# data[].attributes.headline
Η άλωση της Τριπολιτσάς

# data[].attributes.subject
Η άλωση της Τριπολιτσάς

# data[].attributes.body
Με το ξέσπασμα της επανάστασης στην Πελοπόννησο ο Χουσίτ  Πασάς  έστειλε  στρατιώτες να  υπερασπιστούν  την Τριπολιτσά.

Οι Έλληνες  αφού κατέλαβαν την Καλαμάτα  έκαναν  σύσκεψη  για τις παραπέρα  ενέργειες τους . Ο Κολοκοτρώνης πρότεινε  να  πολιορκήσουν την Τριπολιτσά που ήταν  το διοικητικό, εμπορικό και στρατιωτικό κέντρο των Τούρκων.

Πίστευε πως αν οι Έλληνες κυρίευαν την Τριπολιτσά  θα αποδυνάμωναν όλα τα κάστρα της περιοχής. Έτσι οι επαναστάτες  κινήθηκαν προς την Τριπολιτσά και η πολιορκία άρχισε .

Μετά την ήττα των Τούρκων στο Βαλτέτσι, κοντά στην Τριπολιτσά οι Έλληνες αγωνιστές μπόρεσαν να προωθήσουν  πιο κοντά στην πόλη.  Όσο περνούσε ο καιρός, στην πόλη τα τρόφιμα λιγόστεψαν. Οι επαναστάτες πήραν την Τριπολιτσά στης 23 Σεπτεμβρίου 1821.

Ευσταθία
Μυρτώ

# data[].attributes.headline
Καταστροφή των Ψαρών 

# data[].attributes.subject
Καταστροφή των Ψαρών 

# data[].attributes.body
Η Καταστροφή των Ψαρών έγινε στις 21 και 22 Ιουνίου 1824.

Τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης

Η επανάσταση στο νησί ξεκίνησε στις 10 Απριλίου 1821, όταν έφτασε στα Ψαρά από τις Σπέτσες με το πλοίο του ο πλοίαρχος Γκίκας Τσούπας.
Στις 20 Απριλίου Ψαριανοί με τα πλοία τους κατευθύνθηκαν στη Σμύρνη όπου βύθισαν ένα τουρκικό πλοίο και έφεραν άλλα τέσσερα στα Ψαρά.
Στις 20 Φεβρουαρίου 1822 ο ελληνικός στόλος με ναυάρχους τον Ανδρέα Μιαούλη (Ύδρα), Γκίκα Τσούπα (Σπέτσες) και Νικόλαο Αποστόλη (Ψαρά) αντιμετώπισε τα εχθρικά πλοία στο Πατραϊκό κόλπο. Τη νύχτα της 6ης προς 7ης Ιουνίου 1822 ο Ψαριανός Κωνσταντίνος Κανάρης ανατίναξε την τουρκική ναυαρχίδα στα παράλια της Χίου. Τον Ιούνιο του 1823 με απόφαση της «Βουλής των Ψαρών» έγινε εκστρατεία και καταλήφθηκε το Τσανταρλί στη Μικρά Ασία.
Κατά την κατάληψη του νησιού από τα οθωμανικά στρατεύματα έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 20.000 Έλληνες, Ψαριανοί και πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και διάφορα μέρη της Ελλάδας, που είχαν βρει καταφύγιο στα Ψαρά.

Ο Διονύσιος Σολωμός το 1825 έγραψε το επίγραμμα:

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη
Περπατώντας η Δόξα μονάχη
Μελετά τα λαμπρά παλικάρια
Και στην κόμη στεφάνι φορεί
Γεναμένο από λίγα χορτάρια
Που είχαν μείνει στην έρημη γη.

# data[].attributes.body
Η Μάχη στα Δερβενάκια

H Μάχη στα Δερβενάκια ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες που δόθηκαν κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης. Ο Δράμαλης εισέβαλε με 30.000 στρατό και έπειτα μπήκε στην Αργολική πεδιάδα και κατέλαβε την πόλη του Άργους. Τότε οι Έλληνες εφάρμοσαν την τακτική της καμένης γης και έκαψαν όλα τα γεννήματα . Αργά ο Οθωμανικός στρατός άρχισε να φθείρεται . Στις 26 Ιουλίου ο Δράμαλης αποφάσισε να επιστρέψει στην Κόρινθο και κινήθηκε προς τα Δερβενάκια. Η βασική διάβαση, με βάση το σχέδιο του Θ. Κολοκοτρώνη, φυλαγόταν από τον Αντώνη Κολοκοτρώνη και 1.500 άντρες. Παράλληλα ο Θ. Κολοκοτρώνης είχε τοποθετήσει τον Πλαπούτα με 800 άντρες για να φυλάει τη βορειοδυτική έξοδο της και τους Νικηταρά – Παπαφλέσσα, με 800 άντρες για να φυλάξουν την τρίτη. Οι Τούρκοι μπήκαν στο στενό πέρασμα και όταν έφτασαν στην έξοδο δέχτηκαν τα πυρά των κρυμμένων Ελλήνων .Αφού αυτό το πέρασμα φυλαγόταν καλά από τους Έλληνες, η εμπροσθοφυλακή και το κύριο σώμα στράφηκαν προς το δεύτερο κοντινό πέρασμα,. Αυτό το πέρασμα ήταν αφύλακτο και άρχισαν να περνούν ενώ τα τμήματα του Αντώνη Κολοκοτρώνη τους πλευροκοπούσαν. Εν τω μεταξύ, το σώμα των Νικηταρά – Παπαφλέσσα, ειδοποιήθηκε ότι ο Δράμαλης κινείται προς τα Δερβενάκια. Ανασυντάχτηκε και με γρήγορη πορεία έφτασε το απόγευμα στις κορυφές ανατολικά, , και είδαν τους Τούρκους που περνούσαν. Τότε επιτέθηκαν αμέσως στους Τούρκους που βρέθηκαν ανάμεσα σε δύο πυρά. Η μάχη κράτησε μέχρι αργά και οι Τούρκοι είχαν τρομακτικές απώλειες, σε ανθρώπους και υλικά.. Οι απώλειες των Τούρκων, υπολογίζονται στους 2.500 - 3.000 νεκρούς και τραυματίες.

Φίλιππος Φραγκογιάννης
Κωνσταντίνα Μαρία Μπίσδα
Παναγιωτακοπουλου Γεωργία Μαρία

# data[].attributes.body
Τις πρωινές ώρες της 14ης Απριλίου, όταν κυκλοφόρησε η φήμη ότι το τουρκικό ιππικό πλησιάζει το Λεβίδι, πολλοί άνδρες πανικοβλήθηκαν. Εγκατέλειψαν τις θέσεις τους, παρά τις προσπάθειες των οπλαρχηγών να τους συγκρατήσουν και κατέφυγαν στο βουνό. Τότε ο Στριφτόμπολας με 70 άνδρες αποφάσισε να δώσει τη μάχη μέσα στο χωριό. Οι Τούρκοι όρμησαν με άγριες διαθέσεις κατά των οχυρωμένων Ελλήνων, αλλά αντιμετώπισαν τη σθεναρή αντίστασή τους. Χαρακτηριστικοί είναι οι στίχοι του λαϊκού ποιητή Παναγιώτη Κάλα ή Τσοπανάκου (1789-1825) «… στο Βαλτέτσι στο Λεβίδι / πέφτει αλύπητο λεπίδι…»
Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/614

© SanSimera.gr

# data[].attributes.body
Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Έξοδος του Μεσολογγίου ή κατά ορισμένους συγγραφείς Ολοκαύτωμα του Μεσολογγίου αναφέρεται στην έξοδο που πραγματοποίησαν οι πολιορκημένοι στρατιώτες και άμαχοι του Μεσολογγίου, όταν οι δυνατότητες συνέχισης της άμυνας απέναντι στα τουρκικά και αιγυπτιακά στρατεύματα είχαν χαθεί, λόγω εξάντλησης των τροφίμων. Το γεγονός συνέβη την νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821. Το Μεσολόγγι επαναστάτησε στις 20 Μαΐου του 1821. Η σημασία της θέσης έγινε γρήγορα αντιληπτή από την τοπική ηγεσία της επανάστασης. Στην πόλη πραγματοποιήθηκε η συνέλευση της Δυτικής Ελλάδας και στη συνέχεια έγινε έδρα της διοίκησης της Δυτικής Ελλάδας, που έφερε την ονομασία Οργανισμός της Δυτικής Χέρσου Ελλάδας.

Το 1822 η πόλη πολιορκήθηκε για πρώτη φορά από τα στρατεύματα του Κιουταχή που είχε νικήσει τους Έλληνες στο Πέτα, και του Ομέρ Βρυώνη που είχε ολοκληρώσει την υποταγή του Σουλίου. Μετά από δύο μήνες οι Τούρκοι έλυσαν την πολιορκία έχοντας υποστεί σοβαρές απώλειες.

Η πολιορκία και η έξοδος

Το 1825 ο Κιουταχής συγκέντρωσε μεγάλο στρατό στη Λάρισα και κατευθύνθηκε στο Μεσολόγγι. Στα τέλη Απριλίου 1825 στρατοπέδευσε στην περιοχή και ξεκίνησε την πολιορκία του Μεσολογγίου. Όλες οι επιθέσεις που επιχείρησε ο Κιουταχής εναντίον της πόλης απέτυχαν, όπως και η προσπάθεια του να αποκλείσει τον ανεφοδιασμό της πόλης από στεριά και θάλασσα. Οι πολιορκημένοι ήρθαν σε συνεννόηση με τον Καραϊσκάκη, ο οποίος διεξήγαγε πόλεμο φθοράς στα νώτα του στρατεύματος του Κιουταχή, αναγκάζοντάς τον να περάσει σε θέση άμυνας, τον Οκτώβριο του 1825.

Κατερίνα και Aθανασία

# data[].attributes.headline
Η καταστροφή της Χίου

# data[].attributes.subject
Η καταστροφή της Χίου

# data[].attributes.body
Σημαντική δράση στη θάλασσα ανέπτυξαν, ανάμεσα σε άλλους, οι Ψαριανοί Δημήτριος Παπανικολής και Κωνσταντίνος Κανάρης καθώς και ο Ανδρέας Μιαούλης από την Ύδρα.

Αντιδρώντας οι Τούρκοι, προχώρησαν σε αντίποινα σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού που κατοικούσε στα παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και στα νησιά. Τον Απρίλιο του 1822 η Χίος καταστράφηκε ολοκληρωτικά από Τούρκους στρατιώτες και οι περισσότεροι από τους κατοίκους της σφαγιάσθηκαν. Ήταν ένα γεγονός που συγκλόνισε τους χριστιανικούς λαούς της Ευρώπης.

Ιάσονας Μακ Κον Όλα - Θεοφάνης Γιάννου