# data[].attributes.body
“Hiçbir şey söylemek istemiyorum çünkü kötü anlatmaktansa hiçbir şey  söylememek çok daha zarif olur.”
Ama yine de cesur davranıp deneyeceğim;)
Çünkü “zafer,cesur davrananlarındır.”:))
Öncelikle kitap ilk başta iyi başlamıştı ama zamanla sürekli aynı döngüde devam etmesi açıkçası biraz sıktı beni. Hatta kitabı okurken aynı anda başka bir kitabı bitirdim ve başka birini de okumaya başladım. Bu ikincisi de Rousseau’nun toplum sözleşmesi kitabıydı. Ve kitaptaki bir cümleyle birlikte tatlı bir tevafuk da gerçekleşmiş oldu: “Ama günümüz sanayi çağında romantik duygular pek hoş karşılanmıyor hanımefendi; Jean-Jacques Rousseau'nun zamanı geçti:))) Buna yine kahramanımızın cümleleriyle karşılık vermek istiyorum: “Ben kendi hayatımı yaşıyorum…Şunu da söyleyeyim, kendi yolumda ilerlemeyi seviyorum. Hiç kimseye bağlı olmadan kendi yolumda ilerliyorum.”
O yüzden "ben size ilişmiyorum, siz de bana ilişmeyin" Bay Golyadkin :))) Ya seviyoruz işte böyle tatlı rastlantılıkları; çünkü hala böyle küçük şeylere sevinebilen kişilikleriz çok şükür ki🙃
Velhasılı kitabın çok önemli olan bir kısmına gelmek istiyorum. Kitapta, kahramanımızın asıl kişiliğiyle toplum tarafından kabul gören kişiliği arasında nasıl gidip geldiğini ve ikilemde kaldığını tabi bunu yaşarken de aslında nasıl asıl kişiliğinden yana olduğunu ve toplumca kabul gören kişiliğini yadsıdığını da gözlemledim ben önce ve sonra da  kendi gerçekliğimize döndürdü bu gözlemim beni. Aslında kahramanımızın yaşadığı tecrübe, hepimizin yaşadığı bir gerçekliği de yansıtmıyor muydu?! Toplumun bize biçtiği rol ve beklentilere karşılık yaşamımızda kendi benliğimizi ortaya koyarken ve kendi ifade biçimimizi sunarken ortaya çıkan çetin mücadelemizi…

# data[].attributes.body
Bu kitabı lisedeyken okumuş olsaydım okumadan keyif almam daha fazla olasıydı. Fakat çok merak ederek aldığım ve size de listeye almamız için öneride bulunduğum bu kitap maalesef ki benim beklentimi karşılamadı.Bazen oluyor böyle. Aradığım şeyi bulamayabiliyorum. Bu beklentimin yüksekliğinden kaynaklanıyor olabilir. Tüm bunlara rağmen kötü bir kitap da diyemem kendi çapında okunabilirliği ve motive ediciliği de var. Nitekim alıntıladığım haylice cümle olabilmiş. Yine de bir şeyler alabilmiş olmak teselli edici..
O zaman alıntıladığım cümlelerden birini zikrederek bitireyim: “Hiçbirimiz dünkü insanlar değiliz.”

# data[].attributes.body
Öncelikle şunu söylemeliyim; kitap, bir çırpıda okunabilecek bir kitap değil ama kesinlikle sıkıcı da bir kitap değil. İçeriğindeki bilgi ve düşünce yoğunluğundan dolayı yavaş yavaş,hazmede hazmede okunmaya daha uygun bir kitap. Ayrıca zengin bir düş gücüyle yoğrulmuş ve düşünce ile düş gücü birlikte güzel bir uyum içerisinde ve biri diğerinin önüne geçmiyor. Kitabın en önemli özelliği ise yoğun bilgi içeriğe sahip olmasına rağmen okumasının keyifli olması.Tüm felsefe tarihi sıkmadan yormadan daha ne kadar güzel verilebilirdi bilmiyorum. Sofie’yle birlikte aldığınız ayrıcalıklı felsefe kursu da aynı özel hissi hissettirebilecek mahiyette.Ve son olarak hali hazırda söylenmiş olan tüm düşüncelerin -her ne kadar benzersiz görüntüye sahip de olsalar- aslında kocaman bir geçmişe sahip olduklarını, milyonlarca yıllık bir serüvenin sonucunda ancak söylenilebildiklerini ve böylece geçmiş olmadan şimdiye de sahip olamayacağımız ve geleceğimizi imar edemeyeceğimizin idrakini bu kitapla yeniden teyit etmiş bulunuyoruz.

# data[].attributes.headline
BİR DELİLER EVİNİN YALAN YANLIŞ ANLATILAN KISA TARİHİ

# data[].attributes.subject
BİR DELİLER EVİNİN YALAN YANLIŞ ANLATILAN KISA TARİHİ

# data[].attributes.body
Kitabın ismini öğrenmek zamana yayılan bir öğrenme oldu. Psikoloji, vaka, teşhis, haleti ruhiye sevdiğim alan olunca bir merak daldım içeri. Bu kadar çok isim bu kadar çok karakter analizi nasıl yaptın be kadın diyerek karakterleri tükettim. Üstüne bir de şimdi ben bunları unuturum, şu hikayesi olan hangisiydi diye tasalanmaya başladım. Fakat hacimli olan bu kitabı okumak çok az zamanımı aldı. Biraz Stefan Zweig tarzı hissettirdi ki çok severim. Her bir karakteri bir kitap olurdu herhalde Zweig olsaydı.
En çok kadın erkek ilişkilerini işlemesi ve karakterlerin birden ölüvermesi de dikkatimi çekmedi değil.
Hasılı yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve diğerlerine de bir bakayım dedirttirdi. Peşinden Suzan Defter tavsiyemdir. Aziz Bey  Hadisesi ise eh işte.
ÇİĞDEM KARAKÖZ

# data[].attributes.body
Bu kitap ne zaman bitecek?! Off! Kaçıncı sayfadayım,hala arpa boyu yol gidememişim deyu deyu söylene söylene okuduğum bu kitapta diğer taraftan sayısız kişiliklerin hikayelerinin akışına kapılıp zaman zaman meraklanıp heyecanlandığım ve bazen de vaktin nasıl geçtiğini anlamadığım ikilikliği ve karmaşıklığının,kitabın içine yerleştirilen sayısız kişilik ve olay örgüsünün çapraşıklığı ve karmaşıklığıyla uyumlu bir tonda buluştuğunu farkediyorum.Okurken ne kadar beni bunalımlara sokup çıkarsa da yazarın iyiliğini bununla ölçüp sınırlandırmak niyetinde değilim. Kitapta yazarın, biz okurken bile takip edemediğimiz bir yerlerde koptuğumuz, takip edemediğimiz sürülerce kişinin ve olayın peşine inatçı bir sabırla düştüğünü gözlemlemekteyiz. Ayrıca kişilere ve olaylara ince ayrıntılarına kadar eğilişi ve tahlil edişini, literatürlere olan hakimiyetini,dün ve bugünün tarihine,gündelik yaşamına, dönemlerin popüler anlayışlarına ve tarzlarına dair vukufiyetini de görmezden gelemeyiz. Ama sanıyorum ki kitabın tarzı ya da dili benlik değildi kova kafam bu kadar fazla olay örgüsüyle mücadele etmeyi reddediyordu:)

# data[].attributes.body
2024 ün ilk kitabı “Tanturalı Kadın” okunurken Filistin’de bir soykırım yaşanmaya devam ediyordu 7 Ekim’de başlayan..Bir dakika bir yanlışlık oldu 7 Ekim değildi sanki 22 Mayıs mı demeliydik yoksa evet evet taaa 22 Mayıs 1948 den beri İsrail’in Filistin halkına yönelik planlı bir şekilde uyguladığı soykırım..1948'in 22 Mayıs'ı 23 Mayıs'a bağlayan gecesi, Hayfa'nın 35 kilometre güneyinde bulunan sahil köyü Tantura'da İsrail askerleri tarafından 200’den fazla Filistinli katledilmişti. Tantura Katliamı, İsrail’in kuruluşuna giden süreçte, Siyonist paramiliter çeteler tarafından Filistinli sivil halka gerçekleştirilen 70’ten fazla katliamdan sadece biriydi...
Filistinde yaşanmış olanlar ilk defa yaşanmıyordu..Yaşanmış sayısız kere yaşanmış ve hala da yaşanmaya devam ediyordu. Satırları okurken okuduklarımın yaşanmış olduğu gerçeği düşüncesi kalbimi titretiyor ve hala yaşanıyor olduğunu görmek de insanlığa dair tüm umutlarımı tüketiyordu.Tüm bu umut enkazı altında tükenmeyen tek şey ise Filistinlilerin umuduydu. Onlar her şeye rağmen çocuklarına en iyi eğitimi sağlamak için mücadele veriyor, aynı anda düğünler kuruluyor,halaylar çekiliyor, bebekler hayata gözlerini açıyor, çocuklar oyunu asla terk etmiyor, büyükler torunlarını sevgiyle kucaklıyor ve onlara en kıymetli zamanlarını ayırabiliyorlardı. İşte bunlar hep umuttu. Benim tükenen umutlarıma güçlü bir kıvılcım çakan, mücadelenin hayat devam ettikçe devam edeceğine dair bitmez tükenmez bir azmi ve gücü elinde tutan hiçbir zaman tükenmeyecek olan umut!

# data[].attributes.body
Kalbi paramparça eden bir tarihi roman. Hikayedeki kişiler hayali olsa da savaş gerçek, soykırım gerçek, katliamlar gerçek, gurbet gerçek.
Göz göre göre yaşanmış bir kıyım karşısında insanın düşünceleri felç oluyor. Fikir yürütmek, anlamaya çalışmak, çözüm sunmak imkansız.
Olayın gerçekliğinden mi, yazarın meziyetinden mi bilmiyorum aşırı tesir eden ve yürek burkan bir kitaptı. Bir iki eleştirim var ama hala fazlaca duygusalım o yüzden bunları sonraya bırakıyorum. Ama taktir işini bırakmayayım. Karekod numarasını çok sevdim.

ÇİĞDEM KARAKÖZ

# data[].attributes.body
Tuba ile 2021’de başlattığımız ortak kitap okuma listemiz, gelenekselleşme yolunda emin adımlarla yürümekle kalmadı halkasını da genişletti. 2024’te dört kişilik olan bu listenin ilk kitabı TANTURALI KADIN!

2023 hepimiz için oldukça olumsuz duygular barındıran bir yıl, gerek doğal afeti gerek yapay afeti (israil) sebebiyle ömrümüzden ömür çaldı desem yalan olmaz. Filistin dünyanın açık yarası. Son üç aydır oluk oluk kan kaybediyor. Ve her zamanki gibi seyirci olmaktan başka yapabileceğimiz bir şey yok. İşte böyle bir süreçte seçtik  bu kitabı. Yılın ilk kitabı. Filistin’in sahil köylerinden biri Tantura’da bir genç kız, 1948 Filistin Nakbası ile başlayan hayat hikayesi ve bir ömrün doğalının savaş olması. Dünyanın adaletsizliği, kendi hayatından utanç duyma ve doğduğumuz yerleri seçmiyor olmanın fakat bunun sonuçlarına bilfiil  katlanıyor olmanın verdiği hayret duygusu içerisinde okundu bitti.
Büşra Güler/ 27 Ocak 2024-Cumartesi