# data[].attributes.headline
Rzuć wszystko i pojedź na dwa dni w BieszczadyJak głosi popularne stwierdzenie, każdy z nas ma czasem ochotę rzucić wszystko i pojechać w Bieszczady. No właśnie, dlaczego akurat tam? Skąd wzięły się te Bieszczady, jako wzorzec swego rodzaju idylli, miejsca pełnego szczęśliwości, spokoju i beztroski? To region Polski znajdujący się w południowo-wschodniej części naszego kraju, grupa dwóch górskich pasm w łańcuchu Karpat. Okolica ta słynie z pięknej przyrody, która potrafi zapierać dech w piersiach. Już po samych zdjęciach oraz filmach możemy zaniemówić, przyglądając się bogactwu spotykanych tam roślin, jednak dopiero na żywo odkrywamy prawdziwe piękno tych cudów natury. Jak nietrudno się domyślić, wciąż pozostajemy pod urokiem Bieszczad, które zrobiły na nas piorunujące wrażenie i z pewnością pozostaną w naszej pamięci na długo. To miejsce, do którego zdecydowanie chce się wracać, w którym chce się być bez względu na nastrój, porę dnia czy pogodę. To wyjątkowe miejsce, w którym czas płynie wolniej, a wszystkie dotychczasowe troski odchodzą na drugi plan.

# data[].attributes.subject
Rzuć wszystko i pojedź na dwa dni w BieszczadyJak głosi popularne stwierdzenie, każdy z nas ma czasem ochotę rzucić wszystko i pojechać w Bieszczady. No właśnie, dlaczego akurat tam? Skąd wzięły się te Bieszczady, jako wzorzec swego rodzaju idylli, miejsca pełnego szczęśliwości, spokoju i beztroski? To region Polski znajdujący się w południowo-wschodniej części naszego kraju, grupa dwóch górskich pasm w łańcuchu Karpat. Okolica ta słynie z pięknej przyrody, która potrafi zapierać dech w piersiach. Już po samych zdjęciach oraz filmach możemy zaniemówić, przyglądając się bogactwu spotykanych tam roślin, jednak dopiero na żywo odkrywamy prawdziwe piękno tych cudów natury. Jak nietrudno się domyślić, wciąż pozostajemy pod urokiem Bieszczad, które zrobiły na nas piorunujące wrażenie i z pewnością pozostaną w naszej pamięci na długo. To miejsce, do którego zdecydowanie chce się wracać, w którym chce się być bez względu na nastrój, porę dnia czy pogodę. To wyjątkowe miejsce, w którym czas płynie wolniej, a wszystkie dotychczasowe troski odchodzą na drugi plan.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zielone podkarpacie / Pasma górskie / Bieszczady

# data[].attributes.attachment_link.description
Nigdzie indziej w polskich górach nie znajdziemy takich krajobrazów i podobnego bogactwa świata roślin i zwierząt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Przystanek Bieszczady - Wejście na Smerek i przejazd Bieszczadzką Kolejką Leśną

# data[].attributes.attachment_link.title
„Królestwo” – najpiękniejszy film przyrodniczy ostatnich lat bez opłat na VOD.pl; zwiastun pl

# data[].attributes.headline
Bieszczady to nie tylko góry, cerkwie i Zalew Soliński ale przede wszystkim bogactwo przyrody.

# data[].attributes.subject
Bieszczady to nie tylko góry, cerkwie i Zalew Soliński ale przede wszystkim bogactwo przyrody.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Według danych z 2011 roku miejscowość zamieszkiwało 426 osób.

Pierwszy raz Solina wzmiankowana jest w dokumencie z 1426 jako miejscowość leżąca w dobrach Kmitów. W II połowie XV w. miała miejsce powtórna lokacja wioski na prawie wołoskim. Wieś prawa wołoskiego, położona była w drugiej połowie XV wieku w ziemi sanockiej województwa ruskiego. Przypadła ona synowi siostry wojewody, Katarzyny Kmicianki (zamężnej za Andrzejem Stadnickim, kasztelanem sanockim) - Mikołajowi Stadnickiemu, Katarzyna Kmicianka wniosła w wianie mężowi Mikołajowi Stadnickiemu Solinę. Otrzymał on wtedy w spadku jeszcze Myczków.

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Solinie był Franciszek Leszczyński i Józef Jaszowski. Właścicielem majątku Solina był Franciszek Leszczyński, uczestnik powstania styczniowego z 1863, porucznik wojsk austriackich, uczestnik bitwy pod Solferino, pochowany w 1904 w Uhercach. W 1893 właścicielem posiadłości tabularnej w Solinie był Rudolf Malcher.

Do 1939 we wsi znajdował się dwór, którego właścicielem był Antoni Borzemski (ur. 1854).

Większą część mieszkańców stanowili Polacy. Po II wojnie światowej zostali stąd wysiedleni wszyscy Ukraińcy. Obecnie wieś jest osiedlem pracowników elektrowni wodnej i domów wypoczynkowych.

Do 30 grudnia 1999 Solina była siedzibą gminy Solina (siedziba przeniesiona do Polańczyka).

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

W pobliżu wsi znajduje się Jezioro Solińskie powstałe w 1968 poprzez spiętrzenie wód rzek San i Solinka. Przed powstaniem zapory i elektrowni wieś znajdowała się w miejscu obecnego dna zbiornika.

Solina jest ośrodkiem sportów wodnych i przystanią dla statków spacerowych.

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Według danych z 2011 roku miejscowość zamieszkiwało 426 osób. Pierwszy raz Solina wzmiankowana jest w dokumencie z 1426 jako miejscowość leżąca w dobrach Kmitów. W II połowie XV w. miała miejsce powtórna lokacja wioski na prawie wołoskim. Wieś prawa wołoskiego, położona była w drugiej połowie XV wieku w ziemi sanockiej województwa ruskiego.