκηναικό ανάκτορο. 3. Ποια είναι τα μέρη ενός αρχαίου ναού Τα μέρη του ναού είναι : * Ο πρόναος που είναι ένας ανοικτός προθάλαμος με δύο κίονες * ο σηκός που είναι ένα κύριο δωμάτιο * ο οπισθόδομος που ήταν ένα ανοιχτό δωμάτιο στο πίσω μέρος του ναού και * το πτερό που ήταν μια κοιονοστοιχία γύρω απο το κτίριο. 4. Ποιοι ήταν ο ρυθμοί των ναών και πως ξεχωρίζουν οι δύο ρυθμοί Οι ναοί χτίζονταν σε δύο ρυθμούς , τον δωρικό που διαμορφώθηκε στα δωρικά κέντρα της Πελοποννήσου και τον ιωνικό που διαμορφώθηκε στα ιωνικά κέντρα του Αιγαίου και της Μικράς Ασίας. Οι δύο ρυθμοί ξεχωρίζουν απο τους κίονες : * Ο δωρικός είναι πιο κοντός , βαρύς και αυστηρός * Ο ιωνικός είναι ψηλότερος , κομψότερος , με έλικες στο κιονόκρανo. 5. Που δημιουργούνται τα πρώτα μεγάλα αγάλματα Την εποχή αυτή δηµιουργούνται τα πρώτα µεγάλα αγάλµατα από ασβεστόλιθο στην Κρήτη και από µάρµαρο στη Νάξο. 6. Ποιοι παράγοντες συντέλεσαν στη δημιουργία της μεγάλης γλυπτικής Οι παράγοντες που βοήθησαν στη γέννηση της μεγάλης γλυπτικής ήταν * Τα εµπορικά ταξίδια στην Αίγυπτο * η αφθονία µαρµάρου στη Νάξο Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.34

36. 36. ΙΣΤΟΡΙΑ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ * και η συγκέντρωση πλούτου από τους αριστοκράτες και τις πόλεις αφού το κόστος ενός µαρµάρινου αγάλµατος ήταν υπέρογκο. Για ένα άγαλµα φυσικού µεγέθους έπρεπε να εργαστεί ένας γλύπτης µε τους βοηθούς του για έναν τουλάχιστον χρόνο. 7. Τι ήταν οι κούροι Οι κούροι είναι νεαροί άνδρες που παριστάνονται ορθοί, γυµνοί, µε καλογυµνασµένα σώµατα και πλούσια κόµη. 8. Τι ήταν οι κόρες Οι κόρες ήταν νεαρές κοπέλες που παριστάνονταν ορθές, κοµψά ντυµένες, καλοχτενισµένες, στολισμένες µε πλήθος κοσµηµάτων. 9. Ποια άλλα αγάλματα υπήρχαν Υπάρχουν επίσης αγάλµατα ντυµένων κούρων, πολεµιστών, µυθικών τεράτων, όπως οι σφίγγες και οι σειρήνες, διαφόρων ζώων (λιοντάρια, άλογα, πουλιά) και αγάλµατα θεών. 10. Πως παριστάνονται τα αγάλματα των θεών Οι νεότεροι θεοί παριστάνονται όπως οι κούροι και οι κόρες, ενώ οι θεοί που βρίσκονταν σε ώριµη ηλικία, όπως οι ντυµένοι κούροι. Ωστόσο, οι θεοί διακρίνονται εύκολα από τα χαρακτηριστικά σύµβολα της θεϊκής δύναµής τους: τόξο, βέλος ή µουσικό όργανο για τον Απόλλωνα, κεραυνός για τον Δία κ.ά. 11. Ποιες τεχνικές αναπτύχθηκαν στην κεραμική * η µελανόµορφη που οι µορφές και τα κοσµήµατα βάφονται ολόµαυρα πάνω στην κοκκινωπή επιφάνεια των αγγείων, ενώ οι λεπτοµέρειες δηλώνονται µε χάραξη και * η ερυθρόµορφη τεχνική που οι µορφές είναι κόκκινες πάνω στη µαύρη επιφάνεια των αγγείων. 12. Ποια ήταν τα διακοσμητικά θέματα των αγγείων Σκηνές από την καθηµερινή και τη θρησκευτική ζωή, αλλά κυρίως από τη µυθολογία, διακοσµούν τις επιφάνειες των αγγείων και στις δύο τεχνικές. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.35 skm.edu.gr/notes/History-a-high-school.pdf‎

37. 37. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8 Κωνσταντούλια Μαίρη Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής Οι ναοί που χτίζονται αυτή την εποχή έχουν δωρικό ή ιωνικό ρυθμό. Από τα έργα της γλυπτικής ξεχωρίζουν οι κούροι και οι κόρες. Τα αγγεία είναι μελανόμορφα ή ερυθρόμορφα. ο ρυθμός: τα ιδιαίτερα χαρακτη- ριστικά που παρουσιάζει ένα έργο, όπως π.χ. ένας ναός. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.36

38. 38. Τον 7ο και 6ο αιώνα π.Χ. ο ελληνικός κόσμος γνώρισε μεγάλη οικονο- μική ανάπτυξη. Οι πόλεις στολίστηκαν με λαμπρά κτίρια.Τη μεγαλύτερη εντύπωση έκαναν οι ναοί, με τους οποίους οι άνθρωποι θέλησαν να τι- μήσουν τους θεούς. Οι ρυθμοί με τους οποίους χτίστηκαν οι ναοί ήταν δύο, ο δωρικός και ο ιωνικός. Η διαφορά ανάμεσά τους ήταν κυρίως στους κίονες (κολόνες). Τεχνίτες με ξεχωριστές ικανότητες σκάλιζαν το μάρμαρο κι έφτια- χναν αγάλματα που παρίσταναν κούρους και κόρες. Οι κούροι εικονίζουν γυμνούς νέους άνδρες με τα χέρια κολλημένα στα πλάγια του σώματος. Το ένα πόδι είναι πιο μπροστά από το άλλο, έτσι που νομίζει κανείς ότι το άγαλμα είναι έτοιμο να περπατήσει. Οι κόρες είναι νέες γυναίκες, ντυμένες με ελαφριά ρούχα και καλοχτενισμένες. Αυτή την εποχή αναπτύχθηκε και το εμπόριο. Έμποροι απ'όλα τα μέρη της Μεσογείου και του Εύξεινου πόντου μεταφέρουν και πουλάνε πολλά προϊόντα. Η ανάγκη για αποθήκευση και μεταφορά του κρασιού και του λα- διού έφερε και την ανάπτυξη της αγγειοπλαστικής. Πολλοί καλλιτέχνες έγιναν γνωστοί και πλούτισαν ζωγραφίζοντας πάνω σε αγγεία σκηνές από τη μυθολογία και την ιστορία. Οι μορφές άλλοτε ζωγραφίζονταν με μαύρο χρώμα (μελανόμορφος ρυθμός) και άλλοτε κόκκινο (ερυθρόμορφος ρυθμός). 2. Η κόρη της Ακρόπολης (Αθήνα, Μουσείο Ακρόπολης) Συνεχιζουμε το ταξίδι μας... Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.37

39. 39. Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΦΑΙΑΣ (ΑΘΗΝΑΣ) ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.38

40. 40. Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΗΦΑΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.39

41. 41. Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΤΟΥ NASHVILLE (ΗΠΑ) Αντίγραφο του πραγματικού Παρθενώνα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.40

42. 42. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.41

43. 43. ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ Κατά τα μέσα του 7ου π.Χ. αι. χτίζεται το Εκατόμπεδο, που λεγόταν έτσι γιατί είχε μήκος 100 πόδια, στη θέση που αργότερα θα χτιστεί ο Παρθενώνας.Όταν οι Αθηναίοι εγκαθίδρυσαν το δημοκρατικό πολίτευμα, άρχισαν να χτίζουν καινούργιους ναούς για να λαμπρύνουν την πόλη τους κι έτσι γκρέμισαν το Εκατόμπεδο για να χτίσουν τον πρώτο Παρθενώνα. Ο ναός δεν τελείωσε, γιατί το 480 π.Χ. οι Πέρσες κατέλαβαν την Αθήνα και έκαψαν την Ακρόπολη, καταστρέφοντας τα πάντα και λεηλατώντας αξιόλογα έργα τέχνης.Οι Αθηναίοι , μόλις επέστρεψαν στην πόλη τους, άρχισαν να σχεδιάζουν την ανοικοδόμηση της Ακρόπολης, ενώ παράλληλα, για να ασφαλίσουν από μελλοντικές επιδρομές, οχύρωσαν τα Προπύλαια. Κατόπιν έθαψαν τα απομεινάρια της καταστρεπτικής μανίας των Περσών, σαν να έθαβαν νεκρούς και χρησιμοποίησαν κομμάτια από τα χαλάσματα σαν υλικό για τα καινούργια οικοδομήματα. Αυτός που σύνδεσε το όνομα του με την κλασική μορφή του βράχου ήταν ο Περικλής, που με τη βοήθεια άξιων αρχιτεκτόνων , όπως του Ικτίνου και του Καλλικράτη και του αξεπέραστου γλύπτη Φειδία, δημιούργησε το σπουδαιότερο μνημείο της αρχαίας εποχής, ένα καλλιτεχνικό σύνολο που προξένησε το θαυμασμό των αρχαίων. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.42

44. 44. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.43

45. 45. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.44

46. 46. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.45

47. 47. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.46

48. 48. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.47

49. 49. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.48

50. 50. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.49

51. 51. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.50

52. 52. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.51

53. 53. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.52

54. 54. 3. Ναός της Απτέρου Νίκης. 4. Τα ερείπια του ναού της Αφαίας Ο ναός είναι ιωνικού ρυθμού. Αθηνάς στην Αίγινα. Ο ναός είναι δωρικού ρυθμού. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.53

55. 55. παράθεμα 1 Τα τρία μεγαλύτερα έργα του ελληνικού κόσμου Μίλησα πολύ για τους Σαμιώτες, γιατί αυτοί έχουν φτιάξει τα τρία μεγαλύτερα έργα του ελληνικού κό- σμου. Από το πιο χαμηλό σημείο, δηλαδή τους πρό- ποδες ενός λόφου με ύψος 280 μέτρα περίπου τον τρύπησαν, ανοίγοντας σήραγγα που έχει άνοιγμα και στις δυο άκρες του. Το μήκος της σήραγγας είναι περίπου 1.300 μ., ενώ το ύψος της είναι όσο και το πλάτος της, δηλαδή μεγαλύτερο από 2,50 μέτρα. Σε όλο το μήκος της σήραγγας έσκαψαν και άλλη σή- ραγγα με βάθος λίγο πιο πολύ από 10 μέτρα και πλα- τιά ως 1 μέτρο- μέσα από αυτή περνούν σωλήνες, που φέρνουν στην πόλη νερό από μια μεγάλη πηγή. Αυτή τη σήραγγα τη σχεδίασε ο μηχανικός Ευπαλί- νος από τα Μέγαρα. Το δεύτερο έργο είναι ο μόλος που έκαναν στο λιμάνι μέσα στη θάλασσα με βάθος 37 μέτρα και μάκρος 368 μέτρα. Και το τρίτο: Έφτια- ξαν ένα ναό, το μεγαλύτερο απ' όσους ξέρω. Ο αρχι- τέκτονας αυτού του ναού είναι ο Ροίκος απ' τη Σάμο. Ηρόδοτος, Ιστορία, Γ', 60 (διασκευή) Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.54

56. 56. Ο Ηρόδοτος 1480-420 π.Χ κάνει μια επαινετική αναφορά στον Ευπαλίνο ως αρχιτέκτονα του υδραγωγείου της Σάμου και ειδικότερα αναφέρει ότι ο Ευπαλίνος καταγόταν από τα Μέγαρα κι ότι ήταν γιος του Ναυστρόφου. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της Σάμου από τον τύραννο Πολυκράτη, από το 538 έως το 522 π.Χ ο Μεγαρέας αρχιτέκτονας κλήθηκε εκεί να κατασκευάσει ένα ιδιαίτερα δύσκολο κι απαιτητικό έργο. Το γεγονός ότι ο Πολυκράτης επέλεξε τον Ευπαλίνο για να κατασκευάσει το υδραγωγείο αποδεικνύει ότι αυτός ήταν από τους πιο ικανούς αρχιτέκτονες της εποχής του και ότι η φήμη του ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια της Αττικής. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.55

57. 57. * Ο Ροίκος , λοιπόν, ήταν αρχιτέκτονας και Χαλκοπλάστης από τη Σάμο. Έζησε στα μέσα του 7ου πΧ αι και ήταν γιος του Φιλαία. Δημιούργησε μια οικογένεια Σάμμιων, καλλιτεχνών, οι πιο γνωστοί από τους οποίους είναι ο Τηλεκλής και ο εγγονός του ο Θεόδωρος.Κατά τον Ηρόδοτο, ο Ροίκος είχε κατασκευάσει στη Σάμο εναν μεγάλο ναό , τον μεγαλύτερο απ΄όσους είχε δει.Τον ναό, αυτό της Ήρας, αποτελείωσε ο εγγονός του Θεόδωρος, ο Σάμιος. Ο Πλίνιος πάλι αναφέρει πως έργο του Ροίκου είναι ο τεράστιος λαβύρινθος της Λήμνου με τις 150 κολώνες, που τον κατασκεύασε μαζί με τον Αιγινίτη Σμιλίδα. Κατά τον Παυσανία, εφηύρε και την χώνευση και τη χύση του χαλκού σε μήτρες. Γι΄αυτό και υπήρξε και πρωτοπόρος στη χαλκοπλαστική τέχνη στην Ελλάδα.Το χάλκινο άγαλμα της Νυκτός, που υπήρχε στο ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσσο, ήταν έργο του Ροίκου. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.56

58. 58. Το Ηραίον της Σάμου Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.57

59. 59. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.58

60. 60. παράθεμα 2 Τα παιδιά σε αθηναϊκά ερυθρόμορφα αγγεία Σώζονται αρχαϊκά ερυθρόμορφα αγγεία από την Αθήνα που δείχνουν παιδιά να διασκεδάζουν στα σπίτια τους. Τα αγόρια παίζουν με στεφάνια, με κλουβιά πουλιών και άρματα ενώ τα κορίτσια κάνουν τραμπάλα. Υπάρχουν επίσης σκηνές από σχολεία όπου διακρί- νουμε άλλα παιδιά να μαθαίνουν ανάγνωση και γραφή από το γραμματιστή και άλλα να μαθαίνουν να παίζουν λύρα και αυλό από τον κιθαριστή. Επίσης έχουμε σκηνές από γυμναστήρια, όπου βλέπουμε τους παιδοτρίβες (γυμναστές) να κρατάνε μακριά ραβδιά ή βέργες που, καμιά φορά, τις χρησιμοποιούν κιόλας. Σε κάποια αγγεία βλέπουμε τους παιδοτρίβες να σημειώνουν και να καταγράφουν σε πινακίδες τις επιδόσεις ή τα ρεκόρ των μικρών αθλητών. 6. Ερυθρόμορφος αμφορέ- ας με τον Ηρακλή να μαλώ- νει με τον Απόλλωνα για τον τρίποδα των Δελφών (Μου- σείο Βερολίνου). 7. Μελανόμορφος αμφορέ- ας με τον Ηρακλή να παλεύ- ει με το λιοντάρι της Νεμέας (Μπρέσια, Μουσείο Πολιτι- σμού).Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.59

61. 61. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.60

62. 62. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.61

63. 63. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.62

64. 64. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.63

65. 65. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.64

66. 66. Εδώ τελείωσε το ταξίδι μας. Ελπίζω να το απολαύσατε... Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.65

67. 67. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.66

68. 68. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.67

69. 69. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.68

70. 70. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.69

71. 71. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.70

72. 72. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.71

73. 73. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.72

74. 74. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.73

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χρήστος Χαρμπής

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Δ΄. 2. 8. ΄΄Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής΄΄

# data[].attributes.attachment_link.description
Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών Published on http://xristx.blogspot.gr/2012/10/2-8_24.html# Ιστορία Δ΄. 2. 8. ΄΄Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής΄΄ 1. Επιμέλεια : Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 8ο : ΄΄ Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής΄΄ 2.

# data[].attributes.headline
ΟΙ ΔΕΣΜΟΙ ΠΟΥ ΕΝΩΝΑΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

# data[].attributes.subject
ΟΙ ΔΕΣΜΟΙ ΠΟΥ ΕΝΩΝΑΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
, Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών

Published on

http://xristx.blogspot.gr/2012/10/2-7-o.html#
Ιστορία Δ΄. 2. 7. ΄΄Oι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες΄΄

1. 1. Επιμέλεια : Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 7ο : ΄΄ Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες΄΄ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.1

2. 2. Οη Έιιελεο θάζε 4 ρξόληα ζηελ Οιπκπία έθαλαλ ηνπο Οιπκπηαθνύο αγώλεο. Όζνη θέξδηδαλ ζηνπο αγώλεο ηνπο έβαδαλ ζην θεθάιη έλα θιαδί από ειηά. Οη Έιιελεο όηαλ ήζειαλ λα κάζνπλ ηη ζα ζπκβεί ζην κέιινλ πήγαηλαλ ζην καληείν ησλ Γειθώλ. Δθεί ε Ππζία ηνπο έιεγε ηη ζα γίλεη ηηο επόκελεο κέξεο. Σηελ πεξηνρή γύξσ από ηα καληεία νη Έιιελεο είραλ ελώζεηο ηηο Ακθηθηηνλίεο. Δθεί γηλόηαλ ζπλέιεπζε θαη νη άλζξσπνη έθαλαλ όινη απηό πνπ ζα απνθάζηδαλ. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.2 eva-edu

3. 3. 9 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Ολυμπιακοί αγώνες Ανανέωναν τους δεσμούς των Ελλήνων της Μεσογείου και του Ευξείνου πόντου. Γίνονταν κάθε 4 χρόνια. Έπαιρναν μέρος μόνο Έλληνες. Πριν αρχίσουν οι Ολυμπιακοί αγώνες... ... αγγελιαφόροι μετέφεραν το μήνυμα των αγώνων σ' όλες τις πόλεις. ... οι πόλεμοι σταματούσαν. Οι νικητές των αγώνων... ... στεφανώνονταν με κλαδί αγριελιάς (κότινος). ... κέρδιζαν την αγάπη και την εκτίμηση όλων. ... έμπαιναν μέσα στην πόλη από άνοιγμα του τείχους. Πανελλήνιοι αγώνες γίνονταν... ... στον Ισθμό. Ίσθμια Προς τιμή του Ποσειδώνα. ... στους Δελφούς. Πύθια Προς τιμή του Απόλλωνα. ... στη Νεμέα. Νέμεα Προς τιμή του Δία. Μαντεία Προέβλεπαν το μέλλον. Το πιο γνωστό μαντείο: των Δελφών, αφιερωμένο στον Απόλλωνα. ▼ Η Πυθία έδινε τους χρησμούς (:απαντήσεις χωρίς ξεκάθαρο νόημα) Αμφικτιονίες Οι ενώσεις ανθρώπων γύρω από τα μαντεία. ▼ Για να προφυλάσσουν τους θησαυρούς. Ξεχωρίζει η Αμφικτιονία των Δελφών. Στη συνέλευση κάθε πόλη έστελνε αντιπροσώπους. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.3 Κατερίνα Καραλή - Κανέλλος Κανελλόπουλος

4. 4. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.4

5. 5. Πιτσίλκα Ελένη xristx.blogspot.gr Χρήστος Χαρµπής 7ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Οι δεσµοί ̟ου ένωναν τους Έλληνες Ερωτήµατα 1. Πώς διατηρούσαν οι Έλληνες ά̟οικοι τους δεσµούς τους µε την Ελλάδα; 2. Πώς τιµούσαν τους Ολυµ̟ιονίκες; 3. Τι ήταν τα µαντεία και ̟οιο ήταν το γνωστότερο; 4. Τι ήταν οι Αµφικτιονίες και ̟ώς λειτουργούσαν; Όταν µια ̟όλη άνηκε στην Αµφικτιονία είχαν ορκιστεί να µην ̟ειράξει κανείς τα ιερά τους ή τις ̟εριουσίες τους. Αν κά̟οιος ̟αραβίαζε τον όρκο εκστράτευαν οι άλλοι εναντίον του. Πάντοτε οι χρησµοί της Πυθίας ήταν µ̟ερδεµένοι και µ̟ορούσε να δώσει κανείς διαφορετικές ερµηνείες. Όταν γίνονταν οι Ολυµ̟ιακοί αγώνες σταµατούσε κάθε είδους εχθρο̟ραξία. Υ̟ήρχε Ολυµ̟ιακή εκεχειρία. Ο νικητής των αγώνων στεφανώνονταν µε ένα κλαδί αγριελιάς. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.5

6. 6. Κεφάλαιο 7: Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Κρανίδη Φωτεινή Οι Έλληνες λόγω αποικισμών είχαν σκορπίσει σε πολλά μέρη και σε διάφορες πόλεις κράτη. Είχαν όμως κοινά πράγματα που τους ένωναν: Πανελλήνιοι αγώνες ή Ολυμπιακοί αγώνες 1.Οι πρώτοι έγιναν το 776 π.Χ. 2. Πήραν το όνομά τους από τον τόπο όπου διεξάγονταν δηλ. την Ολυμπία (Πελ/νησο). 3. Γίνονταν κάθε 4 χρόνια. 4. Διαρκούσαν 5 ημέρες. 5. Έπαιρναν μέρος μόνο Έλληνες άντρες- όχι γυναίκες. 6. Πριν την έναρξη και κατά την διάρκεια των αγώνων σταματούσαν οι πόλεμοι (εκεχειρία) 7. Την έναρξη μετέφεραν με μήνυμα σε όλες τις πόλεις οι αγγελιοφόροι. 8. Τα αγωνίσματα ήταν: Α. δρόμος (αγώνες ταχύτητας, στάδιον, δίαυλος, οπλιτοδρομία (τρέξιμο με πανοπλία), αγώνες αντοχής- δόλιχος). Β. πένταθλο (άλμα, δίσκο, ακόντιο, δρόμο, πάλη) Γ. βαριά αθλήματα (πάλη, πυγμή, παγκράτιον (συνδυασμός πυγμής- πάλης), Δ. Ιππικά αγωνίσματα (αρματοδρομίες, ιπποδρομίες). Επίσης γίνονταν: Α. τα Ίσθμια (Ισθμό)κάθε 2 χρόνια Β. τα Πύθια (Δελφούς )κάθε 4 χρόνια Γ. τα Νέμεα (Νεμέα) )κάθε 2 χρόνια Προετοιμασία αθλητών: 1.Χώροι άθλησης, σώματος και πνεύματος, ήταν το: Α. το Στάδιο Β. το Γυμνάσιο Γ. ο Ιππόδρομος Νίκη του αθλητή: 1.Τον στεφάνωναν με κότινο (στεφάνι με κλαδί αγριελιάς) και κάποιες φορές έπαιρνε οικονομικά προνόμια. 2.Στην πόλη τον υποδέχονταν με τιμή και σεβασμόγκρέμιζαν ένα τείχος για να περάσειπίστευαν ότι ο αθλητής σε περίπτωση κινδύνου θα προστάτευε την πόλη ο αθλητής. 3. Σημασία είχε η συμμετοχή στον αγώνα και όχι η νίκη. Πένταθλο Δρόμος Προετοιμασία αθλητών Γυμνάσιο Στάδιο Ιππόδρομος Αρχαία Ολυμπία Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.6

7. 7. Οι Έλληνες λόγω αποικισμών είχαν σκορπίσει σε πολλά μέρη και σε διάφορες πόλεις κράτη. Είχαν όμως κοινά πράγματα που τους ένωναν: Πανελλήνιοι αγώνες ή Ολυμπιακοί αγώνες Μαντεία 1.Ιεροί τόποι όπου οι Έλληνες πήγαιναν για να μάθουν το μέλλον. Οι απαντήσεις λέγονταν χρησμοί. Μαντείο Δελφών τους χρησμούς έδινε η Πυθία δεν ήταν πάντοτε ξεκάθαροι οι χρησμοί Μαντείο Δωδώνης το αρχαιότερο μαντείο της Ελλάδας Αμφικτιονίες Ενώσεις πόλεων γύρω από κάποιο ιερό τόπο. Λόγος: για να προστατευτούν οι θησαυροί των ιερών τόπων που ήταν οι προσφορές των ανθρώπων προς τους θεούς. Γνωστή Αμφικτιονία: των Δελφών Σε κάθε συνέλευση γινόταν αποστολή 2 αντιπροσώπων από κάθε πόλη. Νόμισμα χαραγμένο με την Πυθία και τη λέξη αμφικτιονία. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.7

8. 8. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες ( αγώνες ) Θυμάμαι όλα όσα είπαμε στο σχολείο και συμπληρώνω το παρακάτω κείμενο: Ένας από τους δεσμούς που ένωναν τους Έλληνες ήταν οι ............................. αγώνες. Σ' αυτούς έπαιρναν μέρος μόνο ελεύθεροι Έλληνες, ντόπιοι ή από τις ................. της Ελλάδας. Οι γνωστότεροι αγώνες ήταν οι ................... αγώνες που γίνονταν προς τιμήν του .................... κάθε ................ χρόνια στην ....................... Κατά τη μυθολογία ιδρυτής των αγώνων ήταν ο ................... Οι αγώνες αυτοί διαρκούσαν .......... μέρες. Κατά τη διάρκεια των αγώνων σταματούσαν οι .................. Οι νικητές έπαιρναν ως έπαθλο ένα ...................... ........................... Όταν γύριζαν στην πόλη τους γκρεμιζόταν ένα κομμάτι από το τείχος για μπουν μέσα. Στην Ολυμπία έγιναν ............. Ολυμπιάδες. Άλλοι πανελλήνιοι αγώνες ήταν τα Πύθια που γίνονταν στους ................... προς τιμήν του ..................... κάθε ........... χρόνια όπως και οι Ολυμπιακοί αγώνες . Έπαθλο για τους νικητές ήταν ένα .............................. Τα Νέμεα γίνονταν κάθε ............ χρόνια προς τιμήν του ............ . Έπαθλο ήταν ................................ Τα ...................... στην Κόρινθο γίνονταν επίσης κάθε .................. χρόνια προς τιμήν του ........................... Το έπαθλο ήταν ένα .............................. ( αποικίες, Ολυμπιακοί, πανελλήνιοι, τέσσερα, δύο. πέντε, διακόσιες ενενήντα τρεις, Ηρακλής, Δία, Ολυμπία, πόλεμοι, στεφάνι αγριελιάς, δάφνινο στεφάνι, στεφάνι από αγριοσέληνο, στεφάνι μυρτιάς, Δελφούς, Απόλλωνα, Ίσθμια, Ποσειδώνα ) Λαμπριάδου Μαρία Θα ψάξω στην εγκυκλοπαίδεια αν δε θυμάμαι κάτι Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.8

9. 9. Όνομα_______________ Επώνυμο_____________ Hμ/νία 17-10-2011 e-selides.gr Αρχαία Ολυμπία 1.Συμπληρώνω με τις λέξεις της παρένθεσης ( κοινή γλώσσα ανεξάρτητες πόλεις-κράτη κοινή θρησκεία ενότητα θρησκευτικές γιορτές πανελλήνιους αγώνες μαντεία αμφικτιονίες ) Οι Έλληνες σε όλη την περίοδο της αρχαιότητας, έμειναν χωρισμένοι σε πολλές ............................................................................... Τους ένωναν όμως η...........................................,η............................................. και ο κοινός τρόπος ζωής. Η ..........................των Ελλήνων καλλιεργήθηκε περισσότερο με τις ....................................................,τους.................................................. τα .............................και τις....................................................... 2. Η ακροστιχίδα του κότινου( κότινος=στεφάνι αγριελιάς ) 1.Με .............αγριελιάς στεφάνωναν τους νικητές στην Ολυμπία. 2.Αγώνες που γίνονται και σήμερα. 3.Ήταν μεγάλη .............για την πόλη που είχε ολυμπιονίκες. 4.Αγώνες προς τιμή του Ποσειδώνα. 5.Αγώνες προς τιμή του Δία και αυτοί. 6.Πόλη των πιο γνωστών αγώνων 7.Μ'αυτά βράβευαν τους νικητές των αγώνων. 3.Ένωσε αυτά που ταιριάζουν. Μαντείο Δελφών 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Χρησμός ● ● Ένωση πόλεων Μαντείο ● ● Απάντηση μαντείου Αμφικτιονία ● ● Θρησκευτικό κέντρο Πανελλήνιοι αγώνες ● ● Στεφάνι νικητή Κότινος ● ● Θρησκευτικές γιορτές Ερωτήσεις για το μάθημα: "Οι δεσμοί των Ελλήνων" 1.Ποιοι ήταν οι δεσμοί των Ελλήνων; (ονομαστικά) 2. Τι ήταν οι Ολυμπιακοί αγώνες; 3.Ποιους άλλους πανελλήνιους αγώνες ξέρεις; 4.Πώς τιμούσαν τους Ολυμπιονίκες; 4.Τι ήταν τα μαντεία και ποιο ήταν το πιο γνωστό ; 5.Τι ήταν οι αμφικτιονίες και ποια ήταν η πιο γνωστή; Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.9

10. 10. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 ΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.10 Απόστολος Μαρκάκης

11. 11. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Με τις καινούριες αποικίες που δημιουργήθηκαν στα παράλια της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου, οι Έλληνες σκορπισμένοι πια κράτησαν ζωντανούς τους δεσμούς που τους ένωναν Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.11

12. 12. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Μια τέτοια ευκαιρία ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες Γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια και έπαιρναν μέρος μόνο Έλληνες και μόνο άντρες Πριν αρχίσουν οι αγώνες, αγγελιαφόροι μετέφεραν το μήνυμα των αγώνων σε όλες τις πόλεις Οι πόλεμοι σταματούσαν Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.12

13. 13. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.13

14. 14. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Ασφάλεια στη μεταφορά των αθλητών Οι νικητές κέρδιζαν ένα κλαδί ελιάς και την αγάπη και την εκτίμηση όλων Πανελλήνιοι αγώνες γίνονταν επίσης στον Ισθμό, τους Δελφούς και τη Νεμέα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.14

15. 15. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.15

16. 16. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.16

17. 17. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Οι αρχαίοι Έλληνες τιμούσαν ιδιαίτερα τους Ολυμπιονίκες Όταν γύριζαν στην πατρίδα τους, έμπαιναν στην πόλη όχι από την κύρια πύλη, αλλά από ένα άνοιγμα που γινόταν στο τείχος Μ΄ αυτό τον τρόπο πίστευαν ότι σε περίπτωση κινδύνου το κενό θα το κάλυπτε το στήθος του αθλητή Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.17

18. 18. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Οι Έλληνες, όπως όλοι οι άνθρωποι, ήθελαν να προβλέπουν τι θα γίνει στο μέλλον Για να βρούνε απαντήσεις στα προβλήματά τους πήγαιναν στα μαντεία Το πιο γνωστό ήταν το μαντείο των Δελφών, που ήταν αφιερωμένο στο Θεό Απόλλωνα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.18

19. 19. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.19

20. 20. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Οι χρησμοί, όπως λέγονταν οι απαντήσεις που έδινε η Πυθία, δεν είχαν πάντοτε ξεκάθαρο νόημα "...ήξεις αφίξεις ουκ εν πολέμω θνήσκεις..." Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.20

21. 21. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Οι άνθρωποι που έμεναν γύρω από τέτοιους ιερούς τόπους σχημάτιζαν ενώσεις, κυρίως για να προφυλάξουν τους θησαυρούς του ιερού Αυτές οι ενώσεις ονομάζονταν Αμφικτιονίες, με κυριότερη αυτή των Δελφών Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.21

22. 22. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Όταν γινόταν συνέλευση στις Αμφικτιονίες, κάθε πόλη έστελνε δυο αντιπροσώπους Οι αποφάσεις που παίρνονταν ήταν σεβαστές από όλους τους κατοίκους της περιοχής Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.22

23. 23. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Ολυμπιακοί Αγώνες Μαντεία Αμφικτιονίες Όλες αυτές οι δραστηριότητες ένωναν τους Έλληνες και τους έκαναν να νοιώθουν μέλη μιας μεγάλης οικογένειας Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.23

24. 24. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Τ. Ε., σελ. 12, εργ. 1 Να παρατηρήσεις τις δύο εικόνες του βιβλίου και να απαντήσεις στις ερωτήσεις Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.24

25. 25. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Α) Σε ποιο άθλημα αγωνίζονται και οι δύο αθλητές; Ο αθλητής της πρώτης εικόνας αγωνίζεται στο άθλημα του ακοντισμού, ενώ η αθλήτρια της δεύτερης εικόνας στο άθλημα του μήκους Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.25

26. 26. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Β) Ποιο ήταν το έπαθλο για τον αθλητή της πρώτης εικόνας και ποιο για τον αθλητή της δεύτερης εικόνας; Το έπαθλο για τον αθλητή της πρώτης εικόνας ήταν το στεφάνι αγριελιάς, ενώ για την αθλήτρια της δεύτερης εικόνας το χρυσό μετάλλιο και πολλά λεφτά Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.26

27. 27. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Γ) θα μπορούσε να πάρει μέρος η αθλήτρια της εικόνας στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες; Όχι, γιατί τότε δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή των γυναικών στους ολυμπιακούς αγώνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.27

28. 28. Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Οι αθλητές που έπαιρναν μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες στην αρχαία Ελλάδα αγωνίζονταν γυμνοί. Αυτός ήταν και ο μόνος λόγος που δεν επιτρεπόταν στις γυναίκες να παρακολουθήσουν τους αγώνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.28

29. 29. ΑΡΧΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΑ Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Τσαμπίκα Δρακιού Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.29

30. 30. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ  Οργανώνονταν κάθε 4 χρόνια.  Συμμετείχαν μόνο άντρες Έλληνες.  Αγγελιοφόροι μετέφεραν το μήνυμα σε όλες τις πόλεις-κράτη.  Σταματούσαν οι πόλεμοι. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.30

31. 31. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ  Οι νικητές στεφανώνονταν με ένα κλαδί ελιάς.  Οι αγώνες γίνονταν στην αρχαία Ολυμπία αλλά και σε άλλους ιερούς τόπους.  Όταν γύριζαν οι Ολυμπιονίκες στην πόλη τους γκρέμιζαν ένα μέρος του τείχους για να μπουν. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.31

32. 32. ΜΑΝΤΕΙΑ  Για να βρούνε λύσεις στα προβλήματά τους και για να προβλέψουν το μέλλον πήγαιναν στα μαντεία.  Το πιο γνωστό είναι το μαντείο των Δελφών.  Εκεί η Πυθία (ιέρεια του ναού) έδινε χρησμούς που δεν ήταν πάντα ξεκάθαροι. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.32

33. 33. ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ (ενώσεις)  Οι άνθρωποι που ζούσαν γύρο από ιερούς τόπους σχημάτιζαν ενώσεις.  Οι ενώσεις αυτές ονομάστηκαν αμφικτιονίες.  Δημιουργήθηκαν για να προφυλάσσουν θησαυρούς.  Η πιο γνωστή είναι η Αμφικτιονία των Δελφών.  Στις συνελεύσεις τους κάθε πόλη έστελνε 2 αντιπροσώπους.  Οι αποφάσεις των συνελεύσεων γίνονταν αποδεκτές από όλους. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.33

34. 34. Δημοτικό Σχολείο Ανυφίου Φωτεινή Βενετσάνου Ιστορία Δ΄ τάξης Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.34

35. 35. Θυμάσαι πως οι Έλληνες είχαν δημιουργήσει αποικίες σε διάφορα μέρη της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου; Σκέψου, λοιπόν, πως είσαι Έλληνας που ζει σε αποικία στη Σικελία... Αν δεν έχεις την ευκαιρία να πηγαίνεις συχνά στην Ελλάδα και να συναντάς τους υπόλοιπους Έλληνες, σε λίγο καιρό θα νομίζεις πως είσαι Σικελός. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.35

36. 36. Όπως καταλαβαίνεις, αυτό θα επηρέαζε αρνητικά την ενότητα των Ελλήνων. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.36

37. 37. Ξέρετε τι έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες για να μείνουν ενωμένοι; Δημιουργούσαν ευκαιρίες για να βρίσκονται όλοι μαζί και να θυμούνται πως είναι μέλη μιας μεγάλης οικογένειας. Ποιες ήταν αυτές οι ευκαιρίες; Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.37

38. 38.  Οι πανελλήνιοι αγώνες  Τα μαντεία  Οι αμφικτιονίες Ας τα δούμε όλα όμως με τη σειρά.... Πάρτε θέσεις! Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.38

39. 39. Προσοχή! Οι αθλητικοί αγώνες στην αρχαία Ελλάδα είχαν πάντα σχέση με τη λατρεία ενός θεού ή μιας θεάς. Θέλεις να δούμε σε ποια μέρη γίνονταν πανελλήνιοι αγώνες; 1) Οι πανελλήνιοι αγώνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.39

40. 40. στους Δελφούς Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.40

41. 41. ...στην Ολυμπία Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.41

42. 42. ...στον Ισθμό Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.42

43. 43. ...στη Νεμέα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.43

44. 44. Και πού βρίσκονται αυτά τα μέρη; Ας τα βρούμε στον χάρτη Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.44

45. 45. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.45

46. 46. Οι σπουδαιότεροι αγώνες ήταν οι ολυμπιακοί  Γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια  Σταματούσαν οι πόλεμοι  Συμμετείχαν μόνο Έλληνες  Οι νικητές έπαιρναν για βραβείο ένα κλαδί ελιάς (σας φαίνεται λίγο;)  Όταν ένας ολυμπιονίκης επέστρεφε στην πόλη του, γκρέμιζαν ένα μέρος από τα τείχη της πόλης (γιατί;) Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.46

47. 47. 2)Μαντεία  Όταν οι αρχαίοι Έλληνες ήθελαν να μάθουν τι θα γίνει στο μέλλον, πήγαιναν στα Μαντεία Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.47

48. 48. Το πιο γνωστό μαντείο ήταν των Δελφών Εκεί η Πυθία έδινε απαντήσεις στα ερωτήματα των ανθρώπων (χρησμούς) που όμως δεν ήταν ξεκάθαρες Θα πας στον πόλεμο και θα γυρίσεις ζωντανός ή θα πεθάνεις... Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.48

49. 49. Τα μαντεία συγκέντρωναν μεγάλο πλούτο. Γι' αυτό οι πόλεις που ήταν γύρω από αυτά, δημιουργούσαν ενώσεις που τις ονόμαζαν Αμφικτιονίες. Κάθε πόλη έστελνε δύο αντιπροσώπους και όλοι οι αντιπρόσωποι μαζί διοικούσαν τα μαντεία και φρόντιζαν για τον πλούτο τους. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.49

50. 50. Ποια νομίζεις πως θα ήταν η σημαντικότερη αμφικτιονία; Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.50

51. 51. Επισκέψεις στα μαντεία Συμμετοχή σε αμφικτιονίες Όλες αυτές οι δραστηριότητες... ...ένωναν τους Έλληνες και τους έκαναν να νιώθουν μέλη μιας μεγάλης οικογένειας Πανελλήνιοι αγώνες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.51

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χρήστος Χαρμπής

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Δ΄. 2. 7. ΄΄Oι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες΄΄

# data[].attributes.attachment_link.description
Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών Published on http://xristx.blogspot.gr/2012/10/2-7-o.html# Ιστορία Δ΄. 2. 7. ΄΄Oι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες΄΄ 1. Επιμέλεια : Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 7ο : ΄΄ Οι δεσμοί που ένωναν τους Έλληνες΄΄ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ.1 2.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
, Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών

Published on

http://xristx.blogspot.gr/2012/10/2-6.html#.V_ZhNeWLTIV
Ιστορία Δ΄. 2. 6. ΄΄Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα΄΄

1. 1. Επιμέλεια : Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 6ο : ΄΄ Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα΄΄

2. 2. 1) Βαζηιεία = αξρεγόο είλαη ν βαζηιηάο 2) Αξηζηνθξαηία = θπβεξλνύλ όζνη έρνπλ θηήκαηα νη άξηζηνη 3) Οιηγαξρία = θπβεξλνύλ νη ιίγνη πνπ έρνπλ πνιιά ιεθηά 4) Τπξαλλία = θπβεξλνύλ απηνί πνπ θάλνπλ ό,ηη ζέινπλ 5) Γεκνθξαηία = θπβεξλάεη όινο ν θόζκνο ν ιαόο Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 1

3. 3. Δύα γξάςε ηα πνιηηεύκαηα! Β _ _ _ _ _ _ _ Α _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ Ο _ _ _ _ _ _ _ _ Τ _ _ _ _ _ _ _ Γ _ _ _ _ _ _ _ _ _ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 2 eva-edu

4. 4. 7 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Τον παλιό καιρό... Αρχηγός του κράτους ήταν ο βασιλιάς. Η ζωή όμως άλλαξε... Οι άριστοι Το εμπόριο αναπτύχθηκε... Κάποιοι πλούτισαν Οι τύραννοι Έγιναν επαναστάσεις. ▼ Έδιωξαν τους τυράννους. Είχε μεγάλη δύναμη. Τον σέβονταν όλοι. Τον βοηθούσαν μερικοί ηλικιωμένοι άνθρωποι. Συγκέντρωνε το λαό όταν είχε να ανακοινώσει κάτι σπουδαίο στην αγορά. Είχαν πολλά κτήματα. Παραμέρισαν το βασιλιά. Πήραν την εξουσία. ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ Ένιωσαν ισχυροί. Πήραν την εξουσία από τους ευγενείς. ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ (Κυβερνούσαν λίγοι) Δε συμφωνούσαν μεταξύ τους. Ο λαός είχε παράπονα. ▼ Ταραχές Είχαν μεγάλες φιλοδοξίες. Κέρδισαν την εμπιστοσύνη του λαού. Δεν έδιναν λόγο για ό,τι έκαναν. Τα προβλήματα παρέμεναν. Οι περισσότεροι δεν είχαν χωράφια να καλλιεργήσουν. Είχαν πολλά χρέη. Την άσχημη κατάσταση εκμεταλλεύτηκαν... Στην Αθήνα... Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 3

5. 5. 8 Στην Αθήνα... Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ▼ Την εξουσία πήρε ο λαός. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 4 Κατερίνα Καραλή - Κανέλλος Κανελλόπουλος

6. 6. ∆ηµιουργός: Πιτσίλκα Ελένη xristx.blogspot.gr Χρήστος Χαρµπής 6ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Τα ̟ολιτεύµατα στην αρχαϊκή Ελλάδα Βασιλεία αριστοκρατία τυραννία ή ολιγαρχία δηµοκρατία Ερωτήµατα 1. Ποια ̟ολιτεύµατα λειτούργησαν στην αρχαϊκή ̟ερίοδο; 2. Πώς λειτουργούσε η βασιλεία; 3. Πώς η βασιλεία µετατρά̟ηκε σε αριστοκρατία; 4. Η ολιγαρχία (τυραννία) ̟ώς λειτουργούσε; 5. Τι οδήγησε στο δηµοκρατικό ̟ολίτευµα και τι ξέρεις γι΄ αυτό; ∆ηµοκρατία : το ιδανικό πολίτευµα όπου ο λαός αποφασίζει µε το δικαίωµα να εκλέγει και να εκλέγεται. ∆ηµοκρατία είναι όταν είσαι ελεύθερος χωρίς όµως να βλάπτεις τις ελευθερίες των συνανθρώπων σου. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 5

7. 7. Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο 6: "Τα πολιτεύµατα στην Αρχαϊκή Ελλάδα" ( σ ε λ. 2 1 - 2 3 ) Ε ρ ω τ ή σ ε ι ς κ α τ α ν ό η σ η ς 1. Ποι α ήταν τ α π ο λ ι τ ε ύ µ α τ α στην Αρχαία Ελλάδα; (ονοµαστικά) Α Π Α Ν Τ Η Σ Η : Τ α πολιτεύµατ α στη ν Αρχ αί α Ελλάδα ήταν η βασιλεί α, η αριστοκρ ατί α, η ολι γαρχία, η τυραννίδα και η δηµοκρατί α. 2. Ποιο ήταν τ ο α ρ χ α ι ό τ ε ρ ο π ο λ ί τ ε υ µ α ; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του; Α Π Α Ν Τ Η Σ Η : σελ.21, §1: "Τον παλι ό καιρό...και το ονόµασαν αγορά." 3. Πώς έ γινε το πέρασµα από τη Βασιλεί α στη ν Α ρ ι σ τ ο κ ρ α τ ί α ; Α Π Α Ν Τ Η Σ Η : σελ.21, §2: "Η ζωή όµως άλλαξε...έγι νε αρ ιστοκρατικό." 4. Πώς έ γινε το πέρασµα από τη ν Αριστοκρατία στη ν Ο λ ι γ α ρ χ ί α ; Α Π Α Ν Τ Η Σ Η : σελ.21-22, §3: "Η ανάπτυξη του εµπορίου ...γί νονταν ταραχές " 5. Πώς διαµ ορφώθηκε η Τ υ ρ α ν ν ί δ α ; Ποια είναι τ α κύ ρια χαρακτηριστικά της; Α Π Α Ν Τ Η Σ Η : σελ.22, §4: "Τον παλιό καιρό...και το ονόµασαν αγορά." 6. Πώς γεννήθηκε η Δ η µ ο κ ρ α τ ί α ; Α Π Α Ν Τ Η Σ Η : σελ.22, §5: "Τα προβλήµ ατ α όµως...γι νότ αν δηµοκρατικό." 7. Μαθαί νω τους " ι σ τ ο ρ ι κ ο ύ ς ό ρ ο υ ς " (γκρι πλαίσια): Α Π Α Ν Τ Η Σ Η : "το πολίτευµα", "ο ευγενής ", "ο τύραννος " asathens.files.wordpress.com Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 6

8. 8. ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 7 Απόστολος Μαρκάκης

9. 9. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Τον παλιό καιρό, αρχηγός του κράτους ήταν ο βασιλιάς Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 8

10. 10. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Είχε μεγάλη δύναμη και τον σέβονταν όλοι Τον βοηθούσαν στην διακυβέρνηση ηλικιωμένοι άνθρωποι, σοβαροί και με πείρα Όταν είχε να ανακοινώσει κάτι σοβαρό, καλούσε το λαό σε συγκέντρωση, στην αγορά Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 9

11. 11. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 10

12. 12. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Με τη συγκέντρωση των ανθρώπων στις πόλεις, κάποιοι που είχαν πολλά κτήματα και τους έλεγαν άριστους, παραμέρισαν το βασιλιά και πήραν την εξουσία στα χέρια τους. Το πολίτευμα έγινε αριστοκρατικό Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 11

13. 13. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Η ανάπτυξη του εμπορίου έδωσε την ευκαιρία σε κάποιους ανθρώπους να πλουτίσουν Αυτοί οι άνθρωποι πήραν την εξουσία από τους ευγενείς και το πολίτευμα έγινε ολιγαρχικό, γιατί αυτοί που κυβερνούσαν ήταν λίγοι Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 12

14. 14. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Πολλές φορές οι ολιγαρχικοί δεν συμφωνούσαν μεταξύ τους Από την άλλη πλευρά ο λαός είχε πολλά παράπονα και συχνά γίνονταν ταραχές Μπορείτε να φανταστείτε το γιατί; Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 13

15. 15. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Αυτές τις ταραχές που γινόταν σε πολλές πόλεις με την κυβέρνηση της πόλης - κράτους να την έχουν οι ολιγαρχικοί, εκμεταλλεύτηκαν κάποιοι άνθρωποι που είχαν μεγάλες φιλοδοξίες Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 14

16. 16. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Κατάφεραν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του λαού και έγιναν τύραννοι Στο τυραννικό πολίτευμα αυτός που κυβερνούσε δεν έδινε λόγο σε κανέναν για ό,τι έκανε Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 15

17. 17. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Περίανδρος, Τύραννος της Κορίνθου Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 16

18. 18. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Με όλα τα παραπάνω πολιτεύματα τα προβλήματα για το λαό παρέμεναν Οι περισσότεροι δεν είχαν χωράφια να καλλιεργήσουν και είχαν πολλά χρέη Σε πολλές πόλεις έγιναν επαναστάσεις και έδιωξαν τους τυράννους Οι αλλαγές συνεχίζονταν και οι άνθρωποι αγωνίζονταν για να ζήσουν καλύτερα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 17

19. 19. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Στην Αθήνα σιγά σιγά έπαιρνε την εξουσία ο λαός Το πολίτευμα γινόταν δημοκρατικό, την εξουσία δηλαδή την έχει ο λαός στα χέρια του, οι άρχοντες ορίζονται με ψήφο του λαού και δίνουν λόγο για ό,τι κάνουν. Κάθε απόφασή τους πρέπει να την εγκρίνει ο λαός Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 18

20. 20. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 19

21. 21. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Τ. Ε., σελ. 11, εργ. 1 Στην αρχαία Ελλάδα ο τύραννος ήταν αυτός που κυβερνούσε και δεν έδινε λόγο σε κανέναν για ό,τι έκανε. Τι εννοούμε σήμερα, όταν χρησιμοποιούμε για κάποιον αυτή τη λέξη; Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 20

22. 22. Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Απάντηση... Σήμερα όταν χρησιμοποιούμε τη λέξη τύραννος, εννοούμε τον αυταρχικό, δύστροπο, απότομο και καταπιεστικό τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται κάποιος σε άλλους ανθρώπους Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 21

23. 23. ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΛΛΑΔΑ Βασικά σημεία του μαθήματος Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 22

24. 24. ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ O τρόπος με τον οποίο κυβερνιέται μία χώρα. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 23

25. 25. ΒΑΣΙΛΕΙΑ * Αρχηγός του κράτους ήταν ο βασιλιάς. * Τον βοηθούσαν σοβαροί και έμπειροι ηλικιωμένοι άνθρωποι. * Συγκέντρωνε το λαό σε ένα ευρύχωρο μέρος (αγορά) για να του ανακοινώσει τις αποφάσεις του. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 24

26. 26. ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ * Την εξουσία την ανέλαβαν οι άριστοι (ευγενείς), άνθρωποι που είχαν πολλά κτήματα. * Οι άριστοι συνήθιζαν να έχουν στην κατοχή τους άλογο. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 25

27. 27. ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ * Κυβερνούσαν οι ολίγοι πλούσιοι. * Συγκρούονταν μεταξύ τους. * Ο λαός αντιδρούσε δημιουργώντας ταραχές. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 26

28. 28. ΤΥΡΑΝΝΙΔΑ * Οι τύραννοι πήραν την εξουσία με τη βία και κυβερνούσαν χωρίς να δίνουν λόγο σε κανένα. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 27

29. 29. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * Την εξουσία την είχε στα χέρια του ο λαός. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 28

30. 30. Βασιλεία Αριστοκρατία Ολιγαρχία Τυραννίδα Δημοκρατία Η εξέλιξη των πολιτευμάτων στα αρχαϊκά χρόνια Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 29

31. 31. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 30

32. 32. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 31

33. 33. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 32

34. 34. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 33

35. 35. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 34

36. 36. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 35

37. 37. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 36

38. 38. ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΛΛΑΔΑ Εκπαιδευτικός: thodoris * Τι σημαίνει "Πολίτευμα"; * Είναι ο τρόπος με τον οποίο διοικείται ένα κράτος. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 37

39. 39. ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΛΛΑΔΑ Αρχηγός ήταν ο βασιλιάς. Όταν ήθελε να μιλήσει στους υπηκόους του, τους συγκέντρωνε στην αγορά. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 38

40. 40. ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυβερνούσαν οι άριστοι. Ήταν ευγενείς, δηλαδή άνθρωποι που κατείχαν κτήματα Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 39

41. 41. ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυβερνούσαν κάποιοι ολίγοι που απέκτησαν πολλά χρήματα από το εμπόριο. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 40

42. 42. ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΛΛΑΔΑ Κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν την οργή του λαού για τους ολίγους και για τους ευγενείς και κατέλαβαν την εξουσία. Κυβερνούσαν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 41

43. 43. ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΛΛΑΔΑ Σε πολλές πόλεις έγιναν επαναστάσεις γιατί ο λαός δεν περνούσε καλά. Στην Αθήνα σιγά σιγά έπαιρνε την εξουσία ο λαός. Το πολίτευμα γινόταν Δημοκρατικό. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 42

44. 44. Πολίτευμα: Ο τρόπος με τον οποίο κυβερνιέται μια χώρα (λέμε ολιγαρχικό, δημοκρατικό πολίτευμα). Δημοκρατία (στην αρχαιότητα): Όταν ο λαός έχει την εξουσία στα χέρια του, τότε το πολίτευμα έχει το πιο ωραίο όνομα, λέγεται δημοκρατία. Οι άρχοντες ορίζονται με κλήρο και αυτοί πρέπει να δίνουν λόγο για ό, τι κάνουν και κάθε απόφασή τους πρέπει να την εγκρίνει ο λαός. (Ηρόδοτος, Ιστορία, Γ', 80 διασκευή) Δημοκρατία (σήμερα): ο λαός κυβερνά με εκλεγμένους αντιπροσώπους του. Τύραννος: Αυτός που παίρνει την εξουσία με τη βία και κυβερνάει χωρίς να δίνει λόγο σε κανέναν (σήμερα λέγεται δικτάτορας). Ολιγαρχία: πολίτευμα κατά το οποίο η εξουσία ασκείται από λίγους. Κρανίδη Φωτεινή ΣΗΜΕΡΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Κυβερνάει ο ένας: Α. Βασιλεία(βασιλιάς) Β. Τυραννία (τύραννος) Εξουσία οι πλούσιοι: Α. Αριστοκρατία Εξουσία οι λίγοι: Α. Ολιγαρχία Εξουσία ο λαός: Α. Δημοκρατία Κεφάλαιο 6: Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα Α. Βασιλιάς: δύναμη+ σεβασμό, βοηθοί του οι ευγενείς. Β. Την ασυμφωνία μεταξύ των ολίγων εκμεταλλεύονται άτομα με δύναμη και παίρνουν την εξουσία με τη βία. Η μεταφορά στις πόλεις κράτη φέρνει αλλαγές στην κοινωνία+ οικονομία. Οι ευγενείς με πολλά κτήματα παίρνουν την εξουσία. 1.Οικονομική πρόοδος (Β' αποικισμός)= πλούτος ανθρώπων 2.Κυβερνούν ευγενείς+ πλούσιοι Ο λαός επαναστατεί και παίρνει την εξουσία. Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 43

45. 45. ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ: ______________________________ 1. Συμπληρώνω τα κενά με τις λέξεις της παρένθεσης. (άριστους, βασιλιάς, πλουσίων, περιουσία, ολιγαρχία, πολιτεύματα, καταγωγή, εξουσία, εμπορίου, δημοκρατία) Η ιστορία της αρχαίας Ελλάδας έχει αποδείξει πως τα ..................................... στις πόλεις συνεχώς άλλαζαν. Στην αρχή την εξουσία είχε μόνο ένας, ο .............................. Με τα χρόνια, όμως, παραμερίστηκε από τους ........................................, κατοίκους με ευγενική ................................. και μεγάλη .................................... . Η ανάπτυξη του .................................. ωστόσο, βοήθησε πάρα πολύ στο σχηματισμό μια τάξης ...................................., οι οποίοι ήθελαν να συμμετέχουν στην .................................. . Όταν στην εξουσία βρίσκονται οι λίγοι, λέμε ότι έχουμε ........................................ . Το μόνο πολίτευμα που βασίζεται στη συμμετοχή και θέληση του λαού είναι η ........................................ . 2. Σημειώνω Σ για σωστό και Λ για λάθος. Α. Οι άριστοι και οι ευγενείς έχουν αριστοκρατική καταγωγή.  Β. Οι τύραννοι δεν έκαναν μόνο άσχημα πράγματα.  Γ. Στη βασιλεία κυβερνούν οι πλούσιοι.  Δ. Η συνέλευση που γινόταν από το βασιλιά στην αγορά αποφάσιζε για κρίσιμα ζητήματα.  Ε. Ο λαός καταπιέζεται στην τυραννίδα.  3. Κάνω την αντιστοίχιση. "Η συνέλευση θα γίνει στην αγορά την Κυριακή". ● ● Αριστοκρατία "Την εξουσία έχουν όσοι κατάγονται από ευγενική γενιά". ● ● Τυραννίδα "Με τη βία επιβάλλεται η θέλησή μου". ● ● Βασιλεία "Οι κάτοικοι της πόλης θα αποφασίσουν". ● ● Ολιγαρχία "Αν έχεις περιουσία, έχεις και εξουσία". ● ● Δημοκρατία Παλάνης Αθανάσιος Επιμέλεια: Χρήστος Χαρμπής σελ. 44

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χρήστος Χαρμπής

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Δ΄. 2. 6. ΄΄Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα΄΄

# data[].attributes.attachment_link.description
Εκπαιδευτικός at 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρχανών Published on http://xristx.blogspot.gr/2012/10/2-6.html#.V_ZhNeWLTIV Ιστορία Δ΄. 2. 6. ΄΄Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα΄΄ 1. Επιμέλεια : Χρήστος Χαρμπής http://xristx.blogspot.gr/ Ιστορία Δ΄- Ενότητα 2η - Μάθημα 6ο : ΄΄ Τα πολιτεύματα στην αρχαϊκή Ελλάδα΄΄ 2.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Successfully reported this slideshow.

Published on

1. 1. ""ΝΕΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ"ΝΕΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ" ΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ΤΑΞΗΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:ΜΑΡΙΑ ΦΡΟΥΔΑΡΑΚΗΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ΤΑΞΗΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:ΜΑΡΙΑ ΦΡΟΥΔΑΡΑΚΗ

2. 2. Οι μετακινήσεις στον ελληνικό χώρο έφεραν πολλέςΟι μετακινήσεις στον ελληνικό χώρο έφεραν πολλές αλλαγέςαλλαγές στη ζωή των Ελλήνων.στη ζωή των Ελλήνων.

3. 3. ﾠ Πολλοί εγκατέλειψαν τα χωριά τους και άρχισαν να συγκεντρώνονται σε περιοχές,Πολλοί εγκατέλειψαν τα χωριά τους και άρχισαν να συγκεντρώνονται σε περιοχές, όπου μπορούσανόπου μπορούσαν να ζήσουν καλύτερανα ζήσουν καλύτερα καικαι με περισσότερη ασφάλειαμε περισσότερη ασφάλεια..

4. 4. Έτσι δημιουργήθηκαν οιΈτσι δημιουργήθηκαν οι πόλεις-κράτηπόλεις-κράτη..

5. 5. Κέντρο της νέας πόλης ήταν ηΚέντρο της νέας πόλης ήταν η ακρόπολη,ακρόπολη, στο πιο ψηλό σημείο της περιοχής.στο πιο ψηλό σημείο της περιοχής.

6. 6. Στην ακρόπολη βρίσκονταν οι ναοί των θεών και τα δημόσια κτίρια.

7. 7. ΓύρωΓύρω από την ακρόπολη χτίστηκαν οιαπό την ακρόπολη χτίστηκαν οι κατοικίεςκατοικίες των ανθρώπων.των ανθρώπων.

8. 8. Όλος αυτός ο χώρος προστατευόταν από ψηλά τείχη. Η ζωή στην πόλη έγινε καλύτερη και όλοι ένιωσαν περισσότερο ασφαλείς.

9. 9. Κάποιοι έμεναν σταΚάποιοι έμεναν στα χωριάχωριά,, καλλιεργώντας τηκαλλιεργώντας τη γη.γη. Σιγά σιγά όμως ο πληθυσμόςΣιγά σιγά όμως ο πληθυσμός αυξήθηκε και η γηαυξήθηκε και η γη δεν έφτανεδεν έφτανε , για να τους, για να τους θρέψει όλους.θρέψει όλους.

10. 10. Μερικοί τότε αποφάσιζαν να εγκαταλείψουν την πόλη τουςΜερικοί τότε αποφάσιζαν να εγκαταλείψουν την πόλη τους καικαι να πάνε αλλού να ζήσουννα πάνε αλλού να ζήσουν.. Η μετακίνηση αυτή τη φορά έγινεΗ μετακίνηση αυτή τη φορά έγινε οργανωμέναοργανωμένα..

11. 11. Η πόλη ρωτούσεΗ πόλη ρωτούσε το μαντείο των Δελφώντο μαντείο των Δελφών για τογια το κατάλληλο μέροςκατάλληλο μέρος,, όπου θα γινόταν η εγκατάσταση.όπου θα γινόταν η εγκατάσταση.

12. 12. Με δάκρυα στα μάτια οι άποικοι αναχωρούσαν για τη νέα πατρίδα.Με δάκρυα στα μάτια οι άποικοι αναχωρούσαν για τη νέα πατρίδα. Ο αρχηγός τους έπαιρνε τοΟ αρχηγός τους έπαιρνε το "ιερόν πυρ""ιερόν πυρ", με το οποίο θα άναβε το βωμό της αποικίας., με το οποίο θα άναβε το βωμό της αποικίας. Αυτό συμβόλιζε τουςΑυτό συμβόλιζε τους στενούς δεσμούςστενούς δεσμούς, που θα υπήχαν, που θα υπήχαν ανάμεσα στηανάμεσα στη μητρόπολη και την αποικία.μητρόπολη και την αποικία.

13. 13. ΤαΤα παράλιαπαράλια τηςτης ΜεσογείουΜεσογείου και τουκαι του Εύξεινου ΠόντουΕύξεινου Πόντου γέμισαν από αποικίες.γέμισαν από αποικίες.

14. 14. ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑ+ΣΙΚΕΛΙΑ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

15. 15. Στις αποικίες οι Έλληνες προόδευσαν.Στις αποικίες οι Έλληνες προόδευσαν. ΈχτισανΈχτισαν ναούςναούς......

16. 16. ...και έκαναν μεγάλα δημόσια έργα.

17. 17. Ναός Ήρας-Ποσειδωνία Αργυρό δεκάδραχμο Συρακουσών Αρχαία Έφεσος Γνώρισαν άλλους λαούς και ανέπτυξαν με αυτούς σχέσεις, χωρίς όμως να ξεχάσουν την καταγωγή τους.

18. 18. Οι σχέσεις ανάμεσα στη μητρόπολη και στην αποικία ήταν στενές. Ήταν μάλιστα μεγάλο κακό να πολεμήσει η μία εναντίον της άλλης.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΝΕΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

# data[].attributes.attachment_link.description
Successfully reported this slideshow. Published on 1. ""ΝΕΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ"ΝΕΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ" ΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ΤΑΞΗΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:ΜΑΡΙΑ ΦΡΟΥΔΑΡΑΚΗΙΣΤΟΡΙΑ Δ΄ΤΑΞΗΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:ΜΑΡΙΑ ΦΡΟΥΔΑΡΑΚΗ 2. Οι μετακινήσεις στον ελληνικό χώρο έφεραν πολλέςΟι μετακινήσεις στον ελληνικό χώρο έφεραν πολλές αλλαγέςαλλαγές στη ζωή των Ελλήνων.στη ζωή των Ελλήνων. 3.