# data[].attributes.headline
ตำนานการสร้างลักษณะของ

# data[].attributes.body
ตำนานการสร้างลักษณะของพระเจ้า

แนวคิดเรื่อง "การสร้างลักษณะของพระเจ้า" ไม่ใช่เรื่องที่มาจากตำนานการสร้างโลกโดยตรงในศาสนาส่วนใหญ่ แต่เป็นแนวคิดเชิงปรัชญาและเทววิทยาที่เกี่ยวกับ ลักษณะและคุณสมบัติที่เรามนุษย์เชื่อว่าพระเจ้ามี

ในทางศาสนาและปรัชญาที่นับถือพระเจ้าองค์เดียว (Monotheism) เช่น ศาสนายูดาห์ คริสต์ และอิสลาม พระเจ้าถูกมองว่าทรงเป็นผู้สร้างทุกสิ่ง และดำรงอยู่ก่อนทุกสิ่ง ดังนั้น พระเจ้าจึงไม่ถูก "สร้าง" หรือ "กำหนดลักษณะ" โดยสิ่งใดๆ แต่พระองค์ทรงมีลักษณะและคุณสมบัติที่สมบูรณ์ในพระองค์เองอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม แนวคิดนี้อาจถูกตีความในแง่อื่นๆ ได้ เช่น:

การที่มนุษย์สร้างภาพลักษณ์ของพระเจ้าขึ้นมา (Anthropomorphism): มนุษย์มักจะสร้างภาพหรือแนวคิดเกี่ยวกับพระเจ้าโดยอ้างอิงจากลักษณะของมนุษย์เอง เช่น การมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ มีอารมณ์ความรู้สึก หรือมีเจตจำนงค์ นี่ไม่ใช่การสร้างพระเจ้า แต่เป็นการสร้าง "ความเข้าใจ" หรือ "ภาพจำลอง" ของพระเจ้าในจิตใจมนุษย์ เพื่อให้เข้าใจพระองค์ได้ง่ายขึ้น

การที่พระเจ้าทรงสำแดงพระองค์เอง (Divine Revelation): ในหลายศาสนา พระเจ้าทรงสำแดงพระองค์เองให้มนุษย์ได้รับรู้ผ่านทางศาสดา คัมภีร์ หรือเหตุการณ์ต่างๆ ซึ่งการสำแดงนี้ทำให้มนุษย์ "รับรู้และเข้าใจ" ลักษณะบางอย่างของพระเจ้า เช่น ความรัก ความยุติธรรม อำนาจ หรือความเมตตา แต่ก็ไม่ใช่การสร้างลักษณะของพระองค์ขึ้นมาใหม่

กล่าวโดยสรุป ไม่มีตำนานที่เล่าถึงการ "สร้างลักษณะของพระเจ้า" โดยตรง เพราะในมุมมองของศาสนาที่นับถือพระเจ้าองค์เดียว พระเจ้าทรงมีลักษณะที่สมบูรณ์ในพระองค์เองอยู่แล้ว และมนุษย์เพียงแต่พยายามทำความเข้าใจและตีความลักษณะเหล่านั้นตามประสบการณ์แลการเปรียบเทียบตำนานการสร้างโลกในคัมภีร์ปฐมกาล (ศาสนาคริสต์/ยูดาห์) และอัคคัญญสูตร (ศาสนาพุทธ) สะท้อนให้เห็นถึงแนวคิดที่แตกต่างกันอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับกำเนิดของสรรพสิ่งและบทบาทของสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือกฎธรรมชาติ

1. ตำนานการสร้างโลกในคัมภีร์ปฐมกาล (Genesis - ศาสนาคริสต์/ยูดาห์)

ภาพรวม: เน้นการสร้างโลกโดย "พระเจ้า" ผู้ทรงฤทธิ์อำนาจสูงสุด (God/Yahweh) ที่ทรงสร้างทุกสิ่งจากความว่างเปล่าด้วยพระดำรัส (Ex Nihilo) เป็นการสร้างที่มีเป้าหมายและมีการกำหนดลำดับขั้นที่ชัดเจน

รายละเอียดสำคัญ:

ผู้สร้าง: พระเจ้าองค์เดียวผู้ทรงฤทธิ์อำนาจ (Creator God)

วิธีการสร้าง: ทรงสร้างด้วยพระดำรัส (คำตรัสว่า "จงมี...") ในระยะเวลา 6 วัน

วันที่ 1: สร้างความสว่างและความมืด (กลางวัน/กลางคืน)

วันที่ 2: สร้างท้องฟ้าและแยกน้ำเบื้องบนกับน้ำเบื้องล่าง

วันที่ 3: สร้างแผ่นดินแห้ง พืชพรรณต่างๆ

วันที่ 4: สร้างดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว

วันที่ 5: สร้างสัตว์น้ำและนก

วันที่ 6: สร้างสัตว์บกและมนุษย์ (ชาย-หญิงตามพระฉายาของพระเจ้า)

วันที่ 7: ทรงพักผ่อน

เป้าหมาย: พระเจ้าทรงสร้างโลกและสรรพสิ่งเพื่อแสดงพระสิริและให้มนุษย์ครอบครองดูแล

ลักษณะของมนุษย์: มนุษย์ถูกสร้างตามพระฉายาของพระเจ้า มีศักดิ์ศรีและสิทธิอำนาจในการปกครองเหนือสิ่งมีชีวิตอื่น

2. อัคคัญญสูตร (Aggañña Sutta - พระไตรปิฎก)

ภาพรวม: ไม่ได้กล่าวถึง "ผู้สร้าง" แบบบุคคล แต่เน้นกระบวนการวิวัฒนาการของโลกและสิ่งมีชีวิตจากสภาพเดิมไปสู่สภาพปัจจุบัน โดยมี "กรรม" และ "กิเลส" เป็นตัวขับเคลื่อนสำคัญ เป็นการอธิบายกำเนิดของโลก มนุษย์ และชนชั้นวรรณะในเชิงสังสารวัฏ

รายละเอียดสำคัญ:

ผู้สร้าง: ไม่มีผู้สร้างเฉพาะเจาะจง แต่เป็นไปตามกฎธรรมชาติและวัฏจักรของจักรวาล (สังสารวัฏ)

วิธีการสร้าง: โลกมีการแตกดับและก่อกำเนิดใหม่เป็นวัฏจักร (สังสารวัฏ)

ในระยะแรกที่โลกกำลังก่อตัวใหม่ สัตว์ทั้งหลาย (ที่เคยเป็นอาภัสสรพรหมในภพก่อน) ได้จุติลงมาเกิดบนโลกในสภาพที่เป็น "กายทิพย์" มีแสงสว่างในตัวเอง ล่องลอยไปมาได้ ไม่ต้องกินอาหาร

เมื่อเวลาผ่านไป ความเสื่อมถอยของกิเลสเริ่มเกิดขึ้น สัตว์เหล่านั้นเริ่มบริโภค "ง้วนดิน" (รสปฐวี) ที่มีรสอร่อย ทำให้ร่างกายหยาบขึ้น แสงสว่างหายไป และเกิดความแตกต่างทางกายภาพ

มีการบริโภค "สะเก็ดง้วนดิน" "เถาวัลย์" และ "ข้าวสาลี" ตามลำดับ ทำให้ร่างกายหยาบขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อมีการบริโภคมากขึ้น ความโลภและกิเลสอื่นๆ ก็เพิ่มขึ้น เกิดการแบ่งแยกเพศ การสร้างบ้านเรือน การสะสมอาหาร การลักขโมย และความวุ่นวายในสังคม

จากนั้นจึงเกิดการตกลงกันเพื่อจัดตั้งผู้นำ (กษัตริย์) และการแบ่งชนชั้นวรรณะต่างๆ (พราหมณ์ แพศย์ ศูทร) โดยมีพื้นฐานจากการกระทำ (กรรม) และวิถีชีวิต

เป้าหมาย: เป็นการอธิบายกำเนิดของโลก มนุษย์ และสังคมในเชิงวิวัฒนาการที่ขับเคลื่อนด้วยกิเลสและกรรม เพื่อชี้ให้เห็นว่าชนชั้นวรรณะไม่ได้เป็นสิ่งตายตัว แต่เกิดจากการกระทำของมนุษย์เอง

ลักษณะของมนุษย์: มนุษย์วิวัฒนาการมาจากสภาพกายทิพย์ สู่สภาพหยาบขึ้นเรื่อยๆ และการมีกิเลสเป็นตัวขับเคลื่อนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและกายภาพะความเชื่อของตนวขับเคลื่อนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและกายภาพ

การวิเคราะห์เปรียบเทียบ

ลักษณะคัมภีร์ปฐมกาล (ศาสนาคริสต์/ยูดาห์)อัคคัญญสูตร (ศาสนาพุทธ)ผู้สร้างพระเจ้าองค์เดียวผู้ทรงฤทธิ์อำนาจ (Creator God)ไม่มีผู้สร้างเฉพาะเจาะจง, เป็นไปตามกฎธรรมชาติและวัฏจักรวิธีการสร้างการเนรมิตสร้างจากความว่างเปล่า (Ex Nihilo) โดยพระดำรัสของพระเจ้าใน 6 วันการวิวัฒนาการของโลกและสิ่งมีชีวิตจากสภาพละเอียดไปสู่สภาพหยาบตามกิเลสและกรรมในวัฏจักรจุดเริ่มต้นความว่างเปล่าและความมืดที่พระเจ้าทรงอยู่เหนือโลกที่แตกดับและก่อกำเนิดใหม่ สัตว์ทั้งหลายจุติจากพรหมโลกบทบาทของมนุษย์ถูกสร้างตามพระฉายาของพระเจ้า มีสิทธิอำนาจในการครอบครองโลกวิวัฒนาการจากกายทิพย์สู่กายหยาบ มีกิเลสเป็นตัวขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมเป้าหมาย/ปรัชญาเน้นการแสดงอำนาจและพระสิริของพระเจ้า การสร้างสรรค์ที่มีระเบียบและจุดมุ่งหมายเน้นกฎแห่งกรรม ความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง และการวิวัฒนาการของสังคมตามกิเลสของมนุษย์ลักษณะของศาสนาเทวนิยม (Theism) - มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลางอเทวนิยม (Atheism) หรือ อัตตาธิปไตย (Self-reliance) - เน้นการกระทำของมนุษย์และกฎธรรมชาติ

สรุปพอเข้าใจ:

คัมภีร์ปฐมกาล นำเสนอภาพการสร้างโลกที่ชัดเจน มี "พระเจ้า" เป็นผู้ลงมือสร้างทุกอย่างอย่างเป็นระบบและมีเป้าหมาย มนุษย์เป็นสิ่งสร้างที่พิเศษที่สุด มีศักดิ์ศรีและความรับผิดชอบในการดูแลโลก

อัคคัญญสูตร ไม่ได้มีผู้สร้าง แต่เน้นกระบวนการ "วิวัฒนาการ" ของโลกและสรรพชีวิต โดยเฉพาะมนุษย์ ที่เริ่มจากสภาพบริสุทธิ์และค่อยๆ เสื่อมลงด้วยอำนาจของกิเลสและกรรม จนเกิดเป็นสังคมและชนชั้นวรรณะต่างๆ ขึ้นมาเอง เป็นการมองโลกในเชิงพลวัตและอนิจจังมากกว่า

ทั้งสองตำนานนี้สะท้อนมุมมองและปรัชญาพื้นฐานของศาสนาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง โดยปฐมกาลเน้นอำนาจของพระเจ้าผู้สร้าง ในขณะที่อัคคัญญสูตรเน้นกฎธรรมชาติ กรรม และการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่งตามเหตุปัจจัยการวิเคราะห์เปรียบเทียบ

ลักษณะคัมภีร์ปฐมกาล (ศาสนาคริสต์/ยูดาห์)อัคคัญญสูตร (ศาสนาพุทธ)ผู้สร้างพระเจ้าองค์เดียวผู้ทรงฤทธิ์อำนาจ (Creator God)ไม่มีผู้สร้างเฉพาะเจาะจง, เป็นไปตามกฎธรรมชาติและวัฏจักรวิธีการสร้างการเนรมิตสร้างจากความว่างเปล่า (Ex Nihilo) โดยพระดำรัสของพระเจ้าใน 6 วันการวิวัฒนาการของโลกและสิ่งมีชีวิตจากสภาพละเอียดไปสู่สภาพหยาบตามกิเลสและกรรมในวัฏจักรจุดเริ่มต้นความว่างเปล่าและความมืดที่พระเจ้าทรงอยู่เหนือโลกที่แตกดับและก่อกำเนิดใหม่ สัตว์ทั้งหลายจุติจากพรหมโลกบทบาทของมนุษย์ถูกสร้างตามพระฉายาของพระเจ้า มีสิทธิอำนาจในการครอบครองโลกวิวัฒนาการจากกายทิพย์สู่กายหยาบ มีกิเลสเป็นตัวขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมเป้าหมาย/ปรัชญาเน้นการแสดงอำนาจและพระสิริของพระเจ้า การสร้างสรรค์ที่มีระเบียบและจุดมุ่งหมายเน้นกฎแห่งกรรม ความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง และการวิวัฒนาการของสังคมตามกิเลสของมนุษย์ลักษณะของศาสนาเทวนิยม (Theism) - มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลางอเทวนิยม (Atheism) หรือ อัตตาธิปไตย (Self-reliance) - เน้นการกระทำของมนุษย์และกฎธรรมชาติ

สรุปพอเข้าใจ:

คัมภีร์ปฐมกาล นำเสนอภาพการสร้างโลกที่ชัดเจน มี "พระเจ้า" เป็นผู้ลงมือสร้างทุกอย่างอย่างเป็นระบบและมีเป้าหมาย มนุษย์เป็นสิ่งสร้างที่พิเศษที่สุด มีศักดิ์ศรีและความรับผิดชอบในการดูแลโลก

อัคคัญญสูตร ไม่ได้มีผู้สร้าง แต่เน้นกระบวนการ "วิวัฒนาการ" ของโลกและสรรพชีวิต โดยเฉพาะมนุษย์ ที่เริ่มจากสภาพบริสุทธิ์และค่อยๆ เสื่อมลงด้วยอำนาจของกิเลสและกรรม จนเกิดเป็นสังคมและชนชั้นวรรณะต่างๆ ขึ้นมาเอง เป็นการมองโลกในเชิงพลวัตและอนิจจังมากกว่า

ทั้งสองตำนานนี้สะท้อนมุมมองและปรัชญาพื้นฐานของศาสนาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง โดยปฐมกาลเน้นอำนาจของพระเจ้าผู้สร้าง ในขณะที่อัคคัญญสูตรเน้นกฎธรรมชาติ กรรม และการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่งตามเหตุปัจจัยการวิเคราะห์เปรียบเทียบ

ลักษณะ คัมภีร์ปฐมกาล (ศาสนาคริสต์/ยูดาห์) อัคคัญญสูตร (ศาสนาพุทธ)

ผู้สร้าง พระเจ้าองค์เดียวผู้ทรงฤทธิ์อำนาจ (Creator God)ไม่มีผู้สร้างเฉพาะเจาะจง, เป็นไปตามกฎธรรมชาติและวัฏจักร

วิธีการสร้าง การเนรมิตสร้างจากความว่างเปล่า (Ex Nihilo) โดยพระดำรัสของพระเจ้าใน 6 วัน การวิวัฒนาการของโลกและสิ่งมีชีวิตจากสภาพละเอียดไปสู่สภาพหยาบตามกิเลสและกรรมในวัฏจักร

จุดเริ่มต้น ความว่างเปล่าและความมืดที่พระเจ้าทรงอยู่เหนือ โลกที่แตกดับและก่อกำเนิดใหม่ สัตว์ทั้งหลายจุติจากพรหมโลก

บทบาทของมนุษย์ ถูกสร้างตามพระฉายาของพระเจ้า มีสิทธิอำนาจในการครอบครองโลก วิวัฒนาการจากกายทิพย์สู่กายหยาบ มีกิเลสเป็นตัวขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงทางสังคม/

เป้าหมายปรัชญา เน้นการแสดงอำนาจและพระสิริของพระเจ้า การสร้างสรรค์ที่มีระเบียบและจุดมุ่งหมาย เน้นกฎแห่งกรรม ความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง และการวิวัฒนาการของสังคมตามกิเลสของมนุษย์

ลักษณะของศาสนาเทวนิยม (Theism) - มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลาง อเทวนิยม (Atheism) หรือ อัตตาธิปไตย (Self-reliance) - เน้นการกระทำของมนุษย์และกฎธรรมชาติ

สรุปพอเข้าใจ

คัมภีร์ปฐมกาล นำเสนอภาพการสร้างโลกที่ชัดเจน มี "พระเจ้า" เป็นผู้ลงมือสร้างทุกอย่างอย่างเป็นระบบและมีเป้าหมาย มนุษย์เป็นสิ่งสร้างที่พิเศษที่สุด มีศักดิ์ศรีและความรับผิดชอบในการดูแลโลก

อัคคัญญสูตร ไม่ได้มีผู้สร้าง แต่เน้นกระบวนการ "วิวัฒนาการ" ของโลกและสรรพชีวิต โดยเฉพาะมนุษย์ ที่เริ่มจากสภาพบริสุทธิ์และค่อยๆ เสื่อมลงด้วยอำนาจของกิเลสและกรรม จนเกิดเป็นสังคมและชนชั้นวรรณะต่างๆ ขึ้นมาเอง เป็นการมองโลกในเชิงพลวัตและอนิจจังมากกว่า

ทั้งสองตำนานนี้สะท้อนมุมมองและปรัชญาพื้นฐานของศาสนาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง โดยปฐมกาลเน้นอำนาจของพระเจ้าผู้สร้าง ในขณะที่อัคคัญญสูตรเน้นกฎธรรมชาติ กรรม และการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่งตามเหตุปัจจัย

พระจัตุพล เขมปญโญ รหัสนิสิต 6605501037 ภาคสมทบ ปี3

# data[].attributes.headline
คัมภีร์ปฐมกาลในศาสนายิ

# data[].attributes.body
คัมภีร์ปฐมกาลในศาสนายิว-คริสต์ และอัคคัญญสูตรในศาสนาพุทธ ต่างก็เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับการกำเนิดโลกและมนุษย์ที่สะท้อนถึงมุมมองทางศาสนาและปรัชญาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง การวิเคราะห์เปรียบเทียบเรื่องเล่าทั้งสองนี้ช่วยให้เราเข้าใจถึงแก่นคำสอนของแต่ละศาสนาได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

​คัมภีร์ปฐมกาล (Genesis)

​คัมภีร์ปฐมกาลเป็นบทแรกของคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งประกอบด้วยสองเรื่องเล่าหลักเกี่ยวกับการสร้างโลก:

1. ​เรื่องเล่าแรก (ปฐมกาล 1:1 - 2:3):

​ผู้สร้าง: พระเจ้า (YHWH หรือ Elohim) เป็นผู้สร้างสูงสุดและเป็นสัพพัญญู

​กระบวนการ: การสร้างเกิดขึ้นภายใน 6 วัน

​วันที่ 1: สร้างแสงสว่างและแยกความมืด

​วันที่ 2: สร้างท้องฟ้า (ชั้นบรรยากาศ)

​วันที่ 3: สร้างแผ่นดินและพืชพรรณ

​วันที่ 4: สร้างดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว

​วันที่ 5: สร้างสัตว์น้ำและนก

​วันที่ 6: สร้างสัตว์บกและมนุษย์ (ชายและหญิงถูกสร้างขึ้นพร้อมกันตาม "พระฉายาของพระเจ้า")

​วันที่ 7: หยุดพักและอวยพรวันสะบาโต

​จุดประสงค์: มนุษย์ถูกสร้างขึ้นเพื่อ "ปกครอง" และ "ดูแล" โลก

​ลักษณะเด่น: เป็นการสร้างที่เกิดขึ้นจากพระประสงค์ของพระเจ้า (Ex nihilo - จากความว่างเปล่า) ทุกสิ่งถูกสร้างขึ้นอย่างมีระเบียบและสมบูรณ์แบบ

2. ​เรื่องเล่าที่สอง (ปฐมกาล 2:4 - 3:24):

​ผู้สร้าง: พระเจ้า (YHWH)

​กระบวนการ:

​สร้างมนุษย์ (อาดัม) ขึ้นก่อนจาก "ผงคลีดิน" และ "ลมปราณแห่งชีวิต"

​สร้างสวนเอเดนเป็นที่พักของมนุษย์

​สร้างสัตว์ต่างๆ เพื่อเป็นเพื่อนของอาดัม แต่ไม่มีผู้ใดที่เหมาะสม

​สร้างผู้หญิง (เอวา) จาก "ซี่โครง" ของอาดัม

​จุดประสงค์: เน้นความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า, ธรรมชาติ, และระหว่างชายกับหญิง

​ลักษณะเด่น: เน้นถึงบาปกำเนิด (Original Sin) ที่เกิดขึ้นจากการไม่เชื่อฟังพระเจ้า ส่งผลให้มนุษย์ถูกขับออกจากสวนเอเดนและต้องเผชิญกับความทุกข์ยากและความตาย

​อัคคัญญสูตร (Aggañña Sutta)

​อัคคัญญสูตรเป็นพระสูตรในพระไตรปิฎก (ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค) ที่พระพุทธเจ้าตรัสสอนแก่เหล่าภิกษุ เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับการวิวัฒนาการของโลกและมนุษย์ที่ไม่มีผู้สร้าง:

​กระบวนการ:

​จุดเริ่มต้น: โลกและจักรวาลเป็นอนิจจัง (ไม่เที่ยง) มีการเกิดขึ้นและแตกดับอย่างต่อเนื่อง เมื่อโลกถูกทำลายไปนานแล้ว โลกใบใหม่จะค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

​สภาวะเริ่มต้น: มนุษย์ในยุคแรกไม่ได้มาจากผู้สร้าง แต่เป็น "พรหม" หรือ "โอปปาติกะ" (เกิดขึ้นเอง) ที่มีรูปร่างสรุป

​ปฐมกาล สะท้อนให้เห็นถึงแนวคิด "เทวนิยม" (Theism) ที่มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลาง เป็นผู้กำหนดทุกสิ่ง และมนุษย์มีหน้าที่รับใช้และปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ การสร้างมีจุดประสงค์และสมบูรณ์ตั้งแต่ต้น แต่ความไม่สมบูรณ์เกิดขึ้นจากความผิดพลาดของมนุษย์

​อัคคัญญสูตร สะท้อนให้เห็นถึงแนวคิด "อเทวนิยม" (Atheism) หรือ "กรรมนิยม" (Kamma-vada) ที่ไม่เชื่อในผู้สร้าง แต่เชื่อในกฎแห่งกรรมและวัฏจักรของโลกและสรรพสิ่ง ความไม่สมบูรณ์ของโลกและมนุษย์ไม่ได้เกิดจากผู้สร้าง แต่เกิดจากกิเลสและการกระทำของมนุษย์เอง

​การเปรียบเทียบเรื่องเล่าทั้งสองนี้จึงเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของความแตกต่างทางปรัชญาและคำสอนของศาสนาทั้งสองอย่างสิ้นเชิง โดยคัมภีร์ปฐมกาลเน้นไปที่ศรัทธาในอำนาจของผู้สร้าง ขณะที่อัคคัญญสูตรเน้นไปที่การทำความเข้าใจในธรรมชาติของสรรพสิ่งและผลของการกระทำของมนุษย์เองคล้ายแสงสว่าง มีความสุขและไม่มีเพศ

​ความเสื่อม: เมื่อโลกก่อตัวสมบูรณ์ มี "ง้วนดิน" (รสชาติคล้ายน้ำผึ้ง) เกิดขึ้น พวกพรหมบางองค์ที่มีกิเลสโลภะได้ลองกินง้วนดิน ทำให้ร่างกายหนักขึ้นและแสงสว่างหายไป

​การวิวัฒนาการ:

​การกินง้วนดินทำให้ร่างกายของพวกเขาหยาบกระด้างและเกิดความแตกต่างทางเพศ

​ความโลภที่เพิ่มขึ้นทำให้ง้วนดินและพืชพรรณต่างๆ ค่อยๆ หายไป

​มนุษย์เริ่มสะสมอาหารและแบ่งปันที่ดิน เกิดการแย่งชิงและความขัดแย้ง

​เพื่อจัดการกับความวุ่นวายนี้ จึงมีการเลือก "พระราชา" (ซึ่งเรียกว่า "มหาชนสมมติ" - ผู้ที่มหาชนพร้อมใจกันแต่งตั้ง) ขึ้นปกครอง

​จุดประสงค์:

​อธิบายว่าวรรณะต่างๆ (กษัตริย์, พราหมณ์, แพศย์, ศูทร) ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นจากพระเจ้า แต่เป็นผลจากการเลือกทางสังคมและอาชีพของมนุษย์

​แสดงให้เห็นว่ามนุษย์ไม่ได้มีผู้สร้าง แต่เป็นผลผลิตของกิเลสสรุป

​ปฐมกาล สะท้อนให้เห็นถึงแนวคิด "เทวนิยม" (Theism) ที่มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลาง เป็นผู้กำหนดทุกสิ่ง และมนุษย์มีหน้าที่รับใช้และปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ การสร้างมีจุดประสงค์และสมบูรณ์ตั้งแต่ต้น แต่ความไม่สมบูรณ์เกิดขึ้นจากความผิดพลาดของมนุษย์

​อัคคัญญสูตร สะท้อนให้เห็นถึงแนวคิด "อเทวนิยม" (Atheism) หรือ "กรรมนิยม" (Kamma-vada) ที่ไม่เชื่อในผู้สร้าง แต่เชื่อในกฎแห่งกรรมและวัฏจักรของโลกและสรรพสิ่ง ความไม่สมบูรณ์ของโลกและมนุษย์ไม่ได้เกิดจากผู้สร้าง แต่เกิดจากกิเลสและการกระทำของมนุษย์เอง

​การเปรียบเทียบเรื่องเล่าทั้งสองนี้จึงเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของความแตกต่างทางปรัชญาและคำสอนของศาสนาทั้งสองอย่างสิ้นเชิง โดยคัมภีร์ปฐมกาลเน้นไปที่ศรัทธาในอำนาจของผู้สร้าง ขณะที่อัคคัญญสูตรเน้นไปที่การทำความเข้าใจในธรรมชาติของสรรพสิ่งและผลของการกระทำของมนุษย์เองความประพฤติของตนเอง

พระกิระศักดิ์ ปญฺญาวโร (ไตรรัตน์ศิริชัย) รหัสนิสิต 6605501333 ปี 3

# data[].attributes.body
Phra Souksavan Disamer 6605501005

# data[].attributes.body
phra sampan Manyvong 6605501001

# data[].attributes.headline
จากการศึกษา พบว่า

# data[].attributes.body
จากการศึกษา พบว่า