# data[].attributes.body
Harpa og Dórótea

# data[].attributes.body
Grísk menning hafði mikil áhrif á rómverska menningu og samfélag seint á 3. öld f.Kr og snemma á 2. öld f.Kr  þá var allt grískt byrjað að heilla rómverska menntamenn og urðu áhrifin enþá meiri eftir það. Grikkland varð að rómversku skattlandi en þó var gríska menningin alltaf mun sterkari og var Gríska áfram opinbert mál. Þess má geta að öll rómversk heimspeki er aðallega grísk heimspeki og leituðu einnig sagnritarar fyrirmynda meðal Grikkja. Rómverjar lærðu mikið í byggingalist frá Grikkjum og fengu þeir m.a súlur í stíl Grikkja. Hringleikahúsin voru þó alveg rómversk uppfinning.

# data[].attributes.body
Alexander mikli skapaði mikið heimsveldi og úr því urðu til ríki sem samanstanda af nafninu hellenismi. Hellenismi er samheiti yfir menningu þeirra ríkja sem þarna urðu til og helleníski tíminn nær alveg frá dauða Alexanders fram að því að Egyptaland gerði Rómaveldi að sínu. Hellenismi var mestur í borgum og var hann samruni af margskonar menningarhefðum þar á meðal frá Grikklandi og Austurlöndum. Á þessum tíma jukust alþjóðleg viðskipti verulega fyrir botn Miðjarðarhafs og einnig breiddist forngríska út um allt heimsveldi Alexanders.

# data[].attributes.body
Byggingarlist felst í hönnun bygginga o.f.l mannvirkja og eru hannaðar af arkitektum. Þegar Grikkir hönnuðu byggingar voru þeir með hliðsjón af hugmyndum um notagildi, tækni, samfélagi og umhverfi. Þrjár megingerðir burðasúlna í forngrískri byggingalist voru til og kölluðust þær dórískur stíll, jónískur stíll og kórintustíll. þessar tegundir súlna eru allar ólíkar og er hægt að sjá en þann dag í dag munin á þessum súlum.

Dórískur Stíll - Jónískur Stíll - KórintuStíll.

# data[].attributes.body
Leiklistin varð til um miðja 6.öld f.kr. Þróun leiklistar og leikritunar má rekja aftur til grikkja og voru leikrit þeirra af þrennu tagi: harmleikir sem átti uppruna sinn að finna í söng forsöngvara í blótsöngvum, sem voru kórsöngvar sungnir til heiðurs Díonýsosi. Síðan voru það bukkaleikir og síðast en ekki síst skopleikir, en uppruna þeirra var að rekja til söngva þeirra sem fóru fyrir svokölluðum völsasöngvum, það voru söngvar sungnir í eins konar skrúðgöngu á eftir eftirlíkingu af stórum getnaðarlimi til heiðurs Díonýsosi.

Myndin sýnir gamalt leikhús í Grikklandi. Þau voru alltaf undir berum himni, sviðið var hringlaga flötur og engin leiktjöld voru fyrir sviðinu. Aðgangur að sviðinu var á hliðum þess og fyrir aftan sviðið var annað rétthyrningslaga svið og kofi, þar voru búningsherbergi og einnig aðgangur að sviðinu.

# data[].attributes.body
Talið er að forngrískir myndlistarmenn hafi oft verið að metast hver við annan og sýndu þeir mikla hæfileika á því sviði. Pólýgnótos er frægasti myndlistamaður forngrikkja en hann var uppi á 5. öld fyrir okkar tímatal. Fræg verk eftir hann eru m.a. Akkilles í Skýros og Fall Trjóju. Á seinni hluta 5. aldar var Apollodóros frá Aþenu uppi. Talið er að hann hafi þróað aðferð til þess að tákna ljós og skugga, hafði hann því gríðarleg áhrif á forngríska myndlist. Fleiri áhrifamilkir myndlistarmenn voru uppi en ekki má gleyma konunum og voru Erina, Alkisþena og Tímareta mjög áhrifamiklar myndlistakonur á þessum tíma.
Höggmyndir Grikkja voru undir egypskum áhrifum á 7. öld f.Kr og voru þær framsæjar, samhverfar, stífar og lífvana eftirmyndir af ungum mönnum. Íþróttamenn voru taldir líkjast guðunum og voru því naktir íþróttakappar fyrirmyndir grísku höggmyndameistaranna. Fedías var talinn vera mestur höggmyndameistaranna en hann gerði t.d. Aþenustyttuna.