# data[].attributes.body
Meestal breng ik het thema binnen via een verhaal omdat ik vind dat deze vaak goed verwoorden hoe kinderen het ervaren of omdat het een nieuw licht werpt op het moeilijke thema....
Verhalen die ik hierboven al zie staan heb ik al gebruikt maar ook "een opa om nooit te vergeten" of "hoe oma alsmaar kleiner werd

In de 3de graad heb ik ook al de "dias de Los Muertos" behandelt aan de hand van filmjes...

Ook het verhaal van Papilla de rup  heb ik al gebruikt...

# data[].attributes.body
Wij brengen jaarlijks een bezoekje aan het kerkhof. De weg ernaar toe is een stilte-wandel-meditatie.
De leerlingen bezoeken het graf van een familielid. De leerlingen die geen overledenen hebben, smukken een verwaarloosd graf op. We laten aan elk graf een zelfgemaakt theelichtje branden.
Het bezoek aan het kerkhof wordt ingeleid met wierook. In de klas wordt wierook aangestoken, elke leerling mag een mooie boodschap schrijven aan de overledene. Deze stoppen we in een pot. We steken wierook aan en geloven dat de wierook onze boodschap meeneemt. (of met stukjes stof die we ophangen in de wind, een soort gebedsvlaggetjes, de wind neemt hun boodschap mee).
Op het kerkhof mogen ze een grafsteen zoeken dat hen raakt (via een tekst of beeld of...). Dit schrijven ze op en we bespreken dit achteraf in de klas (met de nodige rituelen)

# data[].attributes.body
Gedichtje om gesprek te openen over geloof in een leven na de dood.
Welke vragen wil je stellen aan een dierbare overledene?
Schrijven we de vragen op, kunnen we er ook een gedichtje mee maken? (Femke)

# data[].attributes.body
1ste graad. Openstaan voor symboliek. Voor wie steek jij een kaarsje aan? Mooi lichtglaasje maken dat in de klas al een kaarsje krijgt en later mee naar huis mag. (Femke)

# data[].attributes.body
Wat is jouw lichtbaken in het duister? Wat zie je aan de horizon en waar kom je weer thuis? Nadenken over leven na de dood in een omgeving die veilig en troostend is. Beeld als inspiratie voor gesprek en creatieve verwerking. (Femke)

# data[].attributes.body
Derde graad. Gevoelens onder woorden brengen met de hulp van muziek. Lichtpuntje zien in het donker. (Femke)

# data[].attributes.attachment_link.title
Tourist LeMC - Horizon ft. Wally (Official Music Video)

# data[].attributes.body
Tijdens de herfstwandeling hebben ze bladeren samen gezocht. In het midden van de klas ligt een doek met daarin een brandende kaars. Ze krijgen allemaal een blaadje en denken na over een persoon, dier, ... dat ze missen omdat die persoon, dier gestorven is of omdat ze verhuist zijn of gescheiden zijn. Het kan heel breed gaan. Om de beurt vertellen ze aan wie ze denken en leggen dit blaadje bij de kaars.

# data[].attributes.headline
Ze vliegen weg, maar je houdt ze toch een beetje bij je

# data[].attributes.subject
Ze vliegen weg, maar je houdt ze toch een beetje bij je

# data[].attributes.body
Op de vlinder schrijven ze wie ze missen en aan welke leuke herinnering/gedachte ze terugdenken. Ze leren dat ze deze personen mogen missen en dit geen probleem is, maar hen wel vaak verdrietig maakt. Ze zien dat de personen weg zijn, weg zijn gevlogen, maar dat ze toch nog dichtbij zijn en we ze nooit moeten loslaten.

# data[].attributes.attachment_link.title
Laat ze los, maar zou ze toch een beetje bij

# data[].attributes.body
Het is een mooi verhaal over afscheid en omgaan met verdriet voor in het 1e leerjaar.

# data[].attributes.headline
Verhaal vertellen (Jezus weent bij het graf van zijn vriend)

# data[].attributes.subject
Verhaal vertellen (Jezus weent bij het graf van zijn vriend)

# data[].attributes.headline
Vertellen over het kerkhof wat ze weten.

# data[].attributes.subject
Vertellen over het kerkhof wat ze weten.

# data[].attributes.headline
Een heel leuke les om in dit thema te gebruiken. (Sabrina)

# data[].attributes.subject
Een heel leuke les om in dit thema te gebruiken. (Sabrina)

# data[].attributes.headline
Verwerkingsbundel derde graad rond afscheid nemen (Sabrina)

# data[].attributes.subject
Verwerkingsbundel derde graad rond afscheid nemen (Sabrina)

# data[].attributes.headline
Het verhaal van misschien is doodgaan wel hetzelfde als een vlinder worden (Sabrina)

# data[].attributes.subject
Het verhaal van misschien is doodgaan wel hetzelfde als een vlinder worden (Sabrina)

# data[].attributes.body
De powerpoint zijn de prenten en hier is de tekst

# data[].attributes.attachment_link.title
Misschien is doodgaan wel hetzelfde als een vlinder worden

# data[].attributes.headline
Banksy: meisje met de ballon: afscheid nemen is loslaten of vasthouden? (Sabrina)

# data[].attributes.subject
Banksy: meisje met de ballon: afscheid nemen is loslaten of vasthouden? (Sabrina)

# data[].attributes.body
Als startpunt beginnen met een beeld:
Wat zie je?
Wat raakt je?
Wat denk je dat de kunstenaar bedoelt?
Kan voor alle graden dienen.

# data[].attributes.headline
Misschien is doodgaan wel hetzelfde als een vlinder worden: een mooi prentenboek over verlies en verwerking (Sabrina)

# data[].attributes.subject
Misschien is doodgaan wel hetzelfde als een vlinder worden: een mooi prentenboek over verlies en verwerking (Sabrina)

# data[].attributes.attachment_link.title
misschien is doodgaan wel hetzelfde als een vlinder worden

# data[].attributes.headline
duidelijke pictogrammen voor het eerste leerjaar 

# data[].attributes.subject
duidelijke pictogrammen voor het eerste leerjaar 

# data[].attributes.body
Filmpje over Dia de Muertos. Fijn om stil te staan bij cultuurverschillen tussen verschillende delen in de wereld. Maar vooral ook om te kijken naar gelijkenissen.

# data[].attributes.attachment_link.description
Met deze les burgerschap over de Dag van de Doden ( Día de Muertos) behandel je de bouwsteen Diversiteit.

# data[].attributes.body
Oktober = missiemaand
Het woord 'missie' is voor veel leerlingen abstract.
Ik gebruik 'goednieuwsmaand'.
Heiligen zijn dan 'goednieuwsbrengers'.

# data[].attributes.body
Project Allerheiligen: 3e graad
De leerlingen krijgen in kleine groepjes een infofiche van één heilige. Ze moeten deze heilige op een creatieve manier aan de rest van de klas presenteren. (PowerPoint, stripverhaal, theater ...)

# data[].attributes.body
Dit gedichtje is een fijn startpunt om het te hebben over leven na de dood: is dat er, hoe ziet dat eruit? Maar ook: hoe kan iemand hier bij ons verder leven na de dood ? (--> iemand in leven houden door mooie herinneringen 'Denk je ook aan al het fijne?')

# data[].attributes.body
Laagdrempelig boekje om met de lln van het 1e leerjaar over dood/begrafenis/kerkhof/missen/... te spreken

# data[].attributes.body
Filmpje om met de lln van de eerste graad te spreken over dood/begrafenis/missen/...

# data[].attributes.attachment_link.title
Kikker & Vriendjes - Kikker en het vogeltje

# data[].attributes.attachment_link.title
Een stukje uit mijn nieuwe boek 'Warme Melk met Honing'

# data[].attributes.headline
Warme melk met honing: een teder prentenboek over vriendschap, verlies en rouw. 

# data[].attributes.subject
Warme melk met honing: een teder prentenboek over vriendschap, verlies en rouw. 

# data[].attributes.body
Te gebruiken bij de kleuters en eerste graad

# data[].attributes.attachment_link.title
Warme melk met honing vriendschap  verlies en rouw

# data[].attributes.attachment_link.description
A few days before All Saints Day relatives are very busy by cleaning the tombstones of their beloved ones.

# data[].attributes.attachment_link.title
Schooltv: Dag van de doden - Een groot Mexicaans feest

# data[].attributes.attachment_link.description
De dood is voor Mexicanen niet een afsluiting of een einde. Het is een heel belangrijk deel van het alledaagse leven. Op de ´Dag van de Doden` worden overledenen verwend en in de watten gelegd. Het is dan overal feest.

# data[].attributes.attachment_link.title
Schooltv: China en de doden - Leven met de geesten

# data[].attributes.attachment_link.description
Het leven en de dood zijn in China als Yin en Yang. Ze horen bij elkaar en zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Chinezen geloven dat een geest uit drie delen bestaat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Opa en Kleine beer van Nigel Gray en Vanessa Cabban

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ALLERHEILIGEN EN ALLERZIELEN

Twee dagen die in het christendom in een adem genoemd worden zijn Allerheiligen en Allerzielen. Zij worden door de katholieke christenen gevierd op 1 en 2 november.

Allerheiligen
Heiligen zijn mensen die op een bijzondere manier het voorbeeld van Jezus hebben gevolgd. Zij hebben veel goede dingen gedaan, zoals zorgen voor de armen of de melaatsen. En nu zijn deze heiligen weer een voorbeeld voor ons. Er zijn hele bekende heiligen, die bijna iedereen wel kent: Franciscus, Sint Maarten of Sint Nicolaas.
Elke heilige heeft een eigen feestdag of gedenkdag. Meestal is dat de dag waarop hij of zij gestorven is. Het lijkt een beetje raar om dat een feestdag te noemen. Maar katholieken zien de sterfdag van iemand ook als de dag dat je als het ware opnieuw geboren wordt, maar dan in de hemel.
Op de feestdag van Allerheiligen gedenken wij alle heiligen en vooral al die heiligen die geen eigen feestdag hebben en die niet officieel heilig verklaard zijn. Het wordt gevierd op 1 november. Er zijn wel duizenden heiligen in de katholieke kerk, kijk maar eens op www.heiligen.net

Allerzielen
Op 2 november herdenken de katholieken alle mensen die gestorven zijn, vooral de overleden mensen van het afgelopen jaar. In de kerkdienst worden alle namen van de gestorven mensen die bij de kerk hoorden nog een keer genoemd. De familie krijgt een gedachteniskruisje mee waarop de naam van de overledene staat. Dit kruisje hangt men na de begrafenis van iemand in een speciaal hoekje van de kerk. Het blijft daar dan hangen tot de dag van Allerzielen.
Op deze dag gaan de mensen ook naar het kerkhof. Ze leggen verse bloemen op het graf. Als een overledene niet begraven is maar gecremeerd, dan gaat de familie naar het columbarium, dat is een tuin met de urnen om daar bloemen neer te leggen.

Verhaal bij Allerzielen:Bloemen voor opa

De dag van de doden
In Mexico is 2 november een heel groot feest: De dag van de doden. De mensen vieren feest om te laten zien dat ze de gestorven familieleden niet vergeten zijn en nog steeds van hen houden. Overal zie je in winkels, op straat en in de huizen doodshoofdjes van marsepein, versierd met uilen en spinnetjes. Ook zie je allerlei versierde skeletten en grafzerken van chocola. Bekijk het filmpje maar eens:

Halloween
En Halloween dan? Heeft dat iets te maken met deze feestdagen? Ja, heel vroeger wel. Het woord 'Halloween' komt van 'All Hallow's Eve', dat betekent de avond voor Allerheiligen. Daarom wordt Halloween gevierd op 31 oktober. Het feest komt oorspronkelijk van de Kelten, een volk dat lang geleden onder andere in Ierland leefde. Het was het begin van het nieuwe jaar voor de Kelten, de oogst was binnen gehaald en men vierde feest. Ook geloofde men dat de doden en de geesten uit de andere wereld in die nacht weer even op aarde kwamen.
Nu wordt Halloween vooral gevierd in Amerika, ook wel een beetje in Nederland en Vlaanderen. Het is nu een griezelfeest geworden, waarbij je anderen aan het schrikken maakt, bijvoorbeeld door je als spook of geest te verkleden!

Meer over heiligen vind je in de zaal van de heiligen in het Stadhuis

© Missio Nederland 2013

# data[].attributes.attachment_link.title
Missiokids - Christendom - Allerzielen en Allerheiligen

# data[].attributes.attachment_link.description
ALLERHEILIGEN EN ALLERZIELEN Twee dagen die in het christendom in een adem genoemd worden zijn Allerheiligen en Allerzielen. Zij worden door de katholieke christenen gevierd op 1 en 2 november. Allerheiligen Heiligen zijn mensen die op een bijzondere manier het voorbeeld van Jezus hebben gevolgd.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Bij ons worden de eerste novemberdagen gekenmerkt door soberheid, plechtigstatigheid, ingetogenheid, maar dat is niet overal zo. In Mexico is Allerheiligen een feestdag in de letterlijke zin van het woord.

Allerheiligen, de dag waarop de rooms-katholieke kerk de heiligen en martelaren herdenkt. Anno 2012 is de invloed van de kerk al lang niet meer wat ze was, maar het blijft wel een moment waarop mensen tijd maken om stil te staan bij overleden familieleden, vrienden, kennissen. Voor velen hoort daar ook nog steeds een kerkhofbezoek bij.

Het zijn van die dagen waar een plechtstatige sfeer rond hangt. Soms zelfs een donkere, als het de weergoden de eerste koude over de aarde laten neerdalen, als een voorbode van de aankomende winter. De kerkhoven zijn door de vele bloemen op een poëtische manier "mooi". Bijna als vanzelf zijn de er mensen stil, ingetogen.

Allerheiligen en/of Allerzielen is een officiële feestdag in verschillende landen met een rooms-katholieke traditie, vooral in Europa en Latijns-Amerika. Op de meeste plaatsen wordt het gevierd zoals bij ons, maar hier en daar zijn er ook aparte gebruiken.

Ziel bevrijden uit de hel

In het oerkatholieke Polen "leeft" Allerheiligen nog veel sterker dan bij ons. Polen doorkruisen het land om graven te bezoeken en plaatsen er bloemen en kaarsenhouders in alle vormen en kleuren (kleine foto). De kerkhoven baden in een zee van kaarslicht, symbool voor het leven. Ook aan de monumenten voor oorlogsslachtoffers en in de voormalige concentratiekampen, zoals Auschwitz, worden kaarsjes gezet.

In Portugal gaan mensen niet op 1, maar op 2 november naar het kerkhof. Met Allerzielen, zoals het hoort eigenlijk. Op veel kerkhoven worden in alle vroegte herdenkingsdiensten gehouden en op sommige plaatsen bestaat nog de traditie dat kinderen van deur tot deur gaan en koeken met kaneel, kastanjes en noten uitdelen.

In Spanje verloopt Allerheiligen zoals bij ons (foto: kerkhof in Barcelona), maar hebben enkele regio's wel hun eigen gebruiken. In Catalonië bijvoorbeeld wordt in de nacht van 31 oktober op 1 november Castanyada gevierd. Een oud ritueel waarbij mensen samenkomen om "castanyes" (warme, gepofte kastanjes), "panellets" (marsepein- of amandelgebakjes), "moniatos" (zoete aardappelen) en "fruita confitada" (gekonfijte fruit) te eten. Er hoort ook een typische drank bij: "moscatell" (muscat).

Aan kraampjes op straat kan je "castanyas" en "moniatos" kopen, de etalages van banketbakkers puilen uit van de "panellets". Er schuilt overigens een verhaal achter die gebakjes: vroeger moesten klokkenluiders in de nacht van 31 oktober op 1 november de doodsklokken luiden. Om de nacht door te komen, kregen ze van die calorierijke, zware gebakjes mee. Een ander verhaal zegt dat wie op 1 november een "panellet" eet, een ziel bevrijdt uit de hel.

1, 2, 3 of geen november?

In sommige landen worden de overledenen op een andere dag herdacht. In Duitsland bijvoorbeeld is dat de derde zondag van november, in Finland de zaterdag voor 6 november (de Finnen vieren nog wel meer christelijke feestdagen met een vaste datum op de zaterdag erna). Heel wat landen hebben geen herdenkingsdag. Niet verwonderlijk zijn dat protestantse landen, waar heiligenverering niet bestaat, zoals Denemarken, Noorwegen en Zweden en Nederland.

In het Verenigd Koninkrijk bestaat de traditie van Allerheiligen niet, maar is er wel Halloween, een feest dat daar ontstaan is en later met de kolonisten naar Amerika is verscheept. In het orthodoxe Griekenland worden de doden herdacht op de eerste drie zaterdagen van de vasten. In de kerk worden dan volkorenkoeken uitgedeeld: koren staat symbool voor eeuwig leven.

Feest voor dode zielen

Worden Allerheiligen en Allerzielen bij ons gedomineerd door ingetogenheid en sereniteit, dan is dat in Mexico wel even anders. Daar zijn 1 en 2 november echt feestdagen, in de letterlijke zin van het woord. Día de los Muertos, de dag van de doden.

In grote delen van Mexico, en ook in andere Latijns-Amerikaanse landen en in de Filipijnen, geloven mensen dat de zielen van overledenen een keer per jaar terugkeren: de zielen van kinderen op 1 november, de zielen van volwassenen op 2 november. Het klinkt in onze cultuur, waar dode mensen zien meestal geen goed teken is, wat luguber, maar voor de Mexicanen is het een blijde gebeurtenis en ze laten geen kans onbenut om de doden in de watten te leggen.

Ter gelegenheid van Día de los Muertos worden graven van dierbaren schoongemaakt en versierd. Zoals bij ons, maar het mag allemaal véél exuberanter. Met felgekleurde bloemblaadjes (van de Cempasûchil, een soort goudsbloem, van dahlias en van afrikaantjes), kaarsen, wierookstokjes, crêpepapier, foto's van heiligen, cavaleras de azúcar (doodshoofden uit suikergoed), lievelingskleren of -voorwerpen van de overledene...

Ook bij mensen thuis worden heuse "altaren" voor de overleden familieleden of vrienden ingericht en op dezelfde manier versierd als de graven. Op straat wordt een pad van kleurige bloemblaadjes naar het altaar gelegd, verlicht door kaarsen, zodat de zielen die terugkeren, makkelijker de weg zouden terugvinden.

Nog één keer genieten van de geneugten des levens

De avond en nacht wordt doorgebracht op het kerkhof zelf. Mensen houden er een heus feestmaal met taco's, tortilla's, de befaamde Mexicaanse kip met chocoladesaus, snoepgoed (al dan niet in de vorm van schedels), pan de muerto (letterlijk "dodenbrood", een soort brood bedekt met gesuikerde "beenderen"), warme chocolademelk, bier, wijn, frisdrank...

Het lievelingseten en -drinken van de overledene mag zeker niet ontbreken op het graf en het altaar. Mensen geloven dat de zielen eerst "spiritueel" van spijs en drank genieten. De overblijvers mogen het nadien zelf opeten. Er wordt gegeten en gedronken, gelachen en gezongen, gemusiceerd en gedanst, de hele nacht lang. Een andere traditie is het schrijven van gedichtjes waarin de spot gedreven wordt met de grafschriften, of het verzinnen van humoristische grafschriften voor de levenden.

Van verdriet, rouw, geweeklaag is er geen sprake, integendeel. De dode zielen worden verwelkomd en uitgenodigd om nog een keer te genieten van de geneugten en de uitbundigheid die het leven op aarde bieden. Het toont aan hoezeer leven en dood in Mexico onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Doodshoofden bijvoorbeeld maken deel uit van de dagelijkse cultuur, als verpersoonlijking van de dood.

De dood is geen einde

Het vieren van de dood, als een aanwezigheid op aarde die je niet kan negeren en waar je zelfs mee kan, mag, moet spotten, gaat terug tot het pre-Columbiaanse tijdperk. De dood was voor de Azteken, voorouders van de Mexicanen, geen einde, maar gewoon een fase in de cyclus van het bestaan.

De katholieke verovering heeft geen einde gemaakt aan de rituelen die daarbij horen. In Mexico is 1 november een bont feest, een verering van het leven.

# data[].attributes.attachment_link.title
Allerheiligen, een feest voor dode zielen

# data[].attributes.attachment_link.description
Bij ons worden de eerste novemberdagen gekenmerkt door soberheid, plechtigstatigheid, ingetogenheid, maar dat is niet overal zo. In Mexico is Allerheiligen een feestdag in de letterlijke zin van het woord. Allerheiligen, de dag waarop de rooms-katholieke kerk de heiligen en martelaren herdenkt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Schooltv: Allerzielen - De dag waarop katholieken aan hun overledenen denken

# data[].attributes.attachment_link.description
Op 2 november is het op veel katholieke begraafplaatsen een fleurig gezicht. Om aan de overledenen te denken, zijn de graven met mooie bloemen versierd.

# data[].attributes.attachment_link.title
Disney•Pixar COCO - Trailer (NL gesproken) - Disney NL

# data[].attributes.body
Laat de kinderen eens zoeken naar mensen die zij als heilig ervaren!

Ter inspiratie...

Ontsluierde vrijheid

Met haar dood is Masha Amini uit Iran een symbool geworden: voor vrouwen die hun eigen vrijheid van keuze willen verwerven en behouden. Zelfs in Nederland waren vrouwen nog tot 1956 handelingsonbekwaam. In Afghanistan mogen meisjes nu geen opleiding meer volgen. De strijd voor gelijke mogelijkheden en gelijke waardering is wereldwijd nog niet klaar.

Protesterende Iraanse vrouwen: op veel plaatsen in de wereld verzamelen ze zich vanwege de gewelddadige arrestatie en dood van een jonge vrouw in Iran, Masha Amini. Ze zou haar hidjab (hoofdbedekking) niet correct gedragen hebben. Het gebeuren toont het gewelddadig optreden van de zedenpolitie maar ook de omgang met minderheden, met buitenstaanders in Iran: Amini behoorde tot een Koerdische minderheid en was soennitisch. Toch is zij nu in Iran een symbool voor echte vrijheid geworden, ondanks het feit dat vrouwen in Iran op allerlei gebieden functies hebben in de samenleving. Het gaat hier om de vrijheid zelf voor iets te kunnen kiezen.

Zulke gebeurtenissen roepen de video-kunstwerken van de Iraanse Shirin Neshat in herinnering (Tentoonstelling Stedelijk museum, 2006). Haar eerste werken waren portretten van vrouwen op wier gezicht teksten uit de Koran geschreven waren. In haar film Turbulent (1998) staat de man-vrouwverhouding centraal: je ziet twee camerabeelden in zwart-wit naast elkaar: links een zanger die voor een enthousiaste zaal van mannen een concert geeft. Op het beeld ernaast staat een vrouw zwijgend voor een lege zaal. Als zijn volkslied uit is, begint de vrouw en zingt haar ziel uit, in abstracte klanken maar er is niemand die haar hoort. Met haar film protesteerde Neshat tegen de regel dat vrouwen niet mochten optreden voor publiek. Zingende vrouwen zijn nog steeds haram zoals Iraanse zangeres Negin Parsa (160.000 volgers op Instagram) in 2019 ondervond toen haar verboden werd voor publiek op te treden.

“Deze kunstenaars raken ons hart telkens met de kracht van hun verbeelding”

Interessant is dat in Nederland het vrijheidsstokje wordt overgenomen door componisten als Aftab Darvishi, die werkt met het Kronos Quartet en het Ragazze Quartet. Daughters of Sol is geïnspireerd op een gedicht van de hedendaagse Iraanse dichter Ahmad Shamloo en gaat over de vele Iraanse vrouwelijke kunstenaars die hun land verlieten. In Sahar (Dawn), een muziekvideo, zie je een vrouw met een koffer door een verlaten landschap lopen bij zonsopgang, door struiken en over rotsen, terwijl een cellist eenzaam in dat wijde landschap speelt: het lijkt geen wandeling, is ze op de vlucht? Aan het eind komt haar gezicht in beeld terwijl ze door een tunnel loopt naar ergens…

Deze kunstenaars raken ons hart telkens met de kracht van hun verbeelding. Hun bijzondere kunstuitingen roepen het verlangen naar schoonheid en vrijheid op, of dat nu in taal, in klank of beeld wordt uitgedrukt. En Masha Amini met haar sluier wordt vast tot lang na haar dood een symbool voor die vrijheid.

# data[].attributes.body
kunnen de kinderen ook zaligsprekingen schrijven, waarin verschillen of gelijken ze op die van Matteüs?
Kunnen ze (ritueel)stilvallen bij deze zaligsprekingen?

# data[].attributes.attachment_link.title
Mt. 5 zalig Zalig zal de dag zijn als je vandaag nederig van hart bent

# data[].attributes.headline
Korte filmpjes in verband met de verschillende stappen. Zeer gebruiksvriendelijk voor kinderen vanaf 6 jaar. (Sabrina)

# data[].attributes.subject
Korte filmpjes in verband met de verschillende stappen. Zeer gebruiksvriendelijk voor kinderen vanaf 6 jaar. (Sabrina)

# data[].attributes.attachment_link.description
Toen papa overleed, hebben we een herinneringsboom geplant…

# data[].attributes.headline
Zaligsprekingen in de vorm van een spel.

# data[].attributes.subject
Zaligsprekingen in de vorm van een spel.

# data[].attributes.body
Jezus zegt; zalig zijn... maar de wereld zegt vaak het tegenovergestelde.
Ga op zoek naar de paradoxen.

# data[].attributes.headline
artikel over voetballer die wel heel bijzonder met zijn geld om gaat.

# data[].attributes.subject
artikel over voetballer die wel heel bijzonder met zijn geld om gaat.

# data[].attributes.body
Topvoetballer die miljoenen verdient en zelf een kapotte gsm heeft maar die scholen, ziekenhuizen bouwt en een hele gemeenschap steunt.

# data[].attributes.body
Joy wil olifant Bing Bong, die net iets ergs heeft meegemaakt, blij maken, zijn verdriet oplossen en helpen vooruit gaan.

Terwijl Sadness eenvoudigweg bij Bing Bong gaat zitten en luistert naar zijn verdriet.

Die vertraging, die stilte, die ruimte maakt dat Bing Bong zich gehoord voelt en daarna weer verder kan.

Deze ‘kunst van het niets doen’ staat centraal in informeel bemiddelen. Je staat eerst stil bij je eigen binnenkant. Je wordt getriggerd, bv. door personen die niet meer naar elkaar luisteren en binnenin voel je misschien dat het iets doet met jou. Wat je kan bijdragen aan verbinding tussen anderen staat of valt met jouw innerlijke helderheid. Pas dan ben je klaar om door empathisch te luisteren meer zicht krijgen op de perspectieven van de beide partijen.

Filmpje:

https://www.deelgenoten.be/28-de-kunst-van-het-niets-doen/?utm_source=Mailing+Lijst&utm_medium=email&utm_campaign=30+dagen+vertragen+%2328+20231027