# data[].attributes.headline
Σκαρμούτσου Φωτεινή 

# data[].attributes.body
Σκαρμούτσου Φωτεινή
Αυτό που με ενθουσίασε περισσότερο σε όλο το έργο του επιταφίου του Περικλή, ήταν η αναφορά στην πολιτεία η οποία αναλάμβανε την ανατροφή των παιδιών ύστερα από το θάνατο του πατέρα τους που είχε χαθεί στον πόλεμο. Αυτό το γεγονός μου κίνησε περισσότερο το ενδιαφέρον κυρίως, επειδή στην σύγχρονη εποχή πολλοι άνθρωποι, και συγκεκριμένα γονείς, πεθαίνουν καθημερινά με αποτέλεσμα να μένουν ορφανα αρκετα παιδιά, αλλά η κοινωνία ,από τους πολίτες έως και τους έχοντες εξουσία, αγνοούν πλήρως τη τραγική κατάσταση αυτή και επιλεγούν ουσιαστικά να μη τα βοηθήσουν τόσο σε υλικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο. Αντιθέτως για την αρχαία Αθήνα ,όπως βλέπουμε στο κείμενο, η φροντίδα αυτών των νέων ήταν ιδιαιτέρως σημαντική, αφού από αυτούς θα απαρτίζονταν η μελλοντική πόλη.

# data[].attributes.headline
Γιούλη Καραπετσάκου 

# data[].attributes.subject
Γιούλη Καραπετσάκου 

# data[].attributes.body
Το εντυπωσιακό στον επιτάφιο του Θουκυδίδη είναι το γεγονός ότι ξεκινά ως επιτάφιος των νεκρών του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού πολέμου αλλά ουσιαστικά σε αυτούς αφιερώνει λίγες γραμμές.Ο Περικλής μας δίνει τον επιτάφιο μιας πόλης πρότυπο και ως προς το πολίτευμα της και ως προς την αξία της στον πόλεμο . Γνωρίζοντας ότι ήρθε ο λοιμός που αποδεκάτισε τους Αθηναίους και τον Περικλή διαβάζουμε τον επιτάφιο μιας ολόκληρης πόλης στην ακμή της .

# data[].attributes.headline
Αυτό που μου άρεσε σ

# data[].attributes.body
Αυτό που μου άρεσε στην Αντιγόνη όλο αυτόν τον καιρό είναι ο λόγος του Περικλή ο τρόπος με τον οποίο μιλάει για τους νεκρούς. Ο τρόπος με τον οποίο αναφέρεται σε αυτούς είναι αυτός που τους αξίζει. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το 39 που μας μιλάει για την πολεμική τους εκπαίδευση
Θανάσης Δουβλεκας

# data[].attributes.headline
Αυτο πού κερδισε το 

# data[].attributes.body
Αυτο πού κερδισε το ενδιαφέρον μου στον λογο του Περικλη ειναι ο τροπος με τον οποίο προσπαθεί να εμψυχώσει τους συμπολιτες και τις οικογενειες των νεκρων με οσο το δυνατον περισσότερο πειστικότροπο ωστε να τούς κανει να αισθανθούν καλύτερα και περηφανοι οπως τους αξιζει.Επισης ο τροπος με τον οποιο μιλαει για τους νεκρούς ειναι ιδιαιτερα τιμητικος οπως ακριβως θα έπρεπε να ηταν.
Καρινα Τσανα

# data[].attributes.headline
Φαιη Αρεκλακη  Ε

# data[].attributes.body
Φαιη Αρεκλακη
Εμένα μου κέντρισε το ενδιαφέρον η παράγραφος 39 καθώς δίνει έμφαση με λεπτομερή περιγραφή στο τρόπο αντιμετώπισης των αντιπάλων. Αρχικά τονιζει στην αρχή της παραγράφου ότι είναι διαφορετικοί απο τους αντιπάλους αλλά και στη πολεμική τους εκπαίδευση. Αναφέρει ότι έχουνε μεγάλη πεποίθηση αλλά θάρρος και ανδρεία ταυτόχρονα που θεωρεί είναι το σημαντικότερο για μια νίκη και φυσικά αναφέρει και την οργάνωση στρατού και στη στεριά. Τέλος λέει ότι εάν ηττηθεί ο στρατός οι Λακεδαιμονιοι καυχιουνται αλλά όταν συμβεί το αντίθετο διατείνονται ότι νικήθηκαν από όλους.

# data[].attributes.headline
Νάγια Γεροντάσιου

# data[].attributes.subject
Νάγια Γεροντάσιου

# data[].attributes.body
Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο στο λόγο του Περικλή είναι ο τρόπος με τον οποίο επαινεί τους νεκρούς. Ο ίδιος δεν επιλέγει να μιλήσει αποκλειστικά και μόνο για αυτούς που σκοτώθηκαν στο πεδίο της μάχης και να αναφερθεί μόνο στην άριστη εικόνα τους προς τους συμπολίτες τους. Αλλά, τονίζει πόσο μεγάλη σημασία είχαν τα ιδεώδη με τα οποία τους μεγάλωσαν οι οικογένειες τους και η αναγνώριση της ανδρείας τους από την πολιτεία. Βέβαια, οφείλω να επισημάνω, το γεγονός ότι, ίσως η περιγραφή της τότε Αθηναϊκής κοινωνίας να φαίνεται ιδιαίτερα ιδανική για να ισχύει στο βαθμό που παρουσιάζεται, χωρίς αυτό να αναιρεί την αξία της.

# data[].attributes.headline
Χρύσλα Δελημανώλη 

# data[].attributes.subject
Χρύσλα Δελημανώλη 

# data[].attributes.body
Στον επιτάφιο μου άρεσαν οι τελευταίοι παράγραφοι που αναφερόταν στους ανθρώπους που άφησαν πίσω οι νεκροί (γονείς, αδέρφια, γυναίκες...) Και με τον λόγο του προσπαθεί να τους καθησυχάσει.

# data[].attributes.headline
Χρηστίνα Ρουσάκη

# data[].attributes.subject
Χρηστίνα Ρουσάκη

# data[].attributes.body
Εμένα με εντυπωσίασε περισσότερο η παράγραφος 37 όπου ο Περικλής επαινεί το αθηναϊκό πολιτευμα θεωρώντας ότι κυριαρχεί η δημοκρατία, η ισονομία και η αξιοκρατία. Επίσης κάνει μια αναφορά και στις σχέσεις των πολιτων όπου ζουν χωρίς να κυριαρχεί η καχυποψία μεταξυ τους. Παράλληλα δείχνει και τον σεβασμό των πολιτων απεναντι στους γραπτους αλλά και στους άγραφους νόμους.

# data[].attributes.headline
Βάσια Παπαστάμου 

# data[].attributes.subject
Βάσια Παπαστάμου 

# data[].attributes.body
Στην Αντιγόνη μαρεσε το κεφάλαιο 38 με 39 που αναφερόταν πως οι ανθρωποι καταπολεμούσαν  την όλη κατάσταση του πολέμου και για τις γιορτές που έκαναν.

# data[].attributes.headline
Γεωργία Παπαποστόλου

# data[].attributes.body
Γεωργία Παπαποστόλου
Στον επιτάφιο δεν με ενθουσίασε κάτι συγκεκριμένο αλλά γενικότερα ο λόγος του Περικλή ! Ανέλυσε πολύ σημαντικά θέματα με έναν πολύ όμορφο λόγο, παρόλο που ήταν λίγο δυσνόητο για εμάς, και εμψύχωσε τους συμπολίτες του με αυτόν τον τρόπο !