# data[].attributes.headline
คดีเด็ด 7 บรรทัด 

# data[].attributes.subject
คดีเด็ด 7 บรรทัด 

# data[].attributes.headline
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง 

# data[].attributes.subject
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง 

# data[].attributes.headline
ชื่อ นางสาวจีรวรรณ บุตรเทศ        รหัสนักศึกษา630112801022    สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์          ปี3 หมู่1 

# data[].attributes.subject
ชื่อ นางสาวจีรวรรณ บุตรเทศ        รหัสนักศึกษา630112801022    สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์          ปี3 หมู่1 

# data[].attributes.headline
ความแตกต่างระหว่างการรวมอำนาจและการกระจายอำนาจ 

# data[].attributes.subject
ความแตกต่างระหว่างการรวมอำนาจและการกระจายอำนาจ 

# data[].attributes.body
หลักการรวมอำนาจปกครอง การรวมอำนาจปกครองทั้งหมดไว้ที่รัฐส่วนกลาง โดยรัฐส่วนกลาง อันได้แก่ กระทรวง ทบวง กรม เป็นผู้ดำเนินการปกครองและจัดทำบริการสาธารณะในทุกเรื่อง (มานิตย์ จุมปา, 2554 : 1)
หลักการกระจายอำนาจปกครอง  การที่รัฐมอบอำนาจในการปกครองบางส่วนให้หน่วยการปกครองอื่น (ราชการบริหารส่วนท้องถิ่น) ที่ไม่ใช่ราชการบริหารส่วนกลาง เป็นผู้จัดทำบริการสาธารณะบางอย่างโดยมีความเป็นอิสระตามสมควร โดยหน่วยการปกครองอื่นนั้นไม่อยู่ภายใต้การ “ควบคุมบังคับบัญชา” ของราชการส่วนกลาง แต่อยู่ในการ “กำกับดูแล” ของราชการส่วนกลางแทน โดยราชการส่วนกลางกำกับดูแลไม่ให้ราชการบริหารส่วนท้องถิ่นกระทำการเกินกว่าขอบเขตที่กฎหมายกำหนด
(มานิตย์ จุมปา, 2554 : 4)

# data[].attributes.headline
การกระจายอำนาจมีกี่วิธี 

# data[].attributes.subject
การกระจายอำนาจมีกี่วิธี 

# data[].attributes.body
การกระจายอำนาจปกครองนั้นสามารถทำได้ใน 2 วิธีการ คือ
1.การกระจายอำนาจปกครองทางเขตแดน คือ การกระจายอำนาจปกครองโดยพิจารณาตามอาณาเขต มีการมอบอำนาจในการปกครองให้แต่ละพื้นที่ตามอาณาเขต แต่ละเขตมีอำนาจปกครองตนเองภายในเขตนั้น ๆ จะใช้อำนาจนอกเขตไม่ได้ โดยเขตแต่ละเขตมีอิสระในการปกครองตนเองมีเจ้าหน้าที่ของท้องถิ่นในแต่ละเขตแยกต่างหากจากราชการบริหารส่วนกลาง
2.การกระจายอำนาจปกครองตามกิจการ คือ การมอบอำนาจหน้าที่ในการจัดทำบริการสาธารณะบางอย่างให้องค์กรที่จัดตั้งขึ้นเป็นนิติบุคคลเป็นผู้ดำเนินการแทน โดยองค์กรดังกล่าวมีทรัพย์สิน งบประมาณ และเจ้าหน้าที่เป็นของตนเอง เช่น การมอบอำนาจในการจัดทำบริการสาธารณะในการให้บริการไฟฟ้าแก่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เพื่อให้บริการไฟฟ้าในส่วนภูมิภาคแก่ประชาชน (มานิตย์ จุมปา, 2554 : 7)

# data[].attributes.headline
ความแตกต่างระหว่างการแบ่งอำนาจและการกระจายอำนาจ

# data[].attributes.subject
ความแตกต่างระหว่างการแบ่งอำนาจและการกระจายอำนาจ

# data[].attributes.body
หลักการแบ่งอำนาจการปกครอง เป็นการบริหารโดยใช้เจ้าหน้าที่ที่ได้รับการแต่งตั้งไปจากส่วนกลางไปประจำตามเขต การปกครองในส่วนภูมิภาคทุกแห่งและเจ้าหน้าที่เหล่านี้ก็อยู่ในระบบการบริหารงานบุคคลของรัฐบาลกลางอันเดียวกัน การบริหารโดยใช้งบประมาณซึ่งส่วนกลางเป็นผู้อนุมัติและควบคุมให้เป็นไปตามวิธีการงบประมาณแผ่นดิน เป็นการบริหารภายใต้นโยบายและวัตถุประสงค์ของรัฐบาลกลาง (คะนอง พิลุน, 2563 : 55)

ส่วนหลักการกระจายอำนาจปกครอง ได้รับการจัดตั้งโดยผลแห่งกฎหมายให้มีส่วนเป็นนิติบุคคลหน่วยการปกครองท้องถิ่นเหล่านี้มีหน้าทีงบประมาณและทรัพย์สินเป็นของตนเองต่างหาก และไม่ขึ้นตรงต่อหน่วยการปกครองส่วนกลาง ส่วนกลางเพียงแต่กำกับดูแลให้ปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปตามกฎหมายเท่านั้น มีการเลือกตั้งสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นทั้งหมดเพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนในท้องถิ่นได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการปกครองตนเอง มีอำนาจอิสระในการบริหารงาน จัดทำกิจกรรมและวินิจฉัยสั่งการได้เองพอสมควรด้วยงบประมาณและเจ้าหน้าที่ของตนเอง หน่วยการปกครองท้องถิ่นต้องมีอำนาจในการจัดเก็บรายได้ เช่น ภาษีอากร ค่าธรรมเนียมต่างๆตามที่รัฐอนุญาต เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินกิจการต่างๆ (คะนอง พิลุน, 2563 : 57)

โดยกล่าวถึงหลักความสัมพันธ์ระหว่างราชการบริหารส่วนกลางและราชการส่วนภูมิภาคของไทยนั้น จัดเป็นความสัมพันธ์ในลักษณะของการบังคับบัญชา ในขณะที่ความสัมพันธ์ระหว่างราชการบริหารส่วนกลาง (และราชการบริหารส่วนภูมิภาค) กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น เป็นความสัมพันธ์ในลักษณะของการควบคุมกำกับ (คะนอง พิลุน, 2563 : 178)

# data[].attributes.headline
หลักการแบ่งอำนาจปกครองแตกต่างกับหลักการกระจายอำนาจปกครองในสาระสำคัญดังต่อไปนี้

# data[].attributes.subject
หลักการแบ่งอำนาจปกครองแตกต่างกับหลักการกระจายอำนาจปกครองในสาระสำคัญดังต่อไปนี้

# data[].attributes.body
1. การจัดระเบียบบริหารราชการส่วนภูมิภาคตามหลักการแบ่งอำนาจปกครองนั้น เป็นการจัดระเบียบราชการบริหารตามหลักการรวมอำนาจปกครอง มิใช่ตามหลักการกระจายอำนาจปกครอง ให้กับท้องถิ่น ทั้งนี้ เพราะว่าการมอบอำนาจให้แก่เจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนกลางในส่วนภูมิภาค เป็นแต่เพียงการมอบอำนาจวินิจฉัยสั่งการบางอย่างจากกระทรวง ทบวง กรม ในส่วนกลางไปให้เจ้าหน้าที่ ของส่วนกลางที่เป็นหัวหน้าในส่วนภูมิภาคเท่านั้น อำนาจบังคับบัญชาและวินิจฉัยสั่งการขั้นสุดท้ายยังอยู่กับ ราชการบริหารส่วนกลาง แต่ตามหลักการกระจายอำนาจปกครองเป็นการตัดอำนาจหน้าที่ในการดำเนิน กิจการบางส่วนจากราชการบริหารส่วนกลางไปมอบให้แก่เจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่นซึ่งมิใช่เจ้าหน้าที่ของราชการ บริหารส่วนกลาง เพื่อให้ท้องถิ่นดำเนินกิจการได้เองโดยตรง ไม่ต้องอยู่ใต้การบังคับบัญชาสั่งการของราชการ บริหารส่วนกลาง
2. เจ้าหน้าที่ในส่วนภูมิภาคเป็นเจ้าหน้าที่ของกระทรวง ทบวง กรม อันเป็นราชการบริหาร ส่วนกลาง ซึ่งราชการบริหารส่วนกลางเป็นผู้แต่งตั้งและถอดถอนทั้งสิ้น แต่เจ้าหน้าที่ของราชการบริหาร ส่วนท้องถิ่นตามหลักการกระจายอำนาจปกครอง มิได้เป็นเจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนกลาง แต่เป็น เจ้าหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเอง การแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ส่วนภูมิภาคจะถือหลักการแต่งตั้ง (Nomination) เป็นเกณฑ์ แตกต่างจากเจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่นซึ่งมาจากการเลือกตั้ง (Election) ของราษฎร ในท้องถิ่น เช่น สมาชิกสภาเทศบาลหรือสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เป็นต้น (เอกฉัตร วิทยอภิบาลกุล, 2564 : 36)

# data[].attributes.headline
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจการปกครองกับหลักการ กระจายอำนาจการปกครอง

# data[].attributes.subject
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจการปกครองกับหลักการ กระจายอำนาจการปกครอง

# data[].attributes.body
คือ หลักการแบ่งอำนาจการปกครองมักจะแบ่งปันอำนาจและมอบอำนาจในการวินิจฉัยสั่งการบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ผู้แทนบริหารส่วนกลาง ซึ่งส่งออกไปปฏิบัติราชการประจำเขตต่าง ๆ และอยู่ในบังคับบัญชาของราชการบริหารส่วนกลาง
ส่วนหลักการกระจายอำนาจการปกครองเป็นการโอนอำนาจการตัดสินใจจากส่วนกลางไปยังท้องถิ่นให้ดำเนินการเองโดยอิสระ ไม่ต้องขึ้นอยู่ในการบังคับบัญชาของราชการบริหารส่วนกลาง (ปรีชา เรืองจันทร์, 2562 : 80-82)

สรุปได้ว่า ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจปกครองกับหลักการกระอำนาจปกครอง
ด้านเจ้าหน้าที่ขององค์กร
ด้านการควบคุมบังคับบัญชา​และกำกับดูแลคะนอง พิลุน. (2563). ระบบบริหารราชการไทย. มหาสารคาม : อภิชาติการพิมพ์.
ปรีชา เรืองจันทร์. (2562). การเมืองเศรษฐกิจและสังคม. พิษณุโลก : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มานิตย์ จุมปา.(2554).คำอธิบายกฎหมายปกครองว่าด้วยการจัดระเบียบราชการบริหาร (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ :จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอกฉัตร วิทยอภิบาลกุล. (2564). คำอธิบายกฎหมายการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

# data[].attributes.headline
การกระจายอำนาจปกครอง

# data[].attributes.body
การกระจายอำนาจปกครองสามารถจำแนกได้ 2 แบบ คือ การกระจายอำนาจทางพื้นที่ และการกระจายอำนาจทางกิจการ
1. การกระจายอำนาจทางพื้นที่ หรืออีกนัยหนึ่งเรียกกันว่า “การกระจายอำนาจทาง เขตแดน” มีที่มาจากแนวความคิดทางการเมืองซึ่งเน้นความสำคัญของการเลือกตั้ง โดยเห็นว่าหากเจ้าหน้าที่ ที่ทำการบริหารหรือปกครองท้องถิ่นได้รับการแต่งตั้งจากส่วนกลาง ก็จะเป็นการปกครองแบบรวมอำนาจ มิใช่การกระจายอำนาจ ดังนั้น การกระจายอำนาจทางพื้นที่จึงต้องมีการจัดตั้งองค์กรปกครองทางเขตแดน เช่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีการเลือกตั้งผู้บริหาร มีเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นที่เป็นอิสระจากส่วนกลาง ไม่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของส่วนกลาง แต่จะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของส่วนกลาง องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นก็จะจัดทำกิจกรรมต่าง ๆ ด้วยตนเองและมีงบประมาณของตนเพื่อใช้ในการจัดทำกิจกรรม เหล่านั้น
2. การกระจายอานาจทางกิจการ หรืออีกนัยหนึ่งที่เรียกกันว่า “การกระจายอำนาจทาง บริการ” เป็นวิธีการกระจายอำนาจโดยมอบบริการสาธารณะอย่างใดอย่างหนึ่งให้องค์การซึ่งมิได้อยู่ในสังกัด ของส่วนกลางรับไปจัดทำด้วยเงินทุนและเจ้าหน้าที่ขององค์การนั่นเอง บริการสาธารณะที่แยกมาจัดทำนั้น อาจเป็นบริการสาธารณะทางด้านเศรษฐกิจ สังคม กีฬาหรือวัฒนธรรม วิธีการกระจายอำนาจทางกิจการนี้ ไม่ใช่การกระจายอำนาจทางปกครอง แต่เป็นการ “มอบ” ให้องค์การของรัฐบาลไปจัดทำบริการสาธารณะ โดยแยกออกมาเป็นนิติบุคคลต่างหากจากรัฐ มีทรัพย์สินของตนเองและมีผู้บริหารของตนเอง โดยนิติบุคคล กระจายอำนาจนี้จะต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐเช่นกัน (เอกฉัตร วิทยอภิบาลกุล, 2564 : 42)

การกระจายอำนาจมีกี่วิธี
การกระจายอำนาจปกครองสามารถจำแนกได้ 2 แบบ คือ การกระจายอำนาจทางพื้นที่และ
การกระจายอำนาจทางกิจการ
1) การกระจายอำนาจทางพื้นที่ หรืออีกนัยหนึ่งที่เรียกกันว่า การกระจายอำนาจทางเขตแคน มีที่มาจากแนวความคิดทางการเมืองซึ่งเน้นความสำคัญของการเลือกตั้งโดยเห็นว่าหากเจ้าหน้าที่ที่ทำการบริหารหรือปกครองท้องถิ่นได้รับการแต่งตั้งจากส่วนกลาง ก็จะเป็นการปกครองแบบรวมอำนาจ (centralisation)มิใช่การกระจายอำนาจ(decentralisation)
ดังนั้น การกระจายอำนาจทางพื้นที่จึงต้องมีการจัดตั้งองค์กรปกครองทางเขตแดน เช่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีการเลือกตั้งผู้บริหาร มีเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นที่เป็นอิสระจากส่วนกลางไม่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของส่วนกลาง แต่จะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของส่วนกลาง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นก็จะจัดทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยตนเองและมีงบประมาณของตนเพื่อใช้ในการจัดทำกิจกรรม
เหล่านั้น
2) การกระจายอำนาจทางกิจการ หรืออีกนัยหนึ่งที่เรียกกันว่า การกระจายอำนาจทางบริการ เป็นวิธีการกระจายอำนาจโดยมอบบริการสาธารณะอย่างใดอย่างหนึ่งให้องค์การซึ่งมิได้อยู่ในสังกัดของส่วนกลางรับไปจัดทำด้วยเงินทุนและเจ้าหน้าที่ขององค์การนั่นเองบริการสาธารณะที่แยกมาจัดทำนั้นอาจเป็นบริการสาธารณะทางด้านเศรษฐกิจ สังคม กีพา หรือวัฒนธรรม วิธีการกระจายอำนาจทางกิจการนี้ไม่ใช่การกระจายอำนาจปกครอง แต่เป็นการ "มอบ"ให้องค์การของรัฐบาลไปจัดทำบริการสาธารณะโดยแยกออกมาเป็นนิติบุคคลต่างหากจากรัฐมีทรัพย์สินของตนเองและมีผู้บริหารของตนเอง โดยนิติบุคคลกระจายอำนาจนี้จะต้องอยู่ภายใตัการกำกับดูแลของรัฐเช่นกัน (นันทวัฒน์ บรมานันท์ , 2560 : 61-62 )

วิธีการกระจายอำนาจในทางปฏิบัติ การกระจายอำนาจมี 2 รูปแบบใหญ่ ๆ คือ
1.) การกระจายอำนาจทางเขตแดนหรือทางพื้นที่ ผ่านทางองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งความเป็นอิสระของเจ้าหน้าที่ของท้องถิ่นนั้น โดยจะเห็นได้จากการที่เจ้าหน้าที่ของท้องถิ่นได้รับการเลือกตั้งโดยประชาชนในท้องถิ่น มิใช่ได้รับการแต่งตั้งโดยรัฐบาลส่วนกลาง
2.) การกระจายอำนาจทางเทคนิคหรือทางภารกิจหรือทางบริการ ซึ่งความเป็นอิสระจะเห็นได้จากการมอบหมายให้องค์การซึ่งมีความเป็นนิติบุคคลมีอิสระในการปฏิบัติงาน (คะนอง พิลุน, 2563 : 58)

สรุปได้ว่า วิธีการกระจายอำนาจการปกครอง การกระจายอำนาจปกครองทางเขตเเดน การกระจายอำนาจปกครองตามกิจการ

คะนอง พิลุน. (2563). ระบบบริหารราชการไทย. มหาสารคาม : อภิชาติการพิมพ์.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2560). กฎหมายปกครอง (พิมพ์​ครั้งที่5). กรุงเทพฯ​ : วิญญูชน.
เอกฉัตร วิทยอภิบาลกุล. (2564). คำอธิบายกฎหมายการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

# data[].attributes.headline
อบรมกฎหมายปกครองกับการปฏิบัติงานในหน่วยงานภาครัฐ

# data[].attributes.subject
อบรมกฎหมายปกครองกับการปฏิบัติงานในหน่วยงานภาครัฐ

# data[].attributes.headline
เกียรติบัตรการเข้าเรียน

# data[].attributes.subject
เกียรติบัตรการเข้าเรียน

# data[].attributes.headline
โครงการถังขยะเปียกลดโลกร้อน

# data[].attributes.subject
โครงการถังขยะเปียกลดโลกร้อน

# data[].attributes.body
1.ได้ความรู้เกี่ยวกับโครงการดังกล่าว วิธีการเก็บขยะมูลฝอย
2. ได้ลงมือปฏิบัติช่วยชาวบ้านขุดหลุมเพื่อทำที่เก็บขยะมูลฝอยภายในครัวเรือน
3. การเก็บขยะถังเปียกช่วยลดปัญหาโลกร้อน

# data[].attributes.headline
หลักฐานการยืมหนังสือในห้องสมุด

# data[].attributes.subject
หลักฐานการยืมหนังสือในห้องสมุด

# data[].attributes.body
50 เล่ม

# data[].attributes.headline
อ้างบรรณานุกรมพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน

# data[].attributes.subject
อ้างบรรณานุกรมพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน

# data[].attributes.body
พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน 2534. (2534,กันยายน 4). ราชกิจจานุเบกษา, 108(156) 1-41.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 2) 2535. (2535,มีนาคม 14). ราชกิจจานุเบกษา, 109(21) 6-7.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 3) 2536. (2536,กันยายน 6). ราชกิจจานุเบกษา, 110(127) 1-3.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 4) 2543. (2543,เมษายน 28). ราชกิจจานุเบกษา, 117(37ก) 22-25.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) 2545. (2545,ตุลาคม 2). ราชกิจจานุเบกษา, 119(99ก) 1-13.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 6) 2546. (2546,ตุลาคม 31). ราชกิจจานุเบกษา, 120(108ก) 1-2.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) 2550. (2550,กันยายน 15). ราชกิจจานุเบกษา, 124(55ก) 1-10.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 8 2553. (2553,ธันวาคม 7). ราชกิจจานุเบกษา, 127(75ก) 51-53.

# data[].attributes.headline
การเขียนบรรณานุกรมจากเอกสารอ้างอิงที่เป็นกฎหมาย/พระราชบัญญัติ 

# data[].attributes.subject
การเขียนบรรณานุกรมจากเอกสารอ้างอิงที่เป็นกฎหมาย/พระราชบัญญัติ 

# data[].attributes.body
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาความคดีปกครอง พ.ศ.2542. (2542, ตุลาคม 5).
ราชกิจจานุเบกษา, 139(258ง), 1.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่2) พ.ศ.2545. (2545,มีนาคม 31).
ราชกิจจานุเบกษา,119(29ก),  1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาความคดีปกครอง (ฉบับที่3) พ.ศ. 2548. (2548,กุมภาพันธ์ 8).
ราชกิจจานุเบกษา, 112(24ก), 26-29.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่4) พ.ศ.2550. (2550,สิงหาคม 24).
ราชกิจจานุเบกษา,124(46ก),  11-15.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่5) พ.ศ.2551. (2551,สิงหาคม 27).
ราชกิจจานุเบกษา,125(39ก),  1-3.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่6) พ.ศ.2554. (2554,เมษายน 27).
ราชกิจจานุเบกษา,128(29ก),  1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่7) พ.ศ.2557. (2557,ธันวาคม 4).
ราชกิจจานุเบกษา,131(79ก),  4-10.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่8) พ.ศ.2559. (2557,เมษายน 26).
ราชกิจจานุเบกษา,133(36ก),  1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่9) พ.ศ.2560. (2560,กันยายน 26).
ราชกิจจานุเบกษา,134(98ก),  5-22.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่10) พ.ศ.2561. (2561,พฤศจิกายน 21).
ราชกิจจานุเบกษา,135(97ก),  6-16.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่11) พ.ศ.2561. (2561,ธันวาคม 28).
ราชกิจจานุเบกษา,135(112ก),  8-11.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่12) พ.ศ.2562. (2562,เมษายน 30).
ราชกิจจานุเบกษา,136(56ก),  247-252.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่13) พ.ศ.2564. (2564,กุมภาพันธ์ 10).
ราชกิจจานุเบกษา,138(11ก),  10-12.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่14) พ.ศ.2564. (2564,พฤษภาคม 26).
ราชกิจจานุเบกษา,138(35ก),  4-6.