# data[].attributes.body
Informatyka jest dziedziną, która zaliczana jest do nauk technicznych oraz ścisłych. Zajmuje się ona  przetwarzaniem informacji oraz badaniem sposobów ich przetwarzania i technologii pozwalających na ich opracowanie. Wyodrębniona została z gałęzi matematyki i rozwinęła się jako odrębna dyscyplina. Wciąż jednak pozostaje w ścisłym związku z królową nauk, dostarczającą jej podstaw teoretycznych.

# data[].attributes.headline
Podział informatyki - informatykę dzielimy na:

# data[].attributes.subject
Podział informatyki - informatykę dzielimy na:

# data[].attributes.body
Informatykę teoretyczną - zajmuje się ona matematycznymi i logicznymi podstawami informatyki.

Nauki komputerowe - to praktyczna i techniczna strona informacji obejmująca projektowanie sprzętu komputerowego, oprogramowania systemowego, języków programowania i baz danych w realizacji potrzeb szeroko rozumianych systemów informatycznych.

Informatykę stosowaną - obejmuje ona budowę, wdrażanie, wykorzystanie i łączenie systemów informatycznych.

Stosowane nauki komputerowe - zajmują się wykorzystaniem sprzętu komputerowego i oprogramowania systemowego oraz narzędziowego.

# data[].attributes.body
W X wieku p.n.e. do obliczania wyników stosowano układy kamieni. Później nawlekanie kamieni na pręty doprowadziło do stworzenia pierwszego liczydła zwanego abakusem. W wiekach średnich ukształtowało się japońskie liczydło soroban.

Euklides w IV w. p.n.e. określił metodę wyznaczania największego wspólnego dzielnika dwóch liczb - znaną jako tzw. algorytm Euklidesa.

Muhammad al-Chorezmi w IX w. opisał pozycyjny system kodowania dziesiętnego i sztukę liczenia w tym systemie, uprzednio Indiach

# data[].attributes.body
Rajmundus Lullus, misjonarz kaledoński, podjął w 1275 roku próbę skonstruowania maszyny, która miała przeprowadzać rozumowanie.

Wiliam Oughtred stworzył w roku 1622 koncepcję i prototyp, suwaka logarytmicznego, służącego po dziś dzień do wykonywania wielu obliczeń.

Gottfried Wilhelm von Leibnitz (1646-1716), jeden z twórców rachunku różniczkowego, stosował system dwójkowy - binarny do zapisu liczb. Był również twórcą maszyny liczącej.

Blaise Pascal (1623-1662) i Wilhelm Schickard (1592-1635) to również konstruktorzy maszyn liczących: Pascal  dwudziałaniowej, Schickard czterodziałaniowej. Nie były to jeszcze jednak urządzenia w pełni automatyczne.

Charles Babbage (1791-1871) był najwybitniejszym twórcą mechanicznych maszyn liczących przed erą elektroniczną. Jego produkt po ustawieniu początkowych parametrów nie wymagał żadnych ingerencji użytkownika poza kręceniem korbą.

Ada Augusta, hrabina Loevace, córka Byrona, zafascynowana niezrealizowanym projektem maszyny analitycznej zajęła się sporządzaniem opisów jej działania w konkretnych zadaniach, czyli pisaniem dzisiejszych programów.

Alan Turing (1912-1954) w 1936 opisał tok myślenia prowadzący od obliczeń wykonywanych ręcznie do obliczeń wykonywanych przez prostą maszynę.

# data[].attributes.body
Węgierski matematyk, pochodzenia żydowskiego.

Był postacią numer jeden w historii współczesnej informatyki. Zaproponował architekturę komputera wykorzystywaną do dziś.

# data[].attributes.body
ENIAC jest najstarszym komputerem.

Warto podkreślić, że był monstrualnym urządzeniem: zajmował 167 metrów kwadratowych powierzchni, składał się z 42 szaf z blachy stalowej, sięgał ponad 2,4 metra wysokości i mierzył 24 metry długości. Jego łączna waga przekraczała, bagatela, 27 ton.

ENIAC pracował z „rekordowym” taktowaniem 0,1 MHz, za co odpowiadało ponad 70 tysięcy rezystorów, 10 tysięcy kondensatorów, 1 500 przekaźników, 6 tysięcy ręcznych przełączników oraz 5 mln połączeń lutowanych.

# data[].attributes.body
Architektura Neumanna polega na ścisłym podziale komputera na trzy podstawowe części:

procesor (w ramach którego wydzielona bywa część sterująca oraz część arytmetyczno-logiczna)

pamięć komputera (zawierająca dane i sam program)

urządzenia wejścia/wyjścia

# data[].attributes.body
Komputery te zbudowane zostały  na układach scalonych LSI (wielkiej skali integracji - tysiące tranzystorów w jednym układzie) i VLSI (bardzo wielkiej skali integracji - dziesiątki tysięcy tranzystorów w jednej kostce). Wzrosła niezawodność i moc obliczeniowa, a spadła cena urządzeń. U czwartej generacji pojawiają się również układy zwane mikroprocesorami. Prawie wszystkie obecnie pracujące komputery należą do czwartej generacji.

# data[].attributes.body
Komputer zbudowany w latach 60-tych na układach scalonych o małej skali integracji (SSI) i średniej skali integracji (MSI)[1], które zawierały tylko kilka do kilkunastu struktur półprzewodnikowych na jednej płytce. Dzięki temu komputer ten był zdecydowanie wydajniejszy i mniejszy od poprzedniej generacji.

Jako pierwszy komputer 3 generacji na świecie powstał IBM model 360 a w Polsce Odra  1305

# data[].attributes.headline
System komputerowy zbudowany w oparciu o architekturę von Neumanna powinien:

# data[].attributes.subject
System komputerowy zbudowany w oparciu o architekturę von Neumanna powinien:

# data[].attributes.body
mieć skończoną i funkcjonalnie pełną listę rozkazów

mieć możliwość wprowadzenia programu do systemu komputerowego poprzez urządzenia zewnętrzne i jego przechowywanie w pamięci w sposób identyczny jak danych

dane i instrukcje w takim systemie powinny być jednakowo dostępne dla procesora

informacja jest tam przetwarzana dzięki sekwencyjnemu odczytywaniu instrukcji z pamięci komputera i wykonywaniu tych instrukcji w procesorze.

# data[].attributes.body
Był komputerem, w którym do budowy elementów logicznych wykorzystano elementy półprzewodnikowe czyli  wynalezione w pierwszej połowie XX w. Tranzystory. Do tego typu komputerów zalicza się np. ZAM 41 czy Cray-1.

W porównaniu z pierwszą generacją komputerów charakteryzowały się one:

mniejszymi wymiarami,

większą bezawaryjnością,

mniejszym poborem prądu.

Powyższe cechy pozwoliły na budowę wydajniejszych i jednocześnie bardziej skomplikowanych maszyn.