# data[].attributes.body
1. เด็กหญิงเรือนแก้ว กากี ม.1/3

2. เด็กหญิงมัญชุพร  ศิรินิติคุณ ม.1/3

3. เด็กชายเหมา  ตาดู ม.1/3

# data[].attributes.body
1. เด็กชายกิตติพัศ  ทิพย์กองลาศ

2. เด็กหญิงสุภัทรา นกูลเจริญ

3. เด็กหญิงสุธิดา  อิหม่อง

# data[].attributes.body
1. เด็กหญิงแตงโม  ชายา ม.1/3

2. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล ม.1/3

3. เด็กหญิงวราภรณ์  เรไร ม.1/3

# data[].attributes.body
วินเซนต์ แวน โก๊ะ (1853–1890) เป็นศิลปินชาวดัตช์ที่ได้รับการยกย่องในฐานะหนึ่งในจิตรกรคนสำคัญของยุคหลังอิมเพรสชั่นนิสม์ (Post-Impressionism) แม้ว่าในช่วงชีวิตของเขาจะไม่ได้รับการยอมรับเท่าที่ควร และขายผลงานได้เพียงไม่กี่ชิ้น แต่ผลงานของเขาได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับศิลปินในยุคต่อมาอย่างลึกซึ้ง

แวน โก๊ะเริ่มต้นอาชีพในฐานะพนักงานบริษัทศิลปะ ต่อมาเขาเป็นครูสอนหนังสือและนักเทศน์ในเหมือง ก่อนจะหันมาทุ่มเทให้กับศิลปะอย่างจริงจังในช่วงอายุ 27 ปี เขามีผลงานศิลปะมากกว่า 2,000 ชิ้นในช่วงชีวิตอันสั้นของเขา รวมถึงภาพวาดสีน้ำมัน 900 ชิ้นและภาพร่างอีก 1,100 ชิ้น

เทคนิคการสร้างงาน

1. สีสันสดใส (Vivid Colors)
แวน โก๊ะมักใช้สีสันสดใสที่สร้างความโดดเด่นและสะดุดตา สีที่เขาใช้มักจะสะท้อนถึงอารมณ์และความรู้สึก เช่น สีเหลืองสดใสที่แสดงถึงความมีชีวิตชีวา หรือสีฟ้าที่สร้างความสงบ

2. ลักษณะการใช้แปรง (Dynamic Brushstrokes)
เทคนิคที่โดดเด่นของแวน โก๊ะคือการใช้แปรงแบบหนาและมีลักษณะเป็นจังหวะที่ชัดเจน (Impasto) เขาทำให้ภาพดูมีพื้นผิวที่น่าสนใจและดูเหมือนจะเคลื่อนไหว

3. การตีความส่วนตัว (Expressive Style)
แทนที่จะถ่ายทอดความเป็นจริง แวน โก๊ะเน้นการแสดงออกทางอารมณ์และความรู้สึกของตัวเองผ่านงานศิลปะ ตัวอย่างเช่น “Starry Night” ที่สะท้อนถึงความรู้สึกโดดเดี่ยวและความลุ่มลึกทางอารมณ์

4. การใช้แสงและเงา (Play of Light and Shadow)
แวน โก๊ะให้ความสำคัญกับแสงในภาพ โดยเฉพาะการสร้างมิติในส่วนที่เป็นแสงจันทร์หรือดวงอาทิตย์ เช่น ในผลงาน “Sunflowers” และ “The Bedroom”

5. แรงบันดาลใจจากธรรมชาติ
ธรรมชาติเป็นแรงบันดาลใจสำคัญของแวน โก๊ะ เขามักวาดภาพทิวทัศน์ ทุ่งนา ดอกไม้ และต้นไม้ ด้วยความรักและความละเอียดอ่อน

สมาชิก

1. เด็กหญิงแตงโม  ชายา ม.1/3

2. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล ม.1/3

3. เด็กหญิงวราภรณ์  เรไร ม.1/3

# data[].attributes.body
รายละเอียดของภาพ

ฉากในภาพ
แวน โก๊ะถ่ายทอดภาพท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาวที่หมุนวนและเปล่งแสงสดใส มีพระจันทร์เสี้ยวสีเหลืองทองสว่างไสวอยู่ในมุมขวาของภาพ ด้านล่างเป็นภาพหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่เงียบสงบ โดยมีโบสถ์เป็นจุดเด่น พร้อมต้นไซเปรสที่ทอดยาวขึ้นไปยังท้องฟ้า

ลักษณะการใช้สีและแปรง
สีสันในภาพมีความสดใสและเต็มไปด้วยพลัง โดยเฉพาะสีฟ้าและเหลืองที่เป็นโทนหลัก แวน โก๊ะใช้แปรงวาดเป็นจังหวะที่ชัดเจนและหมุนวนอย่างมีเอกลักษณ์ ทำให้เกิดความเคลื่อนไหวที่น่าสนใจ

แรงบันดาลใจ
แม้ว่าภาพจะไม่ได้ถ่ายทอดท้องฟ้าจริงในช่วงเวลานั้นอย่างสมบูรณ์ แต่แวน โก๊ะได้รับแรงบันดาลใจจากการมองวิวทิวทัศน์ของหมู่บ้านผ่านหน้าต่างโรงพยาบาล รวมถึงความรู้สึกส่วนตัวเกี่ยวกับธรรมชาติ จักรวาล และความเงียบสงบ

สมาชิก

1. เด็กหญิงแตงโม  ชายา ม.1/3

2. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล ม.1/3

3. เด็กหญิงวราภรณ์  เรไร ม.1/3

# data[].attributes.body
ประวัติสังเขป

ปอล เซซาน (1839–1906) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสที่ได้รับการยอมรับว่าเป็น "บิดาแห่งศิลปะสมัยใหม่" ผลงานของเขาเป็นสะพานเชื่อมระหว่างศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ (Impressionism) และศิลปะคิวบิสม์ (Cubism) โดยเซซานเกิดในเมืองเอ็กซองโพรวองซ์ (Aix-en-Provence) ประเทศฝรั่งเศส และมีชีวิตที่ค่อนข้างสันโดษ เขาเริ่มต้นด้วยการวาดภาพแนวโรแมนติก ก่อนที่จะพัฒนาสไตล์ของตัวเองที่เน้นการวางรูปทรงและสีอย่างแม่นยำ

เซซานมักวาดภาพวิวทิวทัศน์ ชีวิตนิ่ง (Still Life) และภาพเหมือน (Portrait) โดยการใช้โครงสร้างและรูปทรงทางเรขาคณิต ทำให้เขาเป็นผู้บุกเบิกแนวคิดใหม่ที่ส่งผลต่อศิลปะในยุคหลัง

เทคนิคการสร้างงาน

1. โครงสร้างและรูปทรง (Structure and Form)
เซซานให้ความสำคัญกับโครงสร้างและรูปทรงในงานศิลปะของเขา เขามองว่าวัตถุทุกชนิดสามารถลดทอนให้เป็นรูปทรงเรขาคณิตพื้นฐาน เช่น ทรงกลม ทรงกระบอก และทรงกรวย

2. การใช้สี (Use of Color)
เซซานไม่ได้ใช้สีเพื่อเลียนแบบธรรมชาติอย่างสมจริง แต่เขาใช้สีในการสร้างมิติและความลึกในภาพวาด สีสันในงานของเขามักมีความเป็นเอกลักษณ์ เน้นน้ำหนักและโทนสีที่แตกต่างกัน

3. การวาดด้วยจังหวะพู่กัน (Brushstroke Technique)
เขามักใช้จังหวะพู่กันที่หนักแน่น สั้น และชัดเจน ซึ่งช่วยสร้างพื้นผิวและความรู้สึกถึงรูปทรง 3 มิติ

4. การจัดองค์ประกอบ (Composition)
งานของเซซานมักมีความสมดุลและใช้พื้นที่อย่างมีจังหวะ เขาเชื่อว่าการจัดองค์ประกอบของวัตถุในภาพเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยสร้างความกลมกลืน

สมาชิก

1. เด็กชายกิตติพัศ  ทิพย์กองลาศ

2. เด็กหญิงสุภัทรา นกูลเจริญ

3. เด็กหญิงสุธิดา  อิหม่อง

# data[].attributes.headline
Still Life with Apples and Oranges - Paul Cézanne

# data[].attributes.subject
Still Life with Apples and Oranges - Paul Cézanne

# data[].attributes.body
ผลงานหุ่นนิ่งของ ปอล เซซาน (Paul Cézanne) นับเป็นหนึ่งในหมวดหมู่ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในงานของเขา ภาพหุ่นนิ่งของเขาไม่ได้เป็นเพียงการจัดวางผลไม้หรือวัตถุธรรมดาเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงแนวคิดเชิงปรัชญาและการทดลองทางศิลปะ เซซานใช้ภาพหุ่นนิ่งเป็นพื้นที่สำหรับการสำรวจ รูปทรง (form), สี (color), แสงเงา (light and shadow) และ การจัดองค์ประกอบ (composition)

สมาชิก

1. เด็กชายกิตติพัศ  ทิพย์กองลาศ

2. เด็กหญิงสุภัทรา นกูลเจริญ

3. เด็กหญิงสุธิดา  อิหม่อง

# data[].attributes.body
Pablo Picasso เป็นศิลปินชาวสเปนที่เป็นหนึ่งในศิลปินที่มีอิทธิพลมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 เขาเป็นผู้ร่วมบุกเบิกการเคลื่อนไหวทางศิลปะที่เรียกว่า Cubism และยังสำรวจเทคนิคและรูปแบบศิลปะหลากหลายประเภทตลอดชีวิตการทำงานของเขา

ประวัติย่อ

เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 1881 ที่เมืองมาลากา ประเทศสเปน

ศึกษาศิลปะอย่างเป็นทางการในบาร์เซโลนาและมาดริด

ย้ายไปปารีสในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งกลายเป็นศูนย์กลางสำคัญของวงการศิลปะ

ช่วงชีวิตของเขาแบ่งออกเป็นหลายยุค เช่น

ยุคสีฟ้า (Blue Period) (1901–1904): ผลงานที่เน้นโทนสีฟ้าหม่นสะท้อนอารมณ์เศร้า

ยุคสีชมพู (Rose Period) (1904–1906): ผลงานเริ่มใช้สีชมพูและมีบรรยากาศอบอุ่นขึ้น

ยุคคิวบิสม์ (Cubism) (1907–1914): การทดลองรูปทรงเรขาคณิตและมุมมองหลายมิติ

ยุคคลาสสิกและเซอร์เรียลลิสม์: เขาผสมผสานแนวคิดคลาสสิกกับความเหนือจริง

Picasso ผลิตผลงานมากมายในหลากหลายสื่อ เช่น การวาดภาพสีน้ำมัน การวาดลายเส้น งานปั้น ประติมากรรม และการพิมพ์

เทคนิคการสร้างงาน

1. Cubism

ร่วมพัฒนาโดย Picasso และ Georges Braque

แยกรูปทรงธรรมชาติออกเป็นรูปเรขาคณิต

แสดงมุมมองที่หลากหลายในงานเดียว เช่น การมองด้านหน้าและด้านข้างพร้อมกัน

ใช้โทนสีเรียบง่าย เช่น น้ำตาล เทา และเขียว เพื่อเน้นรูปทรง

2. Collage

เริ่มใช้เทคนิคการปะติดในงาน Cubism

ใช้วัสดุอย่างกระดาษหนังสือพิมพ์ ผ้าขี้ริ้ว หรือเศษวัสดุผสมกับสี

3. Surrealism

ในบางช่วง Picasso ใช้แนวคิดเซอร์เรียลลิสม์ เน้นการแสดงอารมณ์ผ่านภาพที่บิดเบือน

4. สไตล์ทดลอง (Experimental)

Picasso ไม่เคยหยุดสำรวจแนวทางใหม่ เช่น การทดลองกับวัสดุและเทคนิคประติมากรรม

ผลงานที่สำคัญ

Les Demoiselles d'Avignon (1907): จุดเริ่มต้นของ Cubism

Guernica (1937): งานชิ้นเอกที่สะท้อนความโหดร้ายของสงครามกลางเมืองสเปน

The Weeping Woman (1937): ถ่ายทอดความสูญเสียและความเจ็บปวด

สมาชิก

1. เด็กหญิงเรือนแก้ว กากี ม.1/3

2. เด็กหญิงมัญชุพร  ศิรินิติคุณ ม.1/3

3. เด็กชายเหมา  ตาดู ม.1/3

# data[].attributes.body
รายละเอียดของงาน

1. แรงบันดาลใจ

The Weeping Woman เป็นภาพสัญลักษณ์ของความทุกข์ทรมานและความสูญเสียที่เกิดจากสงครามกลางเมืองสเปน (1936–1939)

เป็นภาพผู้หญิงที่ร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวด ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากการทิ้งระเบิดเมือง Guernica โดยกองทัพนาซีเยอรมัน

Picasso ได้ใช้ภาพนี้เพื่อแสดงออกถึงผลกระทบอันน่าสลดใจของสงครามต่อชีวิตมนุษย์ โดยเน้นไปที่บทบาทของผู้หญิงในฐานะแม่และผู้สูญเสีย

2. องค์ประกอบและรูปแบบ

ตัวภาพแสดงใบหน้าของผู้หญิงที่บิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยน้ำตา

ใช้สีสันสดใส เช่น เหลือง เขียว น้ำเงิน และแดง เพื่อสร้างความขัดแย้งกับอารมณ์เศร้าในภาพ

ใบหน้าของหญิงสาวถูกแยกออกเป็นรูปทรงเรขาคณิตแบบ Cubism ที่แสดงถึงความแตกสลายทางอารมณ์

น้ำตาและผ้าเช็ดหน้าถูกวาดอย่างเด่นชัดเพื่อสื่อถึงความเศร้าและความเจ็บปวด

3. เทคนิคการสร้าง

Picasso ใช้เทคนิคสีน้ำมันบนผ้าใบ (Oil on Canvas)

การผสมผสานระหว่างสไตล์ Cubism และ Surrealism

เขาใช้เส้นขอบที่แข็งแรงและการจัดองค์ประกอบที่ซับซ้อนเพื่อดึงดูดสายตาไปที่ใบหน้าและอารมณ์ของผู้หญิง

สมาชิก

1. เด็กหญิงเรือนแก้ว กากี ม.1/3

2. เด็กหญิงมัญชุพร  ศิรินิติคุณ ม.1/3

3. เด็กชายเหมา  ตาดู ม.1/3

# data[].attributes.headline
Still Life with Apples and Oranges - Paul Cézanne

# data[].attributes.subject
Still Life with Apples and Oranges - Paul Cézanne

# data[].attributes.body
สมาชิก

1. เด็กชายกิตติพัศ  ทิพย์กองลาศ

2. เด็กหญิงสุภัทรา นกูลเจริญ

3. เด็กหญิงสุธิดา  อิหม่อง

# data[].attributes.body
สมาชิก

1. เด็กหญิงเรือนแก้ว กากี ม.1/3

2. เด็กหญิงมัญชุพร  ศิรินิติคุณ ม.1/3

3. เด็กชายเหมา  ตาดู ม.1/3

# data[].attributes.body
สมาชิก

1. เด็กหญิงแตงโม  ชายา ม.1/3

2. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล ม.1/3

3. เด็กหญิงวราภรณ์  เรไร ม.1/3

# data[].attributes.body
1. เด็กหญิงมูมู  คาแม

2. เด็กหญิงกุมารี  กากี

3. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล

# data[].attributes.headline
Girl with a Pearl Earring - Johannes Vermeer

# data[].attributes.subject
Girl with a Pearl Earring - Johannes Vermeer

# data[].attributes.body
ลักษณะสำคัญของงาน

1. แสงและเงา (Chiaroscuro)
Vermeer ใช้เทคนิคการเล่นแสงและเงาอย่างเชี่ยวชาญ โดยแสงตกกระทบที่ใบหน้าและต่างหูมุก ทำให้ภาพดูมีมิติและสมจริง

2. การใช้สี

โทนสีที่ใช้ในงานมีความอบอุ่นและสงบ

สีฟ้าของผ้าโพกหัวตัดกับสีผิวของเด็กสาว ทำให้เกิดจุดเด่น

การใช้สีเหลือง-น้ำตาลแบบ muted tones ช่วยสร้างความสมดุล

3. อารมณ์และความลึกลับ

ไม่มีใครทราบแน่ชัดว่าเด็กสาวในภาพเป็นใคร

แววตาของเธอดูเหมือนจะสื่อสารโดยตรงกับผู้ชม แต่กลับเต็มไปด้วยความลึกลับ

4. ต่างหูมุก

ต่างหูมุกขนาดใหญ่เป็นจุดเด่นที่โดดเด่นที่สุดในงาน

บางนักวิชาการสงสัยว่ามันอาจไม่ใช่มุกจริง แต่เป็นการจินตนาการของศิลปิน

สมาชิก

1. เด็กหญิงมูมู  คาแม

2. เด็กหญิงกุมารี  กากี

3. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล

# data[].attributes.body
ประวัติสังเขป

Johannes Vermeer เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในยุคทองของเนเธอร์แลนด์ (Dutch Golden Age) ซึ่งมีชื่อเสียงจากการวาดภาพชีวิตประจำวันในบรรยากาศที่เงียบสงบ โดยเฉพาะภาพที่เน้นการใช้แสงและเงาอย่างมีเอกลักษณ์ เช่น Girl with a Pearl Earring และ The Milkmaid

แม้ว่าเขาจะไม่ใช่จิตรกรที่มีชื่อเสียงในช่วงที่ยังมีชีวิต แต่ผลงานของเขาก็ได้รับการยกย่องในภายหลังว่าเป็นตัวแทนของความงดงามในรายละเอียดและการจัดองค์ประกอบภาพอย่างประณีต

Vermeer เป็นสมาชิกของสมาคมศิลปินในเมืองเดลฟท์ (Guild of Saint Luke) เขาสร้างงานศิลปะเพียงประมาณ 34 ภาพตลอดชีวิต ซึ่งแสดงถึงการทำงานอย่างพิถีพิถันและใส่ใจในรายละเอียด

เทคนิคการสร้างงาน

1. การจัดแสงและเงา (Light and Shadow):
Vermeer มีความเชี่ยวชาญในการใช้แสงเพื่อสร้างบรรยากาศที่เงียบสงบและนุ่มนวลในภาพของเขา เขามักวาดแสงที่เข้ามาทางหน้าต่างด้านซ้ายของภาพ โดยเน้นการสะท้อนและกระจายแสง

2. การใช้สี:
Vermeer ใช้สีที่สดใสและมีความเปล่งประกาย โดยเฉพาะสีฟ้า (ultramarine) ซึ่งสกัดจากหินลาพิสลาซูลี และสีเหลืองที่ได้จากผงแร่ที่มีคุณภาพสูง สีเหล่านี้ช่วยเพิ่มความหรูหราให้กับภาพ

3. การใช้กล้อง Obscura:
หลายคนเชื่อว่า Vermeer ใช้กล้อง Obscura (เครื่องมือช่วยวาดภาพที่ใช้หลักการเลนส์และแสง) เพื่อช่วยในการจับภาพและสร้างความสมจริงในสัดส่วนและแสงเงา

4. พื้นผิวและรายละเอียด:
Vermeer ใส่ใจในพื้นผิวของวัตถุต่าง ๆ เช่น เนื้อผ้า เครื่องปั้นดินเผา และกระจกเงา เขามักใช้จุดเล็ก ๆ ของสีเพื่อสร้างประกายและพื้นผิวที่เหมือนจริง

สมาชิก

1. เด็กหญิงมูมู  คาแม

2. เด็กหญิงกุมารี  กากี

3. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล

# data[].attributes.headline
Girl with a Pearl Earring - Johannes Vermeer

# data[].attributes.subject
Girl with a Pearl Earring - Johannes Vermeer

# data[].attributes.body
สมาชิก

1. เด็กหญิงมูมู  คาแม

2. เด็กหญิงกุมารี  กากี

3. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล

# data[].attributes.headline
Still Life with Apples and Oranges - Paul Cézanne 

# data[].attributes.subject
Still Life with Apples and Oranges - Paul Cézanne 

# data[].attributes.body
เด็กชายกิตติพัศ  ทิพย์กองลาศ

เด็กหญิงสุภัทรา นกูลเจริญ

เด็กหญิงสุธิดา  อิหม่อง

# data[].attributes.attachment_link.title
Flure - ฤดูที่ฉันเหงา (Official Lyric Video)

# data[].attributes.headline
Girl with a Pearl Earring - Johannes Vermeer

# data[].attributes.subject
Girl with a Pearl Earring - Johannes Vermeer

# data[].attributes.body
1. เด็กหญิงมูมู  คาแม

2. เด็กหญิงกุมารี  กากี

3. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล

# data[].attributes.body
1. เด็กหญิงแตงโม  ชายา ม.1/3

2. เด็กชายอานุภาพ  ตัณฑิกุล ม.1/3

3. เด็กหญิงวราภรณ์  เรไร ม.1/3