# data[].attributes.body
Apolonia to dwuelementowy, szeryfowy krój pisma zaprojektowany przez dr. Tomasza Wełnę, dostosowany specjalnie do pisowni i ortografii języka polskiego.

# data[].attributes.body
Apolonia została zaprojektowana przez dr. Tomasza Wełnę w ramach jego pracy doktorskiej na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i zaprezentowana w maju 2011 roku. Dr Wełna przeprowadził trzyletnią analizę historii języka polskiego oraz ponad pięcioletnie badania nad literą łacińską, co zaowocowało stworzeniem polskiej czcionki narodowej. Inspiracją była potrzeba poprawy czytelności tekstów w języku polskim, które nie prezentowały się dobrze w krojach pisma takich jak Times New Roman, zaprojektowanych głównie z myślą o języku angielskim.

# data[].attributes.body
Dr Tomasz Wełna wybrał nazwę "Apolonia" dla swojej czcionki, aby podkreślić jej narodowy charakter i zapewnić łatwość jej znalezienia w zestawach komputerowych, dlatego nazwa zaczyna się na "A". Inspiracja pochodzi od Apollina, greckiego boga sztuki, co ma na celu podniesienie estetycznego poziomu naszego życia.

# data[].attributes.body
Font „Apolonia” zawiera m.in.

szeroki zbiór typowo polskich ligatur,

kapitaliki i cyfry nautyczne,

europejskie litery i znaki diakrytyczne.

# data[].attributes.body
Dr Tomasz Wełna spotkał się ze znaczną krytyką w środowisku projektantów, która wynikała nie z różnic światopoglądowych, ale z niedoskonałości jego czcionki. Specjaliści wskazali na błędy, takie jak niedopracowane odstępy między parami znaków oraz nadmierna dekoracyjność, która może rozpraszać czytelnika

# data[].attributes.body
Apolonia ma kilka istotnych wad. Ogonki zostały zaprojektowane wbrew zasadom typografii i nie pasują do struktury kroju. Litera „Ł” jest szczególnie problematyczna, a akcenty nad „ń”, „ś” i „ć” zbytnio przechylają się w prawo. Po dokładnej analizie widać, że Apolonia jest wtórnym i niedopracowanym projektem, wykazującym duże podobieństwo do kroju Laudatio BQ z 1982 roku, zaprojektowanego przez niemieckiego projektanta Friedricha Poppla.