# data[].attributes.headline
Pobierz pik zapisz jako pliki nazwij zagadki.bat

# data[].attributes.subject
Pobierz pik zapisz jako pliki nazwij zagadki.bat

# data[].attributes.body
Następne wersje już nie długo

# data[].attributes.body
Kościół wszystkich świętych w Pszczynie:
Cechy:
-monumentalizm,
-bogate zdobienia,
-kolumny,
-przepych.
Zdięcie:

# data[].attributes.headline
Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bielsku Białe

# data[].attributes.subject
Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bielsku Białe

# data[].attributes.body
- Zastosowano światłocień
- Monumentalizm
- Cofnięcie elementów
- Bogata dekoracja
- Bogactwo forma architektonicznych
- Realizm
- Ciężkie proporcje
Nie zgadzam się. Ten budynek powstał w okresie klasycyzmu. Nie jest najlepszym przykładem, ponieważ ma cechy baroku i klasycyzmu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sztuka barokowa w Polsce - występowanie cech stylistycznych baroku w sztuce polskiej na terenach Rzeczypospolitej Obojga Narodów od końca XVI do połowy XVIII wieku.

Wiek XVII w dziejach sztuki polskiej był okresem bardzo złożonym, a w rezultacie przejściowym, poprzedzającym supremację dojrzałego baroku. Miało miejsce współistnienie, a niekiedy symbioza różnych, czasami przeciwstawnych kierunków artystycznych. Do ok. roku 1640 nurtem przewodnim był manieryzm proweniencji włoskiej oraz niderlandzkiej. Jednocześnie obok manieryzmu występuje wczesny barok w redakcji rzymskiej. Obok tych stylów istniał jeszcze tradycjonalizm renesansowy. Polskie malarstwo cechowe nie było już malarstwem średniowiecznym, ale tworzyło wyraźnie ,,na kanwie" gotyckiej. Obok tendencji nowatorskich występował konserwatyzm, recepcje sztuki weneckiej, rzymskiej czy bolońskiej przeplatały się z oddziaływaniem sztuki flamandzkiej i holenderskiej, a wszystkie te importy na ogół nie były przyjmowane dosłownie, lecz przetwarzane na sposób własny, „rodzimy".

W Polsce barok pojawił się na przełomie XVI i XVII wieku. Był to okres panowania pierwszych królów elekcyjnych i kontrreformacji. Czas prowadzenia długoletnich wojen z sąsiadującymi państwami ( Szwecją, Rosją, Turcją) oraz niepokojów wewnętrznych (powstania kozackie: Kosińskiego, Nalewajki, Chmielnickiego). Lata, podczas których rozegrano wiele bitew odnosząc wspaniałe zwycięstwa i pamiętne porażki. Okres, w którym największy rozgłos uzyskiwali dowodzący wojskami hetmani. Osobowości powszechnie znane i urastające do miana bohaterów narodowych. Były to lata niespokojne, które przyniosły Polsce zniszczenia wojenne i chwile ożywienia, odbudowy. Specyficznym elementem polskiej sztuki okresu baroku był sarmatyzm.

Czas trwania baroku, od jego początków, w których współistniał z okresem późnego renesansu po okres końcowy, w którym jeszcze się pojawia pomimo rozwijającej się sztuki klasycyzmu, to lata obejmujące historię Polski od czasów jej świetności do chwil poprzedzających rozbiory.

Prekursorami nowego kierunku byli artyści włoscy pracujący na zlecenie dworu królewskiego i arystokracji związanych z działalnością zakonu jezuitów. W drugiej połowie XVII wieku sztuka barokowa upowszechnia się i stosowana jest w dziełach wychodzących z warsztatów rodzimych artystów i rzemieślników. Pod mecenatem dworu królewskiego, arystokracji i Kościoła rozwijał się tzw. nurt dworsko-kościelny a na zlecenie szerszych kręgów szlacheckich nurt sarmacki.

Etapy baroku okresy pokrywające się z czasem panowania władców:

Wczesny barok pojawił się w Polsce natychmiast po swoich narodzinach we Włoszech, a jego głównym propagatorem był dwór królewski Zygmunta III Wazy i zakon jezuitów. W 1595 roku spaliły się apartamenty prywatne króla w skrzydle północnym Zamku w Wawelu, a ich odbudowa podjęta zaraz po tej dacie, dokonana została w stylu barokowym. Prowadzili ją Giovanni Trevano i Tomasz Dolabella. Największy rozwój rzeźbiarstwa widoczny jest w niewielkich formach takich jak nagrobki, epitafia, ołtarze, dekoracyjne oprawy kominków, portali. Na tym tle wyróżnia się Kolumna Zygmunta - pomnik Zygmunta III zaprojektowany przez Constantino Tencallę i Augustyna Locciego. Postać króla wyrzeźbił Clemente Molli a z brązu odlał ją Daniel Tym.

Za pierwsze przejawy architektury barokowej na terenach Rzeczypospolitej można uznać wzniesiony na polecenie marszałka wielkiego litewskiego Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła w Nieświeżu kościół jezuicki pw. Bożego Ciała (zbud. 1587 - 1603). Kościół Jezuitów zawierał nowatorskie rozwiązanie: była to pierwsza bazylika przykryta kopułą i posiadająca barokową fasadę. Fundacja Radziwiłła rozpoczyna epokę baroku nie tylko w Polsce, ale w całej Europie Wschodniej. Kolejnym wczesnym przykładem była budowa kościoła jezuitów w Lublinie (1586), Kaliszu (1588), oraz rozbudowa Zamku Królewskiego w Warszawie podjęta już w stylu baroku rzymskiego po 1598 roku.

Najważniejsze budowle

Początek XVII w. to okres rozpowszechnienia baroku w Rzeczypospolitej. Powstało wtedy wiele budowli, najważniejsze z nich to:

Przed drugą wojną światową w Warszawie znajdowało się wiele barokowych pałaców i kamienic. Ocalały tylko niektóre, większość wymagała odbudowy lub wręcz rekonstrukcji:

Architekci barokowi działający w Polsce

Barok wileński

Na Wileńszczyźnie i w Inflantach polskich wyewoluowała swoista odmiana baroku zwana „barokiem wileńskim". Jednym z jej przedstawicieli był Jan Krzysztof Glaubitz.

Osobny artykuł: Barok wileński.

Wśród artystów rzeźbiących w drewnie wyróżniają się nazwiska Jerzego Hankisza (postacie świętych w ołtarzu kościoła Karmelitów Trzewiczkowych na Piasku w Krakowie), Antoni Frąckiewicz (rzeźby w ołtarzu katedry kieleckiej), Jan Jerzy Plersch (rokokowa ambona w kształcie łodzi w kościele Wizytek w Warszawie), Antoni Osiński (rokokowe rzeźby np. „Ecce Homo" w kaplicy św. Dominika w kościele św. Jacka w Warszawie, posągi św. Tomasza i św. Augustyna w Leżajsku), Piotr Kornecki (rokokowe ołtarze kościoła św. Mikołaja w Bochni). W Gdańsku działał w XVIII wieku Johann Heinrich Meissner, twórca rzeźby kamiennej i drewnianej. Spod jego dłuta wyszła dekoracja małych organów w kościele św. Jana (częściowo zachowana), wielkich organów w kościele Mariackim (zachowana w większej części), a także zaginiona ambona z tegoż kościoła.

W malarstwie XVII wieku dominowała tematyka religijna o charakterze dydaktyczno-moralizatorskim. Pomimo wielu ograniczeń wprowadzonych przez kontrreformację, malarze treści religijne przedstawiali w realiach współczesnego im świata, wielokrotnie portretując żyjące jeszcze osoby. Oprócz dzieł sakralnych powstawały obrazy alegoryczne. Typową dla baroku tematyką były przedstawienia tańca śmierci, symbolizujące naukę o ulotności życia, umieraniu, wskrzeszeniu zmarłych i zrównaniu wszystkich stanów. W połowie XVII wieku, pod wpływem sztuki Rembrandta, powstają dzieła o znacznie intensywniejszych barwach i kompozycji podkreślonej światłocieniem. Do najwybitniejszych postaci tego okresu należał Daniel Schultz, portrecista królewski. Do malarstwa portretowego należą także, specyficzne dla sztuki polskiej, portrety trumienne. Ich powstanie wiąże się z sarmackim układem obyczajów pogrzebowych. Wykonywane zazwyczaj w technice olejowej, na blasze dopasowanej do przekroju trumny, przedstawiały twarz zmarłego. Portrety trumienne malowane były najczęściej przez malarzy cechowych. Część z nich została zachowana w kościołach czy kryptach.

W okresie baroku, oprócz obrazów o tematyce religijnej, portretów królewskich, arystokracji i patrycjuszów, powstawały dzieła historyczne o silnych, polskich akcentach. Pod koniec XVIII wieku rozwinęło się malarstwo iluzjonistyczne sakralne i świeckie.

Do malarzy działających w Polsce, w okresie baroku należeli:

Tomasz Dolabella, malarz Zygmunta III Wazy, jeden z pierwszych przedstawicieli baroku, twórca dzieł o tematyce religijnej i historycznej,

Franciszek Lekszycki, twórca wielu obrazów o tematyce religijnych dla świątyń Bernardynów,

Krzysztof Boguszewski, działał w Wielkopolsce, jego obrazy Niebieskie Jeruzalem, św. Marcin z Tours znajdują się w poznańskiej katedrze,

Herman Han, dzieła na zamówienie kościołów cysterskich w Oliwie i Pelplinie (Pokłon pasterzy, Koronacja NMP w ołtarzu głównym)

Daniel Schultz, nadworny portrecista Jana Kazimierza i jego następców, mistrz w oddaniu nastroju i emocji przedstawianych postaci,

Andrzej Stech, portrecista gdańskiego patrycjatu, dbający o kompozycję dzieła i precyzyjne oddanie szczegółów stroju i rekwizytów,

Bartłomiej Strobel, malarz na dworze Władysława IV

Jan Tretko, malarz portretów dostojników duchownych i świeckich

Jerzy Szymonowicz-Siemiginowski, malarz Jana III, ozdobił freskami pałac w Wilanowie, jego dziełem jest obraz w ołtarzu kościoła św. Anny w Krakowie,

Martin Altomonte, autor cyklu obrazów batalistycznych i o tematyce religijnej,

Daniel Frecher, przypisywany jest jemu portret biskupa Andrzeja Trzebnickiego, chociaż dzieło to mógł namalować Daniel Schultz,

Michał Anioł Palloni, malarz iluzjonista, zdobił kaplicę św. Kazimierza w Wilnie i pałac w Wilanowie,

Claude Callot, dekoracje w Wilanowie (alegoria Jutrzenki) i we Wrocławiu,

Alexandre-Francois Desportes, portrety rodziny Jana III Sobieskiego

Karol Dankwart, autor polichromii w kościele św. Anny w Krakowie

Michael Leopold Willmann, jego dziełem są polichromie w Lubiążu i Krzeszowie

Georg Wilhelm Neunhertz, polichromie w Krzeszowie

Felix Anton Scheffler, działał na Dolnym Śląsku, polichromie m.in. w Krzeszowie, Kłodzku.

W okresie baroku upowszechnił się mit o pochodzeniu polskiej szlachty od starożytnych Sarmatów. Tak wywodzone pochodzenie szlachty, powszechne przekonanie o odziedziczeniu po przodkach wielu pozytywnych cech takich jak męstwo, patriotyzm, uczciwość, umiłowanie wolności i manifestowana religijność dały podstawy do ukształtowania i utrwalenia zjawiska nazwanego sarmatyzmem.

Rzeczywistość jednak znacznie odbiegała od tych przekonań. Szkolnictwo, mimo upowszechnienia, reprezentowało dość niski poziom nauczania. Gościnność charakteryzująca się powszechnym umiłowaniem jadła i alkoholu zazwyczaj przeradzała się w obżarstwo i opilstwo. Wolność kojarzono przede wszystkim z obroną uzyskanych przywilejów a męstwo z opiewaniem chwały wcześniejszych zwycięstw. Coraz bardziej powierzchownej religijności towarzyszył brak tolerancji.

Z tradycji budownictwa drewnianego wyrasta architektura typowego dworku szlacheckiego - drewnianego lub murowanego, parterowego o osiowym symetrycznym założeniu z narożnymi alkierzami lub ryzalitami i charakterystycznym wejściem w formie ganku ograniczonego kolumnami. W architekturze sakralnej dominowały rozwiązania nawiązujące do form gotyckich z bogatą stiukową dekoracją sklepień kontynuujących formy późnorenesansowe z rejonu Lublina i Kalisza. Wystrój malarski wywodził się z kierunków moralizatorskich, najczęściej stosowanym motywem były tzw. tańce śmierci.

Jacek Radziewicz-Winnicki, Historia architektury nowożytnej w Polsce. Barok. Wybrane zagadnienia, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 2003 r; ​ISBN 83-7335-150-7 ​

David Watkin, Historia architektury zachodniej, Wydawnictwo „Arkady" 2006 r. ​ISBN 83-213-4178-0 ​

Marian Morelowski, Znaczenie baroku wileńskiego XVIII. stulecia, Wilno 1940 r.

Tadeusz Broniewski, Historia architektury dla wszystkich, Wydawnictwo Ossolineum, 1990 r.

Sztuka baroku, red. Rolf Toman, Kōln: Kōnemann 2000

Sztuka Świata, t. 7, praca zbiorowa, Wydawnictwo „Arkady", 1994 r.

# data[].attributes.attachment_link.description
Sztuka barokowa w Polsce - występowanie cech stylistycznych baroku w sztuce polskiej na terenach Rzeczypospolitej Obojga Narodów od końca XVI do połowy XVIII wieku. Wiek XVII w dziejach sztuki polskiej był okresem bardzo złożonym, a w rezultacie przejściowym, poprzedzającym supremację dojrzałego baroku. Miało miejsce współistnienie, a niekiedy symbioza różnych, czasami przeciwstawnych kierunków artystycznych.

# data[].attributes.body
Gdzie się znajduje?
Zastosowano Tam:

-Realizm

-Światłocień

-Bogactwo Dekoracjii

-Ciężkie proporcje

-Dekoracje rzeźbiarskie

-bogata sztukateria
Zdjęcie:
Twórca:Krystian Szostok

# data[].attributes.body
Gdzie się znajduje?
[wnętrze]
-przepych
-bogate dekoracje
-ciężkie proporcje
-realizm

# data[].attributes.headline
Kościół opatrzności Bożej w Bielsku białej

# data[].attributes.subject
Kościół opatrzności Bożej w Bielsku białej

# data[].attributes.body
Jest monumentalny ciężkie proporcje bogactwo dekoracji cofnięte elementy bogactwo form architektonicznych

# data[].attributes.body
- Ciężkie proporcje
- Bogactwo dekoracji
- Przepych
- Cofnięcie elementów
- Dekoracje rzeźbiarskie
- Monumentalizm

# data[].attributes.body
Jeśli mam ocenić Wasz prace, musicie dopisać inicjały lub numery z dziennika do zdjęć.
Operatorzy:
Kuba i Pani od historii
Twórcy :
Igor
Kuba
Antek
Krystian
Maja
Michał
Mateusz
Antek

# data[].attributes.body
-        monumentalizm,

-       ciężkie proporcje,

-        dynamika, ruch,

-        bogactwo dekoracji,

-        przepych,

-        silne kontrasty form,

-        stosowano cofnięcia elementów,

-         bogactwo złotej polichromii,

-         zastosowanie światłocienia,

-        dekoracje rzeźbiarskie – charakterystyczne aniołki (zwane putta), girlandy, fantazyjne obramienia itp.,

-         bogata sztukateria,

-         zastosowanie bogactwa formy architektonicznej np: bryła, kopuła, wieżyczka, itp.,

-        stosowano pilastry, czyli filary ustawione tuż przy ścianie,

-         kręcone kolumny

-         mistycyzm,

-       realizm,

# data[].attributes.body
Strój barokowy