# data[].attributes.body
De postbode (Andrej) betrapt Josip (kabelspoorbaan) dat hij vreemd gaat. Dus chanteert hij hem voor geld. Daar krijgt hij veel geld voor. Dan raakt Andrej in een auto-ongeluk bij het café en ligt dus in het ziekenhuis. Dan betrapt Josip Andrej dat hij brieven openmaakt en chanteert hem door geld onder een steen te leggen! Dus ze chanteren elkaar op dat moment. Zonder dat ze het door hebben! Aan het eind van het boek gaat Andrej dood, omdat de kabelspoorbaan niet meer werkt. Daar eindigt het boek ook. Josip komt er dan achter dat hij door Andrej werd gechanteerd en eindigt het in rust in vrede.

# data[].attributes.body
Dankjewel voor het lezen van mijn blog en ik hoop dat jullie het tijdreizen en het meemaken van de plekken leuk vonden en dat er leuke gedachten in jullie hersenen ontstonden!
-Thijmen van de Weert

# data[].attributes.body
Ik ben hier aangekomen om mijn dorst te stillen. Er is namelijk een mooi cafétje die ik al kon zien vanaf de heuvel! Mensen zitten hier verhalen aan elkaar te delen en het is super gezellig! Zelfs nu het al 20:00 is, is iedereen nog lekker aan het feesten. Ik loop het café binnen en ik voel de gloed van warmte over me heen komen van het café. Heerlijk! Ik voel me helemaal thuis hier, ook nog eens goede muziek. Links van mij zit de DJ en als ik naar rechts kijk zie ik de bier overlopen van de tap. Oei, foutje! Ik sluit me aan bij de dansende mensen dus is hier ook het eind deze plek!

# data[].attributes.body
Eenmaal boven aangekomen zoek ik een rustig plekje. Tot ik uiteindelijk boven op de heuvel een plek heb gevonden met in het midden een steen. Een hele mooi steen met mooie tekeningetjes erop. Op een mooie beschutte plek en ook nog met fantastisch uitzicht over het stadje! Ik zie in de verte de haven van het stadje waar op dit moment een vissersbootje binnenvaart en daarnaast een fantastisch cafétje. Echt een oase van rust is het hier. Hoe fantastisch zou het zijn als ik hier kan picknicken. Wow! Met de wind door mijn haren ga ik zitten en pak ook even mijn sjaal want ik begin het koud te krijgen en ik zie storm in de verte! Het enige rare aan deze plek is is dat je helemaal in je eentje bent, ik voel me zo alleen en dat vind ik ook een beetje spannend. Opeens zie ik een mooi hertje lopen en is mijn angst helemaal weg.

# data[].attributes.body
kletter kletter. Boem, boem.

Het geluid van de kabelspoorbaan klinkt die de heuvel op gaat. Een oude spoorbaan die ook niet erg snel gaat, maar wel heel mooi is. Met beneden ook nog eens een fantastisch mooi en oud station. Het voelt alleen wel een beetje arm aan, want het is niet zo heel groot. Wel vind ik de omgeving heel mooi. Het is namelijk echt een fantastische plek met een mooie heuvel en mooie begroeiing. Toch is het ook vooral omdat ik van treinen hou. Ik zou hier zo lang kunnen blijven als ik wil. Ik geniet van de wind in mijn haren en het lekkere gras waar ik op zit. Tot ik uiteindelijk besluit met de baan naar boven te gaan!

# data[].attributes.body
Gegroet mijn medemens,
Ik heb laatst een boek (uit de lezen voor de lijst) gelezen. Het was de Pelikaan van Martin Michael Driessen, die eerst iets anders studeerde maar die bleven onvoltooid en begon uiteindelijk Theaterwissenschaften te studeren. Zo is hij de schrijf kant op gegaan en heeft de Pelikaan geschreven! Het boek is gedrukt in 2017. Echt een fantastisch boek waar je helemaal in op kan gaan, zeker een aanrader! Nu zou je denken dat het over pelikanen gaat, maar dat gaat het zeker niet! Het woord pelikaan wordt maar een paar keer genoemd in het verhaal. Grappig feitje hè? Nou, nu is het tijd om jullie mee te nemen door 3 verschillende plekken in het boek. Klaar om te reizen?