# data[].attributes.body
Dit was de reisblog voor Vlucht! Hoop dat het leuk was!
Doeg!

# data[].attributes.body
Hallo!
Ik neem jullie mee in het boek Vlucht van Mel Wallis de Vries en Uitgeverij de Fontein.
Samenvatting: Evi, Mare en Jill worden ontvoerd en opgesloten in een aparte kamer in een vervallen gebouw. Ze zien elkaar alleen op een iPad. Er is 1 gruwelijke opdracht: "1 iemand mag de kamer niet levend verlaten en ze moeten zelf kiezen wie..."
Uiteindelijk krijgt Mare de meeste stemmen en mag zij haar kamer niet levend verlaten. Mare had dit allemaal bedacht, zij was de ontvoerder.

# data[].attributes.body
Ik vond het een erg leuk en spannend boek. Ik wilde steeds verder lezen. Ik vond het boek zo leuk omdat het einde anders is dan je zou verwachten!
Citaat: "Er staat iemand achter me en die persoon kijkt naar me..."

# data[].attributes.body
Ik heb het koud en zit op de grond. Het is een hoekige verlaten kamer met een muur van bakstenen. Het ziet er in ieder geval niet gezellig uit. Ik ben hier opgesloten, de deur zit op slot. Er is hier 1 klein raampje, maar die is te hoog om bij te komen. Je kan zien dat hier heel lang niemand meer is geweest,  omdat het plafond lekt. Ik zie alleen voor een glas een iPad staan, met een camera aan, waar ik mezelf op kan zien. Ik zit hier nu een dag, de nacht was verschrikkelijk, donker en eng. Ik heb nog geen eten gekregen en heb dus veel honger. Ik hoor niks, alleen de wind. Plotseling zie ik een zwart beeld en dan verschijnt er een ander meisje. Ze heet Jill. Een dag later verschijnt er nog iemand op de iPad: Mare.
Op een dag komt er een briefje onder de deur. Ik ben zo bang om te lezen wat erop staat. We lezen het samen:
“1 van hen mag haar kamer niet levend verlaten, maar jullie moeten zelf kiezen wie...”

# data[].attributes.body
Ik ben met 5 vrienden in het duingebied van Schoorl, vlak bij het huisje van Amy haar opa en oma. Het is al donker. Het is een zanderig donker pad met veel schaduwen van struikjes. De lucht is grijs en de zon is al onder. Ik zie de maan nauwelijks. Ik ben bang, maar er kan niks met mij gebeuren. Ik ben tenslotte met mijn vrienden. We zijn er bijna, denk ik dan. Plotseling hoor ik iets achter me. Ik zie niks, maar ik verstijf wel. Ik hoor weer geritsel en gekraak van een takje. Dan voel ik iets kouds. Ineens lig ik op de grond en voel ik veel pijn.

# data[].attributes.body
Ik moet Tommie per se uitlaten. Ik heb geen zin om met Tommie om te lopen over het drukke pad, dus loop in mijn eentje over een klein padje. Het is donker en koud in het bos. Het bos heeft schaduwen van de bomen door de schemering, dat maakt mij bang. Plotseling hoor ik iets kraken. Ik kijk achterom, maar zie niks. Ik ben bang, dus wil terug. Tommie rent ineens weg en ik raak geïrriteerd, ik wil naar huis! Op dat moment hoor ik weer geritsel. Plotseling voel ik pijn, heel veel pijn….