# data[].attributes.body
ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้ มีพรรณ

ภายนอกแดงดูฉัน ชาดบ้าย

ภายในย่อมแมลงวัน หนอนบ่อน

ดุจดั่งคนใจร้าย นอกนั้นดูงาม

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า ผลมะเดื่อเมื่อสุกแล้วจะมีสีแดง

# data[].attributes.headline
ด.ช.กิตติกานต์ ตันสวาท เลขที่1&ด.ญ.ชลัญธร บัวโฮม เลขที่24

# data[].attributes.subject
ด.ช.กิตติกานต์ ตันสวาท เลขที่1&ด.ญ.ชลัญธร บัวโฮม เลขที่24

# data[].attributes.body
รักกันอยู่ขอบฟ้า เขาเขียว

เสมออยู่หอแห่งเดียว ร่วมห้อง

ชังกันบ่แลเหลียว ตาต่อ กันนา

เหมือนขอบฟ้ามาป้อง ป่าไม้มาบัง

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า กวีสอนให้คนรักกัน เพราะหากอยู่ใกล้ชิด ในสังคมเดียวกันมาโกรธหรือขุ่นเคืองกัน ย่อมสร้างความอึดอัดให้ทั้งสองฝ่าย

# data[].attributes.headline
ด.ช.ชลภัสส์ สร้อยโมลี เลขที่2 ม1/2 ด.ช ธนากร งามเยี่ยม เลขที่5 ม1/2

# data[].attributes.subject
ด.ช.ชลภัสส์ สร้อยโมลี เลขที่2 ม1/2 ด.ช ธนากร งามเยี่ยม เลขที่5 ม1/2

# data[].attributes.body
ความรู้นักปราชญ์นั้น นักเรียน

ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร ผ่ายหน้า

คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน วนจิต

กลอุทกในตะกร้า เปี่ยมล้นฤๅมี

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า คนขยันแม้ทำกิจใดที่ยากก็สำเร็จแต่คนเกียจคร้านทำสิ่งใดย่อมล้มเหลว

# data[].attributes.headline
ด.ญ. เมธาวี เลขที่ 17 ด.ญ.กมลชนก เลขที่ 19

# data[].attributes.subject
ด.ญ. เมธาวี เลขที่ 17 ด.ญ.กมลชนก เลขที่ 19

# data[].attributes.body
สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ ในตน

กินกัดเนื้อเหล็กจน กร่อนขร้ำ

บาปเกิดแต่ตนคน เป็นบาป

บาปย่อทำโทษซ้ำ ใส่ผู้บาปเอง

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า สนิมของเหล็กนั้นที่แท้แล้วเกิดจากเนื้อเหล็กและสนิม จะกัดกินเนื้อเหล็กจนผุกร่อนไปจนสิ้น เปรียบได้กับบาปที่เกิดขึ้นจากตัวบุคคลแล้วผลแห่งบาปนั้นจะให้ทุกข์ให้โทษแก่ผู้ที่กระทำบาป

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ลดาวัลย์ หลงศิริ เลขที่35 และด.ญ.ฐิตาภรณ์ จิตรงามเลขที่25

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ลดาวัลย์ หลงศิริ เลขที่35 และด.ญ.ฐิตาภรณ์ จิตรงามเลขที่25

# data[].attributes.body
ความรู้ดูยิ่งล้ำ สินทรัพย์

คิดว่าควรเมืองนับ ยิ่งไซร้

เพราะเหตุจักอยู่กับ กายอาต มานา

โจรจักเบียนบ่ได้ เร่งรู้เรียนเอา

ถอดคำประพันธ์ ความรู้มีค่ายิ่งกว่าเงินทองหรือเมือง เพราะความรู้จะอยู่กตัวเราตลอดไป โจรก็ไม่สามารถเอาความรู้ของเราไปได้

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ธิดากาญจน์ เลขที่28และด.ญ.มินตรา เลขที่34

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ธิดากาญจน์ เลขที่28และด.ญ.มินตรา เลขที่34

# data[].attributes.body
พระสมุทรสุดลึกล้น คณา

สายดิ่งทิ้งทอดวา หยั่งได้

เขาสูงอาจวัดวา กำหนด

จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า การทำให้จิตใจสะอาด เพราะจิตมีความซับซ้อนและเข้าใจยาก

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ณุชญดา รัตนประภา เลขที่27 และ ด.ญ.ศิรินทรบัวทองจันทร์ เลขที่37

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ณุชญดา รัตนประภา เลขที่27 และ ด.ญ.ศิรินทรบัวทองจันทร์ เลขที่37

# data[].attributes.body
รู้น้อยว่ามากรู้ เริงใจ

กลกบเกิดอยู่ใน สระจ้อย

ไป่เห็นชเลไกล กลางสมุทร

ชมว่าบ่อน้ำน้อย มากล้ำลึกเหลือ

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า คนที่อยู่ในโลกหรือสังคมแคบย่อมคิดว่าสิ่งที่ตนพบเห็นนั้นยิ่งใหญ่

# data[].attributes.headline
เด็กชายธันวา สมศรี เลขที่6      ด.ช.พิชญ์ศราพงศ์ บุญเชนทร์  เลขที่10

# data[].attributes.subject
เด็กชายธันวา สมศรี เลขที่6      ด.ช.พิชญ์ศราพงศ์ บุญเชนทร์  เลขที่10

# data[].attributes.body
คุณเเม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา

คุณบิดรดุจอา กาศกว้าง

คุณพี่พงศิขรา เมรุมาศ

คุณพรอจารย์อ้าง อาจสู้สาคร

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า พระคุณของผู้เป็นแม่นั้นยิ่งใหญ่เหมือนผืนแผ่นดิน พระคุณของพ่อเปรียบดั่งท้องฟ้า พระคุณของพี่เปรียบเหมือนขุนเขาใหญ่ พระคุณของครูบาอาจารย์นั้น เปรียบเหมือนห้วงมหาสมุทร

# data[].attributes.body
จระเข้คับน่านน้ำ ไฉนหา ภักษ์เฮย

รถใหญ่กว่ารัถยา ยากแท้

เสือใหญ่กว่าวนา ไฉนอยู่ ได้แฮ

เรือเขื่องคับชเลแล้ แล่นโล้ไปไฉน

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า ผู้ที่ชอบวางตัวใหญ่โตเกินไปย่อมมีอุปสรรคในการดำรงตนในสังคม

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ฟ้าใส  แสนใหม่ เลขที่32 และ ด.ญ.พิชญา  เฉยมีศักดิ์ เลขที่ 30

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ฟ้าใส  แสนใหม่ เลขที่32 และ ด.ญ.พิชญา  เฉยมีศักดิ์ เลขที่ 30

# data[].attributes.body
ถึงจนทนสู้กัด กินเกลือ

อย่าเที่ยวเเล่เนื้อเถือ พวกพ้อง

อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ สงวนศักดิ์

โซก็เสาะใส่ท้อง จับเนื้อกินเอง

ถอดคำประพันธ์

ถึงจะยากจนก็จงสู้กัดฟันทนกินก้อนเกลือ อย่าเที่ยวไถเถือเบียดเบียนพวกพ้องและวงค์ญาติ

ถึงจะอดก็องอาจไว้ศักดิ์เหมือนอย่างเสือ

ยามหิวก็ไล่จับเนื้อกินเองไม่อวดเบ่งแย่งใครกิน

# data[].attributes.headline
ด.ญ.จารุวรรณ เลขที่21 และ ด.ญ. ชนกกมล เลขที่23

# data[].attributes.subject
ด.ญ.จารุวรรณ เลขที่21 และ ด.ญ. ชนกกมล เลขที่23

# data[].attributes.body
คนใดละพ่อ มารดา

อันทุพพลชรา ภาพแล้ว

ขับไล่ไป่มีปรา ณีเนตร

คนดั่งนี้ฤาแคล้ว คลาดพ้นไภยัน

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า บุคคนใดก็ตามที่ละเลยละทิ้งการดูแลบิดามารดาที่ชราภาพหรือทุพพลภาพย่อมนำมาซึ่งภัยอันตรายสู่ตัวเอง

# data[].attributes.body
ใครจักผูกโลกแม้ รัดรึง

เหล็กเท่าลำตาลตรึง ไป่หมั้น

มนตร์ยาผูกนานหึง หายเสื่อม

ผูกเพื่อไมตรีนั้น แน่นเท้าวันตาย

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า ไม่มีเสน่หาหรือมนตร์ใดที่จะผูกมัดคนให้คงมั่นต่อกันเท่าไมตรี ความเอื้ออาทรที่ดีต่อกัน

# data[].attributes.body
เสียสินสงวนศักดิ์ไว้ วงศ์หงส์

เสียศักดิ์สู้ประสงค์ สิ่งรู้

เสียรู้เด่งรำรง ความสัตย์ ไว้นา

เสียสัตย์อย่าเสียสู้ ชีพม้วยมรณา

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า ยอมเสียศักดิ์ศรีเพื่อให้ได้ความรู้

ยอมเสียรู้ เพื่อความสัตย์ได้ เเต่ถ้าจะเสียความสัตย์ สู้เสียชีพจะดีกว่า✨

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ชญานี เพ็รชนิล เลขที่22 และ ด.ญ.ณัฐณิชา คำภิลา เลขที่26 

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ชญานี เพ็รชนิล เลขที่22 และ ด.ญ.ณัฐณิชา คำภิลา เลขที่26 

# data[].attributes.body
เห็นท่านมีอย่าเคลิ้ม ใจตาม

เรายากหากใจงาม อย่าคร้าน

อุตสาห์พยายาม การกิจ

เอาเยี่ยงอย่างเพื่อนบ้าน อย่าท้อทำกิน

ถอดคำประพันธ์ เมื่อเห็นคนอื่นมั่งมีก็ไม่ควรโลภ อยากมีอยากได้ตามคนอื่น แม้จะยากจน ก็ให้หมั่นทำกิน อย่าขี้เกียจ และ ท้อแท้ ให้รู้จักการใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ซึ่งตรงกับสำนวนไทย เห็นช้างอย่าขี้ตามช้าง

# data[].attributes.headline
ด.ญ.วันใหม่ เลขที่36 ด.ญ.เขมลาวัณย์ เลขที่16

# data[].attributes.subject
ด.ญ.วันใหม่ เลขที่36 ด.ญ.เขมลาวัณย์ เลขที่16

# data[].attributes.body
ก้านบัวบกลึกตื้น ชลธาร

มารยาทส่อันดาน ชาติเชื้อ

โฉดฉานเพราขำขาน ควรทราบ

หย่อมหญ้าเหี่ยวเเห้งเรื้อ บอกร้ายเสลงดิน

ถอดความหมายบทประพันธ์ได้ว่า

กริยามายาทบอกได้ถึง ชาตกูลแลอุปนิสัย

ของบุคล เช่นเดียวกับความสั้นยาวของก้านบัว คำพูดสามารถเเสดงสติปัญญาของคนได้

กล่าวสรุปว่า การแสดงออกทางพฤติกรรมเเละคำพูดบอกตัวตนของบุลคลนั่นได้

# data[].attributes.headline
ด.ญ.อภิชญา เลขที่40 และ ด.ญ. เอเชีย เลขที่ 18

# data[].attributes.subject
ด.ญ.อภิชญา เลขที่40 และ ด.ญ. เอเชีย เลขที่ 18

# data[].attributes.body
ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้ มีพรรณ

ภายนอกดูแดงฉัน ชาดบ้าย

ภายในย่อมแมลงวัน หนอนบ่อน

ดุจดั่งคนใจร้าย นอกนั้นดูงาม

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า ผลมะเดื่อเมื่อสุกแล้วจะมีสีแดง ภายนอกดูสวยงาม แต่ข้างในมีหนอนชอนไชอยู่ ดูน่ารังเกียจ เหมือนบางคนที่หน้าตาดี แต่จิตใจชั่วร้าย

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ภัสสร เลขที่33 และ ด.ญ.ปิยฉัตร เลขที่29

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ภัสสร เลขที่33 และ ด.ญ.ปิยฉัตร เลขที่29

# data[].attributes.body
เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม ดนตรี

อักขระห้าวันหนี เนิ่นช้า

สามวันจากนารี เป็นอื่น

วันหนึ่งเว้นล้างหน้า อับเศร้าศรีหมอง

ความหมาย

สอนให้คนมีความเพียรพยามมีความอดทนในสิ่งที่เรากำลังทำ และไม่ควรทำอะไรไว้ครึ่งเดียว

# data[].attributes.headline
ด.ช.ธีราธร ธานีเลขที่(7)ด.ช.ภูมิธนพัฒน์ จันทโครตเลขที่(12)

# data[].attributes.subject
ด.ช.ธีราธร ธานีเลขที่(7)ด.ช.ภูมิธนพัฒน์ จันทโครตเลขที่(12)

# data[].attributes.body
นกน้อยขนน้อยแต่ พอตัว

รังแต่งจุเมียผัว อยู่ได้

มักใหญ่ย่อมคนหวัว ไพเพิด

ทำแต่พอตัวไซร้ อย่าให้คนขยัน

ถอนคำประพันธ์ได้ เป็นผู้น้อยต้องทำอะไรเหมาะสมกับฐานะของตนใช้กับการประมาณตนหรือการใช้เงิน นกตัวน้อยมีขนน้อยสมกับตัวมันก็ทำรังเพียงน้อยพออยู่กัน ได้ตามประสาผัวเมีย คนเราก็เช่นกัน

# data[].attributes.headline
ด.ช.อมรินทร์ เสนสม เลขที่ 15 และ ด.ช.ธนโชติปานทิพย์ เลขที่4

# data[].attributes.subject
ด.ช.อมรินทร์ เสนสม เลขที่ 15 และ ด.ช.ธนโชติปานทิพย์ เลขที่4

# data[].attributes.body
น้ำเคี้ยวยูงว่าเงี้ยว ยูงตาม

ทรายเหลือบหางยูงงาม ว่าหญ้า

ตาทรายยิ่งนิลวาม พรายเพริศ

ลิงว่าหว้าหวังหว้า หว่าดิ้นโดตาม

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า แม่น้ำคดเคี้ยวนกยูงคิดว่างูจะบินตาม เนื้อทรายเห็นหางนกยูงนึกว่าหญ้า ลิงเห็นตาเนื้อทรายคิดว่าลูกหว้าจึงตามไป

# data[].attributes.headline
ด.ช.ณัฐดนัย ถนอมพงษ์นาวิน ม.1/2 3  เเละ  ด ช. พงศกร มาลัย ม.1/2 9  

# data[].attributes.subject
ด.ช.ณัฐดนัย ถนอมพงษ์นาวิน ม.1/2 3  เเละ  ด ช. พงศกร มาลัย ม.1/2 9  

# data[].attributes.body
ห้ามเพลิงไว้อย่าให้ มีควัน

ห้ามสุริยเเสงจันทร์ ส่องไซร้

ห้ามอายุให้หัน คืนเล่า

ห้ามดั่งนี้ไว้ได้ จึ่งห้ามนินทา

ถอดคำประพันธ์ได้ว่ากรห้ามวัฏจักรว่ายากเเล้วเเต่การห้ามคนนินทายากกว่า

# data[].attributes.headline
ด.ชรชานนท์  จั่นพา และ ด.ชบิลพัสด์  สุภาพ

# data[].attributes.subject
ด.ชรชานนท์  จั่นพา และ ด.ชบิลพัสด์  สุภาพ

# data[].attributes.body
นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย

เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า

พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง

ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี

ถอดคำประพันธ์ว่า งูแม้จะมีพิษมากกระจายไปทั่วเหมือนพระอาทิตย์แต่ก็ไม่โอ้อวดใครซึ่งต่างจากแมลงป่องที่มีพิษน้อยนิดตรงหางของมันแต่ชูอวดอ้างว่าตนเองมีฤทธิ์มากมาย