# data[].attributes.body
Oso gutxitan hitz egiten du gobernuataz eta politikari buruz, baina aipatzen dituen gauzak arreta deitzen dute. Egun batean, panel batean presoen argazkiak eta egindako delituak daudela ohartzean da. Gurutze gorri batez markatuak dauden pertsonak exekutatuak daudenak dira. Bertan aipatzen da nola 1997.urtean eguneko bost preso kondenatzen zituzten. Baina autoreak benetako zifrak altuagoak izango zirela aipatzen du.

# data[].attributes.body
Guy Delislek idatzitako komiki hau, perlaz betea dagoela esan daiteke. Bertan, bere ikuspegia eta bizitako egoera ezberdinak azaltzen ditu. Dendetara joatea entretenigarriena den leku berri batean bakarrik aurkitzen da, bertako hizkuntza ofiziala jakin gabe eta bertakoak ingelera ezer gutxi dakitenez inguratua. Beraz, honek bere egunerokotasunean erronka ezberdinei aurre egin behar die.

Bere bizipena kontatzeko erabiltzen duen forma, berekin enpatizatzea eragiten du. Baina, gaur egun ez da berdina gertatzen  gure gizartean. Arrazoi desberdinak direla eta, leku ezberdinetako pertsonak edo taldeak ikusten ditugu. Beraien hizkuntza, kultura, ohiturak… ezberdinak izanda. Hala ere, guk ez diegu jaramonik egiten, arreta deitzen digute ez dituztelako gu bezalako ezaugarri fisikoak baina ez diegu languntzik eskaintzen, berbarik egiten… bien artean muga bat jartzen dugu.

Baina, Guy-k esaten duen bezala "supongo que cada pueblo tiene su propio olor a mierda. Eso también forma parte de la cultura", berak nahiz eta garbiketagatik esan, Txinako gobernuak egiten dituen manipulazioak azaltzen ditu. Gaur egun, gure gobernuak egiten dituenak baita ere Beraz, nahiz eta bi kultura oso desberdinak izan, ez gara hain desberdinak.

# data[].attributes.body
Guy Delislek egindako entrebista batean, onartu zuen bere bidai guztietan egunerokoak idazten dituela, bere bizipenak ez ahazteko, memoria txarra baitauka. Egunero hauek ondoren komiki laburretan bihurtzen ditu, baina Shenzhenen egon ondoren bere bizipenak marrazten hasi zenean uste baino luzeagoa geratu zitzaion.

Bere liburuen ikuspuntu ezberdinak azaltzeaz gain, beste autore baten liburua aipatzen du, Vamos a París bertan japoniar batek Parisera joatean sufritzen duen talka kulturala azaltzen du. Hau da, Guy-k sortutako komikia bezalakoa da, baina Ekialdeko kulturatik Mendebaldeko kulturara joanda.

# data[].attributes.headline
"Por fin una ciudad que se parece a lo que se ve en los documentales"

# data[].attributes.subject
"Por fin una ciudad que se parece a lo que se ve en los documentales"

# data[].attributes.body
Autoreak bere estantzian zehar ez du gehiegi bidaiatzen baina Canton eta Hong-Kong ezagutzeko aukera izaten du.

Canton dezente gustatzen zaio, hiri exotikoa dela esan daiteke. Lanagatik joan arren bertan turismo egiteko aukera izaten du, Shenzhen dagoen negozio girotik ateratzea ondo etortzen zaio.

Hong-Kong berriz, benetan gustatzen zaion hiria da, bertan denetatik lortu daiteke errez eta atzerritarra izateagatik ez du arreta deitzen, gustatzen zaion sentsazio bat. Horrez gain lasai egoteko lekuak ere aurkitzen dira.

Shenzheneko hirian World Windows parke tematikora joaten da Chen-ekin. Bertan munduko monumentu ezberdinak eskala txikian aurkitzen dira. Txinatar batek atzerritarra dela ohartzen da eta bere emaztearekin argazkia ateratzeko eskatzen dio.

# data[].attributes.headline
"Hay días en los que no pronuncio una sola palabra"

# data[].attributes.subject
"Hay días en los que no pronuncio una sola palabra"

# data[].attributes.body
Estantzia osoan zehar bakarrik sentitzen dela adierazten du hainbat alditan. Hala ere, bertan igarotzen duen denboran hainbat lagun ezberdin egiten ditu, nahiz eta askotan komunikazio arazoak izan, hizkuntza dela eta, edo harremana gehiago ez luzatu. Lanean,  Chen ezagutzen du, eta tarteka berekin geratzen da Shenzhen hiria ezagutzeko, bere lagun bakarra dela esan daiteke.

Horrez gain, egoera errepikatuetan, gazteren bat agertzen zaio ingelesa praktikatu nahian, baina ez dute ondo hitz egiten eta hauetatik libratu nahi izaten du.

Beste aldetik, momentu jakin batean, egunak hitz egin gabe igarotzen dituela aipatzen du, beraz, honek autokonbertsazioak izatera bere buruarekin eramaten du.

# data[].attributes.body
Hasieratik, lan egiteko eran atzerapen ikusten du marrazki eta txisteetan. Beraien lanaren kalitatea  komikian zehar hainbat alditan kritikatzen du, biñetak handitzeko fotokopiagailu erabiltzen dutela esanez. Horrez gain, pertsonaien begiak ondo egitea asko kostatzen zaiela komentatzen du, beti begiokerrak egiten baitituzte.

Autoreak lengileen bizilekua eta etxebizitzak ikusteko aukera ematen digu ere, hiriko kanpoaldean kokatzen dira eta bai leiho eta bai ateak barroteak dituztela ohartzen da.

Beste aldetik, emakumezkoak kaleen konpoketaz arduratzen, lan gogorra dela ikusi, “el lado menos gracioso de la liberación de la mujer” komentarioa egiten du.

# data[].attributes.body
Liburuan zehar hainbat hausnarketa egiten ditu Guy-k, interesgarriena iruditu zaidana, askatasuna eta paradisuaren kontzeptuari buruz egiten dituen gogoetak dira. Shenzhen, itogarria dela espresatzen du, bertan jende gehiegi dago beti eta zaila egiten da lasai ibiltzea kaletik.

Paradisua eta infernua azaltzerakoan, ez du txinatarren ikuspuntua ulertzen. Gainera hirietatik mugitzea oso zaila egiten da bisadoa behar baitute, beraien bizi baldintzetan eragina izanda.

Horrez gain, bere estantzia bakartia izango zela aurreikusten, proiektu bat aurrera eramatea pentsatzen du. Bere bizipenari buruz eguneroko bat idazten du, beranduago komiki bat sortzeko.

# data[].attributes.body
Komunikatzeko arazoak izaten ditu hasieratik, Txinatar askok ez baitakite ondo ingelera. Egoera honek bere estantziaren zehar teknika ezberdinak erabiltzea bultzatzen du elkarrizketak izan ahal izateko. Batzuetan, krokisen bidez komunikatzen da, beste batzuetan keinuak ere lagungarri egiten zaizkio.

Gainera, izaten dituen itzultzaileak ez dira oso hiztunak beraz, honek bere komunikazio aukera murriztu egiten du.

# data[].attributes.body
Komikian zehar txinatarren higiene ohiturak hainbat aldiz aipatzen dira. Hasteko, arreta deitzen dion lehenengo gauzetako bat hoteleko maindireak eskuz garbitzen dituztela, nahiz eta labadorak izan da.

Momentu jakin batean, dentistarengana joan beharra dauka eta bertan ikusten duen panorama oso deigarria egiten zaio. Klinikako egoera kaotikoa bezala agertzen da, garbiketa eta ordena mantendu gabe ia.

Horrez gain, Txinako komunez hainbat unetan ere aipatzen ditu. Lanekoetan usai txarra dutela aipatzen du, nahiz eta poliki-poliki ohitu eta ur eta gizonezkoen pixa-lekuen hodien falta komentatzen du. Beste batean, komun kurioso batzuk aurkitzen ditut, non intimitatea ez da hauen ezaugarrietako bat eta iturria dagoen lekuan aldare bat dago, komunei eliz itsura emanez.

# data[].attributes.body
Bertako gastronomiarekin hasieran arazoak izaten ditu, ez duenez txinatarra ulertzen ez daki zer eskatu eta ondokoak eskatzen duena aukeratzen du jateko, honek hainbat alditan pikantearengatik gaizki pasatzea eragiten dio.

Istorioan zehar ikusi dateke, gastronomikoki ohitura ezberdinak dituztela eta Guy-k hauek dastatzeko aprobetxatzen du, txakurra, milurteko arrautzak berdexkak, ahuntz birika, sugearen odola eta besikularen sustantziak probatzen ditu.

# data[].attributes.body
Heziera ohitura ezberdinak agertzen dira tarteka. Autoreari arreta deitzen dion lehenengo ohitura, bere interpretatzailea txotxa erabiltzeko ahoa tapatzen duela da.

Besteetako bat, geroz eta zerbitzari gehiago izan jatetxean geroz eta kalitate altuagoa duela erakusten du. Hotele bateko nagusiak bere txartela ematen dioenean,  nola jaso eta erreakzionatu behar den azaltzen du, bi eskuak erabiliz eta interes handia erakutsiz beti, nahiz eta ez ulertu bertan jartzen duena.

Beste aldetik, propaganda egiterako orduan, era ezberdinak erabiltzen dituzte, inaugurazio baterako, militarrez jantzitako neskak dira notizi hau zabaltzen dutenak. Beste kasu batean, megafonoak erabiltzen ikusten dira baita ere.

# data[].attributes.headline
"Da la estraña sensación de que el tiempo no avanza..."

# data[].attributes.subject
"Da la estraña sensación de que el tiempo no avanza..."

# data[].attributes.body
Istorioan zehar hainbat egoera beti berdinak direla aipatzen du. Txinako hotela esate baterako, egon den guztiak estetika berdina dute. Horrez gain, bere errutina ere errepikakorra da, egunero berdina egiten duela sentsazioa sorrarasiz.

# data[].attributes.body
Komikian zehar, mendebaldeko eta ekialdeko kulturen arteko talka argi ikusi daiteke, batez ere gastronomian, heziera, lanean, kommunikazioan, higienean...

# data[].attributes.headline
"Shenzhen es la ciudad que conoce la mayor tasa de crecimiento del mundo"

# data[].attributes.subject
"Shenzhen es la ciudad que conoce la mayor tasa de crecimiento del mundo"

# data[].attributes.body
Shenzhen hiria hogeitamar urtetan 30.000 pertsona izatetik 10 milioi pertsona bizitzire pasatu da, Txinako hiri dinamiko eta munduko megapolietako batean bihurtuz.

Hiru hilabetez, liburuaren autoreak, Guy Delislek, hiri honetan  enprasa bateko animatzaileen zuzendari bezala igaroko du. Bere estantzian zehar biziko dituen zailtasunak, hausnarketak, bakardadea, gauak... deskribatuz.

Komiki honetan autoreak humorearen erabiliz, bizi zuen talka kulturala azaltzen du.

# data[].attributes.body
Autorea: Guy Delisle
Urtea: 2006
Argitaretxea: Astiberri