# data[].attributes.body
Ik heb veel geleerd van de mensen om mij heen. Ik heb geleerd dat ik op sommige mensen kan rekenen en sommige niet. Ook heb ik ermee leren leven als ik een keer niet op iemand kon rekenen ook al sta ik altijd klaar voor diegene. Als ik weet dat ik niet op iemand kan rekenen ga ik anders met diegene om, ik zou er nog wel klaar voor staan maar alleen als ik er zelf tijd voor heb en zin in. ik zet mijzelf ver voor hun en zet andere ook voor hun. Ook heb ik geleerd om dingen wat minder serieus te nemen en lekker genieten van mijn leven. Dit heb ik onder andere van Jumaana geleerd, toen ik met haar bevriend was ging ik veel feesten en vooral lol hebben. Ik feestte toen meer dan wat anders, ik heb een balans moest vinden tussen feesten en school en werk. Ik heb weleens de neiging om te veel van het ene te doen en voor het andere geen tijd meer te hebben. Als ik te veel tijd besteed aan werk vergeet ik om te relaxen en te leren voor school. Vrienden zijn meestal de enige waar ik mijn hart kan luchten, ook al heb ik niet veel vrienden hoop ik wel altijd dat degene die ik heb er voor mij zijn.

Er zijn ook meerdere mensen in mijn leven (geweest) die negatief in het leven zien en niet het positieve inzien in dingen. Ik zie hoe dat hun leven effect. Ik probeer vaak positief te zijn, het heeft geen zin om over elk klein dingetje te denken wat zit mijn leven toch tegen want er zijn genoeg positieve dingen in het leven.

Verder heb ik geleerd dat voor heel veel mensen de familie heel erg belangrijk is maar ik zie mijn familie niet zo vaak, de meeste wonen heel erg ver weg en de rest zie ik alsnog nauwelijks.  Mijn ouders zijn gescheiden en ik zie mijn vader meestal 1 keer in de 2 weken. Mijn moeder elke dag dus die is erg belangrijk voor mij. toch begrijp ik wel hoe belangrijk familie kan zijn en dit neem ik ook mee als ik in gesprek ben met vrienden maar ook met kinderen op stage.

Ik wil de kinderen meegeven dat het belangrijk is om voor de andere klaar te staan maar dat jijzelf het belangrijkst is. je moet leven zoals jijzelf wilt en genieten van de kleine dingen. Positief blijven kan je ook goed helpen in het leven en probeer zo positief te blijven als je kunt

# data[].attributes.body
Thuis: ik ben het middelste kind, een broer van 21 en een broertje van 16. Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon bij mijn moeder thuis. Ik kon vroeger heel goed met mijn broers omgaan maar naarmate we ouder werden botsen we met veel dingen. Ik denk dat dat later weer goed komt maar voor nu hebben we wel vaker ruzie.

Werk: ik ben best goed in wat ik doe, ik werk bij een restaurant. Ik ben heel erg vriendelijk naar de gasten en kan hard werken. Ik heb het altijd wel gezellig op werk, ik heb veel collega’s van mijn leeftijd en ook meerdere zaten vroeger bij mij in de klas op de basischool. Mijn werk en privéleven zijn verder erg gescheiden, ik zie ze naast werk nooit en daarom heeft het ook niet zoveel invloed op wie ik nu ben.

Sport: ik speel voetbal sinds de middelbare. Ik ben als een van de laatste in dit team gekomen en kwam in dit team zonder bevriend te zijn met iemand. Ik kan met de meeste wel goed overweg maar ik ben met niemand echt bevriend. Na de wedstrijd drink ik wel een drankje met ze en dat is erg gezellig alleen ben ik volkomen anders dan hun en val ik vaak wel een buitje buiten de boot.

# data[].attributes.body
In klas 3 op de middelbare had ik een allerbeste vriendin, Sara heette ze. We deden alles samen en we hadden de meeste lol ooit. Ruzies hadden we eigenlijk niet. Maar uit het niets was ze me aan het vervangen door iemand anders uit de klas waar ze tegen mij wel vaker over zeurde. We zaten vaak niet meer naast elkaar en met samenwerkingsopdrachten koos ze me niet meer. Uiteindelijk stopte onze vriendschap ook en werd ze hele goeie vrienden met heel veel andere en bleef ik alleen achter met 1 iemand anders.

# data[].attributes.body
Ik werd heel emotioneel, ik huilde veel als ik bij mijn moeder was en op school ook meerdere keren. Ik kon niet goed omgaan met de emoties, omdat en mijn ouders uit elkaar waren en mijn opa overleden was vond ik het veelste veel in een keer. Ik heb van mijzelf al veel emoties en heb echt moeten leren om er mee om te kunnen gaan.

Ik vond het ook wel fijn omdat er minder ruzie thuis was en ik zag mijn vader al niet zo super veel omdat hij veel werkte maar ik vond het alsnog zwaar. In de tijd dat ik hem niet zag heb ik samen met mijn juf in groep 5/6 een brief geschreven voor mijn vader. Ik wilde dat hij weer terug kwam omdat we hem miste. Ik kreeg hier pas reactie op toen we weer contact hadden en dat heb ik altijd jammer gevonden. Hierdoor is mijn relatie met mijn vader eigenlijk voor altijd veranderd. Ik zie hem niet zozeer echt als een vader maar meer als een soort oom.

# data[].attributes.body
Mijn ouders zijn op mijn 10de uit elkaar gegaan. Hiervoor woonde we in een best groot huis in Doorwerth met een mooie tuin en veel vrienden in de buurt. Toen ze uit elkaar gingen, gingen we verhuizen naar een huur huis en gingen ik en mijn broers bij mijn moeder wonen, dit was verder weg van mijn vrienden en moest ik voor school een eindje reizen. Het was in het begin heel naar, mijn ouders hadden veel ruzie en omdat mijn opa (vader van mijn moeder) iets daarna was overleven heeft mijn moeder een tijdje moeite gehad met doorgaan maar ze stopte nooit. Na een flinke ruzie tussen mijn ouders zei mijn vader dat hij de kinderen niet wilde zien tot hij gelijk kreeg, hierdoor heb ik hem bijna een half jaar niet gezien en helemaal geen contact.

# data[].attributes.body
Dit kwam heel hard aan voor mij, de hele vriendengroep waar ik ook goede contact mee had was weg voor mij maar vooral, mijn allerbeste vriendin had ik niet meer, ik had eigenlijk geen echte vrienden meer en was erg alleen. Omdat ze me zo liet vallen voor iemand anders hoefde ik niet meer bevriend te zijn met haar maar ja dat betekende wel dat ik ervoor koos om alleen te zijn. Hierna kwam ik op een slechte plek uit, ik had mentaal gewoon best wat problemen en heb hier uiteindelijk hulp voor gekregen maar net te laat. Ik heb er wel veel van geleerd, ik weet dat ik niet altijd kan verwachten dat mensen in mijn leven blijven, dat ze er voor me zouden zijn ook al ben ik dat wel voor ze. Later in het leven is me dit vaker overkomen maar dat heeft niet meer zo'n grote impact gehad als de keer met Sara. Dit komt vooral omdat ik ermee heb leren leven en ben ook wel trots op mijzelf dat ik dat heb geleerd.