# data[].attributes.body
Klik rechtsonder op '+'. Je kan een tekst schrijven en zelfs een afbeelding toevoegen. Klik nadien op 'Publiceren'. (Vergeet je naam niet.) Klaar!

Geniet van dit stukje inspiratie (je kan de notities van anderen ook vind-ik-leuken :-)).

# data[].attributes.body
hij schreef een klein gedichtje
het had niet veel om handen
maar het had iets van een lichtje
dat in het donker brandde

- Toon Hermans

# data[].attributes.body
Clara zegt al maandenlang geen woord
Zij zit stil en alles gaat maar voort
Jozef wijkt geen dag meer van haar zijn
Blijf toch leven, blijf nog even hier bij mij!

En als zij lacht dan leeft zij weer
Dan kijkt zij op en het doet hem zeer
Haar nu zo te zien.

Hij zegt steeds “aan alles komt een eind,
ik zal niet lang meer blijven als zij hier verdwijnt.
Maar we zien mekaar terug hierboven!”
En ik die niet geloof ik zou het graag geloven.

Hij kijkt naar haar en knijpt haar hand
Knoopt haar kleed en leest hardop de krant.
Waar zou zij nu toch zijn?

Toen ze jong was bracht zij melk aan huis
Met paard en kar de stad rond en weer thuis
Langs de boeren in elk boeregat
Langs de hoeren van de grote havenstad.

En ik zag haar dan voorbijgaan
En ik fietste er dan maar achteraan
Zo is het gegaan

Hij schreef liefdesbrieven in slecht Frans:
“O Clara, je ’t aime énormement van toi” en hij had chance!
Hij maar wachten met een klomp in zijn maag,
en zij kwam dan buiten en maar kussen achter de haag.

O mijn lief ik vraag uw hand
’t is al goed gij, ik heb mij aan u verbrand
’t wordt tijd dat gij mij blust
en hij heeft ze gekust en gekust en gekust.

Zeven kinderen in de keuken thuis, en
Hij liet haar teveel te lang alleen in huis
Hij was wild en koppig en den baas
Jarenlang waren zij samen Sinterklaas.

Zij was flink en klaagde niet
Maar diep in haar knaagde het verdriet
Dat hij niet wou zien.

Alles wat ingehouden heeft geleefd
't kwam nu boven, het hoefde niet meer beleefd
En plots kwam daar dan echt vanalles los
Lachen en zotte dinges doen en afgeven op de Jos

’t Moet gedaan zijn, ‘k zeg het u nu!
‘k Ben het beu, ik ben geen slaaf van u!
en hij schrok zich dood.

Zij wordt nu gekoesterd en verwend
Maar hij ziet dat zij hem niet meer kent
Heel het leven komt in haar tot rust
En zij is nooit door hem zoveel zo zacht gekust

Langzaam glijdt het geheugen weg
Verstaat zij niet meer wat ik zeg
En hij kan het niet zien
Ze is zo anders dan al die jaren voordien!

Ga nog niet weg
En blijf bij mij.

- Pieter Embrechts (songtekst)

# data[].attributes.body
Zwem
Elke zwemmer zwemt een slaper verder in het andere, duistere halfrond.

Elk drijven, iedere crawslag maakt gewichtloosheidsgevoel aan van wie indommelt, aan de andere wereldkant.

Iemand moet nu zeggen dat er altijd veel meer slapers zijn dan aan de wakkere zijde zwemmers, dat het dus slechts kan als wie dapper klieft door water een reusachtig denkbeeldig boeket meetrekt van zijslapers, rugliggers, buikdraaiers.

Ergens moet men binnen mogen aldus enkel en alleen op vertoon van deze volgestempelde zwemkaart.

Ruth Lasters

# data[].attributes.body
Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind'ren van.
Raban! Raban! Raban!

Ik ben een blauwbilgorgel
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!

Ik ben een blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,
Dan lig ik languit in de zon
En knoester met mijn knezidon.
Rabon! Rabon! Rabon!

Ik ben een blauwbilgorgel
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En word een blauwe kiezelsteen.
Ga heen! Ga heen! Ga heen!

- Cees Buddingh

# data[].attributes.body
Gisteren was vandaag morgen.

# data[].attributes.body
Small said, "But what about when you’re dead and gone - will you love me then, does love go on?”

Large held Small snug as they looked out at the night, at the moon in the dark and the stars shining bright.

"Small, look at the stars, how they shine and glow. Yet some of those stars died a long time ago. Still they shine in the evening skies. For you see, Small ... love, like starlight, never dies”.