# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 1

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 1

# data[].attributes.body
เกิดหลังพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้ว 3 เดือน มีพระมหากัสสปะเถระเป็นประธานและผู้ซักถาม พระอานนท์เป็นผู้ตอบข้อซักถามทางพระธรรม พระอุบาลีเป็นผู้ตอบข้อซักถามทางพระวินัย เกิดที่ถ้ำสัตบรรณ กรุงราชคฤห์ ใช้เวลาทำ 7 เดือน

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 2

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 2

# data[].attributes.body
การสักคายนาครั้งนี้เกิดขึ้น 100 ปีหลังจากก่อตั้งพระพุทธศาสนา เกิดจากกลุ่มพระสงฆ์ที่ชื่อว่า วัชชีบุตรกระทำผิดพระธรรมวินัย เช่น การฉันอาหารหลังเที่ยงวันไปแล้ว พระยสกากัณฑกบุตรจึงจัดการสังคายนาครั้งนี้ขึ้น เพื่อไม่ให้เป็นการเสื่อมเสียแก่พระพุทธศาสนา ซึ่งมีพระเรวตเถระเป็นผู้ชักถามพระธรรมวินัย และพระสัพพกามีเถระเป็นผู้ตอบ มีพระสงฆ์เข้าร่วมการสังคายนาจำนวน 700 รูป เกิดขึ้น ณ เมืองเวสาลี(ไพศาลี)แคว้นวัชชี ซึ่งใช้เวลาทำ 8 เดือน การสังคายนาครั้งนี้ทำให้พระสงฆ์แตกแยกออกเป็นสองนิกายใหญ่ๆ ได้แก่ นิกายเถรวาท(พระสงฆ์ที่ปฏิบัติตนตามคำสอน) และนิกายมหาสังฆิกะ(พระสงฆ์ที่ปฏิบัติผิดพระธรรมวินัย)

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 3

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 3

# data[].attributes.body
การทำสังคายนาครั้งนี้ เกิดจากมีคนนอกศาสนาปลอมตัวเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ เห็นว่าอาจทำให้พระพุทธศาสนามัวหมอง จึงขอความร่วมมือจากพระเจ้าอโศกมหาราช เพื่อชำระพระพุทธศาสนาให้บริสุทธิ ณ เมืองปาฏลีบุตร

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 4

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 4

# data[].attributes.body
เกิดขึ้นที่ถูปาราม เมืองอนุราธบุรี ประเทศศรีลังกา ใน พ.ศ.236 โดยมีพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ มีพระมหินทเถระเป็นประธาน และเป็นผู้ซักถามพระอริฏฐะเป็นผู้ตอบ วัตถุประสงค์ในการสังคายครั้งนี้เพื่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนาและเป็นการวางรากฐานให้ชาวศรีลังกา การทำสังคายนาใช้เวลานาน 10 เดือน

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 5

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 5

# data[].attributes.body
เกิดจากพระสงฆ์แตกแยกออกเป็น2พวก คือ พวกมหาวิหารกับพวกอภัยคีรีวิหาร โดยมีพระเจ้าวัฏฏคามณีอภัยทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ และการสังคายนาครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีการจารึกพระพุทธวจนะเป็นลายลักษณ์อักษรลงบนใบลานด้วยภาษาบาลี ซึ่งเป็นต้นฉบับของพระไตรปิฎกฝ่ายเถรวาท

# data[].attributes.headline
ยุคที่ 1 : ยุคเถรวาท

# data[].attributes.subject
ยุคที่ 1 : ยุคเถรวาท

# data[].attributes.body
พระเจ้าอโศกมหาราช ส่งสมณทูตออกเผยแผ่พระพุทธศาสนา9สาย โดยพระสมณทูตสายที่8 มีพระโสณเถระและพระอุตตรเถระเดินทางมาสุวรรณภูมิ

# data[].attributes.headline
ยุคที่ 2 : ยุคมหายาน

# data[].attributes.subject
ยุคที่ 2 : ยุคมหายาน

# data[].attributes.body
พ.ศ.624 พระเจ้ากนิษกะมหาราช ได้ทำการสังคายนาครั้งที่ 4 ของนิกายมหายาน ที่เมืองชลันธร และส่งทูตออกเผยแผ่พุทธศาสนาฝ่ายมหายานในเอเชียกลาง พ.ศ.1300 กษัตริย์ศรีวิชัย ขยายอำนาจเข้าสู่ดินแดนไทยตอนใต้ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญรุ่ง ต่อมา พ.ศ.1454-1725 ขอมมีอำนาจยึดครองดินแดนไทย อิทธิพลของนิกายมหายานก็ถูกขยายไปด้วย คนไทยจึงเปลี่ยนไปนับถือเช่นเดียวกับขอม แต่เนื่องจากแต่เดิมประชาชนนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทและศาสนาพราหมณ์ ทำให้มีการนับถือที่ผสมผสานกันไป

# data[].attributes.headline
ยุคที่ 3 : เถรวาทแบบพุกาม

# data[].attributes.subject
ยุคที่ 3 : เถรวาทแบบพุกาม

# data[].attributes.body
พ.ศ.1600 พระเจ้าอนุรุทธมหาราช มีการแผ่ขยายเขตมาถึงทางตอนเหนือของไทย (ล้านนา ทวารวดี ลพบุรี) พระพุทธศาสนาแบบพุกามจึงเข้ามาด้วย คนไทยแถบนั้นจึงเข้าไปนับถือศาสนาพุกามอีกครั้ง

# data[].attributes.headline
ยุคที่ 4 : ยุคเถรวาทแบบลังกาวงศ์

# data[].attributes.subject
ยุคที่ 4 : ยุคเถรวาทแบบลังกาวงศ์

# data[].attributes.body
พ.ศ.1698 พระเจ้าปรักกมพาหุ แห่งประเทศลังกาทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาโดยให้อาราธนาพระมหากัสสปะให้ชำระพระธรรมวินัย พระพุทธศาสนาจึงกลับมาเจริญรุ่งเรื่องอีกครั้ง พระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ได้เข้ามาตั้งมั่นที่เมืองนครศรีธรรมราชเป็นครั้งแรก

# data[].attributes.body
พ.ศ.1800-1920 พ่อขุนรามคำแหงมหาราช เมื่อรู้ว่าเมืองนครศรีธรรมราชมีพระสงฆ์ปฏิบัติอย่างเคร่งครัด พระองค์จึงอาราธนาพระสงฆ์จากเมืองนครศรีธรรมราชมายังเมืองสุโขทัย และได้มีการทำนุบำรงพระสงฆ์และส่งเสริมการเรียนพระไตรปิฎก และรวมพระพุทธศาสนาแบบเถรวาทกับพระพุทธศาสนาแบบมหายาน

เดียวกันใน พ.ศ.1897 เมื่อพระยาลิไทยขึ้นครองราชย์ ทรงนิมนต์พระสงฆ์ชาวลังกามาเข้าสู่สุโขทัย พระยาลิไทยได้ออกผนวช ที่วัดป่ามะม่วง และพระราชนิพนธ์หนังสือเตภูมิกถา หรือไตรภูมิพระร่วง ซึ่งเป็นหนังสือที่มีอิทธิพลต่อความเชื่อของประชาชนในเรื่องของการทำความดี

# data[].attributes.body
พ.ศ.1913 พระเจ้ากือนา ส่งพระสมณทูตไปนิมนต์พระสังฆราชสุมนเถระจากพระยาลิไทยมาเผยแผ่พระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์

พระเจ้าติโลกราช ส่งคณะสงฆ์ไปศึกษาพระพุทธศาสนาที่ศรีลังกา โดยอุปภัมภ์การสังคายนาที่วัดโพธาราม

พ.ศ.2038-2063 สมัยพระเมืองแก้ว เป็นยุครุ่งเรืองของวรรณคดีพระสงฆ์และพระคัมภีร์

# data[].attributes.body
พ.ศ.1893-2310 พุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ยังรุ่งเรืองและกษัตริย์เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา เช่น

1. พระนารายณ์ : ออกผนวชและแต่งหนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา เช่น มหาชาติคำหลวง พระมาลัยคำหลวง เป็นต้น

2. พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ : ส่งทูตเพื่อไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในศรีลังกา และส่งคณะสงฆ์ไปลังกาเพื่อสืบต่อพระพุทธศาสนาแบบสยามวงศ์

# data[].attributes.headline
สมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.subject
สมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.body
พระเจ้าตากสินมหาราชทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาหลังพม่าตีกรุงศรีอยุธยาแตก โดยการอาราธนาพระสงฆ์มาอยู่รวมกัน มีการรวบรวมพระสงฆ์มาประชุมร่วมกัน เพื่อคัดเลือกเป็นสังฆราช รับผิดชอบการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาให้กลับมาเจริญอย่างเดิม

# data[].attributes.headline
สมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.subject
สมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.body
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช : บูรณะวัดและอารามต่างๆ และทำการสังคายนาพระไตรปิฏก

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย : อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุกับต้นพระศรีมหาโพธิ์มาประดิษฐานที่ประเทศไทย และมีการส่งพระส่งไปสืบต่ออายุพระพุทธศาสนา

พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว : มีการรวบรวมพระไตรปิฎกฉบับต่างๆ เพื่อตรวจสอบและเปรียบเทียบกับของไทย และมีคณะสงฆ์ธรรมยุตินิกายเกิดขึ้น

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว : ส่งเสริมพระวินัยและส่งเสริมการศึกษาของคณะสงฆ์ด้านการปริยัติธรรม

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว : มีการพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีแปลเป็นไทย มีการอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุมาประดิษฐานที่บรรพต วัดสระเกศ และยังมีการสถาปนามหาวิทยาลัยสงฆ์อีกสองแห่ง

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว : ส่งเสริมให้พุทธศาสนิกชนสนใจพระพุทธศาสนา ด้วยการพระราชนิพนธ์หนังสือ

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว : มีการจัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีแปลเป็นไทยเพิ่ม จัดให้มีการประกวดแต่งหนังสือสอนพระพุทธศาสนาสำหรับเด็ก และยังมีการจัดพิมพ์พระไตรปิฎกเป็นชุด 45(พระไตรปิฎกสยามรัฐ)

พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรหมาอานันทมหิดล : มีการแยกการแปลพระไตรปิฎกออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ พระไตรปิฎกภาษาไทย และ พระไตรปิฎกฉบับหลวง และมีการออกพระราชบัญญัติของคณะสงฆ์ฉบับ พ.ศ.2484

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ฯ : มีการพระราชนิพนธ์หนังสือเรื่อง พระมหาชนกซึ่งเป็นหนังสืออิงธรรมะ

พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว : ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจเนื่องในพระพุทธศาสนาทุกโอกาส

# data[].attributes.headline
นาย นพดล เชียงทอง ม.6/

# data[].attributes.body
นาย นพดล เชียงทอง ม.6/1 เลขที่2

นางสาว กชนันท์ มั่นคง ม.6/1 เลขที่7

นางสาว อัญชญา อินทชาติ ม.6/1 เลขที่29

นางสาว นรีวรรณ สวัสดิผล ม.6/1 เลขที่35