# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Μύτικας 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Μύτικας 

# data[].attributes.body
Πηγή:n.p. production

# data[].attributes.attachment_link.title
Μύτικας: Ένα όμορφο παραλιακό θέρετρο στην Πρέβεζα - Mytikas Preveza

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης. O αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Κασσώπης

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης. O αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Κασσώπης

# data[].attributes.body
Πηγή: http://discoverpreveza.gr/arxaiologikos-xoros-kassopis/

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ΔΗΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Κασσώπη, πρωτεύουσα της Κασσωπαίας, κτίστηκε πριν τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. σε φυσικά οχυρή θέση, σε ένα οροπέδιο με υψόμετρο 550-650μ., στις πλαγιές του Ζαλόγγου, με σκοπό να προστατευθεί από την εκμετάλλευση των Ηλείων αποίκων, η εύφορη πεδιάδα που απλωνόταν νοτιότερα. Η μεγάλη ακμή της πόλης σημειώνεται στον 3ο αιώνα π.Χ. όταν κτίζονται τα μεγάλα δημόσια κτίρια και ανοικοδομούνται πολλά σπίτια.

Μέσα στον πολυγωνικό της περίβολο τείχη πάχους 3,20-3,50μ, - υπήρχαν περίπου 600 διώροφα σπίτια σε οικόπεδα των 230μ ², όλα με μεσημβρινό προσανατολισμό και άρτια κατασκευή και λειτουργικότητα, συνδεόμενα με μια οδό και με κοινό αποχετευτικό διάδρομο με ειδικό σκεπασμένο, υπόνομο.

Η Κασσώπη ιδρύθηκε στο πρώτο µισό του 4ου αι. π.Χ. µε συνοικισµό κωµών της ευρύτερης περιοχής. Οργανώθηκε εξαρχής ως "πόλις - κράτος", και αποτελούσε την πρωτεύουσα του φύλου των Κασσωπαίων. Η θέση της πόλης σε καίριο γεωγραφικό σηµείο, παρείχε τη δυνατότητα ελέγχου τόσο της ενδοχώρας, όσο και των παραλίων. Η Κασσώπη οργανώθηκε σύµφωνα µε γεωµετρικό πολεοδοµικό σύστηµα, κατά το οποίο πλέγµα οριζόντιων και κάθετων δρόµων διαµορφώνει οικοδοµικές νησίδες, οι οποίες διέθεταν εξαιρετικό αποχετευτικό σύστηµα. Για την οχύρωση της πόλης κατασκευάστηκε ισχυρό πολυγωνικό τείχος στα σηµεία που ήταν ευάλωτα.

Το κέντρο του δηµόσιου βίου αποτελούσε η πολιτική αγορά που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Κασσώπης προσφέροντας πανοραµική θέα στον Αµβρακικό κόλπο και το Ιόνιο Πέλαγος. Η µορφή της αγοράς παγιώθηκε στα τέλη του 3ου αι. π.Χ., περίοδο που η ακµάζουσα πόλη αριθµούσε γύρω στους 10.000 κατοίκους. Στα βόρεια και δυτικά πλαισιώθηκε από δύο Στοές, µε δωρική κιονοστοιχία στην πρόσοψη, και στα ανατολικά από το Δείο ή Βουλευτήριο. Η Βόρεια Στοά στην πρόσοψη και την ανατολική της πλευρά έφερε βάθρα αγαλµάτων, αφιερώµατα στην πόλη. Πίσω από τη ∆υτική Στοά εκτείνεται το Πρυτανείο, που αποτελούσε το διοικητικό κέντρο και την έδρα των πρυτάνεων. Στα βόρεια της Αγοράς βρίσκεται το Καταγώγιο, µνηµειώδες κτίριο, που λειτουργούσε είτε ως δηµόσιος ξενώνας, είτε ως εµπορική αγορά της πόλης. Στο Β∆ άκρο της, βρίσκεται το µεγάλο θέατρο, µε χωρητικότητα περίπου 6.000 θεατών, ενώ, στο Ν∆ άκρο, ένας υπόγειος θαλαµωτός τάφος, ερµηνεύεται ως Ηρώο του ιδρυτή της.

Εκτός των τειχών της Κασσώπης, στον αυχένα του Ζαλόγγου, βρίσκονται τα θεµέλια µικρού περίπτερου ναού, που αποδίδεται στην Αφροδίτη, προστάτιδα θεά των Κασσωπαίων.

Η καταστροφή των ηπειρωτικών πόλεων από τους Ρωµαίους το 167 π.Χ. επηρέασε την Κασσώπη, η οριστική εγκατάλειψή τους όµως συνδέεται µε την ίδρυση της Νικόπολης το 31 π.Χ., όταν οι κάτοικοι τους υποχρεώθηκαν να εγκατασταθούν στη νέα πόλη.

Σήµερα στον αρχαιολογικό χώρο της Κασσώπης βρίσκονται σε εξέλιξη έργα βελτίωσης και ανάδειξης τόσο του κεντρικού τµήµατος της πόλης, όσο και του µεγάλου θεάτρου, µετά την υλοποίηση των οποίων, ο επισκέπτης θα µπορεί να έχει ολοκληρωµένη εικόνα για την πολεοδοµική οργάνωση και λειτουργία µιας ελληνιστικής πόλης. Ο αρχαιολογικός χώρος της Κασσώπης καταλαµβάνει έκταση περίπου 350 στρεµµάτων και βρίσκεται σε απόσταση 27 χλµ από την Πρέβεζα.

Ανοιχτό 8.30 - 15.00 μ.μ. κάθε μέρα εκτός Δευτέρας
Περισσότερες πληροφορίες Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχαιολογικός χώρος Κασσώπης

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Κασσώπη, πρωτεύουσα της Κασσωπαίας, κτίστηκε πριν τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. σε φυσικά οχυρή θέση, στις πλαγιές του Ζαλόγγου.

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης.Εστιατόρια Πρέβεζας 

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης.Εστιατόρια Πρέβεζας 

# data[].attributes.body
Πηγή:
https://www.tripadvisor.com.gr/Restaurants-g670152-Preveza_Preveza_Region_Epirus.html

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης.Οι 10 καλύτερες παραλίες της περιοχής Πρέβεζας 

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης.Οι 10 καλύτερες παραλίες της περιοχής Πρέβεζας 

# data[].attributes.body
Πηγή:
https://www.tripadvisor.com.gr/Attractions-g3225999-Activities-c61-t52-Preveza_Region_Epirus.html

# data[].attributes.attachment_link.title
Παραλίες - Οι 10 καλύτερες επιλογές - Περιοχή Πρέβεζας - Tripadvisor

# data[].attributes.attachment_link.description
Περιοχή Πρέβεζας - Παραλίες: Δείτε κριτικές από ταξιδιώτες και φωτογραφίες (Παραλίες, Περιοχή Πρέβεζας, Ελλάδα) στο Tripadvisor.

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης.                  Παραλία Λυγιάς Πρεβέζης

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης.                  Παραλία Λυγιάς Πρεβέζης

# data[].attributes.body
Η παραλία Λυγιά Πρεβέζης (Αφήγηση) - Ligia Beach - Preveza - flight Eng subs - Bing video
Πηγή:Epirustravel eu

# data[].attributes.attachment_link.title
Η παραλία Λυγιά Πρεβέζης (Αφήγηση) - Ligia Beach - Preveza - flight Eng subs - Bing video

# data[].attributes.headline
ΜΑΤΕΡΗ ΓΛΥΚΕΡΙΑ. Τα αξιοθέατα του νόμου Πρέβεζας.

# data[].attributes.subject
ΜΑΤΕΡΗ ΓΛΥΚΕΡΙΑ. Τα αξιοθέατα του νόμου Πρέβεζας.

# data[].attributes.body
Η Πρέβεζα είναι ένας ιδανικός νομός που μπορείτε να  επισκεφτείτε. Είναι πόλη με πανέμορφα μνημεία συνοδευόμενα με την θέα στον Αμβρακικό κόλπο. Παρατηρώντας τα σπάνια είδη ψαριών και πτηνών καταλαβαίνεις ότι δεν είναι αυτό μια κοινή πόλη αλλά μια πόλη δίπλα στις θάλασσες και στην φύση.

Πηγή: https://www.discovergreece.com/el/epirus/preveza

# data[].attributes.attachment_link.description
Μια πόλη-νησί στην Ήπειρο

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης.               Ποιήματα του Καρυωτάκη  

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης.               Ποιήματα του Καρυωτάκη  

# data[].attributes.body
Πηγή:
22 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη (apotis4stis5.com)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
από τις 4 στις 5

# data[].attributes.attachment_link.title
22 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη

# data[].attributes.attachment_link.description
22 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης.                    Ιστορία Καρυωτάκη

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης.                    Ιστορία Καρυωτάκη

# data[].attributes.body
Πηγή: Κώστας Καρυωτάκης: 7 ποιήματα ενός ανθρώπου που έσκυψε πολύ στο χείλος των αβύσσων (ladylike.gr)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κώστας Καρυωτάκης, ο ποιητής που έσκυψε πολύ στο χείλος των αβύσσων, όπως γράφει ο υπερρεαλιστής Ανδρέας Εμπειρίκος στο ποιητικό του μνημόσυνο για τον άνθρωπο που εις την Πρέβεζαν εχάθη.

Ο Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας στις 30 Οκτωβρίου του 1896. Ήταν δευτερότοκο παιδί του νομομηχανικού Γεωργίου Καρυωτάκη, με καταγωγή από την Καρυά Κορινθίας, και της Αικατερίνης (Κατίγκως) Σκάγιαννη από την Τρίπολη.

Τα πρώτα χρόνια

Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Λευκάδα, το Αργοστόλι, τη Λάρισα, την Πάτρα, την Καλαμάτα, την Αθήνα (1909-1911) και τα Χανιά όπου έμειναν ως το 1913 λόγω των συνεχών μεταθέσεων του πατέρα του.

Το 1914 ο Κώστας Kαρυωτάκης μετακόμισε στην Αθήνα για σπουδές στη Νομική Σχολή και στα τέλη του 1917 πήρε το πτυχίο του. Το 1916, φοιτητής στο Β΄ έτος Νομικής, άρχισε να δημοσιεύει ποιήματά του σε λαϊκά περιοδικά αλλά και σε εφημερίδες όπως η Ακρόπολη.

Το 1919, έλαβε άδεια δικηγόρου και ενώ για ένα διάστημα επιχείρησε να ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου, η έλλειψη πελατείας τον ώθησε στην αναζήτηση θέσης δημοσίου υπαλλήλου. Διορίστηκε υπουργικός γραμματέας Α' στη Θεσσαλονίκη, για να είναι κοντά στους γονείς του, οι οποίοι διέμεναν πλέον στη συμπρωτεύουσα. Τοποθετήθηκε σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων, οι νομαρχίες Σύρου, Άρτας και Αθήνας. Η δουλειά αυτή δεν τον ευχαριστούσε. Στο γράψιμο έβρισκε τη διέξοδο που έψαχνε.

Η πρώτη του ποιητική συλλογή "Ο Πόνος του Ανθρώπου και των Πραμάτων", δημοσιεύτηκε το 1919, όπως και "Η Γάμπα", το σατιρικού περιεχομένου περιοδικό που εξέδωσε, του οποίου η δημοσίευση απαγορεύτηκε μετά από έξι τεύχη κυκλοφορίας, ενώ η δεύτερη συλλογή του "Νηπενθή" εκδόθηκε το 1921.

Κώστας Καρυωτάκης - Μαρία Πολυδούρη: Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας

Ο Κώστας Καρυωτάκης γνώρισε την επίσης ποιήτρια, Μαρία Πολυδούρη, το 1922 στη Νομαρχία Αττικής όπου αμφότεροι εργάζονταν προσωρινά. Τον ερωτεύτηκε παράφορα, αλλά δεν κατάφεραν να βρουν την ευτυχία μέσα από τον έρωτά τους.

Ο Καρυωτάκης έμαθε ότι νοσεί από σύφιλη, αρρώστια τότε ανίατη η οποία αποτελούσε κοινωνικό στίγμα, και ζήτησε από τη Πολυδούρη να χωρίσουν. Εκείνη του πρότεινε γάμο, αλλά ο Καρυωτάκης αρνήθηκε. Η Πολυδούρη απολύθηκε το 1924, ήρθε σε ρήξη με τον Καρυωτάκη και αρραβωνιάστηκε με τον δικηγόρο Γεωργίου.

Ο Κώστας Καρυωτάκης το 1927 εξέδωσε την τελευταία του ποιητική συλλογή "Ελεγεία και Σάτιρες". Το 1928 αποσπάσθηκε στην Πάτρα, αλλά αμέσως έφυγε για ταξίδι στο Παρίσι και μετά την επιστροφή του μετατέθηκε στη Νομαρχία Πρέβεζας.

Κώστας Καρυωτάκης, το τέλος

Ο Κώστας Καρυωτάκης αισθανόταν απόγνωση για τη ζωή της μικρής πόλης και έστελνε απελπισμένα γράμματα σε συγγενείς και φίλους, περιγράφοντας το πόσο άσχημα μονότονη ήταν η ζωή σε μία επαρχιακή πόλη.

Στις 21 Ιουλίου του 1928, σε ηλικία τριάντα δύο ετών, δίνει τέλος στη ζωή του. Αφού μάταια προσπάθησε να πνιγεί στη θάλασσα, αυτοκτόνησε με ένα περίστροφο. Στην τσέπη του άφησε το τελευταίο του σημείωμα, ένα σημείωμα με πολλά ερωτηματικά και ασάφειες. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν απορίες και αντιθέσεις στην ερμηνεία αυτής της επιστολής.

Η αποχαιρετιστήρια επιστολή του Καρυωτάκη και το Υ.Γ.

"Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς, τις περσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο.

Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική. Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περσότεροι, μαζύ με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι.

Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τ' αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.

Κ.Γ.Κ.

(Υ.Γ.) Και για ν' αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι αν επιχειρήσουνε να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης να δέσουν και μια πέτρα στο λαιμό τους. Όλη νύχτα απόψε, επί 10 ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθή ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου".

Η αναγγελία του θανάτου του δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες αρκετές μέρες μετά τον θάνατό του. Όλες οι εφημερίδες της εποχής έκαναν λόγο για τον υπουργό Υγιεινής και Πρόνοιας Μιχαήλ Κύρκο. Ο Μιχαήλ Κύρκος είχε υπογράψει την άδικη μετάθεση του Κώστα Καρυωτάκη στην Πρέβεζα, η οποία σύμφωνα με την οικογένειά του είχε οδηγήσει τον ποιητή στη μελαγχολία. Το προσωπικό αρχείο του ποιητή εξαφανίστηκε.

Όπως αναφέρει η Μαρία Κόνιαρη τα σύγχρονα δεδομένα φανερώνουν ότι σημαντικό ρόλο στο τέλος της ζωής του Κώστα Καρυωτάκη κατείχε η νόσος του ποιητή. Γνώριζε ότι έπασχε από το αφροδίσιο νόσημα της σύφιλης ήδη από το 1922, γεγονός που του δημιούργησε ένα έντονο αίσθημα αποξένωσης. Ο ποιητής αναφέρει για τη νόσο στο ποίημα του Τραγούδι παραφροσύνης, που αργότερα μετονομάστηκε σε Ωχρά Σπειροχαίτη, δηλαδή το όνομα του βακτηρίου που προκαλεί τη σύφιλη. Στην τελευταία στροφή του ποιήματος γράφει:

[... Κι ήταν ωραία ως σύνολο η αγορασμένη φίλη,
στο δείλι αυτό του μακρινού πέρα χειμώνος, όταν,
γελώντας αινιγματικά, μας έδινε τα χείλη
κι έβλεπε το ενδεχόμενο, την άβυσσο που ερχόταν. ]
Ωχρά σπειροχαίτη, Ελεγεία και Σάτιρες, 1927

7 ποιήματα ενός ανθρώπου που έσκυψε πολύ στο χείλος των αβύσσων

Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα

Yστεροφημία

Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων

Από θεούς και ανθρώπους μισημένοι,
σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,
μαραίνονται οι Βερλέν· τους απομένει
πλούτος η ρίμα πλούσια και αργυρή.
Οι Ουγκό με "Τιμωρίες" την τρομερή
των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.
Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που 'ναι.

Αν έζησαν οι Πόε δυστυχισμένοι,
και αν οι Μποντλέρ εζήσανε νεκροί,
η Αθανασία τους είναι χαρισμένη.
Κανένας όμως δεν ανιστορεί
και το έρεβος εσκέπασε βαρύ
τους στιχουργούς που ανάξια στιχουργούνε.
Μα εγώ σαν προσφορά κάνω ιερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που 'ναι.

Του κόσμου η καταφρόνια τους βαραίνει
κι αυτοί περνούνε αλύγιστοι και ωχροί,
στην τραγική απάτη τους δοσμένοι
που κάπου πέρα η Δόξα καρτερεί,
παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή.
Μα ξέροντας πως όλοι τους ξεχνούνε,
νοσταλγικά εγώ κλαίω τη θλιβερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που 'ναι.

Πρέβεζα

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος

Δον Kιχώτες

Αισιοδοξία

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δέσποινα Δημά

# data[].attributes.attachment_link.title
Κώστας Καρυωτάκης: 7 ποιήματα ενός ανθρώπου που έσκυψε πολύ στο χείλος των αβύσσων

# data[].attributes.attachment_link.description
Κώστας Καρυωτάκης, ο ποιητής που έσκυψε πολύ στο χείλος των αβύσσων, όπως γράφει ο υπερρεαλιστής Ανδρέας Εμπειρίκος στο ποιητικό του μνημόσυνο για τον άνθρωπο που εις την Πρέβεζαν εχάθη. Ο Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας στις 30 Οκτωβρίου του 1896.

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης. Κώστας Καρυωτάκης                                                                                     

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης. Κώστας Καρυωτάκης                                                                                     

# data[].attributes.body
Πηγή:

Kώστας Καρυωτάκης - Βιογραφία - Σαν Σήμερα .gr (sansimera.gr)

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ποιητής και πεζογράφος, ίσως η σημαντικότερη λογοτεχνική φωνή, που ανέδειξε η γενιά του '20 και από τους πρώτους, που εισήγαγαν στοιχεία του μοντερνισμού στην ελληνική ποίηση. Επηρέασε πολλούς από τους κατοπινούς ποιητές ( Σεφέρης, Ρίτσος, Βρεττάκος) και με την αυτοκτονία του δημιούργησε φιλολογική μόδα, τον Καρυωτακισμό, που πλημμύρισε τη νεοελληνική ποίηση.

Γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου 1896 και ήταν γιoς του νομομηχανικού Γεωργίου Καρυωτάκη από τη Συκιά Κορινθίας και της Κατήγκως Σκάγιαννη από την Τρίπολη. Ήταν ο δευτερότοκος της οικογένειας. Είχε μία αδελφή ένα χρόνο μεγαλύτερή του, τη Νίτσα, και έναν αδελφό μικρότερο, το Θάνο, που γεννήθηκε το 1899 και σταδιοδρόμησε ως τραπεζικός υπάλληλος.

Λόγω της εργασίας τού πατέρα του, η οικογένειά του αναγκαζόταν να αλλάζει συχνά τόπο διαμονής. Έζησαν στη Λευκάδα, την Πάτρα, τη Λάρισα, την Καλαμάτα, το Αργοστόλι, την Αθήνα (1909-1911) και τα Χανιά, όπου έμειναν ως το 1913. Από τα εφηβικά του χρόνια δημοσίευε ποιήματά του σε παιδικά περιοδικά, ενώ το όνομά του αναφέρεται και σε διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού "Διάπλαση των Παίδων". Σε ηλικία 17 ετών ερωτεύεται την χανιώτισσα Άννα Σκορδύλη, μια σχέση που θα τον σημαδέψει.

Το 1917 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με λίαν καλώς. Στην αρχή επιχείρησε να ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου, ωστόσο η έλλειψη πελατείας τον ώθησε στην αναζήτηση θέσης δημοσίου υπαλλήλου. Διορίστηκε στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης, ενώ μετά την οριστική απαλλαγή του από τον Ελληνικό Στρατό για λόγους υγείας, τοποθετήθηκε σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων οι νομαρχίες Σύρου, Άρτας και Αθήνας. Απεχθανόταν τη δουλειά του και δεν ανεχόταν την κρατική γραφειοκρατία, εξού και οι πολλές μεταθέσεις του.

Η πρώτη ποιητική συλλογή του "Ο Πόνος των Ανθρώπων και των Πραγμάτων", δημοσιεύτηκε το Φεβρουάριο του 1919 και δεν έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές. Τον ίδιο χρόνο εξέδωσε το σατιρικό περιοδικό "Η Γάμπα", η κυκλοφορία του οποίου όμως απαγορεύτηκε έπειτα από έξι τεύχη κυκλοφορίας. Η δεύτερη συλλογή του, υπό τον τίτλο "Νηπενθή", εκδόθηκε το 1921.

Την ίδια περίοδο συνδέθηκε με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη, συνάδελφό του στη Νομαρχία Αττικής, παρόλο που δεν είχε ξεχάσει την πρώτη αγάπη, την Άννα Σκοδρύλη, η οποία στο μεταξύ είχε παντρευτεί. Η Πολυδούρη του προτείνει να παντρευτούν, παρότι γνώριζε ότι έπασχε από σύφιλη. Το 1924 ταξίδεψε στο εξωτερικό και επισκέφθηκε την Ιταλία και τη Γερμανία. Το Δεκέμβριο του 1927 εκδόθηκε η τελευταία ποιητική συλλογή του, με τίτλο "Ελεγεία και Σάτιρες".

Το Φεβρουαρίου του 1928 αποσπάστηκε στην Πάτρα και λίγο αργότερα στην Πρέβεζα. Η αλληλογραφία του με συγγενείς του την περίοδο αυτή αναδεικνύει την απόγνωση του Καρυωτάκη για την επαρχιακή ζωή και τη μικρότητα της τοπικής κοινωνίας. Στις 20 Ιουλίου πήγε στο Μονολίθι και αποπειράθηκε επί δέκα ώρες να αυτοκτονήσει, προσπαθώντας μάταια να πνιγεί. Την επόμενη μέρα ( 21 Ιουλίου) αγόρασε ένα περίστροφο κι επισκέφτηκε ένα καφενείο της Πρέβεζας. Αφού πέρασε λίγες ώρες μόνος του καπνίζοντας, πήγε σε μια παρακείμενη παραλία, τον Άγιο Σπυρίδωνα και έθεσε τέλος στη ζωή του κάτω από έναν ευκάλυπτο. Στην τσέπη του η αστυνομία βρήκε ένα σημείωμα, που εξηγούσε τους λόγους της αυτοκτονίας του:

Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία, όμως, πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική. Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές !!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.

[Υ.Γ.] Και για ν' αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Όλη νύχτα απόψε, επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ορισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.

Εκτός από το ποιητικό του έργο, ο Καρυωτάκης έγραψε επίσης πεζά, ενώ μας άφησε και μεταφράσεις ξένων λογοτεχνών. Ποιήματά του έχουν μελοποιήσει συνθέτες και συγκροτήματα, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, τα "Υπόγεια Ρεύματα", η Λένα Πλάτωνος, ο Μίμης Πλέσσας, ο Γιάννης Σπανός, ο Γιάννης Γλέζος και ο Νίκος Ξυδάκης.

Η ποίηση του Καρυωτάκη δεν έχει ίχνος φιλολογίας, αισθηματισμού και φιλαρέσκειας, που υπάρχει σε αφθονία στους παλιότερους ποιητές. Αποπνέει την αίσθηση του μάταιου, του χαμένου, η στάση του είναι αντιηρωική και αντιδανική. Ο Καρυωτάκης γράφει ποιήματα για το άδοξο, το ασήμαντο, ακόμα και το γελοίο, ως διαμαρτυρία, που φθάνει στο σαρκασμό.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Κώστας Καρυωτάκης

# data[].attributes.attachment_link.description
Ποιητής και πεζογράφος, ίσως η σημαντικότερη λογοτεχνική φωνή, που ανέδειξε η γενιά του '20 και από τους πρώτους, που εισήγαγαν στοιχεία του μοντερνισμού στην ελληνική ποίηση.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία.  Πληροφορίες για τη  γραφική Πρέβεζα.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία.  Πληροφορίες για τη  γραφική Πρέβεζα.

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.gethouse.gr/post/31/preveza

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πρέβεζα

Χάρτης

Πληροφορίες:
Γεωγραφικό διαμέρισμα: Ήπειρος
Περιφέρεια: Ηπείρου
Περιφερειακή ενότητα: Πρέβεζας
Δήμος: Πρέβεζας
Επίσημος πληθυσμός: 19.042 (2011)
Έκταση: 66.8 km²
Υψόμετρο: 10 m
Ταχυδρομικός κώδικας: 471 00
Τηλεφωνικός κωδικός: (+30) 26820

Η Πρέβεζα είναι η πρωτεύουσα του Νομού Πρεβέζης, πόλη και λιμένας της Ηπείρου. Κατά την απογραφή του 2001 στην πόλη της Πρέβεζας κατοικούσαν 16.321 κάτοικοι, ενώ ο συνολικός πληθυσμός του Δήμου Πρέβεζας ήταν 19.605 κάτοικοι. Από το έτος 2010 με τον Νόμο 3852/2010 "Καλλικράτης" ο Δήμος Πρέβεζας περιλαμβάνει πλέον τους τέως Δήμους Πρέβεζας, Δήμο Λούρου και Δήμο Ζαλόγγου. Άρα, στον κάθετο άξονα εκτείνεται νότια από το λιμάνι Πρέβεζας, βόρεια μέχρι την Χαράδρα του Αχέροντα (Τρίκαστρο) και στον οριζόντιο άξονα δυτικά από το Ιόνιο πέλαγος, ακτή Μονολίθι, μέχρι ανατολικά τη Στεφάνη και το άκρο της χερσονήσου της Λασκάρας. Η Πρέβεζα συνδέεται από το έτος 2002 με το Άκτιο της Αιτωλοακαρνανίας, με την υψηλής τεχνολογίας Υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας - Ακτίου
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ Εφημερίδα espresso Η παραλία Αλωνάκι και Σκάλα στην Πρέβεζα. Επίγειος παράδεισος

Δεν είναι μόνο τα καταγάλανα νερά του Ιονίου που σε καλούν να τα πιεις στο ποτήρι. Ούτε αρκεί απλώς η φιγούρα των επιβλητικών βουνών της Θεσπρωτίας που κόβουν την ανάσα στη θέα τους. Στον νομό Πρεβέζης οι αμέτρητες ομορφιές παίρνουν τον επισκέπτη... από το χέρι και τον παρασύρουν σε πανέμορφες λιμνοθάλασσες, λείψανα κάστρων και γραφικά σοκάκια χωριών που κρατούν πιστά τις παραδόσεις εδώ και πολλές γενιές.

Τους καλοκαιρινούς μήνες ο νομός μετατρέπεται σε ένα εναλλακτικό θέρετρο για εκείνους που επιδεικτικά γυρίζουν την πλάτη στον συνωστισμό των νησιών. Ψαγμένη νεολαία, οικογένειες με παιδιά και ξένοι τουρίστες με εξερευνητική διάθεση καταφθάνουν για να ανακαλύψουν τον σπουδαιότερο υγροβιότοπο της Ελλάδας, τον Αμβρακικό, να παρατηρήσουν τους αργυροπελεκάνους, τους ερωδιούς και τους τσικνιάδες που χαράσσουν τη δική τους εναέρια πορεία σε ένα πανέμορφο και γαλήνιο τοπίο.

Σε μήκος 60 χιλιομέτρων παραδεισένιοι ορμίσκοι, αμμουδιές και βραχώδη λιμανάκια προκαλούν έκπληξη στους λουόμενους προσφέροντας δυνατότητα για κολύμπι δίπλα σε πυκνά πευκοδάση. Οσοι νομίζουν ότι δεν έχουν πολλές επιλογές για μπάνια διαψεύδονται αμέσως μόλις διασχίσουν την πλούσια ακτογραμμή της περιοχής. Μύτικας, Λίχνο, Κανάλι, Καστροσυκιά, Αρτολίθια, Λούτσα, Αλωνάκι Φαναρίου και πολλές άλλες παραλίες χαρίζουν απλωτές μέσα σε αμόλυντα νερά και φωτογραφικές στιγμές που θα μείνουν ανεξίτηλες στον χρόνο.

Από τα τρία ενετικά κάστρα, του Παντοκράτορα, του Αγίου Αντρέα και του Αγίου Γεωργίου η πανοραμική θέα της πόλης και τα ψηφιδωτά δάπεδα κερδίζουν αμέσως τις εντυπώσεις. Την ίδια στιγμή, μία στάση στη Νικόπολη με το υδραγωγείο, το αρχαίο θέατρο και το μνημείο του Αυγούστου σάς ταξιδεύει πίσω σε μια εποχή που οι Ρωμαίοι είχαν καταλάβει όλον τον κόσμο. Στις περιηγήσεις σας βάλτε στο πρόγραμμα στάσεις σε χωριά όπως η Αμμουδιά που απλώνεται στις όχθες του ποταμού Αχέροντα, η Φιλιππιάδα και τα ορεινά Ανώγεια.

Στην περιοχή ξεχωρίζει η κοσμοπολίτικη Πάργα. Σήμα κατατεθέν αποτελούν τα μικρά καταπράσινα νησάκια στην είσοδο του λιμανιού και τα γαλαζοπράσινα νερά στις παραλίες της. Το νησάκι της Παναγιάς, στολίδι της Πάργας, στέκεται σε περίοπτη θέση μέσα στον κόλπο, λες και καλεί τον νεόφερτο να κολυμπήσει μέχρι την ακτή του και να το κατακτήσει. Ο νησιώτικος αέρας που καταφθάνει από τους γειτονικούς Παξούς σε συνδυασμό με τη λαϊκή αρχιτεκτονική συνθέτει ένα μοναδικό σκηνικό. Τη χάρη τους έρχονται να προσθέσουν και τα διώροφα αρχοντικά, οι ασβεστωμένες αυλές από τα κατάλευκα σπίτια και οι ξύλινοι εξώστες που "προσκυνούν" στις εκκλησιές. Τα μπαράκια, οι ψαροταβέρνες και τα κομψά εστιατόρια που ξεφυτρώνουν στο λιμάνι προσδίδουν έναν αέρα πολυτέλειας και ικανοποιούν τα γούστα ακόμη και των πιο δύσκολων επισκεπτών.

Βέβαια, η Πάργα δεν θα είχε την ίδια μαγεία χωρίς το κάστρο της, που επιτηρεί από τον λόφο τον σφυγμό της πόλης. Χτίστηκε τον 14ο αιώνα με τη βοήθεια των Νορμανδών και μετά τις αλλεπάλληλες καταστροφές πήρε την τελική μορφή του από τους Ενετούς. Ανηφορίζοντας για το ψηλότερο σημείο ο δρόμος ίσως σας φανεί κουραστικός, ωστόσο η απέραντη θέα στο Ιόνιο πέλαγος θα ανταμείψει τον κόπο σας.

Οσο για τις παραλίες, είναι απλώς εκτός συναγωνισμού! Επισκεφτείτε τον Αϊ Γιαννάκη, την παραλία Βάλτου, το Κρυονέρι, το Σαρακήνικο για να ευχαριστηθείτε κολύμπι σε ήρεμα και πεντακάθαρα νερά ενώ, εάν είστε λάτρης των καταδύσεων, θα έχετε την ευκαιρία να βουτήξετε γύρω από το κάστρο της Πάργας και τη νησίδα Αγιος Νικόλαος.

Μία από τις προτεινόμενες εκδρομές είναι στο βόρειο τμήμα της Πάργας, όπου εμφανίζεται το χωριό Ανθούσα χτισμένο κοντά στο Κάστρο του Αλή Πασά. Εκεί, αφού περπατήσετε στα περιβόλια, σας περιμένει ένας εντυπωσιακός καταρράκτης. Από τους πιο παραδοσιακούς οικισμούς είναι η Αγιά και το χωριό της Αγίας Κυριακής με τα πέτρινα σπίτια που αγναντεύουν τον κόλπο του Αϊ Γιαννάκη.

ΓΕΥΣΕΙΣ. Οι τοπικές νοστιμιές χορταίνουν την όρεξη σε κάθε στέκι του νομού Πρεβέζης. Τα ψαρικά έχουν την τιμητική τους στην παραλία Καναλίου στον "Αίολο" και τον "Μυριούνη", ενώ για παραδοσιακή κολοκυθοτυρόπιτα και νοστιμότατες σουπιές προτιμήστε την "Ψάθα" στην Πρέβεζα. Επίσης, αναζητήστε λαδόπιτα, σαρδέλες ψητές και υπέροχα γλυκά ταψιού στα εστιατόρια και τα ουζερί. Στην Πάργα για μεσογειακή κουζίνα επισκεφτείτε το "Castello", αλλά για ολόφρεσκη αστακομακαρονάδα κάντε την παραγγελία σας στο "Rudis Bar & Restaurant".
Γεωγραφία

- Επισκεφτείτε τον ποταμό Αχέροντα για να θαυμάσετε τη δενδρώδη βλάστηση από ιτιές και ασημόλευκες, καθώς και το ρακοβότανο, τη λουίζα, την κραμπουτσάνα και τον "κρίνο της θάλασσας".
- Περάστε από τη μονή Αγίας Πελαγίας που βρίσκεται στα νότια του οικισμού Καστροσυκιάς, χτισμένη στην ελαιόφυτη πλαγιά που εκτείνεται από τις παρυφές του οικισμού προς το Ιόνιο πέλαγος.
- Για αξέχαστο κολύμπι νοικιάστε σκάφος από την Πάργα και περιηγηθείτε στις θαλάσσιες σπηλιές στον κόλπο του Νύχνου, αλλά και στη σπηλιά της Αφροδίτης με τα γαλαζοπράσινα νερά.
- Κάντε ημερήσια κρουαζιέρα στους Παξούς που απέχουν μόνο 12 ναυτικά μίλια από την Πάργα, κολυμπήστε στις παραδεισένιες παραλίες και δοκιμάστε φρέσκο ψάρι στο εστιατόριο "Τακ Ατάκα" στο Γάιο.
- Το βράδυ πιείτε ένα γευστικό κοκτέιλ και λικνιστείτε στους μουσικούς ρυθμούς του "Veranda" caf?-bar-club στην Πάργα.
- Οι τολμηροί δοκιμάστε αλεξίπτωτο βουνού και ελεύθερη ιππασία στην ύπαιθρο.
Πληθυσμός
ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ Εφημερίδα espresso
Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού της Πρέβεζας.
Γεωγραφικά, η πόλη Πρέβεζα βρίσκεται σε στρατηγική θέση στο κέντρο της παράλιας βορειοδυτικής Ελλάδας και είναι γνωστή για την αρχαία Νικόπολη, το ποτάμι του Αχέροντα και το νεκρομαντείο αλλά και για τις παραλίες της Παντοκράτορας, Αλωνάκι, Μονολίθι κ.λπ. Βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού που έχει σφηνοειδή μορφή και καταλήγει σε μια χερσόνησο με δύο σκέλη που φράζει την είσοδο του Αμβρακικού Κόλπου. Στον όρμο που σχηματίζεται από τα δύο σκέλη εισχωρεί το ακρωτήριο Ακρί του Ακτίου της Αιτωλοακαρνανίας που απέχει από την προβλήτα του λιμανιού της Πρέβεζας μόνο 600 μέτρα. Στο ανατολικό σκέλος (χερσόνησος του Αγίου Θωμά) βρίσκονται οι παραδοσιακοί μικροί παραθεριστικοί οικισμοί των κατοίκων της πόλης, χαρακτηριστικό που μπορεί να αναδειχθεί και να αξιοποιηθεί κατάλληλα στις σημερινές συνθήκες. Η πόλη παρέχει πρόσβαση στις ακτές του Ιονίου αμμώδεις εκτάσεις και παραλίες συνολικής έκτασης πάνω από 50 χιλιομέτρων, σε ελάχιστη απόσταση από τον οδικό άξονα Πρέβεζας-Ηγουμενίτσας, οι οποίες δεν έχουν μέχρι στιγμής τύχει εκμετάλλευσης. Επίσης, παρέχεται πρόσβαση στον Αμβρακικό Κόλπο, με τις πολυάριθμες λιμνοθάλασσες στη βόρεια πλευρά του. Επίσης, οι κοντινές εκβολές των ποταμών Λούρου και Αράχθου παρουσιάζουν οικολογικό ενδιαφέρον. Νοτίως της Πρέβεζας βρίσκεται η Αιτωλοακαρνανία και το νησιωτικό συγκρότημα της Λευκάδας. Στα βορειοδυτικά, μικροί παραθαλάσσιοι ημιορεινοί οικισμοί. Επίσης, η Πάργα, παραδοσιακό θέρετρο βρίσκεται σε απόσταση μίας ώρας οδικώς. Η ίδια η πόλη φέρει έντονα τα ίχνη της ιστορικής της διαδρομής: Στην πόλη υπάρχουν τρία κάστρα και οχυρωματική τάφρος του Αλή Πασά (έχει μπαζωθεί το 1992, δεν υφίσταται πλέον), διατηρητέα κτίσματα, ενώ σε μικρή απόσταση βρίσκεται το Φρούριο του Ακτίου και το Κάστρο του Παντοκράτορα. Άλλα κοντινά αξιοθέατα είναι η Ρωμαϊκή Νικόπολη, η αρχαία Κασσώπη στη νότια πλευρά του Ζαλόγγου και το Νεκρομαντείο στις εκβολές του Αχέροντα. Υλικά από τη Νικόπολη χρησιμοποιήθηκαν για οικοδομικές δραστηριότητες στην πόλη αρκετά από τα οποία σώζονται στο Φρούριο του Παντοκράτορα και στο επιθαλάσσιο τείχος από τα Παλιοσάραγγα ως τον Αη-Γιώργη, ενώ το άλλο τμήμα του τείχους αυτού καταστράφηκε από την κατασκευή της σημερινής προκυμαίας. Από τα σημαντικότερα ιστορικά ίχνη είναι τα τρία φρούρια (του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Ανδρέα και της Λασκάρας), τα Παλιοσάραγα που δεν διατηρούνται παρά μόνο γεωμετρικά (είναι στρατόπεδο όπως και τα δύο Φρούρια, ο Ανατολικός Προμαχώνας στη Βρυσούλα και άλλα μικρότερα. Η Ρωμαϊκή Νικόπολη (δίπλα στην Πρέβεζα) από την οποία διασώζονται σημαντικά ευρήματα, στα 1000 περίπου χρόνια της ζωής της, ήταν μια από τις πιο λαμπρές μεγαλουπόλεις της περιοχής. Με θέατρα, ωδεία, στάδια, λουτρά, γυμνάσια, υδραγωγεία και κάθε είδους υποδομή στην ακμή της είχε πληθυσμό περίπου 150.000 κατοίκους με τις μετρήσεις της ΙΒ Εφορείας Αρχαιοτήτων μέσω Google Earth.
Πως να έρθω στην Πρέβεζα; Με αυτοκίνητο
Τα στοιχεία που περιέχονται στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται στην Δημοτική κοινότητα Πρεβέζης με έκταση 31,5 τ.χλμ. και περιλαμβάνει τους οικισμούς Πρέβεζα, Άγιος Θωμάς, Καλαμίτσι, Νεοχώρι και Ψαθάκι. Τα διοικητικά όρια του Δήμου Πρεβέζης διευρύνθηκαν με τα σχέδια Καποδίστριας (1998) και Καλλικράτης (2010). Οι απογραφές 1940-1981 αναφέρονται σε πραγματικό πληθυσμό και οι επόμενες σε μόνιμο.

Έτος - Πληθυσμός
1940 - 10.056
1951 - 12.296
1961 - 12.865
1971 - 12.973
1981 - 13.624
1991 - 15.829
2001 - 18.289
2011 - 20.795
Πως θα μετακινηθώ;
Χιλιομετρικές αποστάσεις από:

Αθήνα: 390 χλμ
Θεσσαλονίκη: 370 χλμ
Αεροδρόμιο Ακτίου: 7 χλμ
Λιμάνι Ηγουμενίτσας: 67 χλμ
Αρχαίο Νεκρομαντείο: 25 χλμ
Λιμάνι Πάτρας: 190 χλμ
Λευκάδα: 42 χλμ
Κέρκυρα: 67 χλμ μέχρι Ηγουμενίτσα και στη συνέχεια 1 ½ ώρα με πλοίο.

Με Λεωφορείο
Με αεροπλάνο
Τα δρομολόγια του ΚΤΕΛ είναι συχνά προς και από την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, κωμοπόλεις του νομού, πόλεις της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και την Πάτρα.

Εκδοτήρια Εισιτηρίων: 26820 22213
Τουριστικό Γραφείο: 26820 61315
Με ιδιωτικό σκάφος
Αεροδρόμιο Πρέβεζας Άκτιο (PVK)

Ο Κρατικός Αερολιμένας Πρέβεζας στο Άκτιο βρίσκεται σε απόσταση 7χμ. από την Πρέβεζα.
Το αεροδρόμιο εξυπηρετείται από τις αεροπορικές εταιρείες Olympic Air, Air Berlin σε μόνιμη βάση, και από τις Austrian Airlines, Thomas Cook Airlines UK, bmi, Monarch Airlines, transavia.com, Sky Work Airlines,Thomson Airways, Finnair, Viking Airlines, Jat Airways το καλοκαίρι.
Το αεροδρόμιο της Πρέβεζας προσφέρει 2 γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων.
Ταξί μπορούν να σας μεταφέρουν από και προς τον αερολιμένα. Συνήθως θα υπάρχουν κάποια που θα περιμένουν στις προγραμματισμένες αφίξεις των πτήσεων, αλλά καλό είναι να καλέσετε κάποιο Ραδιοταξί.

Άκτιο Marine - τηλ.: 26820.61.305

Παραλία Αλωνάκι (Φαναρίου) Πάργας Παραλίες
Cleoratra marina - τηλ.: 26820.23.015

Preveza marine - τηλ.: 26820.24.305

Όλες οι Παραλίες στη Πρέβεζα είναι ευρύτερα γνωστές για την καθαρές τους αμμουδιές, με δροσερά νερά και κατα κόρον οργανωμένες σε ακτίνα 60 χλμ. Όρμοι, χερσόνησοι, κόλποι, αμμουδιές και βράχια εναλλάσσονται αρμονικά. Τα δάση με τα πεύκα φτάνουν μέχρι στις γεμάτες από κόσμο παραλίες, δημιουργούν το ιδανικό δίπολο ήλιος - σκιά. Μέχρι και σήμερα παραμένουν αναλήωτες χωρίς την ανθώρπινη παρέμβαση διατηρώντας το φυσικό τους κάλλος και είναι έτοιμες να υποδεχτούν χιλιάδες επισκέπτες και παραθεριστές. Είναι φιλικές τόσο για οικογένειες, ρομαντικές για ζευγάρια και ασφαλείς για τους ηλικιωμένους.
Παραλία Κερέντζα (ή όρμος του Οδυσσέα)
Στη περιοχή Πρέβεζας κυρίαρχο σημείο των επισκεπτών είναι οι καταγάλανες παραλίες. Άλλες μικρές άλλες μεγαλύτερες εκτείνονται σε όλη την πλευρά του Ιονίου. Μερικές είναι :η παραλία της Κυανής Ακτής στην πόλη της Πρέβεζας ,η παραλία Παντοκράτορα και η παραλία "Αλωνάκι" 2 χλμ. έξω από την Πρέβεζα ,η χιλιομετρικά τεράστια εξωτική παραλία "Μονολίθι" 10 χιλιόμετρα από την πόλη και ακολουθούν οι παραλίες Καναλίου ,Καστροσυκίας, Λυγίας, Βράχου, Λούτσας, Αλωνάκι Δ.Φαναρίου, Κερέτζας, Αμμουδία, Λύχνου, Βάλτου Πάργας, Σαρακήνικου κ.α μικρότερες.

Από τα ομορφότερες παραλίες του Ν.Πρέβεζας με κρυστάλλινα διαυγή νερά και ψιλό βότσαλο περιτριγυρισμένη από βράχια σε ένα καταπράσινο τοπίο. Πολύ κοντά βρίσκεται το Νεκρομαντείο.

Πρόσθετες Πληροφορίες

Παραλία Αγριλιές - Ριζά Πρέβεζας
Από Πρέβεζα: 33 χμ
Βάθος νερών: Ρηχά (Ομαλά)
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Πάρκινγκ, Καντίνα

Παραλία Αμμουδιά (Φαναρίου) Πάργας Παραλία Βράχου-Λούτσας
Παραλία Κερέντζα (ή όρμος του Οδυσσέα). Στην παραλία υπάρχει μικρό λιμανάκι και γλίστρα για σκάφη. Στο βάθος φαίνεται η Αμμουδιά !
Παραλία Κερέντζα Φαναρίου-Πρέβεζας

Από Πρέβεζα: 35 χμ
Βάθος νερών: Ρηχά
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Κάμπιγκ για τροχόσπιτα, Πάρκινγκ, Καντίνα

Παραλία Σκάλα. Στην παραλία υπάρχει μια αυτοσχέδια σχεδόν σκάλα που κατεβαίνεις στην παραλία . Βρίσκεται ανάμεσα απο το αλωνάκι και την Κερέντζα στην περιοχή Βαλανιδοράχης. Μικρή παραλία μέσα σε δάσος χωρίς υποδομές για λάτρεις της φύσης
Παραλία Σκάλα Φαναρίου-Πρέβεζας

Από Πρέβεζα: 34 χμ
Βάθος νερών: Ρηχά
Πρόσβαση: Με λεωφορείο, Με σκάφος

Η παραλία Αγριλιές βρίσκεται στο χωριό Ριζά Πρέβεζας.

Από Πρέβεζα: 45 χλμ.
Βάθος νερών: Βαθιά (Ομαλά)
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος

Από Πρέβεζα: 33 χμ
Βάθος νερών: Ρηχά (Ομαλά)
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Πάρκινγκ, Ντους, Καντίνα

Μια από τις εντυπωσιακότερες παραλίες του νομού Πρεβέζης και της Ελλάδα γενικότερα. Ο συνδυασμός με το πράσινο, τη χρυσή άμμος και τα γαλαζοπράσινα νερά, σου αφήνει την καλύτερη εντύπωση και σε προετοιμάζει για μια αξεπέραστη απόδραση .

H παραλία του Βράσχου-Λούτσας, έχει συνολικό μήκος 6 χλμ. συνεχόμενης αμμουδιάς, και με κοντινή απόσταση από Πρέβεζα και Πάργα θεωρείται από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Τα τελευταία χρόνια η αλματώδης τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, με κατασκευή πολυτελών καταλυμάτων, ενοικιαζόμενα δωμάτια, καφετέριες και εστιατόρια, έχοντας τη δυνατότητα να κάνεις εκεί ολοκληρωμένες διακοπές αγκαλιά με το Ιόνιο

Τα νερά της παραλίας είναι κυρίως ρηχά σε προς τη μεριά της Λούτσας και ομαλά βαθιά απο την πλευρά του Βράχου , γεγονός που την καθιστά ιδανική για δεινούς κολυμβητές αλλά και οικογένειες με παιδιά.

Η παραλία έχει πρόσβαση με Ι.Χ. αυτοκίνητο, λεωφορείο, σκάφος και με τα πόδια
Πάργα: Παραλία Βάλτου
Πληροφορίες: Λιμεναρχείο-Λιμενάρχης / Τηλέφωνο: 2682-28854 Πρέβεζα

Από Πρέβεζα: 28 χλμ.
Βάθος νερών: Βαθιά (Απότομα)
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Πάρκινγκ, Ντους, Καντίνα

Παραλίες στη Πάργα

Οι Πάργα φημίζεται για τις παραλίες που μπορεί να απολαύσει ο επισκέπτης. Ο Βάλτος, το Κρυονέρι, ο Αϊ Σώστης, ο Λίχνος, το Σαρακίνικο και ο Αϊ Γιαννάκης είναι οι πιο δημοφιλείς παραλίες της Πάργας,όπου συγκεντρώνουν χιλιάδες παραθεριστές που θέλουν να απολαύσουν τα νερά της Πάργας.

Αμμώδεις παραλίες στην Πάργα

Στο νησάκι της Παναγιάς, το οποίο είναι προσβάσιμο με βάρκα, υπάρχει μια υπέροχη μικρή παραλία. Πίσω από το κάστρο υπάρχει η παραλία του Βάλτου. Άξια προσοχής είναι και η παραλία του Κρυονερίου που βρίσκεται μέσα στην πόλη της Πάργας. Πίσω από την παραλία του Κρυονερίου βρίσκεται ο Λύχνος, εκεί υπάρχει η περίφημη Γαλάζια σπηλιά στην οποί η επισκέπτες φτάνουν με βάρκα.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ
Αστυνομία 26840 31222
Λιμεναρχείο 26840 31227
Δημαρχείο 26843 60300
Ιατρικό κέντρο 26843 600000
ΚΤΕΛ 26840 31218

Ο Βάλτος είναι γνωστός για την αμμουδιά του και άξια θεωρείται το διαμάντι της Πάργας. Πολύ κοντά στη Πάργα, γύρω στα 5 χιλιόμετρα κατεβαίνοντας το λόφο πίσω από το Κάστρο της Πάργας συναντάτε την παραλία του Βάλτου.

Η παραλία του Βάλτου είναι η μεγαλύτερη παραλία της Πάργας με ακτογραμμή που προσεγγίζει τα 3 Km. Βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον εντυπωσιακό βράχο που είναι χτισμένο το κάστρο της Πάργας , στο πίσω μέρος της.

Τα καθαρά και ήρεμα νερά καθώς και η μικρή απόσταση από την Πάργα έχει σαν αποτέλεσμα να συγκεντρώνει πλήθος λουομένων. Καλύπτεται από άμμο και από βότσαλα, είναι σχετικά ασφαλής καθώς περιβάλλεται από τον όρμο του κάστρου της Πάργας και τον όρμο της Παναγίας της Βλαχέρνας, ενώ το μεγάλο μήκος της ακτογραμμής επιτρέπει την φυσική ανανέωση του νερού χωρίς την ύπαρξη δυνατών ρευμάτων.

Τέλος ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει πλήθος από θαλάσσια σπορ ενώ γύρω από αυτή λειτουργούν ξενοδοχειακές μονάδες, πλήθος μονάδων ενοικιαζόμενων δωματίων, γραφικές ταβέρνες και μίνι μαρκετ .

Αξίζει να δείτε:

Το μοναστήρι της Αγίας Βλαχέρενας .
Πάργα: Παραλία Κρυονέρι
Το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Σπυρίδων, που βρίσκεται στο τέλος τής αμμουδιάς.

Το μικρό λιμανάκι στο τέλος του Βάλτου με τις ψαρόβαρκες

Αξίζει να κάνετε:

Όλα τα θαλάσσια σπόρ όπως (Κολύμβηση, Αλεξίπτωτο θαλάσσης, θαλάσσιο σκι, Ιστιοπλοΐα με μικρά σκάφη, καταδύσεις, Surfing και άλλα πολλά).
Πάργα: Παραλία Λίχνος
Πως μπορεί να πάει κανείς;

Μπορεί να την επισκεφτεί κανείς, με αυτοκίνητο, με βαρκάκια που αναχωρούν από την προβλήτα της Πάργας καθώς και με τα πόδια, η ακόμη και νοικιάζοντας ένα μηχανάκι η και ποδήλατο

Από Πρέβεζα: 60 χλμ, 500 μ. από Πάργα
Βάθος νερών: Βαθιά (Ομαλά)
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Πάρκινγκ, Ντους, Καντίνα

Το Κρυονέρι, εκτείνεται ουσιαστικά στη κεντρική αμμουδιά της Πάργας , βρίσκεται μέσα στη πόλη, πολύ κοντά στο κέντρο και την άγκυρα, το σήμα κατατεθέν της Πάργας. Η αμμουδιά βρίσκεται κάτω από τους πολύσχναστους δρόμους.
Είναι η κεντρική παραλία της Πάργας και βρίσκεται μέσα στην Πάργα και απέχει μόλις λίγα μέτρα μακριά από το κέντρο και την προβλήτα της Πάργας. Ακριβώς απέναντι και σε απόσταση μερικών μέτρων είναι το πανέμορφο και γραφικό νησάκι τής Πανάγιας, που κάποιος μπορεί να το επισκεφτεί ακόμη και κολυμπώντας.

H παραλία του Πίσω Κρυονέρι, είναι κοντά στην πίσω πλευρά της κεντρικής παραλίας Κρυονέρι. Πρόκειται για μια ήσυχη, γραφική και μικρή παραλία, σχεδόν καθ' όλη την καλοκαιρινή περίοδο. Βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον λόφο του Αγίου Αθανασίου, στην κορυφή υπάρχει και το ομώνυμο εκκλησάκι.

Το νησάκι τής Πανάγιας, που βρίσκεται σε απόσταση μόλις λίγων λεπτών ,αν νοικιάσετε ένα ποδήλατο θαλάσσης.Καθώς και τις πολύ μικρές και απόμερες αμμουδιές της περιοχής που είναι κρυμμένες πίσω από τα βράχια. Επίσης μπορείτε να κάνετε μια στάση για βουτιά μπροστά από τούς επιβλητικούς βράχους : Σκορδάς και Κρεμμυδάς

Από Πρέβεζα: 60 χλμ, 100 μ. από Πάργα
Βάθος νερών: Βαθιά (Ομαλά)
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Πάρκινγκ, Ντους, Καντίνα

Η παραλία του Λύχνους είναι μια από τις ομορφότερες και πλέον δημοφιλής αμμουδιές της Πάργας, βρίσκεται μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο . Απέχει 4 Km μακριά από την Πάργα. Περιβάλλεται από το πράσινο του βουνού και από τους ελαιώνες της Πάργας και σε συνδυασμό με τα καταγάλανα και τα κρυστάλλινα νερά την κάνουν την μία από τις πιο αγαπημένες και ξεχωριστές παραλίες της Πάργας.

Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει πλήθος από θαλάσσια σπορ (όπως , Θαλάσσιο σκι, αλεξίπτωτο θαλάσσης, καταδύσεις, ψάρεμα, τζετ σκι, wind surfing) ενώ γύρω από αυτή λειτουργούν ξενοδοχειακές μονάδες, πλήθος μονάδων ενοικιαζόμενων δωματίων, γραφικές ταβέρνες και Mini Market.

Αξίζει να δείτε:

Την σπηλιά τής Αφροδίτης (λέγεται στην μυθολογία, ότι εκεί κολυμπούσε η θεά Αφροδίτη) .

Αξίζει να κάνετε:

Όλα τα θαλάσσια σπόρ όπως (Κολύμβηση, Αλεξίπτωτο θαλάσσης, θαλάσσιο σκι, Ιστιοπλοΐα με μικρά σκάφη, καταδύσεις, Surfing και άλλα πολλά).

Πως μπορεί να πάει κανείς;

α. Mε καϊκι από την προβλήτα της Πάργας.

Πρέβεζα: Παραλία Αλωνάκι Πρέβεζα: Παραλία Αρτολίθια
β. Με αυτοκίνητο ,όπως έρχεστε στην Πάργα από Πρέβεζα ή Ηγουμενίτσα ,αφού περάσετε το χωριό Αγία Κυριακή και πριν την είσοδο σας στην Πάργα στρίβετε αριστερά (υπάρχουν σχετικές πινακίδες για την παραλία του Λύχνου).
Πρέβεζα: Παραλία Κανάλι
Όταν εξέρχεστε από την Πάργα η αμμουδιά είναι περίπου 4 χιλιόμετρα στα δεξιά σας.
Πρέβεζα: Παραλία Καστροσυκιάς
Από Πρέβεζα: 60 χλμ, 3χλμ από Πάργα
Βάθος νερών: Βαθιά (Ομαλά)
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Πάρκινγκ, Καντίνα
Πρέβεζα: Παραλία Κυανή Ακτή
Η παραλία του Άι Γιαννάκη βρίσκεται αρκετά πριν από την Πάργα. Θα τη βρείτε αν στρίψετε αριστερά προς τη θάλασσα, στα μισά περίπου της διαδρομής από τη διασταύρωση της εθνικής Πρέβεζας - Ηγουμενίτσας με το δρόμο για Πάργα, μέχρι την Αγία Κυριακή (χωριό πριν την Πάργα).
Δεν είναι μεγάλη παραλία και ο γιαλός της είναι όλο βότσαλα μικρά και μεγαλύτερα όπως και ο βυθός της. Την προτιμάει όμως αρκετός κόσμος γιατί είναι ήσυχη και τα νερά της πεντακάθαρα.
Πάνω από την παραλία υπάρχει και μια καντίνα με τραπεζάκια για καφέ ή φαγητό της ώρας. Λοιπόν με το που κατεβαίνετε το δρόμο και φτάνετε στο τέλος του, θα βρείτε χώρο για το αυτοκίνητό σας στο πάρκινγκ πάνω από την καντίνα. Ίσως να πετύχετε και σκιά μάλιστα μιας και τα δεντράκια που φυτεύτηκαν εκεί γι' αυτό το σκοπό έχουν μεγαλώσει αρκετά πια. Μόλις αποβιβαστείτε κατεβαίνετε για την παραλία περνώντας από την καντίνα.
Πρέβεζα: Παραλία Λυγιά
Από Πρέβεζα: 53 χλμ, 5χλμ από Πάργα
Βάθος νερών: Βαθιά (Ομαλά)
Πρόσβαση: Άσφαλτος, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Πάρκινγκ, Καντίνα
Πρέβεζα: Παραλία Μονολίθι
Παραλία Σαρακήνικο
Πρέβεζα: Παραλία Μύτικα
Το Σαρακήνιο, βρίσκεται περίπου 20 χλμ, από το κέντρο της Πάργας αλλά σας ανταμείβει η ομορφιά της παραλίας. Πεντακάθαρα νερά, ψιλή άμμος και ήρεμια, συνθέτουν το ιδανικό σκηνικό για ήσυχες διακοπές.
Μια από τις ομορφότερες παραλίες της Πάργας, βρίσκεται 12 km από την Πάργα, μετά το χωριό Αγιά, μπορείτε να πάτε και με καραβάκι από την προβλήτα της Πάργας. Νερά καταγάλανα και πεντακάθαρα και ένας υπέροχος ελαιώνας συνθέτουν ένα μοναδικό τοπίο. Κολύμπι, βόλτες με θαλάσσια ποδήλατα και κανό αλλά και ψάρεμα και καταδύσεις για παρατήρηση του βυθού είναι μερικά, μόνο από όσα μπορεί να κάνει κανείς.

Από Πρέβεζα: 60 χλμ, 2χλμ από Πάργα
Βάθος νερών: Βαθιά (Ομαλά)
Πρόσβαση: Με τα πόδια, Άσφαλτος, Με λεωφορείο, Με σκάφος
Υπηρεσίες: Πάρκινγκ, Καντίνα

Η παραλία Αλωνάκι βρίσκεται στην Πρέβεζα σε απόσταση μόνο 2 χιλιομέτρων από την πόλη και κοντά στον οικισμό Παντοκράτωρα.

Η παραλία Αρτολίθια παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την φύση της.

Η παραλία Κανάλι βρίσκεται πολύ κοντά από την Πρέβεζα ( 8χλμ) και απέχει περίπου 500 μέτρα απο το Μύτικα.

Ουσιαστικά είναι η συνέχεια της παραλίας του Καναλίου. Οργανωμένη παραλία με κατάλληλη υποδομή για θαλάσσια σπορ ( αλεξίπτωτο , kite-surfing, ιστιοφόρα ) .

Η παραλία της Πρέβεζας μόλις λίγα μέτρα από το κέντρο. Το δάσος που αγκαλιάζει την παραλία δίνει την κατάλληλη σκιά και δροσιά για τους μικρούς και μεγάλους επισκέπτες της ακτής. Πλέον έχει δρομολογηθεί και αναπτυξιακό πρόγραμμα για ανάδειξη της παραλίας.

Η παραλία Λυγιά Πρέβεζας είναι ουσιαστικά πανέμορφοι κόλποι με βράχους που διακόπτουν την αμμουδιά στους πρόποδες του δάσους του Λεκατσά με τον ομώνυμο βυζαντινό ναό και την μοναδική πανοραμική θέα προς το Ιόνιο πέλαγος. Πιο δίπλα και πάνω στον καταπράσινο λόφο στέκει το κάστρο Ρηνιάσσας.

Η παραλία Μονολίθι είναι μόλις 8 χλμ από το κέντρο της Πρέβεζας και πλέον το hot spot του καλοκαιριού.

Η παραλία Μύτικα είναι στην έξοδο της Πρέβεζας μόλις 4 χλμ από το κέντρο. Μαγευτική παραλία, ροματική διάθεση και ένα κοσμοπολίτικο περιβάλλον με ξενοδοχειακές μονάδες και καταλύματα συνθέτουν την καλύτερη εικόνα για παραθερισμό στο Μύτικα. Σε κοντινή απόσταση από το Μύτικα βρίσκεται η αρχαία Νικόπολη ενώ η παραλία αποτελείται από μικρές και μεγάλες, άλλες με άμμο και άλλες με βράχια.

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Πρέβεζα είναι η πρωτεύουσα του Νομού Πρεβέζης, πόλη και λιμένας της Ηπείρου. Γεωγραφικά, η πόλη Πρέβεζα βρίσκεται σε στρατηγική θέση στο κέντρο της παράλιας βορειοδυτικής Ελλάδας και είναι γνωστή για την αρχαία Νικόπολη, το ποτάμι του Αχέροντα και το νεκρομαντείο αλλά και για τις παραλίες της Παντοκράτορας, Αλωνάκι, Μονολίθι κ.λπ.

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης.ΝΙΚΟΠΟΛΗ: Η ιστορία της πόλης

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης.ΝΙΚΟΠΟΛΗ: Η ιστορία της πόλης

# data[].attributes.body
Πηγή:Archaeological Museum of Nicopolis

# data[].attributes.attachment_link.title
ΝΙΚΟΠΟΛΗ: Η ιστορία της πόλης / NICOPOLIS: History of the city

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Ιστορική αναδρομή. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Ιστορική αναδρομή. 

# data[].attributes.body
Πηγή: http://discoverpreveza.gr/chronology/

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Βράχος Πρέβεζας.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Βράχος Πρέβεζας.

# data[].attributes.body
Πηγή:Michael Miller

# data[].attributes.attachment_link.title
Βράχος Λούτσα - Πρέβεζα | Vrachos Loutsa Beach - Preveza

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα: όλες  οι πόλεις και τα χωριά.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα: όλες  οι πόλεις και τα χωριά.

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.e-go.gr/nomos/%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%B2%CE%B5%CE%B6%CE%B1%CF%83/

# data[].attributes.attachment_link.title
ΝΟΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ Περιοχές πόλεις και χωριά - e-go.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
ΠΡΕΒΕΖΑΣ Όλες οι περιοχές, οι πόλεις και τα χωριά του νομού ΠΡΕΒΕΖΑΣ

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Πρεβεζα, ο καλύτερος προορισμός  για το καλοκαίρι. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Πρεβεζα, ο καλύτερος προορισμός  για το καλοκαίρι. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://omorfataxidia.gr/travel/preveza-exairetikos-proorismos-kai-gia-to-kalokairi-deite-fotografies/

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Ξενάγηση στην πόλη και γενικότερα  στον νομό. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Ξενάγηση στην πόλη και γενικότερα  στον νομό. 

# data[].attributes.body
Πηγή:

ENA CHANNEL GREECE

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα 

# data[].attributes.body
Πηγή:Vagelis Kolokotronis

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ματέρης. ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΣΣΩΠΗ 

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ματέρης. ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΣΣΩΠΗ 

# data[].attributes.body
Πηγή: Leonidas Tsompolis

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΣΣΩΠΗ - Η πρωτεύουσα των Κασσωπαίων και οι κατοικίες τους

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία.  Ηλιοβασίλεμα. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία.  Ηλιοβασίλεμα. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://travelpreveza.gr/love-sunset/

# data[].attributes.attachment_link.description
Έρωτας & Ηλιοβασίλεμα

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Οι πιο γνωστές εκκλησίες και η ιστορία τους. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Οι πιο γνωστές εκκλησίες και η ιστορία τους. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://travelpreveza.gr/religion/

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο μητροπολιτικός ναός του Αγ. Χαραλάμπους ιδρύθηκε τον 18ο αι., στη θέση παλαιότερου ναού. Είναι κτισμένος στον τύπο της μονόχωρης βασιλικής, στην ανατολική εξωτερική πλευρά της οποίας έχει εντοιχιστεί τμήμα ρωμαϊκής σαρκοφάγου. Αξιόλογο επίσης είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο, ο άμβωνας επάνω σε κορινθιακό κίονα και ο δεσποτικός θρόνος.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Πληροφορίες για τα έθιμα και τις παραδόσεις. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Πληροφορίες για τα έθιμα και τις παραδόσεις. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://travelpreveza.gr/blog/culture/

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Preveza Jazz Festival διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2003. Ξεκίνησε δειλά, κυρίως με ελληνικές συμμετοχές, και κατάφερε να φιλοξενεί τα πιο ελπιδοφόρα ονόματα της Ευρωπαικής τζαζ και όχι μόνο. Το 2004 συνδέθηκε με το αντίστοιχο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Jazz των Αθηνών, όπου συμμετέχουν καλλιτέχνες από 20 περίπου ευρωπαϊκές χώρες και γίνεται υπό την αιγίδα των πρεσβειών και των ινστιτούτων των χωρών αυτών.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία.  Εξερεύνηση στην πόλη της Πρέβεζας. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία.  Εξερεύνηση στην πόλη της Πρέβεζας. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://travelpreveza.gr/blog/city-walk/

# data[].attributes.attachment_link.description
Το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας κτίστηκε το 1932 και αποτελεί χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό δείγμα των νεότερων δημόσιων κτιρίων που κατασκευάσθηκαν μετά την απελευθέρωση της Πρέβεζας (1912). Με πολύχρωμα κεραμικά πλακίδια τύπου Isnik διακοσμήθηκε το πάνω μέρος της τοξοστοιχίας του εξώστη: φύλλα σε πράσινο χρώμα και άνθη γαλάζια και κόκκινα, με παραδείσια διάσπαρτα πουλιά.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Παραλίες : απο το Μινολίθι μεχρι τον Αη Γιαννάκη. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Παραλίες : απο το Μινολίθι μεχρι τον Αη Γιαννάκη. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://travelpreveza.gr/beaches/

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τις ομορφότερες παραλίες της Πρέβεζας και μάλιστα στην καρδιά της πόλης είναι αυτή της Κυανής Ακτής. Η ακτή αποτελεί συνέχεια ενός πανέμορφου μικρού δάσους με λεύκες και τα καθαρά και ήσυχα νερά της προσελκύουν καθημερινά εκατοντάδες λουόμενους ντόπιους και ξένους.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Αξιοθέατα: από την αρχαία Νικόπολη και την ιστορία της μέχρι τον Κοκκινοπηλό.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Αξιοθέατα: από την αρχαία Νικόπολη και την ιστορία της μέχρι τον Κοκκινοπηλό.

# data[].attributes.body
Πηγή: https://travelpreveza.gr/sightseeings/

# data[].attributes.attachment_link.description
Είναι η πόλη που η ίδρυσή της συνδέθηκε όχι με μια τυχαία νίκη και σίγουρα όχι με έναν οποιονδήποτε βασιλιά. Η Νικόπολη χτίστηκε μετά τη νίκη του πρώτου αυτοκράτορα της Ρώμης, του Οκταβιανού Αύγουστου, στη Ναυμαχία του Ακτίου κατά του Μάρκου Αντώνιου και της Κλεοπάτρας, το 31 π.Χ.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Κοκκινοπηλός: η ιστορία , τα βίντεο και η απερίγραπτη ομορφιά του με τις απερίγραπτου κάλλους  φωτογραφίες. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Κοκκινοπηλός: η ιστορία , τα βίντεο και η απερίγραπτη ομορφιά του με τις απερίγραπτου κάλλους  φωτογραφίες. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.travel.gr/nature/kokkinopilos-mia-kokkini-kilida-sto-k/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Δεν βρίσκεστε στον Άρη. Είστε στους ολοπόρφυρους λόφους του Κοκκινοπηλού.

Στον δήμο Ζηρού της Πρέβεζας, λίγο έξω από τη Φιλιππιάδα και πολύ κοντά στη λίμνη Ζηρού, το τοπίο μοιάζει απόκοσμο κι εντυπωσιάζει. Προϊόν του χρόνου και των γεωλογικών ζυμώσεων, μια κηλίδα από κατακόκκινους λόφους σημαδεύει το γύρω καταπράσινο τοπίο. Εκτός από μοναδικής ομορφιάς, είναι και επιστημονικής και αρχαιολογικής αξίας.

Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως αυτό το μέρος βρίσκεται μόλις 100 μέτρα από την Εθνική Οδό.

Οι λόφοι έχουν ύψος 100 με 150 μέτρα. Ανάμεσά τους έχουν σχηματιστεί φιδογυριστές χαράδρες από τη βροχή, τους ανέμους και τη θερμοκρασία. Αυτή η εναλλαγή κάνει το μέρος προορισμό για φυσιολάτρες και πεζοπόρους, αλλά και σκηνικό για γυρίσματα και φωτογραφήσεις. Ο ήλιος έχει τη δική του επίδραση στον τόπο, που καταλαμβάνει περίπου 600 στρέμματα και του οποίου οι μικρές πλαγιές παίρνουν όλες τις αποχρώσεις του κόκκινου ανάλογα με την ώρα και το φως.

Πρόκειται για ένα καρστικό βύθισμα, ένα φαινόμενο που έχει ηλικία και μάλιστα μεγάλη. Εκτιμάται πως ο σχηματισμός του χρονολογείται πίσω στην προϊστορική περίοδο. Το έντονο χρώμα του οφείλεται στους ερυθρούς αργίλους και στα οξείδια του σιδήρου, ενώ τα καιρικά φαινόμενα διάβρωσης διαμόρφωσαν τους μοναδικούς σχηματισμούς του.

Δικαιολογημένα, ο Κοκκινοπηλός χαρακτηρίστηκε μνημείο της φύσης και γεώτοπος μεγάλης γεωλογικής αξίας από το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, έπειτα από γεωλογικές έρευνες που πραγματοποίησε το ίδιο το ΙΓΜΕ αλλά και ανεξάρτητοι μελετητές.

Την περιοχή εντόπισε ο Βρετανός αρχαιολόγος Έρικ Χιγκς το 1962. Στην ανασκαφή, που διενεργήθηκε στη θέση Ασπροχάλικο, συμμετείχαν Βρετανοί αλλά και ο Έλληνας καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αρχαιολόγος Σωτήριος Δάκαρης. Άλλες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν από Αμερικανούς τη δεκαετία του 1990.

Πολλά ευρήματα χρονολογούνται από την Παλαιολιθική Εποχή, βρέθηκαν όμως και εργαλεία από την Εποχή του Χαλκού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ένας λίθινος αμφίπλευρος πέλεκυς ηλικίας 250.000 ετών. Αυτό και άλλα αντικείμενα, τα οποία καταδεικνύουν την παρουσία πρωτόγονων ανθρώπων στον Κοκκινοπηλό, εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Ιωαννίνων.

Από εκεί διέρχεται και το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο, ένα αξιοθαύμαστο έργο αρχαίας τεχνολογίας. Πρόκειται για μια τεράστια κατασκευή που μετρά 50χλμ μήκος και υδροδότησε την Νικόπολη, που οικοδομήθηκε περίπου το 30πΧ και η οποία κατέγραψε τουλάχιστον 50 χρόνια ζωής και πληθυσμό 150.000 σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχαιολόγων.

Σήμερα ο Κοκκινοπηλός είναι και ταξιδιωτικός προορισμός. Ιδανικές εποχές για να τον επισκεφθείτε είναι η άνοιξη και το καλοκαίρι, οπότε ο ήλιος είναι δυνατός και δίνει στους λόφους ένα ολοζώντανο χρώμα. Η πρόσβαση δεν είναι πολύ εύκολες, οι διαδρομές όμως είναι βατές. Μπορείτε να φτάσετε από δύο σημεία: είτε από το χωριό Άγιος Γεώργιος περπατώντας περίπου 500 μέτρα δυτικά, είτε από τη Λίμνη Ζηρού προς Ριζοβούνι και Στεφάνη. Η δεύτερη εναλλακτική είναι πιο απαιτητική, καθώς ο δρόμος από άσφαλτο κάπου γίνεται δασικός και στο τέλος χρειάζεται περπάτημα περίπου ενός χιλιομέτρου.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κοκκινοπηλοσ

# data[].attributes.attachment_link.title
Κοκκινοπηλός: Μια κόκκινη κηλίδα στο καταπράσινο τοπίο του Ζηρού στην Πρέβεζα | travel.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Δεν βρίσκεστε στον Άρη. Είστε στους ολοπόρφυρους λόφους του Κοκκινοπηλού. Στον δήμο Ζηρού της Πρέβεζας, λίγο έξω από τη Φιλιππιάδα και πολύ κοντά στη λίμνη Ζηρού, το τοπίο μοιάζει απόκοσμο κι εντυπωσιάζει. Προϊόν του χρόνου και των γεωλογικών ζυμώσεων, μια κηλίδα από κατακόκκινους λόφους σημαδεύει το γύρω καταπράσινο τοπίο.

# data[].attributes.headline
Το Σαϊτάν Παζάρ:το διάσημο σοκάκι της Πρέβεζας.  

# data[].attributes.subject
Το Σαϊτάν Παζάρ:το διάσημο σοκάκι της Πρέβεζας.  

# data[].attributes.attachment_link.title
Tο Σαϊτάν Παζάρ

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Μια αφήγηση γεμάτη εικόνες, αρώματα, γεύσεις και συναισθήματα.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Μια αφήγηση γεμάτη εικόνες, αρώματα, γεύσεις και συναισθήματα.

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.travel.gr/experiences/preveza-parga-acherontas-soyli-e/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
EXPERIENCES

Μια αφήγηση γεμάτη εικόνες, αρώματα, γεύσεις και συναισθήματα που μεταφέρει όλη την εμπειρία της περιπλάνησης

Photos: Νίκος Κόκκας

Μια ατελείωτη επιλογή διαδρομών, τοπία που κρέμονται κυριολεκτικά πάνω από τα νερά του Ιονίου, μοναχικά χωριά και οικισμοί, στην πλευρά του χάρτη όπου η ημέρα τελειώνει τελευταία, το ταξίδι στα δυτικά παράλια (και όχι μόνο) της Ηπείρου, είναι μια απολαυστική απόδραση.

Η Άφιξη

Η Πρέβεζα απλώνεται στη βόρεια είσοδο του Αμβρακικού κόλπου σε υψόμετρο 8 μόλις μέτρων. Το ταξίδι των 377 χιλιομέτρων από την Αθήνα μέχρι εδώ, διήρκησε κάτι περισσότερο από τέσσερις ώρες. Το αυτοκίνητο κυλούσε με μέση ταχύτητα, σε έναν δρόμο καταπληκτικό, ασφαλή, ικανό να σε ταξιδεύει και νοερά. Πριν κατασκευαστεί η Ιόνια Οδός, η διαδρομή μεταφράζονταν σε ένα, σχεδόν, ολοήμερο ταξίδι, πανέμορφο μεν, όμως γεμάτο προκλήσεις. Για όσους βέβαια δεν ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τον προορισμό, η εναλλακτική επιλογή της παλαιάς οδού, μεγαλώνει τη Χώρα και τη χαρά του ταξιδιού κατά πολύ.

Φτάνοντας στην πόλη, είναι πια αργά το απόγευμα. Τα δαιδαλώδη στενά του κέντρου είναι όμορφα φωτισμένα. Τα καλοσυντηρημένα νεοκλασσικά μοιάζουν φρεσκομακιγιαρισμένα, έτοιμα να μοιραστούν τις ιστορίες τους καθώς ξεκινούν έναν ακόμη κύκλο ζωής στο νέο πρόσωπο της πόλης. Μικρά καφέ, ταβερνάκια και εστιατόρια βρίσκονται διάσπαρτα στις γωνιές και τις καμπύλες των κτιρίων του κέντρου, κοντά στο Ρολόι, σήμα κατατεθέν της Πρέβεζας και γύρω από το Σαϊτάν Παζάρ. Φωνές, γέλια, μουσική, χρώματα πολλά, αλλά και μυρωδιές θαλασσινών και τσίπουρου γεμίζουν τη βραδινή ατμόσφαιρα, ανοιχτή πρόσκληση για τους ντόπιους αλλά και τους καλοδιάθετους επισκέπτες.

Οι παρέες αναμιγνύονται εύκολα, τα πειράγματα και τα κεράσματα περνάνε χέρι - χέρι, ο χρόνος μοιάζει να σταματά. Ο ξένος δεν περνά απαρατήρητος στην Πρέβεζα, τους χειμερινούς μήνες ιδιαίτερα, μα και οι Πρεβεζάνοι δεν τον αφήνουν να νιώσει μόνος του.
Με μια ελαφριά ζάλη και νιώθοντας την ενέργεια της ημέρας να κυλάει από τα πόδια κατευθείαν στο πλακόστρωτο της παραλίας, εισπνέω τον ιωδιούχο αέρα της νύχτας, με τα φώτα αλλά και την αντανάκλαση του φεγγαρόφωτου να στρώνουν φωτεινούς δρόμους στα ήρεμα νερά του νυχτερινού Αμβρακικού.

Η Πρέβεζα

Το πρωινό αεράκι εισβάλλει από όποιο άνοιγμα του πανωφοριού αμέλησα να κλείσω ερμητικά, φτάνοντας τη δροσιά του μέχρι το κόκκαλο. Επτά και μισή το πρωί, στην παραλία της Πρέβεζας, στο μέσο περίπου της Ελευθερίου Βενιζέλου, περιμένουμε υπομονετικά την άφιξη των καϊκιών με την ψαριά της ημέρας.

Ιδιοκτήτες εστιατορίων, απλοί πολίτες αλλά και υποψιασμένοι επισκέπτες, βρίσκονται εδώ, σε αυτήν τη, σχεδόν τελετουργική, καθημερινή διαδικασία. Γνωρίζονται με τα μικρά τους ονόματα, τα πειράγματα δίνουν και παίρνουν, τα αλιεύματα εμφανίζονται σε πλαστικές λεκάνες προσαρμοσμένες στο πλάι των καϊκιών. Αυστηρά. Η διάσημη σαρδέλα Αμβρακικού έχει την τιμητική της, οι αλιείς την ετοιμάζουν προς πώληση ευλαβικά, με σεβασμό.

Η παραλία της Πρέβεζας είναι πολύ όμορφη. Εστιατόρια, καφέ, υπέροχα δημόσια κτίρια, μικρές οάσεις πράσινου, ερασιτέχνες αλιείς με τα καλάμια τους αφημένα υπομονετικά σε τρίποδα, ποδηλάτες, περιπατητές, όλοι μοιράζονται αυτό το φυσικό υδάτινο όριο του Αμβρακικού κόλπου. Περπατώντας βόρεια, ένα δάσος από κατάρτια ιστιοπλοϊκών μαρτυρούν την περιοχή της νέας, ολοκαίνουριας Μαρίνας της Πρέβεζας, μιας μοντέρνας κατασκευής που σηματοδοτεί τον τουριστικό και ταξιδιωτικό εκσυγχρονισμό ολόκληρης της περιοχής. Φτάνοντας πια στον φυσικό κόλπο στο Βαθύ, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς την έκρηξη του θαλάσσιου τουρισμού, αφού, όπως μου μαρτύρησε κάτοικος της περιοχής, τους καλοκαιρινούς μήνες, σχεδόν μπορείς να περπατήσεις από τη μια όχθη στην άλλη επάνω από λευκά, λαμπερά καταστρώματα ιστιοπλοϊκών σκαφών.

Γύρω από την Πρέβεζα

Τα νερά της θάλασσας στην παραλία Μονολίθι έχουν μια γκρι-μωβ απόχρωση καθώς αφρίζουν στη χοντρή αμμουδιά, κάτω από το μολυβένιο ουρανό. Η ακτή απλώνεται κατά μήκος αρκετών χιλιομέτρων, από το Μύτικα προς τον βορρά, μετονομάζεται σε παραλία Κανάλι και συνεχίζει απτόητη μέχρι την Καστροσυκιά, παραμένοντας σε όλο της το μήκος πανέμορφη, φιλόξενη. Τους χειμερινούς μήνες, τολμηροί κολυμβητές αξιοποιούν την ευκαιρία της βουτιάς κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου, πριν ξεκινήσουν τη μέρα τους. Ένα φυσικό παράλιο δάσος συμπληρώνει το περιβάλλον φορτώνοντας την εικόνα με ακόμη περισσότερα χρώματα.

Στη διαδρομή προς τη Λίμνη Ζηρού, ο δρόμος περνά δίπλα από τα τείχη της Αρχαίας Νικόπολης ( www.Igepka.gr/nikopoli ). Χτισμένη από τους Ρωμαίους, η Πόλη της Νίκης, κατ'εντολή του αυτοκράτορα Αύγουστου Οκταβιανού προς τιμή των Θεών και κυρίως του Απόλλωνα μετά τη νίκη στη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ., η Νικόπολη αποτελεί τη μεγαλύτερη σε έκταση αρχαία πόλη της Ελλάδας. Τα τείχη της εκτείνονται σε μεγάλο μέρος παράλληλα του επαρχιακού δρόμου και μοιάζουν σαν να κατασκευάστηκαν ειδικά για να προκαλούν το θαυμασμό του περαστικού με τον τρόπο που ξεφυτρώνουν μέσα στο φυσικό περιβάλλον. Τα έργα αναστήλωσης που πραγματοποιούνται, δεν επιτρέπουν την ελεύθερη πρόσβαση σε ολόκληρο τον αρχαιολογικό χώρο, αλλά προκαλούν μια ανυπομονησία για το μέλλον.

Λίγα χιλιόμετρα βορειότερα, μια καφετί πινακίδα στο χωριό Φιλιππιάδα, κατευθύνει προς τη Λίμνη Ζηρού. Σαν κρυμμένο μυστικό, αντανακλά τον ουρανό και τους λόφους τριγύρω, εμφανιζόμενη ξαφνικά στο τέλος μιας χωμάτινης κατηφόρας. Σημείο συνάντησης για τους κατοίκους των γύρω περιοχών, επιλογή ημερήσιων αποδράσεων, πικνίκ, αλλά και λιμνιαίων σπορ, όπως κανό - καγιάκ, η λίμνη είναι μια ανταμοιβή, είναι το χρώμα που έλειπε για να συμπληρωθεί η τέλεια εικόνα.

Πρέβεζα - Πάργα

Αν δεν τα οδηγήσει κάποιος, δεν μπορεί να αντιληφθεί εύκολα πως τα 60 χιλιόμετρα από την Πρέβεζα βόρεια μέχρι την Πάργα, διαγράφουν μια από τις ομορφότερες διαδρομές της Ελλάδας. Το πιο διάσημο στοιχείο της γεωφυσικής κατασκευής της χώρας, το πάντρεμα πράσινου, βουνού, βραχωδών κολπίσκων και ατελείωτου θαλάσσιου ορίζοντα, βρίσκεται εδώ. Η ταχύτητα σε αυτόν το δρόμο είναι εχθρός της απόλαυσης. Σαν να σεβάστηκε το ηφαιστειακό γεγονός που έχτισε αυτό το κόσμημα, ο μηχανικός της κατασκευής του δρόμου ακολούθησε τη μορφολογία του εδάφους και το όχημα ταξιδεύει παράλληλα και ψηλά πάνω από την ακτογραμμή. Ο ήλιος μπροστά και αριστερά, ενίοτε και δεξιά, λειτουργεί σα φυσική πυξίδα. Δεν είναι τυχαίο πως η συγκεκριμένη διαδρομή ανήκει στις αγαπημένες των δικυκλιστών στις μονοήμερες, "ξεφορτωτικές" από άγχη και έννοιες, αποδράσεις τους.

Λίγο πριν την άφιξη στην Πάργα, διάφορες πινακίδες σηματοδοτούν τους δρόμους που οδηγούν σε κάποιες από τις ομορφότερες παραλίες, το Αλωνάκι, το Αμόνι, τη Σκάλα. Υπάρχουν και άλλες οι οποίες περιμένουν να ανακαλυφθούν από τους ορεξάτους και σεβαστικούς επισκέπτες.

Η άφιξη στην πόλη της Πάργας είναι εντυπωσιακή. Κοιτώντας δεξιά και αριστερά του δρόμου, είναι ολοφάνερη η τουριστική εξέλιξη της περιοχής. Ξενοδοχεία, εποχικά παντοπωλεία και μίνι μάρκετ, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ανάμεσα σε κατάφυτες πλαγιές και χτισμένα σε απότομες ανηφόρες και κατηφόρες. Η θέα από την άκρη της παραλίας του Αη Γιαννάκη προς την αμφιθεατρική, πολύχρωμη Πάργα, είναι η κορύφωση.

Η θάλασσα χρυσίζει στην αντανάκλαση του ηλιακού φωτός, το νησάκι με την εκκλησία της Παναγίας στη μέση του κόλπου, η μπεζ-χρυσή αμμουδιά και το Ενετικό Κάστρο, δημιουργούν τον καμβά ενός υπέροχου προορισμού. Η προμενάδα, η απαραίτητη βόλτα στην παραλία, συνοδεύεται από επιλογές γαστρονομικές αλλά και καφέ και μικρά καταστήματα. Τα κτίρια μοιάζουν να ανταγωνίζονται σε ευφάνταστους χρωματικούς συνδυασμούς, παιδιά παίζουν στην προκυμαία, μουσική ακούγεται δυνατά από μεζεδοπωλείο σε αυτήν την, πρόωρα ανοιξιάτικη, ημέρα. Το καλοκαίρι ανυπομονεί να ζωντανέψει την Πάργα, να γεμίσει κόσμο τα δαιδαλώδη στενά, να ξαπλώσει τους λουόμενους στην πεντακάθαρη παραλία της.

Αχέροντας

"Μην πληρώνεις τον Βαρκάρη", λέει πασίγνωστο βρετανικό τραγούδι, ξορκίζοντας την πιο μη επιθυμητή στιγμή της ζωής κάθε ανθρώπου. Οι λέξεις αυτές, βγαλμένες από παρόμοιες ιστορίες κάθε λαού, βρίσκουν την απόλυτη μετάφρασή τους εδώ. Στο χωριό Αμμουδιά, 46 χιλιόμετρα βόρεια της Πρέβεζας, βρίσκεται το Δέλτα του ποταμού Αχέροντα. Κόντρα στη μακάβρια, ιστορικά, συνείδηση που προκαλεί, αυτό το σημείο στο χάρτη είναι ένας θαυμάσιος τόπος να επισκεφθεί κανείς. Τουριστικά αναπτυγμένος, με ταβέρνες και ενοικιαζόμενα δωμάτια, αλλά και με μια απλωμένη, αμμουδερή παραλία με ευκάλυπτους, με συστάδες από καλαμιές οι οποίες κρύβουν την έξοδο προς το Ιόνιο Πέλαγος, το Δέλτα του Αχέροντα, προσφέρει πιο πολύ ζωή από τις περί αντιθέτου υποψίες. Ακόμη και αυτή, η κάπως αλλόκοτη διαδρομή του βαρκάρη των ψυχών προς τον Άδη, βρίσκει τη χαρούμενη και ευχάριστη εκδοχή της μέσω των οργανωμένων τουριστικών, ευτυχώς, διαδρομών αρκετά μέσα κατά μήκος του ποταμού. Η εμπειρία εμπλουτίζεται με την παρατήρηση των έμβιων όντων του ποταμού, των ψαράδων με ζωντανά δολώματα σε ορισμένα σημεία στις όχθες, αλλά και της εμφάνισης του βαρκάρη ντυμένου ως Χάρου, κρατώντας και το αντίστοιχο αξεσουάρ-δρεπάνι για το, κάπως παράξενο, εφέ της, κατά τα άλλα, φωτεινής και χαρούμενης διαδικασίας.

Ο ποταμός Αχέροντας συνεχίζει τη διαδρομή του προς το εσωτερικό της ηπειρωτικής χώρας, μέσα στην ομόνυμη κοιλάδα, διασχίζοντας εύφορα κτήματα και καλλιέργειες, περνώντας από τη ρίζα του λόφου του Νεκρομαντείου, (www.Igepka.gr/nekromanteio), ενός από τους σπουδαιότερους αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής. Το σμίξιμο των ζωντανών με τους νεκρούς τους, κατά τη μυθολογία, συνέβαινε εδώ, χτισμένο με τρόπο που δικαιολογεί απόλυτα το μύθο. Βγαίνοντας από την υπόγεια, σκοτεινή, χωρίς ηχώ, αίθουσα, ένα λιβάδι με μαργαρίτες, ένα χαλί ζωής και της Άνοιξης που έρχεται, με προσκαλεί να ξαπλώσω, απολαμβάνοντας το ζεστό ήλιο και το θαύμα της ζωής.
Βόλτα στο Σούλι

Ο ήλιος φωτίζει με τις τελευταίες του ηλιαχτίδες τη στάνη των αδελφών Φώτη και Φίλιππου Παπαϊωάννου πριν κρυφτεί πίσω από τις άγριες βουνοκορφές στα δυτικά. Τα κατσίκια μπαίνουν με τάξη μέσα στον περιφραγμένο χώρο για να ταϊστούν πριν πέσει η νύχτα. Ο παππούς των δύο νέων, Σωτήρης Τσιρώνης, έτοιμος εδώ και ώρα για τη διαδικασία, περιμένει υπομονετικά μέχρι και το τελευταίο ζώο να πλησιάσει στην ταΐστρα πριν αρχίσει το δίκαιο μοίρασμα. Μυρωδιά ξυλόφουρνου απλώνεται τριγύρω, ετοιμάζοντας νοστιμιές για τους ίδιους αλλά και για τον απρόσμενο επισκέπτη τους.

Η ηρωική γη του Σουλίου, μια περιοχή διάσπαρτων χωριών και οικισμών, απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα βόρεια, βορειοανατολικά της Πρέβεζας, καλά κρυμμένη ανάμεσα στους ορεινούς όγκους πάνω από την κοιλάδα του Αχέροντα. Η άγρια, αμφιθεατρική περιοχή είναι μια επίσκεψη στην Ιστορία, την περασμένη αλλά και αυτήν που γράφεται κάθε μέρα, αφού ολόκληρη η περιοχή γνωρίζει μια άνθιση, τουριστική αλλά και ήπια οικιστική. Ένα ταξίδι στο χρόνο, μια ειλικρινής επαφή με την ελληνική γη, μια ιστορική αναδρομή, μια νοερή διαδρομή προς το μέλλον, όλα ταιριάζουν εδώ. Αγνανεύοντας μακριά, προς την κοιλάδα και, ακόμη μακρύτερα, μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος, από τη βίγλα στο Κούγκι, βρίσκει κανείς μέσα του κάθε λόγο να αγαπά και να σέβεται τούτον τον τόπο.

Πριν την επιστροφή

Από την ημέρα του ερχομού ήξερα, κατά βάθος, πως για την επιστροφή στην Αθήνα θα επέλεγα την διαδρομή τη μακριά, την αργή, την υπέροχα χρονοβόρα. Οδηγώντας νότια πια, αφήνοντας την Π ρέβεζα με μια αίσθηση πληρότητας, χαζεύοντας τη γαλάζια θάλασσα στα δεξιά, σκόρπιες σκέψεις συμπληρώνουν την εικόνα του οδοιπορικού. Από την ανάγνωση ενός βιβλίου σε ένα φιλόξενο καφέ κατά τη διάρκεια μιας ξαφνικής μπόρας, το νυχτερινό σουλατσάρισμα στα ήσυχα στενά μετά το τέλος άλλης μιας υπέροχης ημέρας, τις μυρωδιές από τα μαγειρευτά του Δημήτρη Ράπτη στο διαχρονικό μαγειρείο του, τα ασυναγώνιστα σάντουιτς του Θοδωρή Μήτση, τις χορταστικές, διάσημες γαρίδες του γενναιόδωρου Αμβρακικού Κόλπου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Πρέβεζα - Πάργα - Αχέροντας - Σούλι: Ένα συναρπαστικό οδοιπορικό στη Δυτική Ήπειρο

# data[].attributes.attachment_link.description
Μια αφήγηση γεμάτη εικόνες, αρώματα, γεύσεις και συναισθήματα που μεταφέρει όλη την εμπειρία της περιπλάνησης Photos: Νίκος Κόκκας Μια ατελείωτη επιλογή διαδρομών, τοπία που κρέμονται κυριολεκτικά πάνω από τα νερά του Ιονίου, μοναχικά χωριά και οικισμοί, στην πλευρά του χάρτη όπου η ημέρα τελειώνει τελευταία, το ταξίδι στα δυτικά παράλια (και όχι μόνο) της Ηπείρου, είναι μια απολαυστική απόδραση.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα: Το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Νικόπολης, η ιστορία του και ο τρόπος μετακίνησης σε αυτό.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα: Το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Νικόπολης, η ιστορία του και ο τρόπος μετακίνησης σε αυτό.

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.travel.gr/experiences/i-agnosti-ellada/romaiko-ydragogeio-nikopolis-to-archai/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
H ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ

Καταφέρνοντας να φτιάξουν ένα εντυπωσιακό δίκτυο 50 χιλιομέτρων μοναδικό για την εποχή του, οι Ρωμαίοι υδροδότησαν μια μεγαλούπολη 150.000 κατοίκων

Χάρη στην εξαιρετική διατήρησή της στο διάβα των αιώνων, η αρχαία Νικόπολη δίνει την ευκαιρία στον σύγχρονο επισκέπτη να θαυμάσει την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία των Ρωμαίων. Αυτό όμως που εξακολουθεί να εντυπωσιάζει είναι το υδραγωγείο της: έργο μοναδικό για την εποχή του, που βασίστηκε σε ένα δίκτυο μήκους 50 χιλιομέτρων, μέσω του οποίου μπόρεσαν να αξιοποιηθούν οι πηγές του ποταμού Λούρου.

Η Νικόπολη είναι "παιδί" μιας μεταβατικής μα κομβικής περιόδου, στην οποία η Ρώμη μετατράπηκε από δημοκρατία σε αυτοκρατορία. Χτίστηκε το 31 π.Χ., ως σύμβολο της μεγάλης νίκης του Οκταβιανού Αυγούστου στο Άκτιο, ενάντια στον Μάρκο Αντώνιο και στην Κλεοπάτρα -σε μια ναυμαχία που πάντα είχε και ελληνικό "χρώμα", καθώς η Κλεοπάτρα ήταν η τελευταία βασίλισσα της Αιγύπτου η οποία προερχόταν από τους Μακεδόνες που έφτασαν εκεί με τον Μέγα Αλέξανδρο.

Η Νικόπολη έγινε παράλληλα μοχλός εκρωμαϊσμού και ελέγχου όλης της δυτικής Ελλάδας, αφού πολλοί άνθρωποι από υπάρχουσες πόλεις της Ηπείρου και της Ακαρνανίας αναγκάστηκαν να τις εγκαταλείψουν, μετοικώντας μόνιμα εκεί. Θα επιβίωνε ως τον 11ο αιώνα, όταν ερημώθηκε από τους Βούλγαρους. Ωστόσο δεν καταστράφηκε σε επίπεδο υλικών υποδομών. Και το γεγονός ότι στη θέση της δεν ιδρύθηκε νεότερος οικισμός, βοήθησε ώστε να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση, δεδομένης της παλαιότητάς της.

Το μνημειώδες υδραγωγείο δεν αποκλείεται να χτίστηκε ήδη από τα χρόνια του Οκταβιανού, αν και οι απόψεις των νεότερων μελετητών συγκλίνουν πλέον προς τον 2ο αιώνα μ.Χ., στην περίοδο που αυτοκράτορας ήταν ο Αδριανός. Μέχρι να κατασκευαστεί, οι Νικοπολίτες εξασφάλιζαν νερό μέσω βαρελιών, τα οποία γέμιζαν είτε σε διάφορα πηγάδια, είτε από μικρές πηγές.

Οι Ρωμαίοι ήταν ονομαστοί για τις μηχανικές και τοπογραφικές τους ικανότητες, χάρη στις οποίες είχαν ήδη εξοπλίσει την πατρίδα τους με ένα υποδειγματικό σύστημα υδροδότησης. Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, στη Νικόπολη πέτυχαν ένα τεχνικό θαύμα για τα δεδομένα των καιρών τους, στήνοντας ένα εκτεταμένο δίκτυο 50 χιλιομέτρων, που αξιοποίησε τις πηγές του Λούρου, προσφέροντας επαρκέστατη υδροδότηση στη Νικόπολη. Για την οποία πιστεύουμε πλέον ότι δεν ήταν μια μεσαίου μεγέθους πόλη, αλλά μια μεγαλούπολη με περίπου 150.000 κατοίκους.

Στο σύνολό του, το έργο απαρτίζεται από εναλλασσόμενα συστήματα τοξωτού, εναέριου υδραγωγείου με αψίδες (απαραίτητο ώστε να παρακαμφθεί η κοιλάδα του Λούρου), που συνδυάζονται με επίγειους αυλακοσωλήνες, καθώς και με σήραγγα σκαμμένη στους λόφους του Κοκκινοπηλού. Μέσω αγωγού, το νερό μεταφερόταν από τις πηγές του Λούρου σε δύο δεξαμενές στο Νυμφαίον της Νικόπολης, από όπου διοχετευόταν έπειτα και στην υπόλοιπη πόλη, μέσω μικρότερων αγωγών.

Κατάλοιπα του υδραγωγείου εξακολουθούν να είναι ορατά σε διάφορες θέσεις της ευρύτερης περιοχής, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον επισκέπτη να θαυμάσει με πόση μαεστρία αξιοποίησαν οι Ρωμαίοι την υψομετρική διαφορά μεταξύ των πηγών του Λούρου και της Νικόπολης -η οποία ανέρχεται σε περίπου 80 μέτρα- φροντίζοντας να δώσουν ελαφρά κλίση στον αγωγό καθώς προσέγγιζε προς τη θάλασσα. Μάλιστα, προνόησαν ακόμα και για ανοίγματα εξαερισμού στις πλαγιές, αλλά και για πεσσοστοιχίες στα πεδινά τμήματα.

Γύρω στο 350 ο αυτοκράτορας Ιουλιανός χρηματοδότησε εκτεταμένες εργασίες συντήρησης, οπότε είμαστε σίγουροι ότι το υδραγωγείο λειτούργησε και στα πρώτα βυζαντινά χρόνια. Φαίνεται να εγκαταλείφθηκε όταν η περιοχή μπήκε σε αμετάκλητη τροχιά παρακμής, μετά το χάος που σκόρπισε μια καταστροφική επιδρομή των Οστρογότθων, το 551.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αγνωστη ελλαδα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Νικόπολης: Tο αρχαίο θαύμα που αξιοποίησε τις πηγές του ποταμού Λούρου

# data[].attributes.attachment_link.description
Καταφέρνοντας να φτιάξουν ένα εντυπωσιακό δίκτυο 50 χιλιομέτρων μοναδικό για την εποχή του, οι Ρωμαίοι υδροδότησαν μια μεγαλούπολη 150.000 κατοίκων Χάρη στην εξαιρετική διατήρησή της στο διάβα των αιώνων, η αρχαία Νικόπολη δίνει την ευκαιρία στον σύγχρονο επισκέπτη να θαυμάσει την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία των Ρωμαίων.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα: μύθοι και ιστορίες για τη λίμνη Ζηρού και το δάσος του Αγίου Βαρνάβα.Η ομορφιά τους. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα: μύθοι και ιστορίες για τη λίμνη Ζηρού και το δάσος του Αγίου Βαρνάβα.Η ομορφιά τους. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.travel.gr/experiences/preveza-i-kathilotiki-omorfia-tis-limn/

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Xάρης Συμβουλίδης

# data[].attributes.attachment_link.title
Πρέβεζα: Η καθηλωτική ομορφιά της λίμνης Ζηρού και του παρόχθιου δάσους του Αγίου Βαρνάβα

# data[].attributes.attachment_link.description
Δύο «δώρα» απαράμιλλου κάλλους για όποιον επισκέπτη ακολουθήσει την περιπετειώδη διαδρομή του Λούρου από το όρος Τόμαρος ως τον Αμβρακικό

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα:μία  πόλη, μία  ιστορία,μια εμπειρία και ένα πλήθος εκπλήξεων για τους  επισκέπτες .

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Πρέβεζα:μία  πόλη, μία  ιστορία,μια εμπειρία και ένα πλήθος εκπλήξεων για τους  επισκέπτες .

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.travel.gr/experiences/preveza-mia-empeiria-anamesa-se-dyo-tha/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
EXPERIENCES

Πόλη με αρκετή ιστορία, μα και με πολλαπλό γαστρονομικό, αρχιτεκτονικό και περιβαλλοντολογικό ενδιαφέρον, επιφυλάσσει πλήθος εκπλήξεων για όσους την επισκεφθούν

Το παραλιακό τμήμα της Πρέβεζας, με τη μαρίνα. Photo: Shutterstock

Μια στάση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης, στο 5ο χιλιόμετρο Πρέβεζας-Ιωαννίνων, θα σε πείσει ότι μερικές φορές η Ιστορία έχει να σου διδάξει πολλά περισσότερα από όσα νομίζεις. Και να σε εντυπωσιάσει. Αυτό, βέβαια, οφείλεται και στην ιδιαίτερα κατατοπιστική ξενάγηση του αντιδήμαρχου Πρεβέζης, Λεωνίδα Αργυρού, ο οποίος έκανε τα εκθέματα να "μιλάνε".

Αυτό, πάντως, δεν αφαίρεσε τη λάμψη από τα ίδια τα κειμήλια, τα οποία καθιστούν το μουσείο ως το μεγαλύτερο ρωμαϊκής ιστορίας εκτός Ιταλίας. Να μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι στο Άκτιο έγινε η πιο αποφασιστική ναυμαχία για το μέλλον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (2 Σεπτεμβρίου 31 π.Χ.).

Ήταν λοιπόν λίγο έξω από τη σημερινή Πρέβεζα όπου ο Οκταβιανός Αύγουστος αντιμετώπισε τον Μάρκο Αντώνιο και τον αιγυπτιακό στόλο της Κλεοπάτρας, καθώς μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα (44 π.Χ.) εκκρεμούσε το ποιος θα κατείχε την εξουσία στο απέραντο κράτος της Ρώμης. Ως γνωστόν, η ναυτική αναμέτρηση έληξε με την ήττα του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας.

Ο σημαντικότερος λόγος που οδήγησε στη νίκη του Οκταβιανού ακούει στο όνομα Αγρίππας. Ο Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας ήταν στρατιωτική ιδιοφυΐα. Λένε μάλιστα ότι ήταν αυτός που επινόησε τον γάντζο με τον οποίον κατάφερναν να φέρνουν κοντά τα αντίπαλα πλοία και στη συνέχεια να τους επιτίθενται. Στον καιρό της ειρήνης, πάλι, στάθηκε υπεύθυνος για την κατασκευή μερικών από τα πιο αξιοσημείωτα κτήρια στην ιστορία της Ρώμης. Επιπλέον, όπως κάθε καλός πολεμιστής (σύμφωνα με τον κώδικα Μπουσίντο των Σαμουράι), ασχολούταν και με το γράψιμο: τα περιηγητικά του βιβλία έμειναν στην ιστορία.

Αποτέλεσμα της νίκης του Οκταβιανού ήταν να δώσει την εντολή για το χτίσιμο της Νικόπολης (πόλη της νίκης), ώστε να τιμήσει τους θεούς που τον βοήθησαν. Μάλιστα η πόλη έκοβε και δικό της νόμισμα, προνόμιο που κράτησε για 4 αιώνες. Έφτασε επίσης να έχει τεράστιο πληθυσμό, γενόμενη η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της αυτοκρατορίας. Γι' αυτό και δέχτηκε επιθέσεις από βανδάλους και τελικά παράκμασε, κατάσταση που επέτρεψε την ανάδυση της Θεσσαλονίκης στη θέση της. Παρ' όλα αυτά διατήρησε αρχιεπισκοπική έδρα, η οποία μέχρι και σήμερα λέγεται ιερά έδρα Νικοπόλεως.

Ούζο Ρούμπου: το καλύτερο ούζο της ηπειρωτικής Ελλάδας

Το ούζο που βγάζει και διαχειρίζεται η τρίτη (πλέον) γενιά της οικογένειας Ρούμπου κάνει την Πρέβεζα να μοιάζει με μπαμπούσκα της ιστορίας. Μέσα σε μια ιστορία της, δηλαδή, κρύβεται μια άλλη. Και το συγκεκριμένο ούζο είναι περίπτωση ιστορική για την πόλη, ενώ το κατάστημα που το πουλά είναι το παλαιότερο εμπορικό κατάστημα στον αστικό της ιστό.

Ο άμβυκας αποστάξεως χρονολογείται από το 1905, δηλαδή πριν το 1912 που απελευθερώθηκε η Πρέβεζα. Η παραγωγή ξεκινά από το 1949, με αποκλειστική συνταγή και κάποιες αξίες. Πρώτον, δεν αλλάζουν τη συνταγή: δεν μπορεί η αγορά να κατευθύνει την παραγωγή τους, ακόμα κι αν αυτό αντιτίθεται στο οικονομικό τους συμφέρον. Δεύτερον, ακόμα και σε εμπορικά δύσκολες εποχές κρατούν τον χαρακτήρα των συστατικών, τα οποία είναι πολλά και μερικά δυσεύρετα.

Τα προϊόντα είναι όλα βιολογικά, χωρίς χημική πρόσμιξη. Πρόκειται επίσης για αυθεντικά ελληνική παραγωγή, βασισμένη σε συνταγή η οποία έρχεται από πολύ παλιά. Τα ούζα Ρούμπου βρίσκονται σε όλη την ευρύτερη περιοχή, ενώ πραγματοποιούν και περιορισμένο αριθμό αποστολών στην Ευρώπη.

"Όλο το μυστικό για να γίνει το ούζο είναι να προκύπτει ως προϊόν αποστάξεως. Δεν χρειάστηκε να προσαρμοστούμε στην αγορά. Επίσης, ο χάλυβας του καζανιού δεν έχει σχέση με τον σημερινό χάλυβα. Αποδίδει μια ιδιαίτερη γεύση, ενώ η καύση γίνεται με ξύλα. Το γλυκάνισο είναι πιστοποιημένο βιολογικό και μη μεταλλαγμένο. Και το οινόπνευμα το παίρνουμε από το ίδιο αποστακτήριο στην Πάτρα από όπου το έπαιρνε και ο πατέρας μας", μας λένε από την οικογένεια Ρούμπου.

Τα δελφινάκια του Αμβρακικού

Με τη βοήθεια των "Amvrakikos Cruises" κάναμε bird watching και dolphin watching στον Αμβρακικό. Όπως λένε χαριτολογώντας τα μέλη του πληρώματος στο σκάφος, τα δελφίνια εμφανίζονται όταν το σκάφος παίζει όπερα -στη δικιά μας περίπτωση, Μάριο Φραγκούλη. Μας παρότρυναν δε να τα χειροκροτούμε, σαν τους τουρίστες που χειροκροτούν τον ήλιο όταν δύει στην Οία, γιατί τα δελφίνια (σε αντίθεση με τον ήλιο) νιώθουν την ενθάρρυνση.

Ο Αμβρακικός εκτείνεται σε 400 τετραγωνικά χιλιόμετρα και διαθέτει ορισμένα πλεονεκτήματα που τον καθιστούν από τα πιο σημαντικά οικοσυστήματα. Είναι κλειστός κόλπος το καλοκαίρι και γι' αυτό γίνεται εκεί η αναπαραγωγή των ψαριών. "Έρχονται ψάρια από τον Ιούνιο", μας λένε. "Υπάρχει βέβαια και μόνιμος πληθυσμός, όπως οι σαρδέλες, οι γαρίδες οι τσιπούρες και οι κουτσομούρες. Οι σαρδέλες είναι η βασική τροφή για τα δελφίνια. Το άλλο πλεονέκτημα είναι ότι είναι υφάλμυρα τα νερά, φιλόξενα για το πλαγκτόν, πράγμα καλό για τα ψάρια". Τα δελφίνια ανήκουν στο είδος Tursius truncatus και η κατάστασή τους θεωρείται βαρόμετρο για το περιβάλλον του κόλπου.

Ο παράδεισος του birdwatcher

"Αυτή η περιοχή αποτελεί το εθνικό πάρκο του Αμβρακικού και είναι παράλληλα και ο μεγαλύτερος καλαμιώνας στα Βαλκάνια. Επεκτείνεται δε και πιο βόρεια. Και είναι τοποθεσία με τεράστια βιοποικιλότητα. Χαρακτηριστικό της, οι πολλές λιμνοθάλασσες -είναι πάνω από είκοσι", μας εξηγεί ο Στράτος Φλούδας, γεωπόνος της μονάδας διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών κοιλάδας Αχελώου και Αμβρακικού κόλπου.

Βρεθήκαμε στη λιμνοθάλασσα Μπογονίτσα, την οποία νοικιάζουν οι ψαράδες από το κράτος και τη διαχειρίζονται, καθώς η περιοχή θεωρείται σημαντικός οικότοπος για την Ευρωπαϊκή Ένωση και προστατεύεται, μεταξύ άλλων, από το δίκτυο Natura: "Έχουμε 300 διαφορετικά είδη πουλιών, όταν σε όλη την Ελλάδα μπορούμε να συναντήσουμε 400. Τα πτηνά ήταν ο λόγος που προστατεύθηκαν νομοθετικά όλες αυτές οι εκτάσεις, γιατί, όπως και τα δελφίνια, είναι δείκτης περιβάλλοντος. Εμείς τα παρακολουθούμε, κάνουμε καταμέτρηση και προσπαθούμε να κάνουμε διαχείριση και διατήρηση των πληθυσμών. Όταν ο αριθμός τους δεν μειώνεται, τότε το περιβάλλον παραμένει σε μια ικανοποιητική -και για τον άνθρωπο- κατάσταση".

Από αυτά τα 300 είδη, τα 6 είναι παγκοσμίως απειλούμενα και προστατευόμενα. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο αργυροπελεκάνος, με τεράστιο μέγεθος. Πρόκειται για το πιο βαρύ πτηνό στον κόσμο: ζυγίζει 13 κιλά κι έχει άνοιγμα φτερών πάνω από 3 μέτρα. "Έχουμε περίπου 250 αργυροπελεκάνους", σημειώνει ο Στράτος Φλούδας, "μπορούμε να γνωρίζουμε τον αριθμό τους με ακρίβεια λόγω του μεγέθους τους". Από κεντρική και βόρεια Ελλάδα, πάλι, υπάρχει ένα διαφορετικό είδος, ο ροδοπελεκάνος.

Έχουν επίσης σπάνια είδη αετών, όπως τον στικταετό, που καταφτάνει στην περιοχή από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο. "Έρχονται εδώ για να φωλιάσουν, να ξεχειμωνιάσουν. Φεύγουν τον Απρίλιο-Μάιο και μετά έρχεται ο κραυγαετός. Είναι 2-3 ζευγάρια. Στικταετούς έχουμε 40. Αυτά τα πτηνά, που ξεκινούν το μακρύ ταξίδι από τη βόρεια Ευρώπη για να φτάσουν στην υποσαχάρια ζώνη της Αφρικής, χρειάζεται να κάνουν μια στάση εκεί όπου θα συναντήσουν προστασία και τροφή. Δύο πράγματα τα οποία βρίσκουν εδώ", εξηγεί ο κύριος Φλούδας. Στήνοντας έτσι την εικόνα ενός βιότοπου με τεράστιο οικολογικό ενδιαφέρον.
Διαβάστε ακόμα: Πρέβεζα: Ανάμεσα στο βουνό και τη θάλασσα, πάνω στην πανέμορφη ηπειρωτική "Ριβιέρα" Αυγοτάραχο Πρέβεζας: Το παραδοσιακό έδεσμα που έγινε εκλεκτό, εξαγώγιμο delicatessen Τσιπούρες με σέλινο και λευκή λεμονάτη σάλτσα -Μία πεντανόστιμη παραδοσιακή συνταγή της Πρέβεζας

# data[].attributes.attachment_link.title
Πρέβεζα: Μια εμπειρία ανάμεσα σε δύο θάλασσες

# data[].attributes.attachment_link.description
Πόλη με αρκετή ιστορία, μα και με πολλαπλό γαστρονομικό, αρχιτεκτονικό και περιβαλλοντολογικό ενδιαφέρον, επιφυλάσσει πλήθος εκπλήξεων για όσους την επισκεφθούν Το παραλιακό τμήμα της Πρέβεζας, με τη μαρίνα. Photo: Shutterstock Μια στάση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης, στο 5ο χιλιόμετρο Πρέβεζας-Ιωαννίνων, θα σε πείσει ότι μερικές φορές η Ιστορία έχει να σου διδάξει πολλά περισσότερα από όσα νομίζεις.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Πρεβεζα:αξιοθέατα,ιστορία μια πόλη ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα πάνω στη "Ριβιέρα".

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Πρεβεζα:αξιοθέατα,ιστορία μια πόλη ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα πάνω στη "Ριβιέρα".

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.travel.gr/experiences/preveza-anamesa-sto-voyno-kai-ti-thalas/

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία .Κάστρο Ρινιάσας. 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία .Κάστρο Ρινιάσας. 

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=riniasa

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ονομαστή καστροπολιτεία σε ύψωμα-φυσικό οχυρό κοντά στο χωριό Ριζά της Πρέβεζας.

Ονομαζόταν και Θωμόκαστρο από το όνομα του ιδρυτή του κάστρου, Θωμά, δεσπότη της Ηπείρου. Επίσης είναι πολύ γνωστή και η ονομασία κάστρο της Δέσπως (βλέπε την ιστορία πιο κάτω).

Τοποθεσία & Στρατηγική Σημασία

Από στρατηγικής άποψης η θέση του κάστρου ήταν εξαιρετική, γιατί είναι στον δρόμο που οδηγεί από τα Αλβανικά βουνά προς τη νότια Ελλάδα , ελέγχει τη δίοδο από τη Νικόπολη και τη σημερινή πόλη της Πρέβεζας με την Πάργα και τη Θεσπρωτία και είναι πολύ κοντά στη θάλασσα ελέγχοντας τους θαλάσσιους δρόμους προς την Ιταλία και τα Ιόνια νησιά

Ιστορία

H χρονολόγηση του κάστρου δεν είναι σίγουρη. Από το βυζαντινό του όνομα "Θωμόκαστρο" μπορούμε να υποθέσουμε ότι χτίστηκε επί των ημερών του Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά Α' (1296-1318), άρα ο πιο πιθανός χρόνος κατασκευής του είναι οι αρχές του 14ου αιώνα, όταν ο Θωμάς αντιστάθηκε με επιτυχία στις επεκτατικές διαθέσεις του Φιλίππου του Τάραντος.

Η πρώτη αναφορά που έχουμε για το Θωμόκαστρο στις γραπτές πηγές είναι στην Ιστορία του Καντακουζηνού και σχετίζεται με την επανάσταση των Ηπειρωτών το 1338 εναντίον του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ' Παλαιολόγου.

Το 1338 στην επανάσταση κατά της Βυζαντινής επικυριαρχίας, στο κάστρο είχε καταφύγει ο δεσπότης της Ηπείρου Νικηφόρος Β' Ορσίνι. Ο Ιωάννης Καντακουζηνός (πριν ακόμα γίνει αυτοκράτορας) μετά την κατάληψη των κάστρων της Άρτας και των Ρωγών, έπεισε τον Νικηφόρο να παραδώσει το κάστρο. Ο Νικηφόρος παντρεύτηκε την κόρη του Καντακουζηνού και μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη.

Οι Βυζαντινοί το διατήρησαν μέχρι το 1350 οπότε κατελήφθη από τους Σέρβους (του Στέφανου Δουσάν). Μετά το 1355 και τον θάνατο του Στέφανου Δουσάν, δημιουργήθηκε ένα κενό εξουσίας στο Δεσποτάτο και ταυτόχρονα προέκυψε σοβαρή απειλή από Αλβανούς εισβολείς. Την κατάσταση προσπάθησε να εκμεταλλευτεί για να επιστρέψει ο έκπτωτος Δεσπότης Νικηφόρος, ο οποίος ανέλαβε για λίγο την εξουσία αλλά είχε την ατυχή έμπνευση να διαζευχθεί τη σύζυγό του και κόρη του (αυτοκράτορα πλέον) Καντακουζηνού. Αυτό τον αποξένωσε από τους υπηκόους του, αδυνάτισε τη θέση του και τελικά σκοτώθηκε σε μάχη με τους Αλβανούς το 1359. Τότε ανέλαβε Δεσπότης ο Σέρβος Θωμάς Πρελούμπο, ο οποίος αποδείχθηκε κάκιστος ηγεμών και μεταξύ των άλλων δεν μπόρεσε να εμποδίσει την (καθόλου ειρηνική) εγκατάσταση αλβανικών φύλων στη νότια Ήπειρο και στην Αιτωλοακαρνανία.

Αυτήν την περίοδο, μεταξύ 1359 και 1400, το κάστρο ήταν πιθανότατα υπό Αλβανική κατοχή καθώς είναι γνωστό ότι ο Αλβανός πολέμαρχος Πέτρος Λιόσα είχε αναγνωριστεί ως "Δεσπότης" στην περιοχή και είχε στη δικαιοδοσία του τα κάστρα της Άρτας, των Ρωγών και της Αμφιλοχίας (άρα προφανώς και το Θωμόκαστρο). Τότε ήταν που το κάστρο άλλαξε όνομα και έγινε "Ρινιάσα".

Το 1374 πέθανε ο Λιόσα και στην περιοχή επικράτησε ο Γκίνης Σπάτας, επίσης Αλβανός και "Δεσπότης" του Αχελώου. Το 1399. μετά το θάνατο του Σπάτα, ακολούθησε μια ταραγμένη περίοδος μέχρι τα πρώτα χρόνια του 15ου αιώνα, όταν ο Ιταλός Κόμης της Κεφαλληνίας Κάρολο Τόκκο αγόρασε το κάστρο της Ρηνιάσας από κάποιον Πικέρνη που το είχε αποκτήσει κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Ο Τόκκο ανέθεσε τη διοίκηση του κάστρου στον Αλβανό Ιωάννη Μπούα, αδελφό (αλλά εχθρό) του Μουρίκη Μπούα, Δεσπότη της Άρτας.

Λίγο μετά όμως το κάστρο ξανάπεσε στα χέρια των Αλβανών και του Μουρίκη Μπούα που είχε την υποστήριξη των Ενετών και μάλιστα ύψωσε το ενετικό λάβαρο στο κάστρο. Ο Κάρολο Τόκκο τελικά το ανακατέλαβε περί το 1410 μετά από από μια σειρά διπλωματικών προσπαθειών και πολεμικών συγκρούσεων. Αυτήν τη φορά έκανε φρούραρχο στο κάστρο έναν αξιόπιστο στρατιωτικό από τη Φλωρεντία ονόματι Λότο.

Μετά την κατάληψη του κάστρου , σύμφωνα με το Χρονικό των Τόκκων , το κάστρο επανδρώθηκε με λουμπάρδους και τζουγκρατόρους. Οι λουμπάρδοι ήταν κανονιέρηδες, ενώ οι τζουγκρατόροι ήταν εξοπλισμένοι με την τζάγκρα, τόξο μεγάλης αποτελεσματικότητας.

Το 1415 ο Κάρολο Τόκκο αναγνωρίστηκε επίσημα και από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα ως Δεσπότης της Ηπείρου. Σε συνδυασμό με τις επιτυχημένες προσπάθειές του προς νότον, ο Τόκκο την εποχή του ήταν ο πιο ισχυρός ηγεμόνας στην Ελλάδα.

Μετά το θάνατο του Τόκκο (1429) και τη διαμάχη της διαδοχής που ακολούθησε μεταξύ των ανιψιών του, η Ρινιάσα κατέληξε στον ανιψιό του Τόρνο, ενώ Δεσπότης της Ηπείρου ήταν ο ξάδελφός του Κάρολος Β' Τόκκο, με έδρα την Άρτα.

Όμως το τέλος αυτής της περιόδου ήταν κοντά καθώς ενέσκηψαν οι Οθωμανοί. Το 1449 κατέλαβαν την Άρτα καταλύοντας την ηγεμονία των Τόκκων και το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Το 1452 οι Τούρκοι πολιόρκησαν το κάστρο της Ρινιάσας και το εκπόρθησαν.

Οι Τούρκοι είτε δεν ενδιαφέρθηκαν να το κρατήσουν είτε το ανακατέλαβαν οι Τόκκοι, γιατί το 1463, σε ένα βενετσιάνικο έγγραφο αναφέρεται ότι ο φρούραρχός του ήταν κάποιος Rolando de Tocco, ο οποίος όμως την ίδια χρονιά εκδιώχθηκε οπότε η Ρινιάσα έπεσε οριστικά στα χέρια των Τούρκων.

Επί Τουρκοκρατίας ο οικισμός διατηρήθηκε αλλά σιγά-σιγά υποβαθμίστηκε. Στο τέλος του 18ου αιώνα ο Αλή πασάς έκανε κάποιες επισκευές.

Το 1803, η Σουλιώτισσα Δέσπω του Γ. Μπότζη, με νύφες και εγγόνια, μάχεται τους Τουρκαλβανούς στου Δημουλά τον Πύργο (στα Ριζά) και βάζει φωτιά στο μπαρούτι, για να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών. Ακολουθεί η κατάληψη του κάστρου από τους Σουλιώτες και μάχες για απελευθέρωση της Πάργας. Τέλος με την αποτυχία των ελληνικών στρατευμάτων στη μάχη του Πέτα (1822), η Ρινιάσα εγκαταλείπεται οριστικά.

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία

Τα ερείπια του κάστρου σώζονται κυρίως στη δυτική πλευρά, ενώ από την ανατολική δεν υπάρχουν σήμερα τείχη. Εδώ οι βράχοι είναι απόκρημνοι, σχεδόν κατακόρυφοι και πιθανόν τα τείχη αυτής της πλευράς να έχουν καταστραφεί από κατολισθήσεις. Η άποψη αυτή δικαιολογεί πλήρως το εξαιρετικά στενό σχήμα του κάστρου. Είναι όμως πιθανόν, λόγω της μορφολογίας του εδάφους να μην ήταν αναγκαία τα τείχη στη δυτική πλευρά και να μην υπήρχαν ποτέ.

Τα εναπομείναντα τείχη δε σώζονται σε καλή κατάσταση, γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει κανένα έργο συντήρησης, στερέωσης ή αναστύλωσης. Η βλάστηση είναι πολύ πυκνή δυσχεραίνοντας την προσέγγισή του κάστρου.

Το κάστρο αποτελείται από τέσσερις περιβόλους. Πιο συγκεκριμένα, από τον πρώτο περίβολο σώζονται μερικά λείψανα μόνο, τα οποία είναι ορατά στον επισκέπτη, κατά την ανάβασή του από τη βορειοδυτική κλιτύ του λόφου. Σε καλύτερη κατάσταση διατηρείται ο δεύτερος περίβολος, από τον οποίον έχουμε τα τείχη με τις επάλξεις τους σχεδόν ανέπαφες στη βόρεια και δυτική πλευρά, τον στενό περίδρομο πίσω από αυτές και την πύλη στη βορειοδυτική πλευρά. Η πύλη αυτή είναι η μοναδική που σώζεται από το κάστρο και, μάλιστα, σε σχετικά καλή κατάσταση.

Από τον δεύτερο περίβολο έχουμε μόνο τα τείχη της δυτικής πλευράς σε αρκετά μεγάλο ύψος και μήκος. Τέλος, η ακρόπολη βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του κάστρου, το οποίο αποτελεί και το ψηλότερο οχυρωμένο τμήμα του και εκεί έμενε η φρουρά. Σήμερα, για να φτάσει κανείς εκεί, θα πρέπει να ανέβει μία μικρή ξύλινη σκάλα στην ανατολική άκρη του λόφου, καθώς το έδαφος έχει υποχωρήσει. Στο σημείο αυτό πιθανώς βρισκόταν η πύλη της ακρόπολης.

Εσωτερικά των τειχών δύο υπόγειες δεξαμενές, λαξευμένες στον βράχο και σε μικρή απόσταση η μία από την άλλη, κάλυπταν τις ανάγκες για νερό σε καταστάσεις πολιορκίας.

Το τελευταίο καταφύγιο των υπερασπιστών, ο πύργος, (για τον οποίο γίνεται μνεία στο Χρονικό των Τόκκων) δε σώζεται.

Στο κάστρο γενικά δεν έχουν εντοπιστεί λείψανα αρχαιοτήτων ούτε και spolia, δηλαδή, θραύσματα από αρχαίες κατασκευές που χρησιμοποιούνταν σε δεύτερη χρήση ως οικοδομικό υλικό για την κατασκευή μεσαιωνικών οχυρών. Το γεγονός αυτό ενισχύει την υπόθεση ότι το βυζαντινό κάστρο της Ρινιάσας δεν κτίστηκε πάνω σε αρχαιότερο οχυρό.

Ειδικότερα για τα δυτικά τείχη, τα οποία σώζονται σε αρκετό ύψος, παρατηρούμε διαφορετικούς τρόπους δόμησης, γεγονός που μαρτυρά και διαφορετικές οικοδομικές και επισκευαστικές φάσεις του κάστρου.

Το Κάστρο στην Τέχνη και στο Λόγο

Το περίφημο δημοτικό τραγούδι της Δέσπως είναι εμπνευσμένο από τα γεγονότα του 1803 σε αυτό το συγκεκριμένο κάστρο.

-Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;
-Ούδε σε γάμο ρίχνονται ούδε σε χαροκόπι.
Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ' αγγόνια.
Αρβανιτιά την πλάκωσε στου Δημουλά τον πύργο:
"Γιώργαινα, ρίξε τ' άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι.
Εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των Αρβανίτων".
"Το Σούλι κι αν προσκύνησε, κι αν τούρκεψεν η Κιάφα,
η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες δεν έκαμε, δεν κάνει".
Δαυλί στο χέριν άρπαξε, κόρες και νύφες κράζει:
"Σκλάβες Τούρκων μη ζήσωμε, παιδιά μ', μαζί μου ελάτε"
και τα φυσέκια ανάψανε, κι όλοι φωτιά γενήκαν.

Πηγές

Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες είναι από το 'Castles of Northwest Greece (Allan Brooks 2013 ISBN 9780957584600) courtesy of Aetos Press.

Χρυσοβαλάντω Κουτσοτόλη "Θωμόκαστρο ή κάστρο της Ρινιάσας (τέλη 13ου - μέσα 15ου αιώνα)", Πρεβεζάνικα Χρονικά 47-48, Πρέβεζα 2011, σ. 15-41

Βίντεο του χρήστη Fanari Travel - Amazing drone Flights Greecer Κάστρο Ρινιάσας στην Λυγιά Πρέβεζας (Πτήση Drone)

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
καστρα ελλαδας

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικά κάστρα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ιστορία κάστρων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
προέλευση κάστρων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βυζαντινά φρούρια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
καστρο ωριας

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
φραγκοκάστελλο

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
φραγκικα καστρα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βενετσιανικο καστρο

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μεσαιωνικα καστρα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βυζαντινα καστρα κάστρο ρινιάσας ή θωμόκαστρο ή κάστρο ριζών  ή κάστρο της δέσπως

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
δήμος πρέβεζας

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μανώλης Παπαθανασίου

# data[].attributes.attachment_link.title
Κάστρο Ρινιάσας

# data[].attributes.attachment_link.description
Ονομαστή καστροπολιτεία σε ύψωμα-φυσικό οχυρό κοντά στο χωριό Ριζά της Πρέβεζας. Ονομαζόταν και Θωμόκαστρο από το όνομα του ιδρυτή του κάστρου, Θωμά, δεσπότη της Ηπείρου. Επίσης είναι πολύ γνωστή και η ονομασία κάστρο της Δέσπως (βλέπε την ιστορία πιο κάτω).

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Κάστρο Παντοκράτορα 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Κάστρο Παντοκράτορα 

# data[].attributes.body
Πηγή:  https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=pantokrator

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το κάστρο του Παντοκράτορα είναι ένα από τα τρία κάστρα της Πρέβεζας και ένα από τα κάστρα που έκτισε ο Αλή Πασάς μετά την κατάληψη της πόλης το 1807.

Βρίσκεται νότια από την πόλη της Πρέβεζας, πάνω στη θάλασσα, στη θέση Φώκια, στην είσοδο του Αμβρακικού κόλπου. Το αρχικό του όνομα ήταν Ούτζ-Καλέ (Εξωτερική Ακρόπολη).

Η σημερινή ονομασία του κάστρου οφείλεται στην εκκλησία του Παντοκράτορα που βρισκόταν εκεί πριν την ανέγερση του και έδωσε το όνομα της και στον γειτονικό οικισμό.

Τοποθεσία & Στρατηγική Σημασία

Το κάστρο βρίσκεται στην είσοδο του Αμβρακικού κόλπου στη θέση Φώκια. Ο προφανής λόγος για την ύπαρξη του κάστρου στο σημείο αυτό είναι ο έλεγχος της ναυσιπλοΐας στον Αμβρακικό κόλπο.

Ιστορία

H Πρέβεζα βρίσκεται σε ιστορικά στρατηγικό αλλά ευάλωτο σημείο και γι' αυτός δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στην οχύρωση της πόλης και της περιοχής.
Οι Τούρκοι ήταν αυτοί, που πρώτοι οχύρωσαν την Πρέβεζα τον 15ο αιώνα. Συγκεκριμένα, στη θέση Μπούκα (σήμερα "Παλιοσάραγα") έγινε το πρώτο -και ισχυρότατο- φρούριο της πόλης, η κατασκευή του οποίου άρχισε στα τέλη του 15ου αιώνα. Τον 17ο αιώνα, ενώ οι τεχνικές πολιορκίας είχαν εξελιχθεί, φαίνεται πως οι Τούρκοι δεν είχαν βελτιώσει αντίστοιχα τις αμυντικές δυνατότητες του κάστρου. Έτσι η η Πρέβεζα ,δηλαδή το κάστρο της Μπούκας , καταλήφθηκε από τους Ενετούς του Francesco Morosini, το Σεπτέμβριο του 1684.
Η βενετσιάνικη κατοχή κράτησε μόνο 15 χρόνια . Παρόλο που οι Ενετοί , αμέσως μετά την κατάληψη της Πρέβεζας , βελτίωσαν σημαντικά το κάστρο της Μπούκας , αναγκάστηκαν με τη συνθήκη του Κάρλοβιτς, το 1699, να την παραδώσουν στους Οθωμανούς . Επειδή όμως δεν ήθελαν να παραμείνει το βελτιωμένο κάστρο στα χέρια των Οθωμανών, έθεσαν σαν όρο της συνθήκης , να το παραδώσουν αφού πρώτα το καταστρέψουν και χωρίς να έχουν το δικαίωμα οι Τούρκοι να οχυρώσουν ξανά την ίδια θέση.
Με την αποχώρηση των Ενετών το 1701 και με την καταστροφή της Μπούκας που προηγήθηκε (με ανατίναξη των τειχών από τους αποχωρούντες Ενετούς), οι Τούρκοι χτίζουν στα βόρεια της πόλης το Κάστρο του Αγίου Ανδρέα, ή Ιτς-Καλέ (εσωτερική ακρόπολη).
Το 1718, η συνθήκη του Πασάροβιτς παραδίδει ξανά την πόλη στους Ενετούς, οι οποίοι επισκευάζουν και βελτιώνουν το κάστρο του Αγίου Ανδρέα.
Το 1797, μετά την κατάληψη της Βενετίας από τα στρατεύματα του Ναπολέοντα, οι Γάλλοι αποβιβάζονται στην Πρέβεζα δίνοντας στους κατοίκους πρόσκαιρες ελπίδες για οριστική απαλλαγή από τους Τούρκους.
Οι ελπίδες θα διαψευσθούν, όταν το 1798 ο Αλή Πασάς θα επιτεθεί με μεγάλη στρατιωτική δύναμη. Η Γάλλοι θα νικηθούν στη Νικόπολη και η πόλη θα λεηλατηθεί και θα πυρποληθεί. Είναι ο λεγόμενος Χαλασμός της Πρέβεζας.

Το 1807 ο υπαίτιος της καταστροφής Αλή Πασάς θα γίνει ο απόλυτος κυρίαρχος της περιοχής και θα επιδοθεί με φρενήρη ρυθμό στην κατασκευή οχυρωματικών έργων χτίζοντας μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα πολλά κάστρα.
Έτσι επισκεύασε και ενίσχυσε το υπάρχον κάστρο του Αγίου Ανδρέα και κατασκεύασε επίσης το κάστρο του Αγ. Γεωργίου, τον προμαχώνα Πευκάκια και το κάστρο του Παντοκράτορα καθώς και τάφρο που περιέβαλλε όλη την παλιά πόλη.

Το κάστρο του Παντοκράτορα κτίζεται την περίοδο αυτή στην είσοδο του Αμβρακικού κόλπου, πάνω σε σχέδια του συνταγματάρχη του γαλλικού στρατού. Παίρνει την ονομασία Ούτζ-Καλέ (Εξωτερική Ακρόπολη).

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία

Το κυρίως τμήμα του οχυρού διαμορφώνεται σε σχεδόν κανονικό πεντάγωνο με υψηλά περιμετρικά τείχη. Περιβάλλεται από αντερείσματα, επιθαλάσσιο προμαχώνα, ξηρά τάφρο -μεταξύ συστήματος επιθαλάσσιου προμαχώνα και κυρίως οχυρού στα νότια- και ένυδρη τάφρο στα βόρεια.
Η κύρια πύλη βρίσκεται στη βόρεια πλευρά και την προσεγγίζει κανείς αφού προσπεράσει την ένυδρη τάφρο. Το εσωτερικό πεντάγωνο φαίνεται ότι αποτελεί και τον αρχικό πυρήνα του οχυρού, ενώ ο περίτεχνος επιθαλάσσιος προμαχώνας αποτελεί μεταγενέστερη κατασκευαστική φάση.

Το κάστρο αργότερα χρησιμοποιήθηκε και ως φυλακή.

Σημερινή Κατάσταση

Το κάστρο είναι εντυπωσιακό, αλλά είναι παραμελημένο και όχι σε καλή κατάσταση.

Πηγές

Τα δικά σας σχόλια:

Δεν υπάρχουν σχόλια
Στείλτε σχόλιο, παρατήρηση, πληροφορία:
Η απευθείας υποβολή σχολίων μέσα από την ιστοσελίδα έχει απενεργοποιηθεί. Αν θέλετε να στείλετε κάποιο σχόλιο, χρησιμοποιήστε τη φόρμα επικοινωνίας.

Αν το επιθυμείτε, το μήνυμα που θα στείλετε με αυτόν τον τρόπο θα δημοσιευθεί στα σχόλια αυτής της σελίδας.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
καστρα ελλαδας

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικά κάστρα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ιστορία κάστρων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
προέλευση κάστρων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βυζαντινά φρούρια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
καστρο ωριας

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
φραγκοκάστελλο

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
φραγκικα καστρα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βενετσιανικο καστρο

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μεσαιωνικα καστρα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βυζαντινα καστρα κάστρο παντοκράτορα ή φυλακές  παντοκράτορα ή  ουτς-καλέ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
δήμος πρέβεζας

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
παντοκράτορας

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μανώλης Παπαθανασίου

# data[].attributes.attachment_link.title
Κάστρο Παντοκράτορα

# data[].attributes.attachment_link.description
Το κάστρο του Παντοκράτορα είναι ένα από τα τρία κάστρα της Πρέβεζας και ένα από τα κάστρα που έκτισε ο Αλή Πασάς μετά την κατάληψη της πόλης το 1807. Βρίσκεται νότια από την πόλη της Πρέβεζας, πάνω στη θάλασσα, στη θέση Φώκια, στην είσοδο του Αμβρακικού κόλπου.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Η ΠΡΕΒΕΖΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Η ΠΡΕΒΕΖΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ.

# data[].attributes.body
Πηγή: Epirustravel eu

# data[].attributes.attachment_link.title
Η πόλη της Πρέβεζας και τα αξιοθέατα της - Preveza city and its sights (mini documentary)

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Κοκκινοπηλός

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Κοκκινοπηλός

# data[].attributes.body
Πηγή: https://www.visitgreece.gr/el/inspirations/kokkinopilos-the-otherworldly-red-clay-hills-of-preveza/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Εξερεύνηση στο ερυθρό οροπέδιο

Στην Πρέβεζα, κοντά στα χωριά Άγιος Γεώργιος και Ριζοβούνι και μόλις 10 χλμ. από τη Φιλιππιάδα, θα συναντήσετε ένα μαγικό τοπίο απόκοσμης ομορφιάς που θα σας ταξιδέψει σε ένα σκηνικό βγαλμένο από ταινία επιστημονικής φαντασίας!

Ακολουθώντας την Εθνική Οδό Ιωαννίνων-Πρέβεζας, εισέρχεστε στον οικισμό του Αγίου Γεωργίου και από εκείνο το σημείο θα διανύσετε περίπου 20 μ. νότια της σήραγγας του Αρχαίου Ρωμαϊκού Υδραγωγείο Νικόπολης. Εκεί θα πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο σας και να περπατήσετε για 500 μ. δυτικά μέχρι να δείτε να απλώνεται μπροστά σας το εντυπωσιακό και σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο του Κοκκινοπηλού, ένα κατακόκκινο σύμπλεγμα από λόφους ύψους από 100 έως 150 μ.

Αφεθείτε στη μαγεία του τοπίου, ενός αληθινά φωτογενούς σκηνικού που θα μπορούσε να είναι στις ηφαιστειογενείς κοιλάδες του πλανήτη Άρη.Όμως οι πράσινοι θάμνοι γύρω σας, είναι το σημάδι ότι βρίσκεστε ακόμη στη Γη, καθώς φύονται στο πορφυρό οροπέδιο, δημιουργώντας μια έντονη χρωματική αντίθεση! Και ήρθε η ώρα για δράση! Ανεβείτε στα βουναλάκια για να φωτογραφηθείτε και για να θαυμάσετε από ψηλά τη θέα του ιδιότυπου βυθίσματος που χρονολογείται πίσω στην προϊστορία.

Σήμερα ο Κοκκινοπηλός θεωρείται μνημείο φύσης και γεώτοπος μεγάλης γεωλογικής αξίας, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Γεωλογικών Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Το φαινόμενο εντυπωσιάζει σε τέτοιο βαθμό τους ερευνητές παγκοσμίως που μελέτες γύρω από την προέλευση των ερυθρών λόφων εξακολουθούν να γίνονται σε όλη την Ευρώπη. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες έρευνες, το κοκκινόχωμα που αποτελεί τα βουνά του Κοκκινοπηλού έφτασε στη νότια Μεσόγειο με τη μορφή σκόνης από την Αφρική. Δυνατοί νότιοι άνεμοι τη μετέφεραν πάνω από τη θάλασσα μέχρι τα μέρη μας από τις ευρύτερες περιοχής της Σαχάρας και του Σαχέλ. Οι έντονες εναλλαγές των καιρικών φαινόμενων δημιούργησαν σταδιακά τους παράξενους σχηματισμούς στο ερυθρό περιβάλλον του Κοκκινοπηλού (Terra Rossa), το οποίο οφείλει το χρώμα του στους αργίλους και στα οξείδια του σιδήρου που εντοπίζονται στο υπέδαφος. Το φαινόμενο είναι τόσο έντονο που αν διασχίσετε την πεδιάδα της Στεφάνης την ώρα που οργώνονται τα χωράφια, θα δείτε το ερυθρό υλικό που έχει μεταφερθεί εκεί μέσω της βροχής, να ξεπροβάλλει στην επιφάνεια!

Ξέρετε ότι;
Ο Κοκκινοπηλός εντοπίστηκε μεν το 1962 από τον Βρετανό αρχαιολόγο Έρικ Χιγκς, μετά από αρχαιολογική ανασκαφή στην οποία συμμετείχε και ο διακεκριμένος Έλληνας καθηγητής Αρχαιολογίας Σωτήριος Δάκαρης, ωστόσο όλα τα "μυστικά" της περιοχής αποκαλύφθηκαν το 1991 και 1992 μετά από μία ακόμα σειρά ανασκαφών από Αμερικανούς αρχαιολόγους.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων
Μετά την "αναρρίχηση" σας στους ερυθρούς λόφους σας προτείνουμε να πραγματοποιήσετε μία επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων (σε απόσταση 60 χλμ.), όπου θα μάθετε περισσότερα για την ευρύτερη περιοχή. Μάλιστα, στην πρώτη από τις επτά συνολικά αίθουσες του Μουσείου, θα δείτε σημαντικά ευρήματα από την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στην Ήπειρο. Συγκεκριμένα, ένας λίθινος πέλεκυς 250.000 ετών αποτελεί το πιο σημαντικό εύρημα στο οροπέδιο του Κοκκινοπηλού, μαρτυρώντας ότι το σημείο ήταν κατοικημένο ήδη από την κατώτερη Παλαιολιθική εποχή. Στην ίδια αίθουσα θα δείτε από κοντά κι άλλα πολύτιμα αντικείμενα από την Εποχή του Χαλκού, όπως σκεύη φαγητού και εργαλεία καθημερινής χρήσης.

Παράλληλα, θα εξερευνήσετε πολλά ακόμα εκθέματα που εντοπίστηκαν σε σπήλαια, οικισμούς και χώρους ταφής και τα οποία αποκαλύπτουν άγνωστες λεπτομέρειες για τις συνήθειες των ανθρώπων της 3ης και 2ης χιλιετίας π.Χ. Πρόκειται για μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εμπειρία που φανερώνει και την αρχαιολογική σημασία της ευρύτερης περιοχής, η οποία θα κάνει το ταξίδι σας ακόμα πιο συναρπαστικό. Ανάμεσα στα πολύ σημαντικά ευρήματα στην περιοχή συγκαταλέγεται και το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο, μία μεγάλη κατασκευή με συνολικό μήκος 50 χλμ. το οποίο διερχόταν από τον Κοκκινοπηλό.

Εναλλακτική διαδρομή για πεζοπόρους & λάτρεις της περιπέτειας
Για τους πιο περιπετειώδεις, αλλά και για όσους αγαπούν την πεζοπορία σε δύσβατες περιοχές, υπάρχει μία εναλλακτική διαδρομή για να φτάσετε στον Κοκκινοπηλό, η οποία θα σας επιτρέψει να απολαύσετε ακόμα περισσότερο τη φυσική ομορφιά αυτού του ξεχωριστού τοπίου.

Ακολουθώντας την οδό Λίμνη Ζηρού-Ριζοβούνι-Στεφάνη θα στρίψετε δεξιά στον τέταρτο ασφαλτοστρωμένο δρόμο που θα συναντήσετε. Εκεί, καταπράσινα δάση σαγηνεύουν κάθε ταξιδιώτη, ενώ μετά από λίγο θα δείτε ότι αρχίζει να αχνοφαίνεται μπροστά σας το κόκκινο τοπίο του Κοκκινοπηλού. Μετά από περίπου 2 χλμ. οδήγησης, θα πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο σας και να κάνετε πεζοπορία σε ορεινή περιοχή υψηλών απαιτήσεων για περίπου 1 χλμ. Αν επιλέξετε τη δεύτερη διαδρομή, μην παραλείψετε να φορέσετε αντιολισθητικά άρβυλα και να έχετε μαζί σας προμήθειες που μπορεί να σας φανούν χρήσιμες στο βουνό.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κοκκινοπηλός Πρέβεζας

# data[].attributes.attachment_link.description
Στην Πρέβεζα, κοντά στα χωριά Άγιος Γεώργιος και Ριζοβούνι και μόλις 10 χλμ. από τη Φιλιππιάδα, θα συναντήσετε ένα μαγικό τοπίο απόκοσμης ομορφιάς που θα σας ταξιδέψει σε ένα σκηνικό βγαλμένο από ταινία επιστημονικής φαντασίας! Ακολουθώντας την Εθνική Οδό Ιωαννίνων-Πρέβεζας, εισέρχεστε στον οικισμό του Αγίου Γεωργίου και από εκείνο το σημείο θα διανύσετε περίπου 20 μ.

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ.

# data[].attributes.body
Πηγή:
https://www.visitgreece.gr/el/mainland/epirus/preveza/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
GALLERY

Ο καιρός για τις επόμενες 5 ημέρες

Πηγή: Μετεωρολογικοί σταθμοί Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών/ meteo.gr

Η πόλη της Πρέβεζας είναι χτισμένη στην είσοδο του Αμβρακικού Κόλπου. Βρίσκεται στη θέση της αρχαίας Βερενίκης, την οποία ίδρυσε ο βασιλιάς της Ηπείρου, Πύρρος, το 290 π.Χ. Η πόλη δημιουργήθηκε στα τέλη του 11ου αι., μετά την ερήμωση της αρχαίας Νικόπολης. Στην ιστορία της γνώρισε πολλούς κατακτητές, μέχρι την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος το 1912. Απέχει περίπου 360 χλμ. βορειοδυτικά από την Αθήνα (μέσω Pίου-Aντιρρίου) και γύρω στα 350 χλμ. νοτιοδυτικά από τη Θεσσαλονίκη (μέσω Ιωαννίνων - Κοζάνης - Βέροιας).

Η Πρέβεζα είναι ευλογημένη με όμορφα τοπία, καταπράσινη φύση, μαγευτικές παραλίες, πλούσια ιστορία και μνημεία και σας προσφέρει πολλές επιλογές για τις διακοπές σας. Κάντε τη βόλτα σας στο λιμάνι και το ιστορικό κέντρο με τα όμορφα παραδοσιακά κτίρια, περπατήστε στον παραλιακό πεζόδρομο που θυμίζει νησί, και δοκιμάστε ντόπιες λιχουδιές σε κάποιο (-α) από τα γραφικά ταβερνάκια και καφενεία που θα βρείτε στα στενά πλακόστρωτα δρομάκια της πόλης.

Επισκεφθείτε τα κάστρα του Αγίου Ανδρέα (18ου αι.), το καλοδιατηρημένο κάστρο-φρούριο της Λασκάρας, που χτίστηκε το 2ο μισό του 19ου αι., και του Παντοκράτορα (αρχές 19ου αι.). Το τελευταίο είναι χτισμένο πάνω στη θάλασσα, στην είσοδο του Αμβρακικού Κόλπου. Ανεβείτε την ώρα του δειλινού και απολαύστε τη μαγευτική θέα!

Ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Χαραλάμπους (18ου αι.), θα σας εντυπωσιάσει εξωτερικά με τον επιβλητικό πύργο του ρολογιού του και εσωτερικά με τον εντυπωσιακό του διάκοσμο. Η οροφή και οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι από αγιογράφους της Επτανησιακής σχολής του 18ου αι. με έντονους επηρεασμούς από τη Δυτική τεχνοτροπία. Θαυμάστε το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού, που κατασκευάσθηκε από Ηπειρώτη τεχνίτη και επιχρυσώθηκε το 19ο αι., τον άμβωνα και τον αρχιερατικό θρόνο.

Περιηγηθείτε στα μουσεία της πόλης, όπως το Δημοτικό Ναυτικό Μουσείο, τη Δημοτική Πινακοθήκη "Ιωάννης Μόραλης", το Δημοτικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (ανοικτό κατόπιν ραντεβού) και το Λαογραφικό Μουσείο τοπικής κοινότητας Καμαρίνας, στο Ζάλογγο. Επισκεφθείτε τον ανεμόμυλο, στη θέση "Φάρος".

Επιλέξτε μεταξύ των 12 πεζοπορικών διαδρομών που προτείνονται στους επισκέπτες που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν τη φύση της ευρύτερης περιοχής. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για περπάτημα αλλά και για κολύμπι παρουσιάζει η διαδρομή που ακολουθεί τη ροή του ποταμού Αχέροντα από τις Πύλες του Άδη έως και τη Γλυκή του Νομού Θεσπρωτίας, μέσα από κατάφυτα βουνά. Το ποτάμι αποτελεί αγαπημένο προορισμό για τους λάτρεις του ράφτινγκ και του κανόε καγιάκ. Απολαύστε μια βόλτα με ποδήλατο, αποτελεί άλλωστε το αγαπημένο μέσο μετακίνησης των ντόπιων. Επιλέξτε είτε μία παραλιακή διαδρομή ξεκινώντας από την πλατεία Ανδρούτσου με κατεύθυνση προς το Βαθύ, ή τη διαδρομή από την πλακόστρωτη παραλία προς την Κυανή Ακτή, τον οικισμό και το κάστρο του Παντοκράτορα, το Αλωνάκι με την πανέμορφη παραλία και τέλος τον οικισμό της Δροσιάς με την φανταστική θέα στο Ιόνιο Πέλαγος. Για τους ... προχωρημένους υπάρχει και η πιο απαιτητική διαδρομή από τον Λούρο προς τις Πύλες του Άδη στον Αχέροντα Ποταμό. Ακόμα, κάντε μια εκδρομή στη Μαργαρώνα, γραφική περιοχή ανάμεσα στους κοντινούς στην πόλη οικισμούς του Νεοχωρίου, της Αγ. Τριάδας και του Αγ. Θωμά.

Κοντινές εξορμήσεις στην ευρύτερη περιοχή με αυτοκίνητο

Επισκεφθείτε τη Nικόπολη, 7 χλμ. βόρεια της Πρέβεζας, με σημαντικότατο αρχαιολογικό χώρο ο οποίος ιδρύθηκε από τον Oκταβιανό Aύγουστο, σε ανάμνηση της νίκης του στη ναυμαχία του Aκτίου κατά του Aντωνίου και της Kλεοπάτρας (31 π.X.). Χτίστηκε πάνω σε "λαιμό" πλάτους 3,5 χλμ. μεταξύ της λιμνοθάλασσας Μάζωμα του Αμβρακικού και του Ιονίου Πελάγους. Στα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια έλαμψε ως πρωτεύουσα, διοικητικό και εκκλησιαστικό κέντρο της ρωμαϊκής επαρχίας της Παλαιάς Hπείρου. Η πόλη ερημώθηκε, μετά τη βουλγαρική εισβολή, στις αρχές του 10ου αι. Ο αρχαιολογικός χώρος, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει ρωμαϊκά τείχη, ωδείο και θέατρο (1ος αι. μ.Χ.), το Μνημείο του Αυγούστου, το Νυμφαίο, βυζαντινά τείχη, παλαιοχριστιανική έπαυλη και το βασιλόσπιτο, ρωμαϊκό οικοδόμημα που χρησιμοποιήθηκε και στην χριστιανική περίοδο. Τέλος, περιηγηθείτε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νικόπολης, το οποίο περιέχει εκθέματα από την πόλη των ρωμαϊκών, παλαιοχριστιανικών και βυζαντινών ετών και γνωρίστε τη ζωή των κατοίκων κατά τα μεσαιωνικά και μεταγενέστερα χρόνια.

Αξίζει να επισκεφθείτε τον υγρότοπο του Αμβρακικού Κόλπου, όπου ανάμεσα στις εκβολές των ποταμών Λούρου και Άραχθου κρύβεται ένας οικολογικός παράδεισος που προστατεύεται από τη Σύμβαση Ραμσάρ και ανήκει στο Δίκτυο Natura 2000. Απολαύστε μια ημερήσια εκδρομή με το σκάφος που πραγματοποιεί τον περίπλου του κόλπου ή μισθώστε ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος από τις μαρίνες της Πρέβεζας και θαυμάστε τα δελφίνια που οργώνουν τα νερά της περιοχής. Οργανώστε μία εκδρομή στα χωριά Kαμαρίνα - Kρυοπηγή, 25,5 χλμ. βορειοδυτικά, με θέα στον Αμβρακικό και το Ιόνιο. Κοντά στην Kαμαρίνα, υπάρχει ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Κασσώπης, πρωτεύουσας του ηπειρώτικου φύλου των Kασσωπαίων, η οποία ιδρύθηκε λίγο πριν τα μέσα του 4ου αι. π.X. και παρήκμασε με την ίδρυση της Νικόπολης.

Λίγο πιο πέρα, 29 χλμ. βορειοδυτικά, φτάνετε στο Ζάλογγο. Στον ιστορικό αυτό τόπο, τον Δεκέμβριο του 1803, οι Σουλιώτισσες γκρεμίστηκαν από τον απόκρημνο βράχο, τραγουδώντας μαζί με τα παιδιά τους, προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των ανδρών του Αλή Πασά. Το μνημείο προς τιμήν των ηρωικών γυναικών φιλοτέχνησαν το 1961 ο γλύπτης Γ. Ζογγολόπουλος και ο αρχιτέκτονας Π. Καραντινός.

Τα ξακουστά Ζαγοροχώρια, τα περίφημα Τζουμέρκα, τα ιστορικά Iωάννινα και όλη η περιοχή της Ηπείρου σας περιμένει για να σας μαγέψει με τα ομορφότερα ποτάμια της χώρας, τα παρθένα καταπράσινα δάση...

Στην Πρέβεζα, κοντά στα χωριά Άγιος Γεώργιος και Ριζοβούνι και μόλις 10 χλμ. από τη Φιλιππιάδα, θα συναντήσετε ένα μαγικό τοπίο απόκοσμης ομορφιάς που θα σας ταξιδέψει σε ένα σκηνικό βγαλμένο από ταινία επιστημονικής φαντασίας!

Η Ήπειρος είναι η περιοχή της Ελλάδας με το εντυπωσιακό και επιβλητικό ανάγλυφο, όπου βουνά και ποτάμια κατεξοχήν προσφέρονται για τους φανατικούς της ορεινής ποδηλασίας!

# data[].attributes.attachment_link.description
Η πόλη της Πρέβεζας είναι χτισμένη στην είσοδο του Αμβρακικού Κόλπου, και αποτελεί το διοικητικό, εμπορικό, πνευματικό και τουριστικό κέντρο της ομώνυμης Περιφερειακής Ενότητας. Βρίσκεται στη θέση της αρχαίας Βερενίκης, την οποία ίδρυσε ο βασιλιάς...

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ, ΔΙΑΜΟΝΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ.

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ, ΔΙΑΜΟΝΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ.

# data[].attributes.body
Πηγή: https://travel.eleftheriaonline.gr/travel/travelnews/item/352-apodrasi-sti-magiki-preveza

# data[].attributes.headline
Κασκάνη Μαρία. Το Νεκρομαντείο του Αχέροντα 

# data[].attributes.subject
Κασκάνη Μαρία. Το Νεκρομαντείο του Αχέροντα 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 2/08/2017.

Το αρχαίοΝεκρομαντείο του Αχέροντα βρίσκεται στο χωριό Μεσοπόταμος, του Νομού Πρεβέζης, στο σημείο όπου κατά τον Όμηρο "έσμιγε ο ποταμός Αχέρων με τον Κωκυτό και τον Πυριφλεγέθοντα, στις βορειοδυτικές όχθες της Αχερουσίας Λίμνης, η οποία αποτελούσε την είσοδο του κόσμου των ψυχών". Το Νεκρομαντείο είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου, στον οποίο κατέληγαν οι επισκέπτες από το Ακρωτήρι Χειμέριο του χωριού Αμμουδιά, για να επικοινωνήσουν με τις ψυχές των αγαπημένων τους προσώπων. Ο Όμηρος στην Οδύσσεια περιγράφει αναλυτικά την περιοχή κατά την κάθοδο του Οδυσσέα στον Άδη. Μετά την αποξήρανση της λίμνης Αχερουσίας τη δεκαετία του 50, η όλη γεωγραφία της περιοχής έχει αλλάξει και το μόνο που παραμένει είναι η ήρεμη συμβολή Αχέροντα και Βωβού ποταμού στην πεδιάδα, λίγα μέτρα κοντά στό λόφο του Νεκρομαντείου. Η πρώτη λειτουργία και κατασκευή του Νεκρομαντείου ανάγεται στούς Μυκηναϊκούς χρόνους (1200 π.Χ.), όμως πολλά από τα σημερινά ερείπια φαίνεται να είναι Ελληνιστικής Εποχής (323 π.Χ. και μετά).

Τα πιό γνωστά Μαντεία της Αρχαιότητας ήταν της Δωδώνης, των Δελφών και του Αχέροντα. Έχουν όμως μια σημαντική διαφορά. Στά δύο πρώτα οι επισκέπτες αιτούνταν από τους ιερείς ή τις ιέρειες χρησμό. Δηλαδή πρόβλεψη. Και επειδή η πρόβλεψη είναι πάντα παρακινδυνευμένη, εδίδετο πάντα αλληγορικά, ώστε να εξηγηθεί κατά το δοκούν. Αντίθετα στό Νεκρομαντείο του Αχέροντα δεν έχουμε αίτημα χρησμού αλλά μυσταγωγία επαφής με είδωλα και ήχους νεκρών συγγενικών και φιλικών προσώπων. Καταλυτικός για τα Μαντεία ήταν ο ρόλος των ιερέων, οι οποίοι επεδίωκαν συζητήσεις με τους επισκέπτες για να γνωρίσουν τις προθέσεις τους και να δώσουν τις ανάλογες απαντήσεις, καθώς και η ιεροτελεστία που ακολουθούνταν. Υπέβαλαν τους επισκέπτες σε ψυχολογικές και σωματικές δοκιμασίες είτε με τη δαιδαλώδη, επιβλητική κατασκευή του μαντείου και τις σκοτεινές γεμάτες υγρασία αίθουσες είτε με δίαιτα και με τη βοήθεια κυάμων και άλλων βοτάνων που μασούσαν ώστε να θολώνουν το μυαλό τους και να εξάπτουν τη φαντασία τους.

Στο Νεκρομαντείο Αχέροντα για να έχει ο επισκέπτης επαφή με τις ψυχές των νεκρών, έπρεπε να τελέσει προσφορές και να τις βγάλει από τη λήθη δίνοντάς τους να πιουν αίμα. Πέραν αυτού έπρεπε να υποβληθεί σε πολυήμερη δοκιμασία ψυχικού και σωματικού καθαρμού. Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά του Ομήρου σύμφωνα με την οποία η μάνα του Οδυσσέα δεν τον αναγνώρισε παρά μόνο όταν ήπιε από το αίμα της προσφοράς. Οι ψυχές θεωρούνταν άυλες σαν σκιές. Τα "είδωλα" των ψυχών τα ανέβαζαν οι ιερείς με σιδερένιους μοχλούς , με γρανάζια και καστανιέτες από την υπόγεια αίθουσα. Στο τέλος οι πιστοί αποχωρούσαν από άλλη έξοδο ώστε να μην έρθουν σε επαφή με τους επόμενους επισκέπτες εξασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη μυστικότητα. Η οποιαδήποτε μαρτυρία του χρησμού αποτελούσε βλασφημία και οδηγούσε ακόμα και σε θάνατο. Η όλη διαδικασία είχε ως εξής: Μόλις ο επισκέπτης διέσχιζε την είσοδο του νεκρομαντείου βρισκόταν στην υπαίθρια αυλή (1). Οι ιερείς τον υποδέχονταν και τον οδηγούσαν στα δωμάτια υποδοχής (2) που βρισκόταν δίπλα. Εκεί υπήρχαν και άλλα δωμάτια τα οποία ήταν βοηθητικοί χώροι ή χώροι προσωπικού (2). Το πρώτο πράγμα που έκαναν οι ιερείς του νεκρομαντείου ήταν να πάρουν πληροφορίες για το λόγο της επίσκεψης, την οικονομική και την κοινωνική κατάσταση του επισκέπτη και στη συνέχεια τον οδηγούσαν στο νότιο τμήμα της αυλής όπου βρισκόταν τα δωμάτια παραμονής και προδιαίτησης (3). Εκεί παρέμειναν οι επισκέπτες για να προετοιμαστούν για τη δοκιμασία που θα ακολουθούσαν. Μετά την προετοιμασία τους, ο ιερέας τούς οδηγούσε μέσα από τις δύο πύλες (4) & (5) στα υπνοδωμάτια (6). Εδώ οι επισκέπτες υποβάλλονταν σε ειδική δίαιτα με κουκιά, χοιρινό λίπος και όστρακα, ουσίες που προκαλούσαν αναστάτωση στον οργανισμό τους. Όταν έκρινε ο ιερέας ότι κάποιος ήταν έτοιμος, τον οδηγούσε στον ανατολικό διάδρομο μέσα από την τρίτη πύλη (8). Πριν από αυτό όμως επισκεπτόταν το λουτρό (7) όπου έριχνε μια αναθηματική πέτρα δεξιά του για να εξορκίσει το κακό και έπλενε τα χέρια του στο λουτήρα (ένα πιθάρι με νερό). Μετά το πλύσιμο των χεριών ο επισκέπτης οδηγούνταν στο τελευταίο βόρειο δωμάτιο παραμονής (9) για άγνωστο χρονικό διάστημα όπου η δίαιτα ήταν αυστηρότερη και με τις συνεχείς προσευχές αλλά και τις διηγήσεις του ιερέα μέσα στο σκοτάδι, οι αισθήσεις άρχισαν να υπολειτουργούν οδηγώντας τον σε μια κατάσταση παραισθήσεων. Τελικά με οδηγό τον ιερέα, ο επισκέπτης έβγαινε στον ανατολικό διάδρομο (10) όπου θυσίαζε ένα ζώο (συνήθως πρόβατο) και κατευθύνονταν στην πύλη (11) του νότιου διαδρόμου. Ο νότιος διάδρομος (12) ήταν δαιδαλώδης σαν λαβύρινθος με τρεις τοξωτές πύλες (Πύλες του Άδη) που είχαν σιδερένιες πόρτες με καρφιά ώστε να ενισχύει την αίσθηση του κάτω κόσμου. Εδώ πρόσφεραν στους θεούς άλευρα (άλφιτα) μέσα σε πήλινες λεκάνες που τις έσπαζαν επιτόπου. Η τελευταία πύλη ήταν η είσοδος του ιερού (13) επίσης σιδερόφρακτη και οδηγούσε στην κεντρική αίθουσα του ιερού (14), μιά αίθουσα μεγέθους 15 Χ 4,25 μ. δεξιά και αριστερά της οποίας υπήρχαν από τρία δωμάτια τα οποία ήταν αποθηκευτικοί χώροι (15) για δημητριακά και προσφορές των επισκεπτών. Εδώ στην κεντρική αίθουσα (14) γινόταν οι "χοές" δηλ. προσφορές σε υγρή μορφή, όπως γάλα, μέλι, κρασί και αίμα θυσιασμένων ζώων, που χύνονταν στο πλακόστρωτο δάπεδο για να εξευμενίσουν τους θεούς του κάτω κόσμου. Μετά από αυτό, σ' αυτό το χώρο εμφανιζόταν και οι "σκιές" των νεκρών και μιλούσαν στον επισκέπτη. Για τον τρόπο που γινόταν αυτό, υπάρχουν ενδείξεις ότι ένα είδος γερανού ανάλογο με αυτά που χρησιμοποιούνταν στο θέατρο, είχε κατασκευαστεί για να εμφανίζει μπροστά στον πιστό ανθρώπινα ομοιώματα που έδιναν την εντύπωση ότι ήταν οι "σκιές" των νεκρών. Στο τέλος ο επισκέπτης οδηγούνταν στην έξοδο (16) του ανατολικού διαδρόμου για να μη συναντηθεί με τους άλλους που ακόμα προετοιμαζόταν. Δεν έπρεπε να πει σε κανέναν τι είδε και τι έζησε γιατί θεωρούνταν βλασφημία.

Τα αρχαιότερα ευρήματα του Νεκρομαντείου, ανάγονται στη μυκηναϊκή εποχή (14ος -13ος αι.π.Χ.) κατά την οποία χρονολογούνται και τρεις παιδικοί τάφοι με ελάχιστα ευρήματα. Όστρακα αγγείων και πήλινα είδωλα που βρέθηκαν δυτικά του λόφου ανάγονται στα μέσα του 7ου αι.π.Χ. ενώ τα λείψανα του Νεκρομαντείου που σώζονται τοποθετούνται στην ελληνιστική περίοδο. Το κύριο τμήμα του ιερού χρονολογείται στους πρώιμους ελληνιστικούς χρόνους (τέλη 4ου -αρχές 3ου αι.π.Χ.) Το 167 π.Χ. πυρπολήθηκε από τους Ρωμαίους και έπαυσε η λειτουργία του για να κατοικηθεί ξανά τον 1ο αι.π.Χ. Τον 18ο αι.μ.Χ. oικοδομήθηκε στο χώρο η μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου η οποία σώζεται μέχρι σήμερα με το αντίστοιχο νεκροταφείο. Στο χώρο βρέθηκαν επίσης εκατοντάδες αγγεία που περιείχαν προσφορές, λυχνάρια και μικρότερα αγγεία διακοσμημένα με το ρυθμό "δυτικής κλιτύος". Στις αποθήκες βρέθηκαν μυλόπετρες, θαλασσινά όστρεα, γεωργικά και οικοδομικά εργαλεία και ειδώλια της Περσεφόνης και του Κέρβερου. Η Αρχαιολογική Εταιρία διενήργησε ανασκαφές στο χώρο του Νεκρομαντείου τα έτη 1958-1964 και 1976-1977 υπό τον καθηγητή αρχαιολογίας Σωτήριο Δάκαρη ύστερα από παρότρυνση του δάσκαλου Σπύρου Γ. Μουσελίμη. Όλα τα κινητά αρχαιολογικά ευρήματα του Νεκρομαντείου εκτίθενται στό Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων.

Από αρχιτεκτονικής άποψης το Νεκρομαντείο ταυτίζεται με μεγαλοπρεπές ταφικό μνημείο ή μαυσωλείο της Ανατολής του 5ου αι. Αποτελείται από πολυγωνική τοιχοδομία, σιδερόφρακτες πύλες, εσωτερική διαίρεση με διαδρόμους, κατασκευή που εξυπηρετεί τη λατρεία και τις τελετουργίες των υποχθόνιων θεών. Το κυρίως ιερό χωρίζεται με δύο παράλληλους τοίχους σε μία κεντρική αίθουσα και δύο μικρές πλαϊνές. Κάτω από την κεντρική αίθουσα βρίσκεται μία άλλη υπόγεια αίθουσα λαξευμένη στο βράχο η οροφή της οποίας στηρίζεται σε δεκαπέντε πώρινα(=από πωρόλιθο) τόξα, αποκαλούμενη Ιερά Κρύπτη (Sacred Crypte).

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η ακουστική του χώρου της υπόγειας αίθουσας. Επ' αυτού εκπονήθηκε μια μελέτη από τους επιστημονικούς συνεργάτες του Εργαστηρίου Ακουστικής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Αριστοτελείου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Καραμπατζάκη και Βασίλη Ζαφρανά,η οποία διήρκεσε 12 έτη και παρουσιάστηκε σε συνέδριο στην Ιταλία. Σύμφωνα με αυτήν,στην υπόγεια αίθουσα βασιλεύει απόλυτη ησυχία και ταυτόχρονα ο χρόνος αντήχησης του χώρου είναι εξαιρετικά χαμηλός. Οι κ.κ. Καραμπατζάκης και Ζοφρανάς χρειάστηκαν αλλεπάλληλες μετρήσεις και διαφορετικά και εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα, για να επιβεβαιώσουν αυτό το φαινόμενο. Η παρατήρηση των τόξων, σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερα χαμηλές τιμές του χρόνου αντήχησης και του θορύβου βάθους, οδήγησαν τους δύο ερευνητές στο συμπέρασμα ότι ο χώρος ήταν συνειδητά κατασκευασμένος, ώστε να δημιουργεί στον επισκέπτη του έντονα ψυχοακουστικά φαινόμενα. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι ακουστικές τιμές, πλησιάζουν την ακουστικότητα που υπάρχει στους ανηχοϊκούς θαλάμους (σύγχρονα εργαστήρια ακουστικής).

Ο Οδυσσέας για να πάρει χρησμό από την ψυχή του μάντη Τειρεσία για το γυρισμό του στην Ιθάκη

Ο Ορφέας για να ζητήσει πίσω την αγαπημένη του Ευρυδίκη με όπλο τη λύρα του

Οι απεσταλμένοι του Περίανδρου για να μάθουν για τον κρυμμένο θησαυρό από τη γυναίκα του Μέλισσα

Ο Ηρακλής κατά τον 12ο άθλο που αφορούσε τον Κέρβερο

Ο Θησέας με το φίλο του Πειρίθου για να αρπάξουν την Περσεφόνη θέλοντας να παντρευτούν κόρες θεών

λαξευμένη στο βράχο υπόγεια Κρύπτη του Νεκρομαντείου

Σωτήριος Δάκαρης: "Το Νεκρομαντείο του Αχέροντα", Αρχεία Ελλ. Αρχαιολογικής Εταιρείας, 1965

Υπουργείο Πολιτισμού: "Το Νεκρομαντείο του Αχέροντα", Πρόγραμμα διαδικτύου "Οδυσσεύς"

Κωνσταντίνα Ζήδρου: "Το Νεκρομαντείο του Αχέροντα" (οδηγός αρχαιολογικού χώρου), περιοδικό Αρχαιολογία και Τέχνες, τ. 125, 2017, σσ. 114-144

# data[].attributes.attachment_link.title
Νεκρομαντείο Αχέροντα - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 2/08/2017.