# data[].attributes.headline
Mamy nadzieję, że o to chodziło z podpunktem deser

# data[].attributes.subject
Mamy nadzieję, że o to chodziło z podpunktem deser

# data[].attributes.headline
Polecamy sernik "Świętoszek" link poniżej

# data[].attributes.subject
Polecamy sernik "Świętoszek" link poniżej

# data[].attributes.body
https://www.swietoszek.pl/menu

# data[].attributes.headline
Jeśli nie chce pani zamawiać sernika to polecamy ten świetny przepis na Brownie

# data[].attributes.subject
Jeśli nie chce pani zamawiać sernika to polecamy ten świetny przepis na Brownie

# data[].attributes.body
PRZYGOTOWANIE

Piekarnik nagrzać do 160 stopni C. Przygotować małą prostokątną foremkę o wymiarach 21 cm x 28 cm. Posmarować ją tłuszczem i wyłożyć papierem do pieczenia.

Masło włożyć do rondelka i na minimalnym ogniu roztopić. Dodać 2 gorzkie czekolady (200 g) połamane na kosteczki i cały czas mieszając roztopić, odstawić z ognia.

W oddzielnej misce rozmiksować lub wymieszać rózgą jajka z cukrem. Dodać do nich roztopioną czekoladę z masłem i zmiksować lub wymieszać rózgą na gładką masę.

Dodać mąkę, sól oraz wanilię i grubo posiekane orzechy jeśli ich używamy, zmiksować na jednolite ciasto. Wyłożyć do przygotowanej blaszki, wyrównać powierzchnię.

Resztę czekolady (100 g) zetrzeć na tarce lub posiekać w kosteczkę i posypać po wierzchu ciasta.

Wstawić do piekarnika i piec przez ok. 35 minut, aż ciasto lekko urośnie. Po upieczeniu i ostudzeniu pokroić na małe kawałeczki.

WSKAZÓWKI

Jeśli używamy większej blaszki, ciasto będzie gotowe szybciej, jeśli mniejszej - czas pieczenia należy wydłużyć. W większej formie 20 x 30 cm czas pieczenia to ok. 20 minut. W tortownicy o średnicy 26 cm lub formie 17 x 24 cm - ok. 30 minut.

# data[].attributes.body
Klasycyzm francuski był dominującym kierunkiem  w literaturze i sztuce francuskiej XVII wieku. Klasycyzm był odrębną od europejskiej formą kultury i rozwijał się we Francji w czasach polskiego baroku.

# data[].attributes.body
To, że "Świętoszek" jest komedią charakterów oznacza, że element humorystyczny oparty jest na przejaskrawianiu wad przedstawionych w utworze postaci. Przykłady:
- Tartuffe zapewniający bycie ascetą bez skazy a w rzeczywistości będący szumowiną,
- Orgon, który wierzy we wszystko co mówi Tartuffe, jest naiwny, widzi w nim lepszą wersję samego siebie, po czym okazuje się, że jest on w rzeczywistości jest kimś zupełnie innym.

# data[].attributes.body
Przedstawienie głównych postaci i tła wydarzeń
Akt I scena 1
Pani Parnelle krytycznie opisuje bohaterów powieści

# data[].attributes.body
Przedstawia zarys konfliktu , postacie biorące w nim udział oraz przyczyny ich postępowania
Akt I scena 5
Powrót Orgona do domu po dłuższej nieobecności . Rozmowa z Kleantem ukazuje nam zaślepienie Orgona wobec Tartuffe'a.

# data[].attributes.body
Najbardziej rozbudowana część akcji w której narastają wcześniej zarysowane konflikty
Akt II scena 1
Przedstawienie Mariannie pomysłu ślubu z Tartuffe'em przez Orgona doprowadzając do akceleracji fabuły , której celem jest ocalenie Orgona

# data[].attributes.body
Moment w którym konflikt sprzecznych celów bohaterów jest najbardziej wyrazisty
Akt III scena 3
Pierwsze spotkanie sam na sam Tartuffe'a z Elmirą , które ujawnia prawdziwe cele Świętoszka

# data[].attributes.body
Trwa od punktu kulminacyjnego do zakończenia głównej fabuły w
Akcie  V scenie 7
Niespodziewane aresztowanie Tartuffe'a

# data[].attributes.body
Informuje o dalszych losach bohaterów
Akt V scena 8
Kleant ponownie służy dobrą radą Orgonowi , który tym razem go słucha.

# data[].attributes.headline
Orgon - ojciec rodziny, właściciel domu, mądry i uczciwy człowiek.

# data[].attributes.subject
Orgon - ojciec rodziny, właściciel domu, mądry i uczciwy człowiek.

# data[].attributes.body
Jest człowiekiem ufnym, lecz naiwnym, co powoduje, że bez zastanowienia wierzy w każde słowo idealnego w jego oczach Tartuffe'a.  Zaślepienie Orgona dosięga takiego stopnia, że rodzina staje się dla niego podrzędna w stosunku do Tartuffe'a. Jedyna osoba, której jest w stanie zaufać bardziej niż Świętoszkowi jest jego żona, Elmira.  Dzięki niej właśnie Orgon dostrzega prawdziwe oblicze oszusta i nie pozwala więcej sobą manipulować.
(...)"A przy tym sam dla siebie, ach, jakiż surowy! W lada drobnostce grzechu już dojrzeć gotowy, Za rzecz najbłahszą żąda pokuty i kary: Wszakci sam się obwinił, skruszony bez miary, Że kiedyś w uniesieniu grzesznym, Bóg mi świadkiem, Pchłę zabił, przy pacierzu schwyconą przypadkiem(...)

# data[].attributes.body
Tartuffe, czyli Świętoszek - manipulant i oszust udający pobożnego ascetę. Mężczyzna w średnim wieku, niezbyt atrakcyjny, obdarzony niezwykłą umiejętnością przekonywania. Liczy się dla niego tylko jego własny interes, z tego powodu zbałamucił Ordona niemal rozbijając jego rodzinę i zagarniając jego majątek. Na szczęście przez swoją nieostrożność został aresztowany nie wywołując większych szkód.
(...) zło naszych postępków w ich rozgłosie leży.
Zgorszenie świata – oto, co sumienie gniecie,
I wcale ten nie grzeszy, kto grzeszy w sekrecie.(...)

# data[].attributes.body
piękna i mądra kobieta, w przeciwieństwie do męża i jego matki nie daje się omamić Tartuffe'owi i chce go zdemaskować, co ostatecznie się jej udaje.
(...)Kto czegoś pragnie, łatwo zwiedzionym być może (...).

# data[].attributes.body
Służąca rodziny , którą cechuje  mówienie tego co myśli a mówi bardzo dużo , od początku wątpi w świętość Tartuffe'a , służy radą Mariannie i Waleremu ratując ich związek
(..)Nie wiem, na co tam panu zaraz idzie chętka,
Lecz ja znów do pożądań nie jestem tak prędka
I choćbyś stał tu nagi od dołu do góry,
Nie skusiłby mnie widok całej pańskiej skóry.(...)

# data[].attributes.body
Młodzieniec z porywczym temperamentem. Darzy wielkim  szacunkiem swoich rodziców. Jako pierwszy odkrywa niecne zamiary Tartuffe'a i od razu gotuje się do bitki. Bez protestu przyjmuje fakt bycia wydziedziczonym, przyjmuje to z godnością.
(...)nawet ojcu sprawić się nie uda,
By sympatię w mych oczach znalazła obłuda:
Kłamać nie chcę i mówię tutaj najwyraźniej,
Że w tym człowieku wszystko gniewa mnie i drażni,
I gdy nadto w mym sercu już zbierze odraza,
Przy pierwszej sposobności zdepcę tego płaza!(...)

# data[].attributes.body
zakochana w Walerym, nie rozumie decyzji ojca o jej związku z Tartuffe'em. Widzi, że dla jej ojca liczy się tylko jej niedoszły mąż. Traci zaufanie do ojca i otwarcie walczy z Tartuffe'em, którego szczerze nie znosi.
(...)Uległość – oto dziecka największa ozdoba.(...)

# data[].attributes.body
Szwagier Orgona, Ojciec Walerego , wykazujący dużo dozą zdrowego rozsądku , służy dobrą radą Orgonowi nawet gdy ten z niego żartuje bądź go ignoruje , wytyka fałszywość Tartuffe'a
"(...)Żądacie, aby wszyscy ludzie byli ślepi,
I bezbożnikiem dla was jest, kto widzi lepiej!(...)"

# data[].attributes.body
Kochanek Marianny ,syn  Kleanta
,,(...)Bo tej hańby sam sobie człowiek nie przebaczy,
By kochać tę, co sama kochać nas nie raczy.(...)"

# data[].attributes.body
Najstarsza osoba w rodzinie, szanowana i kochana przez domowników. Ulega wpływowi Tartuffe'a, przez co staje się fanatyczna i zaślepiona. Poucza wnuki, nie widzi nic złego w obłudniku.
(...)Mój Boże! Z mniemań naszych prawda nieraz szydzi:

Nie zawsze można sądzić z tego co się widzi.(...)

# data[].attributes.body
Powstała w 1635 r. Jej celem było czuwanie nad językiem francuskim i promowanie dzieł klasycystycznych .

# data[].attributes.body
jedność czasu
jedność miejsca
jedność akcji

# data[].attributes.body
Dążenie do osiągania celów praktycznych, materialnych, nawet za cenę rezygnacji z wyższych celów

# data[].attributes.body
Oznacza naukę w fascynujący i intrygujący sposób - w przypadku komedii  ,, uczyć,bawiąc", piętnując ludzkie wady .

# data[].attributes.body
Występował w postaci satyry, ironii w określonych sytuacjach, np. podczas walk na słowa

# data[].attributes.body
Zdolność rozsądnej i pozbawionej emocji oceny otaczających zjawisk i ludzi, a także własnego postępowania

# data[].attributes.body
Molier w swoich utworach krytykował zachowania wielu grup społecznych - od lekarzy, po ludzi zamożnie urodzonych.

W ,,Świętoszku'' skupił się  na postępowaniu duchownych, wytykając im obłudę. Jednak nie tylko o  nich mu chodziło . Miał na myśli wszystkich ludzi, którzy fałszem czynią szkodę innym ludziom dla swych korzyści. Jego dzieło miało być przestrogą dla wszystkich ,,Orgonów", żeby krytyczniej postrzegali ludzi.

# data[].attributes.body
Obraza religii oraz naśmiewanie się z przedmiotów kultu wywołały oburzenie. Było to rzeczą nie do pomyślenia we Francji, gdyż była ona przesiąknięta katolicyzmem po panowaniu dwóch kardynałów. Z tego też powodu sztuka Moliera została zakazana na okres 5 lat. Odzew ze strony świętych obłudników jedynie potwierdzał słowa Moliera o korupcji sfery ,,wyższej'', mianowicie osoby wytykające im złe postępowanie były szybko i zwinnie uciszane.

# data[].attributes.headline
Jasność myśli, przejrzystość konstrukcji utworu , umiar 

# data[].attributes.subject
Jasność myśli, przejrzystość konstrukcji utworu , umiar 

# data[].attributes.body
Znany również pod swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem jako Jean Baptiste Poquelin.

# data[].attributes.body
Urodził się w Paryżu, w zamożnej rodzinie kupieckiej. Jego matka zmarła, gdy miał 10 lat.

# data[].attributes.body
Edukację rozpoczął w szkole parafialnej.

W latach 1636-40 kontynuował naukę w kolegium jezuickim w Clermont, poznając tam m.in twórczość filozofów klasycznych, poetów oraz komediopisarzy (w szczególności dzieła Terencjusza)

Ukończył studia prawnicze w Orleanie.

# data[].attributes.body
W 1644 roku otworzył własny teatr, Illustre Théatre (Teatr Znakomity), którego równocześnie był dyrektorem, aktorem oraz autorem większości wystawianych sztuk.

W 1646 teatr zbankrutował, a Molier został uwięziony za zaciągnięty debet. Z więzienia go po zapłaceniu kaucji wypuszczono, lecz musiał tymczasowo porzucić życie w Paryżu.

Udał się na wieloletnią wędrówkę po całej Francji wraz z jego teatralną trupą. W końcu, dochodząc do czterdziestki, dzięki pomocy młodego króla francuskiego Ludwika XIV, został wzięty pod jego opiekę.

# data[].attributes.body
Baptiste Poquelin niespodziewanie zasłabł na scenie w wyniku gruźlicy, a następnie zmarł w domu. Jego pogrzeb odprawiono nocą 21 lutego 1673 roku na cmentarzu św. Józefa.

# data[].attributes.headline
Do najsłynniejszych dzieł Moliera należą m.in.:

# data[].attributes.subject
Do najsłynniejszych dzieł Moliera należą m.in.:

# data[].attributes.body
Wartogłów (1653)

Zwady miłosne (1656)

Pocieszne wykwintnisie (1659)

Szkoła mężów (1661)

Szkoła żon (1662)

Świętoszek (1664)

Skąpiec (1669)

Chory z urojenia (1673)

# data[].attributes.body
Molier w Świętoszku ukazał   idealną rodzinę która mimo tego, że jej członek odwrócił się od nich, nie zostawiła go ,tylko uratowała  przed żałosnym końcem. Rodzina Orgona jest wzorem do naśladowania i pokazem prawdziwej cnoty , która nie jest na pokaz , lecz pochodzi prosto z ich serc .

# data[].attributes.body
,,(...) Lecz szczera bogobojność wygląda inaczej; Dokoła nas, mój bracie, zgoǳisz się bez zwady, Prawǳiwej cnoty wiǳim dość liczne przykłady: Ot, spójrz na Arystona, patrz na Peryandra , Oronta, Polidora, Alcyda, Klitandra — Oto luǳie, co w rzeczy życie wiodą święte, A nie fałszywej cnoty purchawki nadęte! (...)"

# data[].attributes.body
Wspominając o klasycyzmie francuskim nie powinniśmy jedynie mówić o Molierze. Do innych wybitnych twórców należeli również:

# data[].attributes.headline
Pierre Corneille - uważany jest za ojca tragedii klasycystycznej

# data[].attributes.subject
Pierre Corneille - uważany jest za ojca tragedii klasycystycznej

# data[].attributes.headline
Mikołaj Boilean - teoretyk literatury, autor "Sztuki poetyckiej".

# data[].attributes.subject
Mikołaj Boilean - teoretyk literatury, autor "Sztuki poetyckiej".