# data[].attributes.body
Anneli
Caitlin
Eva

# data[].attributes.body
Lichteffecten, kleur en de schetsmatige werkwijze wordt de uitdrukking en zienswijze van schilders.

Het is een momentopname van kleur, licht en atmosfeer.
Schaduw wordt geschilderd in een kleur, niet perse zwart of grijstint

Het werken in de buiten lucht is ook een nieuwe impuls.

Ze schilderen voor het schilderen. Het pur sang maken van kunst, zonder moralistische bijbedoelingen. Men schildert alledaagse taferelen.

# data[].attributes.body
In de muziek wordt de subjectieve indruk (sfeer) nagestreefd door middel van een subtiele, zwevende melodie. Ritmisch is het spanningsloos, een niet dynamische harmoniek.

# data[].attributes.body
Alfred Stieglitz
De komst van de camera was van invloed op het impressionisme. Zoals schilders ernaar streefde 'het moment' vast te leggen, kon dat nu met de camera, letterlijk.
Onderwerp plaatsing is in fotografie niet altijd centraal in het midden, een mooie verwoording hiervoor: toevallige composities en abrupte afsnijdingen. Schilders begonnen deze manier van onderwerp plaatsing over te nemen, waardoor het centrum van een schilderij leeg bleef en de actie in de rand plaatsvond.

# data[].attributes.body
De kenmerken van de taal die impressionisten hanteren in hun proza en poëzie zijn de volgende:

veelvuldig gebruik van bijvoeglijke naamwoorden.

gebruik van onomatopeeën (klanknabootsingen), bijvoorbeeld knisperen, ka-bónk, rètteketèt.

voorkomen van synesthesieën (het gelijktijdig reageren van twee zintuigen), bijvoorbeeld 'een donker geluid', 'een bittere geur'.

gebruik van neologismen (nieuwvormingen), bijvoorbeeld de rook "roet-rolde", de rook "scheur-vlood" door het "vlamme-schemeren" (Ary Prins).

in proza wordt soms de zgn. Erlebte Rede gebruikt, een mengvorm van directe en indirecte rede, bijvoorbeeld "Hij beweerde, hij zou heus wel komen".

Een kenmerk van impressionistische literatuur is het gebruik van de zgn. Erlebte rede: de tussenvorm tussen directe en indirecte rede. De woordvolgorde is gelijk aan die van de directe rede, maar de zin staat niet in de eerste, maar in de derde persoon, vaak gevolgd door een verleden tijdsvorm: Hij dacht, hij kon haar niet geloven.

# data[].attributes.body
Rodin maakt zijn beelden alsof ze onaf, grillig lijken. Hij wilt met deze werkwijze het ontstaan van het beeld laten zien. Hij polijstte zijn beelden niet, maar liet de onregelmatigheden toe. Het licht dat speelt over de onregelmatigheden in zijn beelden, geeft een beweeglijkheid in zijn beeldhouwwerk.

# data[].attributes.body
Degas was een van de kunstenaars die deel uitmaakte van de eerste tentoonstelling van impressionisme - al wilde hij liever qua stroming nergens bij horen. Zijn danseresjes vallen door het gebruik van kleur (complementair gebruik), licht/schaduwwerking en schetsmatigheid onder het impressionisme.

# data[].attributes.body
- l’art pour l’art -
De zintuiglijke kunst

# data[].attributes.body
Lichtmomenten gedurende een dag

# data[].attributes.body
Tijdens de Wereldtentoonstellingen in de 19e eeuw, o.a. in Parijs, kwam er in het westen een belangstelling voor de Japanse kunst en cultuur. Dit kreeg later de term: Japonisme.

Kenmerken van het Japonisme zijn:

Onderwerpen uit de natuur staan vaak centraal.

Asymmetrie in de compositie waardoor het onderwerp niet in het midden staat.

Tweedimensionaal.

Geen centraal verdwijnpunt in het perspectief.

Veel versiering.

Er wordt geen gebruik gemaakt van schaduwen.

Eenvoudig kleurpalet, effen kleuren.

Veel Japanse motieven.