# data[].attributes.attachment_caption
Raphael'in Atina Okulu tablosunda filozoflar arasında İbn-i Rüşd de vardır

# data[].attributes.body
Aristo'nun felsefesini Avrupa'ya şerhleri ile yeniden tanıtmıştır (o dönemlerde Aristo'nun eserlerinin çok az tercümeleri vardı) ve İslam'da  Aristocu bir akım olan meşşailiğin temsilcilerindendir.
İbn Rüşd’ün dinî meseleleri felsefî ispata uygun olarak eleştirel yorumu, Gazzâlî’nin filozofları yeniden dirilme ve öte dünyayı (el-me‘âd) inkarlarından dolayı mahkum etmesini ele alışında da görülmektedir.

# data[].attributes.body
“Hakikat hakikatle çelişmez, bilakis onunla tutarlıdır ve ona şahitlik eder”
Sadece ispat, uygun bir şekilde, sonucunda hakikate zorunlulukla ulaşan ve zorunlu olarak bilgi doğuran tarzında isimlendirilebilir.
Felsefenin tarif ve amacını belirlemekle başlayan İbn Rüşd’e göre felsefe varlık üzerinde esaslı araştırmalarda bulunmak (nazar) ve son tahlilde var olan her şeyi Allah’ın mevcudiyetine delâleti bakımından değerlendirmektir (itibar).
Aristo mantığı dile dayalı bir mantıktır. Önermeler ve çıkarımlar söz konusudur. İbn Rüşd ise önermelerin ve çıkardığı sonuçların farklı dillerde farklı anlamlara gelebileceğini fark etmiştir. O, dilin değil, düşüncenin evrensel olduğunu bu bakımdan düşüncelerin dille değil herhangi bir dilde değişmeyen semboller ile anlatılmasını savunmuştur.

# data[].attributes.body
* Tehafütü't- Tehafüt (Gazzali'nin Tehafüt'üne reddiye olarak yazdığı felsefe eseridir.)

* Faslü'l- Makal (Kelamla ilgili eseridir.)

* Kitabu'l- Külliyat (Tıpla ilgili eseridir.)

# data[].attributes.body
İbn-i Rüşd (Avrupa'da Avveroes adıyla anılır) 1126 yılında Kurtuba'da (İspanya, Cordoba) doğmuş ve 1198 yılında Marakeş, Fas'ta ölmüştür. Zengin ve kültürlü bir aileye sahip olduğundan dini ilimleri ve birçok bilim dalını seçkin hocalardan, babasından ve dedesinden öğrenmiştir. İbn-i Rüşd kadılık görevinin yanı sıra Halife'nin özel doktoru olmuştur. Aynı zamanda Aristo'nun eserlerine şerh yazmıştır. İslam'a aykırı düşünceler öne sürdüğü düşünüldüğü için (Kur'an'da bildirilen Ad Kavmi'nin yok oluşu hakkındaki bilgilerin hayal ürünü olduğunu söylemesi) bir süre hapse atılmıştır ancak Sultan Mansur kendisini hapisten çıkarmıştır.